Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

1880 documenten

‘De onderste steen boven’ SP-boek over giftige stoffen Defensie

SP SP Nederland 18-09-2020 12:28

‘De onderste steen boven‘ is de titel van het boek dat SP-Kamerlid Sadet Karabulut vrijdag uitbrengt over het werken met giftige stoffen bij Defensie. Karabulut roept daarin Barbara Visser, de staatssecretaris van Defensie, op om een schadefonds voor alle werknemers van Defensie en hun nabestaanden op te richten. Dit fonds moet een ruimhartige algemene schadeloosstelling uitkeren aan al die mensen die bij Defensie hebben gewerkt met giftige stoffen. Doel van het fonds is gerechtigheid voor iedereen. Al tientallen jaren is bij Defensie bekend dat personeel moet werken met giftige stoffen die slecht zijn voor de gezondheid. Die stoffen zouden moeten worden verbannen, of afdoende veiligheidsvoorschriften zouden ervoor hebben moeten zorgen dat personeel niet ziek werd. Dat is beide niet gebeurd.

‘De onderste steen boven’ was het devies van minister Hennis toen zij in 2014 de opdracht gaf voor wetenschappelijk onderzoek naar het werken met chroom-6 bij de zogeheten POMS-depots. Dat zijn Amerikaanse depots in Brunssum, Eygelshoven, Coevorden, Vriezeveen en Ter Apel waar Nederlands personeel in opdracht van Defensie onderhoudswerk verrichtte aan Amerikaans wapens die wereldwijd werden ingezet. Daarbij werd gewerkt met een groot aantal giftige stoffen.  Het RIVM kreeg opdracht tot het maken van drie rapporten. Eén ervan over werken met chroom-6 in de POMS-depots kwam in 2018 uit. Een tweede over het werken bij de POMS met het verfmengsel CARC kwam in maart 2020 uit en het laatste over werken met chroom-6 en CARC moet eind het jaar uitkomen.

Het boek geeft een overzicht van de discussie over het werken met giftige stoffen sinds 1998. Daarnaast zijn drie uitvoerige interviews opgenomen met mensen die gewerkt hebben met giftige stoffen in aanraking zijn gekomen. Een POMS-arbeider, een schilder bij de luchtmacht en een weduwe van een POMS-arbeider. De positie van nabestaanden is nog steeds niet goed geregeld, concludeert Karabulut.

Karabulut: ‘Hoewel Defensie de opdracht gaf om de onderste steen boven te krijgen is dat nog niet gelukt. Het Defensiepersoneel moet daarom genoegdoening krijgen voor het feit dat Defensie willens en wetens mensen heeft blootgesteld aan deze gevaarlijke stoffen. Het bedrag zou alleen veel hoger moeten zijn. Het tweede is een blijvend onderzoek naar de gevolgen van het werken met alle giftige stoffen bij Defensie.’ Het voorbeeld van een algemeen schadefonds is er al. Dat is het asbestfonds. Daarbij gaat het om één ziekmakende stof. Karabulut: ‘Bij Defensie is gewerkt met een heleboel gevaarlijke stoffen. In mengsels door elkaar heen. Zo’n fonds moet er op korte termijn ook komen voor mensen die met chroom-6 en alle andere giftige stoffen hebben gewerkt. Daarnaast moet de zoektocht naar de werking van gevaarlijke stoffen moet doorgaan, ook na het derde rapport van de RIVM’.

Karabulut hoopt dat in het najaar van 2020 een structurele oplossing voor het Defensiepersoneel wordt gevonden.

Ons land moet eerlijker

SP SP Partij voor de Vrijheid PvdA Nederland 18-09-2020 09:43

Er gaat wat gebeuren. Daar ben ik van overtuigd. Afgelopen twee dagen debatteerden we van de ochtend tot de avond in de Tweede Kamer over de plannen van het kabinet. Het is mij duidelijk: ons land moet eerlijker. En het kan. Een grote SP is nodig om ervoor te zorgen dat het ook echt gaat gebeuren.

“Corona raakt ons allemaal”, sprak de koning op Prinsjesdag. En daar heeft hij gelijk in. Maar zeker niet iedereen even hard. De coronacrisis legt een vergrootglas op de ongelijkheid die we in de samenleving al zagen: een onzeker inkomen, de hoge werkdruk in de zorg, moeite hebben om rond te komen omdat de huur steeds verder stijgt. Deze problemen kenden we al, maar ze zijn door de coronacrisis nog groter geworden.

Vorig jaar hoorden we al dat partijen steeds meer terug kwamen op de gedachte dat het overlaten aan de markt, bijvoorbeeld van onze zorg en woningen, alles beter zou maken. De SP heeft daar nooit in geloofd, maar andere partijen, van de PvdA tot de PVV, hebben Mark Rutte geholpen om dit idee uit te voeren. En nu komen ze daar allemaal van terug. Het lijkt alsof de coronacrisis dat in een stroomversnelling heeft gebracht.

Maar gaat er nu vanzelf wat veranderen? Nee. Dat zullen we samen voor elkaar moeten krijgen.

Het einde van het neoliberalisme is in zicht. Dat is goed nieuws, want daarmee komt er meer ruimte voor onze ideeën, voor een eerlijke samenleving waarin onze zorg gebaseerd is op samenwerking in plaats van concurrentie, waarin een huis is om in te wonen en niet om rijk van te worden, waarin we omkijken naar elkaar, naar onze natuur en milieu en waarin de economie werkt voor iedereen en niet slechts voor een enkeling.

Maar gaat er nu vanzelf wat veranderen? Nee. Dat zullen we samen voor elkaar moeten krijgen. Ondanks de mooie woorden kiest het kabinet er nog steeds voor om weer twee miljard cadeau te doen aan de grote bedrijven in plaats van dat geld te gebruiken voor een eerlijke beloning voor onze zorgverleners. Daarom is een grote SP nodig om ervoor te zorgen dat er niet alleen verandering komt in woorden, maar vooral ook in daden.

You must have JavaScript enabled to use this form.

Ja, ik wil op de hoogte blijven van belangrijk nieuws en acties van de SP en Lilian Marijnissen.

De komst van het referendum en de angst voor het volk

SP SP D66 ChristenUnie PvdA GroenLinks SGP VVD CDA Nederland 18-09-2020 09:43

Het referendum was ooit vooral populair bij hoger opgeleide en politiek betrokken burgers, die meer individuele invloed wilden op de politieke besluitvorming. Na de korte ervaringen met het raadgevend referendum werd het middel ontdekt door andere groepen mensen, vooral door kiezers die lager zijn opgeleid en weinig vertrouwen hebben in de politiek. Mensen die niet de hele dag met de Haagse politiek bezig zijn, maar wél een middel willen om de politici te corrigeren als zij dat nodig vinden. In korte tijd kreeg de discussie over het referendum een heel ander karakter. Lange tijd hadden politici zich verzet tegen het referendum omdat zij meenden dat dit in strijd zou zijn met onze parlementaire democratie. Nu bleek het referendum juist een middel om het parlementaire stelsel te versterken en het vertrouwen in de democratie te herstellen. De nieuwe discussie leidde tot een andere uitkomst.

PvdA en GroenLinks, D66 en ChristenUnie, partijen die tweeënhalf jaar geleden nog tégen waren, lijken komende dinsdag vóór het bindend referendum te stemmen. Daarmee tekent zich nu een brede meerderheid af. Alleen VVD, CDA en SGP zijn nog principieel tégen. Die brede steun is nodig omdat voor invoering van dit bindend referendum ook een wijziging nodig is van de Grondwet. Dat betekent dat na de verkiezingen de wet opnieuw moet worden behandeld en dan de steun nodig heeft van tweederde van het parlement. Een aantal partijen heeft vorige week gebruik gemaakt van de mogelijkheid om flinke ‘drempels’ op te werpen voor het houden van een referendum. D66 wil voorkomen dat referenda kunnen worden gehouden over Europese verdragen. De ChristenUnie heeft een ‘uitkomstdrempel’ vastgelegd, zodat een flinke opkomst nodig is om een wet daadwerkelijk van tafel te halen.

In het Kamerdebat heb ik me tégen deze voorstellen uitgesproken, maar ik vrees dat die het dinsdag tóch zullen halen. Voor veel politici zijn hoge drempels nodig om te voorkomen dat het referendum door mensen ‘gemakkelijk’ zal worden gebruikt. Ik zie hoge drempels vooral als een uiting van angst voor het volk. Maar goed, ook met deze drempels zetten we een grote stap op weg naar een referendum. Dit kan de grootste democratisering worden sinds de invoering van het algemeen kiesrecht. Als de kiezers VVD, CDA en SGP na de verkiezingen van maart niet al te groot maken zit die tweederde meerderheid er straks ook in. Als ik terugkijk naar de afgelopen jaren lijkt de afschaffing van het raadgevend referendum tóch zinvol geweest. Het lijkt erop dat de afschaffing van dit oefenreferendum voor veel partijen alsnog de weg heeft vrijgemaakt om steun te geven aan dit écht bindende referendum.

Aandacht voor wat echt telt (bijdrage Algemene Politieke Beschouwingen)

ChristenUnie ChristenUnie GroenLinks CDA Nederland 16-09-2020 21:18

Door Gert-Jan Segers op 16 september 2020 om 22:23

Aandacht voor wat echt telt (bijdrage Algemene Politieke Beschouwingen)

Bronnie Ware was een palliatief verpleegkundige in Australië. Jarenlang heeft zij gesproken met mensen die op hun sterfbed lagen. Zij luisterde naar hun verhalen. En na een tijdje, toen ze veel verhalen had gehoord, ontdekte ze patronen in die verhalen. En ze schreef ze op. Ze noemde de zaken waar stervende mensen het meeste spijt van hadden.

Alle mannen van die generatie, het ging toen om mannen, hadden spijt dat ze zo hard hadden gewerkt en daarmee veel van hun geliefden en hun kinderen hadden gemist.

Iedereen miste zijn of haar vrienden aan het sterfbed en had er verdriet over dat vriendschappen waren verwaterd.

En de meeste mensen hadden te veel geluisterd naar wat andere mensen van hen verwachten en waren daardoor niet trouw gebleven aan hun idealen. En aan wat ze écht belangrijk vonden.

Op ons sterfbed telt niet wat we hebben gepresteerd, niet hoeveel we hebben verdiend, niet wat columnisten van ons vinden, laat staan wat peilingen van ons vinden. Wat telt als we het meest kwetsbaar zijn, is dat er iemand is die onze hand vasthoudt. Dat er liefde is.

Eigenlijk weten we dit ook allemaal. Vriendschappen en relaties maken gelukkig en eenzaamheid is gif. Het is ingebakken in de schepping: je wordt en bent mens in relatie tot anderen.

En toch zijn grote politieke keuzes in ons land ingegeven alsof we vooral een individu zijn, zelfredzaam, onafhankelijk van anderen. Alsof we alleen maar rationeel en weloverwogen onze keuzes maken.

We weten dat het niet waar is, maar toch gaan grote politieke keuzes ervan uit dat vooral betaald werk ons gelukkig maakt en dat we zoveel mogelijk moeten verdienen. Het individualisme heeft de laatste decennia de toon gezet en er is een vorm van liberalisme die ervan uitgaat gaat dat we een homo economicus zijn. Terwijl we weten – of in ieder geval kunnen weten – dat het gewoon niet waar is.

De coronacrisis is niet ons sterfbed. Er is leven na deze crisis. Maar in deze crisis stond wel alles even helemaal stil. Of bijna alles. Veel viel ons uit handen. En daardoor leren we juist in deze tijd scherper te kijken. We zien beter wat niet deugt, wat niet werkt en we zien beter wat écht telt.

En wat we zien, is niet nieuw. Het zijn de verhalen die ik al hoorde van jongeren bij de totstandkoming van Coalitie-Y.

Stel je voor. Een jong stel. Ontmoet elkaar tijdens de studententijd. Boordevol idealen en hoop voor de toekomst. Vier studiejaren later zitten ze allebei opgezadeld met een enorme studieschuld. En als ze werk vinden, is er weinig kans op een vast contract. Ze verdienen genoeg om rond te komen, maar te weinig om echt iets op te bouwen. Ze verdienen te weinig om een huis te kopen, maar kunnen niet betaalbaar huren. Het ontbreekt hen aan zekerheid om keuzes voor de toekomst te kunnen maken. De kinderwens wordt even geparkeerd.

De minister-president zal deze verhalen herkennen, hij praat met jongeren van Coalitie-Y. Hij heeft de handschoen opgepakt en daar ben ik hem dankbaar voor. Hij zit geregeld met collega’s om de tafel met mensen van Coalitie-Y.

De verhalen van deze jongeren komen niet voort uit een soort natuurtoestand, maar komen voort uit politieke keuzes in ons belastingstelsel, op de arbeidsmarkt, de woningmarkt. Tussen ons en nieuw levensgeluk, tussen ons en de zorg voor elkaar, staan wetten en praktische bezwaren. En die wetten en praktische bezwaren komen uit deze Kamer.

De coronacrisis heeft nog scherper laten zien wat niet deugt. We zien dat ZZP’ers als eerste geholpen moesten worden. Zij zijn als eerste kinderen van de rekening van deze crisis en moeten middenin deze crisis op het sociaal minimum zien te overleven.

We hadden in ons land in de vorige eeuw lang een eerlijk sociaal contract met elkaar. We kregen allemaal de kans om te leren, we werkten hard, de overheid beschermde tegen uitbuiting, verdeelde de welvaart eerlijk en winsten van bedrijven vertaalden zich in hogere lonen. Werkgevers en werknemers vonden elkaar in eerlijke overeenkomsten en er waren bedrijven zoals het oude Philips. Ik heb er al eerder aan gerefereerd. Collega Dijkhoff heeft daar een prachtig beeld van geschetst, vorig jaar bij de Algemene Politieke Beschouwingen. Een goede werkgever die goed zorgde voor werknemers zoals zijn opa, een studiefonds voor hun kinderen zoals zijn moeder en een sportvereniging waar de mooiste voetbalclub van Nederland uit voortkomt. Maar dit sociaal contract is verbroken.

Het heeft geleid tot een generatie van stagnatie. Onze economie is de afgelopen 40 jaar sterk gegroeid en de Rabobank berekende dat 60% daarvan bij bedrijven terecht is gekomen, 40% bij de overheid, maar dat gezinnen al veertig jaar lang ongeveer hetzelfde besteedbare inkomen hebben. En dat is niet rechtvaardig.

We zijn in de afgelopen vier decennia iets kwijtgeraakt. Ons mensbeeld gaat mank. We lopen op één been. Wij zijn geen homo economicus. Wij zijn mensen die gedijen bij vriendschap, liefde, zorg voor elkaar, en zijn bestemd voor bloei. Is dit een open deur?! Laten we er dan alsjeblieft heel snel doorheen lopen en niet langer buiten blijven staan! Want wat nu nodig is, is beleid dat recht doet aan wie wij zijn. Wat nu nodig is, zijn nieuwe keuzes. En we kunnen ons laten aanmoedigen door wat Nelson Mandela ooit zei: Moge onze keuzes onze hoop reflecteren – en niet onze angst!

Ja, we kunnen bang zijn voor economische krimp en opnieuw alle kaarten op de groei van ons BBP zetten. We kunnen bang zijn voor mensen die anders zijn dan wij en onze grenzen gesloten houden. We kunnen bang zijn voor het verliezen van grote bedrijven en onze belastingen kunstmatig laag houden.

Maar we kunnen ook kiezen voor beleid dat niet onze angsten reflecteert maar onze hoop. En kiezen voor wat echt telt.

Het eerste dat echt telt is ‘zorg voor elkaar’.

Als ik vanuit hier, langs de Hofvijver, naar de Korte Voorhout loop, zie ik een welvarend land. Maar als ik de uitgang neem bij Lange Poten naar de Schilderswijk wandel, de wijk waar mijn zus op een basisschool werkt, dan houd ik mijn hart vast. Het is één stad, maar het zijn twee werelden. Het zijn twee wijken, vlakbij elkaar, en toch oneindig ver van elkaar verwijderd, door een breuklijn in deze stad.

En zo lopen er meer breuklijnen door ons land. En de coronacrisis maakt de breuklijnen alleen nog maar extra zichtbaar.

Tussen mensen zonder schulden en mensen met schulden.

Tussen gezinnen met een goed inkomen en mensen die nauwelijks kunnen rondkomen.

Tussen jongeren met wie het goed gaat en jongeren die vastlopen.

Tussen de Randstad die groeit en regio’s die krimpen.

En als we in deze crisis iets hebben geleerd, dan is het wel dat het aankomt op die zorg voor elkaar. Dat is wat ons mens maakt en dat is wat ons land zo mooi maakt.

Dat heeft in deze coronacrisis letterlijk handen en voeten gekregen door het fantastische werk van ons zorgpersoneel. Het is goed dat het kabinet werk gaat maken van betere werkomstandigheden, zodat mensen plezier in hun werk in de zorg houden. Het is goed dat er ook bonussen worden uitgekeerd, dit jaar en volgend jaar.

Maar er is wel meer nodig. En ik hoor graag van het kabinet hoe het het onderzoek daarnaar vormgeeft en hoe dat kan bijdragen aan betere waardering, meer zeggenschap en grotere arbeidsvreugde van het zorgpersoneel.

Het is mooi om te zien dat kabinet ook andere hoopvolle keuzes maakt.

Het verlaagt de lasten voor burgers en met het noodpakket helpt het mensen hun baan te behouden en dat is hoopvol.

Het kabinet trekt 150 miljoen uit voor hulp aan mensen met problematische schulden. En dat is hoopvol in een jungle waarin schulden handelswaar zijn geworden, waardoor mensen alleen maar dieper in de misère belanden. Ik wil het kabinet vragen om een waarborgfonds te starten waarmee schulden kunnen worden afgekocht en hierbij het overleg te zoeken met organisaties als Schuldhulpmaatje.

Het kabinet trekt ook extra geld uit, 150 miljoen, voor gezinnen met een laag inkomen, het verlengt de verhoging van het budget voor Jeugdzorg en dat is hoopvol voor jongeren voor wie het leven soms zwaar is.

En ik wil het kabinet aanmoedigen om hoopvolle stappen te blijven zetten. Zorg voor elkaar betekent ook samen verantwoordelijkheid dragen.

Bijvoorbeeld voor Noord-Nederland. Een regio met krimp en met Groningen als een provincie met breuklijnen. Letterlijk, scheuren in huizen, maar ook mentaal is er iets kapot gegaan daar. Daar is mentale hulp nodig, snel herstel en versterking van hun huizen. Maar er zijn ook banen nodig. Ik wil het kabinet vragen om de middelen die het ontvangt uit het Europese Just Transition Fund te investeren in Noord-Nederland. In werkgelegenheid in de energietransitie, zodat het koploper wordt in bijvoorbeeld de ontwikkeling van groene waterstof. Dat zou hoopvol zijn.

Samen verantwoordelijkheid dragen is ook nodig als het gaat om het Europees migratiebeleid. Daar zijn geen gemakkelijke antwoorden. Er wordt naar oplossingen gezocht, ook in Europa. Als er Europees een appèl wordt gedaan op ons, op Nederland, om mee te werken aan de herverdeling van vluchtelingen, dan wil ik het kabinet vragen daar serieus het gesprek over aan te gaan. En dan met een warm hart keuzes te maken.

Ik zei het al. Wat echt telt, is zorg voor elkaar.

En wat in de tweede plaats echt telt, is dat we ons niet moet blindstaren op de groei van het BBP, maar ons sterk moeten maken voor bloei van de samenleving.

Bij de presentatie van het groeifonds hoorde ik de minister van Financiën, minister Hoekstra, zeggen dat investeringen uit dit fonds moeten leiden tot groei van het BBP. Ik weet dat de doelstellingen van het fonds veel breder en rijker zijn, maar ik wil graag waken dat ook bij dit fonds er een fixatie komt op het Bruto Binnenlands Product.

In het boek Fantoomgroei, dat volgens mij nu zo’n beetje iedereen gelezen heeft, komen de schrijvers Noten en Heijne met een sprekend voorbeeld hoe die fixatie ons op het verkeerde been kan zetten. De olieramp in de Golf van Mexico was een ecologische ramp, maar bleek goed voor het BBP.

Dichter bij huis. Als ik minder ga werken om voor mijn moeder te zorgen is dat slecht voor het BBP, maar als ik een pakje sigaretten koop, is dat goed voor het BBP. Met andere woorden: we hebben een vreemde manier van meten of het goed met ons gaat.

Als ik iemand op straat tegenkom en vraag hoe het gaat, zou het vreemd zijn als diegene zegt: 60.000 euro.

Door de manier waarop we onze welvaart meten, weten we vaak wel de prijs, maar niet altijd de waarde van iets.

Ik wil het kabinet vragen hoe we het brede welvaartsbegrip dat we steeds beter kunnen hanteren ook kunnen inzetten bij de bepaling van de waarde van het groeifonds. Ik hoop dat de minister van Financiën die vraag heeft meegekregen. Misschien was hij al in overleg met de minister van Economische Zaken.

Daarnaast zou ik het kabinet ook willen vragen wat de lessen zijn als het gaat om onze afhankelijkheid van de wereldmarkt. De coronacrisis liet ons zien dat we voor onze mondkapjes afhankelijk waren van verre landen met wispelturig voorkeursbeleid.

Wat de ChristenUnie-fractie betreft is dit het moment om een brede analyse te maken van wat we als land echt nodig hebben, voor onze veiligheid, onze gezondheid, ons voedsel. Samen met het CDA doen we het voorstel om te komen tot een Planbureau voor de Veiligheid. Juist omdat we bij wat van waarde is niet afhankelijk willen zijn van een wereldmarkt waarin alleen de prijs telt.

Wat echt telt is dat we gaan voor bloei en niet alleen maar voor groei.

Wat echt telt is dat we zorgen voor elkaar.

Maar wat ook echt telt is dat we kiezen voor de schepping.

De feiten hoef ik niet te herhalen. De aarde wordt warmer en op steeds meer plekken extreem droog of juist extreem nat. De stijging van de zeespiegel versnelt, wat ook ons land in toenemende mate kan bedreigen. En jaarlijks verdwijnt er een oppervlakte van vier keer Nederland aan bos – veertig voetbalvelden per minuut. Netto.

Willen we goede rentmeesters zijn, dan moeten we door met de energietransitie.

Wij willen investeren in schone energie en niet langer afhankelijk zijn van olie uit het Midden-Oosten. Wij willen stoppen met gaswinning in Groningen en niet afhankelijk zijn van Rusland. Maar dat zijn wat abstracties en vaak ver van ons bed. Om die energietransitie dichter bij huis te brengen, moeten we komen tot een Nationaal Isolatieprogramma voor huizen, zodat energieverbruik verminderd wordt en kosten op de lange termijn worden bespaard. Inzetten op datgene dat waardevol is en de schepping op waarde schat – dat is rentmeesterschap. Samen met GroenLinks willen we het kabinet vragen om op korte termijn met een plan te komen voor isolatie, een nationaal, grootschalig en toegankelijk isolatieplan.

Vroeger of later blikken we terug. Net als die Australiërs met Bronnie Ware aan hun bed. En dan bedenken we waar we spijt van hebben. Waarin we tekort zijn geschoten. Wat mooi was, wat de moeite waard was, waar we dankbaar voor zijn.

Dit is de laatste begroting van dit kabinet en we gaan ongetwijfeld terugblikken.

Dit is de laatste Algemene Politieke Beschouwingen van veel Kamerleden en die gaan terugblikken op hun politieke loopbaan in dit Huis.

Nog even en dan kunnen we deze coronacrisis achter ons laten en blikken we terug op deze ongekende tijd.

En ooit komen we allemaal zelf in de herfst van ons leven en gaan we ook persoonlijk de balans opmaken.

En wat ik hoop is dat we in al die rollen die we hebben, bij de belangrijke keuzes die we maken en in het leven dat we leven, dat we trouw blijven aan onze idealen en het goede doen.

Mogen onze keuzes onze hoop reflecteren – en niet onze angst. Laten we kiezen voor wat echt telt. En ik wens daarbij het kabinet en de Kamer de zegen van God toe.

En als je dat nou niet zoveel zegt, dan nog één beeld. Ik hoorde het Malieveld langskomen, wat regelmatig volstond met boze mensen. Vlak voor het zomerreces, vlak voor de zomer, stond het ook vol met mensen die aan het bidden waren. Voor jullie allemaal, voor ons. En ook al geloof je niet, weet je gezegend.

SP komt met drie wetten voor een eerlijke economie

SP SP Nederland 16-09-2020 17:44

Ook wil de SP dat niet alleen aandeelhouders, maar ook werknemers mee gaan delen in de winst. Al dertig jaar wordt aan bedrijven alle ruimte gegeven om te streven naar winstmaximalisatie voor de aandeelhouders. De gedachte hierachter was dat winst voor de bedrijven goed is voor ons allemaal. Maar dat is niet zo: zo belandde zeventig procent van de totale winst van de 75 grootste beursfondsen in de zakken van aandeelhouders. Marijnissen: ‘Afgelopen decennia zagen we dat het razend goed ging met bedrijven waardoor de uitkeringen aan aandeelhouders door het dak gingen, maar de werknemers die het werk deden, zagen er weinig van. Dat moet anders. Daarom hebben we ook een wet gemaakt voor eerlijke winstdeling.’

Tot slot komt de SP met een Wet Eerlijk Inkomen waarmee het minimumloon wordt verhoogd van 10 naar 14 euro. Door de koppeling stijgen de uitkeringen en de AOW automatisch mee. Daarmee bestrijd je niet alleen de ongelijkheid, het is ook goed voor de economie doordat de koopkracht toeneemt. Marijnissen: ‘Het reëel besteedbaar inkomen van mensen stijgt al 40 jaar nauwelijks. Dit in tegenstelling tot de winsten van bedrijven. Veel van de mensen met ‘cruciale beroepen’, zoals schoonmakers, winkelpersoneel en pakketbezorgers werken voor het minimumloon. Zij werken hard en krijgen weinig.’ De Wet Eerlijk Inkomen zorgt voor een loonsverhoging voor meer dan twee miljoen werknemers die nu op of rond het minimumloon verdienen.

Rob Jetten tijdens de Algemeen Politieke Beschouwingen 2020

D66 D66 Nederland 16-09-2020 17:41

Samenwerking gaat ook over solidariteit tussen generaties. Over ons vermogen de kansen voor volgende generaties te vergroten.

We moeten nuchter constateren dat dit nog onvoldoende lukt. Waar je wieg heeft gestaan is nu, veel meer dan tien jaar geleden het geval was, bepalend voor je kansen.

De problemen beginnen op jonge leeftijd. Scholen in moeilijke wijken hebben het meeste last van het lerarentekort. Veel leerlingen hebben taalachterstanden, zitten in grote klassen of hebben last van concentratieverlies door problemen thuis.

Er zijn nog te veel kinderen die zulke pijn voelen. Ik heb ze overal in Nederland ontmoet. Hier in Den Haag bij het Prinsjesdagontbijt, waar een jongetje van acht me vertelde dat hij iedere dag thuis moest kiezen tussen lunch en ontbijt. Of in Amsterdam, waar een meisje van vijftien thuis geen internet heeft en dus geen lessen kan volgen in coronatijd.

Leraren die lesgeven in zulke klassen zijn met zoveel meer bezig dan lesgeven alleen. En zelfs dat is niet genoeg. Want de ongelijkheid gaat door na de schoolbel. Wie geen toegang heeft tot boeken, musea of sport krijgt minder kansen op ontwikkeling.

Dat patroon zet door op de middelbare school, waar op sommige plekken criminaliteit de klas binnendringt. Dat is funest voor kinderen. Want waar messen in de kluisjes liggen worden nog maar nauwelijks boeken opengeslagen. Zo wordt het stapelen van opleiding een uitzondering, maar het stapelen van problemen de norm.

Voor wie de inhaalrace op school tegen alle verwachtingen in toch succesvol is verlopen, wacht een nieuwe horde. Want meer dan de helft van de Nederlanders wordt gediscrimineerd bij hun sollicitatie, waarvan een fors deel op basis van afkomst. Meer dan de helft. Vind je het gek dat mensen het gevoel krijgen er niet bij te horen? Vind je het gek dat zij het gevoel hebben dat de Nederlandse belofte van een vrij en waardig bestaan voor iedereen nooit aan hen was besteed?

Als er iets is dat wij hier door samenwerking moeten en kunnen bereiken dan is het dat iedereen, alle mensen die in ons land wonen, dezelfde kans krijgen om te worden wie ze willen zijn. Van Groningen tot Goes. Niemand is zielig, iedereen hoort erbij.

Waarom moeten wij dat hier samen willen? Omdat de radicale kansengelijkheid geen utopisch idee mag zijn. Het is bittere noodzaak daarvoor te knokken in het oog van een economische storm.

Hoe veel beter zou ons land zijn, hoe veel sterker zou ons land zijn, als we het potentieel van alle mensen ten volste zouden benutten? Als jonge mensen uit Kattenburg, Katendrecht en Kanaleneiland wél een eerlijke kans krijgen op een carrière. Als vrouwen wél de kans krijgen om hun hele leven te werken. Als nieuwkomers wél de kans krijgen om hun talenten en ervaring in te zetten op de werkvloer.

Zonder het talent en de inbreng van die mensen maken we ons land klein. Dat is voor die mensen slecht, maar voor de samenleving nog veel slechter.

Wat is er dan voor nodig om ons land groot te maken? Wat is ervoor nodig om iedereen tot bloei te laten komen?

Mijn fractie heeft daar wel ideeën voor. Gratis kinderopvang, zodat kinderen elkaar op jonge leeftijd tegenkomen en vrouwen het ritme van werk kunnen vasthouden. Een einde aan het toeslagensysteem, zodat mensen vertrouwen krijgen en nooit meer bang hoeven zijn voor brieven van de overheid. Een versoepeling van de schuldsanering, bovenop wat het kabinet nu al doet, om stress en zorg bij mensen weg te nemen. Meer geduld met kinderen in het onderwijs, zodat iedereen optimaal z’n talenten kan ontplooien. Minder werkdruk en meer salaris voor leraren, zodat kinderen geïnspireerd thuis kunnen komen van die ene les. Een rijke schooldag met eten, sport, muziek, en huiswerkbegeleiding; zodat kinderen nooit afhankelijk zijn van de portemonnee van hun ouders.

Nieuwe perspectieven voor Noord-Nederland

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 16-09-2020 15:14

Door Gert-Jan Segers op 16 september 2020 om 17:11

Nieuwe perspectieven voor Noord-Nederland

Decennialang hebben we als land geprofiteerd van de gaswinning in het noorden. Maar nu we de gaskraan (terecht!) dichtdraaien, dreigen de inwoners dreigen bekaaid achter te blijven. Voor hen moeten er nieuwe perspectieven komen en dus vragen we het kabinet om een plan.

Nieuw perspectief is dus nódig, maar ook mógelijk. Als we maar kiezen voor de regio: in ontwikkeling, in geld, in goede zorg.

Ik wil dat het kabinet dat nieuwe perspectief opschrijft in één groot perspectiefplan voor Noord-Nederland. Met dat plan kunnen in potentie honderden miljoenen aan de noordelijke provincies worden toebedeeld om nieuw perspectief te bieden aan een regio die te vaak in de hoek zit waar de klappen vallen.

Het perspectiefplan voor Noord-Nederland moet wat ons betreft ten minste drie onderdelen bevatten. Allereerst moet de provincie Groningen koploper worden in de omslag naar duurzame energie. Nieuwe vormen van energieopwekking zoals groene waterstof bieden kansen voor nieuwe werkgelegenheid, waar vooral Noord-Nederland van moet profiteren. Ik denk dat Noord-Nederland een voorloper kan zijn in de ontwikkeling die we uiteindelijk als heel Nederland doormaken.

Naast de omslag naar duurzame energie moet het geld – in potentie honderden miljoenen – uit het Europese Just Transition Fund met name worden ingezet voor de noordelijke provincies. Met het dichtdraaien van de gaskraan verdwijnen er duizenden banen, maar met de inzet van het geld uit het fonds kunnen er zo’n 16.000 nieuwe banen worden gecreëerd. Dat biedt perspectief.

Tot slot vinden we dat het kabinet niet alleen scheuren in huizen moet herstellen, maar ook scheuren in de samenleving. Er moet een plan komen om de geestelijke verzorging in Noord-Nederland te versterken. We kunnen niet doen alsof er de afgelopen decennia niets gebeurd is. Bij de versterkingsoperatie gaat het erom dat we naast mensen blijven staan en aandacht hebben voor wat mensen nodig hebben. Dat luisterend oor wordt ook geboden door geestelijk verzorgers. Een serieus plan voor geestelijke verzorging is dan heel belangrijk.

Eerder zei ik al eens ‘Groningen first’, maar vandaag zeg ik: ‘make Noord-Nederland great again’.

Verslag videobijeenkomst leden Partijraad, 9 mei 2020

SP SP D66 Nederland 16-09-2020 12:44

De bijeenkomst begint met een filmpje over 'Beloon de helden'

Partijvoorzitter Jannie Visscher opent de bijeenkomst

JV: Welkom op deze bijzondere bijeenkomst voor de leden van de partijraad en de vaste gasten. Vandaag testen we of we kunnen functioneren op deze manier. En het is goed om elkaar te spreken. Toen we ons congres in december verlieten, gingen we vol goede moed aan de slag. Ineens werd alles anders. Mensen leven in onzekerheid over hun gezondheid of baan bijvoorbeeld. Als SP hadden we snel in de gaten: nu moeten we er zijn. Wij zijn de partij van de georganiseerde solidariteit.

Ik wil stilstaan bij de kracht van een goed samenspel. Zo veel afdelingen zijn aan de slag gegaan met de lonencampagne; we hebben een mooie milieuactie tegen storten van granulaat in de Maas, waar de afdeling West Maast en Waal, Provinciale Staten en ons Kamerlid samenwerken; als Maarten en Lilian strijden voor beschermingsmiddelen, is het goed dat we leden hebben met inhoudelijke kennis daarover.

De afgelopen twee weken hebben we 125 nieuwe leden ingeschreven. Veel leden zijn ook teruggekomen. (Jannie tont een boekte bloemen) Deze bloemen – een boeket voor Lilian en een voor de hele SP – krijgen we van John Duinkerke uit Kerkrade, omdat we goed bezig zijn. Laten we goed bezig blijven.

Algemeen secretaris Arnout Hoekstra

AH: Ik kijk ernaar uit om jullie weer normaal te zien. Veel complimenten over hoe de afdelingen aan de slag zijn gegaan de afgelopen weken.

Internationaal – De Vredesdag in juni gaan we ook op een aangepaste manier doen. Als het weer kan, gaan we het alsnog op de normale manier doen. We hebben contact met zusterpartijen, om te kijken hoe we van elkaar kunnen leren. Op 22 mei zal onze wekelijkse stream bezocht worden door mensen van PVDA-België en Die Linke.

Ledengeschenken – Er worden nieuwe ledengeschenken voorbereid.

Afdelingen – Ik wil de contacten met afdelingen intensiveren. Ik hoop dat ik van alle afdelingen verslagen mag ontvangen. Ik probeer altijd te reageren. Voor onze wekelijkse nieuwsbrief; zorg dat administratie weet wie jullie kaderleden zijn, want die ontvangen de nieuwsbrief.

Jannie Visscher: Voor de wekelijkse livestream hebben we verzoeken gekregen om dat uit te breiden met thema's. Misschien basisinkomen of dakloosheid. Ons scholingsteam heeft mooi online aanbod gemaakt. Je kunt daar ook gebruik van maken.

ROOD-voorzitter Arno van der Veen over ROOD

AvdV: Ook bij ROOD is er voldoende veranderd. Ons kaderweekend kon niet doorgaan, straatacties niet en bijeenkomsten van lokale groepen. Die doen dat nu digitaal. We hebben ook een online discord-server voor alle ROOD-leden waar ze in gesprek kunnen. 10 procent van de ROOD-leden is na een weekje al lid van die discord server.

Meldpunt Mijn baas een lul – Dit ROOD-meldpunt is voor jongeren die bijvoorbeeld door moeten werken terwijl ze thuis zouden moeten werken. Er zijn stickers om te plakken en uit te delen. E hebben een laser-actie gedaan op het gebouw van NVO/NCW.

Met de meldingen gaan we indien mogelijk collega’s organiseren en een zwartboek maken.

Huisjesmelker van het jaar-campagne – Alweer het 14e jaar op rij. Er komen al meldingen binnen op www.huisjesmelkervanhet jaar.nl

We moeten online onze weg vinden. We schrijven opinies en houden acties die wél kunnen. Op woningsdag hebben we tentjes opgezet; jongeren en anderen op zoek naar een woning.

Videotoespraak fractievoorzitter Lilian Marijnissen

LM: Hier uw verslaggever uit Oss. Fijn om jullie te zien, al blijft dit een waardeloze manier. Het is niet anders. Het gebied hier is zwaar getroffen; er is veel angst en verdriet. Tussen alle ellende zie ik ook dat veel mensen een andere toekomst willen. Deze crisis maakt voor veel mensen duidelijk hoe lelijk het kapitalisme is. Het is niet efficiënt om voorraden op de plank te hebben.

Kapitalisme faciliteert de race naar beneden. Zodat beschermingsmiddelen in de lagelonenlanden gemaakt worden. Of de farmaceuten die enorme winsten maken, maar niet wilden investeren in vaccins. De CEO's krijgen bonussen, maar wij moeten in China bedelen om medicijnen en mondkapjes. Het is dus goed dat ons voorstel is aangenomen in de Kamer: we moeten echt actievere industriepolitiek: veel meer in eigen hand en in eigen land vaccins, geneesmiddelen en beschermende materialen maken om minder afhankelijk te zijn van de markt.

Ook lelijk: de grote bedrijven die afgelopen jaren enorme winsten hebben gemaakt, er alles aan deden om geen belasting te betalen, en nu de hand ophouden. Zoals bij de KLM: wij willen voor dat geld ook zeggenschap. Koolmees kondigde aan dat de boete voor mensen ontslaan eraf gaat. Voorwaarde is nu nog dat je mensen in dienst houdt. Dit zet de deur open voor massa-ontslagen.

Het coronavirus discrimineert niet, maar de impact op het leven is absoluut niet gelijk. Schulden lopen op, de huurverhoging. De cruciale vraag: wie gaat deze rekening betalen? Er gaat heel veel veranderen. Wat die veranderingen zullen zijn, is ook aan ons. Er komt een economische crisis. We mogen niet toestaan dat corona de verschillen nog verder vergroot.

Over 10 maanden zijn het al verkiezingen. Mogelijk is er nog een tweede lockdown rond die tijd. Er is wél ontzettend momentum. Er is hang naar verandering. Een beetje minder kapitalisme gaat niet helpen. Wij lopen voorop in de strijd voor fundamentele verandering. Blijf goed op elkaar letten en ik hoop iedereen heel snel weer in levende lijve te zien.

Discussie

De leden van de partijraad stellen vragen en doen voorstellen. Onder andere:

voorstel om een overkoepelend campagneplan / een landelijke planning te maken, door Groningen, gesteund door Roermond, Breda, Landgraaf, Weert en Utrecht

voorstel voor een linkse agenda, grote visie met Europese linkse vrienden

er is onvrede over samenwerking d66 en PvdA

we moeten onderwijs tot een van onze hoofdpunten maken

Wees als partij ook coulant naar zzp’ers

hoe zit het met het aanvalsplan economie?

de regio is een goede basis om samenhang te organiseren

doorrekenen verkiezingsprogramma is onverstandig

hoe gaan we lokaal strategisch om met meebesturen en bezuinigingen?

wat kan de TK-fractie doen om de wooncampagne te versterken?

kan er meer ondersteuning komen voor afdelingen in coronatijd?

Hoe krijgen wij die 50-plus- en DENK-zetels terug?

door de crisis gaan de kosten ggd, bijstand, jeugdzorg omhoog: moeten de gemeenten dat gaan betalen?

Hoe zit het met de prijzen van mondkapjes; er worden al woekerprijzen gevraagd

moeten we überhaupt wel bezuinigen?

hoe gaan we om met versoepelingen waar we kritisch op zijn maar als SP wel voordeel van hebben?

gluurprogramma’s van werkgevers: moeten we daar niet iets tegen doen?

hoe kunnen we buurthuizen en verenigingen helpen?

idee: grote bedrijven moeten de steun terugbetalen als straks run op diensten bedrijven komt

vrijheid gelijkheid en broederschap moeten in balans zijn; graag in verkiezingsprogramma

JV: De behoefte aan samenhang. Op het congres hebben we hier afspraken over gemaakt. We waren druk bezig met de campagnes langs de Partijraad te brengen. Toen kwam de crisis. Per campagne zijn verantwoordelijken; als je als afdeling wilt bijdragen aan die discussie in het Partijbestuur, spreek dan je regiovertegenwoordiger erop aan. Voor een landelijke planning tot aan de verkiezingen wil ik waarschuwen; dat is nu verdraaid moeilijk.

Buurthuizen; Frank Futselaar is daar ook mee bezig. Hier kun je lokaal ook iets doen. Zorg dat je zelf lokaal de krachten bundelt. In Eindhoven is het ons gelukt dat het college wat ‘opplust’ voor de buurthuizen.

Spencer Zeegers: De oproep voor regionale samenwerking is mij uit het hart gegrepen Regiovertegenwoordigers kunnen als eerste samenhang ontdekken. Regiovertegenwoordigers zitten daarom ook in het Partijbestuur.

Thijs Coppus: coulance voor zzp’ers; er is een tijdelijke overbruggingsregeling voor zelfstandigen. Dat kun je direct melden bij de volksvertegenwoordigers.

AH: moet links zich op EU-niveau organiseren? We zijn niet voor EU-eenwording, dus dan ligt een linkse partij niet voor de hand. Er is wel uitwisseling. Het congres wilde aandacht voor een internationaal secretariaat – in de Moed is iemand begonnen, ik heb de verantwoordelijkheid.

De omgang met maatregelen? Wij volgen de RIVM-richtlijnen. Als er een reden is om af te wijken, dan hebben we het erover. Let ook op beeldvorming. Je wilt niet in de media komen als een partij die die maatregelen aan de laars lapt.

Ondersteuning: wij steunen graag, maar ben ook blij met afdelingen die ondersteuning bieden. OpSPnet staat een pagina met ideeën. Dus als je iets bijzonders doet, laat het me weten, dan kan dat daarop.

Heb je vragen over de wooncampagne: campagne@sp.nl - Lisa de leeuw is betrokken bij de uitvoering van die acties.

LM: Over de prijzen van mondkapjes – onze inzet is: als de overheid ze verplicht, moet die ze ook ter beschikking stellen.

Het grote plan gaat over strategie versus tactiek. Onze rol is om het grotere verhaal te vertellen. Mondkapjes is industriepolitiek en marktwerking. We hébben een plan: heel de mens en verkiezingsprogramma. Ik ben het er dus mee eens als je bedoelt dat we dat verhaal meer moeten vertellen.

Samenwerking D66 en PvdA. Samenwerking is altijd dilemma. Maar zo bereik je ook mensen die niet meteen standaard SP-stemmers zijn. Linkse samenwerking is niet de grote oplossing. Mensen zien ons graag samen optrekken, maar het blijft moeilijk om Van Rijn te zien die verzorgingshuizen sloot en 70.000 zorgmedewerkers ontsloeg.

50plus en denk-kiezers terug; wij moeten eenheid uitstralen. Minimaal de helft van die zetels van 50plus hoort bij ons. De meest effectieve strategie is gewoon beter zijn: dus op het thema van pensioenen voorop lopen.

Gluurapps?: we hebben het Rathenau-instituut er onderzoek naar laten doen. Meld je bij Bart van Kent voor vragen.

Bezuinigen? Nee inderdaad niet. Wij moeten een investeringsagenda hebben. Massaal banenplan publieke sector bijvoorbeeld. Baangaranties, wijkagenten aannemen, enzovoort.

De rekening bij de gemeente? Geef je info even door aan Ronald van Raak.

Aanvalsplan economie: het idee was dat dit van iedereen is. We hebben reacties van 30 afdelingen gekregen, er komt een nieuwe versie en mogelijk een filmpje. Mogelijk vragen we economen die die analyse delen. Even in herinnering roepen: ons 30-puntenplan van de vorige vorige crisis. Evaluatie: het was een persmomentje, en dat was het. Het is belangrijk dat het plan er is, dat de samenhang er is.

Steun terugbetalen: Daarmee ontzien we de partijen die nu juist profiteren van de crisis. Albert Heijn bijvoorbeeld. Zo kom je weer bij het punt van de winstbelasting.

Bezuinigen in een coalitie: lokaal kun je daarvoor kiezen, landelijk ligt het zeker niet voor de hand.

CPB-doorrekening: dat zijn we aan het bekijken. Het is de afgelopen 20 jaar altijd doorgerekend door het CPB.

Vrijheid gelijkheid broederschap mee in het programma: iedereen heeft aan het programma mee kunnen denken. Schroom niet je te melden bij Ronald van Raak

Wat doet de fractie? Ons best. Net als jullie. We zijn op ons sterkt als we elkaar versterken. Nodig ons uit als je een idee hebt.

In de tweede termijn wordt nogmaals gepleit voor een landelijke visie/plan en een idee geopperd om aan naming and shaming te doen over verhuurders die niet ingaan op het morele appel om de huur niet te verhogen.

JV: We hebben ook een verkiezingsprogramma-commissie en die is door de Partijraad benoemd.

Jannie Visscher sluit af

JV: In juni is er weer een echte partijraad waar we ook kunnen stemmen. Fijn om vandaag te horen waar iedereen mee bezig is. We hebben gehoord hoe de partijraad aankijkt tegen ons functioneren. Laten we zelf weer kijken op onze eigen plek in de partij hoe we het met hart en ziel kunnen opnemen voor mensen.

Verslag Partijraad 22 februari 2020

SP SP Nederland 16-09-2020 12:37

Besluiten

De partijraad stemt in met het benoemen van Jannie Visscher als voorzitter van de partijraad.

De partijraad steunt de benoeming van de commissie die aan de slag is in Breda.

De partijraad stelt het verslag van de vorige partijraad vast.

De partijraad bekrachtigt de besluiten van het congres van 14 december 2019.

De partijraad bekrachtigt de keuze van het partijbestuur voor de samenstelling van het Dagelijks Bestuur.

De partijraad besluit om niet deze, maar volgende partijraad te stemmen over het streamen-voorstel.

De partijraad stemt tegen de voorstellen van Arnhem c.s. over de opdracht van de kandidatencommissie.

De partijraad stemt in met de programmacommissie.

De partijraad stemt in met de kandidatencommissie.

De partijraad stemt in met de geschillencommissie afdrachtregeling.

De partijraad stemt in met de beroepscommissie.

Partijvoorzitter Jannie Visscher opent de partijraad en kondigt als gast Donald Pols aan, directeur van Milieudefensie.

Donald Pols: ‘Sommige van mijn milieuhelden hebben een verbinding met de SP. Remi Poppe natuurlijk, Sandra Beckerman. Onze toekomst als vrije en gezonde samenleving wordt bepaald door een ding: draagvlak voor ambitieus klimaatbeleid. Er is groeiende onvrede over een politiek-economisch model dat leidt tot grotere ongelijkheid. Ook klimaatbeleid ontsnapt niet aan het oordeel van de samenleving. Klimaatbeleid heeft verdelingseffecten. Mensen met lagere inkomens betalen drie tot vier keer zoveel energiebelasting, terwijl 80 procent van de subsidies naar grote bedrijven gaat.

Eerlijk klimaatbeleid is niet: weerstand voorkomen. Het begint bij het besef dat we iedereen nodig hebben. Iedere persoon, ieder bedrijf maakt elke dag keuzes en kan elke dag bijdragen om klimaatveranderingen het hoofd te bieden. Stel je voor dat we de kracht van 17 miljoen mensen en 2 miljoen bedrijven kunnen mobiliseren. Schouder aan schouder. Pas als we stoppen om mensen in dit land te zien als potentiële weerstand en ze zien als partners, komt er wat van. Onze tijd is nu.’

In de discussie met de partijraad geeft Pols onder andere nog aan dat de overheid collectief moet organiseren dat iedereen duurzame keuze kán maken en het niet moet afhangen van of je genoeg geld hebt, en dat energiecoöperaties een goed idee zijn, maar niet dé oplossing.

Mededelingen en stemmingen door algemeen secretaris Arnout Hoekstra

> De partijraad stemt in met het benoemen van Jannie Visscher als voorzitter van de partijraad.

AH: ‘Dirk van Duppen was op de vorige partijraad met Johan Hoebeecke onze gast. Hij is terminaal ziek. Tiny Kox is vorige week bij Dirk op bezoek geweest. Heeft nieuw boek, over zijn leven. Heel inspirerend. Jullie kunnen het boek kopen bij de uitgang straks.’

AH: ‘Pim Siegers al een tijdje ziek – hij heeft hartklachten. Er ligt een grote kaart voor hem klaar. Schrijf er even wat op om hem te steunen.’

AH: ‘In de Afdeling Breda is een hoop ellende. Helaas hebben we als partijbestuur de regie moeten nemen. Een commissie, met Theo Coskun, Merian Marijnissen en Johan Kwisthout, is bezig om daar zo snel mogelijk een gezonde situatie krijgen. Graag steun voor het aanstellen van deze commissie.

> De partijraad steunt de benoeming van de commissie die aan de slag is in Breda.

AH: ‘Lilian heeft binnenkort een avond met politieagenten, op 4 maart in Utrecht. Ken je politieagenten, heb je ideeën om agenten daar te krijgen? Meld je en neem flyers mee.’

> De partijraad stelt het verslag van de vorige partijraad vast.

> De partijraad bekrachtigt de besluiten van het congres van 14 december 2019.

Jannie Visscher over de samenstelling van het dagelijks bestuur (DB)

JV: ‘Van het congres hebben we meegekregen: graag een compact DB. We hebben met alle partijbestuursleden gesproken. We zijn gekomen tot de volgende samenstelling:

Jannie Visscher, voorzitter, coördineert campagnes en hoofd communicatie

Arnout Hoekstra, algemeen secretaris, internationale secretariaat en personeel en organisatie

Lilian Marijnissen, fractievoorzitter, stippelt politieke lijnen en prioriteiten uit

Thijs Coppus, penningmeester, huisvesting, ict en bedrijfsvoering

Spencer Zeegers, scholing en ondersteuning van afdelingen.

Andere taken wordne over het partijbestuur verdeeld, of gedelegeerd naar teamleiders in de Moed. We willen voorkomen dat het DB een bestuur in een bestuur wordt, dus we zorgen dat discussies gevoerd worden waar ze gevoerd moeten worden.’

> De partijraad bekrachtigt de keuze van het partijbestuur voor de samenstelling van het Dagelijks Bestuur.

Fractievoorzitter Lilian Marijnissen over ‘Ieder zijn eerlijke deel’

Na een filmpje over de campagne spreekt Lilian met Jimmy Dijk uit Groningen. LM: ‘ De winsten zijn sky high, de lonen van mensen stijgen nauwelijks: die trickle down en kapitalisme werken niet. Dus mensen moeten meer zeggenschap krijgen. Wat hebben we al gedaan?Het loonsymposium, de loonrede, de motie voor 5 procent loonstijging, voorstellen voor de Nieuwe Economie, de uitnodiging van Arnand Giridharadas in de Tweede Kamer. Wat is er nodig? De lonen omhoog, een miljonairsbelasting, herwaardering van de publieke sector, een basisbeurs en een rechtvaardig pensioen. We zijn op zoek naar een titel voor deze campagne die dit kan omvatten. Wat gaan we doen? Er komt een aftrap in mei, er komt een onderzoek door ons Wetenschappelijk Bureau, we doen een steekproef onder werknemers, we gaan de publieke sector organiseren met lokale en landelijke acties, we maken een petitie en komen met een pakket aan initiatieven.’

JD: ‘We hebben in de afdeling Groningen mensen bij elkaar gebracht om mensen in bedrijven te organiseren. Waar hebben veel mensen gewerkt? Bij call centers. We zijn eerst aan de poort gaan staan, hebben kaartjes met elastiekjes aan fietsen vastgemaakt. Zo hebben we een basis gebouwd en konden we een zwartboek opstellen. In het kort: de werkdruk is te hoog en de lonen te laag. Er is geen pensioenopbouw. Mensen werden getimed als ze gingen plassen. Mensen organiseren is anders dan in de buurt; mensen zijn namelijk bang om hun baan te verliezen. We moeten dan ook de goede snaar weten te raken. Afdelingen: als je wilt meedoen, meld je bij mij. Doe in je gemeenteraad lokale voorstellen. En pak gericht bedrijven aan.’

De partijraad bespreekt de campagne. Daar komt uit dat de samenwerking met de FNV gezocht moet worden, ook lokaal.

Arnout Hoekstra over de uitvoering van de congresbesluiten

AH: ‘Ik heb alle opdrachten in een planning gezet. Die is jullie toegestuurd.’

De partijraad spreekt over het congresbesluit om het streamen van de partijraad aan de partijraad over te laten.

> De partijraad besluit om niet deze, maar volgende partijraad te stemmen over het streamen-voorstel.

Op de vraag of de kaderscholing op 21 maart verplaatst kan worden in verband met de antiracisme-demonstratie op die dag, antwoordt AH dat onze mensen zelf kunnen kiezen waar ze naartoe gaan. Op de vraag waarom de openstaande congresbesluiten van het congres uit 2018 niet in de planning staan, antwoordt AH dat die op de volgende partijraad aan de orde zullen komen.

Congresevaluatie door Neeltje Peters en Cynthia Smeets

CS: ‘De commissie bestond uit Nicole van Gemert, Cynthia Smeets, David de Vreede, Neeltje Peters en Arnout Hoekstra. We hebben gesproken met de congrescommissie, de kandidatencommissie, de kiescommissie, de dagvoorzitters en het evenemententeam. Ook is gesproken met kandidaten voor het partijbestuur.

Veel leden zijn onvoldoende op de hoogte hoe onze democratie werkt. Er was een lage opkomst op de ledenvergaderingen. Het vakje om op heel de voordracht te stemmen werd als te sturend ervaren en leidde tot ongeldige stemmen. We pleiten voor een kleinere congrescommissie en voor het zorgen van constante monitoring van de staat van de partij. Handhaaf de voordracht maar zorg voor gelijk speelveld. Kies de penningmeester in functie. Stel stemmen centraal, haal het vakje ‘heel de voordracht’ weg en laat afdelingen de blanco stemformulieren ook terugsturen. Denk verder na over de stemprocedures op congressen, werk aan nieuwe stoere merchandise, wees kritisch op de lengte van filmpjes en speeches, maar draaiboeken en zorg voor één verantwoordelijke voor de organisatie.

De evaluatiecommissie gaat graag aan de slag met een uitvoeringsplan voor de opvolging van de aanbevelingen.’

De partijraad voegt nog toe dat er moet worden nagedacht over het laten stemmen van de ruim 400 leden in het buitenland.

AH: ‘We gaan graag in op jullie aanbod om de aanbevelingen tot voorstellen te maken.’

Arnout Hoekstra over de voorbereiding van de Tweede Kamerverkiezingen

AH: ‘Bij één kandidaat-lijsttrekker kan de partijraad die benoemen. Als we twee of meer kandidaten-lijsttrekker hebben, komt er een extra congres want dat moet van de statuten.’

JV: ‘Voor de programmacommissie hebben wij gevraagd: Ronald van Raak als voorzitter, Gerrie Elfrink, Renske Leijten, Mariska ten Heuw, Jimmy Dijk, Mahir Alkaya, Marcel Olierook en de nog te kiezen lijsttrekker.’

AH: ‘Voor de kandidatencommissie stellen wij voor: Voorzitter Bastiaan van Apeldoorn, Emile Roemer, Thijs Coppus, Eric van den Broek, Nicole van Gemert, Jannie Visscher, Arda Gerkens, Bram Roovers, Agnes Kant, en de nog te kiezen lijsttrekker.’

Er wordt gestemd over een voorstel van de afdelingen Arnhem, Berkelland, Winterswijk, Apeldoorn, Westervoort, Duiven, Zevenaar, Beuningen, West Maas en Waal, Zutphen, en Oude IJsselstreek. De voorstellen zijn:

– Dat de kandidatencommissie als opdracht meekrijgt om gericht te zoeken naar kandidaten die actief zijn zowel in de afdelingen als op straat, en dit als voorwaarde opneemt in de profielschets kandidaat Tweede Kamer.

– Dat de kandidatencommissie de opdracht meekrijgt om gericht te zoeken naar kandidaten uit ALLE lagen van de bevolking zodat we ook laten zien dat we een partij zijn voor iedereen en en afspiegeling zijn van de samenleving.

> De partijraad stemt tegen de voorstellen van Arnhem c.s. over de opdracht van de kandidatencommissie.

JV: ‘Ik stel voor een passage in de profielschets toe te voegen over actief zijn en alle lagen van de bevolking, maar zonder dat het te veel beperkt. ’

> De partijraad stemt in met de programmacommissie

> De partijraad stemt in met de kandidatencommissie

Arnout Hoekstra over commissies

AH: ‘We hebben een beroepscommissie waar leden in beroep kunnen gaan tegen besluiten van partijorganen. Daarnaast hebben we een geschillencommissie afdrachtregeling. Beide waren begin 2017 benoemd. In de geschillencommissie nemen we afscheid van Wiel Senden, en Wim van Gammeren. Wij stellen voor om de commissie als volgt te benoemen: Paul Ulenbelt, Bets Beltman en Meta Meijer. In de beroepscommissie bedanken wij Sonja Klaassens, Bert Peterse en Rob van Ravensberg voor hun diensten de afgelopen jaren. En stellen voor: Tamara Koppelaar, Boris Stil, Ronald van Hal, Henk van Gerven en Jan Dresmé

> De partijraad stemt in met de geschillencommissie afdrachtregeling

> De partijraad stemt in met de beroepscommissie

Lilian Marijnissen sluit de partijraad af met een speech

LM: ‘Een week of drie geleden won Sinn Fein de verkiezingen in Ierland. Wat decennia onmogelijk leek, gebeurde. Juist in Ierland, won de roep om betaalbare huisvesting, eerlijk loon en eerlijke verdeling van de welvaart. Ik heb Mary Lou Mcdonald van harte gefeliciteerd en bedankt voor de inspiratie. In de VS inspireert Bernie Sanders’ strijd jonge mensen. De tijdgeest is aan het kantelen. Het WRR dat concludeert dat de arbeidmarkt voor veel mensen níét werkt; de kanteling over ceta, da zoals het ernaar uitziet niet door de Eerste Kamer gaat komen.

Wij hebben veel van onze voorstellen al klaarliggen.

De herwaardering van wat ons allemaal is. Een einde aan marktwerking, managementdenken en georganiseerde wantrouwen. Aantrekkelijk en uitdagend werkvoor zorgwerkers, politieagenten en onderwijzers. Het is tijd voor wederopbouw. Hoe schaamteloos is het dat partijen er nu pas achter komen dat het sluiten van de verzorgingshuizen een historische fout was. We hebben een concreet alternatief: zorgbuurthuizen. We kunnen nu beginnen met bouwen. Steeds meer afdelingen zijn er al actief mee.

De wooncrisis komt niet uit de lucht vallen: die is het gevolg van politiek falen. Het staat zelf in de grondwet dat volkshuisvesting een taak van de overheid is. Maar politici maakten er een markt van. Klimaat. Op 95 procent van de geschikte daken ligt nog geen zonnepaneel, maar de regering wil het onaantrekkelijker maken. Leg nou als overheid zelf die panelen. Riolering hebben we toch niet huishouden voor huishouden geregeld? Dat regelde de overheid! Laten we het samen doen: het is de hoogste tijd voor klimaatrechtvaardigheid.

En we leggen het kapitalisme aan de ketting. Meer loon, zekerheid en zeggenschap voor werknemers. Onze voorstellen op die gebieden krijgen steeds meer aanhang. Het is tijd dat het gaat gebeuren.’

SP komt samen met GroenLinks en PvdA met alternatieve keuzes

SP SP GroenLinks PvdA Nederland 16-09-2020 05:03

SP presenteert vandaag samen met GroenLinks en de PvdA een alternatief voor de plannen van dit kabinet voor 2021. Met deze keuzes laten we zien dat het eerlijker kan. We stellen onder meer voor om flink te investeren in de waardering voor medewerkers in de publieke sector, zoals de zorg en het onderwijs. Ook laten we zien dat de huren omlaag kunnen, en zetten we in op het bouwen van huizen en op het behoud van werk. Met de alternatieve keuzes stijgt de zorgpremie niet en kunnen we de ondersteuning voor mensen die door de coronacrisis hun inkomen zijn verloren uitbreiden.

Lilian Marijnissen: ‘Om samen uit de crisis te komen, zijn andere keuzes nodig en samen met GroenLinks en PvdA laten we zien dat dat kan. Niet weer belastingvoordelen voor bedrijven die veel winst maken of onze omgeving vervuilen, maar hen hun eerlijke deel aan belasting laten betalen. Dat geld kunnen we dan investeren in wat voor de samenleving belangrijk is: een eerlijke beloning en het aanpakken van de werkdruk voor mensen in de vitale beroepen zoals onze zorgverleners en lagere huren. Het moet eerlijker en we laten zien dat dat ook kan.’

De plannen zijn doorgerekend door het Centraal Planbureau. We betalen dit onder meer door het door het kabinet voorgenomen belastingcadeau voor bedrijven (BIK) niet door te laten gaan. Ook willen we de hoogste inkomens en grote vermogens zwaarder belasten en de vervuilende industrie hun eerlijke deel laten betalen.