Nieuws van politieke partijen in Gelderland inzichtelijk

5556 documenten

De toekomst van de Startversneller

PvdA PvdA SGP VVD CDA Gelderland 25-02-2020 10:33

De vorige periode heeft Provinciale Staten in Gelderland zich sterk gemaakt voor een breed instrument gericht op startende ondernemers. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in de Startversneller; een voucherinstrument dat voor Gelderland wordt uitgevoerd door Oost NL.  Deze regeling is na moties in 2016[1] en 2017[2], uiteindelijk op 1 maart 2018 van start gegaan. In oktober 2018 is dit instrument ook van start gegaan in de Provincie Overijssel.[3]

In de startnotitie ‘Accenten economische beleidsperiode’[4] geeft Gedeputeerde Staten aan meer focus te willen aanbrengen in het economisch beleid en meer te willen aansluiten bij de landelijke Kennis en Innovatie Agenda’s. Wij maken ons zorgen of bij een te scherpe focus het brede startersbeleid dat de afgelopen acht jaren in Gelderland succesvol[5] is geweest (zie ook de evaluaties) in het gedrang komt. De Startversneller is nu juist een breed instrument dat voor en door Gelderse starters, ongeacht de branche, kan worden gebruikt. Juist dit instrument helpt ze door middel van trainingen en coaching om als startende ondernemer een goede start te maken. Wij, maar vooral de startende ondernemers in Gelderland, hebben nu behoefte aan helderheid over al dan niet continueren van de Startversneller als breed economisch instrument.

Coaching, training en opleiding Startende ondernemers die maximaal vijf jaar zijn ingeschreven bij de Kamer van Koophandel kunnen een voucher van maximaal € 1.000,-aanvragen voor coaching, training en opleiding bij ontwikkelingsmaatschappij Oost NL. Voor ondernemers die al verder zijn in hun ontwikkeling is de Groeiversneller ontwikkeld. Bedrijven die voor een groeispurt staat kunnen een groeiplan indienen bij Oost NL. Zij kunnen in aanmerking komen voor vouchers en leningen om die groeistap te versnellen. Bovendien krijgen zij toegang tot een relevant kennisnetwerk en innovatieve expertise in Gelderland.

Vragen aan Gedeputeerde Staten

Samen met CDA Gelderland en SP Gelderland hebben wij een aantal vragen ingediend aan Gedeputeerde Staten. De portefeuillehouder Economie en Innovatie is gedeputeerde Christianne van der Wal. Wij willen het volgende weten:

Is Gedeputeerde Staten het met ons eens dat de Startversneller in de huidige vorm moet blijven bestaan, juist omdat dit voor elke Gelderse starter (ongeacht de branche) een waardevol instrument kan zijn? Is de gedeputeerde van mening dat het belangrijk is voor de continuïteit en herkenbaarheid dat niet telkens de voorwaarden van de instrumenten worden aangepast? Kan de gedeputeerde aangeven wat de financiële consequenties zijn als het instrument de Startversneller de komende drie jaar in de huidige vorm blijft bestaan? En of dit benodigde budget beschikbaar is binnen de Ambitie Economie en Mobiliteit? Kan de gedeputeerde aangeven wie de afgelopen periode gebruik gemaakt heeft van de Startversneller en welk (economisch) effect dat heeft gehad op de continuïteit van de bedrijfsvoering? Kan de gedeputeerde aangeven wat de economische consequenties zijn als de Startversneller buiten de ‘accenten’ komt te liggen?

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/de-toekomst-van-de-startversneller/

━━━━━━━━━━━━━━━

Bronnen:

[1] 16M29:  20 juni 2016 (ingediend door CDA, SP, PvdA, CU en 50Plus)

[2] 17M15 : 1 maart 2017 (ingediend door: CDA, CU, VVD, PvdA, SP, SGP, 50Plus)

[3] De Startversneller kan gezien worden als een opvolger van de zogenaamde ‘Ik start smart’-regeling, toentertijd uitgevoerd door de Kamer van Koophandel.

[4] PS2019-772

[5] PS2020-104 en PS 2109-048

Het bericht De toekomst van de Startversneller verscheen eerst op PvdA Gelderland.

De Sociale Kwestie van de 21e eeuw

PvdA PvdA Gelderland 22-02-2020 16:42

Onderstaand essay is geschreven door gedeputeerde Peter Kerris, één van de vier genomineerden voor de Banning Essay Prijs die op 21 februari 2020 is uitgereikt in De Rode Hoed te Amsterdam. Winnaar van deze prijs is Camille Creyghton. Zij doet onderzoek en publiceert op het terrein van de intellectuele geschiedenis, cultuurgeschiedenis en geschiedenis van de politieke cultuur van het einde van de 18e tot de eerste helft van de 20e eeuw. Ze doceert bij de opleidingen Geschiedenis en Cultuurwetenschappen van de Universiteit van Amsterdam.

De jury, onder leiding van Diederik Samsom, was erg lovend over het essay van Peter Kerris. “Peter geeft een betrekkelijk geruststellende boodschap over een grote uitdaging. Ja, er is veel te doen. Nee, we hoeven niet bang te worden. Immers: in de 19e eeuw is het ook goedgekomen. De verschillen in de samenleving over het onderwerp duurzaamheid worden langzaam al zichtbaar, maar haal de inspiratie uit het verleden. De vergelijking met de sociale kwestie in de 19e eeuw is dan ook erg goed. Zoals Peter stelt: we moeten het gezin wat niet mee kan verduurzamen, wegens gebrek aan mogelijkheden, niet verwijten dat ze de wereld verpesten. We moeten ze hulp bieden, zodat ook zij mee kunnen komen.”

‘Van haalbaar en betaalbaar naar een duurzaam leven voor iedereen.’

Neem twee huizen, in een doorsnee straat, van een doorsnee type, naast elkaar. Aan de ene kant woont een gezin — tweeverdieners, allebei een goede baan, twee kinderen — dat nu het geld en de mogelijkheden heeft om het huis te verduurzamen. Om zonnepanelen op het dak te leggen, om een warmtepomp aan te schaffen. Ze zullen weinig last hebben van de stijgende prijs van aardgas. Het leasecontract van één van beiden loopt binnenkort af. Ze overwegen een elektrische auto. De komende jaren zullen ze de energielasten stevig zien dalen. Het geld dat ze overhouden kunnen ze opnieuw investeren in het huis of gebruiken om de school- en studiekosten voor hun twee kinderen op te vangen.

Daarnaast woont ook een gezin — tweeverdieners, zij is ZZP’er, hij werkt in de zorg, ook twee kinderen die naar dezelfde school en dezelfde sportclub gaan als de kinderen van de buren. De ouders hebben echter onregelmatige werktijden en onzekere inkomsten. Ze hebben het huis in dezelfde periode gekocht als de buren en betaalden er dezelfde prijs voor. Ze redden het financieel, ze verdienen genoeg om geen aanspraak te hoeven of kunnen maken op allerlei regelingen, maar hebben toevallig drie jaar geleden de cv-ketel laten vervangen en broodnodig onderhoud laten plegen. Ze doen hun best om zuinig te zijn met energieverbruik. De lampen in huis zijn allemaal LED en de was doen ze zoveel mogelijk in de daluren. Maar zuinig zijn gaat niet vanzelf en lukt niet altijd. Door de onregelmatige werktijden staat de verwarming vaker aan en het gasverbruik is daardoor hoger dan gemiddeld. Door de onregelmatige uren hebben ze flexibele kinderopvang nodig die duurder is dan regulier. Ze hebben twee maximale hypotheken en even geen geld voor zonnepanelen of een warmtepomp, laat staan de rust en ruimte om daar bij stil te staan.

Het eerste gezin kan het eigen huis over een tijd goed verkopen, met meerwaarde door alle investeringen in zonnepanelen, isolatie en warmtepompen. Voor het tweede gezin wordt dat een stuk lastiger, zij kunnen niet hetzelfde rendement maken. Het vermogen van het eerste gezin neemt toe. Het tweede gezin staat stil. Door de keuzes die nu gemaakt worden, groeien de kinderen verschillend op.

De komende decennia staan de wereld in het algemeen en de Westerse samenleving in het bijzonder grote veranderingen te wachten. Klimaatverandering dwingt ons om de hoeveelheid broeikasgassen in onze atmosfeer terug te dringen of in ieder geval niet verder te laten toenemen. Daarvoor moeten energieverbruik- en opweksystemen radicaal anders. Het aanpassen aan het veranderende klimaat vergt, soms grote, ingrepen in het landschap. Grondstoffenschaarste betekent anders produceren en bouwen. De impact van stikstof op onze natuur en biodiversiteit leert dat we anders tegen ontwerp en gebruik van onze leefomgeving aan moeten kijken. En om op termijn negen miljard monden te voeden zal zowel ons voedselproductiesysteem als ons consumptiepatroon daarop aangepast moeten worden. In internationaal verband en op nationaal niveau zijn er ambitieuze doelen gesteld om de veranderingen te lijf te gaan.

Collectief versus individu

De technologische vooruitgang van de afgelopen jaren stemt optimistisch over de technische kansen voor energieopwekking, mobiliteit en bouwen. Zonnepanelen en windmolens zijn het afgelopen decennium een stuk efficiënter geworden en er is een tweedehands markt voor hybride auto’s ontstaan. De schappen in supermarkten tonen meer dier- en klimaatvriendelijke producten en in ministeries, gemeentehuizen, waterschappen en provincies wordt het thema klimaatadaptatie voorzichtig bij de kop gepakt. Binnen een generatie omslaan naar een volledig klimaat- en energieneutrale samenleving is echter niet alleen een technische opgave van titanische proporties. Het is ook een sociale opgave die iedereen zal raken. Daarmee is het een collectief probleem.

Als men echter kijkt naar de aanpak van dit probleem, ziet men maatregelen die veelal individueel gericht zijn. Subsidies voor bedrijven en individuele huishoudens en een proces van onderop waarin regio’s gebieden voor grootschalige energieopwekking aanwijzen. Op lange en middellange termijn ontstaan nieuwe verdienmodellen, consumptiepatronen en levensstandaarden.  Een deel van de samenleving kan die veranderingen goed opvangen en profiteert daar zelfs van. Maar een ander deel kan daar minder goed in mee. Directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau Kim Putters signaleerde al eens dat hierdoor nieuwe scheidslijnen ontstaan. (Kim Putters, ‘Vraagstuk van duurzaamheid is nu ook een sociale kwestie geworden’, Financieel Dagblad, 6 juni 2017). Hij signaleert aan de ene kant van de scheidslijn mensen die duurzame producten kunnen betalen en duurzamer kunnen wonen, aan de andere kant mensen die dat niet of minder kunnen. De oude tweedeling tussen haves en have nots is veranderd in een tweedeling tussen de cans en de cannots – degenen die kunnen en zij die niet kunnen verduurzamen.

Ook in de politiek wordt dit, inmiddels in de volle breedte van het spectrum, gezien. De vorm, inhoud en toonaard van politieke bewegingen verschilt. Sommigen ontkennen de noodzaak van de verandering of ontkennen de invloed van de mens. Anderen vinden dat voorgestelde maatregelen te licht zijn en roepen op tot zwaardere belastingen of dwingender voorschriften. Een derde groep, met name in liberale en christendemocratische hoek, onderkent dat veranderingen nodig zijn maar dan wel ‘haalbaar en betaalbaar’.

Dat laatste is echter een holle frase. Het is de zoveelste roep in een reeks van oproepen om vooral niet te hard van stapel te lopen. Sinds 1992 zijn er steeds nieuwe mondiale duurzaamheidsdoelen gesteld. Ieder nieuw verdrag gebaseerd op de niet-behaalde doelen uit het oude verdrag. De klimaatakkoorden van Parijs en Madrid zijn de jongste voorbeelden hiervan. In Nederland is het klimaatakkoord vertaald in een klimaatwet: 49 procent minder CO2-uitstoot in 2030 ten opzichte van 1990; 95 procent reductie in 2050. Uit een rapport van de Deltacommissaris van 2018 blijkt echter dat het niet zozeer de vraag is of Nederland te maken krijgt met één tot drie meter zeespiegelstijging als gevolg van klimaatverandering maar wanneer die stijging zich voordoet. Het adagium ‘haalbaar en betaalbaar’ gaat uit van telkens voorzichtige stappen, steeds met draagvlak en passend binnen acceptabele begrotingsnormen. Maar dat is de ware rekening voor je uit schuiven – toekomstige generaties krijgen te maken met de gevolgen van onze nalatigheid. Het stellen van doelen en formuleren van ambities is goed, maar door steeds in kleine stappen te denken redden we het niet. Het heeft als gevolg dat de bedreigende kant van klimaatverandering alleen maar groter wordt.

Hoe moet het dan wel? Om de toekomst vorm te geven kunnen we leren van de geschiedenis.

De Sociale Kwestie

De ‘Sociale Kwestie’ is de term waarmee van oudsher de maatschappelijke omstandigheden in de negentiende eeuw worden aangeduid. De aard van de economie veranderde in hoog tempo door de overschakeling naar fossiele brandstoffen. De snelle industrialisatie en de groei van de steden hadden sociale ontwrichting tot gevolg. Grote groepen arbeiders, naar de stad getrokken omdat de ambachten van het platteland verdwenen, zochten hun heil bij werk in fabrieken. Er was vaak meer aanbod van arbeiders dan dat er werk was met als gevolg uitbuiting, werkloosheid en armoede. De steden konden de snelle groei niet aan waardoor verkrotting en verpaupering optrad in de arbeiderswijken. Er waren geen bronnen van schoon water, er was geen riolering en zo konden ziektes zich ongehinderd verspreiden.

Pas met de opkomst van de arbeidersbeweging, vakbonden en socialistische en later sociaaldemocratische politieke partijen keerde het tij. Onder druk werd er door regeringen in heel Europa sociale wetgeving ingevoerd. En met de invoering van het algemeen kiesrecht was ook het politieke gewicht van de arbeider gelijkgesteld aan die van de industrieel. Door de aanleg van overheidswege van een systeem van riolering en drinkwatervoorziening verbeterden de leefomstandigheden. Halverwege de negentiende eeuw ontstonden de eerste particuliere woningbouwverenigingen in Nederland. Met de invoering van de Woningwet in 1902 nam de volkshuisvesting een grote vlucht, ontstonden nieuwe woningcorporaties en werd het mogelijk dat gemeenten huizen gingen bouwen. De overheid was actiever dan ooit in het beschermen van mensen. Cruciaal hierin was dat de Sociale Kwestie niet werd gezien als een individueel probleem of een probleem van een enkele bevolkingsgroep. Er was een collectief probleem en dat vergde collectieve actie. De basis van de moderne verzorgingsstaat ontstond als antwoord op de Sociale Kwestie.

Tegenwoordig is het een vanzelfsprekendheid dat je huis is aangesloten op het riool, op het drinkwaternet en op het elektriciteitsnet. Het zijn basisvoorwaarden. Een duurzaam huis moet net zo’n basisvoorwaarde zijn. Of het nu gaat om huurwoningen of koopwoningen, bestaande bouw of nieuwbouw.

Een actieve en effectieve overheid

Wat kunnen we leren van de aanpak van de Sociale Kwestie? Tegen het eind van de negentiende eeuw nam de overheid een actieve rol in de aanpak van het probleem. Door het invoeren en aanpassen van wetgeving nam de overheid nieuwe taken en verantwoordelijkheden op zich.

Daar blijft de huidige aanpak steken. Door het formuleren van ambities en die als doelstelling vast te leggen in allerlei akkoorden creëren overheden een ongelijk speelveld. Bij het uitvoeren van die akkoorden worden partners uit de samenleving betrokken. Maar om ambities te realiseren moet de samenleving daar wel de juiste gereedschappen voor in handen hebben of krijgen. Door alleen doelen te stellen en de oplossing vooral een procesaanpak te laten zijn, zonder sturing vanuit de overheid, worden zij die willen, of zij die een verdienmodel zien, gefaciliteerd. Het resultaat is dat duurzaamheid alleen is weggelegd voor de happy few en dat er een nieuwe tweedeling ontstaat. Om dat te voorkomen is niet alleen actief overheidsbeleid nodig maar ook effectief overheidsbeleid, weg van de individuele aanpak.

Als eerste zijn daar heldere spelregels voor nodig. Door te normeren en wetgeving in te voeren of aan te passen, zoals dat ook gebeurde in de aanpak van de Sociale Kwestie, kan de overheid een gelijk speelveld creëren voor alle betrokkenen. In die regels kan ook vastgelegd worden dat iedereen moet profiteren van de transities, niet alleen de cans.

Ten tweede betekent dat actief sturen op het eerlijk delen van zowel de lusten als de lasten van de verschillende transities. Als voorbeeld: de overheid kan een programma opzetten waarbij in wijken met veel sociale huurwoningen of goedkope koopwoningen ook elektrische laadpalen worden gerealiseerd waarvan de opbrengst ten goede komt aan de wijk. Als dat gecombineerd wordt met het gasloos maken van de wijk, het aanbrengen van zonnepanelen op daken en het isoleren van de woningen wordt een model gecreëerd waarbij duurzaamheid van, voor en door de gemeenschap is in plaats van een hinderlijke verbouwing waarbij de revenuen vooral voor het bedrijfsleven zijn. Dat zorgt voor draagvlak bij deze groep en gaat maatschappelijke tweedeling als gevolg van verduurzaming tegen.

Tot slot: wie gaat dat betalen? Ook hier weer de vraag: wie vindt je dat moet profiteren van de energietransitie? Door bijvoorbeeld de energiebelasting direct aan te wenden voor het financieren van maatregelen voor huurders en bewoners van goedkope koopwoningen kies je partij voor de cannots – de mensen die niet direct de mogelijkheden hebben om maatregelen te betalen. Datzelfde zou kunnen door de omstreden verhuurdersheffing direct aan te wenden voor verbetering van sociale huurwoningen.

Overheidssturing is nodig om ervoor te zorgen dat zowel de lusten als de lasten van de veranderingen in onze samenleving eerlijk worden gedeeld. Dat gaat verder dan de holle frase ‘haalbaar en betaalbaar’. Het vraagt een visie op wie je vindt dat moet profiteren van de transities: de happy few of iedereen? Het is een vraag waarop al eerder, in de negentiende eeuw tijdens de transitie naar een samenleving die draait op fossiele energie, een antwoord is geformuleerd. Het probleem vooruit blijven schuiven is geen optie omdat klimaatverandering hoe dan ook plaatsvindt. De transitie naar een duurzame samenleving, weg van fossiele energie, is er een die in potentie net zo maatschappelijk ontwrichtend is. Daarmee is het de Sociale Kwestie van de eenentwintigste eeuw. Als we er niet in slagen om deze transitie voor alle huishoudens in alle straten te laten werken, verliezen we allemaal.

De sociaaldemocratische beweging heeft de opdracht en de antwoorden om deze transitie voor iedereen te laten werken. Zij heeft de klus per slot van rekening al eens eerder geklaard.

━━━━━━━━━━━━━━━

Peter Kerris (1985) studeerde geschiedenis in Nijmegen. Na zijn studie werkte hij in totaal zeven jaar bij de branchevereniging voor gemeentelijke afval- en reinigingsdiensten NVRD, waar hij onder meer leiding gaf aan het Sectorplan voor de branche. In 2013 en 2014 gaf hij Geschiedenis op een middelbare school in Doorwerth. Sinds juni 2019 is Peter gedeputeerde namens de PvdA in de provincie Gelderland, met als portefeuille Wonen, Ruimtelijke Ordening, Bedrijventerreinen, Klimaatadaptatie en Onderwijs en Arbeidsmarkt.

Het bericht De Sociale Kwestie van de 21e eeuw verscheen eerst op PvdA Gelderland.

Fractie on Tour

ChristenUnie ChristenUnie Gelderland 21-02-2020 11:19

https://westbetuwe.christenunie.nl/k/n6097/news/view/1311066/1084246/fractie on tour Haaften.jpgDe fractie van de ChristenUnie West Betuwe gaat graag met inwoners in gesprek. Op verschillende manieren geven we daar invulling aan. Zo hebben we nu twee huiskamerbijeenkomsten gepland voor de komende weken. We zijn vrijdag 13 maart aanwezig bij familie Van Doorn, Dreef 1 in Haaften. U/jij bent daar van harte welkom om ons te ontmoeten. We beginnen om 20.00 uur. Een week later zijn we te gast bij familie Van der Burg, De Kraan 1 in Est. Ook daar bent u van harte welkom om met ons in gesprek te gaan. Aanvang 20.00 uur. Vooral mensen uit Haaften en Est en uit de directe omgeving hopen we zo te bereiken. Welkom!!

SP start petitie tegen dumpen van afval in plassen

SP SP Gelderland 17-02-2020 14:04

Al jaren wordt er vervuild slib, bagger en granuliet gestort in Nederlandse plassen. Op ruim 50 plekken in ons land is er in de afgelopen 10 jaar vervuild slib gestort, waarbij het vaak gaat het om voormalige zandwingebieden. Onlangs nog ontstond er veel ophef over het storten van granuliet in 'Over de Maas' bij Alphen. Ambtenaren werden onder druk gezet om akkoord te gaan met het dumpen van granuliet, ondanks de grote zorgen en bezwaren die zij hadden. Voor SP-Kamerlid Cem Lacin is de maat vol. De SP is daarom een petitie begonnen tegen het storten van vervuild slib, bagger en granuliet in de Nederlandse plassen. Lacin: 'Het vervuilde slib wordt vanuit heel Europa naar Nederland gehaald. Terwijl bedrijven er flink aan verdienen, blijven omwonenden met de rotzooi achter. We moeten de natuur beschermen, daarom moet het storten met vervuilde afval stoppen.'

https://gelderland.sp.nl/nieuws/2020/02/sp-start-petitie-tegen-dumpen-van-afval-in-plassenVorig jaar werd het MilieuAlarmteam door de SP opgericht om milieuschandalen aan de kaak te stellen. Het eerste succes kon het team al gauw op z'n conto schrijven: het lozen van gevaarlijke gassen door schepen wordt vanaf deze zomer verboden. Lacin wil nu dat de regering maatregelen neemt om het storten van slib te verbieden. 'Wetenschappers zetten grote vraagtekens bij het verondiepen met allerlei soorten afval en omwonenden zien hun leefomgeving achteruit gaan zonder inspraak te hebben. Ook schieten controles tekort. Iedereen die mens en natuur boven de winst van vervuilende bedrijven stelt roep ik op om de petitie te ondertekenen.'

Teken de petitie op https://doemee.sp.nl/water

Een week geleden nog hebben Provinciale Staten op initiatief van de SP gesproken over de granulietstort in natuur- en zandwinningsgebied Over de Maas. Dit naar aanleiding van de uitzending van Zembla begin februari. Tijdens het debat hebben de Staten uitgesproken dat ze willen dat de stort van granuliet wordt opgeschort. Met dit verzoek aan de minister wordt de gedeputeerde naar Den Haag gestuurd.

Energiebesparing belangrijker dan aardgasvrije wijken?

PvdA PvdA Gelderland 17-02-2020 09:55

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/energiebesparing-belangrijker-dan-aardgasvrije-wijken/In 2050 moeten, volgens het Klimaatakkoord, zeven miljoen woningen en een miljoen gebouwen van het aardgas af. Met nog iets meer dan achtduizend werkdagen te gaan zou je kunnen stellen dat er in Gelderland iedere dag bijna duizend woningen aardgasvrij gemaakt moeten worden om dit doel in 2050 te halen. Maar volgens Diederik Samsom, die binnen de onderhandelingen voor het Klimaatakkoord verantwoordelijk was voor de verduurzaming van de ‘gebouwde omgeving’, kan je ook stellen dat dit in de praktijk betekent dat die woningen in dertig jaar één keer verbouwd moeten worden.

In de media zien we twee verschillende routes om het doel te halen: eerst isoleren van woningen versus het zo snel mogelijk starten van woningen/wijken van het gas af halen. Zo schreef David Smeulders, hoogleraar energiesystemen aan de TU Eindhoven, afgelopen 4 februari een opiniestuk in De Gelderlander over in zijn ogen de verkeerde keuze om alle huizen van het gas af te halen. Smeulders vindt juist dat aardgas een onderdeel is van de klimaatoplossing. Hij heeft berekend dat als huizen massaal van het gas af gaan de CO₂ uitstoot tot 2030 juist toe- in plaats van afneemt. Omdat er nog maar heel weinig energie wordt opgewekt via zon en wind, komt de meeste energie tot 2030 van energiecentrales. Deze draaien op kolen, gas of biomassa.

In het opiniestuk geeft Smeulders aan dat het huidige alternatief, warmtepompen, een veel lager rendement hebben dan de huidige CV-ketels. “Als je nou eens de helft van de 11 miljard subsidie voor biomassa zou uittrekken voor het isoleren van alle huizen in Nederland. Van isoleren krijg je nooit spijt. Die oplossing is veel goedkoper en aantoonbaar duurzaam; na isolatie hoeven we veel minder gas te stoken. Daarna kun je denken aan warmtepompen”. Machiel Mulder, hoogleraar Regulering van Energiemarkten aan de Rijksuniversiteit Groningen, berekende dat als het kabinetsvoornemen uitkomt om alle huizen in Nederland per 2050 van het aardgas af te koppelen, dat alleen kan door het aantal aardgasgestookte elektriciteitscentrales fors te verhogen (De Telegraaf, 16 nov 2018).

“Van isoleren krijg je nooit spijt. Die oplossing is veel goedkoper en aantoonbaar duurzaam; na isolatie hoeven we veel minder gas te stoken.” – David Smeulders, hoogleraar

In De Gelderlander van 8 februari 2020 en op zijn website reageert gedeputeerde Jan van der Meer op het artikel van Smeulders. De gedeputeerde geeft aan dat als we in 2050 alle wijken in Gelderland aardgasvrij willen hebben, we zo snel mogelijk moeten beginnen: ”Als we woningen gaan aansluiten op een warmtenet, of gaan voorzien van een warmtepomp dan zal vaak ook de straat open moeten om de warmtenetten te leggen of de elektriciteitsnetten te verzwaren. Mensen moeten dit werk doen en dan kan niet alles tegelijk. Je wilt ook niet dat overal de straten tegelijkertijd openliggen. Daarom moet vanaf nu buurt voor buurt van het aardgas af en daar gaan alle 51 gemeenten van Gelderland de komende jaren plannen voor maken.”  Van der Meer geeft aan dat in 2030 ongeveer 70% van de energie duurzaam wordt opgewekt, waardoor het gebruik van energiecentrales sterk zal afnemen. De gedeputeerde vindt dat iedereen zelf nu al aan het isoleren van het eigen huis kan beginnen.

“Je wilt ook niet dat overal de straten tegelijkertijd openliggen. Daarom moet vanaf nu buurt voor buurt van het aardgas af en daar gaan alle 51 gemeenten van Gelderland de komende jaren plannen voor maken.” – Jan van der Meer, gedeputeerde

Tot slot wordt in de aanbiedingsnotitie bij de ‘Voortgangsrapportage Programma Aardgasvrije Wijken’ aan de Tweede Kamer geconstateerd dat “binnen de eerste tranche proeftuinen er door de gemeenten voor verschillende mate van isolatie gekozen is waarbij de achterliggende afweging voor de keuze niet altijd helder is.” (Ministerie van Binnenlandse Zaken, 2020). Er zal daarom in de volgende uitvraag hier explicieter naar worden gevraagd. Daarnaast werkt de minister in het kader van het Klimaatakkoord aan een standaard en streefwaarden voor de isolatiegraad in de bestaande woningvoorraad vooral bedoeld voor woningen waarvoor het alternatief voor aardgas nog niet bekend is.

Deze verschillende opvatting leiden bij de fractie van de PvdA tot een aantal vragen over wat nu de officiële koers is vanuit het College van Gedeputeerde Staten van Gelderland:

De volgende vragen zijn op 17 februari schriftelijk ingediend:

Hoeveel subsidie is er binnen de provincie uitgetrokken voor het stimuleren/onderzoeken van het aardgasvrij maken van woningen en hoeveel subsidie is er uitgetrokken voor het stimuleren van het isoleren van woningen? Hoe kijkt Gedeputeerde Staten aan tegen de uitstoot van biogassen bij de elektrificatie van wijken tot 2030: leidt dat tot een afname of wordt juist een toename verwacht? Hoe ziet Gedeputeerde Staten de plek van isoleren, op basis van de trias energetica (dat wil zeggen: wat je niet gebruikt hoef je niet op te wekken), in het intensiveringspakket? Is Gedeputeerde Staten bereid om, indien er gewerkt wordt aan het aardgasvrij maken van wijken, zich nadrukkelijk te richten op de inzet van warmtenetten? Is Gedeputeerde Staten bereid om bij het intensiveringspakket een intensiveringsladder te ontwikkelen waarbij op de onderste trede bijvoorbeeld het isoleren van woningen staat en op de bovenste trede de inzet van warmtepompen?

Volgens het Reglement van Orde van de provincie Gelderland worden schriftelijke vragen binnen 30 dagen van antwoord voorzien. Wordt vervolgd!

Jan Daenen en Paul Hoogland

Het bericht Energiebesparing belangrijker dan aardgasvrije wijken? verscheen eerst op PvdA Gelderland.

Statenvragen over vergunningen voor boeren

SGP SGP Gelderland 13-02-2020 00:00

/r/5d963d2a8d79aa4b35003f393bffbde0?url=http%3A%2F%2Fwww.gelderland.sgp.nl%2Factueel%2Fstatenvragen-over-vergunningen-voor-boeren%2F11740&id=e798dcd9ec464bffad01cfbdaa6e5e20b12e97c6

 

Op 13 januari heeft de SGP samen met Forum voor Democratie vragen ingediend inzake vergunningen voor boeren die door de nieuwe stikstofbeleidsregels tussen wal en schip dreigen te raken.

Inmiddels is er vanuit de Gedeputeerde Staten reactie gekomen op deze vragen. Helaas blijft een en ander nog onduidelijk. De vergunningverlening is zowel bij provincie als bij gemeenten niet altijd op orde. Werk aan de winkel dus.

Het komende half jaar zal er meer duidelijkheid over moeten komen. Wij houden de ontwikkelingen nauwgezet in de gaten. Als u in de praktijk tegen problemen aan loopt, aarzelt u dan niet contact met ons op te nemen.  

Lees hier de volledige tekst van de vragen en antwoorden.

Provincie roept minister op te stoppen met storten granuliet

SP SP Gelderland 12-02-2020 19:47

Op initiatief van de SP hebben Provinciale Staten gesproken over de Granulietstort in natuur- en zandwinningsgebied Over de Maas. Dit naar aanleiding van de uitzending van Zembla vorige week. Tijdens het debat hebben de Staten uitgesproken dat ze willen dat de stort van granuliet wordt opgeschort. Met dit verzoek aan de minister wordt de gedeputeerde naar Den Haag gestuurd.

Onderzoeksprogramma Zembla heeft geconcludeerd dat Rijkswaterstaat ambtenaren onder druk heeft gezet om de vergunningen te verlenen voor de dump van een half miljoen ton afval. Het afval bestaat uit granuliet, een reststof die vrijkomt bij het bewerken van graniet en zandsteen. Volgens Zembla is dit afval eerder al eens afgekeurd om te storten. Maar onder druk van Rijkswaterstaat is er toch toestemming gegeven om dit spul te storten in de zandwinningsplas in het Land van Maas en Waal. De Provincie Gelderland is een van de partijen die betrokken is bij het project Over de Maas maar was niet op de hoogte.

https://gelderland.sp.nl/nieuws/2020/02/provincie-roept-minister-op-te-stoppen-met-storten-granulietSP-fractievoorzitter Carla Claassen: "Het dumpen van granulietafval moet gestopt worden. Het is immers momenteel niet bekend wat de gevolgen zijn voor mens, dier en milieu. Zolang dat niet onderzocht is moeten we stoppen met het storten in de toekomstige natuurplas. We zijn blij dat de provincie nu haar verantwoordelijkheid neemt en minister hiertoe oproept."

Voorafgaand aan de Statenvergadering stond een groep SP-activisten, voornamelijk uit de gemeente West Maas en Waal gedeputeerde Drenth op te wachten in het provinciehuis. Woordvoerder van deze groep, SP-raadslid Willeke van Ooijen, sprak de gedeputeerde aan op zijn verantwoordelijkheid voor de inwoners van West Maas en Waal en de rest van Gelderland.

Terugblik en vooruitblik met Céline Blom

D66 D66 Gelderland 12-02-2020 13:28

In 2019 is er veel gebeurd in de Provinciale Staten, er waren onder andere verkiezingen wat zorgde voor wisselingen in de fractie van D66 Gelderland. Het stikstofdossier werd een belangrijk dossier, maar ook klimaat en onderwijs waren grote thema’s, dit loopt door in 2020. Samen met fractievoorzitter Céline Blom blikken wij terug en kijken wij vooruit.

Na de verkiezingen in 2019 werd jij fractievoorzitter. Hoe heb jij de verandering van Statenlid naar Fractievoorzitter ervaren?

“Het jaar 2019 was een enerverend jaar. We hebben campagne gevoerd met heel veel enthousiaste D66’ers. Na de verkiezingen hebben wij een nieuwe fractie gevormd en hierbij zijn wij van coalitie naar de oppositie gegaan en inderdaad, ik ben fractievoorzitter geworden. In het begin was het best een beetje wennen. Sowieso dat we met minder mensen in de fractie zitten ten opzichte van de jaren ervoor.

Inmiddels zijn we met elkaar, met Stan, Antoon en Karin en uiteraard Sara en Sjoerd als fractievolgers en Loes als onze medewerker een echt team geworden! Daar ben ik als fractievoorzitter enorm trots op. Iedereen zit al goed in de (nieuwe) woordvoering en zijn we een stabiele fractie met veel ervaring op meerder fronten! Ondanks dat we niet in de coalitie zitten, hebben we goed contact met alle partijen en al wat mooie moties binnen kunnen halen!”

D66 Gelderland ging van coalitie naar oppositie en leverde geen gedeputeerde. Hoe kijk je terug op die wisseling van rollen?

“Het was een teleurstelling dat we niet mee mochten doen in de coalitie. Wij hebben echter niet te lang daarbij stil gestaan, maar zijn met elkaar gaan nadenken hoe we ons het beste kunnen profileren als oppositie partij en wat we daarbij willen behalen. Uiteraard is dat lastiger vanuit de oppositie rol. We zien het als uitdaging om toch succes te boeken voor de inwoners van Gelderland.”

Wat vond jij het hoogtepunt in de Staten in 2019? En waar ben jij het meest trots?

“Ik ben er trots op dat we in zo’n korte tijd al zo goed een team zijn met elkaar. We hebben een sfeer in de fractie waarin we elkaar kritisch kunnen bevragen en de spiegel voor kunnen houden. Daar groeien we van als team!

Ik ben er dan ook trots op dat dit erin geresulteerd heeft dat we al vier moties binnen hebben weten te halen, te weten de volgende moties, die oproepen om:

De revolverende fondsen in het klimaatplan breder uit te werken dan alleen voor huurders en huiseigenaren;  Bij de ontwikkeling van een leefbaarheidsprogramma ook de sectoren sport en cultuur te betrekken; De Europese vlag een plek te geven in de Statenzaal, naast de Nederlandse en Gelderse vlag. Met een uitgewerkt plan te komen met betrekking tot effectmeting van het onderwijs en arbeidsmarkt beleidsplan en daarnin ook over de werkwijze en aan te pakken thema’s van het nieuw in te richten Kennis en talentcentrum.”

Wat heeft je het meest verbaasd in 2019 in de Staten?

“Het uiteindelijke coalitieakkoord heeft me wel verbaasd. Ik had gehoopt en verwacht dat het een groener akkoord zou worden met extra aandacht en inzet op het behalen van de klimaatdoelstellingen. Nu is het zeer de vraag of wie die gaan halen.”

Als je een ervaring uit 2019 mag meenemen, wat zou dat dan zijn en hoe ga je dat inzetten in 2020?

“De stabiliteit en gedrevenheid die we als voormalige en nieuwe fractie hebben weten te bereiken. Ik hoop dat we dat kunnen vasthouden. Met de helft aan nieuwe statenleden in de provinciale Staten is het handig dat wij als D66 snel kunnen schakelen en ervaring hebben met de dossiers en werkwijze.”

Wat zijn de speerpunten voor 2020 van D66 Gelderland en waar ga jij jezelf op focussen als fractievoorzitter?

“Elk jaar zitten wij met de fractie bij elkaar voor een richtinggevende sessie. Hier pakken wij drie speerpunten waar wij accent op willen leggen. Er liggen grote opgaven voor en zullen aan de hand van die speerpunten aan de slag gaan met verbeteringen voor alle Gelderlanders. De drie belangrijkste speerpunten zijn nu het terugdraaien van CO2 uitstoot, arbeidsmarkt/onderwijs en innovatie en als laatste de gezonde leefomgeving.

Als fractievoorzitter wil ik me ervoor inzetten dat we een kritische fractie zijn die dit college scherp houdt, met name op de zojuist genoemde speerpunten. Constructief, met oog voor goede verhoudingen en relaties!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bestuur PvdA Gelderland presenteert het werkplan 2020-2022

PvdA PvdA Gelderland 10-02-2020 12:30

Het bestuur van het gewest PvdA Gelderland is samen met onze leden druk bezig geweest met het werkplan 2020-2022. Deze kan je hieronder downloaden.

Werkplan Gewest PvdA Gelderland 2020-2022

Het bericht Bestuur PvdA Gelderland presenteert het werkplan 2020-2022 verscheen eerst op PvdA Gelderland.

Afscheidssymposium voor oud-gedeputeerde Josan Meijers

PvdA PvdA Gelderland 08-02-2020 09:22

Op vrijdag 7 februari was er in de Kumpulan op landgoed Bronbeek te Arnhem het afscheidssymposium voor oud-gedeputeerde Josan Meijers. Drie sprekers gaven een terugblik op hun samenwerking met haar, maar spraken ook over haar nalatenschap voor onze provincie.

Het symposium werd geopend door vriendin en collega-waarnemend burgemeester Corry van Rhee-Oud Ammerveld. Zij introduceerde een quiz over Josan die tussen de sprekers door gespeeld ging worden met de aanwezigen in de zaal. Tijdens deze quiz leerden de aanwezigen dat Josan meestal het plantje wat het meeste aandacht nodig heeft koopt in het tuincentrum, graag piano speelt, opgeleid is tot speltherapeute en tijdens haar verblijf in Schotland whiskey heeft leren waarderen.

Na het korte openingswoord spraken Fokko Spoelstra, fractievoorzitter van de Statenfractie, en oud-gewestelijk voorzitter Rita Weeda een kort woordje over de keuze voor een afscheidssymposium en de tijd waarin ze hebben samengewerkt.

De eerste spreker was Peter Kerris, gedeputeerde en daarmee opvolger van Josan. Peter richtte zich vooral op het nalatenschap van Josan voor de provincie Gelderland. De omgevingsvisie Gaaf Gelderland, een uitgebreid werk wat zij voor de inwoners heeft weten samen te vatten op een bierviltje zodat iedereen het kan begrijpen. Verder gaf ze een nieuwe blik op de woningmarkt, waarbij er ook vooral meer naar kwaliteit gekeken moest worden en niet te vergeten: het project SteenGoed Benutten.

Een gebouw is namelijk meer dan een stapel stenen. Door SteenGoed Benutten worden leegstaande gebieden weer aantrekkelijk gemaakt, waar inwoners fijn kunnen wonen, werken en verblijven. Mooie voorbeelden hiervan zijn het Nyma-terrein in Nijmegen en project Visie Teuge.

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/afscheidssymposium-voor-oud-gedeputeerde-josan-meijers/

Gedeputeerde Peter Kerris spreekt zijn voorganger toe over haar nalatenschap voor de provincie Gelderland.

 

Vervolgens betrad Marije Eleveld het podium, oud-wethouder van de gemeente Ede en tegenwoordig directeur van de Utrechtse woningcorporatie Bo-Ex. Zo gaf ze een aantal praktijkvoorbeelden van SteenGoed Benutten, maar vertelde ze ook dat het project haar nog steeds inspireert als bestuurder van een woningcorporatie. Een dergelijk project wenst ze ook de provincie Utrecht toe.

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/afscheidssymposium-voor-oud-gedeputeerde-josan-meijers/

Marije Eleveld spreekt over het project SteenGoed Benutten en haar samenwerking met Josan.

 

Tot slot sprak Roelof Bleker. Voordat hij voorzitter werd van het College van Bestuur van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU) was hij dijkgraaf van Waterschap Rivierenland. In die hoedanigheid ontmoette hij Josan vaak wanneer het ging over het gebied water en ruimtelijke ordening. Water zat in Josan’s portefeuille en hij heeft dan ook vaak met haar samengewerkt. Veelal goede, soms ook pittige tijden. Over deze samenwerking deelde hij een groot aantal anekdotes, onder meer over de Dikke Toren van Varik en hoe zij goed omgingen met onderlinge spanningen. Hij stipte verder ook de verdiensten van Josan op het gebied van cultuur aan, een onderwerp wat hem als bestuurder van de HKU erg aanspreekt.

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/afscheidssymposium-voor-oud-gedeputeerde-josan-meijers/

Roelof Bleker haalde levendige herinneringen op aan een tijd waarin hij intensief met Josan heeft samengewerkt.

 

Na de sprekers was het tijd voor een aantal cadeaus uit handen van Fokko en Rita. Deze geschenken werden aangeboden namens PvdA Gelderland.

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/afscheidssymposium-voor-oud-gedeputeerde-josan-meijers/

Josan ontving uit handen van Fokko en Rita een aantal cadeaus en een bos rode bloemen.

 

Het laatste woord was aan Josan zelf. Zij blikt in vogelvlucht terug op een tijd van november 2012, toen ze gedeputeerde werd, tot het einde van haar ambt in juni 2019. Ze heeft het een fantastische tijd gevonden waarin ze op veel dingen erg trots is, veel heeft kunnen betekenen voor de provincie en diezelfde energie en passie nu meeneemt in haar waarnemend burgemeesterschap van de gemeente Lingewaard. Tot slot bedankte zij haar ambtenaren in de provincie, iedereen met wie ze heeft mogen samenwerken en haar man Paul, die haar altijd heeft gesteund en haar vaak heeft moeten missen.

Na het symposium kregen de gasten een Indische rijsttafel voorgeschotel in de Kumpulan. Een geslaagde bijeenkomst voor deze gedreven partijgenote waar we zeker nog veel van zullen horen!

https://gelderland.pvda.nl/nieuws/afscheidssymposium-voor-oud-gedeputeerde-josan-meijers/

Josan Meijers sluit het afscheidssymposium ter ere van haar af.

Het bericht Afscheidssymposium voor oud-gedeputeerde Josan Meijers verscheen eerst op PvdA Gelderland.