Nieuws van politieke partijen in Lansingerland inzichtelijk

4480 documenten

Arnold Oosterlaan terug in de commissie Samenleving

CDA CDA Lansingerland 01-03-2024 13:46

Het CDA zal versterkt worden door een oudgediende. Arnold Oosterlaan zal toetreden tot de commissie samenleving als woordvoerder van het CDA. Zijn lange geschiedenis als gemeenteraadslid, betrokkenheid bij verschillende maatschappelijke organisaties en zijn inzet voor de lokale gemeenschap heeft Arnold veel bekendheid en respect bezorgd binnen Lansingerland. Zijn bijdragen aan de jeugdvoetbal, diaconie, en ouderenbelangen getuigen van een brede betrokkenheid bij diverse aspecten van de samenleving. Als woordvoerder voor de commissie samenleving voor het CDA, zal hij zijn rijke ervaring inzetten om het beleid op het gebied van het sociaal welzijn, sport en recreatie, jeugd- en ouderenzorg en andere maatschappelijke kwesties helpen vormgeven. Het is een eer om mensen met zo'n uitgebreide staat van dienst en lokale betrokkenheid te ontvangen in een politieke rol binnen onze partij. Arnold wij wensen je een fijn welkom (terug). We gaan opnieuw een mooie samenwerking tegemoet.

Bedrijvigheid achter de bewaakte deuren weer begonnen.

CDA CDA Lansingerland 28-02-2024 11:46

De gebruikelijke drukte bij het poortje naar het formatiegebied in Den Haag ontbrak afgelopen week, maar de bedrijvigheid achter de bewaakte deuren is weer begonnen. Informateur Kim Putters zwoegt op zijn opdracht, bijgestaan door in- en uitlopende deskundigen. De experts kwamen met hun politicologische-, historische- en bestuurskundige ervaring adviseren op een lastig vraagstuk: Welke kabinetsvorm wordt het? Een parlementair-, extraparlementair- of een zakenkabinet? Deze begrippen blijken keer op keer tot verwarring te leiden. Parlementair kabinet Bij parlementaire kabinetten onderhandelen de fractievoorzitters van de beoogde regeringspartijen over een programma onder leiding van een (in)formateur. Een conceptakkoord wordt voorgelegd aan hun fracties, waarna (meestal) een tweede ronde volgt en vervolgens eindconclusies worden getrokken. Bij een akkoord binden de fracties zich aan het programma. Er is dan voldoende parlementaire steun. Sommigen partijen kennen procedures om ook de leden via een partijraad of congres te laten oordelen. Slechts één keer keurde een fractie (het CDA) het onderhandelings­resultaat af. Dat was in 1981 tijdens de formatie vanVan Agt II. Er kwam toen een nieuwe ronde. Een misverstand is dat bij een parlementair kabinet de invloed van de Tweede Kamer beperkt is, omdat bijna alles vastligt in een regeerakkoord. Ten eerste kunnen juist bij een parlementair kabinet de onderhandelende fracties direct invloed uitoefenen op het te voeren regeringsbeleid. Ten tweede zijn er altijd zaken die uitgewerkt moeten worden en dan is er zeker ook voor oppositiefracties speelruimte. Ten slotte kan een regeerakkoord toekomstige beleidsdoelen deels vastleggen, maar niet de (externe) omstandigheden beïnvloeden, waaronder die gerealiseerd moeten worden. Zo ontstaat er gedurende de kabinetsperiode alsnog soevereiniteit. In de jaren 1946-1970 waren het als regel alleen de fractievoorzitters die zich bonden, al was er steeds meer afstemming met de eigen fractie. Het prestige van die politieke voormannen was zo groot, dat die binding volstond. De betrokkenheid van fracties werd nadien steeds groter. Vanaf 1971 traden vaak werkgroepen van fractiespecialisten op om mee te onderhandelen over de tekst van het programma. Programma's werden daarnaast gedetailleerder. Extraparlementair kabinet In ons land komt men tijdens formaties niet vaak tot de vorming van een extraparlementair kabinet. Een dergelijk kabinet kent geen dichtgetimmerd regeerakkoord, maar heeft een veel beknopter regeringsprogramma waarin het voorgenomen beleid van het kabinet slechts op hoofdlijnen wordt geschetst. De partijen die deelnemen aan een dit kabinet leggen, anders bij een regulier kabinet, dus niet exact vast wat er allemaal precies gaat gebeuren. Omdat niet alles op voorhand is vastgelegd, moet het kabinet in deze vorm in de Tweede Kamer op zoek gaan naar meerderheden, die per kwestie dus kunnen wisselen. Strakke afspraken zijn wenselijk als er grote problemen voorliggen en partijen samenwerken die (mogelijk) van mening verschillen over oplossingen. Voor een kleinere deelnemende partij is het bovendien aantrekkelijk een grotere partij vooraf te binden, zodat de eigen inbreng zichtbaar blijft. De ministers van een extraparlementair kabinet kunnen van veel verschillende partijen komen. Ook is het eventueel mogelijk om bewindspersonen te benoemen die helemaal niet gebonden zijn aan een politieke partij. Het verschil tussen een parlementair en een extraparlementair kabinet is, dat het eerste zijn steun zoekt bij een vaste meerderheid in de kamer, terwijl het laatste geen bezwaar heeft voor de verschillende onderwerpen telkens wisselende meerderheden te zoeken. Zakenkabinet Een zakenkabinet is een kabinet waarbij (vrijwel) alle ministers afkomstig zijn van buiten depolitiek. Er wordt dan gesproken van vakministers. Vandaag de dag zijn dergelijke kabinetten vrij bijzonder. Tot 1888 was dit in ons land echter de meest voorkomende regeringsvorm. Anders dan bij de reguliere meerderheidskabinetten wordt een zakenkabinet niet gevormd door een coalitie van samenwerkende partijen. Veel ministers zijn namelijk helemaal geen lid van een politieke partij. Door deze opzet is de binding met de Tweede Kamer een stuk losser dan bij normale kabinetten. Verwijzingen naar het verleden maken het er niet duidelijker op, vooral omdat vroegere omstandigheden volstrekt onvergelijkbaar zijn met die van deze tijd. Het is daarom nogal naïef te verwachten dat bepaalde soorten kabinetten die toen bestonden nu ook wel goed en effectief kunnen functioneren. Daarbij moet evenzeer de veranderde rol van de overheid worden betrokken, die inmiddels vraagt om een daadkrachtig kabinet, met voldoende stabiliteit en parlementaire steun.

Bouw Cultuurhuis Casa Cadanza eindelijk gestart

Leefbaar 3B Leefbaar 3B Lansingerland 17-02-2024 15:57

Op een dag die symbool staat voor liefde en verbondenheid, Valentijnsdag, werd een belangrijke mijlpaal bereikt in de culturele ontwikkeling van Lansingerland: de eerste paal van Cultuurhuis Casa Cadanza werd met ceremonie de grond ingeslagen. Dit moment markeert niet alleen de start van een fysieke constructie maar ook de belichaming van een lang gekoesterde wens van vele cultuurliefhebbers binnen onze gemeente. De verwachtingen zijn hooggespannen; velen kunnen niet wachten om de deuren van dit toekomstige cultuurpaleis te openen en zich te laten omarmen door de rijke diversiteit aan culturele voorstellingen die het zal bieden. Er zijn echter óók inwoners, die van cultuur houden, maar de prijs voor de belastingbetaler te hoog vinden en van mening zijn dat er vele alternatieven zijn in Lansingerland om van cultuurvoorstellingen te genieten.

Het pad naar dit punt was niet zonder uitdagingen en discussies, vooral met betrekking tot de financiële en technische haalbaarheid van het project. Een van de meest besproken onderwerpen was het aantal zitplaatsen in de multifunctionele zaal van Casa Cadanza. Leefbaar 3B heeft vanaf het begin ingezet op een grotere capaciteit en een theaterzaal zodat niet alleen meer inwoners van voorstellingen kunnen genieten, maar ook een bredere programmering kan worden gerealiseerd én zodat het cultuurhuis voldoende onderscheidend is ten opzichte van andere reeds bestaande voorzieningen in Lansingerland. Ondanks de toezegging van de wethouder om minimaal 25 extra stoelen te realiseren tijdens de raadsvergadering van 20 oktober 2022, bleek dit later uiteindelijk niet haalbaar zonder significante extra kosten, vertraging, en technische complicaties. Deze ontwikkeling was voor Leefbaar 3B zeer teleurstellend. Ook vragen we ons af wat een toezegging hiermee nog voor waarde heeft in de politiek.

We erkennen dat er complexiteit en vele afwegingen bij een project van deze omvang komen kijken, maar blijven het een gemiste kans vinden dat de grote zaal niet ‘groter’ wordt ontwikkeld.

Desondanks hoopt Leefbaar 3B oprecht dat Casa Cadanza zal uitgroeien tot een bruisend cultureel ontmoetingspunt voor jong en oud, een plaats waar culturele ervaringen en creatieve expressie hand in hand gaan met sociale verbinding en gemeenschapsgevoel, maar blijven we ook kritisch op de kosten van het cultuurhuis.

Radiostilte

CDA CDA Lansingerland 12-02-2024 11:48

HetBinnenhof(historische naam:Hof van Holland) is al eeuwenlang het middelpunt van de Nederlandse politiek. Hier zetelen en vergaderen deEerste-enTweede Kamer, de twee colleges die samen de Nederlandse volksvertegenwoordiging vormen, hetparlementgenoemd. Het ontstaan van het Binnenhof gaat terug tot de bouw van een kasteel door degraven van Holland, die er sinds de dertiende eeuw hun residentie hielden. Later werden zij in deze keuze opgevolgd doorstadhouders, deStaten van Holland en West-Friesland, deStaten-Generaal van de Nederlandenen, sinds 1815, deStaten-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden. De afgelopen twee eeuwen is er een Binnenhof-jargon ontstaan, de politieke taal zoals die op het Haagse Binnenhof gesproken wordt. Het vocabulaire van het Binnenhof is veranderlijk: oude woorden verdwijnen, nieuwe uitdrukkingen ontstaan. Die dynamiek maakt het onderzoek naar het taalgebruik in ’s lands belangrijkste vergaderzaal buitengewoon interessant. De taal van de politiek is wollig, ambtelijk, clichématig en langdradig. Het Binnenhof-jargon is niet bevorderlijk voor de politieke overtuigingskracht en voor een helder politiek debat. Niet zelden bedienen politici zich, zodra ze achter het spreekgestoelte kruipen, van ingewikkelde zinnen, lange analyses en uitgebreide, wollige antwoorden – kortom, er wordt nogal wat gepraat, gerateld, gekeuveld en gesnaterd in de Tweede Kamer. De woorden zijn een prachtige spiegel van de Nederlandse politieke geschiedenis; soms zijn de woorden taai jargon, dan weer humoristisch, dan weer grappig, maar ze zijn altijd verrassend; en van sommige woorden is het goed dat ze uitgestorven zijn, terwijl andere uitdrukkingen nodig nieuw leven ingeblazen zouden moeten worden. Achter sommige woorden blijven je ogen onwillekeurig even haken. Dat gebeurt niet alleen bij abstracte ‘Haagse’ woorden als boreale samenleving en koopkrachtplaatjes. Maar ook bij een eenvoudig woord als radiostilte. Ra-dio-stil-te. Een gek woord, zeker in de context van een kabinetsformatie anno nu. Waarom noemen ze dat geen mediastilte? Dat is gezien het huidige aanbod communicatiemiddelen toch logischer? In deHandelingen van de Tweede Kamerkomt het woord radiostilte eerst alleen voor in de letterlijke betekenis, dus de afwezigheid van radiosignalen in de scheep-, lucht- en ruimtevaart. Pas in de jaren tachtig werd radiostilte een neologisme in de betekenis van een absoluut stilzwijgen tegenover de media. Het duurde tot 1994 voordat het begrip volledig ingeburgerd raakte in de politieke taal van kabinetsformaties de toenmalige informateur maakte bekend dat de onderhandelaars een ‘absolute radiostilte’ in acht namen over de inhoud en voortgang van de besprekingen. Volgens de informateur moest dit voorkomen dat iedereen ging meeformeren. Aan gejoel en gefluit langs de zijlijn hadden de onderhandelaars geen behoefte. Radiostilte als fenomeen in kabinetsformaties leidt tot ongeduld en geknarsetand bij de buitenstaanders, het botst immers met het belang dat wordt gehecht aan transparantie, een democratische kernwaarde. Om het onderhandelingsproces niet te bemoeilijken wordt verantwoording pas achteraf afgelegd. Het geduld van journalisten en niet-onderhandelende partijen wordt op de proef gesteld. Broeden op scherpe vragen aan de informateur en de onderhandelaars lijkt voor nu de enige optie. Tot dat moment daar is, moeten we het doen met een hoop nietszeggende onzin, die bij gebrek aan beter toch de kranten haalt. Want wie zit er nu te wachten op uitspraken als: ‘We zitten ergens tussen een doorbraak en een impasse, het zijn harde onderhandelingen’. Of ‘Ik hoop op snel resultaat, we zijn de zaken op een rij aan het zetten’ en ‘We hebben een constructief gesprek gehad’. Van dat laatste is de afgelopen week helaas niets gebleken. Pieter Omtzigt gooide een spreekwoordelijke granaat in de formatiekamer en vertrok, partijleiders verbijsterd en groggy van deze manoeuvre achterlatend. Venijnige berichten over en weer en lekkages van de formatietafel naar de media deden de stoppen bij hem doorslaan. De gevoelige econometrist kent het politieke spel, maar let meer op procedurele correctheid, ethiek en rechtsstatelijkheid. Politiek is taal – niet voor niets is ons woord in het parlement afgeleid van het Franse woord parler, spreken, maar tegelijkertijd is taal politiek. Op welke manier iets gezegd wordt, is vaak net zo belangrijk als wàt er gezegd wordt. Bepaald taalgebruik, zorgvuldig gekozen, het maakt de lezer bewust van door politici gebezigd taalgebruik en van de lading en het karakter van die woorden en uitdrukkingen. Politici gebruiken allerlei taaltechnieken met een specifiek effect op de toehoorder. Om hun boodschap beter over te brengen en ervoor te zorgen dat deze meer indruk maakt en beter bij de kiezer blijft hangen. Kortom: de politieke taal is zo divers als de gebruikers ervan. Woorden hebben hun betekenis, weet iedere politicus. Wie het woord beheerst, beheerst de kiezer en bij voldoende kiezers misschien wel de macht. Voorlopig is er na bijna drie maanden na de verkiezingen nog steeds radiostilte, wie draait straks aan de geluidsknop?

Frans Ammerlaan vertrekt als raadslid

CDA CDA Lansingerland 12-02-2024 11:48

Frans Ammerlaan stopt na bijna 6 jaar als gemeenteraadslid in de gemeente Lansingerland. Hij wordt in de fractie van het CDA Lansingerland opgevolgd door Rita Leijendekker. De beëdiging heeft plaatsgevonden in de gemeenteraadsvergadering van 1 februari. Frans Ammerlaan verlaat de lokale politiek met gemengde gevoelens. “Als betrokken inwoner en ondernemer heb ik mij als raadslid altijd ingezet voor de samenleving van Lansingerland. Het geluid van bewoners vertalen naar de gemeenteraad en daarmee wat bereiken voor de Lansingerlandse samenleving is heel waardevol. Maar ik ervaar de laatste tijd dat fysieke beperkingen meer tijd van me vragen, waardoor het meer moeite vergt om je werk als raadslid goed te kunnen vervullen. Dan moet je afwegingen voor jezelf en de fractie maken en ben ik tot de moeilijke conclusie gekomen dat het beter is om te stoppen. Ik kijk met veel trots terug op onder meer het mede op gang brengen van de noodzakelijke woningbouw in Bleiswijk en mijn bijdrage als verbinder om tot realisatie te komen van het vernieuwde centrum van Bergschenhoek.” Met het vertrek van Frans Ammerlaan komt er een plekje vrij voor Rita Leijendekker. “Als duo-raadslid heb ik de afgelopen twee jaar in de commissie Samenleving aardig wat ervaring opgedaan. Dat ik dit nu mag doen als volwaardig raadslid is een mooie uitdaging. Als raadslid ga ik mij nu nog meer richten op de leefomgeving in de Commissie Ruimte. Het dorpse en groene karakter van Lansingerland is voor mij van groot belang. Ik wil mij graag vol blijven inzetten voor voldoende woningen, meer veiligheid in je omgeving en ook op de wegen in de resterende periode vanuit de fractie van het CDA Lansingerland.” Rita Leijendekker is als vrijwilliger onder meer actief in de katholieke kerk in Berkel en Rodenrijs en Laurens Huize Sint Petrus. Verder geeft zij in haar werkzame leven leiding aan een team juristen bij de rijksoverheid in Den Haag. Fractievoorzitter Jan Willem van den Beukel noemt het vertrek van Ammerlaan een gemis. “Frans is iemand die midden in de samenleving staat en als ondernemer als geen ander weet wat er speelt. Dat hij stopt is een besluit waar we alleen maar respect voor kunnen hebben. Zijn bijdrage de afgelopen jaren als raadslid en campagneleider waren ontzettend waardevol. Wij danken hem dan ook voor al zijn werkzaamheden.” De komst van Leijendekker zorgt ervoor dat de fractie weer compleet is. “Als duo-raadslid heeft zij regelmatig van zich laten horen. Of het nu ging om de groene omgeving of de scholen die in de knel dreigen te komen. Met Rita erbij gaan wij de komende tijd werken aan een nog mooier Lansingerland.”

Leefbaar 3B schrikt van enorme stijging kosten voor jeugdzorg in Lansingerland

Leefbaar 3B Leefbaar 3B Lansingerland 11-02-2024 21:27

De kosten voor jeugdzorg in Lansingerland zijn onhoudbaar aan het worden. Vorige week werd duidelijk dat we net 1 maand onderweg in 2024 al geconfronteerd worden met een enorme eerste begrotingswijziging van de GRJR: 80 miljoen erbij op een begroting van 284 miljoen. Dat is een correctie van 27%. Voor Lansingerland betekent dit 2,2 miljoen euro meer in dit lopende jaar. De besparing die Lansingerland kan maken met het eigen maatregelenpakket Jeugdhulp worden hierdoor al volkomen teniet gedaan. Daarbij is de taakstelling van het Rijk naar gemeenten richting 2027 van een soortgelijke hoogte, 87 miljoen voor onze regio. Los van die taakstelling is er ook nog eens geen grip op de groeiende zorgkosten in de jeudgzorg en groeit de begroting van de GRJR in 2028 door naar 530,8 miljoen als we op deze voet verder gaan. Je zou denken dat dit voldoende reden is voor de politieke partijen in Lansingerland om een vuist te maken en gevolg te geven aan de moties “Geen geld, geen Zwitsers” en “Het Rijk moet betalen, niet onze inwoners“.

Tijdens de vergadering over de kadernota 2025 van de GRJR, waarin de uitgangspunten voor de begroting van 2025 en verder worden vastgesteld, opperde duoraadslid Terry Duivesteijn, die Leon Erwich verving, om in de zienswijze naar de GRJR op te nemen om de indexering van 4,7% (16,5 miljoen euro) op 0 te zetten. Door niet te indexeren, conform de aangenomen motie, maak je de simpelste besparing. Die indexering wordt namelijk elk jaar aan het begin van het jaar zonder duidelijke onderbouwing toegepast, zonder dat de gemeente hiervoor een gelijkwaardige indexering terugkrijgt van het Rijk. Wij kunnen als gemeente simpelweg niet garant blijven staan voor de ononderbouwde taakstelling die het Rijk ons geeft. Richting 2027 kampt Lansingerland met een structureel tekort van nu nog ruim 13 miljoen euro. Grote kans dat dit tekort nog enorm stijgt: waar gaan we dat van betalen als we nu geen duidelijk signaal naar de gemeenschappelijke regelingen afgeven dat er geen oneindig budget is?

Leefbaar 3B stelde voor om een feitelijke weergave van onze aangenomen motie toe te voegen aan de zienswijze: “Wij kunnen dus niet anders dan uitgaan van deze ingediende meerjarenraming. Wel willen wij u, in aanloop naar uw begroting, het volgende ter overweging meegeven. Onze raad heeft in november jl. een motie aangenomen waarin wij ons college oproepen om in het dagelijks en algemeen bestuur van gemeenschappelijke regelingen het standpunt in te nemen om niet meer te indexeren zolang de kosten voor taken vanuit het rijk niet van tevoren zijn gefinancierd of de kosten van ondergefinancierde taken onduidelijk zijn.“

Dat er geen unanieme steun voor deze wijziging was, betekent dat de wijziging niet direct in de zienswijze kan worden opgenomen. De zienswijze moet voor 15 februari worden verzonden en zal nu dus als concept worden verzonden.

De wethouder gaf aan dat hij de GRJR een ‘bijzondere GR’ vindt, omdat het gaat om mensenlevens, om ‘onze jongeren’. Duivesteijn vroeg daarom wethouder Hoek meermaals of hij conform de motie wel het standpunt in de GRJR heeft ingenomen om niet te indexeren. De wethouder gaf aan dit niet tijdens de vergadering te hebben gedaan, maar wel middels een brief naar de gemeenschappelijke regelingen.

Wat Leefbaar 3B betreft gaat de discussie echter helemaal niet om een bezuiniging op zorg voor ‘onze jongeren’, het gaat over de ongebreidelde groei van miljoenen euro’s aan jeugdzorg zonder dat daartegenover een vergoeding staat. Het gaat er ook om dat er efficiënter zorg ingekocht moet worden, zoals het Rijk bedoeld heeft met haar taakstellingen. We kunnen niet simpelweg telkens de knip blijven trekken onder alleen het argument ‘het zijn onze jongeren’. Onze jongeren zijn namelijk enorm belangrijk, maar ‘onze ouderen, onze inwoners, onze (sport)verenigingen, onze veiligheid, onze buitenruimte, onze bibliotheken en ons zwembad’ zijn dat ook. Dáár moet het gesprek dan ook over gaan: alles dat we extra uitgeven op deze exponentiële toename van jeugdzorgkosten, moeten we bezuinigen op al het andere. Leefbaar 3B zal dan ook met een amendement komen tijdens de raadsvergadering: dan zal ook duidelijk worden of mede-ondertekenaars VVD en WIJ Lansingerland samen met Leefbaar 3B verder gevolg zullen geven aan de motie “Het Rijk moet betalen, niet onze inwoners”.

Ga goed om met schaarse ruimte en vergeet eigen inwoners niet!

Leefbaar 3B Leefbaar 3B Lansingerland 11-02-2024 20:24

Leefbaar 3B zet zich in voor een integrale benadering van de huisvestingsuitdagingen in onze gemeente Lansingerland. In de Commissie Ruimte van 6 februari jl. was door CDA een bespreekpunt geagendeerd over de beoogde tijdelijke huisvesting van 242 arbeidsmigranten aan de Klappolder. Dit was door hen geagendeerd om onder meer te praten over de communicatie vanuit het college naar de raad.

Leefbaar 3B constateert dat de huisvesting van arbeidsmigranten aan de Klappolder al jaren speelt. Het is dan ook geen verrassing en er ligt voor dit dossier een collegebevoegdheid. Er is een grote behoefte aan arbeidsmigrantenhuisvesting in Lansingerland en door tijdelijke huisvesting van arbeidsmigranten die werken en wonen in Lansingerland, worden cruciale woningen voor eigen inwoners vrijgehouden. Maar raadslid Machiel Crieland wilde namens Leefbaar 3B een belangrijk ander punt adresseren, namelijk of het college op de provinciale tafels wat wij doen voor arbeidsmigranten ook verrekent met andere opgaven. Immers heeft de gemeenteraad eerder besloten tot minstens 175 arbeidsmigranten vestigen aan de Leeuwenhoekweg (Leefbaar 3B was tegen). De raad heeft gekozen voor huisvesting van 200 asielzoekers mede gelet op de aanstaande dwangwet (Leefbaar 3B was tegen). Dan zijn er nog de opvanglocaties voor Oekraïners LOO-1 en LOO-2 (2 maal 150) en de taakstelling vanuit de rijksoverheid voor statushouders.

Wat Leefbaar 3B betreft is het essentieel dat we als raad integraal bezien wat wij aan kunnen als Lansingerland: de ruimte en voorzieningen zijn schaars en er zijn ook veel eigen inwoners, waaronder veel jongeren, die een woning zoeken. Op een gegeven moment is de balans zoek: voor LOO-1 waren 3.000 (!) inschrijvingen voor een flexwoning. Het is tijd om flink door te pakken in huisvesting voor eigen inwoners.

RET bussen 170 en 173 gaan weer minder rijden

Leefbaar 3B Leefbaar 3B Lansingerland 09-02-2024 14:25

De bussen 170 en 173 gaan, na een korte periode met een normale dienstregeling van 6x per uur in de spits en 3x per uur in de daltijd, nu weer minder rijden. Met ingang van 12 februari wordt het 3x per uur in de spits en op de andere tijden 2x per uur. Voor het hele RET gebied betreft het 11,5 miljoen RET dienstregelingskilometers voor de bus worden afgeschaald naar 10,5 miljoen, ca. 10% minder busritten.

De vertegenwoordigers van de gemeenteraad van Lansingerland in de Adviescommissie Vervoersautoriteit Metropoolregio Rotterdam Den Haag (MRDH), Jan Pieter Blonk (Leefbaar 3B) en Ivo de Graaf (VVD) hebben over de afschaling van de RET buslijnen schriftelijke vragen gesteld aan de Bestuurscommissie Vervoersautoriteit MRDH. De Bestuurscommissie is de opdrachtgever van de RET en moet de RET hierop dus aanspreken. Voorafgaand aan het indienen van de vragen zijn deze besproken in de raadscommissie Ruimte. Dat heeft er toe geleid dat de vragen enigszins zijn aangepast.

De RET benadrukte in januari nog dat de dienstregeling van de bussen er juist op vooruit zou gaan. Nu wordt dat weer teruggedraaid. Het jojo-en met de frequentie is onbegrijpelijk en dat verbinden aan personeelsgebrek is organisatorisch niet te plaatsen. Plotsklaps is het personeelstekort groter dan gedacht, ondanks de verklaring van de RET dat het personeelstekort bij metro- en bussen aanzienlijk minder zou zijn dan bij de tram. De vraag komt direct op of het management van de RET nog wel grip heeft op het eigen bedrijf.

Frequenties Openbaar Vervoer (OV) verlagen, kortere metro’s, overvolle trams, bussen en metro’s is niet wat bij een dicht bevolkte metropoolregio hoort. Het beleid om het gebruik van de auto te verminderen staat haaks op wat de RET biedt. Zelfs de sociale veiligheid in het RET OV staat onder druk. Het lijkt erop dat de RET behoorlijk achterblijft bij de HTM en andere grote regionale OV bedrijven in Nederland.

De essentie van de vragen zijn dat verdere verschraling van de buslijnen per 12 februari 2024 onaanvaardbaar is en wat gaat de Bestuurscommissie MRDH daar aan doen? Hoe ziet de Bestuurscommissie oplossingsmogelijkheden om het busvervoer weer op het oude niveau te brengen?

Bleizo: woning of wind

ChristenUnie ChristenUnie Lansingerland 08-02-2024 21:20

https://lansingerland.christenunie.nl/k/n10584/news/view/1492679/113707/Bleizo

In de media stonden de afgelopen tijd meerdere berichten over Bleizo, maar wat speelt er nu?

Zowel gedeputeerden van de provincie als wethouders vanuit Lansingerland en Zoetermeer deden hun verhaal via de media. Verschillende overheidslagen die elkaar via de media bestoken verdienen zacht gezegd niet de schoonheidsprijs. Maar wat speelt er nu precies? Dit is niet zomaar in een nieuwsitem te vatten, maar we doen een poging. 

In 2012 heeft de gemeente Lansingerland het windconvenant getekend. Daarmee werd de gemeente verplicht om een inspanning te leveren om 12 MW aan windenergie op te wekken binnen onze gemeentegrenzen. De meest geschikte locatie hiervoor bleek Bleizo, dus dat is als mogelijk realisatiegebied aangewezen. 

 

De afgelopen jaren waren er veel ontwikkelingen op Bleizo

In al die jaren hebben er zich geen aanbieders gemeld die er windmolens wilden realiseren. In die jaren zijn er ook voor het gebied Bleizo meerdere plannen ontwikkeld. In 2018 is er het station Lansingerland-Zoetermeer gekomen en is het gebied dus ook prima te bereiken per trein en met de Randstadrail. De woningnood in Nederland nam in die jaren ook toe wat betekent dat er in Zuid-Holland 200.000 woningen bijgebouwd moeten worden en wellicht nog meer. 

 

Door alle ontwikkelingen zijn Lansingerland en Zoetermeer kritisch gaan kijken naar Bleizo

Dit heeft geleid tot het onderzoeken van een ontwikkelperspectief dat bestaat uit een gemengd woon-werkgebied met bandbreedtes van 4.000 tot 6.000 woningen en 100.000 tot 150.000 m² aan bedrijven en voorzieningen. Met dit ontwikkelperspectief ontstond ook de discussie over de opgave van windenergie. Zowel de gemeente Lansingerland als de provincie hebben onderzoek laten doen naar de mogelijkheden voor windenergie op Bleizo en op andere locaties in Lansingerland. 

 

Windmolens zijn technisch haalbaar rond de A12 bij Bleizo en de Kruisweg

Dat is de conclusie van beide onderzoeken. Andere locaties zoals de in het Bergse Bos en Noordpolder zijn nagenoeg onhaalbaar vanwege de aanvliegroutes voor het vliegveld. De locatie Bleizo en bij de Kruisweg blijven dus over. Als er echter wordt gekeken naar beleid rondom het bouwen in het Groene Hart en nabij natuur valt de Kruisweg af. Iets waar de provincie in haar onderzoek niet naar gekeken heeft. De locatie Bleizo blijft dus over als er gekeken wordt naar techniek en beleid. Economisch gezien is dit echter geen aantrekkelijke locatie. Dit blijkt uit het feit dat er tot op heden geen partijen zijn geweest die windmolens wilden bouwen op Bleizo. De reden hiervoor is dat het bouwen van windmolens op Bleizo ingewikkeld is vanwege o.a. de aanwezigheid van een transformatorstation van TenneT. De provincie kijkt hier echter anders tegenaan: het conflict is geboren. Een conflict wat helaas dus wordt uitgevochten via de media. 

 

Wat de ChristenUnie betreft zijn er geen geschikte locaties voor windenergie in Lansingerland

De gemeente heeft ruim voldoende inspanning geleverd om de mogelijkheden te onderzoeken en het toch te proberen. Wij zouden dan ook graag zien dat de provincie de eis voor windenergie op Bleizo laat varen en met een open blik gaat kijken naar woningbouw op Bleizo. Daarbij uiteraard ook in ogenschouw nemend de enorme woningnood die er is en de roep om het snel realiseren van woningen. Dit kan op Bleizo en het is ook een locatie die goed is ontsloten via het openbaar vervoer. De komende week gaan we ook met onze vertegenwoordigers van de ChristenUnie in de Provinciale Staten in gesprek. Dit met als doel om te bespreken welke rol wij als ChristenUnie kunnen spelen om deze discussie vlot te trekken zodat er snel belangrijke besluiten genomen kunnen worden. Uiteraard is dit een korte versie van een lang verhaal. 

 

Heb je vragen of opmerkingen? Je mag ons altijd benaderen!

Jeugdzorg: pijnpunt of speerpunt?

ChristenUnie ChristenUnie Lansingerland 06-02-2024 20:11

https://lansingerland.christenunie.nl/k/n10584/news/view/1492593/113707/child-1439468_1920.jpg

Voor de ChristenUnie is jeugdzorg een speerpunt. 

Het belang is groot om gezinnen vooruit te helpen wanneer een kind dreigt te ontsporen. Of wanneer een jonge meid onbereikbaar wordt voor de omgeving, of zelfs zichzelf beschadigt. Of wanneer een jongen “snel geld” scoort en in een crimineel milieu gezogen wordt en er niet meer uit durft of zelf verslaafd raakt.

 

Is dit allemaal jeugdzorg? Moet de gemeente dit allemaal oplossen?

Dit soort vragen agendeerde de ChristenUnie onlangs in de raadscommissie. Want jeugdzorg is tegelijkertijd een pijnpunt. De hoeveelheid geld die ermee gemoeid is, blijft maar toenemen. Vooral de dure specialistische zorg die regionaal ingekocht wordt, draagt aan de hoge kosten bij. Tegelijkertijd zijn er vragen te stellen bij sommige oorzaken, zoals ongezonde prestatiedrang, en bij het elkaar gek maken met sociale media waar falen en tekortschieten taboe zijn – terwijl het gewone leven complexer is dan elke dag zonneschijn en succes.

 

Voor de ChristenUnie springen een aantal oplossingen eruit als veelbelovend. 

Daartoe hoort aandacht voor gezinnen waar armoede speelt. Een ander punt zijn de scheidingen die zo vaak gevolgen hebben voor de kinderen die daar buiten hun schuld de dupe van zijn. Eenzaamheid is een ander probleemgebied; niet honderden volgers op Instagram, maar een paar echte vrienden met wie je kan lachen en huilen en met wie je over je gevoelens kan praten.

 

Een groot onderwerp dus. 

Om de hoge kosten van de specialistische zorg terug te dringen, wordt dit jaar extra ingezet op het veranderen van verwijspatronen; welke jeugdhulp is nodig en passend. Zo denken we aan een grotere rol voor de POH Jeugd, die deskundig is en sneller hulp biedt. We denken aan de plaats van het CJG dat extra oog heeft voor de baby- en peutertijd, omdat in die fase veel problemen ontstaan.

 

Dus ja, pijnpunt omdat het over meerdere knelpunten gaat en die ook nog pijnlijk zijn. Maar ook speerpunt, omdat de ChristenUnie voorrang geeft aan jeugdigen en gezinnen met de meest ernstige problemen en daar aandacht voor zal blijven vragen.