Nieuws van PvdA in Nederland inzichtelijk

429 documenten

Een leven vol van onderwijs

PvdA PvdA VVD Nederland 21-02-2020 13:05

Spreiding van inkomen, kennis en macht. Het kabinet den Uyl draaide er niet om heen. Jos van Kemenade werd in dat kabinet in 1973 minister van Onderwijs & Wetenschappen. Hij ging dus over de kennis. En hij had er, zoals Wim Kan in een oudejaarsconferentie zei, ook voor doorgeleerd. Joop den Uyl haalde de jonge hoogleraar onderwijssociologie uit Nijmegen. Toen hij belde zei Jos, altijd bedachtzaam, “Minister, daar vraagt u me wat. Mag ik wat bedenktijd?” Waarop de beoogde premier, een tikje knorrig, zei: “Zal ik dan maar over een uurtje terugbellen?”

De wetenschapper ontpopte zich razendsnel tot een politieke bestuurder. Ideeën omzetten in werkelijkheid, dat ging het om. We weten echt al heel lang dat kinderen, die opgroeien in een gezin waar de ouders maar beperkte onderwijskansen kregen, met een achterstand de school binnenkomen. We weten dat een te vroege selectie talent onbenut laat. De hiërarchische opbouw van het voortgezet onderwijs versterkt de ongelijke deelname, de scheve verdeling van kansen.

Wat terug kijkend vooral opvalt is hoe de minister de dialoog met het onderwijs opzocht. Hij had weliswaar zijn opvattingen en die droeg hij ook nadrukkelijk uit. Maar hij was de eerste, en voorlopig ook de laatste, minister van onderwijs de een debat met alle betrokkenen aanging over de toekomst van het hele onderwijs. Zijn discussienota ‘Contouren van een toekomstig onderwijsbestel’, kortweg ‘de Contourennota’ ging naar alle scholen, alle ouderorganisaties, de onderwijsvakbonden. De staatsdrukkerij maakte overuren. De nota leidde tot een hartstochtelijk debat. De minister stond elke avond wel ergens in een zaaltje.

Als het onderwijsbeleid van de vorige eeuw beschreven wordt zal blijken dat er een periode was vòòr van Kemenade en de tijd erna. Wie nu de Contourennota ter hand neemt, een kleine halve eeuw later, zal verbaasd zijn over actualiteit van de agenda die er in wordt beschreven. Dat is een groot compliment voor van Kemenade, maar het zegt ook iets over het onvermogen van de onderwijspolitiek om structurele hervormingen door te voeren, aan consensus te bouwen voor de langere termijn.

Jos was nog maar een half jaar minister of hij stond al op de stoep van het Groninger stadhuis. Ons linkse College was een jaar onderweg, ons onderwijsbeleid stond nog in de grondverf. De minister was 37, de wethouder 27. “Jongens waren we – maar aardige jongens. Al zeg ik ’t zelf.” (Nescio). Wat vanaf die dag begon was een persoonlijke vriendschap die tegelijk politieke kameraadschap was. Een schaars goed in en buiten de partij.

Kleuteronderwijs en lagere school werden basisschool, de aandacht voor onderlinge verschillen van kinderen groeide, net als de bestrijding van achterstanden. Algemeen aanvaarde pedagogische noties en bewuste keuzes om gelijkheid van kansen te versterken gingen hand in hand.  Waar de nieuwe basisschool een breed gedragen concept bleek, sloeg bij de voorstellen voor de hervorming van het voortgezet onderwijs politiek de vlam in de pan. Werd nog wel breed erkend dat een min of meer definitieve schoolkeuze op twaalfjarige leeftijd te vroeg was, de keuze van het kabinet den Uyl voor een middenschool voor 12 tot 16 jarigen stuitte op fel en hardnekkig verzet. Die te vroege keuze, de te scherpe scheiding tussen beroeps- en algemeen vormend onderwijs, de aansluiting die Jos zocht bij de nieuwe basisschool, maakte dat hij een echte hervorming noodzakelijk vond. Of je nu later met je handen of met je hoofd ging werken, er was een bredere basis nodig voor alle leerlingen. Het debat werd, vooral van VVD-zijde als snel vergiftigd, een Telegraafkop uit die tijd luidde: “VVD schrikt van onderwijsplan: Socialistisch spuitje bedreigt schooljeugd.”

Het is eigenlijk nog een wonder dat er in dit politieke klimaat experimenten plaats konden vinden in het land met zulke heterogene, brede middenscholen, o.a. in Amsterdam – Zuid Oost en in Groningen. Die scholen lieten zien dat, net als in het basisonderwijs leerlingen met verschillende capaciteiten en interesses bijeen gehouden konden worden, waardoor niet al op twaalfjarige leeftijd hun toekomst feitelijk hoefde te worden vastgelegd. Er was uiteindelijk in het parlement geen meerderheid voor algehele invoering.

Jos heeft het nog meegemaakt dat vrij recent onderwijsorganisaties opnieuw het debat openden hoe we een te hiërarchisch onderwijssysteem zo kunnen inrichten dat het alle leerlingen eerlijke kansen biedt. Hij hoopte dat ook de PvdA het debat opnieuw niet zou schuwen. Als het dan niet met een geheel nieuw schooltype zou kunnen, dan zou de basisschool tenminste met twee jaar kunnen worden verlengd. Een voorstel van hem en mij haalde het bij de opstelling van ons vorige verkiezingsprogramma niet.

Door de ongekende felheid van het middenschooldebat lijkt het nu (ook in de herdenkingsartikelen deze dagen) alsof Jos van Kemenade vooral de man van de middenschool was. Dat was hij ook. Maar zijn onderliggende drijfveren waren niet alleen kansengelijkheid, brede toerusting voor iedereen. Door al zijn opvattingen, voorstellen en publicaties liep een rode draad: emancipatie. Van zijn proefschrift “De katholieken en hun onderwijs” tot zijn enorme inzet voor de moedermavo, de volwasseneneducatie, de Open Universiteit, het onderwijsvoorrangsbeleid, altijd ging het om toerusting, volwaardig deel kunnen nemen. Het waren die paar woorden die boven de samenvatting van de Contourennota stonden die hem in essentie kenmerkten: meer mensen mondig maken.

Hij was ten diepste met de democratie en de publieke zaak verbonden. Ook toen hij geen minister meer was. Wanneer het me in onze oppositiebankjes te weinig productief werd, zei ik een keer: “Jos, ik geloof niet dat ik hier gelukkig word.” Zijn antwoord tekende zijn plichtsbesef: “Jacques, het is niet de functie van de Tweede Kamer der Staten Generaal om jouw gelukkig te maken.”

Toen hij uiteindelijk de landelijke politiek verliet, de universiteit van Amsterdam ging leiden, vervolgens burgemeester werd van Eindhoven, Commissaris van de Koningin in Noord-Holland, voorzitter van de Raad voor het Openbaar bestuur, steeds opnieuw zocht hij de volle democratie, niet alleen voor wie er voor doorgeleerd had. Als voorzitter van Nederlands Centrum voor Buitenlanders bleef hij zich inzetten voor het volwaardig kunnen deelnemen van migranten en hun kinderen. Nederlands leren, natuurlijk. Maar ook respect voor hun identiteit. Wat katholieken had geholpen bij hun emancipatie, vrijheid van onderwijs en vrijheid van godsdienst, mag islamitische Nederlanders niet worden onthouden.

Hij leefde en dacht met me mee. Toen ik staatssecretaris van onderwijs werd en opnieuw probeerde door de invoering van de basisvorming het onderwijsgebouw aan de leerlingen aan te passen, in plaats van andersom. En leed me mee toen opnieuw bleek, na mijn vertrek van O&W,  dat de onderwijspolitiek het funderend onderwijs geen perspectief kon bieden. Verkregen consensus verdampte in opnieuw oplaaiende politieke strijd.

Als fractievoorzitter tijdens het eerste kabinet Kok, kon ik altijd bij hem terecht. Solidair waar het kon, maar kritisch waar het moest. A man for all seasons.

En geleidelijk kwamen er de jaren waarin hij van uiterst actief deelnemer, betrokken toeschouwer werd. Minister van Staat. Maar ook, zoals zo velen, met de beperkingen van een ouder worden lijf. Na de dood van Annie, zijn vrouw, vond hij het zwaar. Maar zijn geest bleef helder. We keken samen niet alleen vaak terug, maar hij bleef een baken voor progressieve politiek, voor gelijkberechtiging, voor een sociaal-democratie die weerbaar moest zijn, radicaal om fundamentele ongelijkheid te bestrijden. En hij bleef de intelligente, constructieve man met veel humor. Leermeester en inspirator.

 

Jacques Wallage.

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Met een zwaar beroep kan je niet langer wachten…

PvdA PvdA Nederland 18-02-2020 14:12

Door Gijs van Dijk op 18 februari 2020 Delen  

Ze moeten steeds langer doorwerken en vrezen hun pensioen niet in goede gezondheid te halen. Van het kabinet moeten ze nog even geduld hebben. Maar als je op je 15de al begonnen bent met werken, kan je niet langer wachten.

In het pensioenakkoord is er afgesproken dat mensen drie jaar eerder kunnen stoppen met werken. Er zou 800 miljoen euro beschikbaar komen om mensen hierbij te helpen. Vakbonden en werkgevers hebben sindsdien niet stilgezeten. Er zijn afspraken gemaakt bij de vleesverwerkende bedrijven, bij Heineken en in de thuiszorg om er voor te zorgen dat mensen met een zwaar beroep eerder kunnen stoppen. Tot zover het goede nieuws.

De afspraken uit het pensioenakkoord blijven voor hen een papieren werkelijkheid.

Want die 800 miljoen die nodig is om mensen hun welverdiende pensioen te geven ligt nog steeds stof te vergaren op de plank. Minister Koolmees treuzelt met het beschikbaar stellen, waardoor de mensen om wie het gaat voorlopig moeten doorwerken. De afspraken uit het pensioenakkoord blijven voor hen een papieren werkelijkheid.

https://www.pvda.nl/nieuws/met-een-zwaar-beroep-kan-je-niet-langer-wachten/

Ik denk dan aan Co. Al 40 jaar werkt hij “aan het vlees”. Hij is begonnen voordat je op de brommer mocht. Hard en zwaar werk, waarbij vele collega’s al eerder arbeidsongeschikt raakten. Voor hem – en voor vele anderen – moet er nu eindelijk iets geregeld worden.

Stel het geld dat er is beschikbaar.

Daarom heb ik een duidelijke boodschap voor de minister Koolmees: stop nu met treuzelen. Stel het geld dat er is beschikbaar. Zorg dat mensen zoals Co echt drie jaar eerder met pensioen kunnen. Morgen debatteert de Tweede Kamer hierover. Ik ga in dat debat actie eisen van het kabinet, zodat mensen met een zwaar beroep echt zeker kunnen zijn van een onbezorgde oude dag.

Tweede Kamerlid

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Meld je aan voor de trainingsdag van 21 maart

PvdA PvdA Nederland 18-02-2020 10:48

Om 10:00 geven Kamerlid Henk Nijboer en Cody Hochstenbach een interactieve masterclass ‘Volkshuisvesting en de woningmarkt’. Na de lunch zijn er vier interessante workshops om jouw afdeling te verbeteren. Aanmelden kan met het onderstaande formulier.

Zaterdag 21 maart, 9:30-14:45 Utrechts Stedelijk Gymnasium Ina Boudier-Bakkerlaan 7 – Utrecht

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Geniale reuzenvriend

PvdA PvdA D66 Nederland 16-02-2020 12:00

Mijn geniale grote vriend Erik Van Bruggen is niet meer. Donderdag namen we afscheid, veel te vroeg. Het is wonderlijk en surrealistisch; de lieve reus is geveld. Erik was een man met een groot hart. Dat uitgerekend datzelfde hart hem in de steek zou laten is nauwelijks te bevatten.

Erik en ik zagen elkaar voor het eerst een half leven geleden, in 1993, beiden in dienst van de PvdA-campagne met Wim Kok. Eilanders onder elkaar: Erik geboren op Texel, ikzelf op Vlieland. (Texel was natuurlijk superieur, dat wil zeggen: in Erik’s beleving.) Partijvoorzitter Felix Rottenberg had het al verordonneerd: “Ik denk dat het goed is als jij eens kennis maakt met Erik van Bruggen, dat is een jongen met talent. Jullie zullen elkaar interessant vinden.”

Die woorden bleken profetisch.

Onze eerste ontmoeting, in hotel Gooiland in Hilversum, zou het startsein vormen voor een duizelingwekkende hoeveelheid activiteiten, ideeën en strategische adviezen. Met bij voorkeur, geheel op zijn Erik’s, zakelijk en plezier verstrengeld. Bij alles wat we zagen in de politieke arena steeds weer opnieuw nadenken en praten. Elke keer weer opnieuw aftasten: is dit het begin van een nieuwe ontwikkeling? Kunnen we hier iets van leren? Klopt het beeld? Klopt de boodschap? Snap je nou dat ze dáár mee komen? En wees nou eerlijk, kunnen wij tweeën dat eigenlijk niet gewoon veel beter?

Ik denk aan de avonturen die wij hebben meegemaakt. Naast diverse andere PvdA-campagnes brachten wij talloze politieke partijen de kneepjes van het campagnevak bij. Met humor en anecdotes. En zo kan het gebeuren dat ze in Nicaragua nog nooit van Erik van Bruggen hebben gehoord, maar wél van Enrique de los Puentos.

Toen ik in de jaren negentig en nul in Washington, D.C. en New York woonde was er één constante: de bezoeken van Erik. Dat plasje water tussen Europa en Amerika was slechts een detail. Vanuit de Verenigde Staten en Nederland hielpen we Youssou N’Dour in Senegal met zijn presidentiële aspiraties. We bezochten de Amerikaanse partijconventies, van zowel Democraten als Republikeinen, want ook van die laatsten zou je mogelijk iets kunnen leren en naar de Republikeinen toe was het wel zo netjes om ook hen met een bezoek te vereren. En nadat we een jonge senator uit Illinois op de conventievloer in Boston hadden horen prediken over blue states en red states reisden we, uiteraard op instigatie van Erik, vanaf 2008 elke vier jaar naar Iowa en New Hampshire om de caucuses en primaries bij te wonen. Dit jaar zat die bedevaart er voor Erik niet in. Wel gaan met anderen voelde als verraad. En dus toog ik naar Erik’s ziekenhuisbed om permissie te vragen om toch naar Iowa te mogen reizen. Die toestemming kreeg ik uiteindelijk, na mijn plechtige belofte dat we in 2024 de draad weer op zouden pakken. Er verscheen een gelukzalige lach op zijn gezicht.

Ik denk aan ons werk voor de Congolese gynaecoloog dr. Denis Mukwege en Stichting Vluchteling en onze blijdschap toen hem de Nobelprijs voor de Vrede ten deel viel. Samen verzorgden we vele tientallen strategische projecten op de meest uiteenlopende terreinen: van het beschermen van vogels tot aan de formulering van een nieuw pensioenstelsel, van de coaching van jonge, talentvolle politici tot het componeren van een reader over beeldregie voor de Rijksvoorlichtingsdienst, en van advies over de Europese Unie (‘Nederland in Europa’) tot aan een strategie voor de emancipatie van mensen met een beperking – en zo’n beetje alles daar tussenin. Steeds oversteeg het eindresultaat de som van onze inspanningen.

Ik stel me voor hoe Erik vandaag heeft aangeklopt bij de hemelpoort. Die arme Petrus zal zijn handen vol hebben gehad aan die tegendraadse snuiter uit Nederland. Erik zal hem direct hebben geconfronteerd met zijn armzalige beeldregie; het zou immers heel veel beter zijn als de kerkvader omringd zou worden met andere hemelbezoekers. Licht geërgerd zal Erik hebben opgemerkt dat Petrus’ rekwisiet van de sleutel weliswaar aardig gevonden is, maar dat daar ook meer mee gedaan had moeten worden. Ook de toelatingsprocedure van Petrus zal door Erik resoluut zijn afgewezen. Snel een gesprekje en dan een besluit over wel of niet naar de hemel, dat is anno 2020 volstrekt achterhaald. Waarom niet een circuit van toelatingstests en die vervolgens spreiden over de hele maand? Zo genereer je aandacht. En, zo zal Erik Petrus hebben opgedragen, waarom die spannende ervaringen voor de hemelpoort niet boekstaven? Geen zorgen, Erik geeft het werk zelf wel uit als het eenmaal zo ver is.

Dag reuzenvriend.

Hans Anker

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Vrolijke, kwikzilverige Erik. Wat een gigantisch gemis.

PvdA PvdA Nederland 14-02-2020 18:38

Door Lodewijk Asscher op 14 februari 2020 Delen  

Als het om de dood gaat bestaat er geen eerlijk: vandaag is Erik van Bruggen overleden.

Het is onbegrijpelijk – het kan helemaal niet. Vrolijke, creatieve plannenmaker. Plannen smeder moet ik zeggen. Man van de wereld: “Je moet absoluut naar The Spotted Pig in New York, en slapen in the Bowery, zeg maar dat ik je gestuurd heb.” Sociaal democraat met hart voor iedereen. Rascampaigner.

Erik die je altijd wilde helpen. Lieve Erik. Optimist. Afgelopen najaar nog toen ik met Alex Klusman bij hem was in het ziekenhuis liet hij weten wel voorzitter van de kandidaatstellingscommissie te willen worden.

In januari zocht ik hem op – de laatste keer weet ik nu – hij had pijn en baalde van de tegenslagen. Maar daar mochten we het niet over hebben. Over politiek moest het gaan. En dat ik naar Texel moest met m’n boek, Erik ging het regelen. En dat het tijd werd voor gemeenschapszin, hij voelde het.

Dood. En Erik. Die twee hebben helemaal niks met elkaar te maken. Vrolijke, kwikzilverige Erik. Wat een gigantisch gemis.

Ik wens Ernestine en de kinderen; de broer, zus en ouders van Erik; Alex en zijn vele, vele andere vrienden heel veel sterkte.

Tweede Kamerlid

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

‘Wil je een dierbaar bezit behouden, dan zal je het regelmatig moeten onderhouden’

PvdA PvdA Nederland 06-02-2020 13:49

Door Mei Li Vos op 6 februari 2020 Delen  

We zijn trots op ons stelsel waarin een overheid ombudsmannen instelt om kritiek te leveren, we zijn trots op ons stelsel dat minderheden beschermt en de meerderheid, althans volgens het SCP, tevreden is.  Maar wil je dierbaar bezit behouden, dan zal je het regelmatig moeten onderhouden. De verf bladdert na zoveel jaar af, een dakkapel voor wat meer licht en extra ruimte voor de pubers zou wel helpen om de sfeer in huis te verbeteren, en de keuken blijkt niet meer de gezellige verzamelplek die het vroeger was, de kinderen zitten vooral op de bank op hun schermpjes te kijken. Dan moet je renoveren. Dat is ook de oproep van de commissie Remkes: onze democratische rechtsstaat zit goed in elkaar, maar is toe aan een renovatie om ook in de 21e eeuw te staan als een stevig huis.

De PvdA-fractie wil de commissie Remkes hartelijk danken voor het grondige werk, de manier waarop de commissie de vraag om het functioneren van ons parlementair stelsel te onderzoeken heeft ingevuld en het zeer toegankelijk geschreven advies. Op de site van de commissie zijn met animaties de conclusies weergegeven, zodat iedereen de kern van het rapport kan kennen. Dat raakt namelijk aan een van de belangrijkste conclusie van het rapport: het gevaar dreigt dat mensen met een laag inkomen en een praktische opleiding afhaken van onze democratie.

Mijn fractie vindt dat dit advies niet in de diepe lade mag verdwijnen.

Mijn fractie vindt dat dit advies niet in de diepe lade mag verdwijnen zoals eerdere adviezen over ons parlementair stelsel. Het is een antwoord op een vraag uit beide Kamers, en staat in onze traditie dat we kritisch zijn op onszelf. De analyse van de toestand van de democratische rechtsstaat, het parlementair stelsel en maatschappelijke ontwikkelingen hebben mijn fractie overtuigd dat er echt een aantal zaken moet veranderen willen we dat land blijven waar we in vrijheid en welvaart leven.

Voorzitter, als we de analyse naast het sociaaldemocratisch adagium ‘spreiding van kennis, inkomen en macht’ leggen zijn er ontwikkelingen die onze fractie zorgen baren. De boel bij elkaar houden betekent permanent onderhoud, omdat de samenleving continu verandert.

Dat praktisch opgeleiden, jongeren, mensen met migratie-achtergrond, mensen met onzeker werk en lage inkomens dreigen af te haken baart ons zorgen.

Een specifieke ontwikkeling baart de PvdA-fractie grote zorgen. Namelijk de ontwikkeling dat praktisch opgeleiden, jongeren, mensen met migratie-achtergrond, mensen met onzeker werk en lage inkomens dreigen af te haken. Dat betekent dat hun stem niet goed wordt vertegenwoordigd, dat zij niet meedoen in onze democratie en niet voldoende meedelen in de macht. Dat betekent dat ze weinig kans hebben om erbij te horen.

Het kan niet zo zijn dat alleen mensen met een goede opleiding en inkomenszekerheid het parlementair stelsel zoals het nu is wel ok vinden. Er moet iets veranderen. Vaak is de tegenvraag ‘Wat is het probleem? Het gaat toch goed zo?’ Diezelfde opmerkingen werd gehoord toen er geknokt werd voor het vrouwenkiesrecht. Destijds vonden politici die tegen het vrouwenkiesrecht waren dat het toch goed zo ging? Maar het gaat volgens de PvdA niet goed als bepaalde groepen niet meedoen, zich vervreemd voelen en dreigen af te haken. De spreiding van macht gaat niet goed als bepaalde groepen zich niet vertegenwoordigd voelen, en laten we wel wezen, ook niet zijn, en het idee gaan krijgen dat hun stem er niet toe doet. Of überhaupt de interesse voor de democratie verliezen. Herkent de minister deze ontwikkeling, dat mensen afgehaakt zijn en meer mensen dreigen af te haken? Baart hem dat zorgen? En wat wil hij er aan doen om deze mensen weer bij de democratie te betrekken? 

Kort gezegd, mensen met onzekere contracten durven minder mondig te zijn naar hun werkgever.

Ik maak een uitstapje naar een ander onderzoeksgebied, de wereld van de arbeidsverhoudingen. Agnes Akkerman, hoogleraar aan de Radboud Universiteit, doet met een onderzoeksteam onderzoek naar de gevolgen van onzeker werk voor politieke betrokkenheid. Kort gezegd, mensen met onzekere contracten durven minder mondig te zijn naar hun werkgever, en hebben minder vertrouwen in het nut van politieke participatie, aldus Akkermans en haar mede-onderzoekers.

Gestraft worden voor je mondigheid, of genegeerd worden op je werk leidt ertoe dat mensen de wereld gaan indelen in goede en slechte mensen, een wij en een zij. Dit geldt trouwens voor mensen die toch al moeite hebben met grote machtsverschillen in de samenleving. Ze zijn daardoor ook vatbaarder voor populisme, dat immers de wereld indeelt in een wij en zij, zo blijkt het uit onderzoek van Akkerman.

Dat vindt de PvdA uitermate zorgelijk. Dat het vertrouwen in onze instituties vermindert, dat mensen die in onzekerheid leven eerder neigen naar autocraten en populisme aantrekkelijker vinden. De democratische rechtsstaat zou hen juist de zekerheid moeten geven dat hun situatie kan worden verbeterd, dat er wel naar hen geluisterd wordt, dat ze toegang hebben tot de macht. Als dat niet zo wordt ervaren moeten het stelsel verbeterd worden.   

De PvdA vindt het zorgelijk dat het vertrouwen in onze instituties vermindert.

Voorzitter, terug naar het advies van de staatscommissie Parlementair stelsel. Ze stelt een aantal maatregelen voor om de representativiteit en de zeggenschap van alle kiezers te verbeteren. Drie daarvan zijn behoorlijk stevige maatregelen: de hervorming van het kiesstelsel, een bindend correctief referendum en de gekozen formateur.

Een daarvan heeft de regering een A gegeven, namelijk hervorming van het kiesstelsel. Daar voegt de regering echter wel een aantal ideeën aan toe, onduidelijk is wat de regering precies gaat overnemen. Kan de minister daar al enige duidelijkheid over scheppen? Het denkproces en wellicht ook de nieuwe ideeën?

De gekozen formateur vindt de regering geen goed idee, maar ze denkt wel na over andere maatregelen om de kiezer meer invloed te geven. Wij zijn uiteraard razend benieuwd met welke ideeën de regering komt, die de Staatscommissie niet heeft bedacht. 

De PvdA-fractie is benieuwd naar de opvatting van de regering over het middel bindend correctief referendum. Volgens de staatscommissie is dat een goede manier om de representatieve democratie aan te vullen en een belangrijke tekortkoming aan te pakken, namelijk dat een groep burgers afhaakt, omdat zij te weinig hun belangen kunnen uiten. Uit onderzoek van SCP blijkt al jaren structureel steun voor het referendum, met name onder meer praktische opgeleiden en lagere inkomensgroepen. Onder deze groepen steunt 67% het referendum.

De juiste vorm van referendum is altijd een instrument in handen van het volk.

Als we het over referenda hebben is het wel van belang om het belangrijkste verschil scherp te hebben: referenda als middel van het volk of als middel van de regering. Het Brexit-referendum een voorbeeld van een ‘fout’ referendum, een instrument in handen van de machthebbers, top-down, in plaats van bottom-up. De juiste vorm van referendum is altijd een instrument in handen van het volk.

De Staatscommissie heeft het over het bindend correctief referendum, een initiatief vanuit het volk om een aangenomen wetsvoorstel terug te kunnen draaien. Het gebeurt immers wel eens dat wetsvoorstellen worden aangenomen die slechts een kleine minderheid echt wil. Dat is de Ostrogorski-paradox: de stem van de kiezer raakt afgezwakt in de opeenvolgende vertaalslagen tussen verkiezingscampagne en regeerakkoord.

In het Nederlandse stelsel met coalitieregeringen wordt dat effect zelfs versterkt. Volgens de Staatscommissie kan dat effect worden verzacht door mensen de mogelijkheid te geven een besluit terug te draaien. Het is een advies dat de regering een B heeft gegeven, ‘gaan we nog over nadenken’. Willen we de voor- en nadelen en de risico’s van dit type referendum goed kunnen doordenken dan helpt het als de regering hier ook haar mening over geeft. Wanneer zal de regering haar gedachten met het parlement delen? 

Een andere constatering van de staatscommissie gaat over de bedreigingen van onze democratische rechtsstaat.

Voorzitter,  een andere constatering van de staatscommissie gaat over de bedreigingen van onze democratische rechtsstaat. Sommige bedreigingen lijken nog ver weg. Dat in Polen de rechterlijke macht langzaamaan wordt uitgekleed en gepolitiseerd. Dat in Hongarije de vrije pers aan banden is gelegd. Hoe het referendum over de Brexit is beïnvloed door geavanceerde kiezersmanipulatie waarbij gebruik werd gemaakt van illegaal verkregen gegevens van mensen. De commissie noemt ook rechts-, links- en religieus extremisme en ondermijning door criminelen als bedreiging.

Andere bedreiging van de democratische rechtsstaat kunnen ontwikkelingen in de informatietechnologie zijn. Wie een aantal afleveringen van de serie Black Mirror heeft gezien krijgt een beetje gevoel bij de horrorscenario’s. Als technologie wordt gebruikt om ons te controleren en manipuleren. Het lijkt hier ver weg, maar de commissie maakt zich zorgen en meent dat politieke partijen transparant moeten worden over het gebruik van data en algoritmes. Een nieuwe wet op de politieke partijen zou waarborgen tegen bedreigingen moeten vormen. De PvdA-fractie wil graag de discussie voeren over deze nieuwe wet, en is dan ook benieuwd wanneer de regering deze naar de kamers zal sturen. Kan de minister daar uitsluitsel over geven? 

We mogen van de regering serieuze inzet verwachten op zo’n belangrijk advies.

Voorzitter, in een gesprek met de commissie Binnenlandse Zaken verzuchtte de heer Remkes op een vraag of hij de regering ook zo traag vond reageren, dat het parlement zelf aan zet is en wat hem betreft niet hoefde te wachten op een Kabinetsreactie. De Tweede Kamer kan, gebruikmakend van haar recht op initiatief, alle voorstellen die wetswijzigingen vergen zelf uitwerken. Maar we weten allemaal hoe intensief zo’n traject is. We mogen van de regering serieuze inzet verwachten op zo’n belangrijk advies. Mijn fractie heeft echter niet de indruk dat de regering de uitwerking van de adviezen als topprioriteit heeft bestempeld, maar de regering moet me corrigeren als ik dat verkeerd zie.

Willen we het momentum houden dan is de PvdA-fractie van mening dat nog voor het einde van deze kabinetsperiode in ieder geval de zeven belangrijkste voorstellen van de commissie uitgewerkt moeten worden zodat beide Kamers daar richtinggevende debatten over kunnen voeren. 

Sommige voorstellen vereisen een grondwetswijziging in twee lezingen. Wanneer die voorstellen niet voor de volgende verkiezingen in maart 2021 door beide Kamers zijn behandeld worden deze voorstellen wel heel erg op de lange baan geschoven. Welke voorstellen die de regering wil indienen vereisen een grondwetswijziging en kunnen die voorstellen nog voor de verkiezingen van maart 2021 worden behandeld?

Is de regering bereid toe te zeggen dat zij voor het meireces dit jaar de nog niet uitgewerkte punten van categorie B uitwerkt, en de voorstellen die zij wel overneemt in de vorm van een wetsvoorstel naar de Kamer stuurt? De regering heeft aangegeven niet het advies over de gekozen formateur over te nemen, maar wel alternatieven te bezien die burgers meer invloed geven op het formatieproces. Daar zijn we uiteraard razend benieuwd naar, zeker omdat de commissie daar zelf niet mee kwam. De PvdA kijkt reikhalzend uit naar de brille van de regering.

Voorzitter, tot slot. Onze democratie en onze rechtsstaat zijn de grond waarop de Nederlandse samenleving is gebouwd. Laten we haar koesteren en onderhouden. Niets doen 101 jaar na invoering van het algemeen kiesrecht en de boel laten afbladderen is wat de PvdA betreft geen optie. De PvdA fractie roept de regering op om in het jaar dat haar nog rest de adviezen van de staatscommissie uit te werken. En, indien er een grondwetswijziging nodig is dit jaar nog de wetsvoorstellen naar de Kamer te sturen.

Dank u wel.

Fractievoorzitter

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Ieder kind telt mee

PvdA PvdA Nederland 06-02-2020 10:05

Door Kirsten van den Hul op 6 februari 2020 Delen  

Verhalen over kinderen die te horen krijgen dat er voor hen geen plek is op school, verhalen van ouders die moeten leuren met hun kind, en telkens voor dichte deuren komen te staan. Verhalen van ouders die zouden willen klagen maar niet weten waar, want de klachtenprocedure loopt via dezelfde kanalen als waar de klacht over gaat.

Dat niet ieder kind het onderwijs en de zorg krijgt waar het recht op heeft is simpelweg onacceptabel in een rijk land als Nederland. Want elk thuiszittend kind is er één te veel. En het ergste is nog: het aantal thuiszittende kinderen is alleen maar gestegen.

Kinderen verdienen iemand die naast ze gaat staan

Deze kinderen en hun ouders verdienen iemand die naast ze gaat staan. Ze weer vertrouwen geeft. Meedenkt en oplossingen aandraagt. In plaats daarvan zien we dat kinderen en gezinnen, maar ook scholen, leraren en hulpverleners, vaak verstrikt raken in een bureaucratische jungle. Soms met meldingen bij Veilig Thuis aan toe.

Bovendien zijn er grote regionale verschillen. Waar je in de ene gemeente wel vervoerskosten of extra zorgkosten vergoed krijgt, moet je die een paar kilometer verderop zelf betalen. Daarom pleiten wij voor een landelijk niveau van basisondersteuning. Zodat voor scholen, ouders en leraren duidelijk is welke ondersteuning geboden moet worden en de verschillen minder groot worden.

Het lerarentekort heeft desastreuze gevolgen voor kansengelijkheid

En dan is er nog altijd het groeiende lerarentekort. Een tekort dat leidt tot een crisis in ons hele onderwijs met desastreuze gevolgen heeft voor de kansengelijkheid. Het is dan ook geen verrassing dat deze onderwijscrisis het hardst aankomt in het speciaal onderwijs. Bij de scholen waar de meest kwetsbare kinderen op zitten, of liever gezegd: zouden moeten zitten. Het zijn schokkende cijfers: 18 procent van de voortgezet speciaal onderwijsscholen en 14 procent van de speciale basisscholen heeft momenteel kinderen op een wachtlijst staan.

We moeten deze onderwijscrisis stoppen. Door nu structureel te investeren. De loonkloof te tussen basisonderwijs en voortgezet onderwijs te dichten en de werkdruk te verminderen. En daarbij hoort ook dat we de leraren in het voortgezet speciaal onderwijs overhevelen naar de cao die voor het voortgezet onderwijs geldt. En niet, zoals nu het geval is, laten zitten in de cao voor het basisonderwijs. Want ieder kind moet zeker zijn van onderwijs en een leraar.

 

 

Tweede Kamerlid

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Gaat jouw huur ook door het dak?

PvdA PvdA Nederland 29-01-2020 05:56

Door Henk Nijboer op 29 januari 2020 Delen  

Want zeker in de private sector schoten de huren afgelopen jaar omhoog. Gemiddeld 5%, dat is twee keer de gemiddelde loonstijging.

Dat komt bovenop de honderden euro’s die mensen de afgelopen jaren al voor de kiezen hebben gekregen. Door de woningnood vragen beleggers steeds hogere huren, en zijn veel huurders een steeds groter deel van hun inkomen kwijt aan huur.

Dat moet anders.

Dat moet anders. Je woning is niet zomaar een stapel stenen die je inruilt als de huur te hoog wordt. Je bent in de buurt van je werk gaan wonen, of ziet er je kinderen opgroeien.

Je bent gehecht aan de buurt of afhankelijk van zorg van vrienden of familie dichtbij. Dan wil je zeker zijn dat je volgend jaar de huur nog kunt betalen.

Steeds meer mensen maken zich zorgen.

Steeds meer mensen maken zich zorgen. Hun salarisverhoging verdwijnt rechtstreeks in de zakken van pandjesbazen en huisjesmelkers.

Zij maken maximaal misbruik van de kwetsbare positie van huurders. Door de woningnood kan je immers geen kant op.

Voor veel mensen is het nog maar de vraag of ze volgend jaar de huur nog kunnen betalen.

Steeds meer mensen zijn de helft van hun inkomen kwijt aan huur. Voor veel mensen is het nog maar de vraag of ze volgend jaar de huur nog kunnen betalen.

We moeten de markt aan banden leggen. Huurders moeten beter beschermd worden. Niet winst, maar het recht om te wonen dient voorop te staan.

Daarom dien ik de initiatiefwet huurplafond in.

Daarom dien ik de initiatiefwet huurplafond in. Die maximaliseert de huurstijging op (inflatie plus) 1%. Zo maken we een eind aan de gigantische huurstijgingen.

Laten we met elkaar uitspreken dat huurverhogingen van vele tientallen euro’s niet normaal zijn. In de jaren ’30 kwamen de Nederlandse huurders massaal in opstand.

Als we nu ingrijpen, hoeft het deze keer niet zover te komen.

Na huurverhogingen van tientallen procenten was de maat vol, en besloten huurders collectief geen huur meer over te maken. Als we nu ingrijpen, hoeft het deze keer niet zover te komen.

Woningnood moet geen verdienmodel zijn. Iedereen heeft recht op een fijne plek om te wonen. Wonen is een grondrecht. Dat laat je niet aan de markt.

Tweede Kamerlid

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Laat uitzendbureaus meebetalen aan woningbouwcorporatie voor arbeidsmigranten

PvdA PvdA Nederland 24-01-2020 06:00

Door Agnes Jongerius op 24 januari 2020 Delen  

De verhuurder sloeg een slaatje uit de kwetsbare positie van deze arbeidsmigranten. Ze betaalden 100 euro p.p. per week; samen bijna 18.000 euro per maand.

In de Theresiakerk stonden elektrische kacheltjes te stoken aan oude stroomkabels, waarbij de geur van smeulend plastic vrijkwam. We mogen van geluk spreken dat er niets is misgegaan. Voor de arbeidsmigranten wordt nu druk gezocht naar een beter onderkomen.

Want deze misstand staat niet op zichzelf. De boswachter kan je zo de plekken in de duinen aanwijzen waar dakloze arbeidsmigranten ’s zomers de nacht doorbrengen. De daklozenopvang in Den Haag werkt tegen de klippen op om iedereen van een bed te voorzien. Met chocoladeletters staat in de krant dat Oost-Europese arbeidsmigranten voor ‘daklozenterreur’ in de Haagse wijken zorgen. Maar waar moet iemand heen als het uitzendbureau het contract stopt en het dak boven het hoofd verdwijnt?

Te vaak zien we dat deze mensen op straat worden gezet als het uitzendbureau hen niet meer nodig heeft, of als ze te mondig zijn op de werkvloer. Het uitzendbureau zorgt nu vaak voor de huisvesting. Met het beëindigen van het flexcontract stopt dat, en dan zit de buurt met de overlast.

Uitzendbureaus en sommige politieke partijen roepen dat er nog duizenden arbeidsmigranten nodig zijn voor de economie, maar over het aanpakken van de misstanden zwijgen zij in alle talen. Het vrij verkeer is een groot goed in Europa, maar dan moeten we de markt wel reguleren en de arbeidsmigranten beschermen tegen beunhazen.

De uitzendsector is nu losgezongen van iedere vorm van verantwoordelijkheid voor deze mensen. De welwillende uitzendbureaus ondervinden bovendien imagoschade vanwege de cowboys op de markt. Het is daarom tijd dat we de hele uitzendsector tot de orde roepen voor dit gedrag. Het is niet meer dan normaal dat de mensen die voor jou het werk doen een fijn onderkomen hebben, ieder mens verdient een goede woning.

In ons plan komt er een onafhankelijke woningbouwcorporatie met als doelstelling fatsoenlijk onderdak voor arbeidsmigranten. Zij krijgen een normaal huurcontract. De uitzendsector verplichten we om hieraan bij te dragen, waardoor een gelijk speelveld voor alle uitzendbureaus ontstaat. Dan heeft de gemeente een partner om mee te praten, kunnen we vanuit daar de integratie regelen van arbeidsmigranten die langer willen blijven, en dan slapen er geen mensen meer in portieken, duinen of onveilige panden in de stad.

Europa

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Vrijheid begint bij zekerheid

PvdA PvdA Nederland 23-01-2020 15:07

Door Lodewijk Asscher op 23 januari 2020 Delen  

Het gaat ook om iets wat de commissie Borstlap vandaag terecht constateerde. Pas als je zeker bent van je baan en je inkomen, durft je plannen te maken. Durf je te dromen over de toekomst. En dan ben je pas écht vrij. Maar dat is juist wat veel mensen nu missen.

In Borstlap-rapport staat iets dat ik al veel langer van mensen hoor. Door de onzekerheid over het werk durven mensen geen gezin te stichten. Kunnen ze geen huis kopen. Het gebrek aan zekerheid beperkt hun vrijheid. En uiteindelijk is dat ook slecht voor het land als geheel. De enige die profiteren de grote bedrijven en hun aandeelhouders, die altijd lagere kosten en meer winst willen.

Het is een terechte analyse, die eerder deze week ook al werd gemaakt door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Het kan zo niet langer, de wildgroei moet gestopt worden en dat moet radicaal gebeuren.

Dat jouw werkgever eenzijdig het aantal uur dat je werkt eenzijdig kan verminderen. Dat ze je baan kunnen verplaatsen naar de andere kant van het land, en dat jij er maar achteraan moet verhuizen. Dat ze je je salaris kunnen aanpassen en dus niet zeker weet hoeveel je op je rekening krijgt. Je gedeeltelijk kunnen ontslaan, zonder  toestemming van de rechter of het UWV. Onacceptabel.

Met dit voorstel is iedereen straks vogelvrij. Het is een voorstel dat thuis hoort in dit oude neoliberale denken. In het doorgeslagen geloof in de markt. Het is een doctrine waar steeds minder mensen nog achter staan. Ik denk dat dat we juist de andere kant op moeten. En dat we die kant ook opgaan.

We moeten het kapitalisme weer laten werken voor ons, in plaats van andersom. Je bent pas echt vrij als je zeker bent van de basis. Geef iedereen een vangnet voor als het tegen zit, of je nou werkt als zelfstandige of in dienst bent. Geef mensen zekerheid in hun werk, zodat je je geen zorgen hoeft te maken over je inkomen. Minder stress, meer zekerheid.

 

Tweede Kamerlid

 

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp