Nieuws van SGP in Nederland inzichtelijk

195 documenten

Zonder boer geen 'voer'

SGP SGP Nederland 18-10-2019 00:00

Het kabinet meet met twee maten. De boeren, maar ook de mensen in de bouw, krijgen voor de stikstofcrisis een hogere rekening gepresenteerd dan andere vervuilers. Dat is oneerlijk en moet dus anders. Lees hier de spreektekst van Kamerlid Roelof Bisschop bij het debat over de stikstofcrisis.

"Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. De SGP heeft grote moeite met de stikstofbrief. Om kort te gaan: we vrezen uitverkoop van de landbouw, terwijl modelberekeningen, het Natura 2000 regime en de industrie met fluwelen handschoenen behandeld worden.Ja, er is een juridische werkelijkheid, of we het leuk vinden of niet. Ja, we moeten meer investeren in beter natuurbeheer, zodat de natuur meer aankan. Ja, de landbouw kan, als de overheid meewerkt, een bijdrage leveren. Maar het betekent niet dat je als kabinet nu als een kat in het nauw rare sprongen moet gaan maken.Hoe gaat het kabinet uitverkoop van de landbouw door Schiphol en andere kapitaalkrachtige partijen voorkomen? Komen er voorwaarden bij externe saldering?Afpakken rechtenDe SGP zet grote vraagtekens bij het afpakken van vergunde ruimte en de 30% afroming van ammoniakruimte. Ook zonder afroming realiseer je al een daling van de depositie, omdat externe saldering pas door kan gaan als op geen enkel hexagoon sprake is van een depositietoename. Als je op één hexagoon quitte speelt, heb je op honderd andere hexagonen een daling te pakken.De meest onverstandige stap is wel het afpakken van productierechten bij externe saldering. Het is niet nodig voor het stikstofverhaal. Het maakt externe saldering onnodig duur, terwijl dat het overgebleven instrument is om niet alles op slot te laten staan. Het zet benutting van emissie reducerende technieken de voet dwars.Minister, doe dat a.u.b. niet!EmissiereductieHet kabinet zet allereerst in op het slopen van stallen. Waarom niet meer investeren in emissiereductie op het boerenerf? Zet in op het voorkomen van ammoniakvorming bij de bron. Boeren zien kansen voor beluchting van mest, verdunning met water, minder kunstmestgebruik, meer beweiding en minder stikstof in het voer. Pak die handschoen op. Zorg als de wiedeweerga voor erkenning in plaats van stroperige procedures. Trek dáár snel extra geld voor uit. Even tussendoor: wordt het saneringsfonds voor de varkenshouderij nu gericht op stikstof in plaats van op geur? Hef taboe Natura 2000 opHet kabinet heeft één taboe nog niet geslecht. Dat is Natura 2000. Laten we Natura 2000 alsjeblieft niet heilig verklaren door zekerheden en garanties op de vierkante millimeter. Dat is een modelwerkelijkheid die geen recht doet aan de praktijk. We leven niet in Utopia, maar in een dichtbevolkt land met miljoenen hardwerkende bouwvakkers, boeren en andere burgers. Even concreet:1. Het beheren van stikstofgevoelige habitatsnippers hoeft echt niet met een bataljon juristen ernaast. Haal daar de Natura 2000 status vanaf. Brussel geeft ruimte om deze prioriteiten te stellen. Waarom maken we het onszelf onnodig moeilijk?2. Volgens de modeltheorie kan stikstof tot op kilometers afstand van een project terechtkomen. Dat is in de praktijk niet terug te vinden. Alle reden om een streep te trekken: AERIUS stopt bij verkeer al na vijf kilometer met rekenen. Bij boerderijen en bouwprojecten niet. Dat is meten met twee maten. Als we bij de uitstoot door voorbijrazend verkeer stoppen bij vijf kilometer, waarom doen we dat dan ook niet bij landbouw? Waarom trekken we bij bouwprojecten geen streep bij 1 kilometer? Die emissie is een fractie van de emissie van snelwegverkeer. Begin per gebied per direct met een drempelwaarde van 0,05 mol, een zesde van een ganzenpoepje. Honderd keer 0,05 mol is bij elkaar nog maar 1% van de laagste kritische depositiewaarde. Ook wetenschappers zeggen: dit gaat nergens over. Het zou al veel vergunningellende besparen. Verhoog die gebiedsgebonden drempelwaarden als er meer onderbouwing voor is. Zorg verder voor een vrijstelling voor de tijdelijke emissie bij bouwprojecten zelf. In Zeeland was een bouwproject dat tijdelijk voor 7 mol depositie zorgde. De Raad van State vond het geen probleem dat het hierdoor slechts 7 dagen en 11 uur langer zou duren voor de achtergronddepositie de kritische depositiewaarde zou bereiken. Een volstrekt absurde tekentafelrealiteit, maar blijkbaar zijn er mogelijkheden…MetingenIn natuurgebieden wordt van alles gemeten, behalve waar het nu om gaat: de depositie. Ga als de wiedeweerga het veld in om metingen te doen en het beleid daarop af te stemmen. Kijk ook eens naar hoe het echt met de plantjes en beestjes in een gebied gaat. De kritische depositiewaarde is nu de heilige graal, terwijl er in een gebied veel meer speelt. Graag beide benen op de grond en aan de slag met de gebiedsaanpak. ZeelandTot slot een signaal uit Zeeland. De Zeeuwen liggen letterlijk onder de rook van Antwerpen en hebben zelf nauwelijks knoppen om aan te draaien. Hoe gaat het kabinet hen uit de brand helpen?

Vuist maken tegen Turkije

SGP SGP Nederland 16-10-2019 00:00

De Europese NAVO-landen moeten een vuist kunnen maken. Dat is kort samengevat wat de SGP vindt van de ontstane situatie na het vertrek van de Amerikanen en de inval van Turkije in Syrië.

SGP-woordvoerder Van der Staaij pleitte er in het ‘Turkije-debat vandaag voor dat de Europese NAVO-landen meer moeten investeren in hun eigen krijgsmacht en grensbewaking. Amerika de hete kastanjes uit het vuur laten halen kan niet. “We moeten leren onze eigen broek op te houden. Meer investeren in onze Defensie,” aldus Van der Staaij.” Als geen andere partij heeft de SGP daar in het verleden consequent op gehamerd, en dat doet ze nog steeds.

Het meest triest is de situatie voor de Koerden. Zij zijn de dupe van het machtsspel van de andere landen. Extra wrang omdat de Koerden een belangrijk aandeel hadden in de strijd tegen IS. En wat de situatie alleen maar erger maakt: veel vastgezette IS-strijders maken nu van de chaos gebruik om te ontsnappen. Dat moet een extra reden zijn ons af te vragen: wat doen we in de toekomst met Turkije? Want zoals het nu al jaren gaat, kan het niet langer.

Het landbouwbeleid staat op een kruispunt

SGP SGP Nederland 09-10-2019 00:00

Zowel de landbouw als de visserij staan onder grote druk. En die druk neemt steeds meer toe. Lees hier de bijdrage van SGP-Kamerlid Chris Stoffer aan de behandeling van de begroting van LNV. 

"We staan op een kruispunt. Gaan we verder verduurzamen hand in hand mét de boer, óf over de rug van de boer? Zij aan zij met de visserman, of tegenover de visserman? Onze boeren en vissers worden nu driedubbel gepakt.BrusselAllereerst Europa. Brussel stelt eisen aan gewasbescherming, milieu en dierenwelzijn. Gek genoeg zet datzelfde Europa de deur steeds verder open voor import van producten uit landen waar ze méér spuiten, méér ggo-gewassen telen en mínder dierenwelzijnseisen hebben. Denk aan de handelsakkoorden Mercosur en Ceta. Onbegrijpelijk dat het kabinet hier zo positief over is. Wanneer gaat dat veranderen? Onbegrijpelijk dat eurocommissaris Timmermans ondertussen pleit voor bijna een halvering van het landbouwbudget. Onbegrijpelijk dat de pulskor in de ban wordt gedaan. Goed dat de minister hier wél tegen in het geweer komt bij het Europese Hof.RuimteDan Nederland. Onze eigen regering doet nog eens een schep bovenop het Brusselse beleid. Duitsland en België zijn veel scheutiger met vrijstellingen voor gewasbeschermingsmiddelen. Onze bietentelers worden zelfs gedwongen meer te gaan spuiten in plaats van minder. Duitsland heeft een drempelwaarde van minimaal 7 mol voor stikstofdepositie. Waarom durft het kabinet híer niet eens verder te gaan met een drempelwaarde van 0,05 mol, 0,01procent van de laagste kritische depositiewaarde?Krijgen ondernemers dan genoeg ruimte voor innovatie, ook als dat buiten de beperkte denkkaders van Bezuidenhout gaat? Helaas. Ze lopen te vaak tegen onwrikbare afvinklijstjes aan.Eerlijke prijsEén schep bovenop de rest van Europa. Twee scheppen bovenop de rest van de wereld. Krijgen onze boeren daar dan voor betaald? Integendeel. Afzetprijzen blijven achter bij de kostprijs. Tegelijkertijd is de ruimte voor mededingingsbeperkende afspraken beperkt, en gaat de zelfstandigenaftrek, ook voor boeren en tuinders, en de inkomenstoeslag omlaag. Verder zitten nog steeds honderden boerengezinnen in de knel door de invoering van fosfaatrechten. Ze hebben al enorme boetes moeten betalen, terwijl ze nog steeds wachten op een uitspraak van de rechter, naar wie het ministerie ze doorverwezen heeft. Hoe kun je groen zijn als je rood staat én de rest van de wereld gewoon haar gang gaat?Als veel media en linkse politici je steeds weer zwart afschilderen, zijn de rapen gaar en sta je op het Malieveld. Het is een luide echo van de frustratie aan vele keukentafels. Zoals die boerendochter ons vertelde: waarom zouden mijn ouders doorgaan en hun best doen om mee te schakelen als ze stank voor dank krijgen? Nogmaals, we staan op een kruispunt. Gaan we verder verduurzamen mét de boer of over de rug van de boer? De SGP kiest voor het eerste. Rentmeesterschap vraagt om verdere verduurzaming. Maar niet over de rug van boerengezinnen. Wat gaat het kabinet doen? 1 miljard vasthoudenDe begroting loopt volgend jaar op naar 1 miljard euro in verband met tijdelijk budget voor klimaat- en veehouderijmaatregelen. In de jaren erna gaat er weer een kwart af. Verdere verduurzaming van de landbouw is echter een lange termijn opgave. Kunnen we niet met elkaar afspreken dat we die begroting op 1 miljard euro houden? Te financieren vanuit bijvoorbeeld een verhoging van de vliegbelasting, een sector die tot nu toe helemaal buiten schot blijft. Als we in de winkel niet de portemonnee willen trekken, dan moeten we het op een andere manier regelen. Ondersteunen omschakelingDe minister wil graag dat bedrijven omschakelen naar een nog duurzamere werkwijze. Dat willen we met haar graag faciliteren. Bedrijven die omschakelen naar bijvoorbeeld biologisch lopen tegen een grote dip aan, omdat ze een paar jaar nog niet biologisch mogen leveren dan wel dat zich allerlei kinderziektes voordoen. We hebben de Regeling Borgstelling MKB-landbouwkredieten. Wat ik vanuit het veld terug hoor, is dat slechts een handvol ondernemers hier gebruik van maakt. Het probleem is niet het gebrek aan vermogen, maar een gat in de beschikbare liquide middelen. Wil de minister in overleg met de sector kijken hoe omschakelaars in de gure jaren ondersteund kunnen worden? In aansluiting hierop pleit de SGP voor een landbouwakkoord met een horizon van 10 tot 15 jaar, om jojo-beleid te voorkomen, en een risico- en investeringsfonds voor ondersteuning bij omschakeling en bij verduurzaming in het algemeen. De Kamer heeft voor de zomer een SGP-motie hierover aangenomen. Inmiddels pleit de Taskforce verdienvermogen kringlooplandbouw ook voor zo’n fonds. Wat gaat de minister doen om dit mogelijk te maken?StikstofIk proef op de achtergrond een clash tussen de Haagse en Hilversummer ivoren toren en de bevolking in de regio.Kijk naar het stikstofdossier. Er wordt met twee maten gemeten. Wanneer gaan we de depositie eens echt meten? We hebben zelf wat berekeningen gemaakt met Aerius. Tot onze grote verbazing blijkt dat bij wegverkeer de depositie berekend wordt tot een afstand van vijf kilometer. Bij een melkveestal berekent het model de depositie tot tientallen kilometers ver weg. Bij wegverkeer wordt onder verwijzing naar normale luchtkwaliteitsberekeningen simpelweg een streep getrokken. Terecht, de theoretisch berekende depositie op grote afstand is beperkt en valt weg tegen de achtergronddepositie en de onzekerheidsmarges. Maar, waarom trekken we deze streep dan ook niet bij veehouderijbedrijven en bouwprojecten? Vóór het stikstofdebat volgende week ontvang ik graag tekst en uitleg. LuchtvaartHet kabinet wil emissiereductie zonder extra geld. Het Natura 2000-regime blijft onaangeroerd. Moet de veehouderij nu eenzijdig gaan leveren om bouw- en infraprojecten uit het slop te trekken? Wat moet ik zeggen tegen die boerenzoon die net een bedrijf heeft overgenomen en nu de vergunde ruimte waar hij op rekenende in rook ziet opgaan? Waarom productierechten afpakken als private partijen extern salderen? De luchtvaart blijft weer buiten schot. Ik stel voor om tenminste de vliegbelasting te verhogen en dat budget deels te gebruiken voor financiering van emissiereductie op het boerenerf. VisserijTot slot de visserij. Visserijbedrijven vrezen voor grote chaos na een eventuele no-deal Brexit en het negeren van de visserijbelangen door Brussel. Andere visserijlidstaten brengen hun premier in stelling. Premier Rutte hoor ik er nauwelijks over. Graag actie! Tot slot, we staan op een kruispunt. Gaan we verder verduurzamen mét de boer of over de rug van de boer? Mét de visserman of over de rug van de visserman?Ik zeg:Niet bestraffen, maar belonen.Niet zwart maken, maar aanmoedigen.Niet regels stapelen, maar innovaties faciliteren.Samen de schouders eronder!

Boeren en bouwers harder aangepakt dan automobilisten

SGP SGP Nederland 09-10-2019 00:00

De overheid meet bij de stikstofcrisis met twee maten. Boeren en bouwers worden in vergelijking met automobilisten zwaarder aangeslagen dan autorijders. Dat blijkt uit bestudering van de rekenmodellen die worden gebruikt voor de stikstofdepositie.

Naar aanleiding van de enorme stikstofproblemen die het land op slot dreigen te zetten, heeft de SGP berekeningen gemaakt om na te gaan op basis van welke stikstofneerslag de landbouw, de bouw en het verkeer worden ‘aangeslagen’. Daaruit blijkt dat bij wegen alleen gekeken worden naar de stikstofneerslag tot 5 kilometer van de weg. Bij bouwprojecten en boerderijen wordt het effect berekend tot op ‘oneindige afstand’. De SGP protesteert daar krachtig tegen. SGP-kamerlid Chris Stoffer vindt dit ‘onacceptabel’: “Dit kan écht niet, dit is meten met twee maten. Het is toch te gek voor woorden. Experts zeggen ons zelfs dat de stikstofoxiden die auto’s uitstoten wijder in de omgeving neerslaan dan de ammoniak van de landbouw. Dat is onacceptabel. Ik ga daar bij de behandeling van de LNV-begroting met minister Schouten een groot punt van maken. Ik wil dat voor bouwprojecten en boerderijen óók de 5-kilometer-grens gaat gelden. Die nuchtere aanpak bij het wegverkeer is verstandig: de stikstofneerslag op een afstand van meer dan vijf kilometer is zó beperkt dat je daar geen berekening op los moet willen laten.” De SGP wil van minister Schouten weten waar we aan toe zijn vóór het grote stikstofdebat dat geagendeerd staat voor volgende week.

Zie hieronder de kaarten en staafdiagrammen waarop heel duidelijk te zien is hoe groot het verschil is tussen de behandeling van boeren en aannemers enerzijds (figuur A) en automobilisten anderzijds (figuur B). Duidelijk op de kaart én in het staafdiagram is te zien dat bij de (snel)weg de berekeningen stoppen bij 5 km en dat het gebied dat berekend wordt rondom een boerderij vele malen groter is. Dergelijke deposities (>paar km) zijn via metingen in het veld niet terug te vinden (BRON: https://calculator.aerius.nl/calculator/?locale=nl#sources:sid1=0&theme=n)

Figuur A

https://www.sgp.nl/actueel/boeren-en-bouwers-harder-aangepakt-dan-automobilisten/11214

 

Figuur B

https://www.sgp.nl/actueel/boeren-en-bouwers-harder-aangepakt-dan-automobilisten/11214

https://calculator.aerius.nl/calculator/?locale=nl#sources:sid1=0&theme=n

Financiële waarschuwing vanuit het kraaiennest

SGP SGP Nederland 02-10-2019 00:00

Lees hier de bijdrage van Chris Stoffer aan de jaarlijkse financiële beschouwingen.

"Vroeger had elk schip een kraaiennest, daarin stond een matroos op de uitkijk. Die matroos waarschuwde voor piraten, voor windhozen en voor klippen. Zag hij naderend onheil? Dan snelde hij naar de stuurlui!

Ik vind dit een treffend beeld voor deze financiële beschouwingen. Op het schip van de staat schijnt het economische zonnetje, er waait een gunstige economische wind. Iedereen is in opperbeste stemming. Maar als ik in het kraaiennest sta, en zo om me heen kijk, zie ik wat gevaren die ik de minister en de staatssecretaris wil meegeven.Staatsschuld De staatsschuld zal volgend jaar zo’n 47,7 procent van het BBP zijn. Ruim tien jaar geleden, was de staatsschuld net iets meer dan 43 procent. We zijn er dus nog niet maar we zetten wel forse stappen in de goede richting. In de richting waarbij de overheid, als de nood weer aan de man is, nieuwe tegenslagen kan opvangen. Om vol vertrouwen naar de toekomst te kunnen kijken, moeten we juist nu ons fundament versterken en reserves aanleggen. Voor de goede orde moet ik nu ‘einde citaat’ zeggen. Want naast dat dit een voluit SGP-geluid is, komt dit letterlijk uit de tekst van minister Hoekstra die hij uitsprak bij de aanbieding van het koffertje op Prinsjesdag 2018.Maar het lijkt wel of de minister 180 graden gedraaid is. De bekende zalm-norm wordt losgelaten. Er worden waarschijnlijk miljarden geleend voor een investeringsfonds. De minister van Financien geeft toe dat het ‘een hele onorthodoxe stap’ is. ‘Een echte koerswijziging’. Mijn vraag aan de minister is wat de reden van deze koerswijziging is.De minister ging vorig jaar ook in op de situatie in de Scandinavische en Baltische staten. Daar ligt de staatsschuld namelijk veel lager. Kijkt de minister nog steeds jaloers naar de Scandinavische en Baltische staten? Naast mij in het kraaiennest van het schip van de staat staan de Raad van State en het CPB. We zien dat de staatschuld als percentage van het BBP daalt. Maar in absolute zin blijft de staatschuld volgend jaar gelijk om in 2021 weer met 5 miljard te stijgen. De Raad van State uit forse kritiek op het huidige begrotingsbeleid. Het CPB geeft aan dat het verstandig is om een buffer aan te leggen om een toekomstige crisis aan te kunnen. En vorig jaar was de minister deze mening overigens ook toegedaan. Ik wil, ondanks alle positieve berichten, toch ook willen oproepen tot wat matiging. De staatsschuld is nog niet op het niveau van voor de crisis. Er zijn veel risico’s die onze economie bedreigen. Zoals de Brexit, de handelsoorlog tussen China en de VS maar bijvoorbeeld ook de stikstofproblematiek. Hoe mooi zou het zijn als we in een volgende recessie niet gelijk in de stand van bezuinigen moeten schieten, maar dat we gewoon een economische dip aankunnen.MiljardenfondsVorig jaar hadden we de dividendbelasting, dit jaar hebben we het miljardenfonds: een thema waar alle aandacht naar uit gaat. Met als belangrijk verschil dat bij het miljardenfonds bijna iedereen het er over eens is dat het er moet komen. De wensenlijstjes worden zelfs al ingediend. Dat bevreemdt mij, want de invulling is nog erg vaag. De SGP zal de ontwikkelingen kritisch blijven volgen. Een investeringsfonds kan namelijk voordelen hebben. Maar er zitten ook veel haken en ogen aan. Als we namelijk kijken naar het verleden zijn er nog al wat voorbeelden van fondsen die niet helemaal positief uitpakten.Bijvoorbeeld het Fonds Economische Structuurversterking (FES), waar de Betuwelijn uit betaald is. Al snel na de oprichting verschoven de doelen en werden belangrijke uitgangspunten losgelaten. In Europees verband is er het Junckerfonds, waar de Europese Rekenkamer ook wat kritische kanttekeningen bij plaatste. Miljardenfondsen die onder hoera-geroep werden opgetuigd, maar niet hebben opgeleverd wat we ervan hoopten. Weegt de minister deze lessen mee bij de verdere uitwerking?EenverdienerHet kabinet stopt veel geld in lastenverlichting voor huishoudens. Dat is goed nieuws; ik hoop dat mensen het volgend jaar ook écht in hun portemonnee voelen. Maar voor de marginale druk is het slechts een doekje voor het bloeden. Extra werken levert soms nauwelijks iets op. Ik ben wel blij dat het kabinet dit ook in ziet en de belastingdruk wat verlicht heeft. Maar, als ik eerlijk ben vindt ik het slechts symptoombestrijding. Maatregelen die écht zoden aan de dijk zetten, worden niet genomen.De kloof tussen een- en tweeverdieners is niet minder geworden. In koopkracht is de kloof zelfs weer groter geworden. Ik had het net over een mogelijke koerswijziging van de minister. Maar hier is écht een koerswijziging nodig. De Raad van State wijst hier ook op in haar reactie op de Miljoenennota.Vorige week is het onderzoek naar de pijnpunten in de marginale belastingdruk naar buiten gebracht. Conclusie: de pieken in de marginale druk zijn enorm en worden door dit kabinet nauwelijks weggewerkt. Ook de opties die in het onderzoek genoemd worden, zullen de kloof tussen een- en tweeverdieners nauwelijks dichten. Ik wil pleiten voor een gezinsvriendelijk fiscaal beleid. Neem een gezin, neem een huishouden, als basis en baseer daarop belastingregels. Is de minister het met mij eens dat dit uitgangspunt inderdaad zorgt voor een meer rechtvaardige belastingheffing?Herziening Box 3De Staatssecretaris gaat de belasting op vermogen herzien. Ik ben blij dat de koers van het kabinet op dit punt verlegd is. Het voorstel wat er nu ligt heeft veel voordelen, maar voor bepaalde groepen grote nadelen. Bijvoorbeeld voor kleine beleggers, gepensioneerden die voor hun oude dag wat geld belegd hebben.Een andere groep waar ik aandacht voor vraag is het MKB. Alternatieve financieringsmethodes zijn voor hen erg belangrijk, bijvoorbeeld crowdfunding. Door het voorstel wordt het voor investeerders veel minder aantrekkelijk om te investeren in het MKB. En met de investeerders heb ik niet direct zo heel veel medelijden. Maar wel de MKB-ondernemer, die dit geld nodig heeft om te ondernemen, en zo bijdraagt aan de economie. Investeren voor de toekomst is belangrijk voor het kabinet -> investeringsfonds. Voor groene beleggingen is er een regeling, waardoor ‘groene beleggingen’ gestimuleerd worden. Is de Staatssecretaris bereid om ook voor investeringen in alternatieve financieringsvormen, zoals crowdfunding, zo’n uitzondering te maken?OndermijningTwee weken geleden is een motie van de CDA aangenomen, die vraagt om in te grijpen bij ondermijning. Mijn korte vraag is of hier ook echt geld voor vrijgemaakt wordt.DefensieAls laatste punt: defensie. De minister-president heeft herhaaldelijk aangegeven toe te werken naar de 2 procent uitgaven-norm. Heeft de wens van het kabinet om zo snel mogelijk naar de 2 procent norm te gaan ook de aandacht van de minister van Financiën?Ik hoop dat de minister de adviezen die de SGP vanuit de uitkijkpost gegeven heeft, ter harte neemt. Zodat we in de toekomst de juiste koers kunnen varen.

Kabinet moet eigen onderzoek eenverdieners nu serieus nemen

SGP SGP Nederland 27-09-2019 00:00

Vrijdag is het onderzoek naar de marginale druk in het belastingstelsel naar de Kamer gestuurd. SGP-Kamerlid Chris Stoffer vroeg vorig jaar in het eenverdienersdebat om dit onderzoek. De motie kreeg toen brede steun.

Chris Stoffer in een eerste reactie: “Het onderzoek bevestigt nog eens dat de belastingkloof tussen eenverdieners en tweeverdieners enorm is. Het huidige stelsel benadeelt eenverdieners, maar ook alleenstaanden, enorm ten opzichte van tweeverdieners. Eénverdieners betalen soms tot wel zes keer zoveel belasting over eenzelfde inkomen als tweeverdieners. Het is de SGP een doorn in het oog dat het kabinet niets doet om die onrechtvaardige kloof te verkleinen. Sterker nog: tweeverdieners gaan er volgens de miljoenennota opnieuw meer in koopkracht op vooruit dan eenverdieners.”

De motie-Stoffer vroeg ook om de beleidsopties in kaart te brengen om het verschil te verkleinen. “In het onderzoek staan zeven opties die ik heel aandachtig ga bekijken. De mogelijkheden om wat aan de kloof te doen, zijn er. Ik hoop dat het kabinet haar eigen onderzoek serieus neemt en nu ook de wil krijgt om dit onrecht aan te pakken. Daar wil ik bij het begrotingsdebat en ook daarna op terug blijven komen!”

De marginale druk geeft weer hoeveel belasting je moet betalen als je een euro meer verdient. Voor eenverdieners ligt dat (bij een inkomen tussen 25.000 en 37.000) rond de 65%. Dat betekent dat je van elke euro meer, slechts 35 cent overhoudt! Bij tweeverdieners is deze marginale druk beduidend lager.

Spreektekst Kees van der Staaij #APB2019

SGP SGP VVD Nederland 27-09-2019 00:00

Bekijk of lees hier de spreektekst van SGP-voorman Kees van der Staaij, uitgesproken tijdens de algemene politieke beschouwingen 2019.

Mevrouw de voorzitter, laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: hou ze in de gaten, die diplomaten!Afgelopen zomer heb ik wat navorsingen gedaan. Ik ben gestuit op een heel vervelende affaire. Ik zal man en paard noemen. Het gaat om de Russische ambassadeur hier in Den Haag, Dimitri Alekseevich Golitsyn. Deze man heeft jarenlang ongestoord zijn gang kunnen gaan. Mijn prangende vraag aan de regering is: wist u hiervan? En zo ja, waarom is er niet ingegrepen? Russische kunsthongerDe Russische ambassadeur is nota bene betrokken bij het wegsluizen uit ons land van topstukken uit de Nederlandse schilderkunst. Meesterwerken uit de Gouden eeuw van Gerard Dou, Ruisdael, Rembrandt. Ze zijn allemaal in Sint Petersburg beland. En dat puur en alleen om de kunsthonger van tsarina Catharina de Grote te stillen. Zo komt het dat er vandaag de dag meer Rembrandts in de Hermitage in Sint Petersburg hangen dan in het Rijksmuseum in Amsterdam.De historicus in de minister-president zal nu denken: "Maar wacht eens even, dat was vér voor mijn tijd." Dat klopt, het gebeurde in de achttiende eeuw. Maar daar komt de premier niet mee weg. Ik hoef hem niet uit te leggen dat hij staatsrechtelijk óók aanspreekbaar is op regeringsdaden uit het verleden, op het verkwanselen van nationaal erfgoed uit de Gouden Eeuw, en dát uitgerekend in de eeuw van de rede. RembrandtMevrouw de voorzitter, sta mij toe toe te lichten waarom het verlies van één specifiek schilderij mij persoonlijk het meest aan het hart gaat. Het gaat om een meesterwerk van Rembrandt, een enorm doek van meer dan 2 bij 2,5 meter. Het is één van zijn laatste werken. Kunsthistorici noemen het daarom ook wel Rembrandts ‘laatste woord’. Nog één keer komt in dit schilderij alles samen wat hij te zeggen had. De barokke drukte uit veel van zijn eerdere schilderijen is verdwenen, de stijl is rustig en eenvoudig, heel intiem. We kijken een oude vader in het gezicht. Hij buigt zich liefdevol over zijn zoon die voor hem is neergeknield. De vader lijkt zijn zoon zachtjes naar zich toe te trekken. Als we inzoomen op de handen van de vader, zien we dat daar iets bijzonders mee aan de hand is: de ene hand ziet er stevig, krachtig uit, de andere hand oogt veel zachter, teer en kwetsbaar. De bovenmantel van de vader is warm rood. De zoon is kaal, zijn kleren lijken wel lompen. Een ontroerend tafereel. Daar lijkt de man rechts op het schilderij, misschien wel een oudere zoon van dezelfde vader anders over te denken. Die straalt iets nors, iets afstandelijks uit. Inderdaad, ik heb het over Rembrandts ‘De terugkeer van de verloren zoon.’ Misschien zijn er die dit schilderij niet kennen. Voor hen is het vanaf nu te zien om mijn Twitteraccount, Facebook en Instagram. En omdat ik niet zeker weet of onze minister-president er met zijn Nokia bij kan komen, heb ik voor hem een speciale uitgave bij me. Ik zie de voorzitter nu licht jaloers kijken, laat ik nu voor haar ook een exemplaar hebben om haar te bedanken voor de manier waarop zij de vergadering voorzit.

https://www.sgp.nl/actueel/spreektekst-kees-van-der-staaij-apb2019/11132Mevrouw de Voorzitter, dit wereldberoemde schilderij van Rembrandt is dus niet meer in Nederland. Maar wat we hier gelukkig nog wél hebben, zijn de Bijbelse woorden van dit verhaal waardoor Rembrandt zich liet inspireren. Deze gelijkenis, deze parabel, die Jezus eens vertelde is te vinden in Lukas 15. De gelijkenisEen vader had twee zoons.De oudste was braaf en leefde netjes. Hij bleef thuis, om zijn vader te helpen op het bedrijf.De jongste zoon daarentegen eiste de erfenis op en trok de wijde wereld in. Hij wilde weg en draaide zijn vader de rug toe. Hoe lang die zoon precies weg is geweest is niet bekend. Maar het moet een lange tijd zijn geweest. Want er staat dat hij naar een ver land reisde. Er staat ook dat het vele geld dat hij had meegekregen op zekere dag op was. Je zou kunnen zeggen: hij belandde in de goot. Uiteindelijk vond hij een baantje als varkenshoeder, in die tijd het laagste van het laagste. Hij had niets meer en wilde zijn honger stillen met de drab die voor de varkens bestemd was. Diep in die ellende komt hij tot inkeer en besluit naar huis terug te keren...Schuldbewust.Smerig.Berooid.En dan volgt in het Bijbelverhaal die prachtige tekst (vers 20), waar staat dat toen hij nog veraf was zijn vader hem zag en met ontferming werd bewogen. Vader liep hem tegemoet, viel zijn zoon om zijn hals en kuste hem.Geen boze blik, maar een liefdevol oog.Geen afstandelijke hand, maar een warme omhelzing.Niet één verwijt uit zijn mond, maar een kus…Zijn vader is zó blij over de terugkeer van de verloren zoon, dat hij een groot feest geeft. De oudste zoon is daar boos over. Hij weigert naar het feest te komen. Voor zo’n wegloper die het geld van de vader er bij de hoeren doorheen jaagt, wordt het gemeste kalf geslacht, zo moppert hij. Terwijl er nooit een feest gehouden is voor hem, de brave oudste zoon, die zich altijd keurig heeft gedragen. Zijn vader blijft de oudste zoon vriendelijk, indringend nodigen ook in de feestvreugde te delen. Hoe het afloopt met de oudste zoon blijft open, maar aan het eind van het verhaal is juist hij in zekere zin de verloren zoon...De onvoorwaardelijke liefde van de vader die uit deze gelijkenis spreekt, heeft de eeuwen door velen gefascineerd. Die genadige houding heeft de eeuwen door velen geïnspireerd. Niet alleen Rembrandt, maar ook talloze andere schilders, componisten, schrijvers en dichters. En óók bestuurders en politici.Hedendaagse Kamerleden over 'de verloren zoon'Ter voorbereiding op deze algemene beschouwingen heb ik me afgevraagd wat deze gelijkenis van de verloren zoon bij hedendaagse Kamerleden losmaakt. Daarom heb ik zes collega’s aangeklampt met de vraag: wat zegt jóu het verhaal over de verloren zoon?

Een liberale parlementariër uit een atheïstisch nest zei: “Voor mij betekent dit verhaal: geef de hoop nooit op! Zoon, vertrouw op de liefde van je vader! En vader, blijf openstaan voor je zoon.” Een sociale liberaal die zich graag inzet voor de rechten van ongelovigen plaatste wel wat vraagtekens bij de oprechtheid van de bekering van de verloren zoon, maar voegde daar mild aan toe: “Als je iemand vergeeft, is dat zonder meer een viermoment.” Een ander kamerlid, die de leeftijd van 50 al vele jaren geleden passeerde, reageerde met passie: “Terugkomen is hier het kernwoord. Je kan zó blij zijn met iets wat bij je hoorde en weer terugkomt.” Een nu christelijk kamerlid die van huis uit niet vertrouwd was met Bijbelverhalen zei: “Weet je, dit verhaal zegt mij dat niemand te diep kan zakken, maar dat er altijd een mogelijkheid is weer op te krabbelen.”Die notie hoorde ik ook terug bij een bedachtzame parlementariër uit een groeiende partij in het linkse deel van de Kamer: “Ik pleit er altijd voor: geef mensen na een misstap altijd een tweede kans, al begrijp ik best dat oudste zonen dat wel lastig vinden…”Een socialistisch kamerlid begon ook over de oudste zoon. Ze zei: “De boosheid van de oudste zoon is eigenlijk ook best invoelbaar. Het is mooi dat de vader aan de beide zonen aandacht besteedt. Houdt ook oog voor de brave ontevreden oudste zoon,” was haar pleidooi! Allemaal prachtige noties!De liefhebbende VaderWat mijzelf aanspreekt in dit verhaal is het tegendraadse. Het is niet het voorspelbare verhaal van een rebelse zoon en een brave zoon, met als moraal van het verhaal: wees ook een brave broeder. Sterker nog, eigenlijk draait het niet om de zonen. Dat zie je ook op het schilderij van Rembrandt. Het volle licht dat onze grootste schilder zo weergaloos kon vangen in zijn werken, valt op de liefhebbende vader. Voor mij staat deze gelijkenis symbool voor de onvoorstelbare liefde van de hemelse Vader voor zondige mensen, en dat door het volbrachte werk van Jezus Christus. Liefde voor mensen die God de rug hebben toegekeerd. En dan doet het er niet toe of die mensen nu conservatief of progressief zijn, of ze braaf naar de kerk gaan of daar juist niets van willen weten. Diep in ons hart zijn wij van huisuit allemaal van Hem vervreemd. Maar er is een weg terug. En bij thuiskomst leer je dan te leven van genade en vergeving. Dan is het pas echt feest en mag je, met vallen en opstaan, proberen zelf óók liefdevol en vergevingsgezind in het leven te staan. Dan wil je heel graag op die Vader lijken. Christelijke notiesIk besef: velen in ons land en in Europa zien christelijke noties als iets uit een ver verleden, zij zijn blij dat ze het huis van de vader achter zich hebben gelaten. VVD-kamerlid Herman Louwes, een nuchtere boer uit Groningen die jarenlang voor de VVD in de Tweede en Eerste Kamer zat, vroeg zich zo’n 70 jaar geleden bij de behandeling van de begroting Sociale Zaken af: veronderstelt ons systeem van sociale zekerheid niet een moraal die er vaak helemaal niet meer is. Louwes zei: “Hoevelen hebben geen herinnering aan de geborgenheid van de godsdienstige overtuiging en aan het fundament van een godsdienstig gezin? Dat zijn geen verloren zonen, maar zonen van de verloren zoon. Het zegt hen niets meer.” Tot zover Louwes.En tóch! Ze zijn er ook nu: mensen op zoek, met een onbestemd verlangen. Op zoek naar een echt thuis.Ik denk aan die sympathieke twintiger. Nooit een voet in de kerk gezet. Hij doet alles waar hij zin in heeft. Hij gaat met een flinke dosis pilletjes van feest naar feest. Hij noemt zichzelf nogal ruimdenkend. Bordeelbezoek vindt hij “niets mis mee”. Als we wat langer doorpraten geeft hij aan: “Ik vind er niet de echte liefde waar ik als ik eerlijk ben zo naar verlang.” Een wekelijkse rustdag vindt hij betuttelend, maar hij voelt zich tegelijkertijd zó opgejaagd. Hij vindt het geweldig dat hij in dit land kan doen en laten wat hij wil. Niks is te gek. Hij heeft zelfs de vrijheid om een eind aan zijn leven te laten maken als hij er wel “klaar mee is”. Is al die vrijheid niet doorgeschoten?Mevrouw de voorzitter, het is niet te geloven, maar laat ik nou even later ook zijn oudere broer ontmoeten. Dat gesprek viel me niet mee. Hij mopperde nogal op zijn jongste broer. Hij noemde hem losbandig en verkwistend. Ja, mijn broer is naar een verslavingskliniek gegaan en heeft bij de schuldhulpverlening aangeklopt. ’Ik ben daar niet blij mee’, zei hij, ’dit gaat gewone hardwerkende Nederlanders als ik weer veel geld kosten. Zijn schuld wordt kwijtgescholden, terwijl ik hard moet werken en steeds meer belasting moet betalen.”Voorzitter, ik ben nu zo benieuwd wat het kabinet tegen zowel de jongste als de oudste zoon zou willen zeggen. Doorgeschoten vrijheidsdenkenHerkent het kabinet ook de schadelijkheid van doorgeschoten vrijheid? Wat zijn nu de concrete stappen om normalisering van drugs tegen te gaan en verslaving aan te pakken? Wat mij opvalt is dat het kabinet met sneltreinvaart bezig is staatswiet mogelijk te maken, maar dat de aanpak van misstanden in de prostitutie in de laagste versnelling staat. Waarom duurt het zo lang voor de aangekondigde wetten komen en waarom wordt niet meer menskracht ingezet in de strijd tegen mensenhandel?Doorgeschoten vrijheidsdenken heeft ook de bescherming van kwetsbaar leven aangetast. Dat geldt niet alleen voor de abortuswetgeving, maar ook internationaal blijft terechte kritiek komen tegen de euthanasiewetgeving. Wanneer gaat het kabinet die kritiek nu eens serieus nemen? Nog een heel ander punt, over doorgeschoten vrijheid gesproken: meer dan in de tijd van de gelijkenis is het tegenwoordig massaal mogelijk naar een vergelegen land te vliegen. Dat is prachtig, maar heeft ook een stevige schaduwkant in de daarmee gepaard gaande luchtvervuiling. Wanneer gaat de vervuiler daarvoor nu ook betalen? StaatsschuldDe jongste zoon in de gelijkenis maakt zich schuldig aan potverteren, dat wil ik het Nederlandse kabinet niet direct verwijten. Al lange tijd groeit de Nederlandse economie. Dat is mooi, maar we moeten er ook rekening mee houden dat er weer magere jaren kunnen komen. Zijn we recessiebestendig? Dát is een belangrijke vraag, zeker nu de economische en politieke situatie in de wereld uiterst onzeker, en daarmee kwetsbaar is. Zou het niet een goed idee zijn om zoals in Zweden, een lagere norm voor aanvaardbare staatsschuld te hanteren om zo meer buffer te krijgen voor slechtere tijden? Graag hoor ik daarop de reactie van het kabinet.Potverteren wordt in Europa helaas wél beloond. De Europese Centrale Bank houdt de rente kunstmatig laag en blijft miljarden van Noord- naar Zuid-Europa sluizen. Door die lage rente moeten ouderen, die jarenlang hebben gespaard, straks interen op hun pensioen. Hoe gaat het Nederlandse kabinet hiermee om? Mevrouw de Voorzitter, we hebben in het land niet alleen met jongste zonen te maken, maar ook met oudste zonen, ontevreden burgers. Dit kabinet heeft beloofd vertrouwen te willen herstellen van ontevreden burgers. We zijn nu halverwege de rit. Hoe wordt dit waargemaakt? Studenten en eenverdienersTerechte punten verdienen het om opgepakt te worden. Die studieschuld van veel jongeren rijst de pan uit, vooral als je ouders niet heel rijk zijn en ook niet heel arm. Waarom schuift het kabinet dit probleem voor zich uit, terwijl duidelijk is dat het stelsel zo niet goed werkt? De SGP stelt voor alle studenten uit gezinnen met een middeninkomen een echte tegemoetkoming in de studiekosten te geven in de vorm van een studiebeurs, in plaats van hen met een lening op te zadelen. Zo help je heel direct de middeninkomens, niet in de laatste plaats de eenverdieners onder hen. Want hoewel de koopkracht voor eenverdieners gelukkig stijgt, gaan tweeverdieners er opnieuw méér op vooruit. Daarmee wordt de kloof tussen een- en tweeverdienersdus weer groter. Het blijft de SGP een doorn in het oog dat éénverdieners soms tot wel zes keer zoveel belasting betalen over eenzelfde gezinsinkomen als tweeverdieners. Aantrekkelijke regioOm te voorkomen dat zonen en dochters uit de regio wegtrekken vraagt een goede spreiding van onderwijsvoorzieningen de aandacht. Onlangs trokken de Drechtsteden en Gorinchem hierover aan de bel. Het is een prachtige regio op een kruispunt van weg, water en spoor. Zij hebben plannen liggen voor een versterking van de maritieme bedrijvigheid, voor maakindustrie, voor het vasthouden van jongeren die wegtrekken omdat er te weinig hoger onderwijs is, te weinig betaalbare woningen. Ziet het kabinet ruimte voor een regiodeal met dit gebied en andere gebieden die een impuls kunnen geven aan de ontwikkeling? Mevrouw de Voorzitter, tot slot nog dit. Ik wilde vandaag graag het licht laten vallen op de liefhebbende Vader. Het echte leven is meer dan politiek alleen. Juist als we daar geen oog voor hebben, kunnen we gemakkelijk teveel verwachten van vadertje staat. Vadertje staat kan niet alles. Geen harten van jongste zonen veranderen. Geen oudste zonen van hun wrok afhelpen. Gods onmisbare zegenMaar vadertje staat kan wél de goede weg wijzen, de juiste kaders bieden. Soms met de sterke arm optreden, soms juist met zachte hand leiding geven. Laat dat met kracht, wijsheid en enthousiasme gebeuren. De SGP wenst de ministers en staatsecretarissen bij hun verantwoordelijke werk van harte Gods onmisbare zegen toe.En o ja, mocht er zich ooit nog een gelegenheid voordoen voor een zacht prijsje de verloren zoon uit Sint Petersburg terug te krijgen, dan zou ik zeggen: grijp die kans! Misschien dat een commissie-Pechtold hier eens naar kan kijken?

Te streng voor stikstof en PFAS, te slap voor Belgisch baggervuil

SGP SGP Nederland 27-09-2019 00:00

Terwijl de regering zeer strenge wetten, regels en controles toepast voor stikstof en PFAS, kan vervuild baggerslib uit België veel te makkelijk in Nederlandse zandwinputten worden gekieperd.

SGP-Kamerlid Chris Stoffer dient schriftelijke vragen in bij de staatssecretaris van Infrasstructuur en Milieu om dit aan de kaak te stellen. Onderzoeksjournalisten van Zembla hebben een en ander boven water gehaald. Uit de uitzending komt naar voren dat er vorig jaar tot wel 20% bodemvreemd materiaal aan de Nederlandse bodem toegevoegd mocht worden. Bedoeld om ruimte te geven om stenen uit rivierbodems mee te laten nemen, maar in de praktijk kwam er met onder meer het Belgische baggerslib ook plastic, arseen, accu’s, fietsen, piepschuim en andere rommel mee. Met alle risicovolle gevolgen van dien.

Als het gaat om het importeren van Belgisch baggervuil, is er nauwelijks handhaving. En als het er al is, dan is het op papier. Maar als het gaat om stikstof of om het stofje PFAS wordt er zo scherp gecontroleerd, dat het in de praktijk haast niet meer werkbaar is. Volgens de SGP kan en moet dat anders.

Schriftelijke vragen van het lid Stoffer (SGP) aan de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu over het storten van vervuild baggerslib uit België in Nederlandse zandwinputten:1. Heeft u kennisgenomen van de uitzending van Zembla over ‘Gokken met bagger’?2. Hoe waardeert u de constatering dat onder al dan niet toeziend oog van de overheid door de labeling ‘nuttige toepassing’ en de toegestane ruimte voor toepassing van maximaal 20% bodemvreemd materiaal tot vorig jaar plastic, piepschuim, arseen, asbest en accu’s via baggerslib in zandwinputten is terechtgekomen, met alle risico’s van dien voor zwemmers, natuur en drinkwaterwinning?3. Hoe waardeert u de constatering dat de nieuwe eis dat alleen sporadisch bodemvreemd materiaal mee mag komen met baggerslib onvoldoende duidelijkheid geeft en alsnog ruimte laat voor het storten van de hiervoor genoemde materialen?4. Bent u voornemens regelgeving en beleid op dit punt aan te scherpen?5. Hoe waardeert u de constatering dat er in de praktijk nauwelijks gehandhaafd wordt, dat handhaving vooral het controleren van de papieren betreft en niet het nemen van monsters dan wel een inspectie van het scheepsruim, en dat als gecontroleerd wordt er regelmatig sprake is van overtredingen?6. Bent u voornemens het handhavingsbeleid aan te scherpen?7. Op welke wijze wordt de waterkwaliteit van zandwinputten gecontroleerd?8. Hoe gaat u voorkomen dat opnieuw vervuild baggerslib uit België wordt geïmporteerd? Gaat u in overleg met onder meer de Vlaamse regering en gaat u zorgen voor meer toezicht bij het laden van schepen met baggerslib, ook in België?

Zorgt de 'selfiesamenleving' wel genoeg voor ouderen?

SGP SGP Nederland 27-09-2019 00:00

SGP-Kamerlid Chris Stoffer vraagt zich af of de regering niet ten onrechte uitgaat van een samenleving die voor ouderen zorgt. In de praktijk blijken ouderen met het programma 'Langer Thuis' niet altijd de zorg te krijgen die ze nodig hebben. Lees hier zijn debatbijdrage.

"Ik ben geboren en getogen op de Veluwe. Dwars door de bossen lopen allerlei zandweggetjes. Sommige paden zijn ook met de auto toegankelijk. Maar pas op. Het kan je dan echter zomaar gebeuren, terwijl je om je heen kijkt naar al dat moois, dat je autootje vast dreigt te lopen in grote modderplassen, diepe kuilen of een steeds dichter struikgewas.

Dat beeld kwam in me op bij het lezen van de eerste voortgangsrapportage van Langer Thuis. Het klinkt mooi – zo lang mogelijk thuis in je eigen vertrouwde omgeving. En de minister probeert terecht alles wat goed gaat in de schijnwerpers te zetten. Toch krijgen wij steeds meer signalen van de werkvloer dat ‘langer thuis’ vast dreigt te lopen in een tekort aan thuiszorgmedewerkers, een afnemend aantal mantelzorgers en vrijwilligers, gebrek aan geschikte woonruimte, de vergrijzing, de toenemende complexiteit van de zorgvraag. Hoe lang houdt de minister het autootje nog in de beweging, vraag je je af?

Een voorbeeld. Wij hoorden van een vrijwilligersorganisatie voor palliatieve terminale zorg dat zij regelmatig worden gebeld door een thuiszorgorganisatie die het rooster niet rond krijgt. Of de vrijwilligers even kunnen inspringen. Uiterst ongewenst.

Erkent de minister de urgentie van het tekort aan palliatieve thuiszorg? Heeft hij landelijke cijfers hoe vaak het voorkomt dat zorg niet geleverd kan worden?

Een onderliggend probleem is vaak een gebrek aan samenwerking tussen zorgverzekeraars, zorgkantoren, gemeenten en zorgaanbieders. Dit werd gisteren nog eens onderstreept in het ontvangen rapport ‘Van thuis naar het verpleeghuis’. Verschillende zorgdomeinen zijn vaak verschillende werelden. Schotten in financiering werken belemmerend. Willen we echt wat veranderen, dan moeten we bereid zijn uit onze systemen te stappen.

Wat doet de minister om ervoor te zorgen dat een integrale benadering in alle gemeenten leidend wordt? Hoe stimuleert de minister het gebruik van de handreiking voor ‘Kwetsbare ouderen thuis’?

Langer thuis wonen is meer dan een actieprogramma. Het is vooral een opdracht aan onze samenleving. De vraag is of die samenleving zich dat voldoende realiseert. We zien dat het aantal mantelzorgers en vrijwilligers afneemt. Door vergrijzing, maar ook doordat we arbeidsparticipatie enorm belangrijk vinden. Dit schuurt met de wens van de regering dat mantelzorgers een significant deel van de zorg en ondersteuning thuis over moeten nemen. Beide doelstellingen kunnen je slechts beperkt realiseren. In onze selfiesamenleving is de maatschappelijke betrokkenheid misschien niet overal zo sterk als je zou willen.

Erkent de minister dat dit de achilleshiel van Langer Thuis is? Hoe voorkomen we dat initiatieven rondom mantelzorgers sneuvelen nu de druk op gemeentelijke begroting toeneemt? Is de minister bereid om te kijken of hij respijtzorg steviger kan verankeren in gemeentelijk beleid?

Liever 10 koeien in de wei dan 1 vliegtuig in de lucht

SGP SGP Nederland 25-09-2019 00:00

“Steeds worden de boeren neergezet als grote boosdoeners. Ik kan me levendig voorstellen dat onze boeren het spuugzat zijn. Natuurlijk moet óók de landbouw haar steentje bijdragen aan een schonere lucht, maar als bijvoorbeeld het vliegverkeer helemaal buiten schot blijft, is dat oneerlijk en onrechtvaardig.”

Dat zegt SGP-kamerlid Roelof Bisschop over het stikstofrapport van de commissie-Remkes. Positief is dat de maximumsnelheid zal worden verlaagd bij natuurgebieden. Maar, zoals gevreesd, worden veel maatregelen om de uitstoot van stikstof terug te dringen op het bordje van de landbouw gelegd.

De SGP vindt dat de overheid veel meer ondersteuning moet bieden en geen oogkleppen op moet zetten. “Ik ben bang dat de inzet van Remkes leidt tot meer dichte melkveestallen met luchtwassers, terwijl nu al regelmatig explosies van mestgassen plaatsvinden. Ik wil geen Brabantse toestanden. Investeer in innovatieve methoden die ammoniakvorming bij de bron aanpakken. Zorg ervoor dat die als de wiedeweerga erkenning krijgen. We zien te vaak dat de overheid zélf emissiereductie de voet dwars zet. Zet koeien vaker in de wei, en verhoog de vliegbelasting om dit financieel mogelijk te maken,” aldus Bisschop.

De SGP wil minder juridische muggenzifterij. “Ik ben voor gebiedsgerichte drempelwaarden. De natuur heeft meer aan investeren in goed natuurbeheer in het gebied zelf dan aan het afkappen van duizenden projecten die in theorie een miniem beetje stikstofdepositie zouden kunnen veroorzaken,” voegt SGP-kamerlid Chris Stoffer toe. “Onze boeren lopen voorop als het gaat om dierenwelzijn en milieu. Als ‘dank’ voor hun inspanningen worden ze in de media en politiek weggezet als klimaatcriminelen. Geen wonder dat vier op de 10 boeren moedeloos zijn en willen stoppen.” Stoffer: “Ik zou zeggen: liever tien koeien in de wei dan één vliegtuig in de lucht.”