Nieuws van politieke partijen in Nederland over D66 inzichtelijk

747 documenten

Met passender hulp sneller uit de schuld

D66 D66 Nederland 28-11-2022 09:30

In Nederland hebben 600.000 huishoudens problematische schulden. Schulden, die alsmaar verder oplopen, waar mensen lastig op eigen kracht van af komen. Dit veroorzaakt stress en onzekerheid. Dat kan weer leiden tot andere problemen rondom gezondheid, werk of het gezin.

Voor D66 is het belangrijk dat mensen met schulden goed en snel worden geholpen. Een snelle afhandeling van schulden voorkomt dat mensen jarenlang in de wachtstand staan en zonder toekomstperspectief aan het overleven zijn. Maar de inrichting van de schuldhulpverlening is nu onnodig versnipperd, inefficiënt en complex. Mensen doorlopen vaak lange en intensieve trajecten, waarin zij te maken krijgen met een legio aan organisaties en hulpverleners. Het kan nu tot wel zeven jaar duren voordat iemand definitief schuldenvrij is.

Hülya Kat: “Dit kan zo niet langer. Het leven van iemand met schulden staat nu veel te lang op ‘overleven’. Schuldhulpverlening moet mensen snel helpen en zicht geven op een betere en schuldenvrije toekomst. Zij die het meest kwetsbaar zijn, moeten ook goed worden geholpen. Omdat we als samenleving allemaal beter af zijn als we zorgen voor de mensen die tussen wal en schip geraken. Met het voorstel van D66 om de schuldhulpverlening te verbeteren, kunnen mensen straks binnen drie jaar met een schone lei aan een nieuwe start beginnen.”

Vervuilende kledingindustrie op de schop

D66 D66 Nederland 25-11-2022 06:00

We zijn verslaafd geraakt aan fast fashion. Kledingstukken die zo goedkoop en snel mogelijk in de winkels liggen. Verleiding en misleiding zorgen voor overconsumptie en overproductie. Door de slechte kwaliteit worden kledingstukken gemiddeld maar zeven (!) keer gedragen. De volgende collectie zorgt ervoor dat je snel weer nieuwe fast fashion koopt. En circulaire merken hebben het nakijken.

Vier vragen over Iran

D66 D66 Nederland 23-11-2022 11:53

Wij staan pal vóór de dappere Iraanse vrouwen en mannen. Daarnaast moeten we het Iraanse regime veroordelen. We kunnen niet zwijgen. We roepen Iran op om te stoppen met het geweld tegen demonstranten. Al meerdere keren is de Iraanse ambassadeur op het matje geroepen. Helaas blijft de uitkomst en het effect van deze gesprekken onduidelijk.

Daarnaast hebben wij ons er hard voor gemaakt dat de mensen die verantwoordelijk zijn voor het geweld tegen demonstranten op de Europese sanctielijst komen. Zo kunnen zij niet meer reizen naar Europa en worden hun bezittingen hier bevroren. En nee, dat is niet hetzelfde als een celstraf. Het is niet genoeg. Maar het is in ieder geval iets. Wij houden op alle mogelijke manieren de politieke druk hoog en ondersteunen de strijd van vrouwen.

Weg vrijmaken naar bijna-gratis kinderopvang

D66 D66 Nederland 23-11-2022 08:26

Maar op dit moment zijn er flinke personeelstekorten in de kinderopvang. Terwijl iedere medewerker in de kinderopvang ervoor zorgt dat maar liefst zeven (!) ouders aan het werk kunnen. In de zorg, het onderwijs of het ov. Het moet voor mensen daarom aantrekkelijker worden om (meer uren) in de kinderopvang te werken.

Fonda Sahla: “Het is goed nieuws dat we kinderopvang bijna-gratis maken voor werkende ouders. Want hoe jonger je investeert, hoe beter voor het kind. Tegelijkertijd zijn er nu personeelstekorten. Sommige locaties sluiten zelfs hun deuren of hebben een aanmeldstop. Dat zorgt er vaak voor dat dan de moeder thuisblijft om voor de kinderen te zorgen. Dat is zorgelijk, want we willen juist dat meer mensen gaan werken om de krapte op de arbeidsmarkt op te lossen.”

Er zijn organisaties die een ...

D66 D66 Nederland 22-11-2022 09:38

Er zijn organisaties die een CO2-voetafdrukmeting aanbieden. Het gaat daarbij om de directe uitstoot van een bedrijf en de indirecte uitstoot door het energieverbruik. Zo’n berekening kost al snel 200 euro. Voor kleine ondernemers is dit een drempel. Door het gratis aan te bieden neem je die drempel weg. Bedrijven kunnen vervolgens ervoor kiezen het rapport van hun CO2-uitstoot online te zetten. Dan kunnen klanten zien hoe schoon een bedrijf is. En dat vindt de consument steeds belangrijker.

Eén centrale Eerste Hulp voor Jongeren

D66 D66 Nederland 21-11-2022 10:26

Uit het Jongerenadvies van Unicef, opgesteld door jongeren, blijkt dat jongeren willen dat het vragen van hulp makkelijker en laagdrempeliger wordt. D66 wil dat alle jongeren van alle leeftijden naar één herkenbaar punt kunnen om te chatten en te bellen. Degene waar mee wordt gechat of gebeld, kan naar je luisteren. En vervolgens direct met de jongere bepalen waar deze het beste geholpen kan worden. Jongeren hoeven op deze manier niet zelf te zoeken naar welke specifieke hulp wel of niet bij ze past. Ze worden snel en effectief geholpen.

Rens Raemakers: “Zal ik naar de huisarts gaan, of moet ik een psycholoog bellen? Heb ik eigenlijk wel een probleem? Ook jongeren van 16 of juist van 29 moeten weten dat ze terecht kunnen. Want elke dag dat een jongere rondloopt met een probleem, is een verloren dag.”

D66-initiatiefwetsvoorstel ‘leerrecht’ naar de Raad van State

D66 D66 Nederland 20-11-2022 10:16

Ieder kind krijgt straks een vorm van onderwijs. Dit kan op verschillende manieren worden ingevuld. De behoeften van het kind staan hierbij centraal. Scholen krijgen hiervoor veel meer mogelijkheden tot maatwerk. Wanneer een kind beter kan leren door dat een aantal dagen per week thuis te doen, dan kan dat. Maar ook andere vormen van onderwijs zijn mogelijk. Als een kind maar kansen krijgt om te leren en zichzelf te ontwikkelen. Het recht daarop verankeren we met de initiatiefwet ‘leerrecht’ in de wet.

De leerplichtambtenaar wordt leerambtenaar, die naast het kind staat om waar nodig het leerrecht, het recht op onderwijs, af te dwingen. En om te voorkomen dat er niet alleen over kinderen wordt gesproken maar ook mét kinderen, geeft de wet het kind hoorrecht.

‘Het leerrecht staat opgenomen in het door Nederland ondertekende VN Kinderrechtenverdag, maar heeft geen plaats in de Nederlandse wet. Met als gevolg dat we een steeds grotere groep kinderen aan hun lot over laten. Met het leerrecht geven we deze kinderen weer kansen. Zij krijgen recht op onderwijs dat bij hem of haar past’, aldus Van Meenen.

De krachten die Nederland vooruit brengen.

D66 D66 Nederland 19-11-2022 17:59

Robbert, hoe gaat het met je? Dat is de vraag die mij het afgelopen jaar het meest is gesteld. En als ik dan zeg “het gaat goed” kijken ze me met een meewarige blik aan. Zo van: Het gaat niet goed met Robbert, want hij denkt dat het goed met hem gaat. Het gaat echt goed. Met mij. Met D66. En als we ons best blijven doen, ook met ons land en de wereld.

Beste mensen, waarom denk ik dit? Aan het eind van de dag stel ik mijzelf de vraag: Is mijn batterij leeggelopen of opgeladen? Na de afgelopen tien maanden, kan ik zeggen, bijna iedere dag staat mijn batterij op 100 procent.

Laat ik een paar van die momenten met u delen die mij opladen. Die mij hoop en vertrouwen in de toekomst geven. En misschien u ook wel.

Ik begin hier, in Rotterdam. Mijn eigen geboortestad.

Maandagochtend, negen uur, op Zuid. Een mbo-student deelt zijn verhaal. Het ging niet goed met hem. School liet hij links liggen. Hij raakte zelfs verstrikt in criminele kringen. Maar een docent bleef aan hem trekken, terug de school in. Hij redde zijn leven. Nu helpt deze student zelf anderen. Hij vertelt het met tranen in zijn ogen. Ik houd het ook niet droog. Iets totaal anders. Een prijswinnend leerbedrijf, wereldkampioen in het herstellen van oude sportauto’s.  De eigenaar vertelt dat hij studenten aanneemt aan de hand van één vraag: Rij je een brommer en heb je die ook opgevoerd? Zijn succesformule is totaal vertrouwen. Jongeren met ADHD of een andere beperking bloeien hier op.

Of studenten in Leeuwarden die direct werken met slachtoffers van de kinderopvangtoeslag.

Deze week nog in Zeeland een team van mbo, hbo en wo-studenten in Zeeland die samen onderzoek doen aan gezonde voeding uit zee.

Zo kan ik nog uren doorgaan.

Dit is de kracht van de volgende generaties. Zij maken hun eigen toekomst. Waar mijn generatie mooie plannen voor maakt, daar beginnen zij gewoon mee.

Zonder historische bagage waarom het allemaal niet kan.

Wat mij iedere dag oplaadt is wat Erasmus – die grote Rotterdamse humanist – vele eeuwen geleden al wist. Zijn woorden staan hier bij de uitgang van de metro op het Wilhelminaplein: “Jonge mensen zijn de hoop van een land”

Het is de paradox van de vooruitgang. Iedere dag zien we slecht nieuws op de voorpagina van de krant en in de talkshows. Maar na tientallen jaren slecht nieuws blijkt onze wereld toch veel beter geworden. Zo lag anderhalve eeuw geleden de gemiddelde levensverwachting in Nederland nog onder de veertig jaar. Toen kon alleen een kleine stedelijke elite naar een middelbare school. Mochten iedere jaar een paar honderd jongens studeren. Dat zijn geen loze statistieken. Mijn overgrootvader werd geboren in 1858. In een gezin van tien kinderen. Slechts drie van hen mochten volwassen worden.

Mijn grootvader verloor zijn bedrijf in de crisisjaren en schreef zondags achter een tafeltje voor zijn arbeidershuisje brieven voor zijn analfabete buren.

Mijn vader was de enige in een gezin van negen die niet als tiener moest gaan werken. Ik was de eerste in mijn familie die ging studeren. Laten we waken voor misplaatste nostalgie. Het verlangen naar een tijd die er nooit is geweest.  Zoals in de cartoon waar een man tegen z’n vrouw zegt: “Vroeger, toen alles slechter was, was alles beter.”

Er zijn harde krachten en zachte krachten in de wereld.

De harde krachten zijn oorlogen, crises en natuurrampen. Gebeurtenissen die ons schokken en ons ineens op achterstand zetten. De zachte krachten zijn onderwijs en wetenschap, kunst en cultuur, sport en vrijwilligerswerk, sociale strijd en emancipatie. Zij geven de gestage klim van de vooruitgang, stapje voor stapje, zoals Zwitsers een berg beklimmen. Die stappen vooruit worden iedere dag gemaakt. Door mensen voor de klas.

Aan het bed. Op het trainingsveld van de vereniging.

Op het plein in de buurt. Al die stappen voorwaarts zien we nooit in het nieuws. Maar ze tellen wel op tot iets groots. Een sprong voorwaarts. De zogenaamde zachte krachten zijn juist oersterk. Het zijn de opbouwende krachten van vooruitgang en ontwikkeling die onze samenleving rechtvaardiger en inclusiever maken. Die onze vooringenomen denkbeelden afschuren. Zoals een stroompje water langzaam maar zeker een diepe geul in een rotsblok slijt.

Deze dagen voelen we allemaal de afbrekende krachten. De afschuwelijke oorlog in Oekraïne, de radeloze vluchtelingen, de energiecrisis en de inflatie die iedereen raakt, de enorme klimaatopgave. Ze geven ons het gevoel dat we de controle over ons leven verliezen.

Deze harde klappen moeten we opvangen. De overheid dient haar burgers te beschermen. Ik ben er trots op dat onze bewindspersonen daar dag en nacht aan werken. Zij stellen onze verdediging veilig en onze energievoorziening en onze financiën.

En we hebben een fantastische fractievoorzitter die dit ook allemaal politiek mogelijk maakt. Want het zijn geen gemakkelijke tijden. We gaan met z’n allen door grote veranderingen. We botsen tegen de grenzen van natuur en milieu. Tegen een nieuwe politieke en economische werkelijkheid. Het is een uitdaging om bij iedere stap voorwaarts het evenwicht en de samenhang te bewaren. Maar vergis je niet. Dit is niet nieuw. Iedere tijd heeft zulke verschuivingen meegemaakt.

We hebben afscheid genomen van zware industrie met slecht betalende banen in scheepsbouw en massatextiel. Nu zijn we het meest innovatieve land van Europa met in Eindhoven het grootste hightechbedrijf.

Als wereldgemeenschap hebben we de smog van kolenkachels uitgebannen, zure regen gekeerd en het ozongat gedicht. Als we dat kunnen, kunnen we ook het klimaat en de natuur redden.

Voor 10 januari kon ik mezelf de luxe permitteren om overal een mening over te hebben. Nu vraagt u mij als minister van onderwijs terecht: wat doe je eraan? Hoe geef jij de jeugd de toekomst? Het antwoord is: we doen heel veel. Veel meer dan vorige kabinetten. Wij hebben de grootste investering in de volle breedte van het onderwijs gemaakt sinds tientallen jaren. Zo zijn er nu middelen voor rust en ruimte voor docenten en jonge onderzoekers. En met de basisbeurs en energietoeslag ook eerlijke financiële ondersteuning voor studenten.

Maar het is nog niet genoeg. Er is nog zoveel meer te doen. Bovenaan mijn lijstje staat het definitief uitbannen van het negentiende-eeuwse model in het onderwijs.

We moeten stoppen met denken in termen van hoger en lager. De ladder kantelen tot een waaier, waarin alle onderwijsvormen niet bovenop elkaar maar naast elkaar liggen en allemaal evenveel meetellen.

Zodat het beroepsonderwijs, met name het mbo, de maatschappelijke erkenning en waardering krijgt die het zo verdient. Zodat alle studenten trots zijn op hun opleiding. En kunnen genieten van het leven buiten de studie. Toegang krijgen tot kroegen, verenigingen en sportclubs. Het kunstmatige onderscheid tussen hoger en lager ondergraaft de cohesie van de samenleving. Het is een afvalrace die alleen maar verliezers kent. Maar als iedereen naar aanleg en voorkeur in het horizontale vlak van de waaier zijn mogelijkheden kan ontplooien, versterkt dat juist onze samenhang. En daarmee de weerbaarheid en de vrijheid van ons allen.

Kansengelijkheid is vaak een open deur. Letterlijk. Ik hoor zo vaak: de deur staat open voor iedereen. Maar dat is een loze boodschap als je van ver komt. Als de weg naar die open deur vol barrières zit. Zodat je altijd achteraan moet aansluiten. Of dat je, eenmaal binnen, het zoveel meer moeite kost om gezien en gehoord te worden. Vrijblijvende maatregelen en goede bedoelingen gaan het verschil niet maken. Gelijkheid vraagt stevig en ongelijk ingrijpen. Daarom ben ik zo blij dat we een eind gaan maken aan stagediscriminatie in het mbo.

Ik heb trouwens moeite met het woord kansengelijkheid. Alsof het leven een loterij is. Of het best haalbare een lot voor iedereen is. We moeten de lat hoger leggen. Alle jonge mensen verdienen tot hun recht te komen.

Geen gelijke kansen, maar gelijke mogelijkheden om te worden wie je bent. Ieder mens wordt geboren als een zaadje waar een hele eigen boom in zit.  Maar sommige zaadjes worden geplant in een warme kas met genoeg water en voeding. Andere beginnen in een droge vrieskou op arme grond. Laten we daar nou iets aan doen. Al die zaadjes moeten kunnen uitgroeien tot wat ze op het best en mooist zijn. Niet allemaal gelijk, maar allemaal verschillend. Het gaat er niet om of jij in het systeem past, maar of het systeem zich aanpast aan jou. Niet alle rondjes en driehoekjes in een vierkantje proppen. Maar juist ruimte maken voor afwijkende stemmen en perspectieven. Geen inclusie maar expansie. Als kosmoloog leef ik graag in een uitdijende samenleving. Geef ook kennis daarin de volle ruimte.

We zijn hier bij elkaar omdat dertig jaar geleden volhardende onderzoekers de mRNA-vaccins hebben bedacht die alleen al in het eerste jaar wereldwijd zo’n 20 miljoen levens hebben gered. Wetenschap is het radarscherm dat de zwakke signalen uit de toekomst opvangt. Dat ons door de dichte mist van onwetendheid naar een betere wereld leidt. Daarom moeten we ook vóór onze wetenschappers gaan staan, juist voor hen die de moeilijke boodschappen geven. We moeten ons verzetten tegen alle vormen van intimidatie en bedreiging die vrije kennisvergaring ondermijnen.

Wat vraagt het van onze samenleving om de opbouwende krachten een kans te geven?

Ik zeg: niet een pantser waarachter we ons verschuilen, maar een ruggengraat die ons sterkt. De evolutie leert ons dat een pantser, een uitwendig skelet, weliswaar directe bescherming biedt, maar op de lange termijn een slecht idee is. Het belemmert verder groei en ontwikkeling. Een pantser sluit je op binnen je eigen schil. Je eigen beperkte wereldje. Daarom wordt de wereld niet geregeerd door kevers of krabben.

Een intern skelet geeft je juist buigzaamheid en onbeperkte ruimte om te groeien. Onze veerkracht moet van binnenuit komen, besloten in de sterkte van onze instituties en gemeenschappen. Vanuit het buitenland keek ik vaak met bewondering en jaloezie naar de traditie die we in Nederland hebben om met elkaar te blijven praten — net zo lang tot we eruit komen.

Ik heb met eigen ogen in de Verenigde Staten gezien hoe gemakkelijk dat proces kan ontrafelen.

Onze innerlijke kracht ligt in dat rommelige, frustrerende gedoe dat we democratie noemen. Dat eindeloos overleggen met slechte koffie in troosteloze zaaltjes waarin iedereen z’n zegje moet doen. Die irritante demonstraties en tegenstemmen die steeds weerklinken. Wil je een leven zonder debat en poldercompromissen, ga dan maar in Moskou wonen.

Juist in deze tijd van internationale spanningen, moeten we vertrouwen dat ons systeem beter werkt dan de geharnaste alternatieven van de autocraten. De krabben van deze wereld. Onze innerlijke vitaliteit is de beste bescherming tegen bedreigingen van buitenaf.

Ik kan talloze wetenschappelijke ontdekkingen opnoemen die onze levens gemakkelijker of welvarender hebben gemaakt, maar weinig kan op tegen de democratische rechtstaat. Deze brengt ons vrijheid, rechtvaardigheid, gelijkheid, gezondheid en welzijn. Voor ons allen.

De vijand van de democratische rechtstaat is niet alleen de autocraat die zich tegen het individu keert. Die alles en iedereen naar zijn wil vormt. Het is ook het onbegrensde individualisme waarin iedereen alleen zijn eigen belang nastreeft zonder oog voor de ander. Een wereld waarin iedereen zich in zijn eigen schild terugtrekt. De ware vrijheid is de gedeelde vrijheid. Om onszelf maximaal te kunnen ontplooien en beschermen, moeten we actief bijdragen aan die interne ruggengraat: Onze instituties en gemeenschappen voeden en koesteren. Dit vraagt veel van ons. Boven alles eensgezindheid en verbinding. En dat is niet gemakkelijk. Ons brein is ontworpen om de verschillen juist groter te maken. We trekken dingen graag uiteen. Jij en ik. Zij en wij. We vervangen nuances door zwart en wit. Maken graag een cartoon van de werkelijkheid.

Nog moeilijker wordt het door de afbrekende krachten — van binnen en van buiten — die ons maar wat graag uit elkaar willen spelen. En de verschillen in beton gieten uit politiek gewin of opportunisme.

Maar de wereld hangt meer met elkaar samen dan we zelf denken. We bestaan allemaal uit dezelfde deeltjes. Als je duizend jaar terug in de geschiedenis gaat, zijn we allemaal familie. Erasmus zei ook: Ruimte scheidt de lichamen, niet de geesten. Laten we dan ook stoppen met het trekken van kunstmatige grenzen. Tussen stad en platteland. Tussen hoog en laag. Tussen jong en oud. Tussen man en vrouw.

Als we de opbouwende krachten — die ons zoveel hebben gegeven — hun werk kunnen laten doen, dan ben ik optimistisch over de toekomst. Dr. Martin Luther King zei: “De boog van het morele universum is lang, maar buigt zich naar gerechtigheid.”

In die vloeiende kromme naar boven, in die lange keten van vele generaties, zijn wij slechts een schakel. Maar wel de cruciale verbinding naar de toekomst.

Voor iedere keten geldt dat hij zo sterk is als zijn zwakste schakel. Er ligt daarom een grote verantwoordelijkheid op onze schouders om de sterkste schakel te zijn. En zo de opbouwende krachten van hoop en vertrouwen in vooruitgang veilig te stellen om ze door te kunnen geven aan de komende generaties.

Ons land wordt beter, als we daar samen aan werken.

D66 D66 Nederland 19-11-2022 17:35

‘We doen het goed of we doen het niet’. Tijdens de formatie deed ik jullie en het land deze belofte. Het zat muurvast. Wij kozen bewust voor het doorbreken van de impasse, voor de inhoud, voor verantwoordelijkheid. Een jaar later staan we hier op ons partijcongres. De vraag waar ik het met jullie over wil hebben is simpel: doen we het goed?

Het kabinet was nauwelijks aangetreden toen de oorlog uitbrak op ons continent. Sinds de schanddaad van 24 februari is het alle hens aan dek. De Oekraïners staan in het vuur van de existentiële strijd tussen vrijheid en onderdrukking. Ons landsbelang, het belang van onze Europese Unie en onze veiligheid staan op het spel. Zij verdedigen de dunne frontlijn tussen recht en onrecht, tussen democratie en dictatuur. De frontlijn die ook onze vrijheid, vrede en welvaart beschermt.

De mensen in Oekraïne strijden de rechtvaardige strijd. Wij staan naast hen. Wij zullen alles in het werk blijven stellen om Oekraïne te steunen in de strijd voor haar soevereiniteit en territoriale integriteit. Daarom willen we helpen bij de wederopbouw. Daarom zullen we zorgen dat de Russische oorlogsmisdadigers en hun handlangers rekenschap zullen afleggen.

Onze voortdurende steun helpt. Zo traint Nederland Oekraïense eenheden en levert tanks. Daar gaat Kajsa Ollongren mee door, ondanks het feit dat sommige politieke partijen de banden met Rusland recent juist nog wilden aanhalen of de Oekraïense zelfverdediging kwalificeren als, ik citeer: ‘een aanval op onze vriend, Rusland’. Ik herhaal daarom Kajsa’s woorden van respect en waardering voor onze militairen en hun familieleden: veel dank voor jullie inzet voor onze vrijheid.

Toekomstige vrede moet duurzaam zijn. Een Oekraïne dat weer op eigen benen kan staan is economisch vitaal, weerbaar tegen corruptie, politiek en militair verbonden met de EU en het Westen. Dat vraagt veel van ons en de internationale gemeenschap. Dat is de enige manier om de vrede in stand te houden.

Tot vrede is verzekerd en bestendigd beschermen we in eigen land mensen tegen de grote schokken die oorlog teweegbrengt. Nederland heeft het meeste gas bespaard in Europa, de capaciteit het sterkst uitgebreid en de grootste gasberging in Europa gevuld. Daarmee zijn er deze winter geen zorgen voor mensen. We worden in rap tempo onafhankelijker door wind, zon – en kernenergie. Nederland is hiermee ‘de beste leerling van de klas’. Dat kan niet anders dan een omschrijving zijn van het werk van Rob Jetten.

Ons grootste probleem – hier en in andere Europese landen – zit in de pijn die veel mensen voelen in hun portemonnee. We stonden voor een gigantische opdracht. Hoe bied je zekerheid en houvast in het heden, zonder de toekomst tekort te doen? Hoe help je mensen die het minst hebben het meest? Hoe doe je het goed?

De hoge prijzen raken de meest kwetsbaren in onze maatschappij het hardst. Dat is de zichtbare ongelijkheid van deze crisis. Die ongelijkheid aanpakken was voor mij het uitgangspunt: daarom een hoger minimumloon, een hogere zorgtoeslag, een hogere huurtoeslag, een hogere studiebeurs, lagere belastingen voor werkenden en een maximumprijs voor gas en licht.

In tijden van crisis ben je op elkaar aangewezen. Helpen we elkaar. Daarom vind ik het rechtvaardig om de rekening te laten betalen door grote vermogens, en bedrijven die nu profiteren. Dat is solidariteit.

Democraten, De kans op een recessie neemt toe. Het eerlijke verhaal is dat wij deze crisis allemaal zullen voelen. Sommigen meer dan anderen. Ik wil hier iets langer bij stilstaan. We zullen ons moeten aanpassen aan de hogere energieprijzen. Ik heb geen gemakkelijke boodschap: we kunnen, anders dan bij corona, niet elke tegenslag op ons nemen. Nog grotere steunpakketten jagen de inflatie onbedoeld verder aan.  En we willen de rekening toch niet neerleggen bij toekomstige generaties. Die rekening betalen we uiteindelijk met elkaar. Onze schuld is nu nog laag, maar dat kan snel omslaan als we te grote jaarlijkse tekorten krijgen en de rente blijft oplopen. Wat we met de ene hand uitgeven moet eerst met de andere zijn binnengekomen. Om te voorkomen dat we in een crisissituatie moeten bezuinigen. Dat is de les die we uit het verleden hebben geleerd.

Nederland heeft sinds begin jaren tachtig degelijke overheidsfinanciën. Er is geen gratis geld. Dat betekent ook nu hervormen om de economie te versterken en de financiën op orde te brengen. Wij zijn altijd de partij van hervormingen geweest. Wij zijn de partij van Steven van Weyenberg, Wouter Koolmees en Hans Wijers! Wij zullen weer aanjagers zijn. We zullen de vragen stellen en met de voorstellen komen. Van langer werken na je pensioen tot meer uren werken en van hogere belastingen op vervuiling tot hogere belasting op geld dat niet met werken is verdiend.

Democraten, Onze vrijheid – onze democratische rechtstaat – is van onschatbare waarde. De waarheid is dat we dat nauwelijks beseffen. Dat we het als een gegeven beschouwen. Ik moet daarbij denken aan het beeld dat David Foster Wallace gebruikte van twee jonge vissen, die een oudere vis voorbij zien zwemmen die aan hen vraagt: ‘hoe is het water vandaag jongens’? Waarop, als de oudere vis voorbij is gezwommen, de ene jonge vis tegen de andere zegt: ‘Water? Water? Wat is dat nu weer in godsnaam?’

Wij zijn als vissen in het water van de democratische rechtsstaat. Het omgeeft ons, het spreekt vanzelf, we kunnen niet zonder en we denken dat het er altijd zal zijn.

De democratische rechtsstaat is wat ons beschermt. Het dak waaronder wij in vrijheid en veiligheid leven en ademen. Het geeft ons de mogelijkheid van een menswaardig bestaan. Vrij van angst voor geweld, willekeur, uitsluiting, vervolging en onrecht.

Democraten, ons democratische huis wordt uitgehold. We zien het dagelijks. Het is onze traditie om op te staan tegen extremisme en haat. Van de vrijzinnig democraten in de periode voor de Tweede Wereldoorlog tot Alexander Pechtold in de roerige jaren na Fortuyn. Dat is geen halsstarrige ideologische positie, dat is realisme.

Democraten, maak niet normaal wat niet normaal is.

Ik zeg u ook: het is niet genoeg om op te staan. Wij hebben een traditie van democratisch denken, van het beschermen van de democratie met de vrijheden die daarbij horen. Die traditie vraagt ons te handelen.

De stelselmatige ondermijning van rechtspraak, wetenschap, journalistiek en landsbestuur mag niet worden onderschat. Waakzaamheid is geboden. Kleine stapjes zijn net zo belangrijk als de grote woorden. Letterlijk opstaan met het hele kabinet. Antisemitische complotdenkers de toegang tot het land ontzeggen. Racistische drek sanctioneren. Elke stap, elke handeling doet ertoe.

Het grotere dilemma is de vraag hoe je omgaat met partijen die onze zorgvuldig opgebouwde democratie schaden? Wij zullen hier snel duidelijke antwoorden op moeten formuleren, in wet en eigen handelen. Dit ontstijgt partijpolitiek en betreft ons allen. Dit is een zaak van landsbelang

Democraten, voorkomen is beter dan genezen. We stellen onszelf de vraag waarom rancuneuze populisten zo succesvol zijn. Is het omdat zij bankieren op onvrede, een eeuwenoud verdienmodel? Of komt hun opkomst voort uit de onrechtvaardigheden van de moderne maatschappij?

Het liberalisme is tevreden achterover gaan leunen, terwijl Nederland dreigt een land van twee gezichten te worden. Twee realiteiten naast elkaar. Ongelijkheid in kansen en vermogen is een wrange paradox in een rijk land met lage werkeloosheid. Als je op alle lijstjes ziet hoe welvarend en concurrerend Nederland is, wat voor paradijs het hier op papier is, dan verwacht je als Nederlander, jong en oud, ook dat je daar ook aan mee mag doen?

Voor te veel mensen is dat nog niet het geval. Het is niet alleen onrechtvaardig, maar het is ook gevaarlijk. Het schaadt onze sociale cohesie. Uitsluiting is een vruchtbare bodem voor destructieve en polariserende politiek. En mensen worden onverschillig, zij keren zich af van de politiek en verliezen hun inlevingsvermogen in de ander. En dat is juist onze menselijke kracht. Zij voelen zich niet serieus genomen, wanneer de politiek on voldoende levert. Uiteindelijk is dat schadelijk voor onze democratie. Het is en blijft een opdracht aan ons om verbinding te blijven zoeken. Nieuwe manieren, anderen gesprekken, maar blijf die verbinding zoeken. Het is noodzakelijk, het is essentieel.

Democraten, Hoe schril was het contrast de afgelopen maanden van het paradijs op papier met de dagelijkse praktijk in Ter Apel? Waar mensen buiten moesten slapen omdat wij niet altijd meer in staat zijn om humane opvang te verzorgen? Dit raakt mij persoonlijk, dit raakt ons als mensen, dit raakt ons als partij.

Gelukkig vinden velen in Nederland het een kwestie van fatsoen om humane opvang te regelen. Het is dan ook goed dat we nu een spreidingswet krijgen voor betere opvang kunnen zorgen. Voor de raadsleden en wethouders en burgemeesters in deze zaal – en dat zijn er gelukkig veel – heb ik ook een boodschap: laat het niet zover komen! Blijf je inzetten. Neem je verantwoordelijkheid en bescherm mensen die jullie bescherming nodig hebben.

We moeten een breed en realistisch migratiedebat kunnen voeren op basis van kennis en feiten. En daarmee het debat ontgiften, met voldoende oog voor rechtvaardige zorgen van mensen. Op basis van demografische ontwikkelingen, de toekomstige vraag van de arbeidsmarkt, investering in de kenniseconomie die we willen en de veilige haven die we willen bieden aan hen die een veilig heenkomen zoeken.

De vraag die we onszelf moeten stellen is welke politieke keuzes we bereid zijn te maken. Dat is niet eng. Dat is complex. Het vraagt verstandig beleid en heldere koers. Die we durven uit te leggen. De essentie van de Nederlandse traditie is om sterker te worden in perioden van verandering en verrijking te zien in contacten met anderen. Dat is een wederkerig proces. Laat daarbij angst niet onze drijfveer zijn, we weten allen dat angst een hele slechte raadgever is, maar laten we dit met vertrouwen tegemoet treden.

Democraten, regeren is geen keuzemenu. We worden geconfronteerd met oorlog, acute inflatie en frontale aanvallen van binnenuit op de liberale democratie. We zullen altijd fouten maken, we stellen niet iedereen tevreden. En nee, niet alles komt voort uit ons verkiezingsprogramma. Dat geldt overigens ook voor andere partijen. Politiek is de kunst van het compromis, in het landsbelang.

Wij laten zien dat het land op ons kan rekenen. Van de coronapandemie tot aan de oorlog. Wij erkennen de dilemma’s en bouwen aan het compromis. Wij willen zoveel mogelijk van onze sociaal-liberale idealen kunnen verwezenlijken. Wij willen uiteindelijk allemaal het goede doen, handelen op basis van waarden, zoals zo mooi vertolkt in het stuk ‘Nieuw Leiderschap’ dat vandaag door een groep leden is aangeboden.

Voor ons allemaal blijft altijd de vraag: is regeren het waard? Als je te veel naar twitter of facebook of talkshows zou kijken denk je dat iedereen ruzie heeft, er permanent ophef is of er helemaal niets gebeurt. Laat ik dit beeld contrasteren met de werkelijkheid.

Nederland roert zich op een positieve manier in Brussel, die past bij een internationaal georiënteerd land met Europa als basis. Wij werken net zo goed samen met Duitsland als met Spanje. Wij vormen kopgroepen voor het klimaat, voor veiligheid en die lijst groeit.

Jonge makers en creatieve zelfstandigen hadden het tijdens en ook nog na corona moeilijker dan ooit. Dankzij D66 investeren we in hun werk en toekomst, omdat wat zij doen het leven waard maakt om te leven én omdat cultuur een onmisbare pilaar is in onze samenleving en in onze economie.

Nog maar een paar jaar geleden stonden boze leraren en wetenschappers op het Malieveld en de Dam. Dankzij D66 doen we de grootste investering in wetenschap ooit, staat het MBO definitief op de kaart en kunnen 500 jonge onderzoekers volgend jaar al aan de bak met een beurs. Zonder die oude stress, zonder die negatieve concurrentie, maar echt aan het werk om ons land beter te maken.

Dankzij D66 verdienen leraren op de basisschool nu net zoveel als leraren op de middelbare school. Daar kun je makkelijk overheen stappen, er is ook heel weinig over geschreven. Misschien heeft u het zelfs gemist. Maar wij weten hoe belangrijk dat is. Wat dat écht betekent. 129 duizend leraren die zich met ziel en zaligheid inzetten voor de jongste generatie krijgen waardering en erkenning die hen toekomt.

Tot voor kort bungelde Nederland achteraan in de strijd tegen klimaatverandering. Nu gaat Nederland wind op zee ver-15-dubbelen. 15 keer! Nederland is nu voor het eerst Europees kampioen zonnepanelen. En rechtsom of linksom, we halen minimaal de 55 procent minder uitstoot in 2030, daarom mikken we op het door u in ons programma geschreven doel van 60 procent minder uitstoot in 2030. Hij is er niet, dus ik kan het makkelijk zeggen, hou Rob daar scherp op!

En toch. En toch. We hebben nog een weg te gaan voordat wij kunnen zeggen dat we het goed doen. We hebben een stap gezet, maar nog een sprong te maken. Wat mag Nederland dan van ons verwachten? Om met de grote econoom Jan Tinbergen te spreken: een warm hart en een koel hoofd.

Democraten,

In Breda is recent een muurschildering onthuld. Het is het eerste openbare kunstwerk in Nederland dat gewijd is aan een politieke uitspraak van een D66’er. Samen met de familie Van Mierlo mocht ik aanwezig zijn bij de onthulling van een beroemd citaat van onze partijoprichter Hans van Mierlo.

‘We moeten een revolutie maken voordat die uitbreekt’.

Hij bedoelde: we moeten verbinding maken voordat de burger zich definitief afkeert van de politiek. Dat waren de roerige jaren zestig.

Die opdracht voel ik zelf ook. Wij allen voelen dat.  Het is nu urgenter dan ooit. De uitspraak verwoordt een appèl dat naadloos past op onze tijd. Een tijd van grimmig en groeiend onbehagen. Net als toen is de staat van het land is fragiel. Net als toen knappen mensen af op een politiek die dreigt te schipperen en te weifelen. Daarom kunnen en mogen wij niet falen.

Ik vraag vandaag dus om uw vechtlust, om uw vermogen om tussen alles door – na het werk of na de studie, voor het ontbijt of nadat de kinderen op bed liggen – op te staan voor wat Nederland op z’n best kan zijn. Om de democratische revolutie te maken, voordat anderen onze maatschappij ontwrichten. Dit land wordt beter, als wij dat samen doen. Wij doen het goed, of wij doen het niet!

D66-leden willen snelle uitvoering spreidingswet

D66 D66 Nederland 19-11-2022 11:27

Tweede Kamerlid Anne-Marijke Podt is blij met de uitspraak van de leden: ‘Voor D66 staat voorop dat we mensen die vluchten voor oorlog en geweld goed op moeten vangen. Ik ben blij dat onze leden dit wederom onderstrepen en hun steun uitspreken voor de spreidingswet. Vanuit de Tweede Kamer ga ik me inzetten voor een snelle en goede uitvoering van de wet. Zodat we asielzoekers zo snel mogelijk op een menswaardige manier opvang en bescherming kunnen bieden.’