Nieuws van politieke partijen in Nederland over GroenLinks inzichtelijk

426 documenten

Karabulut: Kernwapens de wereld uit, te beginnen met Nederland

SP SP GroenLinks PvdA Nederland 05-12-2019 12:15

SP-Kamerlid Sadet Karabulut doet donderdag een voorstel aan de regering om het initiatief te nemen voor nucleaire ontwapening. Karabulut: ‘Samen met GroenLinks en de PvdA vraag ik het kabinet om in Europees verband te komen tot een plan om Amerikaanse kernwapens terug naar de VS te sturen, in ruil voor ontwapening van Russische zijde.'

Jaar in jaar uit zegt de regering voorstander te zijn van ontwapening, zelfs van een wereld zonder kernwapens. Maar concrete stappen in deze richting worden niet gezet. Integendeel, ondertussen worden honderden miljoenen euro's geïnvesteerd in modernisering van kernwapens. Ook wordt de opvolger van de F-16, de JSF, gereedgemaakt om Amerikaanse kernwapens in te zetten, wat ingaat tegen de uitdrukkelijke wens van de Tweede Kamer.

Karabulut: 'Wie zegt voor kernontwapening te zijn, moet daar ook naar handelen. Daartoe roep ik het kabinet op. Veel te lang zit men stil, terwijl iedereen weet dat zelfs de ontploffing van een enkel kernwapen het einde van de mensheid kan betekenen. Dit is hartstikke urgent.'

Later deze maand komt het voorstel in de Tweede Kamer in stemming.

Van Madrid tot Brussel: Een week vol klimaatnieuws | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 05-12-2019 00:00

Een week vol klimaatnieuws staat voor de deur. Tijd voor een nieuwe aflevering van onze podcast Bellen met Bas waarin we vooruit kijken.

GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout gaat naar de klimaattop in Madrid als delegatieleider namens het Europees Parlement. Op woensdag presenteert Timmermans zijn Green Deal in Brussel en een klimaatneutraal Europa staat donderdag en vrijdag op de agenda voor de eurotop van regeringsleiders.

In deze aflevering

We bespreken de stand van zaken bij de internationale klimaatonderhandelingen. Naast dat de regels van het Parijsakkoord verder worden uitgewerkt, kijken onderhandelaars ook of landen hun doelstellingen verder zullen ophogen (spoiler: waarschijnlijk niet).

En, wat doet een delegatieleider namens het Europees Parlement eigenlijk? Hoe zit het eruit achter de schermen van de klimaattop?

Tenslotte komen de Europese klimaatplannen aan bod: De Green Deal van Timmermans lijkt de goede toon aan te slaan, maar het is afwachten hoe snel ze daadwerkelijk Europees beleid kunnen bijsturen. Belangrijk daarvoor is de eurotop van regeringsleiders aanstaande donderdag en vrijdag: kunnen ze het eens worden over een klimaatneutraal Europa in 2050?

Abonneren

Abonneren op de podcast is het makkelijkste. Dan kan

via Spotify  via iTunes. of meld je aan voor onze EuropaUpdate per mail.

KlimaatABC | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 05-12-2019 00:00

De klimaattop van de Verenigde Naties vindt dit jaar in Madrid plaats. Voor mensen die geïnteresseerd zijn in meer dan oneliners en soundbites, zijn de ontwikkelingen aan de internationale onderhandelingstafel niet altijd even gemakkelijk te volgen. Dat komt voor een groot deel door het taalgebruik. Op de conferenties van de VN vliegen de afkortingen en vage termen je om de oren. Daarom hier een ABC van de klimaatonderhandelingen. Handig als je precies wilt volgen wat er de komende dagen allemaal speelt in Spanje.

AILAC - AOSIS - APA - CMA - COP - (EU) ETS - G77 - herzieningsmechanisme - IPCC - CMS - klimaatfonds - Kyotoprotocol - landing zone - LDC - LMDC - LULUCF - MRV - NDC - non-paper - OPEC - POTODOSO - rule book - SDG - SIDS - SR15 - UNFCCC - V20 - WIM

AILAC: Independent Alliance of Latin America and the Caribbean

Chili, Colombia, Costa Rica, Guatemala, Panama en Peru. Een alliantie van progressieve Latijns-Amerikaanse landen die voorstanders zijn voor relatief krachtige CO2-reductiedoelstellingen.

AOSIS: Alliance of Small Island States

Een coalitie van drieënveertig laagliggende en kleine eilandstaten. Deze landen lopen het gevaar opgeslokt te worden door de zee als de zeespiegel gaat stijgen door klimaatverandering.

APA: Ad Hoc Working Group on the Paris Agreement

Deze werkgroep is tot leven geroepen om het nieuwe klimaatverdrag van Parijs uit te werken. De APA is verantwoordelijk voor het invullen van de gaten. Het Akkoord van Parijs zet namelijk de brede lijnen uit, maar er waren nog veel details waar beslissingen over genomen moeten worden. Denk bijvoorbeeld aan regels rondom transparantie: hoe controleer je dat iedereen zich aan de gemaakte beloftes houdt?

In de APA-werkgroep kunnen landen zitten die aangesloten zijn bij de United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) maar het Parijsakkoord niet geratificeerd hebben. Denk bijvoorbeeld aan de Turkije. Formeel gezien mogen zij dus mee besluiten over de details van het Parijsakkoord.

CMA: Conference of the Parties serving as the meeting of the Parties to the Paris Agreement

In de CMA hebben, in tegenstelling tot de APA, enkel landen zitting die het Parijsakkoord geratificeerd hebben. De CMA is het bestuursorgaan met gezag over alle inhoudelijke, procedurele, administratieve en operationele zaken. Deze kwesties worden echter vervolgens vrijwel allemaal weer gedelegeerd naar lagere organen.

COP: Conference of Parties

Het belangrijkste besluitvormende orgaan binnen het klimaatverdrag (zie ook UNFCCC). Elk jaar komen de 197 landen die het klimaatverdrag ondertekend hebben bijeen om de overleggen over de voortgang. Dit jaar in Madrid is de vijfentwintigste bijeenkomst, vandaar de naam COP25.

Deze top wordt trouwens door Chili voorgezeten. Oorspronkelijk zou daar de klimaattop gehouden worden. De Chileense regering heeft dat echter op het laatste moment afgeblazen vanwege de wekenlange protesten tegen de extreme ongelijkheid in Chili. Deze zijn ontstaan door jarenlang volledig doorgeslagen neoliberaal overheidsbeleid.

(EU) ETS: (European Union) Emissions Trading System

EU ETS is het Europese handelssysteem voor het recht om CO2 uit te mogen stoten. In theorie moet een bedrijf voor de uitstoot van CO2 'rechten' op de markt kopen. Een eenheid staat voor een ton CO2. Hoe minder CO2 een bedrijf uitstoot, hoe minder rechten het hoeft te kopen. Het loont dan voor bedrijven om te investeren in een andere manier van produceren die minder CO2-uitstoot veroorzaakt. Ondertussen verminderen we jaar na jaar het totale aanbod van CO2-rechten, waardoor de totale uitstoot steeds verder afneemt en de prijs om CO2 uit te mogen stoten steeds verder oploopt.

Op dit moment moeten ongeveer elfduizend energiebedrijven en industriële installaties in meer dan dertig landen CO2-rechten kopen op de Europese markt. Lange tijd was ETS zo goed als dood doordat er te veel uitstootrechten in het systeem zaten waardoor de prijs van een ton CO2 schommelde rond de vijf euro. Dat is veel te laag. Tijdens een herziening van ETS-systeem in 2017 is de situatie er al iets beter op geworden. De prijs ligt nu rond de 25 euro. Toch is dit nog onvoldoende. Veel te veel bedrijven krijgen deze rechten ook nog volledig gratis. GroenLinks wil daarom een nieuwe hervorming van het systeem.

G77 (+ China)

Samenwerkingsverband van ‘ontwikkelingslanden’ en bestaat uit honderddertig leden, waaronder China, India, Bangladesh, Venezuela. Elk jaar zit een ander land de G77 voor. Omdat het om een grote groep landen gaat met verschillende belangen zijn er ook groepen binnen de G77-groep (zoals AOSIS en LDCs). Volgens analisten zijn de verschillen groeiende en neemt de saamhorigheid af.

Herzieningsmechanisme

De nationale plannen, NDC’s, die landen gemaakt hebben om hun uitstoot terug te dringen gaan niet ver genoeg om klimaatverandering onder de twee graden te houden. Laat staan onder de anderhalve graad. Het Parijsakkoord bevat echter een herzieningsmechanisme om de ambitie in de loop der tijd op te schroeven. Elke vijf jaar moeten landen hun NDC’s aanscherpen.

Volgend jaar, tijdens COP26 in Glasgow, is het eerste officiële moment waarop landen (en de EU) nieuwe en betere NDC's in moeten leveren. Dat wordt een enorm belangrijk moment dus.

IPCC: Intergovernmental Panel on Climate Change

Dit klimaatpanel van de Verenigde Naties verzamelt alle wetenschappelijke klimaatgegevens en bundelt deze in een rapport dat elke zes jaar verschijnt. Bij de opstelling van deze rapporten zijn duizenden wetenschappers betrokken, een van die wetenschappers was Bas Eickhout, voordat hij Europarlementariër werd. Naar de website van het IPCC.

JI / CDM / AAU: CO2-kredieten

Bovenstaande afkortingen staan voor Joint Implementation, Clean Development Mechanism en Assigned Amount Units. Deze termen gaan allemaal over CO2-kredieten, oftewel rechten om CO2 uit te stoten. Zulke kredieten kunnen bijvoorbeeld verkregen worden als een land in een ander land projecten financiert die tot CO2-reductie leiden. In theorie zouden emissies dan zo kostenefficiënt mogelijk gereduceerd worden. De praktijk is uiteraard vele malen weerbarstiger. Zulke systemen zijn erg fraudegevoelig. GroenLinks is erg kritisch over het gebruik van dit soort middelen.

Op de klimaattop in Madrid zal een groot deel van de discussies over dit onderwerp gaan. Zo zijn er landen die allemaal oude en slechte kredieten willen overdragen naar het Parijsakkoord. Deze zogenaamde ‘hot air’ kredieten zijn nog gegenereerd onder het Kyotoprotocol. Dat moet absoluut voorkomen worden.

Klimaatfonds

Het klimaatfonds is opgericht om ontwikkelingslanden te helpen bij het aanpassen aan de gevolgen van klimaatverandering en om hun economieën duurzaam te laten groeien. Momenteel zit er tien miljard dollar in het fonds, vanaf 2020 moet het echter per jaar honderd miljard uitkeren. In het Parijsakkoord is afgesproken dat deze honderd miljard elk jaar een beetje verder opgehoogd zal worden. Onduidelijk is met hoeveel. De rijke landen blijven tot op heden ook erg vaag over waar dit geld vandaan gaat komen. Lees meer over het klimaatfonds...

KP: Kyotoprotocol

We hebben het telkens over het Parijsakkoord, maar dat gaat pas echt lopen vanaf 2020. Het huidige klimaatakkoord is het Kyotoprotocol. Dit internationale verdrag is in 1997 opgesteld in Kyoto. De Verenigde Staten hebben het verdrag niet geratificeerd en Canada trok zich later terug. Onder het Kyotoprotocol hebben alleen industrielanden verplichtingen om de uitstoot terug te dringen, landen die eerder nog als ontwikkelingslanden werden gezien, zoals China, kregen geen reductiedoelstelling opgelegd.

In 2012 liep het Kyotoprotocol af, maar tijdens de klimaatonderhandelingen in Doha is afgesproken om het verdrag te 'verlengen' tot 2020. De inhoud van het verdrag is echter volledig achterhaald, het werd bijvoorbeeld hoog tijd dat landen als China en India ook reductiedoestellingen kregen. Vandaar dat er in 2015 in Parijs een nieuw akkoord is afgesloten. Naar de webpagina van de UNFCCC over het Kyotoprotocol.

Landing zone

Er wordt gesproken over een landingszone zodra er een stuk tekst op tafel ligt waarover alle partijen het eens zijn.

LDC's: Least Developed Countries

De allerarmste landen, erg kwetsbaar voor klimaatsverandering.

LMDC's: Like-minded developing countries

China, de meeste Arabische landen, Bolivia, Ecuador, Venezuela, Nicaragua en India. Deze landen zijn tegen zogenaamde 'evoluerende verantwoordelijkheden', wat inhoudt dat landen meer bij moeten dragen aan de strijd tegen klimaatverandering - inclusief stijgende bijdragen aan internationale klimaatfinanciering - naarmate hun economieën groeien.

LULUCF: Land Use Land Use Change and Forestry

Of in het Nederlands: landgebruik en veranderingen in landgebruik en bosbouw. Bij het ontwateren van moerassen komt uitstoot vrij, terwijl bossen juist CO2 kunnen opslaan. Er moet dus rekening gehouden met de gevolgen van LULUCF. Onder het huidige Kotoprotocol zijn er te veel gaten in de regelgeving rondom LUCLUF. Onder het Parijsakkoord is dit enigszins verbeterd, maar nog steeds onvoldoende. Dat is een van de redenen waarom het onhandig is biomassa uit landen als de VS te verschepen en die vervolgens hier te verstoken in kolencentrales. Door de slechte LULUCF-regels worden de CO2-emissies die daarbij vrijkomen niet goed verrekend.

MRV: Measuring, Reporting, Verification

MRV zijn de internationale afspraken over hoe landen hun uitstoot moeten meten en rapporteren. Daarnaast gaan deze afspraken ook over de controle daarop om de correctheid van de data te garanderen. Het is erg belangrijk dat deze regels strikt zijn, zodat we ook zeker weten dat landen inderdaad doen wat ze beweren te doen.

NDC: Nationally Determined Contribution

Deze ingewikkelde term vervangt het eenvoudige woord 'doelstelling', dat sommige landen veel te definitief vonden klinken. Voor de top in Parijs in 2015 hebben vrijwel alle landen bekend gemaakt wat hun CO2-reductieplannen zijn voor de komende jaren. Het plan moet dan vanaf 2020 uitgevoerd worden. Het mooie van deze NDC's is dat ze geanalyseerd, beoordeeld en opgeteld kunnen worden om te kijken of het voldoende is om de temperatuurstijging onder de twee graden te houden. Alle plannen die nu op tafel liggen zijn lang niet genoeg om de afspraken die in Parijs gemaakt zijn te honoreren. Elke vijf jaar moeten landen echter met een nieuwe NDC komen die ambitieuzer is dan het voorgaande. Zie ook: herzieningsmechanisme

Non-paper

Een document dat geproduceerd wordt om de onderhandelingen te faciliteren maar dat geen officiële status heeft.

OPEC: Organization of the Petroleum Exporting Countries

De organisatie van olie-exporterende landen is een samenwerkingsverband van twaalf landen die over veel olie beschikken.

POTODOSO

Staat voor "position to do so" en verwijst naar de landen die nu nog niet bijdragen aan internationale klimaatfinanciering voor ontwikkelingslanden, maar welvarend genoeg zijn om dat na 2020 wel te gaan doen.

Rule book

De meeste beslissingen over de details van het Parijsakkoord zijn ondertussen genomen. Op de COP24 in Katowice (Polen) die vorig jaar plaatsvond is drie jaar van onderhandelen afgerond. Alle gedetailleerde afspraken zijn te vinden in het zogeheten rulebook. Er is echter nog één grote onopgeloste kwestie: de gedetailleerde regels over de wijze waarop landen CO2-kredieten mogen gebruiken. Met name Australië en Brazilië liggen dwars op dit onderwerp. Het is van groot belang dat de EU niet toegeeft en enkel met regels instemt die geen enkele ruimte voor gesjoemel overhouden.

SDG: Sustainable Development Goal

De zeventien SDG's vormen een universele set van doelen, doelstellingen en indicatoren die de VN-landen willen gaan gebruiken om hun beleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking de komende vijftien jaar vorm te geven. De SDG's zijn een opvolger van en een uitbreiding op de Millennium Development Goals (MDG's) die in 2015 afliepen. Veel van de voorgestelde doelstelling hebben direct of indirect betrekking op het bestrijden van klimaatverandering.

SIDS: Small Island Developing States

Kleine eilandstaten die ook een ontwikkelingsland zijn.

SR15: Special Report on Global Warming of 1.5 degrees

In 2018 bracht het IPCC een rapport uit waarin het kijkt naar het verschil in impact dat een opwarming van anderhalve graden heeft in vergelijking tot een opwarming van twee graden. Ook onder anderhalve graden zijn de gevolgen enorm - koraalriffen die verdwijnen- maar aanzienlijk minder dan onder twee graden - kleinere kans op ijsvrije zomers op de Noordpool.  

In het rapport stellen de wetenschappers verder dat alle kennis en technologie aanwezig is om de opwarming onder de anderhalve graden te houden. Wat mist is de politieke wil om dat om te zetten in concreet beleid.  

UNFCCC: United Nations Framework Convention on Climate Change

Ook wel hét klimaatverdrag. Dit klimaatverdrag is een raamverdrag dat in 1992 onder de Verenigde Naties werd afgesloten. Doel van het verdrag is om de klimaatcrisis aan te pakken door uitstoot van broeikasgassen te reduceren. Het klimaatverdrag trad in 1994 in werking en 197 landen hebben het verdrag ondertekend. Binnen het kader van dit klimaatverdrag is in 1997 het Kyotoprotocol en in 2015 het Parijsakkoord opgesteld.

Onder het raamwerk zijn er twee groepen landen:

Annex I-landen: de geïndustrialiseerde landen niet-Annex I-landen: de ontwikkelingslanden

Binnen het verdrag is de Conference of Parties het belangrijkste besluitvormende orgaan.

V20 Group

De V staat voor ‘vunerables’ of kwetsbaren. De twintig landen die het meest gevoelig zijn voor klimaatverandering hebben een eigen groep opgericht. Ze werken samen om te pleiten voor meer internationale klimaatfinanciering en voor compensatie voor klimaatschade. Naar de website van het V20 Forum.

WIM: Warsaw International Mechanism for Loss and Damage

'Loss and Damage' is de discussie over compensatie aan ontwikkelingslanden voor verlies en schade veroorzaakt door natuurrampen die vaker voorkomen en extremer zullen zijn door klimaatverandering. De gedachte achter deze extra vorm van compensatie is dat ontwikkelingslanden niet verantwoordelijk zijn voor de historische emissies die tot de huidige temperatuurstijging leiden, het zijn echter wel de landen die het hardst getroffen worden door de gevolgen van extreme weersomstandigheden. De armste landen kunnen zich niet snel genoeg aan klimaatverandering aanpassen om zich tegen de toenemende hoeveelheid en ernst van natuurrampen te wapenen, vandaar dat ze extra financiële compensatie eisen. De landen die moeten betalen zien dit idee echter niet zitten, zij houden het liever bij het uitruilen van kennis en informatie.

Loss and damage is expliciet vernoemd in het Parijsakkoord, dat was een belangrijke eis van de ontwikkelingslanden. Het mechanisme dat opgetuigd is om Loss and Damage aan te pakken - de WIM - is echter achterhaald en moet herzien worden. Dat zal een van de grote discussies in Madrid zijn.

Akkoord over regels voor duurzaam investeren | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 05-12-2019 00:00

Donderdag is er een akkoord bereikt over de Europese lijst die aangeeft welke investeringen duurzaam genoemd mogen worden: de ‘groene taxonomie’. Na wekenlang onderhandelen is GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout blij met het behaalde resultaat. Eickhout is hoofdonderhandelaar namens het Europees Parlement.

Eickhout: “Een duurzame financiële sector is onmisbaar voor het halen van de wereldwijde klimaatdoelen. Maar we kunnen het grote geld alleen op het juiste pad krijgen, als de politiek de weg wijst. Met dit akkoord zetten we grote stappen: de regels die we nu hebben opgesteld, helpen meer geld naar milieu- en klimaatvriendelijke investeringen.”

Dankzij GroenLinks moeten financiële instellingen, zoals pensioenfondsen en verzekeraars, die beweren dat een investering duurzaam is, dat aantonen door deze te vergelijken met de Europese lijst aan duurzame investeringen. Hiermee wordt greenwashing van financiële producten tegengegaan. Bovendien zorgt het akkoord voor meer transparantie: investeerders kunnen voortaan zien hoeveel procent van hun financiële product daadwerkelijk duurzaam is.

Meldplicht niet-duurzame producten

Als een financieel product niet op deze Europese lijst staat, moet dit verplicht worden gemeld aan een investeerder. Op deze manier worden stappen gezet om van duurzaam investeren de norm te maken. “De EU zet met deze definities wereldwijd de standaard voor duurzaam investeren. Ondanks hevige lobby vanuit het bedrijfsleven staan in dit akkoord ambitieuze eisen voor duurzame investeringen”, aldus Eickhout.

Een groot twistpunt tijdens de onderhandelingen was exacte eisen waaraan een duurzame investering moet voldoen. Hierbij zorgde GroenLinks voor regels die ervoor zorgen dat investeringen in kernenergie, gas en kolen niet als duurzaam kunnen worden aangemerkt. Eickhout: “De criteria moeten aan scherpe eisen voldoen en wetenschappelijk onderbouwd zijn. Het zou verschrikkelijk zijn als duurzaamheidseisen opgerekt worden om uitsluitend nationale belangen te dienen. Gelukkig hebben we tegengehouden dat Polen investeringen in kolen, Duitsland in gas en Frankrijk in kernenergie ‘duurzaam’ kunnen noemen.”

Afspraken over vervuilende investeringen

GroenLinks wil, naast definities voor duurzame investeringen, ook Europese afspraken over vervuilende investeringen. Zowel de EU-landen als rechtse partijen hielden dit tegen. Ondanks deze weerstand is afgesproken dat de Europese Commissie in 2021 met voorstellen komt. “We hebben nu een belangrijke basis met Europese definities voor duurzaam investeren. De volgende stap is te zorgen voor afspraken over welke schadelijke investeringen we zo spoedig mogelijk moeten mijden”, besluit Eickhout.

Volwassen loon vanaf 18 jaar stap dichterbij

SP SP GroenLinks D66 ChristenUnie PvdA Nederland 03-12-2019 16:10

Op initiatief van de SP gaat de Sociaal Economische Raad (SER) een volwassen loon vanaf 18 in plaats vanaf 21 jaar onderzoeken. Het voorstel van SP, mede ingediend door coalitiepartijen D66 en ChristenUnie, kon tijdens de begrotingsbehandeling sociale zaken en werkgelegenheid rekenen op brede steun.

'Dit is een mooie volgende stap nadat we eerder deze maand samen met jongerenorganisaties, vakbonden en PvdA, GroenLinks en 50PLUS een manifest ondertekenden', zegt SP-Kamerlid Bart van Kent. 'Wat de SP betreft liever vandaag dan morgen, maar met de groeiende steun twijfel ik er niet aan dat uiteindelijk iedereen vanaf 18 jaar een volwassen loon krijgt!'

Lees hier meer over het manifest dat de SP samen met andere politieke partijen, vakbonden en jongerenorganisaties lanceerde.

Betere betaling voor freelance journalisten

SP SP GroenLinks PvdA Nederland 03-12-2019 14:10

Dinsdag sprak de Tweede Kamer, op initiatief van de SP, uit dat het kabinet met fotografen en schrijvende journalisten in gesprek moet om te komen tot betere betaling van freelancers. SP-Kamerlid Peter Kwint: 'Journalistiek is essentieel voor onze democratie, maar steeds meer journalisten kunnen nauwelijks hun gezin onderhouden. Freelancers worden tegen elkaar uitgespeeld. Dat proberen we met dit voorstel te beëindigen.'

Aanleiding voor het voorstel – dat mede werd ingediend namens PvdA en GroenLinks – was de rechtszaak die freelance journalisten Ruud Rogier en Britt van Uem hadden aangespannen tegen De Persgroep. Terwijl De Persgroep al jarenlang vele tientallen miljoenen aan dividend uitkeert aan de aandeelhouders, betaalt het fotografen en schrijvende journalisten ronduit slecht. Onlangs gaf de rechter Rogier en Van Uem gelijk.

Kwint: 'Nu er eindelijk een rechterlijke uitspraak ligt die zegt dat de betaling van freelance journalisten echt onder de maat is, is het aan de politiek om het initiatief te nemen. Door deze oproep moet het kabinet in gesprek met journalisten, fotografen en vakbonden over een minimum, zodat in de toekomst journalistiek niet verwordt tot een bijbaantje, maar het de belangrijke publieke taak blijft die het zou moeten zijn.'

Meerderheid Tweede Kamer eist extra pakket maatregelen Urgenda | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 03-12-2019 00:00

Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft vandaag ingestemd met het voorstel van GroenLinks voor een aanvullend pakket maatregelen om de Urgendadoelen alsnog te halen.

Het kabinet moet uiterlijk 1 april 2020 het nieuwe pakket aanleveren. Met de huidige maatregelen wordt Urgenda niet gehaald. Tussen 1990 en 2018 is de CO2 uitstoot met 15% gedaald. Om het doel in 2020 te halen, moet deze echter met 25% gedaald zijn. Bovendien is de uitstoot in 2019 juist gestegen ten opzicht van 2018. Het kabinet blijft volhouden dat het gat tussen doel en realisatie klein is, maar alles wijst op een groot gat. Ook de Tweede Kamer wil daarom extra maatregelen om aan de eis van de rechter tegemoet te komen.

GroenLinks Tweede Kamerlid Tom van der Lee:  “We zien dat het kabinet stelselmatig  teveel belooft en te weinig levert. Het kabinet is structureel te optimistisch en gaat consequent aan de bovenkant van de bandbreedte zitten. Extra maatregelen, zoals het sluiten van kolencentrales zijn noodzakelijk om het doel te halen.”

 

Tweede Kamer steunt voorstel voor meer ruimte voor rouw op het werk | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks SGP Nederland 03-12-2019 00:00

Er moet meer ruimte komen voor rouwverwerking op de werkvloer. De minister moet werkgevers bijvoorbeeld aansporen om rouwverlof op te nemen in cao’s. Een meerderheid van de Tweede Kamer steunt de voorstellen van SGP en GroenLinks hiervoor.

Meer ruimte voor rouw op de werkvloer is belangrijk vanuit menselijk oogpunt. Bovendien bevordert het algemeen welzijn van medewerkers en voorkomt het ziekteverzuim. Daarom moet de ondersteuning van nabestaanden worden verbeterd.

Het voorstel dat vandaag een meerderheid kreeg, roept overheidsinstanties zoals UWV en gemeenten op meer te doen om voorlichting te geven over bijvoorbeeld de aanvraag van uitkeringen en andere hulp. Ook moet er voldoende subsidie komen voor steunpunten waar burgers en werkgevers terecht kunnen, zoals het Landelijk Steunpunt Verlies.

Daarnaast vragen partijen dat er meer kennis komt op de werkvloer over het rouwproces, bijvoorbeeld door het voorlichten van arbo- en bedrijfsartsen over dit onderwerp. En omdat er weinig onderzoek is gedaan naar de impact van rouw op de werkvloer, moet rouwgerelateerd ziekteverzuim beter geregistreerd moeten worden.

“Hoe pijnlijk ook: verlies hoort bij het leven. Rouwen is cruciaal om een ingrijpende gebeurtenis te verwerken. Werknemers moeten ervaren dat hiervoor ruimte is. Dat voorkomt onnodig ziekteverzuim en draagt uiteindelijk bij aan meer gezonde en prettige werkomstandigheden”, zegt Tweede Kamerlid Paul Smeulders van GroenLinks.

SGP-Kamerlid Chris Stoffer: “Het is heel zwaar om een dierbare te verliezen. Je moet de tijd kunnen nemen om daar bij stil te staan en dat te verwerken, zonder dat je je richting je baas schuldig voelt. Ook voor het regelen van praktische dingen is tijd nodig. Als je daarnaast ook nog gewoon doorwerkt, kan dat later resulteren in langdurig ziekteverzuim. Dat is uiteindelijk ook voor een werkgever nadelig.”

Kamermeerderheid voor wetsvoorstel: 7 miljoen euro naar aanpak wachtlijsten in de GGZ | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 03-12-2019 00:00

Er komt 7 miljoen extra om de wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) terug te dringen. Met het geld worden 100 extra opleidingsplekken gecreëerd voor gz-psychologen, waar nu een groot tekort aan is. Staatssecretaris Blokhuis was afwijzend tegenover dit voorstel van GroenLinks, maar de Tweede Kamer stemde toch vóór het wetsvoorstel.

“Mooi dat een zeer ruime meerderheid in de Kamer met ons vindt dat de wachtlijsten naar beneden moeten. Het is schrijnend dat mensen die psychische hulp nodig hebben, hier soms bijna een half jaar op moeten wachten”, zegt Tweede Kamerlid Wim-Jan Renkema.

Er is een groot tekort aan bevoegde gz-psychologen, terwijl er wel volop interesse is in het vak. Op dit moment is het aantal niet ingevulde vacatures opgelopen tot bijna duizend. Er zijn jaarlijks 1.400 psychologen die de tweejarige aanvullende opleiding tot gz-psycholoog willen volgen. Maar er zijn slechts 700 opleidingsplekken beschikbaar.

23 weken wachten op hulp Mensen met psychische problemen moeten in sommige gevallen 23 weken wachten, voordat zij hun behandeling kunnen starten.

“Wachtlijsten hebben een grote impact op mensen die hulp nodig hebben, hun werk of studie en hun naasten. Door zo lang geen behandeling te krijgen, kunnen klachten bovendien toenemen of erger. Een zeer onwenselijke situatie”, zegt Wim-jan Renkema, Tweede Kamerlid van GroenLinks.

GroenLinks deed het wetsvoorstel om 7 miljoen vrij te maken voor extra opleidingsplekken bij het begrotingsdebat van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS) in de Tweede Kamer afgelopen maand. De staatssecretaris liet toen weten dat hij er geen heil in zag. Vandaag kwam het wetsvoorstel in stemming bij de Tweede Kamer en kreeg het toch een meerderheid.

Met de 7 miljoen euro kunnen 100 extra opleidingsplekken worden gecreëerd. Renkema: “Daarmee zijn er structureel honderd extra vakkundige mensen die kunnen bijdragen aan hulp aan mensen in nood.”

Kamermeerderheid: Medewerkers in publieke sector mogen meebeslissen over hun toezichthouders | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks CDA Nederland 03-12-2019 00:00

Medewerkers in de publieke sector mogen mee beslissen over wie hun toezichthouders zijn en krijgen daarmee dezelfde rechten als medewerkers in bedrijven. Het voorstel van GroenLinks en CDA hiervoor kreeg vandaag een ruime Kamermeerderheid.

Bij grote bedrijven hebben de werknemers het recht om een derde van de toezichthouders voor te dragen voor benoeming. In de publieke sector en bij maatschappelijke organisaties is dit nog niet overal zo geregeld. Dit voorstel van GroenLinks en CDA stelt werknemers in de publieke sector en in maatschappelijke organisaties beter in staat om mee te beslissen. Het voorstel geldt voor minimaal 1.500 organisaties (minimaal 150.000 medewerkers) in Nederland (CBS).

Gebrek aan zeggenschap van werknemers is demotiverend en is één van de oorzaken van de personeelstekorten in de zorg, blijkt uit onderzoek onder verpleegkundigen en verzorgenden (V&VN, 2019). Ook de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid concludeert dat veel toezichthouders onvoldoende zicht hebben wat er afspeelt op de werkvloer.

Om zeggenschap te vergroten en de publieke waarde van maatschappelijke organisaties te waarborgen, is het goed dat meer leden met inhoudelijke affiniteit en ervaring plaatsnemen in Raden van Toezicht, vinden GroenLinks en CDA.

Tweede Kamerlid Paul Smeulders van GroenLinks: “Werknemers verdienen het vertrouwen dat zij samen met bestuurders en toezichthouders de juiste beslissingen nemen. Samen de baas is het ideaal, niet een concentratie van de macht in de top. Dat werknemers tenminste een derde van de leden van de Raad van Toezicht kunnen kiezen, is daarin een belangrijke stap. De Raad van Toezicht is immers de werkgever van het bestuur.”

Tweede Kamerlid Hilde Palland van CDA: ”Een betere samenspraak tussen werknemers en werkgevers past goed binnen het Rijnlands denken. Het is daarom goed dat werknemers worden betrokken bij de voordracht van een deel van hun eigen toezichthouders. In bepaalde sectoren, zoals de zorg, kan dit veel beter. Het voorstel moet aansluiten bij de praktijk, de behoefte van de sector en de werknemers daarin. Ik ben benieuwd naar de reactie van de minister.”