Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

2782 documenten

Minister, voorkom een grote ramp in de culturele sector

SP SP Nederland 31-03-2020 15:57

Het zijn angstige en ontregelende tijden, voor iedereen in Nederland. Zekerheden vallen weg en we vragen ontzettend veel van mensen, van jonge scholieren tot de artsen op de intensive care. Deze crisis laat zien wat we echt belangrijk vinden, en wie onmisbaar zijn. We klappen terecht voor de thuiszorg, schoonmakers en verplegers. Deze crisis laat zien wie wij zijn, als land, en de overheid handelt daarnaar. Of althans, bijna altijd.

Sinds 13 maart is het culturele leven tot stilstand gekomen. Na de aankondiging van het kabinet dat evenementen met meer dan 100 mensen verboden zijn hangen kunstwerken eenzaam aan de wanden van de musea, is er stilte in concertzalen en blijven stoelen ingeklapt in theaters. Abrupt zijn optredens, tentoonstellingen, muzieklessen en repetities stopgezet. Dat heeft niet alleen ernstige gevolgen voor de circa 300.000 mensen die werken in de culturele en creatieve sector, maar ook voor de rest van Nederland. In cijfers is de sector goed voor 3,7 procent van het Bruto Binnenlands Product (CBS 2019), maar het is juist de waarde die niet in cijfers uit te drukken is waar we niet zonder kunnen. Nu iedereen thuis zit blijkt misschien nog wel meer hoe belangrijk muziek is, of het kijken van een goede film. En blijkt hoe we het missen om met vrienden naar een optreden te gaan. In deze tijd waarin veel onzekerheid en zorgen zijn over zieken, en mensen zich alleen kunnen voelen thuis. Cultuur geeft mensen de verbeelding, troost en inspiratie die ze nodig hebben. Ook nu laat de culturele sector met allerlei online initiatieven zien dat zij over creativiteit en veerkracht beschikken om ons door deze tijd heen te slepen. Maar dat kunnen al die mensen niet zonder financiële steun. We schieten andere sectoren direct te hulp. Wat het kabinet aan hulp biedt is ontoereikend. Als het kabinet de brede creatieve en culturele sector niet onmiddellijk tegemoet komt met een eigen, passend steunpakket, voltrekt zich een drama dat we niet meer terug kunnen draaien.

De situatie is voor heel veel kunstenaars en creatieve organisaties nijpend. Veel theaters, debatcentra en orkesten zullen de zomer niet halen als de overheid niet ingrijpt. Zonder inkomsten van kaartverkoop of omzet van de horeca gaat het razendsnel, financiële reserves zijn schaars in deze sector waar jaren op bezuinigd is. Er zit nul vet op de botten. Daar komt bij dat het voorjaar de periode is waarin veel musici een groot deel van hun inkomen verdienen. De sector zit in een catch 22. Maar liefst 60% van de werkenden in de culturele sector is zzp’er. Velen van hen werken als freelancer en zijn nu afhankelijk van het vrijwillig doorbetalen door gezelschappen. Die gezelschappen stevenen af op faillissement als zij deze kunstenaars doorbetalen. Generieke maatregelen voor zzp’ers, waar minister van Engelshoven van Cultuur naar verwijst in haar kamerbrief, blijken niet van toepassing op alle culturele beroepen en niet voor iedereen een oplossing. Ook veel podia vallen binnen een paar maanden om met de huidige maatregelen, en ook de beeldende kunsten komen in een kritieke situatie.

Wij roepen het kabinet op om meer te doen om de culturele sector te redden. Kom met een steunpakket dat zorgt voor behoud van werkgelegenheid en inkomen. Laat werkenden deels doorbetaald worden, zodat er überhaupt nog een culturele sector is als de zalen weer open gaan, maar ook zodat er nu gecreëerd kan worden. Juist nu zorgen de interactieve voorstellingen die we thuis kunnen zien, de boeken en essays die we kunnen lezen, de muziek die we kunnen luisteren voor de verbeelding die op dit moment zo hard nodig is. Laat ons de kunsten helpen, zoals zij ons ook helpen. ‘Het kabinet gaat alles op alles zetten om KLM en Schiphol overeind te houden’, zei minister Hoekstra van Financiën een paar weken geleden. De culturele en creatieve sector verdient dezelfde daadkracht.

Lilian Marijnissen

Dit opiniestuk verscheen ook in de Volkskrant op 31 maart 2020.

Zorgmedewerkers vangen de klappen op.

PvdA PvdA Nederland 31-03-2020 13:59

Door John Kerstens op 31 maart 2020 Delen  

Als je de commentaren onder mijn Facebookberichten leest, dan weet je het. Als je met mensen in de zorg praat en naar ze luistert, dan weet je het.

En nu blijkt het ook uit een enquête van de vakbond: een heleboel zorgmedewerkers voelen zich steeds minder veilig in hun strijd tegen het Coronavirus. ‘We staan in de frontlinie zonder geweer’, zo verwoordde een verpleegkundige het gisteren nog tegen me.

Nog maar 30% van de mensen in de zorg voelt zich veilig en voldoende beschermd. In de gehandicaptenzorg, kraamzorg en thuiszorg zelfs minder dan 20%! Oorzaken: te weinig beschermingsmiddelen, onduidelijke richtlijnen en niet genoeg testen.

Nog maar 30% van de mensen in de zorg voelt zich veilig en voldoende beschermd.

De hele politiek klapte pas z’n handen stuk voor alle zorgmedewerkers die nu in de frontlinie staan. Maar diezelfde zorgmedewerkers mogen nu de klappen opvangen.

Dat kàn toch niet! We gaan verdomme toch niet wachten op de eerste dode in de zorg, of wel?

De mensen in de zorg moeten gewoon veilig hun werk kunnen doen. En wij hebben daarvoor te zorgen. Punt.

De hele politiek klapte pas z’n handen stuk voor alle zorgmedewerkers die nu in de frontlinie staan. Maar diezelfde zorgmedewerkers mogen nu de klappen opvangen.

 

Tweede Kamerlid

https://www.pvda.nl/nieuws/zorgmedewerkers-vangen-de-klappen-op/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

https://www.pvda.nl/nieuws/zorgmedewerkers-vangen-de-klappen-op/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Uitstel opening Lelystad Airport

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 31-03-2020 13:21

Door Eppo Bruins op 31 maart 2020 om 12:25

Vandaag maakte het kabinet bekend dat Lelystad Airport voorlopig niet open gaat. Dat is het enige juiste en terechte besluit. Lelystad kan in ieder geval nu niet functioneren als overloopluchthaven, als gevolg van de coronacrisis. Bovendien zijn er zoveel vragen over de effecten van Lelystad Airport op de natuur, bijvoorbeeld als het gaat om de hoeveelheid stikstof die daardoor in de natuur terecht komt.

De commissie die hierover gaat bevestigt nu wat we al langer vermoedden: dat de berekeningen over die milieueffecten niet goed zijn uitgevoerd. Dat betekent simpelweg: ‘ga terug naar start’.

De ChristenUnie heeft continu benadrukt dat een zorgvuldig proces belangrijker is dan de openingsdatum van het vliegveld. Kloppende berekeningen en een kloppende natuurvergunning zijn dan wel het minste wat burgers mogen verwachten.

De afspraken die over het vliegveld zijn gemaakt zijn gelukkig helder, ook als het gaat om de functie van Lelystad Airport. Lelystad zou geen nieuwe, zelfstandige luchthaven worden, maar alleen Schiphol ontlasten. Met de huidige situatie van de luchtvaart en de eisen die de Europese Commissie stelt aan de verdeling van vliegtuigen over verschillende luchthavens, is het maar zeer de vraag of dat wel haalbaar is. Ook daar moet opnieuw naar worden gekeken.

Ik kan dus niet anders concluderen dan dat het kabinet het enige juiste en terechte besluit heeft genomen door opening van Lelystad Airport opnieuw uit te stellen.

In tijden van de coronacrisis: Europese solidariteit, nu!

D66 D66 CDA PvdA Nederland 31-03-2020 11:18

In tijden van de coronacrisis: Europese solidariteit, nu!

Van inzamelingsacties tot steunpakketten en van de heldhaftigheid in de zorg tot de overuren in de supermarkten: met onze nationale solidariteit zit het in deze coronacrisis wel goed. Dat is fantastisch, maar niet genoeg om deze crisis het hoofd te bieden. Wat we nu nodig hebben is levensreddende Europese solidariteit. Als het kabinet zich dat niet snel realiseert, zullen we de pijnlijke consequenties nog lang moeten dragen, schrijft Rob Jetten.

“Ik heb mij afgelopen weekend enorm geschaamd over de opstelling van de Nederlandse regering.” Dat schreef een bezorgde burger mij in de eerste brief die hij ooit in zijn 56 levensjaren aan een volksvertegenwoordiger stuurde. Hij was niet de enige. En er was alle reden toe.

Terwijl Duitse ziekenhuizen Nederlanders opnamen en bijna alle andere Europese landen patiënten en beschermingsmiddelen met elkaar uitwisselden, liet Nederland zich van z’n schraalste kant zien. Geheel in de traditie van zijn voorganger Jeroen Dijsselbloem (PvdA), neemt Wopke Hoekstra (CDA) dit moment van humanitaire crisis te baat om de zwaar getroffen Zuid-Europeanen de les te lezen over begrotingsdiscipline. Een boekhoudersvingertje temidden van hartverscheurend menselijk lijden.

Dat de mechanismen van de economische eenwording van de eurolanden nog steeds een ‘work in progress’ zijn en daarom nog wel eens haperen, staat natuurlijk buiten kijf. De eurozone staat nog steeds in de steigers.

Ondanks serieuze hervormingspogingen in bijvoorbeeld Griekenland en Portugal zijn pensioenleeftijden vaak nog te laag en belastingapparaten inefficiënt. Er wordt vooruitgang geboekt, maar het resultaat kan niet in één klap worden bereikt. Net zo als dit kabinet ondanks goede wil niet in één keer de Nederlandse reputatie van belastingparadijs kan afschudden. Dat we bij een grootschalige gezamenlijke inzet van geld dus ook alvast voorzichtig vooruit moeten kijken naar de lange-termijn consequenties is volstrekt logisch. Maar welke rechtvaardiging bestaat er om onze vrienden en Europese lotgenoten de rug toe te keren in hun uur van nood?

De Nederlandse boekhoudersbotheid dreigt uit te monden in een grote diplomatieke ramp. Het zijn de landen en de mensen met wie we ons geopolitieke en economische lot delen die zich nu het eerst van ons dreigen af te keren. Driekwart eeuw na onze bevrijding is de Europese belofte van lotsverbondenheid dankzij hard werk, opofferingsgezindheid en overtuiging grotendeels ingelost. We zijn allemaal rijker en gelukkiger geworden. We zijn als Europeanen uit vrije democratische gevormde overtuiging zo met elkaar vergroeid geraakt dat wantrouwen in de Portugese staatsfinanciën zich al snelt vertaalt in wantrouwen in onze bloedeigen gedeelde munt.

Wat we in deze uitzonderlijke omstandigheden nodig hebben is het tegenovergestelde van wat de Nederlandse houding op dit moment is. Het opgeheven vingertje moet naar beneden. De hand moet open worden uitgestrekt.

De geschiedenis klopt op onze deur. Er moet een antwoord komen. Of we nu willen of niet. De grote historische scharniermomenten komen nooit gelegen. Niemand is voorbereid. Niemand heeft zijn antwoord klaar. De vraag is of we uit onze gewone patronen kunnen breken. In tijden van voorspoed kunnen we naar hartenlust de koele rekenmeesters uithangen. In uitzonderlijke tijden van menselijk nood moeten we in de eerste plaats warmbloedige medemensen zijn. De enige vraag die nu telt is simpel: hoe kunnen we deze ramp samen zo goed mogelijk doorkomen?

Het kabinet heeft door instemming met het versoepelen van de budgetregels al laten zien dat het begrijpt dat dit een uitzonderlijke situatie is. Hoekstra zei in de Tweede Kamer ook al de ‘onderuitputting’ van de Europese begroting te willen gebruiken voor hulp: een startbedrag van driehonderd miljard euro.

Maar als we echt willen laten zien een loyaal en solidair lid te zijn van onze Unie dan moeten we nu een andere toon aanslaan. Er ligt een hele wereld tussen fiscale middelvingers en blinde fiscale transfers. Wij Nederlanders laten ons graag voorstaan op onze pragmatische inborst. Het zou de ergste vorm van ideologische starheid verraden als we dan nu ook niet alle mogelijke oplossingen en middelen overwegen om hier samen sterker uit te komen.

Voor wie niet gelooft in morele verantwoordelijkheid, is er nog altijd de logica van het eigen belang. Investeerders in de eurozone baseren zich op vertrouwen in het vermogen samen politiek te handelen. Als Nederland scheuren blijft trekken in dat vermogen, is er straks weinig over van het weefsel van onze eigen economie. En nog belangrijker: als we de zuidelijke landen nu niet helpen zijn er na de crisis nog maar weinig kansen voor Nederlandse ondernemers. De president van het Europees Parlement, waar de belangen van alle Europeanen worden vertegenwoordigd, verwoordt dit beter dan wie dan ook: “The selfishness of some governments must be contrasted. Without the single market, to whom will they sell their tulips?”

Het coronavirus trekt zich niets aan van de landsgrenzen. De economische ramp die het aanricht in Europa ook niet. Er bestaat nu geen Nederlandse, Duitse, Franse of Spaanse oplossingen. Samenwerking met andere landen is nu letterlijk van levensbelang. Nu is het moment voor solidariteit. Dat begint bij onszelf. Kabinet, stop met blokkeren. Neem verantwoordelijkheid. Denk mee. Voor anderen en voor onszelf.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Solidariteit met de allerarmsten

PvdA PvdA Nederland 31-03-2020 07:56

Door Kirsten van den Hul op 31 maart 2020 Delen  

Het Coronavirus discrimineert niet. Maar de gevolgen van de pandemie treffen de allerzwaksten wel extra hard. Niet voor niets luiden veel hulporganisaties de noodklok: er is nu actie nodig om de allerarmste landen te helpen.

Zelfs een rijk land als Nederland worstelt met de vraag of ons zorgstelsel de gevolgen van de Coronacrisis wel aankan. Of we wel voldoende beschermende middelen hebben voor alle zorgverleners. Of er straks wel voor iedereen die dat nodig heeft een beademingsapparaat is. Laat staan wat deze pandemie betekent voor de allerarmste landen ter wereld.

Het Coronavirus discrimineert niet.

De directeur van Oxfam Novib, en tevens oud PvdA-Tweede Kamerlid, Michel Servaes, schat dat er 140 miljard euro extra nodig is om een humanitaire ramp in de armste landen te voorkomen. “In Mali zijn drie ventilatoren beschikbaar voor een miljoen mensen. Zambia heeft één dokter op 10.000 mensen. We weten uit ervaring dat we deze ziekte met radicale actie kunnen stoppen en rampzalige gevolgen beperken. Maar daarvoor moeten we nu ongekende maatregelen nemen.”

In Mali zijn drie ventilatoren beschikbaar voor een miljoen mensen. Zambia heeft één dokter op 10.000 mensen.

Ik deel die grote zorgen over het effect van een corona-uitbraak in fragiele staten als Zuid-Soedan, Jemen en Syrië. Of in landen waar veel mensen worstelen met voedseltekorten en een gebrek aan schoon drinkwater zoals Ethiopië of Kenia. Of over de situatie in vluchtelingenkampen in Bangladesh, Oeganda of Jordanië. En dan heb ik het nog niet eens over de crisis op de Griekse eilanden en aan de grenzen van Europa, waarover onder meer de VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR al eerder de noodklok luidde.

Kortom: de hoogste tijd voor actie. Wij hebben daarom aan de minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking gevraagd om het noodhulpbudget aan te vullen en -al dan niet in internationaal verband – de meest kwetsbare landen te ondersteunen bij hun medische zorg en vitale infrastructuur. Ook heb ik samen met collega Attje Kuiken Kamervragen gesteld over de levensbedreigende risico’s in vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden. Deze acute noodsituaties vragen om snel ingrijpen, om erger te voorkomen.

Deze acute noodsituaties vragen om snel ingrijpen, om erger te voorkomen.

Daarnaast is het belangrijk dat we er samen voor zorgen dat ook de allerarmsten in de meest kwetsbare landen in de toekomst beter voorbereid zijn op crises als deze. Dat kan alleen als we samenwerken en er alles aan doen om de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) in 2030 te behalen. Als we blijven strijden voor een eerlijker wereld: waar iedereen in het productieproces van een t-shirt, telefoon of chocoladereep haar of zijn eerlijke deel krijgt. Waar bedrijven eerlijk belasting betalen en waar solidariteit boven winst gaat. Dat betekent dat wij ons keihard zullen blijven inzetten voor:

Zodat ook de allerarmsten ter wereld weten: you never walk alone.

Daarnaast is het belangrijk dat we er samen voor zorgen dat ook de allerarmsten in de meest kwetsbare landen in de toekomst beter voorbereid zijn op crises als deze.

 

Tweede Kamerlid

https://www.pvda.nl/nieuws/solidariteit-met-de-allerarmsten/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

https://www.pvda.nl/nieuws/solidariteit-met-de-allerarmsten/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Evacueer vluchtelingen van Griekse eilanden | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 31-03-2020 00:00

De vluchtelingen die vastzitten in kamp Moria op Lesbos moeten zo snel mogelijk worden geëvacueerd. Dit stelt GroenLinks-Tweede Kamerlid Bram van Ojik vandaag in een schriftelijk overleg met staatssecretaris Broekers-Knol van asiel en migratie. De afgelopen dagen riepen ruim 5000 Europese artsen, een groot aantal Nederlandse gemeenten, 7 hulporganisaties en het Europees Parlement op vluchtelingen zo snel mogelijk uit kamp Moria op Lesbos te halen. Net als GroenLinks maken zij zich zich veel zorgen over de humanitaire ramp op de Griekse eilanden zodra corona daar uitbreekt. 

Op verzoek van GroenLinks wordt vandaag overlegd met staatssecretaris Broekers-Knol over de gevolgen van de coronacrisis voor asielzoekers in Nederland en daarbuiten. Uit Griekenland moet volgens Van Ojik een groep zeer kwetsbare vluchtelingen door andere Europese landen worden overgenomen. Daarnaast moet Nederland steun verlenen bij evacuatie naar het vasteland en opvang aldaar. Tot slot moet geld worden vrijgemaakt om medische voorzieningen op de eilanden op te kunnen zetten. Het is onduidelijk óf en hoe de al toegezegde Europese miljoenen voor het verbeteren van de opvang in Griekenland nu worden besteed.

De situatie op de Griekse eilanden is nijpend. Meer dan 20.000 vluchtelingen zitten in kamp Moria in slechte sanitaire omstandigheden dicht op elkaar. Artsen zonder Grenzen meldt dat in Kamp Moria in sommige gebieden één kraan per 1.300 mensen beschikbaar is en één douche per 240 personen. Inmiddels zijn op Lesbos 3 eilandbewoners besmet, maar het virus heeft het kamp gelukkig - voor zover we weten - nog niet bereikt. Daarom vraagt Bram van Ojik staatssecretaris Broekers-Knol vandaag opnieuw aan de verschillende oproepen gehoor te geven.

Daarnaast heeft GroenLinks vragen over de coronamaatregelen in de nationale asielketen. Zo is onduidelijk wie in de tijdelijke noodopvang in Groningen terechtkunnen, of alle mensen die in vreemdelingendetentie zitten worden vrijgelaten nu er geen zicht is op uitzetting en of er genoeg aandacht is voor de kwetsbare positie van kinderen. Ook verwacht GroenLinks dat nu de IND zich op overmacht beroept bij het overschrijden van beslistermijnen, ook voor asielzoekers gaat gelden dat zij niet aan strakke termijnen voor de indiening van stukken voor hun asielprocedure worden gehouden.

Lees hier de schriftelijke inbreng van Bram van Ojik voor het overleg.

Meer doen? Teken hier onze oproep aan EU-landen om vluchtelingen te evacueren uit de overvolle kampen.

Bijdrage aan coronadebat

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 30-03-2020 11:34

Door Gert-Jan Segers op 26 maart 2020 om 13:20

Het is zo erg om te zien. Een oude vrouw die achter het raam van een verpleeghuis alleen nog maar kon zwaaien naar haar dochter en kleindochter. Zoveel mensen die angstig zijn. Bang om ziek te worden. Bang om hun baan, hun bedrijf te verliezen. Bang om een geliefde te moeten missen.

En zoveel zieke mensen. Hartverscheurende verhalen over doodzieke patiënten die hun geliefde en hun kinderen achter hebben moeten laten en nu op de Intensive Care liggen met de afschuwelijke angst om alleen te moeten sterven. En dan maar hopen dat er nog een verpleger is die even hun hand kan vasthouden. Zodat ze niet helemaal alleen in het donker zijn.

Wat zou het fijn zijn als we nu al zouden weten wanneer dit klaar is. Maar we weten het nog niet. En je zou willen dat we nu al weten dat dit ergens goed voor is. Dat we er vriendelijker van gaan worden. Dat we beter voor elkaar gaan zorgen. Beter weten wat echt belangrijk is in ons leven.

Het is waar dat we nu merken hoeveel goede zorg er nu voor elkaar is. Er zijn heel veel hartverwarmende initiatieven van behulpzame mensen die hulpbehoevenden laten weten dat ze er niet alleen voor staan. Op de site www.NietAlleen.nl, een initiatief van maatschappelijke organisaties en de kerken, zijn in één week tijd al zo’n 1000 van dat soort initiatieven bij elkaar gebracht. We blijken verrassend veerkrachtig en zorgzaam. Maar of dat blijvend is, weten we niet.

We bevinden ons in het oog van de storm. De ellende raast door ons land en het is nog te vroeg om te voorspellen hoe we onszelf in het najaar weer zullen aantreffen. Het enige wat we zeker weten is dat we hier en nu moeten doen wat we kunnen.

Ik wil de mensen die in de zorg in de frontlinie staan ook uit de grond van mijn hart bedanken en ik wens hen heel veel kracht toe. Juist ook als dit langer duurt dan gedacht.

Ik wil het kabinet bedanken voor de crisisbestrijding en wijsheid toewensen. En aanmoedigen om de belofte van de minister-president te houden dat we niemand in de steek laten. Het is ook goed om te zien dat naast het economische steunpakket er ook aandacht is voor voedselbanken en mensen in de GGZ en dat er nu geen huisuitzettingen zullen plaatsvinden. Maar ik mis in de brief aandacht voor daklozen, de mensen waarvoor het Leger des Heils vandaag de noodklok heeft geluid. Graag een reactie.

Ik heb nog zes andere vragen:

Diederik Gommers had gisteren geen geruststellende mededeling over de IC-capaciteit. Wat zijn de noodscenario’s?

Kan de Minister van VWS al meer vertellen over de testcapaciteit, ook in het licht van signalen van medici en wetenschappers die zeggen dat er nu al meer getest kan worden?

In het Verenigd Koninkrijk zijn er nu goedkope zelftesten aangeschaft die snel aangeven of je corona hebt gehad. Kunnen die ook in Nederland worden aangeschaft? En kan de test op betrouwbaarheid niet Europees plaatsvinden, in plaats van dat al die landen dat los van elkaar doen? Deze test zou ons beleid zoveel preciezer maken. En zou ook bijvoorbeeld de gehandicaptenzorg enorm helpen.

Dhr. Gommers voerde ook een pleidooi voor betere coördinatie met betrekking tot de ziekenhuiscapaciteit. Waarom is dat pleidooi nog steeds nodig?

Moeten we niet in ieder geval op Schiphol testen? Zeker nu duizenden Nederlanders weer vanuit allerlei buitenlanden gaan terugkeren, met alle risico’s van dien.

Een aanmoediging: communiceer helder en voorkom onduidelijkheid, zoals na de persconferentie van maandag. Ik vraag die helderheid voor scholieren, studenten, ondernemers, bewoners van verpleeghuizen en hun familieleden. En al die andere Nederlanders die nu op u rekenen.

De pijn van Brabant

SP SP Nederland 30-03-2020 08:48

Met tranen in mijn ogen heb ik zaterdag zitten kijken naar de reportage van Nieuwsuur uit Brabant. Ik maak me hele grote zorgen over wat er op dit moment in mijn provincie gebeurt. Zelf woon ik midden in 'het epicentrum van de corona-uitbraak' zoals de NOS-verslaggever het onlangs in het journaal meldde.

Er raken heel veel mensen besmet. Er gaan heel veel mensen dood. Veel mensen zijn bang. Er is veel verdriet. En veel vinden we niet terug in de cijfers, bevestigen zorgverleners en ook het RIVM. Overzien we dan wel echt in voldoende mate hoe groot deze ellende daadwerkelijk is?

De huisarts uit Uden in de Nieuwsuur-reportage vertelde dat hij normaal gesproken ongeveer met een sterfgeval in de week in zijn praktijk te maken heeft. Nu zijn er een of twee sterfgevallen per dag. De begrafenisondernemers en crematoria in onze regio kunnen de vraag niet aan. De begrafenisondernemer heeft dubbel zoveel kisten besteld dan er normaal nodig zijn. De crematoria zijn voortaan ook op zondag open, omdat ze anders niet iedereen een afscheid kunnen geven.

Dat afscheid nemen in coronatijd is eigenlijk ook onmenselijk. In perioden van verlies en groot verdriet wil je er voor elkaar zijn, bij elkaar zijn. Maar juist dat mag nu niet. Ik heb het zelf meegemaakt met een afscheid van mijn oom en van mijn tante twee weken geleden. Bij het afscheid van mijn oom stond ik met een handvol familieleden en een kist in een verder grote, lege aula van de DELA. Heel onwerkelijk. Het afscheid van mijn tante heb ik, in overleg met de familie, niet bijgewoond maar mijn plek aan iemand anders gelaten, die nog dichterbij stond. Ik had werkelijk waar tot voor kort nooit kunnen vermoeden dat ik zulke keuzes zou moeten maken.

Ik merk het in Oss ook op straat en in de supermarkt. De mensen zijn stil. Iedereen houdt de gevraagde afstand van elkaar, maar mensen kijken elkaar allemaal even aan en geven een klein knikje. Een knikje van empathie. Een knikje van begrip. Een knikje van 'we doen dit samen'. Het is mooi, maar het geeft ook een heel unheimisch gevoel. Waar zijn we in beland?

Ik maak me ook heel veel zorgen over hoe het nu gaat in onze verpleeghuizen. Vanuit mijn tijd bij de vakbond – ik deed daar de onderhandelingen voor de ouderenzorg-cao – heb ik nog veel contact met mensen die werken in de thuiszorg en in het verpleeghuis. Ik hoor heel veel verdrietige en verontrustende verhalen en voorbeelden. Veel mensen raken besmet, lang niet iedereen wordt getest. Veel mensen gaan dood, lang niet iedereen wordt getest.

Mensen maken zich grote zorgen over het gebrek aan beschermingsmaterialen. Nog teveel mensen moeten zonder beschermingsmaterialen hun werk doen. Ze lopen daarmee niet alleen zelf risico, maar zijn ook een risico voor de ouderen die kwetsbaar zijn. Stel dat ze besmet zijn, zelf niet echt klachten hebben, maar van de ene naar de andere oudere gaan? Zo kunnen ze veel oudere, kwetsbare mensen besmetten.

Daarnaast is het werk in de verpleeghuizen nu loodzwaar. Familie en mantelzorgers mogen niet meer naar binnen, dus alles komt op de, vooral vrouwelijke, zorgverleners aan. Zij draaien dubbele diensten. En wat ze in die diensten mee maken zijn dingen die ze op deze manier nog nooit hebben gezien. Ernstig zieke mensen. Hele angstige mensen. Stervende mensen.

Gisteren hoorde ik nog over hoe een verpleeghuisbewoner in de armen van een verzorgende van 21 jaar, net begonnen met werken in de zorg, was gestorven. Dat hakt er keihard in. Ze was van slag, maar haar werk gaat door, ze moet door. Terecht gaat er, in de media en in de politiek, veel aandacht naar de ziekenhuizen, naar de mensen op de Intensive Care. Want wat daar gebeurt is afschuwelijk. Ik hoor alleen zoveel verhalen uit de verpleeghuizen op dit moment, waar veel coronapatiënten liggen en overlijden, dat ik me afvraag of dat wel voldoende in beeld is. Een behoorlijk deel van deze zieke bewoners komt nooit in het ziekenhuis of op de Intensive Care terecht. De medewerkers daar hebben het momenteel zo zwaar. De mensen die daar sterven worden, voor of na hun dood, lang niet altijd getest op corona en het aantal sterfgevallen ligt in werkelijkheid dus veel hoger dan de cijfers die wij elke dag te horen krijgen.

Mijn buurvrouw werkt in het verpleeghuis bij mij in de wijk. Ze moest haar werk met alleen handschoenen en alcohol doen als bescherming doen. Ze werd ziek, getest in ziekenhuis Bernhoven en bleek het coronavirus te hebben. Nu zit ze thuis in quarantaine. In het verpleeghuis blijken meerdere bewoners besmet en zijn ook positief getest. Een aantal bewoners heeft ook de klachten maar wordt niet getest en er kan dus niet vastgesteld worden of ze besmet zijn. En mijn buurvrouw is natuurlijk helaas niet de enige.

Het is echt ongelofelijk dat onze zorgverleners, die nu voorop gaan in de strijd om het coronavirus te verslaan, dit nog te vaak moeten doen met onvoldoende bescherming. Pijnlijk duidelijk wordt hoe dom het is om de productie van dit soort beschermingsmaterialen te verplaatsen naar lagelonenlanden, waar we nu afhankelijk van zijn. Het is te gek voor woorden dat we straaljagers klaar hebben staan voor het geval we ooit in een oorlog belanden, maar geen beschermingsmaterialen hebben liggen of mogelijkheden om ze zelf te produceren voor het geval we in oorlog raken met een virus.

Natuurlijk snap ik dat het redden van levens nu veel belangrijker is dan het bijhouden van de statistieken, maar ik vrees dat de omvang van deze ramp nog zoveel groter is dan we op dit moment vermoeden doordat veel besmettingen, maar ook veel doden, in Brabant op dit moment niet 'meegeteld' worden. Daarnaast maak ik me heel veel zorgen over onze zorgverleners, over alle zorgverleners, maar zeker ook over de zorgverleners in de thuiszorg en de verpleeghuiszorg. Zij krijgen in de volle omvang te maken met corona besmettingen en doden, maar lijken weinig in beeld bij media en statistieken. Elke dag opnieuw wordt het uiterste van deze zorgverleners gevraagd onder helse omstandigheden.

Komende week is er weer een debat in de Tweede Kamer over corona en zullen wij meer duidelijkheid vragen over de sterftecijfers en over de situatie in onze verpleeghuizen. We moeten alles op alles zetten om onze zorgverleners in deze tijd te steunen. Daarnaast moeten er echt meer mogelijkheden om te testen komen, in ieder geval voor onze zorgverleners.

Voor mijn eigen Brabant hoop ik dat er snel een eind komt aan deze onwerkelijke en afschuwelijke tijd. Voor de rest van ons land hoop ik echt dat iedereen de richtlijnen van het RIVM volgt, zodat deze helse ellende die ik nu zie in Brabant de rest van het land zoveel als mogelijk bespaard kan blijven.

Lilian Marijnissen, SP-fractievoorzitter

Meer ondersteuning nodig voor mensen psychische problemen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 30-03-2020 00:00

Er moet veel meer ondersteuning komen voor mensen met psychische problemen. Zorgverleners in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) moeten richtlijnen krijgen voor het bieden van alternatieve behandelingen, nu reguliere behandelingen door corona wegvallen. En patiënten moeten weten waar ze terecht kunnen als ze in een crisis raken.

“Er is gelukkig oog voor het wegvallen van zorg voor patiënten met fysieke problemen. Maar er gaat weinig aandacht uit naar mensen die geestelijke gezondheidszorg nodig hebben. Het risico is dat het aantal indirecte slachtoffers van de corona-crisis onopgemerkt blijft”, zegt Tweede Kamerlid Wim-Jan Renkema.  

Minder sociaal contact, meer angst De corona-crisis vraagt het uiterste van ons zorgsysteem. Ziekenhuizen zetten alles op alles om zorg te verlenen aan de stijgende hoeveelheid corona-patiënten. Dat betekent dat anderen nu geen prioriteit hebben. Bovendien kan ambulante zorg niet doorgaan, omdat mensen thuis moeten blijven. En omdat zorgverleners in de GGZ geen of nauwelijks toegang hebben tot beschermingsmateriaal. Dat heeft gevolgen voor GGZ-patiënten.  

Renkema: “Dat zorg wegvalt, en mensen sneller in sociaal isolement terechtkomen, kan klachten verergeren. Alleen al de angst dat zij nergens heen kunnen in geval van nood leidt tot paniek.”

Zo signaleert de organisatie Lijm de Zorg een grote toename van angst en mogelijke suïcidale gevoelens. Ook uit een enquête van Stichting MIND blijkt dat meer mensen last hebben van psychische klachten zoals angst, depressie of paniek. Een derde van de respondenten vreest dat zij zich niet zal redden de komende periode.

Voorstellen van GroenLinks GroenLinks wil graag dat het kabinet oplossingen zoekt voor het wegvallen van crisisplekken, bijvoorbeeld door delen van nu leegstaande hotels hiervoor in te richten. Daarnaast vraagt GroenLinks het kabinet om hulpverleners handvatten te geven om maatwerk te bieden aan patiënten, en daarin ook te zorgen dat digitale zorg mogelijk is. Verder wil GroenLinks meer voorlichting over welke hulplijnen beschikbaar zijn voor mensen met psychische nood.  

Meer ondersteuning nodig voor mensen met psychische problemen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 30-03-2020 00:00

Er moet veel meer ondersteuning komen voor mensen met psychische problemen. Zorgverleners in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) moeten richtlijnen krijgen voor het bieden van alternatieve behandelingen, nu reguliere behandelingen door corona wegvallen. En patiënten moeten weten waar ze terecht kunnen als ze in een crisis raken.

“Er is gelukkig oog voor het wegvallen van zorg voor patiënten met fysieke problemen. Maar er gaat weinig aandacht uit naar mensen die geestelijke gezondheidszorg nodig hebben. Het risico is dat het aantal indirecte slachtoffers van de corona-crisis onopgemerkt blijft”, zegt Tweede Kamerlid Wim-Jan Renkema.  

Minder sociaal contact, meer angst De corona-crisis vraagt het uiterste van ons zorgsysteem. Ziekenhuizen zetten alles op alles om zorg te verlenen aan de stijgende hoeveelheid corona-patiënten. Dat betekent dat anderen nu geen prioriteit hebben. Bovendien kan ambulante zorg niet doorgaan, omdat mensen thuis moeten blijven. En omdat zorgverleners in de GGZ geen of nauwelijks toegang hebben tot beschermingsmateriaal. Dat heeft gevolgen voor GGZ-patiënten.  

Renkema: “Dat zorg wegvalt, en mensen sneller in sociaal isolement terechtkomen, kan klachten verergeren. Alleen al de angst dat zij nergens heen kunnen in geval van nood leidt tot paniek.”

Zo signaleert de organisatie Lijm de Zorg een grote toename van angst en mogelijke suïcidale gevoelens. Ook uit een enquête van Stichting MIND blijkt dat meer mensen last hebben van psychische klachten zoals angst, depressie of paniek. Een derde van de respondenten vreest dat zij zich niet zal redden de komende periode.

Voorstellen van GroenLinks GroenLinks wil graag dat het kabinet oplossingen zoekt voor het wegvallen van crisisplekken, bijvoorbeeld door delen van nu leegstaande hotels hiervoor in te richten. Daarnaast vraagt GroenLinks het kabinet om hulpverleners handvatten te geven om maatwerk te bieden aan patiënten, en daarin ook te zorgen dat digitale zorg mogelijk is. Verder wil GroenLinks meer voorlichting over welke hulplijnen beschikbaar zijn voor mensen met psychische nood.