Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

70 documenten

Nederland handelsland

SGP SGP Nederland 29-01-2020 00:00

Gisteren vergaderde de Tweede Kamer over de handel van Nederland met het buitenland. Dat is een regelmatig overleg waarbij op dát moment actuele thema’s worden besproken. SGP-woordvoerder Chris Stoffer zette in op vissers, boeren, water en startups.

De Brexit is, tegen de verwachting in van veel ‘deskundigen’,  nu bijna een feit. Er moet weliswaar nog zeker een jaar lang worden onderhandeld tussen het Verenigd Koninkrijk en de EU, maar dan staan de Britten weer op eigen benen.

Nederlanders die hiermee te maken krijgen zijn de vissers in de Noordzee en andere wateren rondom Engeland en Schotland. Stoffer maakte zich sterk voor hen. Hij deed minister Kaag de suggestie aan de hand dat als Nederlandse vissers inderdaad niet meer onder de kust van Engeland mogen vissen, de Britten dan maar de toegang tot de Europese markt moet worden ontzegd.

Ook ging de SGP in op wat de nieuwe Europese Commissievoorzitter Ursula von der Leyen heeft gezegd over de handel met de VS. Zij liet zich ontvallen dat zij erover denkt om geen eisen meer te stellen aan Amerikaanse landbouwproducten. Het zal helder zijn dat Europese, dus ook Nederlandse boeren daarvan de dupe zullen zijn. Daarom bepleitte de SGP een gelijk speelveld voor alle boeren waarvan de producten op de Europese markt komen.

De Nederlandse watersector is wereldwijd vermaard. Onlangs is becijferd dat maar liefst € 6.800 miljard nodig is voor het beschermen van de wereldbevolking tegen te veel, te weinig of vervuild water. “Hier liggen belangrijke kansen voor de Nederlandse watersector,” zei Stoffer. Gelukkig worden die vaak gepakt, maar er zijn ook forse uitdagingen. Investeerders moeten worden aangemoedigd en onze ambassades zouden onze specifieke wellicht ook meer aan de man kunnen brengen. Twee tips om voortvarend mee aan de slag te gaan.

Om nog even bij de Nederlandse ambassades in het buitenland te blijven.

De regering heeft Berlijn, Londen, Parijs, San Francisco, New York en Singapore aangewezen als startup-hubs. In normaal Nederlands: dat zijn hoofdsteden met veel gloednieuwe innovatieve bedrijfjes. Stoffer drong er bij het kabinet op aan om ook een ‘startup liaison officer’ aan te stellen in Tel Aviv. Israël is een van de meest innovatieve landen, en een land dat in een steeds vijandiger wereld best wat extra steun kan gebruiken.



Voor wie zijn de risico’s?

PvdA PvdA Nederland 21-01-2020 05:58

Door Lodewijk Asscher op 21 januari 2020 Delen  

Het zijn vragen die veel mensen (gelukkig!) absurd in de oren klinken. Maar verhuld achter mooie termen van ‘efficiency’ en ‘flexibiliteit’ is dit te vaak de uitkomst van het doorgeslagen geloof in de markt. Maar waar leidt dat toe?

Ik denk dan aan binnenvaartschipper Wieger. Hij is zelfstandig ondernemer. Maar geen verzekeraar wilde hem verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Te oud. Toen hij zijn kuitbeen brak tijdens het opruimen van het ruim dreigde hij een half jaar zonder inkomen te moeten. Toen de arts het hem vertelde trok hij wit weg.

Concurrentie leidt zo tot een race naar de bodem in beloning en bescherming.

Of een pakketbezorger die nu net kan rondkomen. Hij belt per dag 130 keer ergens aan. Maar het bedrijf waar hij voor werkt staat onder druk, want de concurrent is goedkoper. Daar bezoeken de bezorgers 240 adressen per dag. Ze verdienen ze ook nog eens honderden euro’s minder. En ook al wil het bedrijf niet, de markt dwingt af dat ook zij meedoen. Concurrentie leidt zo tot een race naar de bodem in beloning en bescherming.

Werk is zoveel meer dan alleen je inkomen. Het is een bron van trots. Het is plezier hebben met je collega’s en een kans om iets bij te dragen. Maar steeds minder werkenden bouwen een goed pensioen of kunnen rekenen op steun bij pech. Bedrijven concurreren op de zekerheden van werkenden. Alle winst voor de aandeelhouders, alle risico’s voor de werknemers.

We kunnen samen nieuwe zekerheden afdwingen.

Deze ontwikkelingen zijn geen natuurwet. Het is een politieke keuze. We kunnen samen nieuwe zekerheden afdwingen. Daarom stellen wij het volgende voor:

1. Het werknemersvoordeel. Beloon werkgevers die hun mensen zekerheid geven, belast cowboys die de risico’s afschuiven op de werknemers. Zo wordt het veel aantrekkelijker mensen weer in dienst te nemen. En bedrijven die het goede met hun mensen voorhebben, worden niet langer weggeconcurreerd door bedrijven die de werknemers uitknijpen. 2. Bescherming bij ziekte en pensioenopbouw voor alle werkenden. Iedereen die werkt krijgt steun als het even tegenzit. Het moet niet uitmaken of je liever als zelfstandige aan de slag gaat of meer hecht aan een vast contract. Waar het om gaat is dat alle werkenden moeten kunnen rekenen op een goed pensioen én een verzekering tegen arbeidsongeschiktheid.

Na het neoliberale decennium breekt een ander tijdperk aan. Er zit een omslag aan te komen. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid onderstreepte het vorige week nog maar eens. De economie moet mensvriendelijker worden. Ons doel moet niet zijn om de meest concurrerende economie te hebben, maar om de beste plek te zijn om te werken.

Je bent pas echt vrij als je zeker bent van de basis. Als je je geen zorgen hoeft te maken over je baan en je inkomen. Als je weet dat er een vangnet is als er iets mis gaat. Als je zelf kan bepalen hoe je je werk doet. Minder stress, meer zekerheid. Kiezen voor menselijke waardigheid boven winst. Dat is de opdracht voor de komende jaren.

Ontvang de laatste ontwikkelingen rondom dit plan via onze nieuwsbrief over Werk en Sociale zekerheid.

Tweede Kamerlid

Wettelijk verbod op negatieve spaarrentes is goede stok achter de deur

SP SP Nederland 14-01-2020 08:58

Met de stap van ABN Amro en andere banken om voortaan 0% rente uit te keren komen negatieve spaarrentes dichterbij.

Minister Hoekstra van Financiën vindt negatieve spaarrentes ongewenst, net als de SP, maar hij vindt een wettelijk verbod voorlopig ook niet nodig. Hoewel ABN Amro als eerste grote bank heeft aangekondigd om vanaf april geen rente meer uit te keren aan spaarders, lijkt het er volgens hem namelijk niet op dat de financiële sector het aandurft om met de spaarrente ook onder de nul te duiken.

Op de achtergrond speelt mee dat De Nederlandsche Bank (DNB) op verzoek van de minister onderzoek heeft gedaan naar een mogelijk verbod op negatieve spaarrentes en tot de conclusie is gekomen dat het “overwegend nadelen en risico’s zou kennen”. Tóch moet de minister een verbod nu niet van tafel vegen. De analyse van DNB kent namelijk veel onjuistheden, en een stok achter deur kunnen wij in de toekomst zomaar weer nodig hebben.

De noodzaak voor een verbod lijkt nu heel eventjes afgenomen, omdat de grootste banken hebben aangegeven dat zij in de nabije toekomst bij ‘gewone spaarders’ (tot een spaartegoed van € 100.000) geen negatieve rente in rekening zullen brengen. Dat is mooi, maar deze toezegging hebben banken alleen maar gedaan omdat zij de afgelopen maanden onder hevige druk stonden.

Afgelopen zomer nog gooide Ralph Hamers, topman van ING, een steentje in de vijver en zei hij dat zijn bank een negatieve spaarrente niet meer uitsloot. Boze klanten buitelden – terecht – over elkaar heen om te zeggen dat zij hun spaargeld dan direct van de bank af zouden halen. Ook van politieke partijen, waaronder de SP, en de Consumentenbond kreeg de financiële sector de wind van voren.

Uit onderzoek van de Consumentenbond bleek dat de overgrote meerderheid (80%) van de consumenten zijn spaargeld zou verplaatsen wanneer de spaarrente negatief wordt. Veel mensen gaven zelfs aan hun spaargeld thuis te zullen bewaren, met alle risico’s van dien, zoals verlies door brand of inbraak.

Onder dreiging van een wettelijk verbod deed de sector toezeggingen, maar zij willen eigenlijk nog steeds niets liever dan negatieve rentes doorberekenen aan gewone spaarders. Zij durven het voorlopig even niet meer aan, maar dat weerhoudt hen er niet van om wél alvast voorbereidingen te treffen voor de toekomst. De Consumentenbond waarschuwt voor financiële instellingen die alvast hun algemene voorwaarden aan het aanpassen zijn, zoals Centraal Beheer. Het lijkt dus slechts een kwestie van tijd voordat de sector het nogmaals probeert.

Een andere reden voor de minister om (nog) niet over te gaan tot een verbod op negatieve spaarrentes aan gewone spaarders is een analyse van DNB, waarin vier argumenten tegen een wettelijk verbod worden gegeven. Deze zijn alle vier onjuist:

Een verbod op negatieve spaarrentes zou de contractvrijheid in een markteconomie ondergraven… Maar de financiële sector is nu al geen functionerende vrije markt. In een vrije markt kunnen mensen immers stemmen met hun voeten, maar dat kan niet in een sector die wordt gedomineerd door slechts drie grote commerciële banken. Prijsvorming in de financiële sector is dus al niet gezond en wordt gekenmerkt door de marktmacht van ING, Rabobank en ABN Amro.

Een verbod op negatieve spaarrentes zou ECB-beleid doorkruisen en daarom nadelig zijn voor onze economie… De aanname achter dit argument is dat ECB-beleid nu voordelig zou zijn voor de Nederlandse economie. Je hoeft maar een blik te werpen op de inflatie, de pensioenfondsen en de huizenprijzen om te zien dat dit niet klopt. Het doorkruisen van ECB-beleid zou juist voordelig kunnen zijn voor ons.

Een verbod op negatieve spaarrentes zou de winstgevendheid van banken aantasten… Maar de verhouding tussen de winst van commerciële banken en wat spaarders daarvan terugzien is nu juist scheef. Commerciële banken maken al jaren winst en keren dividend uit aan aandeelhouders, met dividendrendementen tot wel 10%, terwijl spaarders met een beetje geluk 0,01% op hun spaarcenten kregen. Dat die verhouding wat rechtgetrokken zou worden is dus geen argument tegen, maar juist een argument vóór een verbod op negatieve spaarrentes.

Het laatste argument van DNB is niet eens een argument te noemen. DNB zegt de gevolgen niet te kunnen overzien… De gevolgen van negatieve spaarrentes kan ook niemand overzien, en juist daarom moet de politiek ingrijpen, als de sector ooit weer negatieve spaarrentes overweegt.

Met de stap van ABN Amro en andere banken om voortaan 0% rente uit te keren komen negatieve spaarrentes dichterbij en wordt de vraag waarom mensen hun geld nog aan een commerciële bank zouden toevertrouwen prangend. Het hebben van een spaarrekening kost namelijk geld, dat men niet meer terugverdient. Dat veel mensen ondanks de dalende spaarrentes zijn blijven sparen bewijst dat men niet uit is op rendement, maar inleveren op je spaarcenten gaat veel mensen gewoon te ver. De mogelijkheid van een wettelijk verbod blijft daarom nodig als stok achter de deur om de financiële sector mee te slaan als dat toch nodig blijkt. Waar geen wil is, is er immers een wet.

Terugblik op een bewogen jaar

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 30-12-2019 11:30

Het jaar begon met een wonderbaarlijke verruiming van het Kinderpardon. Deze bittere pil van het Regeerakkoord rolde begin van dit jaar zomaar van tafel. Een paar honderd kinderen en hun ouders, die hier al jaren zijn en hun plek hebben gevonden, kregen het prachtige bericht dat ze mochten blijven.

Ik herinner me nog goed hoe Joël Voordewind en ik op de late avond dat dit besluit viel op het Plein in Den Haag afscheid namen. ‘Het gaat gewoon lukken!’, zeiden we tegen elkaar. Zo mooi voor al die kinderen die we eerder persoonlijk hadden bezocht en tegen wie we hadden moeten zeggen dat het bij de onderhandelingen over het Regeerakkoord niet was gelukt. En nu ging deze deur opeens zomaar open.

In 2019 ging ook het Kindgebonden Budget omhoog, kwam er extra geld voor onderwijs, konden we de strijd tegen gedwongen prostitutie intensiveren, is er veel extra geld vrijgemaakt voor kringlooplandbouw en natuurherstel, ging de zorgtoeslag voor mensen met een krappe beurs omhoog, zetten duizenden jongeren zich via Maatschappelijke Diensttijd in voor hun naasten, ging Jos Douma als de Nederlandse ambassadeur voor Godsdienstvrijheid aan de slag, hebben we verder werk kunnen maken van ‘Waardig Ouder Worden’ en onze inzet voor onze ouderen. Ondertussen is de werkgelegenheid hoger dan ooit en vieren we binnenkort dat we alweer 75 jaar een vrij land zijn. Jullie begrijpen het, we blijven onze zegeningen tellen.

Het was het ook het jaar van het veelbesproken Klimaatakkoord. We hebben als fractie steeds ingezet op verlaging van de uitstoot van broeikasgassen, op schonere lucht, schone energie en op betere zorg voor de Schepping. Tegelijk zorgde het concept-Klimaatakkoord bij veel mensen voor veel onrust. Is het wel betaalbaar voor mensen zoals ik? Is het wel een eerlijk akkoord? Doet Nederland dit alleen of trekken we met andere landen op in Europa?

Begrijpelijke vragen die ons als fractie aanmoedigden er een groen, sociaal en rechtvaardig akkoord te maken. En volgens mij is dat behoorlijk gelukt. De lasten voor grote, vervuilende bedrijven gaan omhoog en de energiebelasting voor burgers gaat komend jaar omlaag. En Europa volgt nu het voorbeeld van Nederland en werkt aan een Green Deal voor ons continent. Die inzet past ons omdat we waardige rentmeesters willen zijn en Gods schepping goed willen doorgeven aan onze kinderen.

En toch.. Als ik er hier alleen maar een goed-nieuws-show van zou maken, zou ik dit jaar geen recht doen. Want 2019 is ook het jaar van de onvrede geweest. Onze Carola Schouten heeft zich twee keer verantwoord tegenover een vol Malieveld, er was de ingeramde deur van het Provinciehuis in Groningen, blokkades door boeren, onze Arie Slob had intensief overleg met stakende leraren en per mail en social media lieten veel mensen van zich horen. En we hebben hen gehoord..

Ik zou dolgraag iedereen die bezorgd of ontevreden is persoonlijk gerust kunnen stellen, maar ik kan dat niet. We zouden ons politieke werk graag foutloos en tot volle tevredenheid van alles en iedereen doen. Maar ook dat zal niet gaan. We zijn beperkte mensen en als politici ontkomen we niet aan onmogelijke keuzes en ontsnappen we niet aan de dilemma’s waarvan je ’s nachts wakker ligt. We doen ons werk met hart en ziel en misschien merkt u daar ook wel iets van. Juist ook als het middenin een stikstofcrisis soms heel pittig is.

Het is hartverwarmend hoeveel van jullie ons laten weten dat jullie bidden voor Carola, Arie, Paul en voor ons als Eerste en Tweede Kamerfracties. Zoals pas die man die, toen ik in een stoet andere treinreizigers de trap van station Amersfoort omhoogliep, me op de schouder tikte en zei: ‘Ik heb echt veel respect voor uw werk en ik bid voor jullie.’ En weg was hij.

Tegelijk zijn er ook mensen die minder respect voor ons hebben. Ook dat is een realiteit. En het is zelfs waar dat we soms ook de plank misslaan en het misschien wel beter hadden kunnen doen dan we gedaan hebben.

In onze familietraditie – en misschien ook wel in die van jullie – beëindigen we het jaar altijd met het lezen van Psalm 90. Ook aan het eind van het bewogen jaar 2019 zijn het deze oude, machtige woorden van Mozes die overblijven en waarmee we alles van het afgelopen jaar in de handen leggen van onze genadige God die de dingen kan laten meewerken ten goede:

Laat ons uw genade zien, Heer, onze God.

Het werk van onze handen, bevestig dat.

Ik ben ontzettend dankbaar voor de rol die onze prachtige partij mag vervullen in ons geseculariseerde land, voor de aanwas van nieuwe leden. Ik ben zo blij met al die jongere en oudere mensen die zich inzetten voor de vrede van hun stad en hun dorp. Voor een samenleving met aandacht voor elkaar.

Komend jaar zal – Deo Volente en als het kabinet missionair blijft – het laatste volle kalenderjaar van deze tijdelijke coalitie zijn. We zetten ons als ChristenUnie opnieuw met hart en ziel in voor rechtvaardig beleid, maar kijken ook nadrukkelijk naar de verkiezingen van 2021 en maken daarvoor alweer volop nieuwe plannen. Voor de liefhebbers heb ik daar ook in het essay ‘De Verloren Zoon en het verhaal van Nederland’ over geschreven.

Over die nieuwe plannen en m’n essay ga ik ook graag het gesprek met jullie aan. Met een nieuwe toer (www.christenunie.nl/ingesprek) hoop ik opnieuw al onze mooie provincies te bezoeken en ook bij u in de buurt door te praten over onze politieke keuzes van nu en onze dromen voor de volgende periode. Ik hoop velen van jullie daar te ontmoeten en ben benieuwd naar jullie opvattingen!

Dank voor jullie meeleven, jullie steun, feedback, gebeden. Ik wens jullie een veilige jaarwisseling toe en een gezegend 2020!

Senator Schalk pleit voor de vlaktaks en voor eenverdieners

SGP SGP ChristenUnie Nederland 20-11-2019 00:00

Lees hier de bijdrage van SGP-senator Peter Schalk aan de algemene politieke beschouwingen in de Eerste Kamer.

"Graag neem ik u even mee terug in de tijd, 400 jaar geleden, de Dordtse Synode. U weet wel, daar viel een bijzonder besluit, want “Door last van (dus in opdracht van, PS) de Hoogmogende Heren Staten-Generaal van de Verenigde Nederlanden” werd de Bijbel vertaald, de zogenoemde Statenvertaling. Vanaf volgende week is er een tentoonstelling over de Statenvertaling in de Statenpassage. Maar op die Dordtse Synode werd ook strijd gevoerd tussen remonstranten en contra-remonstranten. Wellicht weten sommigen van u dat de remonstranten de deur werden gewezen van de Grote kerk in Dordrecht, waarna de Remonstrantse Broederschap is ontstaan. De herdenking van dit laatste feit kwam tot uitdrukking in een glossy, genaamd ‘Get out!’.In de genoemde glossy komt de minister van Financien aan het woord, en ik citeer dhr. Wopke Hoekstra: “Kamerleden van ChristenUnie en SGP wezen me op het belang van een Jozef-economie. Dat spreekt me aan: je moet in goede tijden als deze iets overhouden voor slechte tijden. Mijn opdracht als minister van financiën is om de samenleving op een verantwoorde manier door te geven aan de volgende generatie”. (Einde citaat).Mooie woorden, en ik houd ze in gedachten bij de verschillende onderwerpen, waarvan ik er ook al een paar heb aangekondigd tijdens de APB. Eerst de eenverdieners. Sommige mensen denken dat eenverdieners alleen bij de SGP zitten. Was het maar waar; dan zou mijn partij plotseling op een stuk of 10 zetels in deze Kamer uitkomen. En alle 13 andere partijen zouden ruim 10% moeten inleveren. Allemaal ja, want onderzoek heeft uitgewezen dat eenverdieners in alle partijen ongeveer evenredig aanwezig zijn.Voor enkel woordvoerders is wat ik nu vertel oude koek, maar er zijn nogal wat nieuwe woordvoerders. Voor hen, heel kort: het gaat over de oneerlijke belastingdruk die wordt opgelegd aan eenverdieners. Over het huishoudinkomen van eenverdieners moet veel meer belasting worden betaald, dan over datzelfde inkomen van tweeverdieners. Het voorbeeld van iets boven Jan Modaal is overzichtelijk: als tweeverdieners volgend jaar beiden 20.000 euro verdienen, dan betalen zij over die 40.000 euro nog geen 1.500 euro belasting. Als een eenverdiener diezelfde 40.000 euro verdient, dan betaalt hij of zij ruim 9.300 euro belasting, dus ruim zes keer zo veel.De SGP vindt dat oneerlijk. En het grootste deel van deze Kamer vindt dat oneerlijk, ik verwijs naar eerdere moties van mijn hand op dit punt, die destijds zijn aanvaard! Bij de behandeling van het belastingplan zal dit aan de orde komen. Maar nu de minister van Financien hier is toch maar de volgende vragen:

Vindt de minister van Financien deze kloof rechtvaardig? Is hij bereid om volgend jaar stappen te zetten om de kloof te verkleinen? Wordt het geen tijd voor de Jozef-taks? Daarbij verwijs ik naar Genesis 47: 24. In de huidige tijd zou dat leiden tot een vlaktaks, zonder allerlei toeslagen en kortingen. Dat zou heel goed zijn voor eenverdieners.

Ook de marginale druk is een thema dat al een paar jaar wordt aangestipt. Onlangs is het onderzoek naar de marginale druk naar buiten gekomen. De feiten zijn duidelijk: enorm hoge marginale druk, het hoogste bij de eenverdiener. Ik weet dat het kabinet er al wat aan gedaan heeft, bijvoorbeeld met de huurtoeslag. Maar dat is nog lang niet voldoende.

Welke stappen gaat het kabinet zetten om de marginale druk te verlagen?

Een ander thema dat ik graag aan de orde stel lijkt hier absoluut buiten de orde. Ik wil het namelijk hebben over de Klimaatwet. Om de bewindslieden maar even gerust te stellen, niet inhoudelijk, maar vanuit financieel opzicht.

Wat is de appreciatie van deze minister dat er een Klimaatwet is aangenomen in beide Kamers, waar geen enkele financiële dekking voor is. Dat is toch een werkwijze waar deze minister normaal gesproken tegen is? En als dat nu opeens wel zo mag, waarom doen we dat dan niet bij een aangelegen punt als Defensie en de NAVO-norm waar we nog lang niet aan voldoen? Immers, de NAVO-norm is 2% van het Bruto Binnenlandse Product (BBP). In harde cijfers is dat 16,7 miljard euro. In werkelijkheid staat Defensie voor 10,6 miljard in de miljoenennota.

Dit klemt te meer, nu ook de Zalm-norm onder druk staat. De meeste mensen weten niet meer wie dit kabinet in het zadel heeft geholpen. Even een geheugensteuntje: eerst ging mevrouw Schippers aan de slag, daarna gaf zij het stokje over aan de heer Tjeenk Willink, en uiteindelijk werd de heer Zalm van stal gehaald. En jawel, hij kon het nog. In enkele weken bouwde hij een kabinet van 4 partijen in elkaar.Razendsnel ja, maar hij had al eerder staaltjes laten zien. Een van zijn grootste verdiensten was dat hij de Zalm-norm invoerde. Kort gezegd vereist de Zalm-norm een trendmatig begrotingsbeleid. Dat houdt in dat er een vast reëel uitgavenkader is vastgesteld, waarbij de uitgaven niet hoger mogen zijn dan een vooraf afgesproken plafond. Inkomstenmeevallers mogen niet worden gebruikt voor extra uitgaven en inkomstentegenvallers worden niet automatisch opgevangen door extra bezuinigingen. Een systematiek waar we in het verleden enorm van geprofiteerd hebben.Wat wil nu het geval. Het kabinet dat haar bestaan aan de heer Zalm te danken heeft, gooit diezelfde heer Zalm overboord, althans zijn norm. Stank voor dank? Het kabinet verlaagt de lasten voor huishoudens volgend jaar met 2,5 miljard extra. De totale lastenverlichting voor gezinnen komt daarmee volgend jaar op 4,4 miljard euro. Op zich natuurlijk prima, en ik begrijp de vreugde van het kabinet, na alle zware jaren van crisis en herstel van de economie. Maar vz, het begrotingsoverschot loopt, mede door dit cadeautje aan de burgers, terug van 1,2 procent van het BBP naar 0,3 procent. En voor het eerst sinds 1994, het begin van de ‘Zalmnorm’, laat het kabinet welbewust de eigen begrotingsregels los: zowel bij de uitgaven als bij de inkomsten worden de vastgestelde plafonds en kaders overschreden. Deels om het pensioen- en klimaatakkoord mee te bekostigen, maar ook om het miljardencadeau aan de burgers mee te financieren. En wellicht wordt er straks ook nog geleend om een investeringsfonds op te zetten.Dit heb ik ook aangekaart tijdens de APB. De MP probeerde zich hieruit te redden met een voor mij splinternieuwe term: kadercorrecties. Leuk, maar niet overtuigend. Daarom de volgende vragen over de lastenverlichting.

Klopt het dat daarmee de vastgestelde kaders en normen worden overschreden? Mag ik constateren, of moet ik constateren, dat daarmee de Zalm-norm is losgelaten?

Naast de lastenverlichting wordt er ook behoorlijk geld gestopt in andere zaken. Ik denk aan het klimaat, aan de aanpassing van de stikstofgehalte, aan extra geld voor het onderwijs.

Wil de minister ons een optelsom geven van alle extra uitgaven sinds de presentatie van de Miljoenennota op de 3e dinsdag van september? En hoe deze extra uitgaven gedekt zijn? Of zijn dit extra Kadercorrecties?

Het is mij te makkelijk om de regering alleen maar te kapittelen over uitgaven. Ik wil ook graag een paar suggesties doen om gelden binnen te halen. Financien komen binnen door belastingen, sociale premies en door bijvoorbeeld boetes. Met die inkomsten moet allerlei voorzieningen betaald worden, waar burgers gebruik van kunnen maken. Maar er is ook inzet van middelen waar een opbrengst tegenover kan staan. Ik denk aan de exorbitante kosten voor evenementen, waar massaal politie bij wordt ingezet. Bekend voorbeeld zijn allerlei risico-voetbalwedstrijden. Maar een ander simpel voorbeeld werd ons aangereikt door minister Grapperhaus. Hij meldde onlangs bij het debat over de staatswiet dat er zo’n 1100 dance-feesten per jaar worden georganiseerd. Dat kost heel veel politie-inzet, onder andere omdat er veel pillen geslikt worden, met alle gevolgen van dien. De SGP stelt voor om de kosten voor extra politie-inzet te verhalen op de organisatie, zodra duidelijk is dat er bij een dergelijke bijeenkomst verboden middelen worden gebruikt of tegen de wet wordt gehandeld. Meer algemeen: de gebruiker betaalt als de wet wordt overtreden.

Is de regering bereid om bij allerlei festiviteiten waar consumenten geld voor betalen, en waar exorbitante inzet van politie wordt gevraagd, te bezien of kosten daarvoor verhaald kunnen worden op de organisatie van dergelijke evenementen?

Ter afronding. De minister heeft de ambitie om de samenleving verantwoord door te geven aan de jongere generaties. Hij had het over de Jozef-economie. Ik hoop op een Jozef-taks. En ik ben benieuwd of de minister en de staatssecretaris een antwoord geven in de geest van Jozef. Ik zie daar naar uit!

Na het kapitalisme…

PvdA PvdA VVD Nederland 03-11-2019 12:00

Door Lodewijk Asscher op 3 november 2019 Delen  

Er hangt verandering in de lucht. The Economist schrijft over “broken capitalism”. “Is capitalism in crisis?” vraagt Forbes zich af. En het antwoord is helder:  ja, het kapitalisme is in crisis en moet hervormd worden om de samenleving te dienen. Geen nieuws voor een sociaaldemocraat, maar eindelijk lijkt rechts ook het licht te zien. Na de ontmaskering van het verhaal dat welvaart vanzelf wel neerdaalt van de rijksten – trickle down – naar de rest van de samenleving, lijkt rechts zich langzaam te realiseren wat wij al lang wisten: ‘capitalism as we know it’ werkt vooral voor de happy few. Het goede nieuws is: er is een alternatief mogelijk dat werkt voor ons allemaal.

‘Capitalism as we know it’ werkt vooral voor de happy few

Ook in Nederland is de verandering bijna voelbaar. Na een jaar lang, op het belachelijke af, het afschaffen van de dividendbelasting te verdedigen – een ultieme oprisping van het aandeelhouderskapitalisme – is zelfs bij de VVD het besef doorgedrongen dat de relatie tussen de grootste bedrijven en de samenleving onder hoogspanning staat. Het verhaal van Klaas Dijhoff over zijn Philips-achtergrond laat zich simpel samenvatten als een pleidooi voor “gezellig kapitalisme”.

Probleem van de huidige inrichting van onze economie is dat slecht gedrag beloond wordt. Een bedrijf dat ten koste van werknemers en milieuschade ‘lean and mean’ opereert wordt op korte termijn beloond met hogere winsten en tevreden aandeelhouders. Concurrentie leidt al te vaak tot een race naar de bodem, een race die overheden meesleurt in een strijd om de laagste belastingtarieven en de minste bescherming van werknemers. Zie Ruttes verdediging van de dividendflop, hij voelde tot in het diepst van zijn vezels dat hij mee moest doen aan die race.

Concurrentie leidt al te vaak tot een race naar de bodem

Deze race erodeert het draagvlak onder de verzorgingsstaat en zorgt ervoor dat de lasten, risico’s en onzekerheid vooral bij de grote groep werkende mensen terecht komen. Zij krijgen onzekere contracten en van hen wordt een steeds hogere productiviteit in steeds moeilijker omstandigheden verwacht. Zet daar de kleine maar ultra welvarende aandeelhoudersklasse tegenover die zich door hun rijkdom verzekerd hebben van een veilig bestaan. Soms komt er wat terug via filantropie, maar Anand Giridharadas laat in zijn boek ‘Winners Take All’ goed zien dat dergelijke initiatieven – hoe sympathiek ze ook ogen – in feite een schaamlap zijn voor een uitbuitingseconomie.

Nu zijn er hier en daar pleidooien om dan maar afscheid te nemen van economische groei. Of van groei in het algemeen. Dat klinkt ook logisch als je ziet hoe gigantisch de ecologische schade is van ons huidige model en hoe  enorm ontwrichtend de verschillen tussen arm en rijk kunnen zijn. Toch vind ik dat een slecht idee.  Ik ben vicepremier geweest in een tijd van economische krimp en heb gezien hoe groot de impact is van werkloosheid voor mensen. Niet alleen op hun inkomen, ook op hun bestaan. Is het niet beter te streven naar economische vooruitgang in combinatie met maatschappelijke doelen?

Is het niet beter te streven naar economische vooruitgang in combinatie met maatschappelijke doelen?

Ik ben er van overtuigd dat ook werknemers graag zien dat hun werk – en hun bedrijf – bijdraagt aan meer dan alleen een beurskoers. De behoefte om ertoe te doen reken ik tot de fundamentele behoeften van ieder mens.

De behoefte om ertoe te doen reken ik tot de fundamentele behoeften van ieder mens

Wat kunnen we doen om samen een economie te creëren waarin iedereen zinvol werk doet en waarmee we samen nieuwe zekerheden voor de toekomst bouwen? Hoe kunnen we goed gedrag belonen en slecht gedrag beprijzen? Voor de Partij van de Arbeid is het altijd de missie geweest dat ieder mens bestaanszekerheid geniet en een kans op ontplooiing heeft. Zekerheid is niet schadelijk voor groei en vooruitgang, maar er juist een voorwaarde voor. In deze tijd vergt dat een aantal grote hervormingen.

Zekerheid is niet schadelijk voor groei en vooruitgang, maar er juist een voorwaarde voor

Een belangrijk onderdeel daarvan is dat bedrijven gaan stilstaan bij hun maatschappelijke rol. Hun missie. Aandeelhouders verwachten winstmaximalisatie op korte termijn, maar de samenleving verwacht terecht meer van bedrijven. In Frankrijk is daartoe een wet aangenomen. Die wet regelt in essentie drie dingen:

Aanvankelijk leidde de wet tot kritiek, maar bedrijven zijn er nu serieus mee bezig. Ze bespreken het met de werknemers. Wat doet ons bedrijf voor de samenleving, wat is onze echte toegevoegde waarde? Sommige Nederlandse bedrijven doen dat sowieso al. Een bedrijf als Tony Chocolonely vind ik een mooi voorbeeld. Zij maken winst, maar de missie is 100% slaafvrije chocolade. Ik wil dat alle Nederlandse bedrijven gaan stilstaan bij hun maatschappelijke missie en wil daarom een zelfde soort wet als in Frankrijk gaan maken.

Ik wil dat alle Nederlandse bedrijven gaan stilstaan bij hun maatschappelijke missie

Deze initiatiefwet is onderdeel van een bredere agenda. Belastingen moeten goed gedrag gaan belonen slecht gedrag bestraffen. In Oostenrijk doen ze dat al, door de winstbelasting te verhogen voor bedrijven die geld oppotten en te verlagen voor bedrijven die investeren. Verder is winstdeling nodig zodat welvaart eerlijker gedeeld wordt. En zeker werk moet weer de norm worden, met inspraak en invloed voor werkenden op het werk zelf, op beloningen (en maximale beloningsverschillen) en de balans tussen werk en privé.

Ik roep de CEO’s van de grote bedrijven op: laat zien dat dat je het goede wil doen en spreek je uit voor een dergelijke verandering! Want verantwoord kapitalisme gaat niet vanzelf, dat heeft de geschiedenis wel aangetoond. Maar we kunnen het wel degelijk veranderen.

Want verantwoord kapitalisme gaat niet vanzelf

Tweede Kamerlid

Naar een Publieke Bank

SP SP Nederland 26-10-2019 11:49

Het geld waar jij hard voor hebt gewerkt, veilig op een rekening. Een plek waar het niet kwijt kan raken doordat de bank weer te veel risico’s neemt in hun zucht naar winst. Een plek waar geen onzekerheid over negatieve spaarrentes bestaat. Een bankrekening waar vandaan je altijd kunt pinnen, overschrijven of contant geld opnemen ook in tijden van crisis. Een voorziening die aan de basis ligt van een goed functionerende, stabiele en democratische samenleving, net zoals de politie, de openbare scholen en de zorg. Dat is de Publieke Bank.

Met het initiatiefvoorstel van SP Kamerlid Mahir Alkaya - 100% veilig sparen en betalen - proberen we de Publieke Bank te verwerkelijken voor al die burgers die een veilig en eerlijk geldsysteem willen. Dit is een eerste stap in de richting die gesteund wordt door vele economen en hoogleraren, onder andere van het Sustainable Finance Lab, door de burgerbeweging Ons Geld, en recentelijk door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid.

Dit fundament geeft ons allemaal de vrijheid om te kiezen: laat ik mijn geld veilig staan op de Publieke Bank of kies ik er voor om risico te nemen door het op een private bank zoals ING, ABN Amro of Rabobank te zetten. Ook geeft het ons als samenleving de vrijheid om te kiezen wanneer het extreme risicogedrag van banken weer leidt tot een financiële crisis: willen we ze eigenlijk wel weer redden van ons belastinggeld of maken we andere keuzes? Dit zal private banken dwingen meer verantwoord om te gaan met risico’s en verkleind de kans op een crisis.

Als we niet meer gegijzeld worden door de financiële sector kunnen we weer voor onszelf beslissen wat we voor onze gemeenschap belangrijk vinden. Een Publieke Bank is er voor de mensen, geeft ons een stabiel fundament om een maatschappij op te bouwen en de democratische keuzevrijheid die aan de basis ligt van een rechtvaardige samenleving.

Landelijk Bureau GroenLinks verhuist naar goedkoper en duurzamer pand | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 10-10-2019 00:00

Het Landelijk Bureau van GroenLinks verhuist begin volgend jaar naar Sint Jacobsstraat 12 in Utrecht. Het huidige pand is inmiddels verkocht en zal een woon- en werkbestemming krijgen.

Het nieuwe kantoor is een locatie die het verder uitbouwen van de beweging faciliteert. Daarbij is het kantoor goedkoper, veel duurzamer en nog beter bereikbaar dan het huidige pand.

Het Wetenschappelijk bureau, de buitenlandstichting ‘Democracy Development Abroad’ en de jongerenorganisatie DWARS zullen meeverhuizen.

De verhuizing vindt plaats aan het begin van 2020 en een exacte verhuisdatum wordt later bekend gemaakt.

Laat Rabobank meebetalen met uitkoop boeren | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 02-10-2019 00:00

GroenLinks Kamerlid Bart Snels wil dat de Rabobank meebetaalt aan de uitkoop van boeren. De Rabobank is de grootste kredietverlener van boeren.

De boeren zijn verleid door grote bank om zich vol te hangen met leningen terwijl de bank al jaren wist dat er grote problemen aan zaten te komen in de sector.

Snels: ‘Banken hebben een zorgplicht. Ze moeten kritisch naar de leningen die zij geven. Dat hebben ze nagelaten en daarom wil ik dat zij een deel van die leningen afschrijven.’

Vanwege de stikstofproblematiek is inkrimping van de veestapel nodig. GroenLinks wil dat het kabinet geld vrijgemaakt voor een sociaal plan voor de boeren. Door inkrimping van de veestapel zullen leningen minder waard worden. Banken moeten hun verlies nemen, net als dat gebeurde tijdens de kredietcrisis, toen banken flink moesten afschrijven op slechte hypotheekportefeuilles.

Snels: ‘We hebben heel veel overheidsgeld nodig om het stikstofprobleem op te lossen. Ik wil weten: Helpen we daarmee de boeren of helpen we de Rabobank?

Snels vraagt tijdens de financiële beschouwingen aan minister Hoekstra het gesprek aan te gaan met De Nederlandsche Bank, de toezichthouder van de sector. Hij wil weten hoe het toezicht op de banken is geweest als het gaat om de risicovolle leningen in de landbouwsector.

Stop de klimaatbangmakerij

PVV PVV Partij voor de Vrijheid Nederland 30-09-2019 08:29

Stop de klimaatbangmakerij en jaag de burgers niet op kosten!

Vragen van de leden Wilders en Kops (beiden PVV) aan de minister van Economische Zaken en Klimaat:

1.)

Bent u bekend met het bericht “Alarmerende klimaatstudie blijkt niet te kloppen – Zeespiegel stijgt niet zo hard”(*)?

2.)

Wat vindt u ervan dat wetenschappers een onderzoek, waaruit zou blijken dat de zeespiegel sneller zou stijgen, hebben moeten intrekken, omdat zij een ‘statistische fout’ hebben gemaakt?

3.)

4.)

Bent u ertoe bereid niet langer mee te doen aan deze klimaatbangmakerij, direct te stoppen met uw eigen klimaatagenda en de burgers niet langer op kosten te jagen? Zo nee, waarom niet?

(*) De Telegraaf, 30-9-2019