Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

63 documenten

Landelijk Bureau GroenLinks verhuist naar goedkoper en duurzamer pand | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 10-10-2019 00:00

Het Landelijk Bureau van GroenLinks verhuist begin volgend jaar naar Sint Jacobsstraat 12 in Utrecht. Het huidige pand is inmiddels verkocht en zal een woon- en werkbestemming krijgen.

Het nieuwe kantoor is een locatie die het verder uitbouwen van de beweging faciliteert. Daarbij is het kantoor goedkoper, veel duurzamer en nog beter bereikbaar dan het huidige pand.

Het Wetenschappelijk bureau, de buitenlandstichting ‘Democracy Development Abroad’ en de jongerenorganisatie DWARS zullen meeverhuizen.

De verhuizing vindt plaats aan het begin van 2020 en een exacte verhuisdatum wordt later bekend gemaakt.

Laat Rabobank meebetalen met uitkoop boeren | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 02-10-2019 00:00

GroenLinks Kamerlid Bart Snels wil dat de Rabobank meebetaalt aan de uitkoop van boeren. De Rabobank is de grootste kredietverlener van boeren.

De boeren zijn verleid door grote bank om zich vol te hangen met leningen terwijl de bank al jaren wist dat er grote problemen aan zaten te komen in de sector.

Snels: ‘Banken hebben een zorgplicht. Ze moeten kritisch naar de leningen die zij geven. Dat hebben ze nagelaten en daarom wil ik dat zij een deel van die leningen afschrijven.’

Vanwege de stikstofproblematiek is inkrimping van de veestapel nodig. GroenLinks wil dat het kabinet geld vrijgemaakt voor een sociaal plan voor de boeren. Door inkrimping van de veestapel zullen leningen minder waard worden. Banken moeten hun verlies nemen, net als dat gebeurde tijdens de kredietcrisis, toen banken flink moesten afschrijven op slechte hypotheekportefeuilles.

Snels: ‘We hebben heel veel overheidsgeld nodig om het stikstofprobleem op te lossen. Ik wil weten: Helpen we daarmee de boeren of helpen we de Rabobank?

Snels vraagt tijdens de financiële beschouwingen aan minister Hoekstra het gesprek aan te gaan met De Nederlandsche Bank, de toezichthouder van de sector. Hij wil weten hoe het toezicht op de banken is geweest als het gaat om de risicovolle leningen in de landbouwsector.

Stop de klimaatbangmakerij

PVV PVV Partij voor de Vrijheid Nederland 30-09-2019 08:29

Stop de klimaatbangmakerij en jaag de burgers niet op kosten!

Vragen van de leden Wilders en Kops (beiden PVV) aan de minister van Economische Zaken en Klimaat:

1.)

Bent u bekend met het bericht “Alarmerende klimaatstudie blijkt niet te kloppen – Zeespiegel stijgt niet zo hard”(*)?

2.)

Wat vindt u ervan dat wetenschappers een onderzoek, waaruit zou blijken dat de zeespiegel sneller zou stijgen, hebben moeten intrekken, omdat zij een ‘statistische fout’ hebben gemaakt?

3.)

4.)

Bent u ertoe bereid niet langer mee te doen aan deze klimaatbangmakerij, direct te stoppen met uw eigen klimaatagenda en de burgers niet langer op kosten te jagen? Zo nee, waarom niet?

(*) De Telegraaf, 30-9-2019

De schaduwkant van onze digitale economie: ontbrekende sociale rechten voor gig workers | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 25-09-2019 00:00

De digitale economie zorgt voor flinke veranderingen. Consumenten kunnen online veel sneller, makkelijker en goedkoper aan een dienst of product komen. Mensen kunnen hun diensten makkelijk aanbieden. Maar het heeft ook een schaduwkant. Bedrijven, waaronder grote onlineplatforms, laten steeds vaker mensen werk verrichten zonder voldoende zekerheid en bescherming. We moeten daarom dringend met oplossingen komen voor de Europese digitale markt, zoals goed verankerde sociale rechten voor werknemers.

Maaltijd- en pakketbezorgers die per rit geld ontvangen. Klikwerkers die met kleine opdrachtjes op internet per klik betaald worden. Taxichauffeurs die via platforms als Uber hun diensten aanbieden. Het zijn allemaal voorbeelden van werk in de gig economy, waarin mensen zelfstandig korte opdrachten uitvoeren voor een platform. Deze schijnzelfstandigen hebben momenteel weinig sociale rechten, bijvoorbeeld bescherming tijdens ziekte en een redelijk minimumloon. Bedrijven, zoals Deliveroo en PostNL, kunnen daarom hun plicht ontlopen deze mensen fatsoenlijk te behandelen.

Een stap vooruit nam Californië deze week door een wet aan te nemen die die schijnzelfstandigheid wettelijk verbiedt. Die wet verplicht platforms om mensen die hun werk uitvoeren, in dienst te nemen. In Amerikaanse staat, waar veel grote techplatforms geboren zijn, is er dus eindelijk oog voor de nadelige sociale gevolgen van de platformeconomie.

Schijnzelfstandigheid

Schijnzelfstandigheid is ook een groot probleem in veel EU-landen, waaronder Nederland. Geen enkel EU-land heeft momenteel duidelijke wetgeving rondom platformwerk. Recent zijn er wel eerste bescheiden stappen gezet om de minimumrechten van werknemers met flexibele contracten te verbeteren. Toch zit de Europese wetgeving de aanpak van schijnzelfstandigheid soms juist in de weg. En dat is onacceptabel is. Doordat we een gezamenlijke Europese interne markt hebben, moeten we dit probleem van schijnzelfstandigheid op Europees niveau aanpakken. Daar ga ik me als lid van de parlementscommissies Sociale zaken en Interne markt voor inzetten.

Te lang zijn deze Europese interne marktregels heilig verklaard. De rechten van werknemers mogen niet langer ondergeschikt gemaakt worden aan deze regels. Vanaf volgende week zijn de hoorzittingen van de nieuwe commissarissen Sylvie Goulard (interne markt), Nicolas Schmidt (werkgelegenheid) en Margrethe Vestager (digitaal, mededinging). En dit thema valt onder hun portefeuilles. Ik zal de aanstaande Eurocommissarissen dan ook daarover aan de tand voelen.

Drie vragen over de negatieve rente

SP SP Nederland 24-09-2019 16:25

De rente is historisch laag en dreigt zelfs negatief te worden. Bijna alle pensioenfondsen komen erdoor in de problemen en moeten 8 miljoen pensioenen verlagen. Ook sparen dreigt geld te gaan kosten in plaats van dat het je geld oplevert. Wij stelden drie vragen aan SP-Kamerlid Renske Leijten over de lage rente én de Europese Centrale Bank.

Wat heeft het beleid van de Europese Centrale Bank met de lage rente te maken?

De instelling die gaat over al het beleid dat te maken heeft met de euro heet de Europese Centrale Bank. In de afgelopen jaren heeft de Europese Centrale Bank, om de economie te stimuleren, heel veel geld in het Europese financiële stelsel gepompt. Inmiddels wel zo’n 2600 miljard. Een astronomisch bedrag dus. Vanaf november komt daar elke maand 20 miljard bij. Daarnaast hebben ze onlangs de rente verlaagd. Dat zorgt ervoor dat multinationals en aandeelhouders gigantische winsten kunnen maken.

Wat zijn de gevolgen van dit beleid?

Vooral de banken profiteren van al dat geld dat in het financiële stelsel wordt gepompt. Gewone mensen profiteren daar niet van. De gevolgen van die renteverlaging van de ECB zijn gigantisch voor mensen met spaargeld of mensen op zoek zijn naar een betaalbare woning. Inkomens gaan niet omhoog en de pensioenen gaan omlaag.

Wat moet er volgens de SP gebeuren?

De SP roept op de negatieve rente op spaargeld te verbieden zoals in België, het Verenigd Koninkrijk en de VS. Niets staat ons in de weg om een negatieve rente te verbieden. Zorg daarnaast ervoor dat er weer nieuwe betaalbare woningen bijgebouwd worden. En zorg er voor dat de verlagingen van 8 miljoen pensioenen niet doorgaan.

Het is tijd voor rechtvaardigheid! Ben je nog geen vriend voor rechtvaardigheid? Sluit je dan nu aan!

Maak warmtenetten goedkoper dan gas

D66 D66 Nederland 04-09-2019 06:00

Maak warmtenetten goedkoper dan gas

Tweede Kamerlid Matthijs Sienot wil dat het voor mensen zo makkelijk en goedkoop mogelijk wordt om hun huis te verwarmen met schone energie. Warmtenetten zijn daarvoor in principe zeer geschikt. Maar dan moeten we wel zorgen dat warmte goedkoper wordt dan gas.

Dat betekent op de eerste plaats dat de wettelijke koppeling tussen de stijgende gasprijs en de warmteprijs moet worden losgelaten. Zeker nu de gasprijs stijgt als gevolg van de klimaatafspraken.

Matthijs Sienot: “Die extra inkomsten steken de bedrijven, monopolisten nota bene, in hun eigen zak. En als klant heb je niks te kiezen. Dat is ridicuul! We willen juist mensen verleiden om over te stappen op schone energie. En als je kiest voor schoon, dan moet de energierekening omlaag in plaats van omhoog. Daarom mag wat D66 betreft de prijs van warmte via een warmtenet niet langer automatisch stijgen.”

Met warmtenetten kan bijvoorbeeld aardwarmte of restwarmte van datacenters of waterzuiveringsbedrijven worden gebruikt om huizen te verwarmen. Een gasaansluiting is dan niet meer nodig. Maar er zitten nu nog teveel haken en ogen aan. Het Rijk en gemeenten hebben samen met grote warmtebedrijven een verdienmodel gemaakt. Je kan bijvoorbeeld worden verplicht om op een warmtenet aangesloten te worden. Als je dat niet wil, dan kun je een afsluitboete voor je kiezen krijgen van soms wel duizenden euro’s. Kortom: warmtebedrijven hebben een monopolie en inwoners hebben niets te kiezen. Maar de bewoners draaien wel op voor de stijgende rekening. En dat voor warmte die in veel gevallen ook nog eens niet schoon is opgewekt.

Sienot wil daarom het monopolie van warmtebedrijven doorbreken: “De kern van het probleem is dat de overheid en bedrijven bepalen, terwijl de mensen mogen betalen. Grote bedrijven zoals Eneco en Vattenfall krijgen nagenoeg vrij spel, in plaats van dat ze klanten verleiden met een goede aanbieding. Hierdoor zijn mensen per jaar al snel meer dan 200 euro duurder uit dan bij een gas-aansluiting. Dat is de wereld op zijn kop. Als we mensen willen verleiden van het gas af te gaan, moeten we wel iets makkelijkers en goedkopers komen brengen.”

In het klimaatakkoord is afgesproken dat in 2030 1,2 miljoen woningen op warmtenetten zijn aangesloten. Dat zijn er drie keer zo veel als nu. D66 wil dat het kabinet deze uitbreiding aangrijpt om het voor mensen echt aantrekkelijk te maken om over te stappen naar een warmtenet. Daarbij worden wat D66 betreft niet de monopolisten, maar de bewoners centraal gesteld.

Sienot noemt in zijn plan vijf concrete knelpunten en oplossingen:

Koppel de prijs van warmte los van de prijs van gas

Nu is de warmteprijs gekoppeld aan de (stijgende) gasprijs. D66 stelt voor dat deze ‘Niet Meer Dan Anders’-gasreferentie wordt vervangen door een kostprijs-plus model. Daarmee wordt een aansluiting op een warmtenet goedkoper.

Zorg voor meer schone warmtebronnen

75% van de warmtenetten is nu aangesloten op een vervuilende bron, zoals warmte van een gas- of kolencentrale. D66 wil daarom dat het kabinet groene voorwaarden stelt, bijvoorbeeld voor CO2-uitstoot en het minimale aandeel hernieuwbare warmte.

Gemeenten maken nu vaak achter gesloten deuren afspraken met het gevestigde warmtebedrijf. D66 wil juist dat verschillende bedrijven klanten proberen te verleiden voor hun aanbod te kiezen. Dit zorgt voor innovatie, lage prijzen en een goede dienstverlening.

Maak de tarieven voor warmtenetten inzichtelijk

Geef bewoners inzicht in de kosten voor een warmtenet en maak het mogelijk om warmtenetten onderling te vergelijken. Dit zorgt ervoor dat mensen kunnen kiezen.

Laat mensen zelf bepalen of ze een aansluiting op het warmtenet willen

Veel gemeenten verplichten bewoners om een aansluiting te nemen op een warmtenet. Als je dat niet wil, betaal je een boete van duizenden euro’s. Hierdoor ligt het ondernemersrisico bij klanten die verder geen invloed hebben op welk warmtenet er komt en welke warmte er wordt afgenomen. Bovendien blijkt uit de ervaringen in het buitenland dat een aansluitverplichting niet nodig is om een goed product te bieden.

Klik hier voor de visie ‘Voor meer schone warmte: zet de bewoner op 1 voor betaalbare warmtenetten’.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

“Laten we het glazen plafond ...

D66 D66 Nederland 25-08-2019 07:59

“Laten we het glazen plafond doorbreken. Alle partijen hebben supervrouwen. Maar vaak is de lijsttrekker een man.” 👇

Nieuw schandaal bij ABN Amro bewijst dat het financieel stelsel ziek is

SP SP Nederland 09-08-2019 09:33

De Nederlandsche Bank, die toezicht houdt op de banken, velt een vernietigend oordeel over ABN Amro. Alle particulieren klanten moeten opnieuw worden nagelopen op mogelijke witwasrisico’s. ‘Een nieuw schandaal binnen de financiële sector. Dit laat zien dat in de bankenwereld alleen de snelle winsten tellen en ten koste van al het andere gaan,’ zegt SP-kamerlid Renske Leijten.

Leijten: ‘de ene na de andere bank blijkt het beleid om witwassen te voorkomen niet op orde te hebben. Dat is een signaal aan criminelen die hun winsten ongezien willen wegsluizen, aan belastingontduikers of zelfs aan financiers van terrorisme. Het lukt maar niet om dit beleid op orde te krijgen en daarom zijn fundamentele oplossingen nodig, in plaats van een beetje meer regulering.’

Leijten stelt voor de banken te splitsen en voor een deel publiek te maken zodat daarmee mensen en de economie gesteund worden.

Ook vraagt Leijten de Minister niet akkoord te gaan met een eventuele schikking, waardoor een rechtszaak kan worden afgekocht. ‘Als er iets gebeurt dat niet door de beugel kan, dan moet de bank haar verantwoordelijkheid nemen, net zoals elk ander. Misstanden en schandalen achter gesloten deuren afkopen en dealtjes maken past daar niet bij.’

Vanavond sluit het parlement voor ...

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 04-07-2019 21:33

Vanavond sluit het parlement voor twee maanden zijn deuren. Het zomerreces begint. Maar voordat we uitvliegen naar verre vakantieoorden en ons languit aan infinity pools gaan herpakken, is het tijd voor wat reflectie. Waar staan we nu, als partij - en waar gaan we heen? Ter afsluiting van het parlementaire jaar schreef Thierry Baudet een Zomermanifest over FVD als brede, liberaal-conservatieve beweging.

Zomermanifest: FVD als brede, liberaal-conservatieve beweging!

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 04-07-2019 17:00

Vanavond sluit het parlement voor twee maanden zijn deuren. Het zomerreces begint. Maar voordat we uitvliegen naar verre vakantieoorden en ons languit aan infinity pools gaan herpakken, is het tijd voor wat reflectie. Waar staan we nu, als partij - en waar gaan we heen? Ter afsluiting van het parlementaire jaar schreef Thierry Baudet een Zomermanifest over FVD als brede, liberaal-conservatieve beweging.

We zijn dit jaar van een kleine, kwikzilverige startup uitgegroeid tot één van de grootste partijen van het land. We hebben aan alle verkiezingen een keer meegedaan: de Tweede Kamerverkiezingen (2017), de Gemeenteraadsverkiezingen (2018), en natuurlijk de Provinciale Statenverkiezingen en de verkiezingen voor het Europees Parlement (2019). We zijn daarmee in alle bestuurlijke lagen vertegenwoordigd. En zelfs de grootste geworden in Zuid-Holland, Noord-Holland en Flevoland - waarmee we ook de grootste fractie in de Eerste Kamer hebben kunnen vormen. Meer dan 35.000 leden dragen inmiddels via provinciale teams, expert-groepen, evenementen, contributies en commentaren bij aan het slagen van onze missie.

Onvermijdelijk gaat dit alles ook gepaard met groeistuipen, rimpels en plooien. Met onverwachte successen of momenten van tegenslag. Soms is het zoeken naar de juiste toon. Of wordt een tweet, citaat of gedraging tot belachelijke proporties uitvergroot in de media. De framing is enorm. Nadat we anderhalf jaar stabiel op zo’n 15 zetels in de peilingen stonden, zijn we dit voorjaar tot boven de 20 gestegen en ontstond een nieuwe, ongekend felle campagne tegen onze partij. Hele Wikipedia-pagina’s werden opgericht om één enkel woordje in een speech met terugwerkende kracht ‘omstreden’ te maken, hele bossen werden gekapt om columnpapier te verschaffen aan boze commentatoren. Het hoort er allemaal bij. Het is onderdeel van het avontuur dat we met elkaar zijn aangegaan.

Ons doel, onze taak, is het neerzetten en uitbouwen van een brede, liberaal-conservatieve beweging - want dat is wat Forum voor Democratie wil zijn. Onze kracht ligt erin dat we zowel praktische politiek bedrijven, via moties, debatten en beleidsstukken, als ook regelmatig de diepte in duiken om de onderliggende vraagstukken in kaart te brengen. We agenderen dagelijkse misstanden die de mensen direct raken en we durven tegelijkertijd ideologische vergezichten te schetsen. We hameren op slimme oplossingen die per direct zijn in te voeren en vooral durf en daadkracht vergen; maar schuwen ook de onvoorspelbare dynamiek van een controversiële overdenking niet.

Zo hadden wij nooit die verrassende wending kunnen geven aan het debat over klimaat en energie, als we ons daar niet al op de Winterschool van januari 2018 in hadden verdiept en grondig studie hadden gemaakt van de heethoofdige opwarmingstheorieën en zeespiegelprognoses die de discipelen van Al Gore ons voorhouden. Maar om écht een ander geluid te laten horen was het ook nodig om de klimaathype cultuurhistorisch te duiden. Het klimaatdebat is geen rationele discussie - dat is het nooit geweest. Al in elk geval sinds de ‘club van Rome’ zoekt de Westerse mens naar een aflaat, naar boetedoening. En onder al het milieuactivisme ligt dus vaak een diepe spirituele leegte. Als we meer willen doen dan eindeloos symptomen bestrijden zullen we die óók in het vizier moeten hebben en moeten adresseren. 

Dit in elkaar grijpen van praktijk en theorie speelt ook bij andere onderwerpen. Neem het verbeteren van het onderwijs. Uiteraard begint dat met het stoppen van linkse indoctrinatie, het keren van de uitstroom van goede docenten en het snoeien in overdreven regelzucht. Maar op termijn moet je ook nadenken over de inhoud van het curriculum: wat willen we nu eigenlijk dat leerlingen leren? Hoe zien we de ideale verhouding tussen praktisch en theoretisch geschoolden (wij stellen voor te stoppen met dat schijnonderscheid tussen ‘hoge’ en ‘lage’ opleidingen); wat betekent het eigenlijk om een ‘kenniseconomie’ na te streven - importeer je dan je stukadoors, je taxichauffeurs, je verplegend personeel (en willen we dat wel)? Hoe zien we bovendien de psychologie van het kind, hoeveel vrijheid moet je jonge mensen geven? Wat is de rol van scholen in een afbrokkelende sociale gemeenschap, de rol van ouders in een tijd van echtscheidingen en fulltime werkende tweeverdieners? Zijn kinderen nog wel voldoende ‘ingebed’ om zich de leerstof eigen te kunnen maken en zich te ontwikkelen tot evenwichtige volwassenen? 

Structurele verbetering van het onderwijs kan alleen slagen als onze partij daar óók over nadenkt. Zo zit je vanuit een ogenschijnlijk eenvoudige beleidskwestie (‘beter onderwijs’) in enkele stappen opnieuw bij diepe, cultureel-maatschappelijke vraagstukken die grondige reflectie vereisen.

We zijn ons daar terdege van bewust, en willen dus allebei doen: de acute problemen aanpakken én nadenken over de richting die we op middellange termijn moeten kunnen wijzen. Het één gaat niet ten koste van het ander. Praktijk en theorie versterken elkaar juist.

Hetzelfde geldt voor het aanpakken van de immigratie- en integratieproblematiek. Waarom blijkt het nu eigenlijk zo moeilijk om bij uitstek islamitische immigranten te integreren? Waarom zijn er zulke enorme verschillen in arbeidsparticipatie, criminaliteitscijfers en de uitslag van CITO-toetsen? Nog lastiger: waarin moeten deze immigranten nu eigenlijk integreren? Wat is onze Westerse beschaving, onze Nederlandse samenleving? Zeker, dat is een samenleving die zich kenmerkt door een aantal rechtsstatelijke en democratische waarden, maar daarmee is toch zeker niet alles gezegd. Als het zo eenvoudig was, zou het niet zoveel problemen opleveren - en zou het ook elders in de wereld als vanzelfsprekend worden nagevolgd. Blijkbaar is onze Europese cultuur het resultaat van een uiterst complex en fijnmazig ontwikkelingsproces, waarin het klassiek humanisme een rol speelt, het joods-Christelijk erfgoed, de Verlichtingswaarden, enzovoorts. Die zullen we als partij dan toch ook moeten inventariseren, bevragen, tegen het licht houden, om ze te kunnen doorgeven aan de nieuwe generatie...

Of nog zoiets: de woningnood en de bereikbaarheid van onze stadskernen. FVD wil dit aanpakken. Bestaande bestemmingsplannen moeten worden vlotgetrokken, het enorme aantal woningen dat bij voorrang aan asielzoekers ter beschikking wordt gesteld moet eerst gaan naar de Nederlanders op de wachtlijsten, de macht van de corporaties moet worden gebroken en het autootje pesten moet stoppen.

Maar wat voor soort woningen willen we eigenlijk bouwen? Eengezinswoningen, vrijgezellenwoningen, generatiewoningen? En in wat voor bouwstijl? Hoe ziet een goede wijk er uit? Wat is de gewenste verhouding tussen arm en rijk, tussen wonen, werken en winkelen, tussen huur en koop? Hoe vangen we de vergrijzing op? Ja, wat voor soort land willen we eigenlijk zijn, hoe dichtbevolkt, hoe ingericht? En hoe ontwikkelt onze samenleving zich als gevolg van emancipatie, immigratie, internetcultuur, consumptiemaatschappij en ghetto-vorming in de buitenwijken van grote steden?

Wij zijn juist zo teleurgesteld in de huidige politiek omdat een diepere visie op dit soort thema’s telkens weer ontbreekt. Premier Rutte is daar zelfs trots op en ziet het gewone managen, van dag tot dag, als zijn belangrijkste taak: ‘wie visie mist moet naar de oogarts.’ Wij denken daar echt fundamenteel anders over. Voor wie niet weet waar hij heen wil zeilen, is elke wind even gunstig. En zo dobberen onze bestuurders dan ook maar al te vaak een beetje mee op de impulsen van het moment. Waardoor we als land uiteindelijk volkomen stuurloos blijken te zijn en van de ene onvoldragen schijnoplossing naar de andere falende hervorming struikelen. Op alle terreinen. Keer op keer.

Dat zie je bijvoorbeeld ook in het drama rond de euro. Vrijwel niemand in de Tweede Kamer had zich ooit eens écht verdiept in wat het nu eigenlijk betekent om met meerdere, zeer verschillende landen één munt te delen. Het leek ze simpelweg best praktisch, best handig: hierdoor zouden onze vaasjes nog meer gaan glimmen dan normaal! Geen grenswisselkantoren meer, makkelijk op vakantie, Nederland is een handelsland - we kunnen de clichés inmiddels wel dromen. Maar wat de gevolgen zijn van cultuurverschillen, zoals die tussen Noord en Zuid Europa, op de ontwikkeling van conjunctuurcycli; wat de effecten zijn van het (de facto) collectiviseren van schulden door een activistische ECB; wat, vervolgens, de noodzakelijke maatregelen zijn die de EU vanuit Brussel moet nemen om de munt en het continent weerbaar te houden tegen divergentie, economische crises en politiek opportunisme in vergrijzende landen zonder pensioenspaarpot: daarover hadden ze werkelijk geen idee. Ze hadden er überhaupt nog nooit over nagedacht.

En precies dát verklaart waarom die gewone man, de spreekwoordelijke voetbalvader of schoolpleinmoeder, steeds weer in de kou komt te staan; het vertrouwen in de gevestigde politiek verliest; en zo enthousiast overstapt naar FVD. Onze beleidsvoorstellen gaan veel dieper dan de waan van de dag. Een misschien wat hoogdravende speech, een essay over Houellebecq: ze komen voort uit een poging daadwerkelijk tot de kern te komen. Er wordt bij ons écht over zaken nagedacht. Omdat we alleen dán met beleidsvoorstellen kunnen komen die hout snijden.

De geest van de Verlichting

Wij geloven dus dat onze beweging zowel moet uitblinken in praktische alternatieven als in diepgravende analyses. Het één kan niet zonder het ander. Daarom heeft Annabel Nanninga gelijk als ze zegt dat we de acute noden van de kiezer nooit mogen vergeten; maar heeft Freek Jansen óók gelijk als hij jongeren diezelfde middag oproept zich te verdiepen in de politiek-theologische achtergrond van de huidige crisis. Nausicaa Marbe heeft gelijk als ze stelt dat we een open, tolerant en pluriform patriottisme moeten uitdragen; maar Paul Cliteur heeft óók gelijk dat we bepaalde waarden - de Verlichtingswaarden - nooit mogen loslaten.

Precies die Verlichtingswaarden vormen ons uitgangspunt: gelijkheid voor de wet, vrijheid van meningsuiting en mensen beoordelen op individuele kwaliteiten en persoonlijke titel. Daarmee zijn we dus tegen elke vorm van identiteitspolitiek: we willen mensen niet inkaderen op grond van ras, geslacht, geloof, seksuele voorkeur, enzovoorts - maar juist als individu tot hun recht laten komen. In de geest van de Verlichting willen we bovendien overal over kunnen nadenken. Sapere aude, zegt Kant: durf te weten. Te bevragen. Te onderzoeken. We gaan te rade bij linkse en rechtse denkers; we leggen ons oor te luisteren bij wetenschappers, ondernemers, flexwerkers en agrariërs; bij vertegenwoordigers van de intellectuele beweging rondom Trump (die met veel angst en beven wordt aangeduid als ‘altright’) - maar ook bij verstokte sociaal democraten en woedende critici van het neoliberalisme. Alleen wie zich grondig verdiept in alles wat er in de wereld te vinden is, kan een onafhankelijk, afgewogen oordeel vellen. 

Ondertussen hebben we ook serieuze kritiek op de Verlichting - met name op het erin vervatte idee dat we de mens helemaal los van sociale en maatschappelijke context kunnen begrijpen. Met al onze rationaliteit en ons industrieel en technologisch succes, wordt al snel vergeten dat ieder mens ook ingebed wil zijn in een samenleving, een cultuur, een natie, een traditie. De homo economicus die louter door materieel eigenbelang wordt gedreven bestaat niet; en evenmin is het reëel te verwachten dat ‘alle menschen werden brüder’. Ja, dat socialistische droombeeld ontspruit óók aan de Verlichting en het blijkt in de praktijk toch behoorlijk gevaarlijk en intolerant te kunnen uitpakken. Zo dreigt de drang naar gelijkheid voortdurend de vrijheid te ondergraven.

Dus moeten we, tegen die achtergrond bezien, niet ook mild-gestemd oordelen over de ‘irrationele’ aspecten van het bestaan - zoals geloof, familiale hechting en verleidingsdans? Zijn het niet precies deze zaken die ons, vanwege hun ‘intermediaire’ functie (zoals Montesquieu het noemt) beschermen tegen machtsmisbruik, willekeur en atomisering? Hoe kunnen we onszelf in het keurslijf van de moderne, oppervlakkig-hedonistische psychologie persen als we zo paradoxaal in elkaar steken, voortdurend balancerend tussen gelijkheid en hiërarchie, vrijheid en lotsbestemming? Hoe beperken we onszelf in een ‘globale’ wereld waarin we voortdurend gebombardeerd worden met reclames voor steeds weer dezelfde producten en diensten? Hoe behouden we de menselijke maat in een tijd van smartphones en internet?

Hier, op het snijvlak tussen individualisme en gemeenschapszin, tussen vrijheid en geborgenheid, bevindt zich onze beweging - daarom noemen we onszelf liberaal-conservatief. Daarbij zullen we op sommige issues meer richting individualisme neigen, terwijl we op andere juist richting gemeenschap overhellen. We zullen nu eens kiezen voor materieel gewin, dan weer voor spiritueel belang. Voor gelijkheid, voor vrijheid. En ook binnen onze gelederen zal daar nog geregeld de nodige discussie over bestaan.

Dat hopen we, tenminste. Want we geloven dat die discussies ons sterker maken. We zijn een partij die door de clash of opinions tot de beste inzichten en argumenten komt. Zo blijven we bovendien een politieke vernieuwingskracht met vele gezichten, vele smaken en stijlen. Dat we referenda willen, democratische hervorming, gecontroleerde immigratie en grensbewaking, lagere belastingen en een kleinere overheid, beter onderwijs, minder bureaucratie in de zorg: daarover zijn we het eens. We willen een nieuwe luchthaven in zee, meer geld voor defensie en politie, meer traditionele woningbouw en stoppen met de ‘energietransitie’ die ons 1.000 miljard kost en niets oplevert. De koopkracht moet omhoog, de regeldruk naar beneden.

Uiteindelijk is ons doel het veranderen van de weg-met-ons mentaliteit die onze politieke, culturele en journalistieke elites doordrenkt. De oikofobie. Want die verklaart de slappe knieën van kartelpolitici, de schaamte voor onze geschiedenis, het weggeven van onze gulden, de sfeerloze, liefdeloze architectuur. Wij willen het zelfvertrouwen van het Westen herstellen; een brede maatschappelijke beweging worden die op alle fronten, over de hele linie, een omslag teweeg brengt. Een soort inversie van mei ‘68. Een lange mars door de instituties.

Maar in de nadere invulling van dit grote project zullen ongetwijfeld nog voldoende onderwerpen langskomen waarover we het niet altijd eens zijn; onderwerpen die een hachelijke belangenafweging vergen of een keuze tussen twee kwaden. Ook op het gebied van persoonlijke stijl kunnen meningen uiteen lopen, en we waarderen het dat daarover óók gesproken kan worden binnen onze partij. Het is een onderdeel van de Nederlandse cultuur die we koesteren en voelen in onze vezels: wars van overdreven formaliteiten, open, eerlijk, het hart op de tong en evenveel meningen als mensen. Met grote ruimte voor andersdenkenden en een stip op de horizon waarheen we varen - zoals we altijd hebben gedaan (daar komt die VOC-mentaliteit weer om de hoek kijken!). Eendrachtig én vol discussie. Voor ons is dat dé manier om onze gedachten te scherpen en de partij nog beter te maken. Een partij waarop we net zo trots kunnen zijn als op ons land.