Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

193 documenten

Coronavirus: Forum voor Democratie wil testen, testen en nog eens testen

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 23-03-2020 12:00

Vragen van de leden Baudet en Hiddema (FVD) aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport inzake het gehanteerde beleid met betrekking tot het testen op COVID-19 (Corona) besmettingen. 

Vraag 1Bent u bekend met het artikel “Noordelijke provincies laten landelijk beleid los en testen massaal”?

Vraag 2Hoe beoordeelt u het dat het hoofd van de afdeling medische microbiologie en infectiepreventie van het UMCG in Groningen, in tegenstelling tot het RIVM, stelt dat ook geïnfecteerde mensen die nog geen symptomen hebben - de presymptomatische mensen - wel degelijk besmettelijk zijn? Hoe beoordeelt u de opvatting vanuit het UMCG dat de contacten van voor de eerste symptomen ook moeten worden opgespoord en getest?Vraag 3Klopt het dat conform het huidige beleid van het RIVM alleen ernstig zieke patiënten worden getest en mensen met mildere klachten niet in aanmerking komen? Klopt het dat het verschilt per zorginstelling of zorgmedewerkers met klachten worden getest? Wat is de rationale achter het niet testen van alle zorgverleners met klachten dan wel hoog risico vanwege contact met een besmette collega of patiënt? Kunt u duidelijkheid geven wat het concrete beleid is en hoe dit centraal zal worden gecoördineerd, waaronder het tijdig testen van zorgverleners?

Vraag 4Hoe beoordeelt u de stelling dat de tests op Corona in vrijwel ieder gewoon laboratorium zouden kunnen worden uitgevoerd, zoals het UMCG in Groningen aangeeft?

Vraag 5Kunt u testinformatie openbaar (laten) maken? Hoofdzakelijk: wat is de huidige hoeveelheid beschikbare tests in Nederland? Hoeveel tests worden er op dit moment per dag in Nederland verricht, wat zijn de redenen om te testen, op welke locaties worden de tests verricht, wat zijn de resultaten en wat is de gemiddelde doorlooptijd tussen moment van testen en de uitslag?Vraag 6 Hoeveel en welke laboratoria in Nederland zijn er volgens u geschikt om deze tests uit te voeren, in zowel de publieke als private markt? Bent u van plan om als overheid een centraal geleide productie op gang te zetten? Zo ja, welke middelen en mogelijkheden zijn daarvoor beschikbaar en welke daarvan bent u bereid in te zetten?Vraag 7Kunt u gedetailleerd aangeven wat er voor nodig is qua capaciteit (manuren en materialen, overig) om het aantal tests in Nederland op zeer korte termijn op te schalen naar:- 10.000 tests per week,- 25.000 tests per week,- 50.000 tests per week,- 100.000 tests per week (huidige capaciteit Italië, volgens het artikel),- 160.000 tests per week (huidige testcapaciteit Duitsland, volgens het artikel), en- 200.000 tests per week?Hoeveel tests verwacht u dat er nodig zijn de komende periode?

Vraag 8Bent u bekend met de uitlating van Chantal Reusken, viroloog bij het RIVM, die stelt dat de lysisbuffer (een stof die nodig is voor de tests) van fabrikant Roche begint op te raken? Deelt u die stelling? Wanneer blijkt dat de levering vanuit Roche ontoereikend is, welke mogelijkheid bestaat er dan om de informatie van het recept te achterhalen en deze stof vervolgens zelf te produceren?

Vraag 9Is het juist dat meerdere (potentiële) productielocaties van laboratorium- en testmateriaal zijn stilgelegd door de huidige beleidsmaatregelen? 

Vraag 10Bent u ermee bekend dat Zuid-Korea inmiddels in een vergaand stadium zou zijn van het ontwikkelen van een Covid-19 infectie-test, waarmee binnen 10 minuten succesvol op Covid-19 kan worden getest? En dat de productie daarvan momenteel sterk wordt opgeschaald, zodat ze honderdduizenden test-kits per week kunnen worden geproduceerd en geëxporteerd? Hoe beoordeelt u dit? Is er contact met Zuid-Korea hierover? Wordt er in Nederland, of in samenwerking met andere landen, aan soortgelijk testmateriaal gewerkt? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wat is er voor nodig om resultaat te bereiken en grootschalige productie in gang te zetten? Vraag 11In hoeverre ziet u mogelijkheden om tests vanuit het buitenland te importeren? Indien deze mogelijkheden er zijn, op welke termijn en in welke hoeveelheid verwacht de regering tests te kunnen aanschaffen? 

Vraag 12 Kunt u deze vragen zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk donderdag 26 maart om 9 uur, beantwoorden, zodat de antwoorden kunnen bijdragen aan een goed inhoudelijk debat in de Tweede Kamer?

Opening 'Center for Economics & Mutuality' (Engels)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 10-03-2020 12:59

Door Eppo Bruins op 10 maart 2020 om 11:53

Opening 'Center for Economics & Mutuality' (Engels)

Toespraak uitgesproken bij de opening van het Center for Economics and Mutuality aan de Erasmus Universiteit.

Throughout human history we have known what is required to build a pleasant society. Even in scriptures as ancient as Jewish torah, these guidelines concern relationships, justice, taking care of the vulnerable, and having a well structured life with ample rest.

But hardly anything about finance. Not because there was none. It just is not as important for building a pleasant (or should I say blessed?) society.

In the past century however, economic thinking has been dominated by indicators such as gross national product. And terms like profit and growth have had a mere financial interpretation.

I want to share three recent developments with you (three hopeful developments), that have taken place in the Dutch political arena.

1. Broad prosperity

The first example takes me to the third Tuesday of September.

On the third Tuesday of September, our country celebrates Prinsjesdag. On that day our King visits Parliament, riding in his golden carriage. He presents the government’s plans for next year, and that same afternoon, the Minister of Finance presents next year’s budget to the House of Commons. Instead of only presenting financial data, in recent years, the Dutch Parliament has pushed the idea of government justifying its actions also on the basis of a broader definition of prosperity.

Broad prosperity measures the quality of life in the here and now, but also takes into account the extent to which that prosperity is reached at the expense of later generations or at the expense of people elsewhere.

Our Central Bureau for Statistics now annually presents the Monitor Broad Prosperity & Sustainable Development Goals. A large and diverse set of indicators is used to describe broad prosperity from two perspectives: In part 1 the prosperity ‘here and now’, ‘later’ and ‘elsewhere’ are mapped statistically, and the distribution of broad prosperity ‘here and now’ among various groups in Dutch society is presented. In part 2 the 17 Sustainable Development Goals are described statistically using a large number of indicators. Although Parliament is still struggling how to use these data in a more forward sense, in order to influence policy plans, the focus on societal issues, and not only financial issues, is an important mental shift in this country.

2. Social enterpreneurship

Not only macroeconomically, Dutch politics has undergone this shift. On the scale of individual companies, in recent years Dutch politics has become much more sympathetic towards the phenomenon of social enterprise. This is the second example I want to mention here.

Ten years ago the definition of social enterprise was confined to foundations wishing to start up commercial activities in the semi-public sector. About five years ago the definition shifted, singling out entrepreneurs taking over the task of employing disabled people, as a result of budget cuts in government spending.

But in the last couple of years, a broader and more flexible definition of social enterprise has emerged, based on a greater and renewed awareness that generating money is not the main task of companies.

This shift has led to public and political interest in an age-old Dutch ideology known as the "Rhineland model" – capitalism with its function focusing on societal return as well as financial return. The Rhineland model is the historical basis for the Catholic and Christian-democratic political movements in the Netherlands, Germany and later in some Scandinavian countries, promoting capitalism with a human face.

The broader definition of social enterprise, and the renewed interest for the Rhineland way of thinking, has opened up the possibility for visibility and recognition of social enterprises in the Netherlands.

Changes in the labour market have also spurred on this change in attitudes. As a result of decreased government spending, the government and representatives of employers and unions, have agreed to take shared responsibility to enhance the number of workplaces with sheltered employment.

In 2016, Jan Vos, member of parliament for the Labour Party, and I announced an initiative for new legislation to promote social entrepreneurship in the Netherlands. The initiative got a positive response from the Ministry for Social Affairs, but the Ministry for Economic Affairs was much more skeptical.

The following year I was able to elevate the issue further, because my party, the Christian Union, became part of the new four-party coalition government following the general election.

As part of the coalition accord, our parties promised to create (and I quote) "suitable regulations and more room for companies with social or societal goals, while maintaining a level playing field".

Spurred on by this accord I submitted a formal white paper to the Dutch parliament advocating the legal recognition of social enterprises. This time, the Ministry of Economic Affairs reacted, although hesitantly, in a more positive manner.

In a letter from both the Ministry of Economic Affairs and the Ministry of Foreign Trade, the Dutch government now has come to recognise the importance and the potential of social enterprises and wants to stimulate social entrepreneurship further.

Any week now we expect the result of a market research, that will determine whether a sufficient number of companies support the adoption of a legal form for social enterprises.

At the very least, my white paper and the positive reaction of government has sparked new attention for the topic of social entrepreneurship in the Netherlands. We are aiming for new legislation this year.

In the political debate to come, it is important to maintain a broad view of what social enterprises are. I believe that for many companies, social entrepreneurship will become part of their everyday business.

I expect that in the long run, more and more customers want to know whether they buy "fair" products in the broadest sense.

The realisation that profit is much more than just financial is here to stay, in the private as well as the public sector.

3. International socially responsible enterprises

The third example is a recent initiative from my ChristianUnion colleague Joel Voordewind. Last week he has announced a proposal for legislation that will oblige companies to act conform OECD norms for social responsible enterprises. Such a law would make it compulsary for companies to prevent e.g. forced labour and deforestation. This initiative will force companies to detect human rights violation and environmental damage, happening in their supply chain. They also will be obliged to provide plans how to avoid these, and how to mitigate risks of these violations and damages happening. This due diligence process will by Dutch law oblige companies to act conform OECD rules for multinational enterprises.

Until now, following OECD guidelines was on a voluntary basis only. Although Dutch government stimulates this and supports convenants in collaborative initiatives, this policy of voluntarity proven ineffective.

According to the Transparency Benchmark 2019 of the Ministry of Economic Affairs, only 22% of the largest companies in the Netherlands conforms itself to OECD guidelines.

The ChristianUnion proposal for legislation follows an international trend: in France, Australia, the UK and the United States, legislation on socially responsible entrepeneurship is in place. Germany and Finland are developing legislation at the moment.

Conclusion

With these three new initiatives taking place in The Netherlands, the opening of the Centre for Economics and Mutuality here at Erasmus University seems timely and highly relevant. Nevertheless, the Economics of Mutuality radically changes your view of business.

If we want politics and policy to be effective, we need science, metrics and an evidence-based approach to help make these political initiatives more tangible and real. And go beyond!

Research and politics sometimes are like water and fire. In this case, I hope - and expect that the Centre for Economics and Mutuality will be like oil on a fire. A fire that will not consume but instead will spread light and hope in the world, and will guide us in the way we run countries, the way we do politics, and the way we do business worldwide.

Congres uitgesteld vanwege coronavirus | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 10-03-2020 00:00

Vanwege het coronavirus stellen we ons congres aankomende zaterdag in Den Bosch uit.

De gezondheid van ons allemaal staat voor ons uiteraard voorop. We nemen de adviezen van het RIVM heel serieus en hoewel er nu nog geen advies is om grote evenementen te annuleren, willen we geen onnodige risico’s nemen.

Daarnaast willen we dat zoveel mogelijk leden naar het congres kunnen komen en mee kunnen stemmen. Door het coronavirus is dat nu in het geding. 

We gaan op zoek naar een nieuwe datum: we hopen ergens in de komende drie maanden. De oorspronkelijke agenda blijft zoveel mogelijk gehandhaafd. Zodra de datum van het nieuwe congres bekend is, horen jullie uiteraard van ons.

Heb je vragen over deze beslissing? Stuur dan een e-mail naar vragen@groenlinks.nl o.v.v. 'congres'. Onze collega's zitten klaar om je vraag te beantwoorden.

Super Tuesday: Het Establishment slaat terug!

Forum voor Democratie Forum voor Democratie D66 Nederland 07-03-2020 13:12

Deze week was het ‘Super Tuesday’ in de Verenigde Staten. De dag waarop een groot deel van de Amerikanen naar de stembus gingen in de zogeheten ‘voorverkiezingen’. De uitslagen waren verrassend: Joe Biden, voormalig vice-president en de grote favoriet van het establishment, maakte zijn comeback. De strijd wie het in november tegen president Trump op gaat nemen is losgebarsten.

In Nederland is de afgelopen jaren met hoongelach gekeken naar het presidentschap van Donald Trump. Weinig kon de president goed doen, en als hij iets goeds deed was dat ‘louter toeval’, of ‘te danken aan zijn voorganger’. Het nieuws komt voornamelijk van Nederlandse correspondenten, losgezongen van de realiteit in Amerika. Gevangen in hun kosmopolitische bubbel in New York City of Washington DC. Dat is geen wonder, aangezien Trump in die progressieve steden wordt gehaat. Nederlandse media brengen die haat naar Nederland. 

Wie echter de balans opmaakt van ruim drie jaar Trump kan concluderen dat hij als president goed werk heeft verzet. De werkloosheid is op een laagterecord (ook voor minderheden), de lonen zijn flink gestegen en er zijn geen nieuwe regime change oorlogen gestart. Promises made, Promises kept en Keep America Great zijn dan ook de nieuwe slogans van de president.

Vorige week was Forum voor Democratie op bezoek in Washington DC. Om het netwerk van FVD als Nederlands’ grootste liberaal-conservatieve beweging uit te breiden. Daarbij brachten collega-Europarlementariër Rob Roos en ik een bezoek aan de Conservative Political Action Conference – CPAC. In tegenstelling tot de Europese politiek is in Amerika de conservatieve politiek sterk vertegenwoordigd. Uit de toespraken van president Trump en vice-president Mike Pence, en de vele ontmoetingen met prominente Republikeinen, merkte ik op dat in Amerika het ‘nationalisme’ - vaak ‘patriottisme’ genoemd - geen vies woord meer is. Conservatief Amerika blaakt van het zelfvertrouwen. Eensgezind gaan de Republikeinen voor herverkiezing van Trump’s America First agenda.

Hoe anders ligt het veld bij de Democraten. Waar een moddergevecht is ontaard in een ware veldslag. Al vanaf het eerste debat vlogen de kandidaten elkaar in de haren. Kanshebbers als Michael Bloomberg (oud-burgemeester van New York, door Trump omgedoopt tot Mini-Mike vanwege zijn geringe lengte), en Elisabeth -Pocahontas - Warren gooiden deze week de handdoek in de ring. Rest enkel Joe Biden en Bernie Sanders. 

De Democratische Partij is tot het bot verdeeld. Afgelopen dinsdag – Super Tuesday - werd duidelijk dat de partijtop en de gevestigde media er alles aan doen Joe Biden presidentskandidaat te maken. Volgens hen is hij de enige die een reële kans maakt tegen Trump. Zijn gematigde profiel en sterke vertegenwoordiging bij de ‘zwarte stem’ zou de doorslag moeten geven. Dat gebeurde afgelopen dinsdag. Nadat de media Biden dagenlang in het zadel hesen, en prominente Democratische kandidaten zich achter hem schaarden, boekte hij grote overwinningen. Biden pakte zijn ‘Joementum’.

Daarmee maakt het establishment dezelfde fout als in 2016 toen ze Hillary Clinton als kandidaat naar voren schoven. Net als Clinton staat Biden voor de ‘oude politiek’ waar Trump mee afrekende. Biden staat symbool voor het presidentschap van Barack Obama waar het Amerikaanse heartland zich in 2016 massaal tegen keerde.

Sanders staat – ironisch, gezien zijn hoge leeftijd – voor de ‘nieuwe politiek’ van de Democraten. Een beweging voornamelijk bestaande uit jongeren uit grote steden. Het programma loopt van extreem-links ecomarxisme tot keiharde identiteitspolitiek. Waar Biden juist de blanke middenklasse, zoals in Michigan, Wisconsin en Pennsylvania wil heroveren, is Bernie gefocust op minderheden in de inner-cities. Zijn vijand is de ‘1% rijken’. 

De kans is aanwezig dat geen van de twee kandidaten de benodigde steun van 1,991 kandidaten gaat halen. De kandidatuur zal dan pas bekend worden gemaakt tijdens de Democratische Nationale Conventie in juli in Milwaukee. De twee kampen zullen elkaar de tent uit vechten. Tot er uiteindelijk een kandidaat wordt gekozen. De echte presidentscampagne moet dan nog beginnen.      

Nederlandse media, diplomaten en academici gedroegen zich de afgelopen jaren neerbuigend ten aanzien van Trump. Het thuisfront werd verteld dat de president dom is, niets kan, liegt en impopulair is. Spoedig zou impeachment volgen. Een natte droom van links. Maar de appreciatie van Trump in de VS is nog niet groter geweest. 

In plaats van president Trump belachelijk te maken, is Nederland er veel aan gelegen om te investeren in een goede relatie met zijn regering. Terwijl de echte strijd tussen de twee Democratische kemphanen wordt opgevoerd, is de kans op Trump’s herverkiezing alleen maar groter. 

Rob Roos en ik zaten tijdens de CPAC toespraak van Trump op de eerste rij, op 5 meter van hem. Hij is energiek, vol humor, scherp en snel. Biden is een fragiele figuur. Vergeetachtig, vermoeid en verzwakt. De enige kaart die hij heeft, is dat zijn naam niet Trump is. 

EU en Griekenland moeten humanitaire crisis Griekse eilanden aanpakken

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 29-02-2020 15:45

Door Joël Voordewind op 29 februari 2020 om 16:37

EU en Griekenland moeten humanitaire crisis Griekse eilanden aanpakken

Op de Griekse eilanden is een schrijnende humanitaire crisis aan de gang. De situatie is aan het escaleren en dat laat wederom zien dat de Europese Unie en Griekenland nu in actie moeten komen. De ChristenUnie maakt zich grote zorgen en stelt daarom Kamervragen aan de minister en staatssecretaris.

Een jaar geleden was ik op Lesbos en zag ik met eigen ogen de schrijnende omstandigheden waarin vluchtelingen moeten leven. De opvang is ver ondermaats, de procedures zijn traag en kwetsbare mensen, waaronder veel kinderen, zijn de dupe.

De situatie is nu aan het escaleren. Vluchtelingen worden als politiek wapen ingezet door Turkije door ze de Turkse grens te laten passeren als wraak van het terecht onthouden van steun door de NAVO aan Turkije. De situatie op Griekse eilanden is dramatisch en de Europese Unie en Griekenland moeten nu in actie komen. Daarom stel ik wederom Kamervragen aan de minister en staatssecretaris.

Zo vraag ik de minister om er bij Griekenland op aan te dringen om de meest kwetsbare vluchtelingen, zoals ouderen en kinderen, over te brengen naar het Griekse vasteland. Daar zijn ze veiliger. Ook wil ik weten wat de Europese Unie er aan kan doen om de asielprocedure te versnellen, zodat kansrijke vluchtelingen sneller terecht kunnen in een Europees land. Ook Nederland zou een deel van de kinderen, die zonder ouders op de eilanden terecht zijn gekomen, moeten opnemen. Het leed van de vluchtelingen is zeer schrijnend. Actie is nu nodig.

Kox tegen Erdogan: hou je aan je verplichtingen!

SP SP Nederland 24-02-2020 15:44

Laat alle politieke gevangenen onmiddellijk vrij en hou je ook verder aan je verplichtingen die je hebt als lidstaat van de Raad van Europa. Herstel dus de rechtsstaat, respecteer de mensenrechten weer en los problemen via democratische weg op.

Die nadrukkelijke oproep aan de Turkse president Erdogan deed SP-senator Tiny Kox dit weekeinde in Ankara, tot groot enthousiasme van de vele duizenden leden van het congres van de Democratische Volkspartij HDP. Kox sprak hen in een bomvol stadion toe namens alle op het congres aanwezige linkse partijen uit Europa. Soortgelijke oproepen werden gedaan door woordvoerders namens de aanwezige sociaaldemocratische en groene partijen uit Europa. Kox was als gastspreker gevraagd vanwege zijn voorzitterschap van de fractie van Europees Links in de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa. Daarin nemen ook HDP-parlementariërs deel.

Op dit moment zitten duizenden leden, vooral maar niet alleen van de HDP, in de gevangenis. Onder hen de vorige voorzitters van de HDP, Selahattin Demirtas en Figen Yuksekdag. 'Ze horen niet in een Turkse gevangenis, ze hadden hier vandaag bij ons moeten zijn!', zei Kox tegen een juichend congres. Hij prees de HDP voor haar principiële stellingnames en grote moed en noemde dat een inspiratie voor veel linkse partijen in Europa.

Kox waarschuwde de Turkse autoriteiten dat het Turkse lidmaatschap van Europa's oudste en grootte verdragsorganisatie, de Raad van Europa 'niet gratis is': 'Meneer de president, luister naar je burgers, naar je politici, je vakbonden, je mensenrechtenorganisaties en naar de internationale gemeenschap: los je problemen via democratische weg op, herstel de rechtsstaat en respecteer de mensenrechten van elke burger in dit land!'

Tijdens zijn bezoek aan Ankara sprak Kox met de voorzitters de HDP en met de voorzitters van mensenrechtenorganisaties en vakbonden.

VN-Mensenrechtenraad is hypcriet en eenzijdig

SGP SGP ChristenUnie Partij voor de Vrijheid Nederland 13-02-2020 00:00

 

De VN heeft een zwarte lijst gepubliceerd van bedrijven die zakendoen in Israëlische nederzettingen. Daarmee wordt Israël door de VN opnieuw in de beklaagdenbank gezet, en dat door een Mensenrechtenraad waarin dubieuze landen als Pakistan, Somalië, Soedan, Venezuela en Libië zitten. “Deze raad is en blijft stelselmatig anti-Israëlisch. Deze hetze moet stoppen.”

Dat zegt SGP-kamerlid Van der Staaij. Hij spreekt van een ‘hetze’ tegen Israël en de bedrijven die op de lijst staan. “De mensenrechtenraad is ongeloofwaardig met leden die nota bene zélf een loopje nemen met de mensenrechten. Het is ronduit oneerlijk Israël iedere keer als de grootste boosdoener van de wereld neer te zetten. Die voortdurende hypocrisie en eenzijdigheid zijn stuitend. Aan Nederland de taak om dit aan de kaak te stellen.”   

Van der Staaij heeft over de zwarte lijst, samen met de kamerleden Voordewind (CU) en De Roon (PVV), aan de bel getrokken bij minister Blok van Buitenlandse Zaken. Nog los van de eenzijdigheid en hypocrisie, is zo’n lijst ook contraproductief, waarschuwt Van der Staaij. En: Nederland heeft uitdrukkelijk beloofd geen boycots van Israël te steunen. “Deze lijst leidt daar natuurlijk wel toe,” zegt het SGP-kamerlid. “Daar moeten we dus ondubbelzinnig afstand van nemen, ook in Europa en in de VN zelf.”  

    

 

-------------------

 

Schriftelijke vragen van de leden Van der Staaij (SGP), Voordewind (ChristenUnie) en De Roon (PVV) aan de minister van Buitenlandse Zaken over het bericht dat de VN een zwarte lijst gepubliceerd heeft van bedrijven die zakendoen in Israëlische nederzettingen

Kent u het bericht “VN publiceert lijst van bedrijven met banden Israëlische nederzettingen”? (NOS, 12 februari 2020) Welke redenen liggen ten grondslag aan het op dit moment en op deze wijze publiceren van een dergelijke lijst door de VN Mensenrechtenraad? In hoeverre acht u deze redenen of argumenten valide? In hoeverre bent u het eens met het officiële narratief van de Raad dat het hier “geen juridisch oordeel over de activiteiten van de bedrijven” betreft? Deelt u de mening dat het hier minstens gaat om een sterke (internationaal-)politieke veroordeling en daarmee een bruikbaar handvat voor verdere BDS-initiatieven? Is het niet ongewenst een dergelijke lijst te maken gezien het feit dat het niet juridisch verboden is om zaken te doen in betwiste gebieden? In hoeverre vindt u het rechtvaardig en terecht dat deze lijst alleen het Israëlisch-Palestijnse vraagstuk betreft, en dat andere betwiste gebieden wederom ongemoeid worden gelaten? Wat zijn volgens u de (potentieel) negatieve effecten van publicatie van deze lijst voor de betreffende bedrijven, zoals Booking.com, bijvoorbeeld als het gaat om het in een kwaad daglicht stellen van deze bedrijven? Deelt u de mening dat bedrijven die actief zijn in de Palestijnse gebieden een belangrijke bijdrage leveren aan economische vooruitgang, werkgelegenheid, en waardevolle intermenselijke contacten, en daarom alle steun verdienen? Deelt u de mening dat publicatie van de lijst daarom juist contraproductief is of kan zijn als het gaat om perspectieven op vrede en verzoening? Beaamt u dat publicatie van deze lijst door de VN-Mensenrechtenraad, waar Nederland momenteel ook lid van is, in strijd is met het kabinetsstandpunt dat Nederland geen boycots tegen Israël steunt? Wilt u in VN-verband op ferme wijze afstand nemen van publicatie van deze lijst, en zich inzetten voor zuivering van de goede naam en faam van de betreffende ondernemingen? Zet u zich er daarbij voor in dat deze publicatie niet kan leiden tot resoluties van de VN-Veiligheidsraad? Wilt u genoemde zorgen over de publicatie van deze lijst delen tijdens de Raad Buitenlandse Zaken d.d. 17 februari, en hierover in het bijzonder het gesprek aangaan met EU-lidstaten die eveneens lid zijn van de VN-Mensenrechtenraad? Bent u bereid des te meer in te zetten voor het materieel schrappen van agendapunt 7 van de agenda van de VN-Mensenrechtenraad?

 

 

 

 



VN-Mensenrechtenraad is hypocriet en eenzijdig

SGP SGP ChristenUnie Partij voor de Vrijheid Nederland 13-02-2020 00:00

 

De VN heeft een zwarte lijst gepubliceerd van bedrijven die zakendoen in Israëlische nederzettingen. Daarmee wordt Israël door de VN opnieuw in de beklaagdenbank gezet, en dat door een Mensenrechtenraad waarin dubieuze landen als Pakistan, Somalië, Soedan, Venezuela en Libië zitten. “Deze raad is en blijft stelselmatig anti-Israëlisch. Deze hetze moet stoppen.”

Dat zegt SGP-kamerlid Van der Staaij. Hij spreekt van een ‘hetze’ tegen Israël en de bedrijven die op de lijst staan. “De mensenrechtenraad is ongeloofwaardig met leden die nota bene zélf een loopje nemen met de mensenrechten. Het is ronduit oneerlijk Israël iedere keer als de grootste boosdoener van de wereld neer te zetten. Die voortdurende hypocrisie en eenzijdigheid zijn stuitend. Aan Nederland de taak om dit aan de kaak te stellen.”   

Van der Staaij heeft over de zwarte lijst, samen met de kamerleden Voordewind (CU) en De Roon (PVV), aan de bel getrokken bij minister Blok van Buitenlandse Zaken. Nog los van de eenzijdigheid en hypocrisie, is zo’n lijst ook contraproductief, waarschuwt Van der Staaij. En: Nederland heeft uitdrukkelijk beloofd geen boycots van Israël te steunen. “Deze lijst leidt daar natuurlijk wel toe,” zegt het SGP-kamerlid. “Daar moeten we dus ondubbelzinnig afstand van nemen, ook in Europa en in de VN zelf.”  

    

 

-------------------

 

Schriftelijke vragen van de leden Van der Staaij (SGP), Voordewind (ChristenUnie) en De Roon (PVV) aan de minister van Buitenlandse Zaken over het bericht dat de VN een zwarte lijst gepubliceerd heeft van bedrijven die zakendoen in Israëlische nederzettingen

Kent u het bericht “VN publiceert lijst van bedrijven met banden Israëlische nederzettingen”? (NOS, 12 februari 2020) Welke redenen liggen ten grondslag aan het op dit moment en op deze wijze publiceren van een dergelijke lijst door de VN Mensenrechtenraad? In hoeverre acht u deze redenen of argumenten valide? In hoeverre bent u het eens met het officiële narratief van de Raad dat het hier “geen juridisch oordeel over de activiteiten van de bedrijven” betreft? Deelt u de mening dat het hier minstens gaat om een sterke (internationaal-)politieke veroordeling en daarmee een bruikbaar handvat voor verdere BDS-initiatieven? Is het niet ongewenst een dergelijke lijst te maken gezien het feit dat het niet juridisch verboden is om zaken te doen in betwiste gebieden? In hoeverre vindt u het rechtvaardig en terecht dat deze lijst alleen het Israëlisch-Palestijnse vraagstuk betreft, en dat andere betwiste gebieden wederom ongemoeid worden gelaten? Wat zijn volgens u de (potentieel) negatieve effecten van publicatie van deze lijst voor de betreffende bedrijven, zoals Booking.com, bijvoorbeeld als het gaat om het in een kwaad daglicht stellen van deze bedrijven? Deelt u de mening dat bedrijven die actief zijn in de Palestijnse gebieden een belangrijke bijdrage leveren aan economische vooruitgang, werkgelegenheid, en waardevolle intermenselijke contacten, en daarom alle steun verdienen? Deelt u de mening dat publicatie van de lijst daarom juist contraproductief is of kan zijn als het gaat om perspectieven op vrede en verzoening? Beaamt u dat publicatie van deze lijst door de VN-Mensenrechtenraad, waar Nederland momenteel ook lid van is, in strijd is met het kabinetsstandpunt dat Nederland geen boycots tegen Israël steunt? Wilt u in VN-verband op ferme wijze afstand nemen van publicatie van deze lijst, en zich inzetten voor zuivering van de goede naam en faam van de betreffende ondernemingen? Zet u zich er daarbij voor in dat deze publicatie niet kan leiden tot resoluties van de VN-Veiligheidsraad? Wilt u genoemde zorgen over de publicatie van deze lijst delen tijdens de Raad Buitenlandse Zaken d.d. 17 februari, en hierover in het bijzonder het gesprek aangaan met EU-lidstaten die eveneens lid zijn van de VN-Mensenrechtenraad? Bent u bereid des te meer in te zetten voor het materieel schrappen van agendapunt 7 van de agenda van de VN-Mensenrechtenraad?

 

 

 

 



De zinloze en mislukte oorlog in Afghanistan

SP SP GroenLinks Nederland 10-02-2020 08:33

We zijn constant voorgelogen. Dat is de keiharde uitspraak over de oorlog in Afghanistan van John Sopko, de Special Inspector General for Afghanistan Reconstruction. Hij deed deze uitspraak eind vorig jaar in reactie op het vrijkomen van de Afghanistan papers – de honderden interviews met directbetrokkenen, vooral Amerikanen, bij de oorlog.

Wat vooral opvalt in deze door de Amerikaanse krant de Washington Post aan de geheimhouding ontrukte Afghanistan papers, is de grote afstand tussen dat wat politici het volk voorschotelden, en wat hoge generaals, diplomaten en andere geïnterviewden werkelijk dachten. Mooie, continu herhaalde woorden over vooruitgang, de opbouw van Afghaanse veiligheidsdiensten, de strijd tegen corruptie in Afghanistan en tal van andere onderwerpen werden regelrecht tegengesproken als de camera niet draaide, als er geen journalisten aanwezig waren. Kortom, als men wel eerlijk kon zijn.

Wie de Afghanistan papers leest, kan niet om de pijnlijke conclusie heen dat de permanente oorlog in Afghanistan mislukt en zinloos is.

Dit betreft vooral de Amerikaanse politieke discussie, maar vorige week werd duidelijk dat ook hier geregeld niet de waarheid is verteld. Dat blijkt uit de zogenoemde post-missie beoordeling over de ‘politietrainingsmissie’ in Kunduz van 2011 tot 2013. In dit rapport staan schokkende bevindingen. Door manipulatie van statistieken is bijvoorbeeld een veel rooskleuriger beeld neergezet van het aantal getrainde agenten. Agenten werden meerdere keren meegeteld, certificaten werden uitgedeeld aan agenten die dit niet verdienden, zelfs koks en schoonmakers werden opgenomen in de statistieken en agenten die de opleiding niet hadden afgerond. Datzelfde geldt voor alfabetiseringscursussen voor agenten. Daar werden zelfs afvallers in de statistieken meegenomen.

Er werd niet alleen gemanipuleerd. Informatie werd ook achtergehouden.

Deze leugens waren het gevolg van druk, staat in het rapport. Ook druk vanuit Den Haag. Om draagvlak in de Tweede Kamer te behouden (steun van GroenLinks was nodig voor een meerderheid) voor deze, onder de bevolking zeer impopulaire missie werden statistieken uit de duim gezogen.

Er werd niet alleen gemanipuleerd. Informatie werd ook achtergehouden. De Kunduz-missie ging gepaard met allerlei onrealistische, zelfs ronduit naïeve voorwaarden – voorwaarden waar een meerderheid van de Tweede Kamer én het kabinet, ondanks waarschuwingen uit allerlei hoeken, mee akkoord ging. Eén zo’n voorwaarde was dat door Nederland opgeleide agenten niet voor offensieve militaire operaties mochten worden ingezet.

In de post-missie beoordeling staat dat algemeen bekend was bij betrokkenen bij de missie dat Afghaanse agenten ook ingezet werden in offensieve operaties tegen de Taliban. En hoewel aangekaart werd bij Afghaanse commandanten dat dit tegen de afspraken was, kon niet voorkomen worden dat agenten offensief werden ingezet en er dus niet aan de wens van de Kamer kon worden voldaan, aldus het rapport.

Tot op de dag van vandaag is de Kamer nooit in dergelijke heldere woorden gemeld dat deze afspraken zijn geschonden. Dat is extra pijnlijk omdat het premier Rutte zelf was die in het debat over de Kunduz-missie in januari 2011 stelde er persoonlijk garant voor te staan dat alle voorwaarden zouden worden nagekomen. Hij merkte daarbij zelfs op dat het schenden van gemaakte afspraken kan leiden tot de ultieme consequentie, namelijk stoppen met de missie.

De misleiding, manipulatie en de leugens beperkten zich niet tot de missie in Kunduz. Er zijn tal van voorbeelden bekend van de jaren daarvoor, vooral als gevolg van goed spitwerk van radioprogramma Argos en andere media. Anders dan de Kamer werd voorgehouden, heeft Nederlands militair personeel, commando’s, bijvoorbeeld wel degelijk meegedaan aan de Amerikaanse vechtmissie Enduring Freedom, al in 2002, stelt Argos.

Ook werd een executie van ontsnapte gevangenen door de Afghaanse veiligheidsdienst NDS, in 2002, de Kamer niet gemeld. Dit terwijl de NDS de organisatie was waar Nederland later, tijdens de missie in Uruzgan van 2006 tot 2010 gevangenen aan zou overdragen.

Door Nederland overgedragen gevangenen aan de NDS zouden niet zijn gemarteld, was de stellige conclusie in de eindevaluatie over de missie in Uruzgan. Maar recent, na een publicatie van dagblad Trouw, bleek dit onjuist en moest minister Blok van Buitenlandse Zaken de woorden van zijn voorganger terugnemen.

Ook wat betreft slachtoffers als gevolg van Nederlands optreden is niet eerlijk gecommuniceerd. Een ernstig voorbeeld betreft een gewapend treffen in Deh Rawod in 2006 waarbij zo’n zestig doden zouden zijn gevallen, zo bleek uit door WikiLeaks geopenbaarde stukken, terwijl het ministerie van Defensie enkel melding maakte van ‘mogelijke slachtoffers’. Niet geheel toevallig is dat dezelfde terminologie die werd gehanteerd toen zo’n zeventig burgerdoden vielen door een Nederlandse bom in Hawija, Irak. Er is in Afghanistan grootschalig geweld gebruikt – het was vooral een vechtmissie; niet een wederopbouwmissie zoals de Kamer werd voorgehouden – maar wij weten nauwelijks wat de gevolgen hiervan zijn. Nog steeds niet.

Tijdens het debat gisteren over de Afghanistan papers en de leugens over de Kunduz-missie stelde ik minister Blok een heldere vraag: wie neemt verantwoordelijkheid voor de jarenlange leugens over deze mislukte oorlog? Een serieus antwoord op die vraag volgde niet. Ook collega-Kamerleden, die ik dezelfde vraag voorhield, wilden geen consequenties verbinden aan het voorliegen van het parlement en de bevolking. Onbegrijpelijk.

You must have JavaScript enabled to use this form.

Ja, ik wil op de hoogte blijven van belangrijk nieuws en acties van de SP en Lilian Marijnissen.

Meer aandacht voor rechtsstaat in nieuwe toetredingsprocedure EU | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 05-02-2020 00:00

De Europese Commissie publiceerde woensdag een nieuw voorstel voor het toetredingsproces voor nieuwe EU-lidstaten. Europarlementariër Tineke Strik is overwegend positief over de nieuwe plannen, waarin meer nadruk komt te liggen op het versterken van de rechtsstaat. 

Strik: "Het is voor zowel de EU als voor de inwoners van kandidaat-lidstaten erg belangrijk dat er meer aandacht komt voor de rechtsstaat. Daarnaast is het goed dat we de landen tijdens het toetredingsproces beter kunnen ondersteunen." 

In de nieuwe procedure komt meer nadruk te liggen op het versterken van de rechtsstaat en zullen kandidaat-lidstaten sneller profiteren van voordelen die samenhangen met toetreding. Daarbij wordt het makkelijker voor EU-landen om onderhandelingen gedeeltelijk terug te draaien wanneer omstandigheden in een kandidaat-lidstaat verslechteren. Het toetredingsproces werd voor het laatst herzien in 2003.

Strik wijst erop dat het terugdraaien van stappen in het toetredingsproces niet moet leiden tot meer onzekerheid voor toetredingslanden. "Het is goed dat met deze stap kan worden voorkomen dat kandidaat-lidstaten alleen tijdelijk aan toetredingseisen voldoen. Maar dit moet niet leiden tot politieke willekeur: landen moeten kunnen blijven rekenen op objectieve en heldere criteria voor toetreding. Bovendien zou de nieuwe methode niet tot meer, maar minder vertraging moeten leiden. 

Wat Strik betreft betekent het nieuwe voorstel ook dat de EU-landen nu hun groen licht geven om onderhandelingen met Noord-Macedonië en Albanië te starten. ”Dus zullen Nederland en Frankrijk hun verzet hiertegen moeten staken."