Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

23 documenten

SP wil tijdelijke crisisuitkering voor flexwerkers en zzp’ers

SP SP Nederland 17-03-2020 12:42

De SP wil dat het kabinet snel met een crisisuitkering komt voor mensen die als gevolg van de ingrijpende maatregelen tegen het coronavirus zonder werk en inkomen komen te zitten. Als het aan de SP ligt krijgen deze mensen de komende tijd een uitkering ter hoogte van het minimumloon als zij door de coronamaatregelen geen inkomen meer hebben.

‘Het zijn hele onzekere tijden, voor iedereen. Onze volksgezondheid staat voorop maar veel mensen komen in de problemen omdat ze plots een zonder inkomen komen te zitten. Deze tijdelijke maatregelen geeft de noodzakelijke adempauze die mensen nodig hebben’, zegt Lilian Marijnissen.

Komende woensdag spreekt de Tweede Kamer opnieuw met de minster-president over het coronavirus. Marijnissen wil dat in dit debat toezeggingen worden gedaan aan de groep flexwerkers met een onzeker contract en zzp’ers die zonder inkomen komen te zitten:

‘Ons voorstel is dat mensen die bijvoorbeeld een nul-urencontract in de horeca hebben, en van de ene op de andere dag zonder werk en inkomen zitten, zich bij de gemeente kunnen melden. Anders dan bij de bijstandsuitkering moet dan tijdelijk de sollicitatieplicht en de partner- en vermogenstoets worden overgeslagen. Mensen moeten snel geholpen kunnen worden. We zullen dit samen moeten doen.’

Interview Marli Huijer: "Rust"

SGP SGP Nederland 20-02-2020 00:00

Een uitbreiding van dit interview wordt eerdaags verwacht. 

  "Hou op met die herrie, want het is zondag!"  

Mens en ritme horen bij elkaar. Een nieuw menselijk leven, brengt al een ander ritme aan bij zijn ouders, maar ook bij hemzelf ontstaan er ritmes: het leven zelf, de hartslag, het licht en donker van dag en nacht. Er zijn opkomende en verdwijnende ritmes, versnelde en vertraagde ritmes in een mensenleven. In de wereld om ons heen zijn er ontelbare ritmes zoals die van dag en nacht en van de seizoenen lente, zomer, herfst en winter. Ze zijn zo gewoon, maar niet weg te denken uit ons leven. 

Er zijn ook ritmes waarvan we niet precies kunnen aangeven waarom ze er zijn. Pas als een ritme wordt onderbroken door een ongewone variatie, merken we dat het ritme bestaat of bestond. Denk bijvoorbeeld aan het aantrekken van schoenen. Normaal gesproken zal een mens niet de ene schoen aantrekken, een andere taak gaan uitvoeren en even later de andere schoen aantrekken. Dat onderbreekt het regelmatige ritme van het aantrekken van de ene schoen en vervolgens ook van de tweede schoen. Zo zijn er vele ritmes aan te wijzen die ons aantonen hoe vergroeid wij zijn met de ritmes in ons mensenleven. Als vanzelf gaan onze gedachten dan naar het hoofdstuk uit Prediker: “Er is een tijd om… en een tijd om…” Er is een tijd om… en om…”. Alleen al het lezen van dat Bijbelhoofdstuk laat je een ritme ervaren.

Marli Huijer

Het achterliggende decennium konden https://www.sgp.nl/actueel/interview-marli-huijer-rust-/11758we wetenschappelijk onderzoek naar ritmes tot ons nemen door de boeken van Marli Huijer. Huijer is hoogleraar Publieksfilosofie aan de Erasmus School of Philosophy, Erasmus Universiteit Rotterdam.Door haar studies naar ritme heeft ze meegewerkt aan een bewustwording van het belang van ritmes en tijdsordening. Hoewel ze zich niet op Goddelijke instellingen of richtlijnen beroept, komt ze wel tot opvallend overeenkomende conclusies. In haar eigen termen probeert ze de mens ervan te doordringen dat gezamenlijke ritmes en een rustdag (een ‘accudag’) van groot belang zijn voor het menselijk functioneren. Gezamenlijke ritmes moeten we niet verwaarlozen, maar weer herwaarderen. In een gesprek met haar krijgen we meer inzicht in haar bevindingen en pleidooien.

 

Hoe bent u gefascineerd geraakt door dit onderzoeksterrein?  “Dat is moeilijk precies aan te geven, want ik kan niet letterlijk een moment aanwijzen. Wat ik wel kan zeggen, is dat ik al heel lang een fascinatie heb voor tijd. Die interesse is waarschijnlijk begonnen omdat mijn vader natuurkundige was. Omdat ik filosofie van mens én cultuur doe, wil je ook altijd wel de raakvlakken met cultuur en filosofie behouden. Ik ben geïnteresseerd geraakt in wat wij doen met tijd en wanneer we dingen doen.”

 

Wat hebben ritme en religie met elkaar te maken?

“Religie staat heel dicht bij de oorsprong van de maatschappelijke ritmes, de organisatie van het maatschappelijke leven. Ritmes zijn heel funderend voor het sociale leven.

Als je de geschiedenis van religies beziet, kom je erachter dat, zodra ergens een priester is, zo iemand de taak op zich krijgt om vast te stellen wanneer je iets moet doen. Een priester hield het verstrijken van de tijden bij door bijvoorbeeld het opstapelen van stenen bij het veranderen van de maan. Door een jaarlijks terugkerend ritme was dan te achterhalen dat er na acht of twaalf stenen weer gezaaid of geoogst moest worden. Als je dat moment laat samenvallen met een feest, beïnvloed je daarmee de bereidheid van mensen om zich in te spannen voor het oogsten en het zorgen voor de samenleving door de voorraden niet vroegtijdig aan te spreken. Je kunt stellen dat het hebben van een priester (en dus een religie) van levensbelang was.”

 

Het weekritme draait op het scharnier van de zondag. Ik hoorde dat u ‘streng gereformeerd’ opgevoed bent. Hoe hebt u de zondag ervaren?

“Het lastige is dat je de ervaring hebt van dat moment zelf en de ervaring die je hebt als je terugblikt. Dat maakt dat je er niet eenduidig over kunt spreken.

Laat ik bij het nu beginnen. Het grote voordeel van de zondag is dat je leert dat er een dag is waarop je helemaal niets hoeft, waarop er geen verplichtingen zijn, behalve dan om naar de kerk gaan. Je leert om te niksen. Verveling is heel belangrijk voor de creatieve energie. Je lichaam komt tot rust en kan herstellen. Je hebt een dag waar je naar kunt uitkijken en waarop je kunt terugkijken. Zonder die afwisseling van werk en rust was het ook heel saai geweest. We zitten nu in een tijd waarin we altijd bereikbaar moeten zijn en altijd maar door moeten werken. Er is geen gezonde variatie meer tussen werk en rust. Het leven verliest zijn rust en zijn betekenis. Op zondag kon je nietsdoen, zonder dat je je schuldig moest voelen dat je je tijd verprutste. Van vroeger herinner ik me dat ik me ontzettend verveelde. Datzelfde lees je ook terug in allerlei verhalen van andere mensen: “O, wat verveelde ik me!”. Ik mocht thuis niets. We mochten de tuin niet uit en de straat niet op. We mochten niet breien en zo voort. Je mocht alleen de noodzakelijke handelingen voor het eten en slapen verrichten. We mochten niet wassen, maar wél afwassen, helaas.”

 

Hoe ervaart u de zondag nu? Hebt u het evenwicht gevonden?

“Ik pleit in mijn boek Ritme. Op zoek naar een terugkerende tijd voor het behoud van een ‘accudag’. Je hebt dan een dag zonder allemaal plannen, verplichtingen, moetens. Een dag waarop je weer helemaal tot rust kunt komen.”

 

Houd u zelf de zondag als rustdag?

“Ik zelf houd de zaterdag als rustdag. Ik kan dan op zondag mijn colleges voor maandag voorbereiden. Als ik dat op vrijdag zou doen, zit de stof niet meer goed in mijn hoofd.

Het zit echter nog wel zo in onze samenleving dat je je op de zondag als de rustdag kunt beroepen. Als je op een ochtend tegen je klussende buurman zou zeggen: ‘Hé, houd op met die herrie, want het is maandag!’, heeft dat niet dezelfde waarde dan dat je zou zeggen: ‘Hé, houd op met die herrie, want het is zondag!’.Ik moet wel zeggend dat als je eenmaal zo’n vaste dag als de zondag hebt, dat die toch wel erg te waarderen is. Ik woon in Amsterdam en als ik dan op zondagmorgen door de stad loop, heerst daar zo’n weldadige rust. Het is echt een genot. We leven dan wel in een sterk geseculariseerd land, maar ondertussen is slechts een klein percentage (ongeveer 5%) van de mensen op zondag aan het werk. Mensen blijven enorm hechten aan een vrij weekend.”

 

U bent een pleitbezorger van het ritme en van de herwaardering ervan in onze maatschappij. Welke reacties krijgt u daarop?

“Toen mijn boek uitkwam was er eerst nog niet zoveel bijval. Maar ik vind het verbazingwekkend hoe er door de tijd heen steeds maar aandacht blijft komen voor het boek en voor het onderwerp. Het dringt meer en meer door dat het belang van gezamenlijke ritmes een herwaardering moet krijgen.”

 

Krijgt u ook tegenreacties?

“Niet veel hoor, maar in het begin was er wel vanuit de hoek van de moeders wat opstand, want we hadden net de vrijheid geroken en door mijn studie dachten ze daar weer uit weggetrokken te kunnen worden. De vrijheid die verworven was, leek hierdoor bedreigt te worden, maar ik bepleit voor het maatschappijbreed organiseren van tijden. Als je denkt dat je persoonlijke vrijheid je ook de bescherming geeft die je verlangt, heb je het mis. Als een maatschappij het niet voor haar burgers organiseert, ga je het in je eentje niet redden.”

 

Hier ligt dus een taak voor de politiek. In de essaybundel van het SCP (Sociaal Cultureel Planbureau) “Komt tijd, komt raad?” betoogt u samen met mevrouw Sabelis dat de overheid de taak heeft om de regelmaat te bewaken. Hoe moet de overheid dat doen?

“Die taak moet de overheid weer veel serieuzer gaan oppakken. Door de secularisatie is er geen macht meer die de burgers richtlijnen geeft, zoals de religie dat deed. Een voorstel wat ik doe, is om, net als dat we de ruimte ordenen en daar commissies en zelfs een ministerie voor hebben, dat ook met tijd te doen. Er moet concreet een commissie van tijdsordening zijn. 

Om burgers voldoende te beschermen, zou iedereen het recht moeten hebben op 24 uur aaneengesloten vrijheid van werk en verplichtingen. In principe maakt het niet uit op welke dag dat is. Mensen mogen natuurlijk variëren, maar ik denk wel dat het een haast onmogelijke transitie is om dat naar een andere dag dan de zondag te verplaatsen. Onze geschiedenis is door de christelijke wortels nu eenmaal zo gevormd dat de zondag de vrije dag was.”

Als de SGP in het debat pleit voor de rust, willen we naast de religieuze argumenten ook andere argumenten aanvoeren, maar vaak wordt dat door andere partijen gewantrouwd, omdat we het toch allemaal Godsdienstig gemotiveerd betogen. Wat zou uw advies zijn?

“Ik vind dat je in een debat alle argumenten op hun merites moet beoordelen. Je kunt mijns inziens dus argumenten niet wegschuiven doordat ze van een bepaalde politieke partij komen. Het slaat de discussie dood als een pleidooi in een hokje van een bepaalde politieke kleur wordt gestopt. Het is niet goed als de discussie over een rustdag of accudag de mond wordt gesnoerd omdat het een typisch SGP-dingetje zou zijn. 

Mijn missie is dus om ook de niet-religieuze argumenten voor de overkoepelende rustdag serieus genomen te laten worden. Dat is wel heel belangrijk, want als je de zondag als rustdag eenmaal kwijt bent, krijg je hem niet meer terug.”

 

 

Interview door: Sjon van der Ree Doolaard Portretfoto door: Chris van Houts Hoofdafbeelding: De waterval als symbolisch beeld dat tegelijkertijd voor rust en rusteloosheid geldt. 

Interview Marli Huijer: "Rust"

SGP SGP Nederland 20-02-2020 00:00

Een uitbreiding van dit interview wordt eerdaags verwacht. 

  "Hou op met die herrie, want het is zondag!"  

Mens en ritme horen bij elkaar. Een nieuw menselijk leven, brengt al een ander ritme aan bij zijn ouders, maar ook bij hemzelf ontstaan er ritmes: het leven zelf, de hartslag, het licht en donker van dag en nacht. Er zijn opkomende en verdwijnende ritmes, versnelde en vertraagde ritmes in een mensenleven. In de wereld om ons heen zijn er ontelbare ritmes zoals die van dag en nacht en van de seizoenen lente, zomer, herfst en winter. Ze zijn zo gewoon, maar niet weg te denken uit ons leven. 

Er zijn ook ritmes waarvan we niet precies kunnen aangeven waarom ze er zijn. Pas als een ritme wordt onderbroken door een ongewone variatie, merken we dat het ritme bestaat of bestond. Denk bijvoorbeeld aan het aantrekken van schoenen. Normaal gesproken zal een mens niet de ene schoen aantrekken, een andere taak gaan uitvoeren en even later de andere schoen aantrekken. Dat onderbreekt het regelmatige ritme van het aantrekken van de ene schoen en vervolgens ook van de tweede schoen. Zo zijn er vele ritmes aan te wijzen die ons aantonen hoe vergroeid wij zijn met de ritmes in ons mensenleven. Als vanzelf gaan onze gedachten dan naar het hoofdstuk uit Prediker: “Er is een tijd om… en een tijd om…” Er is een tijd om… en om…”. Alleen al het lezen van dat Bijbelhoofdstuk laat je een ritme ervaren.

Marli Huijer

Het achterliggende decennium konden https://www.sgp.nl/actueel/interview-marli-huijer-rust/11758we wetenschappelijk onderzoek naar ritmes tot ons nemen door de boeken van Marli Huijer. Huijer is hoogleraar Publieksfilosofie aan de Erasmus School of Philosophy, Erasmus Universiteit Rotterdam.Door haar studies naar ritme heeft ze meegewerkt aan een bewustwording van het belang van ritmes en tijdsordening. Hoewel ze zich niet op Goddelijke instellingen of richtlijnen beroept, komt ze wel tot opvallend overeenkomende conclusies. In haar eigen termen probeert ze de mens ervan te doordringen dat gezamenlijke ritmes en een rustdag (een ‘accudag’) van groot belang zijn voor het menselijk functioneren. Gezamenlijke ritmes moeten we niet verwaarlozen, maar weer herwaarderen. In een gesprek met haar krijgen we meer inzicht in haar bevindingen en pleidooien.

 

Hoe bent u gefascineerd geraakt door dit onderzoeksterrein?  “Dat is moeilijk precies aan te geven, want ik kan niet letterlijk een moment aanwijzen. Wat ik wel kan zeggen, is dat ik al heel lang een fascinatie heb voor tijd. Die interesse is waarschijnlijk begonnen omdat mijn vader natuurkundige was. Omdat ik filosofie van mens én cultuur doe, wil je ook altijd wel de raakvlakken met cultuur en filosofie behouden. Ik ben geïnteresseerd geraakt in wat wij doen met tijd en wanneer we dingen doen.”

 

Wat hebben ritme en religie met elkaar te maken?

“Religie staat heel dicht bij de oorsprong van de maatschappelijke ritmes, de organisatie van het maatschappelijke leven. Ritmes zijn heel funderend voor het sociale leven.

Als je de geschiedenis van religies beziet, kom je erachter dat, zodra ergens een priester is, zo iemand de taak op zich krijgt om vast te stellen wanneer je iets moet doen. Een priester hield het verstrijken van de tijden bij door bijvoorbeeld het opstapelen van stenen bij het veranderen van de maan. Door een jaarlijks terugkerend ritme was dan te achterhalen dat er na acht of twaalf stenen weer gezaaid of geoogst moest worden. Als je dat moment laat samenvallen met een feest, beïnvloed je daarmee de bereidheid van mensen om zich in te spannen voor het oogsten en het zorgen voor de samenleving door de voorraden niet vroegtijdig aan te spreken. Je kunt stellen dat het hebben van een priester (en dus een religie) van levensbelang was.”

 

Het weekritme draait op het scharnier van de zondag. Ik hoorde dat u ‘streng gereformeerd’ opgevoed bent. Hoe hebt u de zondag ervaren?

“Het lastige is dat je de ervaring hebt van dat moment zelf en de ervaring die je hebt als je terugblikt. Dat maakt dat je er niet eenduidig over kunt spreken.

Laat ik bij het nu beginnen. Het grote voordeel van de zondag is dat je leert dat er een dag is waarop je helemaal niets hoeft, waarop er geen verplichtingen zijn, behalve dan om naar de kerk gaan. Je leert om te niksen. Verveling is heel belangrijk voor de creatieve energie. Je lichaam komt tot rust en kan herstellen. Je hebt een dag waar je naar kunt uitkijken en waarop je kunt terugkijken. Zonder die afwisseling van werk en rust was het ook heel saai geweest. We zitten nu in een tijd waarin we altijd bereikbaar moeten zijn en altijd maar door moeten werken. Er is geen gezonde variatie meer tussen werk en rust. Het leven verliest zijn rust en zijn betekenis. Op zondag kon je nietsdoen, zonder dat je je schuldig moest voelen dat je je tijd verprutste. Van vroeger herinner ik me dat ik me ontzettend verveelde. Datzelfde lees je ook terug in allerlei verhalen van andere mensen: “O, wat verveelde ik me!”. Ik mocht thuis niets. We mochten de tuin niet uit en de straat niet op. We mochten niet breien en zo voort. Je mocht alleen de noodzakelijke handelingen voor het eten en slapen verrichten. We mochten niet wassen, maar wél afwassen, helaas.”

 

Hoe ervaart u de zondag nu? Hebt u het evenwicht gevonden?

“Ik pleit in mijn boek Ritme. Op zoek naar een terugkerende tijd voor het behoud van een ‘accudag’. Je hebt dan een dag zonder allemaal plannen, verplichtingen, moetens. Een dag waarop je weer helemaal tot rust kunt komen.”

 

Houd u zelf de zondag als rustdag?

“Ik zelf houd de zaterdag als rustdag. Ik kan dan op zondag mijn colleges voor maandag voorbereiden. Als ik dat op vrijdag zou doen, zit de stof niet meer goed in mijn hoofd.

Het zit echter nog wel zo in onze samenleving dat je je op de zondag als de rustdag kunt beroepen. Als je op een ochtend tegen je klussende buurman zou zeggen: ‘Hé, houd op met die herrie, want het is maandag!’, heeft dat niet dezelfde waarde dan dat je zou zeggen: ‘Hé, houd op met die herrie, want het is zondag!’.Ik moet wel zeggend dat als je eenmaal zo’n vaste dag als de zondag hebt, dat die toch wel erg te waarderen is. Ik woon in Amsterdam en als ik dan op zondagmorgen door de stad loop, heerst daar zo’n weldadige rust. Het is echt een genot. We leven dan wel in een sterk geseculariseerd land, maar ondertussen is slechts een klein percentage (ongeveer 5%) van de mensen op zondag aan het werk. Mensen blijven enorm hechten aan een vrij weekend.”

 

U bent een pleitbezorger van het ritme en van de herwaardering ervan in onze maatschappij. Welke reacties krijgt u daarop?

“Toen mijn boek uitkwam was er eerst nog niet zoveel bijval. Maar ik vind het verbazingwekkend hoe er door de tijd heen steeds maar aandacht blijft komen voor het boek en voor het onderwerp. Het dringt meer en meer door dat het belang van gezamenlijke ritmes een herwaardering moet krijgen.”

 

Krijgt u ook tegenreacties?

“Niet veel hoor, maar in het begin was er wel vanuit de hoek van de moeders wat opstand, want we hadden net de vrijheid geroken en door mijn studie dachten ze daar weer uit weggetrokken te kunnen worden. De vrijheid die verworven was, leek hierdoor bedreigt te worden, maar ik bepleit voor het maatschappijbreed organiseren van tijden. Als je denkt dat je persoonlijke vrijheid je ook de bescherming geeft die je verlangt, heb je het mis. Als een maatschappij het niet voor haar burgers organiseert, ga je het in je eentje niet redden.”

 

Hier ligt dus een taak voor de politiek. In de essaybundel van het SCP (Sociaal Cultureel Planbureau) “Komt tijd, komt raad?” betoogt u samen met mevrouw Sabelis dat de overheid de taak heeft om de regelmaat te bewaken. Hoe moet de overheid dat doen?

“Die taak moet de overheid weer veel serieuzer gaan oppakken. Door de secularisatie is er geen macht meer die de burgers richtlijnen geeft, zoals de religie dat deed. Een voorstel wat ik doe, is om, net als dat we de ruimte ordenen en daar commissies en zelfs een ministerie voor hebben, dat ook met tijd te doen. Er moet concreet een commissie van tijdsordening zijn. 

Om burgers voldoende te beschermen, zou iedereen het recht moeten hebben op 24 uur aaneengesloten vrijheid van werk en verplichtingen. In principe maakt het niet uit op welke dag dat is. Mensen mogen natuurlijk variëren, maar ik denk wel dat het een haast onmogelijke transitie is om dat naar een andere dag dan de zondag te verplaatsen. Onze geschiedenis is door de christelijke wortels nu eenmaal zo gevormd dat de zondag de vrije dag was.”

Als de SGP in het debat pleit voor de rust, willen we naast de religieuze argumenten ook andere argumenten aanvoeren, maar vaak wordt dat door andere partijen gewantrouwd, omdat we het toch allemaal Godsdienstig gemotiveerd betogen. Wat zou uw advies zijn?

“Ik vind dat je in een debat alle argumenten op hun merites moet beoordelen. Je kunt mijns inziens dus argumenten niet wegschuiven doordat ze van een bepaalde politieke partij komen. Het slaat de discussie dood als een pleidooi in een hokje van een bepaalde politieke kleur wordt gestopt. Het is niet goed als de discussie over een rustdag of accudag de mond wordt gesnoerd omdat het een typisch SGP-dingetje zou zijn. 

Mijn missie is dus om ook de niet-religieuze argumenten voor de overkoepelende rustdag serieus genomen te laten worden. Dat is wel heel belangrijk, want als je de zondag als rustdag eenmaal kwijt bent, krijg je hem niet meer terug.”

 

 

Interview door: Sjon van der Ree Doolaard Portretfoto door: Chris van Houts Hoofdafbeelding: De waterval als symbolisch beeld dat tegelijkertijd voor rust en rusteloosheid geldt. 

Europa moet doorpakken om turbotechkapitalisme aan te pakken | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 19-02-2020 00:00

De Europese Commissie presenteerde woensdag haar plannen om de EU klaar te stomen voor het digitale tijdperk. Europarlementariër Kim van Sparrentak deelt de urgentie van de Europese Commissie om te zorgen dat digitalisering in dienst komt te staan van de mens en de samenleving. “We moeten alle zeilen bijzetten om het turbotechkapitalisme te stoppen. Europa heeft een cruciale opdracht om technologische ontwikkeling niet alleen te laten werken voor bedrijven: mensen moeten er beter van worden.”

Lees ook de analyse: Hoe gaan we slim om met kunstmatige intelligentie?

Met deze plannen toont Eurocommissaris voor digitalisering Margrete Vestager dat dit thema hoog op de agenda staat bij de nieuwe Europese Commissie. Net als bij de Europese Green Deal ziet GroenLinks ambitie, maar is het wachten hoe die zich vertaalt in concrete initiatieven en regels. “Het is nu zaak dat de Europese Commissie maatregelen neemt om de doorgeschoten macht van techbedrijven in te perken en snel met regels komt om nieuwe ontwikkelingen, zoals kunstmatige intelligentie, in goede banen te leiden. Daarvoor moeten we snel werk maken van de hervorming van het mededingingsbeleid, meer publieke investeringen in innovatie en strenger Europees toezicht op techgiganten en wat ze met onze gegevens doen”, aldus Van Sparrentak. 

Voorzorgsprincipe

Op het vlak van kunstmatige intelligentie presenteert de Europese Commissie een discussiestuk met onder andere een vrijwillig label voor ethische toepassingen en een breed debat over gezichtsherkenning in de openbare ruimte. Van Sparrentak waarschuwt dat vrijwilligheid niet voldoende is: “De ontwikkeling van kunstmatige intelligentie kunnen we niet alleen aan de markt overlaten. Het voorzorgsprincipe moet voorop staan. Juist met duidelijke regels kunnen we innovatie in de juiste richting sturen. Zo lossen we de grote maatschappelijke vraagstukken van deze tijd op, in plaats van dat we nieuwe problemen creëren.”

Van Sparrentak is bezorgd over het gebrek aan ambitie op sociaal vlak. “De Europese Commissie zegt dat iedereen de kansen van digitalisering moet kunnen grijpen, maar heeft onvoldoende oog voor het aanpakken van bestaande problemen. Bijvoorbeeld bij maaltijdbezorgers en andere werknemers die geen sociale bescherming krijgen of de invloed van verhuurplatforms als Airbnb op de leefbaarheid van onze steden. Voor deze ‘platformeconomie’ ontbreekt de urgentie om de rechten van werknemers en de betaalbaarheid van woningen te beschermen.”

Arbeidsmarkt op de schop

SGP SGP Nederland 23-01-2020 00:00

De SGP kan zich goed vinden in de koers die de commissie-Borstlap aangeeft voor de arbeidsmarkt. Werkgevers en werkenden zijn gebaat bij een eenvoudiger systeem van arbeidscontracten. Ook is het hard nodig dat alle werkenden sociale bescherming hebben bij ziekte en arbeidsongeschiktheid. En het klimaat voor werkgevers moet vriendelijker. SGP-Kamerlid Chris Stoffer: “Ik ben blij dat de commissie een dikke streep zet onder het belang van duurzame arbeidsrelaties. Dat is van groot belang voor een gezonde samenleving. Flexibiliteit is goed, maar de huidige regels leiden steeds vaker tot oneerlijke situaties. We moeten toe naar een eerlijker systeem voor iedereen, waarin werken voor iedereen meer loont en waar iedereen bescherming heeft bij ziekte en arbeidsongeschiktheid.” De SGP blijft staan voor het goed recht van gezonde zzp’ers. De fiscale regelingen moeten niet zomaar op de helling. Bepaalde groepen werkenden kozen er de afgelopen jaren echter vooral door de zeer royale fiscale regels voor om zzp’er te worden. De commissie-Borstlap benoemt terecht dat er geen oneigenlijke (fiscale) prikkels moeten zijn. Ook de SGP vindt het daarom wenselijk om alle werkenden fiscaal meer gelijk te behandelen. Daarnaast is het positief dat de commissie niet eenzijdig kiest voor een verplichte verzekering voor zelfstandigen en ruimte laat voor alternatieven. Werkgevers zijn de afgelopen jaren steeds verder ingesnoerd door een web aan wettelijke regels. Om te komen tot een gezonde arbeidsmarkt is een gunstiger behandeling van werkgevers broodnodig. Het is mogelijk om te werken aan duurzame arbeidsrelaties zonder werkgevers te overladen met gedetailleerde verplichtingen. Het beperken van de loondoorbetaling tot een jaar vindt de SGP ook een goede stap. De commissie geeft terecht aan dat de oorzaak van de huidige problemen in belangrijke mate in onze eigen wetgeving ligt. De SGP mist in het rapport echter aandacht voor de negatieve gevolgen van de regelgeving die te maken heeft met de interne markt van de EU. De grote verschillen tussen lidstaten leiden tot problemen voor de Nederlandse arbeidsmarkt. Ook de EU moet daarom de bakens verzetten. 



Het eerste Huis van het Recht is een feit!

SP SP Nederland 13-01-2020 17:44

Afgelopen maandag werd in Heerlen het eerste Huis van het Recht in Nederland geopend. ‘Een geweldige stap, want als mensen hun recht niet meer kunnen halen, dan blijft onrecht bestaan,’ aldus SP-Tweede Kamerlid Michiel van Nispen. De SP nam enige tijd geleden het initiatief voor huizen van het recht omdat in een rechtstaat het vanzelfsprekend zou moeten zijn dat je je recht kunt halen. Toch is het de laatste jaren steeds moeilijker geworden om dat daadwerkelijk te kunnen doen.

Het eerste Huis van het Recht is nu een feit. Van Nispen: ‘Het is heel mooi dat Heerlen de primeur heeft. En dat is niet voor niets. De waarnemend burgemeester van Heerlen, Emile Roemer, heeft zich hier enorm voor ingezet. In samenwerking met de president van de rechtbank Peter Pulles en het Juridisch Loket. Het is ook mooi dat de Minister enthousiast is over ons initiatief. Nu gaan we ervoor zorgen dat op nog veel meer plekken in het land ook Huizen van Het Recht komen. Heerlen laat zien dat het kan. Maar zoiets lukt niet vanzelf. Naast een goed idee heb je lokale betrokkenheid en mensen met lef, zoals Emile Roemer, nodig om hier werk van te maken.’

Waarom is je recht halen in Nederland voor veel mensen lastig?

Het zijn ingewikkelde procedures, waar veel mensen al niet eens aan beginnen. Ook vanwege de hoge kosten, je bent zo honderden euro's kwijt aan griffierecht. De grote beveiligde rechtbanken zijn vaak ook niet in de buurt, dat is ook een drempel voor veel mensen om naar de rechter te stappen. Bovendien duurt het lang voor een zaak voorkomt. Problemen sluimeren daardoor lang en escaleren voordat ze bij de rechter komen.

Welke oplossing bieden de Huizen van het recht voor deze problemen?

Iedereen heeft recht op recht. Of in ieder geval recht op hulp bij een oplossing. Dat moet in de buurt zijn, laagdrempelig en betaalbaar. Juridische of sociale hulp op een niet al te ingewikkelde manier tegen niet al te hoge kosten. Mensen moeten er op kunnen vertrouwen dat de overheid er voor hen is als ze die nodig hebben. Voor iedere 60.000 inwoners moet een rechter nabij zijn. In de Huizen van het recht zit een spreekuurrechter, maar ook een mediator, een advocaat, en schuldhulp. Daarnaast is er verbinding met bijvoorbeeld het wijkteam en de sociale dienst van de gemeente. De Huizen van het recht moeten een Eerste Hulp bij sociaal-juridische vraagstukken worden. Een soort huisarts van de juridische wereld.

Lees hier ons plan voor de Huizen van het recht.

Met de verplichte tegenprestatie van het kabinet is echt niemand geholpen

PvdA PvdA VVD Nederland 28-11-2019 10:11

Door Gijs van Dijk op 28 november 2019 Delen  

De Participatiewet voldoet niet en moet fundamenteel op de schop. Die conclusie mogen we na de eindevaluatie van het SCP wel trekken. Staatssecretaris Tamara van Ark (VVD) onderschrijft de belangrijkste conclusies, maar kiest toch voor het verplicht stellen van een dwingende tegenprestatie. Terwijl SCP-directeur Kim Putters expliciet stelt dat deze niet ‘bijdraagt aan het vinden van werk’. Werkgevers zitten nu eenmaal niet te wachten op mensen die verplicht worden iets te doen wat ze niet willen.

Tijd voor een andere manier van denken

Tijd voor een andere manier van denken, zou je zeggen. Maar helaas schiet het kabinet in een pavlov-reactie: wantrouwen. Wantrouwen in gemeenten, die blijkbaar alleen met een dictaat uit Den Haag van de Participatiewet een succes kunnen maken. Maar vooral wantrouwen richting de kwetsbare mensen die het vaak niet makkelijk hebben en wel wat liefde kunnen gebruiken.

Wie praat met mensen die al lang zonder werk zitten, ziet dat ‘niet willen’ nauwelijks aan de orde is. ‘Nog niet kunnen’ wel. Het hardnekkige en misplaatste VVD-cliché is dat van de thuis op de bank zittende, niet vooruit te branden bijstandsgerechtigde. In werkelijkheid is een groot deel van deze mensen mantelzorger. Of men doet nuttig en waardevol vrijwilligerswerk.

Voor veel van deze mensen is de afstand tot de arbeidsmarkt simpelweg te groot. Zij kampen met fysieke gezondheidsproblemen, hebben schulden of verkeren mentaal in zwaar weer. Deze groep help je niet door ze verder te korten. Wel door ze met vertrouwen tegemoet te treden, in een persoonlijk en motiverend gesprek te kijken waar de mogelijkheden liggen en op basis daarvan een intensief, langdurig en doelgericht traject te beginnen. Persoonlijke begeleiding, met als mogelijk doel werk op de reguliere arbeidsmarkt. Maar ook met betere begeleiding zal de arbeidsmarkt voor een groep onbereikbaar blijven.

Dat bereiken we niet met dwang, maar met vertrouwen

Als gemeente willen we ervoor zorgen dat alle inwoners op hun manier van waarde zijn.  Dat bereiken we niet met dwang, maar met vertrouwen. Niet door papier te prikken, maar door samen het sociale isolement te doorbreken en met buurtbewoners een stukje te gaan wandelen. Niet door achter ieder verkeerd ingevuld formulier kwade bedoelingen te zien, maar door met beter welzijnswerk samen de achterliggende problemen te lijf te gaan. Niet door koste wat kost op zoek te gaan naar een tijdelijk en slecht betaald dienstverband, maar met het bieden van een basisbaan (denk aan een conciërge op de basisschool), waar iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt thuis én maatschappelijk van grote waarde is.

Kabinet, kom met gerichte aanpassingen in de Participatiewet en vergeet vooral het verplichten van de vaak totaal contraproductieve tegenprestatie

Gijs van Dijk, Tweede Kamerlid PvdA, en PvdA-wethouders van: Oldambt, Groningen, Heerde, Laarbeek, Enschede, Gouda, Langedijk, Someren, Haaksbergen, Hattem, Westerkwartier en Valkenswaard.

Tweede Kamerlid

ChristenUnie en PvdA willen fonds voor opkopen problematische schulden

ChristenUnie ChristenUnie PvdA Nederland 10-10-2019 04:14

Door Webredactie op 10 oktober 2019 om 06:12

ChristenUnie en PvdA willen fonds voor opkopen problematische schulden

De schuldenproblematiek in Nederland is enorm en groeit nog steeds. Anderhalf miljoen huishoudens hebben risicovolle of problematische schulden: een gezin in elke straat. ChristenUnie en PvdA willen daarom dat er een Nationaal Saneringsprogramma komt om mensen met schulden te helpen. Tweede Kamerleden Gijs van Dijk (PvdA) en Eppo Bruins (ChristenUnie) vragen staatssecretaris Van Ark om hier onderzoek naar te doen en een pilot te starten.

Volgens brancheorganisatie NVVK hebben mensen met problematische schulden gemiddeld 14 schuldeisers, en een gemiddelde schuld van 43.000 euro. Het woud aan schuldeisers leidt tot een onoverzichtelijke administratie, financiële stress, en hoog oplopende kosten.

ChristenUnie en PvdA pleiten er daarom voor om probleemschulden over te laten nemen door een daarvoor opgericht publiek-privaat fonds. De overheid, maar bijvoorbeeld ook banken, vermogensfondsen, maatschappelijke organisaties en kerken kunnen hieraan een bijdrage leveren. Door tussenkomst van het fonds, hebben mensen nog maar één schuldeiser, lopen de schulden niet meer verder op, en hulpverleners kunnen zich richten op schuldhulpverlening en de schuldsanering. Afgeloste schulden stromen weer terug in het fonds, waardoor dat op peil blijft.

Breekijzer

ChristenUnie-Kamerlid Eppo Bruins: “Schulden zijn een pervers verdienmodel geworden van incassobureaus en handelaren die een slaatje willen slaan uit de situatie waar mensen met schulden zich in bevinden. Door die industrie houden schulden zichzelf vaak in stand en zorgen ze voor een stapeling van problemen. Het is tijd om het breekijzer daarin te zetten en te zorgen dat mensen met schulden daadwerkelijk kunnen werken aan nieuw perspectief, hun schulden kunnen aflossen en waar nodig met hulp van vrijwilligers structureel afscheid nemen van hun schuld.”

PvdA-Kamerlid Gijs van Dijk: “Probleemschulden hebben een enorme impact op mensen. Kan je de boodschappen nog wel betalen? Kunnen je kinderen wel mee op schoolreisje? Wat begint als een kleine schuld, groeit mensen al snel boven het hoofd. Een geldverslindende schuldenindustrie maakt nu winst ten koste van de problemen van mensen. Een gezin met problematische schulden heeft gemiddeld 14 schuldeisers. Dat levert enorme chaos en stress op en bemoeilijkt een oplossing. We willen deze mensen helpen. Door probleemschulden over te nemen creëren we rust zodat mensen kunnen werken aan een oplossing. Dan kan je weer zeker zijn dat je een toekomst kunt opbouwen.”

Nu worden schuldpakketten vaak opgekocht door incassobureaus die winst willen maken op de schulden van mensen. Ze kopen de schulden op tegens soms maar vier procent van de oorspronkelijke waarde en proberen dan met een agressieve incassostrategie om winst te maken met de handel in schulden. Het fonds wil dat verdienmodel breken door de schuldpakketten zelf op te kopen.

Bij het Kamerdebat over schulden gaan Van Dijk en Bruins de Staatssecretaris vragen om verder onderzoek te doen naar een dergelijk fonds, bijvoorbeeld naar de kosten en de maatschappelijke baten. Brancheorganisatie NVVK en vrijwilligersorganisaties als SchuldHulpMaatje hebben al aangegeven enthousiast te zijn over dit plan en begeleiding te willen bieden aan mensen die door dit programma geholpen worden.

CDA en ChristenUnie willen parlementair onderzoek naar overheidsorganisaties

ChristenUnie ChristenUnie CDA Nederland 18-09-2019 11:39

Door Webredactie op 18 september 2019 om 12:42

CDA en ChristenUnie willen parlementair onderzoek naar overheidsorganisaties

CDA en de ChristenUnie willen een parlementair onderzoek naar de uitvoeringsorganisaties van de overheid. Dat voorstel doen de fractievoorzitters Heerma (CDA) en Segers (ChristenUnie) vandaag bij de Algemene Politieke Beschouwingen.

De problemen bij uitvoeringsorganisaties zoals de Belastingdienst, het UWV, de IND en het CBR raken volgens de fractievoorzitters het vertrouwen van de burger in de overheid. Diensten zijn vaak onbereikbaar, anoniem en weinig behulpzaam. De ombudsman concludeerde onlangs dat inmiddels ook zelfredzame burgers vastlopen in de complexiteit van regels en bureaucratie.

Pieter Heerma: “De overheid moet dienstbaar zijn aan de samenleving. Nu lopen mensen te vaak op tegen een bureaucratische muur. Ze voelen zich machteloos en niet gehoord. De menselijke maat moet terug bij de uitvoeringsdiensten die verstrikt zijn geraakt in ingewikkelde regels en wetgeving. Daarom is het nodig dat ook de Tweede Kamer haar eigen rol tegen het licht houdt in een parlementair onderzoek”.

ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers: “DUO, UWV en de Belastingdienst vormen vaak het eerste contact van burgers met de overheid. Dat is te vaak geen succes. De overheid is dan geen dienstbare overheid. De overheid is soms een gesloten bastion. Regels lijken belangrijker dan mensen, systemen falen, wachttijden zijn te lang en burgers worden van het kastje naar de muur gestuurd. Met een parlementair onderzoek willen we langer terugkijken naar waar het fout gaat en is gegaan met de uitvoering van overheidsbeleid, inclusief de rol die de Tweede Kamer daarin speelde bij het optuigen van deze organisaties.”

SP, GroenLinks en PvdA presenteren alternatieven voor 2020

SP SP GroenLinks PvdA Nederland 18-09-2019 05:02

De winsten en uitkeringen aan aandeelhouders zijn gigantisch, maar de lonen van mensen blijven achter. De kosten voor de boodschappen, wonen, energie en zorg zijn wel  flink gestegen.

De SP komt daarom samen met GroenLinks en PvdA met een sociaal en rechtvaardig alternatief, waarbij rijken en multinationals meer bijdragen aan de Nederlandse samenleving, zodat we extra kunnen investeren in zorg, onderwijs en politie.

Samen laten we zien dat je voor hetzelfde geld andere keuzes kunt maken. De keuze om te investeren in een hoger minimumloon, en de daaraan gekoppelde uitkeringen, bijvoorbeeld. Maar ook om in opmaat naar het helemaal afschaffen, het eigen risico voor komend jaar vast te halveren. En door meer te investeren in een betaalbaar huis voor iedereen.

We investeren in het aanpakken van de werkdruk en het verhogen van de lonen in de zorg, het onderwijs, de politie en de sociaal advocatuur.

Het is tijd voor rechtvaardigheid! Ben je nog geen vriend voor rechtvaardigheid? Sluit je dan nu aan!