Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

49 documenten

Investeren in waardevolle regio’s: 180 miljoen euro voor Regio Deals

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 14-02-2020 15:37

Door Webredactie op 14 februari 2020 om 15:45

Investeren in waardevolle regio’s: 180 miljoen euro voor Regio Deals

Een sterke en veerkrachtige samenleving begint in de regio: de plek waar we wonen, werken en onze vrije tijd doorbrengen. Het kabinet zet dan ook in op nauwe samenwerking met de regio’s. Vandaag heeft de ministerraad ingestemd met het voorstel voor 14 nieuwe Regio Deals van minister Schouten (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) en minister Knops (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties). Voor deze deals is 180 miljoen euro beschikbaar uit de Regio Envelop waar in totaal deze kabinetsperiode 950 miljoen euro in zit.

Tweede Kamerlid Stieneke van der Graaf (ChristenUnie) is blij met de uitkomst: ‘De ChristenUnie gelooft in de kracht van de regio. Eén van de redenen voor onze kabinetsdeelname is dat we willen dat dit een kabinet is voor heel Nederland, inclusief de regio’s. Vandaag maakt het kabinet die belofte waar door onder meer extra geld te investeren in gebieden in Groningen, Friesland, Veluwe, Overijssel en Zeeland.

We investeren onder meer in werk en woningen in Groningen, de leefomgeving van Zuidoost-Friesland, de mobiliteit op de Veluwe, duurzame groei van de regio van Zwolle, het onderwijs en innovatiekracht van Zeeuws-Vlaanderen, het vergroten van de leefbaarheid van wijken in Utrecht en Zeist, en nog veel meer. We hopen dat deze Regio Deals een krachtige extra stimulans geven aan deze gebieden en dagen het kabinet uit om op deze weg verder te gaan en een echt kabinet voor de regio te zijn.’

Met de Regiodeals investeren we onder andere in:

De leefomgeving en het landschap in Zuidoost-Friesland.

De leefbaarheid en veiligheid in de stad Groningen.

Werk en woningen in Oost-Groningen.

Een duurzame groei voor Zwolle.

Vakantieparken, mobiliteit en tegengaan van criminaliteit op de Veluwe.

Verduurzaming van de glastuinbouwsector en vergroten van de bewonersbetrokkenheid in FruitDelta Rivierenland.

Een circulaire groei van de economie van de CleantechRegio.

Nieuwe ordening van de leefomgeving en ontwikkeling van Noordoost-Brabant.

‘Future farming’ en behouden en aantrekken van talent voor Noord-Limburg.

Onderwijs, economie en arbeidsmarkt voor Drechtsteden en Gorinchem.

De verduurzaming en ontwikkeling van ecologie in de Zuid-Hollandse Delta.

Het vergroten van de leefbaarheid van wijken in Utrecht, Nieuwegein en Zeist.

Het creëren van werkgelegenheid in de Kop van Noord-Holland.

Het onderwijs, de identiteit en innovatiekracht van Zeeuws-Vlaanderen.

Minister Carola Schouten: ‘Uit alle ingediende voorstellen spreekt een enorm enthousiasme en een grote gedrevenheid om aan de slag te gaan. In heel Nederland zien we unieke samenwerkingen waarin partijen elkaar opzoeken om samen te werken aan het verder brengen van de regio. Dat is precies waar de Regio Envelop voor bedoeld is: samenwerken aan de plek waar we met elkaar wonen, werken, leren en leven. Al deze verschillende plekken zijn bijzonder en samen vormen ze het Nederland zoals wij dat kennen. Ik kijk uit naar de uitwerking en vervolgstappen die er nu gezet gaan worden.’

Koningspreek door minister Sigrid Kaag

D66 D66 Nederland 09-02-2020 12:30

Koningspreek door minister Sigrid Kaag

Lees hier de Koningspreek door onze minister Sigrid Kaag Kaag in de Remonstrantse kerk Bussum terug. De titel van de preek is ‘Recht doen, trouw betrachten en wandelen met God’.

Gemeente,

Afgelopen week was ik op bezoek in het Heilige Land. Ik leidde een economische missie in Israël en de Palestijnse Gebieden, waaronder Gaza. Ik mocht een krans legggen bij Yad Vashem ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Shoa. Dat was veelbetekend – ook voor mij persoonlijk -, ook in het licht van de herdenking van 75 jaar Holocaust.

In de Palestijnse gebieden verkenden we de kansen voor meer samenwerking in de landbouw en op het gebied van water.

U weet misschien dat mijn man en ik een huis in Jeruzalem hebben. Mijn oudste dochter is er geboren. Ik denk dat het een van de plekken is waar ik mij het meeste thuisvoel, waar ik het meeste ‘thuiskom’.

Ik geniet er van onze vrienden, van onze tuin en van de stad zelf, die, zoals Simon Sebag Montefiore zo mooi zegt, ‘het huis van God is, de hoofdstad van twee volken, de tempel van drie godsdiensten en de enige stad die twee keer bestaat: op aarde en in de hemel.’

Iedereen die Jeruzalem heeft bezocht, weet wat ik bedoel als ik zeg dat het goddelijke hier dichtbij voelt. Niet voor niets reizen ieder jaar 3,5 miljoen mensen naar Jeruzalem voor reflectie, bezinning en contemplatie. Velen met de vraag: hoe moet ik goed leven? Hoe moet ik wandelen met God?

Zojuist lazen wij uit het boek van de profeet Micha, die 2500 jaar geleden leefde in het stadje Moreset, ten zuidwesten van Jeruzalem. Micha leeft dan in roerige tijden. Hij kondigt aan dat Samaria, de hoofdstad van het rijk Israël, zal worden belegerd en zal worden ingenomen.

Ook Jeruzalem en het koninkrijk Juda zullen dat lot ten deel vallen. Micha voorspelt de verwoesting van de tempel, een ondenkbare gebeurtenis in die tijd.

De profeet verzet zich tegen ‘de leiders van Jacobs nageslacht’, de ‘hooggeplaatsten onder het volk’, zo zei hij. Zij leven in zonde en zij hebben de Heer hun rug toegekeerd. Zij willen niets weten van gerechtigheid en zij verdraaien het recht. Als het volk vraagt wat ze kunnen doen om hun zonden goed te maken, geeft Micha een van de prachtigste antwoorden denkbaar. Het is een van de mooiste passages uit de Bijbel.

‘Je weet, mens, wat de Heer van je wil’, zegt de profeet. ‘Niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig te wandelen met je God.’

Recht te doen. Trouw te betrachten. En nederig te wandelen met God. Kent u een mooiere samenvatting van het Bijbelse verhaal?

De filosofen hebben ons door de eeuwen heen bedolven met gedachten over gerechtigheid. De Grieken zochten niet voor niets via het Schone, het Ware én het Goede naar het ideale leven. De zoektocht naar het goede is al millennialang het leitmotief van de ethiek, de politicologie, de staatsvorming en de denkwijze waarop wij ons tot elkaar verhouden.

Hoe moeten wij rechtvaardig met elkaar omgaan? Hoe moeten wij rechtvaardig leven? Hoe zorgen wij voor een rechtvaardige wereld? Het is soms moeilijk om zo’n begrip precies uit te leggen – rechtvaardigheid -, maar je voelt wel wat je ermee bedoelt.

Iedereen wordt vrij en gelijk in waardigheid en met dezelfde rechten geboren. Iedereen heeft het recht op een menselijk bestaan. De gouden regel, die in alle religies terugkeert, leert ons: Iedereen wil behandeld worden zoals anderen zelf behandeld zouden willen worden.

Hoe houden wij ons aan deze belofte? Brengen wij de gouden regel in de praktijk? Nu, 2500 jaar na Micha, is het leven van de gemiddelde mens er ontegenzeggelijk beter op geworden.

Maar rechtvaardigheid blijft werk in uitvoering. We moeten in de spiegel blijven kijken. Het is een waarde die wij moeten blijven voeden, anders dreigt het betekenisloos te worden.

Veel generaties voor ons waren ervan overtuigd dat zij leefden in een bijzondere tijd, in een overgangstijd. Achteraf nemen historici zulke claims vaak met een korrel zout. Met het risico om in dezelfde valkuil te stappen, zeg ik nu toch: ik geloof dat wij, in het jaar 2020, voor enkele belangrijke keuzes staan, die bepalend zijn voor het leven in de 21e en 22e eeuw. En in die keuzes spreekt het appel door van Micha: hoe willen wij recht doen?

Geopolitieke spanningen zorgen voor een bemoeilijking van mondiale afspraken over mondiale problemen. Ook wel genoemd ‘problemen zonder paspoort’. Een existentiële klimaatcrisis bedreigt de basis van het leven op aarde. Een vertrouwenscrisis van mensen in overheden, in grote ‘systemen’ – en misschien soms tussen mensen onderling – zorgt voor rafels aan het sociale contract. De digitale wereld kan een feest zijn, maar krijgt steeds donkerdere randen.

We gaan naar een nieuw type samenleving, waarin we anders communiceren, werken en voor onszelf – en elkaar – zorgen. De samenleving wordt dynamischer en door vervagende grenzen wordt de wereld kleiner. Meer dan ooit is een virus in een provincie in China een risico voor de inwoners van Jakarta of Dublin of Haarlem.

Die nieuwe samenleving biedt veel kansen, maar leidt ook tot ongemak, onzekerheid, en soms tot conflicten. Wij kunnen niet anders dan op een nieuwe manier kijken naar de verhoudingen in de samenleving, naar internationale samenwerking, naar onze impact op de planeet, naar financiële systemen, naar de wereldhandel, naar de invloed van grote bedrijven, en naar onszelf en naar onze buren.

Dit alles stelt ons voor vragen, die ons in het hart plaatsen van de oproep van Micha. Vragen over recht, en trouw aan elkaar.

Want is het eerlijk als het besteedbare inkomen van huishoudens veertig jaar lang nauwelijks toeneemt?

Is het goed dat de levensverwachting in de Centraal Afrikaanse Republiek nu 52 jaar is, terwijl deze in Japan 84 jaar is?

Is het wenselijk dat komende generaties een planeet nalaten waar bijna de helft van alle ecosystemen ernstig zijn aangetast, soorten in steeds hoger tempo uitsterven, vervuiling toeneemt en natuurgebieden verdwijnen?

Is het verdedigbaar in deze eeuw dat ongeveer 68 miljoen mensen op de vlucht of intern ontheemd zijn, door conflicten en oorlogen?

Is het humaan dat de armste helft van de wereldbevolking sinds 1980 inderdaad rijker is geworden, maar dat het vermogen van de rijkste 1 procent twee keer zo snel is gestegen als dat van de onderste 50 procent?

Dit zijn politieke vraagstukken. Dit zijn maatschappelijke vraagstukken. Maar het zijn in de eerste plaats ook menselijke vraagstukken. Politici moeten hier vanzelfsprekend mee aan de slag. Maar het zou niet goed zijn om de problemen daarmee als “gedekt” te beschouwen.

Natuurlijk is het de taak van politici mensen in staat te stellen die ontwikkelingen aan te kunnen. Zodat we goed werken aan de verdeling van middelen, het verzoenen van verschillende ambities en verlangens, het beschermen van zwakkeren, het bieden van mechanismen voor het oplossen van politieke tegenstellingen. Maar het is ook iets waar wij voor onszelf, als mens, denkend aan Micha, bij stil moeten staan.

Stilstaan bij elkaar en bij onze rol in de wereld, kan niet zonder dat we solidariteit naar elkaar voelen, en vertrouwen in de ander hebben. Zonder een diep vertrouwen dat de meeste mensen van goede wil zijn, zijn we verloren. Dan is er geen menselijk contact. Dan is er geen gezamenlijke ruimte. Dan is er geen hoop.

Wij horen van bepaalde experts – sommigen echt gerenommeerd – dat er sprake is van een “vertrouwensrecessie.” Veelal is de gedachte dan dat steeds meer mensen elkaar wantrouwen, dat er weinig fiducie is in maatschappelijke instellingen, en dat het vertrouwen in de politiek op een dieptepunt is beland. Daarbovenop zouden de tegenstellingen en spanningen tussen bevolkingsgroepen toenemen.

De onderbouwing hiervoor is niet altijd even sterk. De meeste mensen hebben vertrouwen in gezaghebbende instituties, zoals de rechtspraak, de krijgsmacht, de politie, en zelfs de politiek. Maar zij maken zich zorgen over de toekomst. Een meerderheid van de Nederlandse bevolking denkt er over vijf jaar niet beter voor te staan dan nu.

Gelovigen hebben de relatieve ‘luxe’ om in ieder geval te kunnen vertrouwen op God. Ik moet hierbij denken aan de volgende woorden uit Jeremia, die mij dierbaar zijn:

“Gezegend wie op de Heer vertrouwt, wiens toeverlaat de Heer is. Hij is als een boom geplant aan het water, zijn wortels reiken tot in de rivier…zijn bladeren blijven altijd groen, steeds weer draagt hij vrucht.”

Ik heb dat zelf ook ervaren, op momenten in mijn leven. Ik vertrouwde en werd gedragen, en wandelde niet alleen.

Ik zou wensen dat wij dat vertrouwen dat wij moeten hebben in God, ook in elkaar hebben. Op die plekken waar wij elkaar iedere dag tegenkomen en waar we met een oneindig aantal kleine daden bepalen hoe we samen leven. Thuis. Op kantoor bij de koffieautomaat. Op school. Langs het voetbal- of hockeyveld. In de kerk, synagoge, of moskee.

Want het is in de verbinding tussen mensen onderling waarin wij het meest zinvol zijn. De zoektocht naar de mens in de ander.

Want als we zekerheid en comfort zoeken, dan is het verleidelijk om vooral onze “eigen” stam op te zoeken. Maar dit kan nooit tot verwijdering van anderen leiden. Zoals Arendt zei, gaat het om fundamenteel vertrouwen in het menselijke in alle mensen. Anders is ons handelen niet mogelijk.

Micha heeft nog een derde boodschap voor ons, want een tafel met drie poten kan niet wankelen.

Wandel nederig met God.

Wandel nederig met God.

Een prachtig beeld.

Want wat doen wij tijdens een wandeling? We wijzen elkaar op allerlei mooie dingen die we zien. We helpen elkaar oversteken, of over een moeilijk stuk pad te komen. We spreken, we zwijgen wanneer nodig, we geven elkaar de ruimte, maar we zijn samen.

Het zijn de uitverkorenen die in alle nederigheid mogen wandelen met God. Zoals Henoch, die ‘300 jaar wandelde met God.’ Zoals Noach, die ‘wandelde met God, want hij ‘was rechtvaardig en deed volstrekt geen kwaad.’ Zoals Abraham, waar God aan vroeg om te wandelen voor Gods aangezicht, en oprecht te zijn.

Nederigheid heeft de connotatie van ondergeschiktheid, en als het om God gaat is dat zeker het geval. Maar in algemene zin is nederigheid geen zwakte. Juist zelfvertrouwen geeft de kracht om je nederig op te stellen. Om eigen fouten onder ogen te zien. Om open te staan voor anderen, en de inzichten van anderen. Om gelijkwaardigheid hoog in het vaandel te hebben.

Wanneer voelen wij ons nederig? Als wij worden geconfronteerd met een enorme ervaring, fysiek of mentaal. Als wij in de nacht naar de sterrenhemel kijken. Als wij op een oceaan of op een berg zijn. Bij een religieuze ervaring, en bij de geboorte of dood van een mens. In die situaties gaat het er niet om dat we onszelf klein en onbetekenend vinden. Het gaat erom dat we onszelf beschouwen als onderdeel van iets dat veel groter is dan alleen ons eigen wezen.

Om te ervaren dat ons eigen leven niet de maat bepaalt, maar dat er meer is. Ja, dat maakt nederig!

Dat is waarom de les van Micha zo mooi is, waarom wij er stil bij moeten staan. De les van Micha is een les voor het leven. Wij worden de wereld ingeworpen, alleen en onwetend, op een tijdstip, plaats, en met een achtergrond die wij niet zelf bepalen. Zoekend naar hoe te leven, zoekend naar de ander en naar onszelf.

Micha geeft ons een handvat. Wees rechtvaardig! Vertrouw elkaar! Wandel in alle nederigheid!

Gemeente,

U wandelt met elkaar door het leven. U vormt een gemeenschap waarin trouw en recht hoog worden gehouden. Wij hebben dit soort gemeenschappen nodig, die zich gevoed weten en die perspectief aanreiken.

In deze tijden, in deze dagen, moeten wij juist samen sterk staan in saamhorigheid. Ongeacht onze afkomst, ongeacht onze geboorteplek, ongeacht ons geloof. Samen maken wij ons land, niet in de uitsluiting maar in de zoektocht van de mens in de ander.

Dit is een wezenlijk onderdeel van de christelijke traditie. Wij worden opgeroepen om in beweging te blijven. En in die beweging, in die wandeling, weten wij God aan onze zijde.

In de woorden van het prachtige lied dat net is gezongen:

Ga met God en Hij zal met je zijn

Ga met God en Hij zal met je zijn

Amen.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Goed leven is meer dan economische groei

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 06-02-2020 11:42

Door Eppo Bruins op 5 februari 2020 om 19:58

Goed leven is meer dan economische groei

Vorige week schreef ik een blog met als titel ‘In wat voor land willen wij werken?’ Dat is de vraag die de commissie- Borstlap boven zijn rapport heeft gezet. Ik zou die vraag eigenlijk nog wat breder willen trekken: in wat voor land willen wij leven?

De ChristenUnie staat voor het goede leven, en dat goede leven bestaat niet alleen maar uit werk. Wij staan voor een samenleving waar ook ruimte is voor rust en onderlinge aandacht, waar altijd maar méér niet het hoogste doel is. Gisteravond was er een debat over een nieuw investeringsfonds voor Nederland, en juist dan wil ik dit verhaal uitdragen.

Want natuurlijk is met economische groei niets mis. Maar het moet niet een doel op zichzelf worden, waardoor we al het andere vergeten. Groei als doel is als een afgod. Een gouden kalf van groeicijfers en BNP waaromheen we dansen en juichen. Maar ondertussen zijn we onszelf voor de gek aan het houden. Want als wij groeien ten koste van de schepping en het welzijn van mensen, dan is dat niet houdbaar. Het ondermijnt onze samenleving en het goede leven. Dat hebben we bijvoorbeeld in Groningen gezien. De economische voorspoed die Nederland kent dankzij de gasvelden vertellen één kant van het verhaal, het andere wordt pijnlijk zichtbaar als we naar de gevolgen van gaswinning kijken in Groningen.

Als je voor het goede leven gaat, is economische groei geen doel maar een middel. Wij willen de mogelijkheid van aandacht en zorg voor elkaar behouden. Niet altijd maar werk, werk, werk maar ook rust op zijn tijd. Als we een investeringsfonds krijgen waarmee we investeren in de toekomst, laat het dan zijn voor een bloeiend Nederland voor onze kinderen. Voor mensen van alle opleidingen, achtergronden en regio’s. Dat betekent ook dat we niet alleen investeren in infrastructuur voor dichtbevolkte Randstad, maar willen gaan voor leefbaarheid in heel Nederland. Het betekent investeren in leerrechten voor iedereen. Dat we kiezen voor kosten die voor de baat uit gaan. Goed leven is waar mensen arbeid en zorg kunnen combineren, waar gezinnen ademruimte hebben, waar altijd maar méér werken niet het hoogste doel is. Daarom pleiten wij voorruimhartige verlofregelingen voor jonge ouders en voor mantelzorgers zijn, dat je als werknemer kunt kiezen voor ruimte en rust, aandacht voor naasten en geliefden.

Goed leven is zoveel meer dan economische groei!

Als groei tot hoogste doel wordt verheven, raken mensen in de knel. Groei is een middel om te komen tot een samenleving met meer rust en aandacht voor elkaar; waar ruimte is voor het gezin, voor vrijwilligerswerk en mantelzorg. Om het goede leven samen mogelijk te maken. pic.twitter.com/8jXH3bCmUI

— Eppo Bruins (@eppobruins) February 5, 2020

In wat voor land willen we werken?

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 23-01-2020 10:49

Door Eppo Bruins op 23 januari 2020 om 11:32

Lees voor

Werk is heel veel meer dan geld verdienen: je talenten inzetten, je verder ontwikkelen, je verbinden aan een missie samen met collega’s of als zelfstandige.

Maar in de afgelopen decennia zijn de verschillen tussen al die verschillende werkenden heel groot geworden. We zien dat met name bij jongeren de onzekerheid toeneemt, wat grote impact heeft op hun leven. Niet voor niets zetten we ons met Coalitie-Y in om jongeren nieuw perspectief te geven. En ook hier heeft de commissie-Borstlap oog voor.

Het is goed als we de kloven tussen zzp’er en werknemer en tussen vast en flex-contract kunnen verkleinen, om te voorkomen dat werkenden tegen elkaar worden uitgespeeld op loon en op zekerheid. We zijn ook positief over het advies van Borstlap voor het invoeren een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor alle werkenden, zodat ook zelfstandigen beter beschermd zijn bij ziekte of een ongeval.

De ChristenUnie pleit al langer voor een systeem van leerrechten, die je je hele leven in kunt zetten om je verder te ontwikkelen. Met name voor vakmensen en middenkader, mensen die mee moeten kunnen ontwikkelen met de technologie, is dit een heel goede stap.

Werk is meer dan geld verdienen en een werknemer is geen verdienmodel. Het is nu aan het kabinet om vanuit dit langetermijnperspectief met concrete stappen te komen waarmee we meer balans, zekerheid en rust kunnen creëren op een oververhitte arbeidsmarkt, in een soms ook oververhitte samenleving.

Meer bescherming voor mensen op de arbeidsmarkt | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 23-01-2020 00:00

Veertig uur werken, maar niet rond kunnen komen van je salaris. Tijdens je werk een ongeluk krijgen, maar geen uitkering terwijl je arbeidsongeschikt bent geraakt. Een nul-urencontract waardoor je altijd beschikbaar moet zijn, maar zelf nooit kan rekenen op genoeg uren. Dat moet anders, vindt GroenLinks.

 

 

We hebben steeds meer te maken met werkdruk, werkstress en toenemende onzekerheid over onze baan, ons inkomen en onze toekomst.

Het is een tendens die we in onze hele samenleving terugzien, qua werk, qua wonen, qua zorg.

Het jarenlange rechtse beleid komt tot uiting, met als gevolg dat steeds meer mensen zich voelen alsof ze de grip verliezen. De politiek kiest keer op keer voor het grootkapitaal in plaats van voor mensen.

Er moet nodig iets veranderen. Dat vinden wij niet alleen, maar ook de onderzoekers van Commissie Borstlap, die spraken met werknemers, ondernemers, vakbonden en andere deskundigen. Het rapport bevat een aantal goede ideeën waar wij helemaal achter staan:

-     Tegengaan van uitbuiting en schrale flexcontracten. -     Een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor alle werkenden. -     Meer begeleiding om mensen te helpen een nieuwe baan te vinden.

Maar het rapport kiest ook op een aantal punten opnieuw voor rechtse oplossingen. Er wordt gepleit voor een verdere versoepeling van het ontslagrecht. Dan mag je werkgever zelf eenzijdig besluiten om je minder te betalen, minder uur te laten werken of je over te plaatsen naar een andere locatie. Ze willen mensen in de bijstand nog meer regels en dwang opleggen, en de WW verder afbouwen.

Na jaren van afbraak van de verzorgingsstaat is het tijd dat we ’m weer gaan opbouwen. We moeten flexwerkers en ZZP’ers niet tegenover mensen in vaste dienst plaatsen, maar beide meer rechten te geven. Er is een nieuwe politiek nodig die niet in dienst staat van economische belangen, maar van mensen.

GroenLinks en CDA: meer actie nodig in strijd tegen schijnconstructies | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks CDA Nederland 15-01-2020 00:00

Volgens GroenLinks en CDA moet de Wet Aanpak Schijnconstructies verder worden aangescherpt. Zo willen zij dat de wet ook van toepassing wordt op chauffeurs van zorgbusjes en leerlingenvervoer – die vaak worden onderbetaald. Dat bepleiten de partijen woensdag in de Tweede Kamer tijdens het debat arbeidsmarkt.

GroenLinks en CDA zetten zich in voor een eerlijke arbeidsmarkt en vinden het onacceptabel dat personenvervoer uitgesloten is van de Wet Aanpak Schijnconstructies (WAS). Op dit moment werken zo’n 30.000 mensen in het personenvervoer. Deze sector wordt gekenmerkt door faillissementen en druk op de prijzen, mede vanwege de krappe budgetten en aanbestedingsprocedures. Werknemers die hiervan de dupe zijn moeten opdrachtgevers (vaak overheden) hiervoor verantwoordelijk kunnen stellen, vinden de partijen.

Daarnaast moeten vakbonden de mogelijkheid krijgen om beter op te komen voor de belangen van groepen werknemers. Op dit moment kunnen werknemers alleen individueel te weinig betaald loon proberen terug te krijgen. Dit gebeurt echter mondjesmaat, omdat werknemers vaak niet individueel durven te procederen. Ook is het niet mogelijk een schadevergoeding te eisen. Door processen voor groepen mogelijk te maken, en ook een schadevergoeding te kunnen eisen, kunnen vakbonden kwaadwillende opdrachtgevers meer onder druk zetten om het juiste loon te betalen.

Ook willen CDA en GroenLinks dat Nederland bij de aanpak schijnconstructies verder kijkt dan de eigen landsgrenzen. Werknemers die in het goederenvervoer werken bijvoorbeeld, rijden vaak niet alleen in Nederland. De wet is nu echter alleen van toepassing op ‘arbeid in Nederland’.

“Iedereen wil zinvol werk doen, werk waar je trots op bent en dat door de samenleving gewaardeerd wordt. Werk verbreedt je blik en emancipeert. Toch nemen op de arbeidsmarkt de tegenstellingen toe. Dat moeten we stoppen. Winst mag niet belangrijker zijn dan welzijn,” zegt Paul Smeulders van GroenLinks.

CDA-Kamerlid Hilde Palland: “Illegale arbeid is en blijft onaanvaardbaar. Om uitbuiting van werknemers te voorkomen, moeten schijnconstructies verder worden teruggedrongen. Daar komt bij dat goedwillende ondernemers en werknemers die zich juist wel aan de regels houden hier ook last van hebben door oneerlijke concurrentie.”

De waanzin weg van het Binnenhof, en de menselijke maat terug!

PVV PVV Nederland 17-12-2019 19:52

— Geert Wilders (@geertwilderspvv) December 17, 2019

‘‘Het volk is het zat en rammelt aan de deur van het nepparlement.

Tijd voor verandering!

De waanzin weg van het Binnenhof, en de menselijke maat terug!’’

— Geert Wilders (@geertwilderspvv) December 17, 2019

Gedupeerde ouders kinderopvangtoeslagen snel en ruimhartig compenseren

D66 D66 ChristenUnie Nederland 04-12-2019 19:33

Gedupeerde ouders kinderopvangtoeslagen snel en ruimhartig compenseren

De Tweede Kamer debatteerde vandaag met staatssecretaris Menno Snel van Financiën over kinderopvangtoeslagen die onterecht zijn stopgezet en teruggevorderd. Voor D66 is het van belang dat er een snelle oplossing komt voor de ouders die door de zogenoemde CAF-11 zaak zijn gedupeerd. Deze grote groep ouders werd vaak onterecht als fraudeur bestempeld, telkens onder een vergrootglas gelegd en had nauwelijks meer een kans om alsnog hun eerlijke deel aan toeslagen te krijgen. Hierdoor kwamen ze in grote financiële problemen met zeer pijnlijke situaties tot gevolg.

Kamerlid van Weyenberg: “Deze ouders zijn ernstig tekort gedaan. Het belangrijkste is nu dat zij ruimhartig en zo snel mogelijk worden gecompenseerd. Dit moet ook gelden voor mogelijke duizenden andere ouders, die bijvoorbeeld bij andere zaken en toeslagen, op een vergelijkbare manier zijn vermalen door het systeem en constant onder een vergrootglas lagen.”

Van Weyenberg benadrukte in het debat dat de toegang tot de compensatieregeling zonder langlopende procedures moet plaatsvinden. “En wat D66 betreft krijgen de ouders daarbij het voordeel van de twijfel. De betrokken ouders zijn al te lang platgewalst door het systeem. De overheid moet met deze regeling geen muur opwerpen, maar de poort ruim openzetten. Daarmee kunnen we de pijn niet verzachten, maar we doen dan wel wat nu nodig is”, aldus Van Weyenberg. Ook benadrukte hij dat ouders die naar de rechter willen stappen worden begeleid, en niet worden tegengewerkt. “De stap naar de rechter is een grote. Je moet altijd je recht kunnen halen, daarom vragen wij om die begeleiding.”

Uit het debat bleek dat de Tweede Kamer kritisch is op het huidige toeslagenstelsel, bijvoorbeeld de kinderopvangtoeslag. Van Weyenberg: “We moeten als politiek naar onszelf kijken. Na dat bleek dat er fraude was gepleegd met toeslagen werd gevraagd om een harde aanpak, met talloze gedupeerde ouders die onterecht zijn aangepakt als gevolg. Maar het probleem zit dieper. Het toeslagenstelsel zelf zorgt ervoor dat mensen snel en zonder checks veel geld kunnen krijgen, dat later weer kan worden teruggevraagd als er bijvoorbeeld iets niet klopt in de aanvraag. Met terugvorderingen, schulden en andere problemen tot gevolg.’ Het is een opgave voor de politiek om het toeslagenstelsel aan te passen.” D66 diende samen met de ChristenUnie een voorstel in met het verzoek aan de regering om alternatieven voor het toeslagenstelsel uit te werken.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

De VVD moet maar eens stoppen met Sinterklaas spelen

SP SP VVD Nederland 04-12-2019 17:14

'Invloed, een netwerk en bitterballen.' Ik hoop dat Sinterklaas het niet heeft gezien, het filmpje waarin oud-minister Ivo Opstelten als hulp-Sint de mensen oproept om lid te worden van de VVD. Vooral de redenen om lid te worden vond ik opmerkelijk. Lid worden van de VVD, dat doe je niet om het land te verbeteren, zelfs niet om je eigen idealen te verwezenlijken. Lid worden van de VVD, dat doe je vooral om onderdeel te zijn van een politiek 'netwerk'. VVD'er worden doe je vooral om te 'netwerken', om informele contacten te leggen en onderling banen te verdelen. Zo'n lidmaatschap geeft je volgens Sint Ivo iets waar je 'werkelijk lol aan kunt beleven.'

'Wachtgeld,' dat is eigenlijk een veelzeggend woord. Wachten tot je een andere baan krijgt aangeboden. Soms lijkt het of zelfs lid zijn van de Tweede Kamer een vorm van 'wachten' is op een andere baan. We zagen de laatste tijd veel VVD-Kamerleden vertrekken. Bijvoorbeeld om ergens in het land burgemeester te worden, of anders een baan te krijgen in het buitenland. Een nieuwe baan in de wacht slepen, of een aflossing van de wacht. Andere mensen zonder zo'n VVD-netwerk kunnen niet zomaar zitten wachten. Gewone mensen in de WW worden door de VVD achter de broek gezeten, zelfs mensen in de karige bijstand moeten een 'tegenprestatie' leveren.

Veel mensen in de WW solliciteren zich rot, maar komen toch niet aan een baan. Blijkbaar hebben ze niet het goede 'netwerk'. Maar als we die mensen nou een lidmaatschap van de VVD cadeau zouden doen, zoals Sint-Ivo ons vraagt, zouden zij dan ook kunnen 'wachten' op een baan? Met 'invloed, een netwerk en bitterballen'? Een mooie baan als burgemeester, of anders bij een VN-organisatie? En de gewone hardwerkende Nederlander, die al een baan heeft? Als die lid zou worden van de VVD, kan die dan ook een riante aanvulling krijgen op zijn inkomen, zoals VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff? Of zijn sommige VVD'ers toch meer gelijk dan andere?

Klaas Dijkhoff zegt dat hij niets verkeerds doet, omdat hij recht heeft op wachtgeld. En daar heeft hij gelijk in. Maar hij wil nu toch afzien van de extra vergoedingen boven op zijn riante salaris als Kamerlid, omdat hier zoveel kritiek op is. En dat is ook veelzeggend. Ik kan het riante wachtgeld niet uitleggen, daarom heb ik ook een wet ingediend om het wachtgeld af te schaffen. Maar de VVD kan blijkbaar ook niet meer uitleggen waarom politici meer rechten zouden moeten hebben dan andere hardwerkende Nederlanders. Klaas Dijkhoff klaagt nu over de 'politiek correcte' tegenstanders van het wachtgeld. Ik vind dat de VVD maar eens stoppen met Sinterklaas spelen.

Blijven werken aan diversiteit binnen bedrijven

D66 D66 Nederland 27-11-2019 15:52

Blijven werken aan diversiteit binnen bedrijven

D66 wil dat het project ‘Diversiteit in Bedrijf’ wordt verlengd. Kamerlid Steven van Weyenberg: ‘Discriminatie op de arbeidsmarkt blijft een hardnekkig probleem. MBO’ers met een migratie-achtergrond moeten bijvoorbeeld vier keer vaker solliciteren om een stage te krijgen. Dat is voor D66 onacceptabel. Iedereen met dezelfde opleiding verdient een gelijke kans op een stage of een baan.’

Met het project Diversiteit in Bedrijf maken bedrijven met elkaar afspraken om de werkvloer diverser te maken. Daarvoor krijgen ze subsidie, naast een bijdrage van werkgevers- en werknemersorganisaties. Door het project te verlengen draagt de overheid bij aan deze ambitie.

Discriminatie en sterke vooroordelen kunnen niet alleen met wetten worden opgelost. Het is ontzettend belangrijk om de cultuur op de werkvloer en binnen bedrijven ook diverser te krijgen. En dat kan de wetgever niet opleggen. Werkgevers en werknemers zijn samen aan de slag gegaan om deze cultuuromslag in beweging te krijgen. Begin 2015 is het project Diversiteit in Bedrijf gestart. Ruim 200 bedrijven doen aan dit project mee en hebben afgesproken om echt maatregelen te nemen om hun bedrijf diverser te maken. Dit heeft bij de bedrijven die hebben meegedaan ook echt tot resultaat geleid.

Van Weyenberg: ”Nu is het belangrijk om deze resultaten ook structureel te maken. We willen dat dit mooie project nu niet stopt, maar de komende vier jaar door kan blijven gaan. Werkgevers en werknemersorganisaties leggen een deel van het geld in, wij willen daar ook aan bijdragen met €2 miljoen voor de komende vier jaar.’

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook