Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

60 documenten

#stopislam

PVV PVV Nederland 27-06-2020 16:17

Geert Wilders: ''Islam discrimineert en legitimeert geweld tegen vrouwen.

Waar blijven de demonstraties van de linksige deugmensen?''

Wetsvoorstel Voltooid Leven komt dichterbij

D66 D66 Nederland 22-06-2020 14:49

Voltooid Leven is een gewichtig thema en er moet dus zorgvuldig mee worden omgegaan. Het gaat om ouderen die zelf hun leven als voltooid beschouwen en lijden omdat voor hen het leven te lang is geworden. D66 vindt dat ervoor gekozen kan worden om een waardig einde aan het leven te maken. Er wordt hierbij gebruik gemaakt van levenseindebegeleiders. Hier zal een opleiding voor komen, waartoe artsen, verpleegkundigen, psychotherapeuten en gezondheidszorgpsychologen toegang krijgen.

De levenseindebegeleider zal beoordelen of er sprake is van een stervenswens die vrijwillig, weloverwogen en duurzaam is. Hier zet Dijkstra zich al lange tijd voor in: ‘Al jaren werk ik aan het wetsvoorstel Voltooid Leven. Sommige ouderen willen de mogelijkheid hebben om waardig deze wereld te verlaten. Ze willen zelf over hun sterven gaan. Mijn antwoord daarop is: laten we deze wens respecteren. Ik heb daarom besloten om binnenkort mijn wetsvoorstel Voltooid Leven in te dienen.’

Lilian Marijnissen gaat voorop richting verkiezingen

SP SP VVD D66 CDA ChristenUnie Nederland 20-06-2020 09:05

Vandaag heeft de partijraad van de SP Lilian Marijnissen met overgrote meerderheid gekozen als  lijsttrekker voor de komende Tweede Kamerverkiezingen. De kandidatencommissie van de SP beschrijft Lilian als aansprekend en inspirerend. ‘Lilian is voor ons de vrouw die onze partij moet blijven leiden: de natuurlijke aanvoerder van onze kandidatenlijst op weg naar de verkiezingen en in de jaren daarna’, aldus de commissie.

Marijnissen ziet dat nu het moment is voor sociale verandering: ‘Het nieuwe normaal is het nieuwe sociaal. De coronacrisis laat ons nog maar eens zien wat daadwerkelijk van waarde is: samenwerken in plaats van concurrentie, naar elkaar om kijken in plaats van pakken wat je pakken kan. Maar ook waar de kwetsbaarheden van onze samenleving en economie zitten: de grote onzekerheid voor veel mensen in werk en inkomen door slechte contracten.’ Marijnissen is optimistisch over de toekomst:  ‘We zien steeds meer partijen die afscheid lijken te nemen van het neoliberalisme. De tijd van het doorgeslagen marktdenken lijkt voorbij. Om ervoor te zorgen dat het niet alleen bij woorden blijft, maar er ook echt wat verandert, is een grote SP nodig. Meer dan ooit lijken andere partijen onze ideeën over te nemen. Dat biedt kansen. De SP is nodig voor echte verandering, voor het nieuwe sociaal’, zegt Marijnissen.

Op de SP-partijraad, waar ze werd geïnterviewd door Roel Maalderink, benadrukte Marijnissen dat een fundamentele herwaardering van de publieke sector nodig is. Onze zorgverleners, docenten en politiemensen verdienen meer waardering en zeggenschap over hun werk. Marijnissen: ‘De SP zal hierin vooropgaan en na de zomer een initiatief starten om alle partijen, mensen en organisaties in Nederland die dit willen te bundelen om dat wat van ons allemaal is te herwaarderen. Al voor de coronacrisis waren onze zorgverleners, docenten en politiemensen in actie. Goede zorg, onderwijs en een veilige buurt moet voor iedereen bereikbaar zijn, niet alleen voor mensen met een dikkere portemonnee. We moeten van tweedeling naar samenleving.’

Als voorbeeld noemt Marijnissen de waardering van zorgverleners. Marijnissen: ‘Onze zorgverleners verdienen meer dan alleen applaus. Afgelopen dagen hebben velen zich hiervoor uitgesproken. Onze petitie is inmiddels ruim 60.000 keer ondertekend, vakbonden en anderen zijn steunacties begonnen en maandag komen we met een oproep samen met prominente Nederlanders aan VVD, CDA, D66 en ChristenUnie om aanstaande dinsdag voor ons voorstel te stemmen. Het is een klap in het gezicht van de zorg als de coalitiepartijen aanstaande dinsdag weer tegen zouden stemmen.’ Komende dinsdag zal gestemd worden over het voorstel om zorgverleners structureel beter te belonen. De afgelopen twee weken eindigde de stemming over dit voorstel in gelijkspel.

Sociale Werkvoorziening Nieuwe Stijl is nodig

SP SP CDA Nederland 17-06-2020 19:23

De SP doet samen met het CDA een voorstel waarmee mensen met een arbeidsbeperking terecht kunnen in een Sociale Werkvoorziening Nieuwe Stijl, ofwel een Sociaal Ontwikkelbedrijf. Dat stellen de partijen voor op 18 juni in het debat over armoede en schulden. SP-Kamerlid Jasper van Dijk: 'Mensen met een arbeidsbeperking hebben net zoveel recht op werk als ieder ander. Daarom is het van belang dat er een landelijk dekkend netwerk van Sociaal Ontwikkelbedrijven komt waar mensen met een arbeidsbeperking terecht kunnen. Het is een kwestie van beschaving om dit te regelen.'

De sluiting van de Sociale Werkvoorziening bij de invoering van de Participatiewet in 2015 heeft er niet toe geleid dat mensen met een arbeidsbeperking een baan konden vinden op de reguliere arbeidsmarkt, blijkt uit de evaluatie van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP). Werk aan de winkel dus vindt de SP. Vanuit het uitgangspunt dat mensen met een arbeidsbeperking recht hebben op werk, willen de twee partijen Sociale Werkvoorzieningen nieuw leven inblazen en omvormen tot een landelijk netwerk van Sociaal Ontwikkelbedrijven.

Mensen met een arbeidsbeperking moeten hun talenten zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen. In de Sociale Werkvoorziening Nieuwe Stijl kunnen mensen zich ontwikkelen binnen of buiten het Sociaal Ontwikkelbedrijf.

Het Sociaal Ontwikkelbedrijf biedt beschutte plekken binnen de Sociale Werkvoorziening, gemeentelijke opdrachten, groepsdetachering, individuele detachering en directe plaatsing in een zelfstandige baan bij het bedrijfsleven. Ontwikkeling van mensen staat centraal, maar ook het bieden van een veilige haven. Want als het niet lukt met een zelfstandige baan in het bedrijfsleven, kunnen mensen altijd terugkeren in het Sociaal Ontwikkelbedrijf.

ChristenUnie en SP: kabinet moet snel situatie arbeidsmigranten verbeteren

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 25-05-2020 12:33

Door Webredactie op 25 mei 2020 om 11:18

ChristenUnie en SP: kabinet moet snel situatie arbeidsmigranten verbeteren

De ChristenUnie en SP roepen het kabinet op om de situatie van kwetsbare arbeidsmigranten te verbeteren. Juist nu, in de coronacrisis, wordt pijnlijk zichtbaar hoe kwetsbaar die positie van veel arbeidsmigranten is. Hun woon- en werkomstandigheden zijn vaak belabberd, wat nu een extra gevaar voor de (volks)gezondheid oplevert. SP en ChristenUnie roepen maandag bij het debat over hun initiatiefnota Actieplan Arbeidsmigratie het kabinet op om de misstanden rond arbeidsmigratie snel aan te pakken.

In het Actieplan staan hiervoor concrete maatregelen. Om de afhankelijkheidsrelatie van de arbeidsmigrant met de werkgever (die vaak tevens de huisbaas is) te doorbreken, willen SP en ChristenUnie dat er een eind komt aan de mogelijkheid om een deel van het loon in te houden voor huisvesting. Bovendien willen de partijen regulering van de uitzendbranche en afdwingbare kwaliteitseisen om malafide bureaus aan te pakken. Dit verbetert de positie van arbeidsmigranten én is eerlijk voor uitzendbureaus met goede intenties. Arbeidsmigratie is nu een verdienmodel geworden voor werkgevers en uitzendbureaus die voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten.

Gert-Jan Segers (ChristenUnie): “Deze coronacrisis laat pijnlijk zien waar ongebreidelde arbeidsmigratie toe leidt. Arbeidsmigratie heeft ons goede dingen gebracht, maar de huidige situatie is oneerlijk en onrechtvaardig: het zet druk op lokale gemeenschappen hier en in het land van herkomst en we zien dagelijks voorbeelden van misstanden en uitbuiting van arbeidsmigranten. Ik roep het kabinet dan ook op om in de EU het gesprek aan te gaan over regulering van arbeidsmigratie, om malafide uitzendbureaus aan te pakken en om de kwetsbare positie van arbeidsmigranten te verbeteren.”

Lilian Marijnissen (SP): ‘Onveilig werken vanwege corona, slechte huisvesting en uitbuiting. Dat zijn mensonterende misstanden die we niet mogen accepteren. Arbeidsmigranten zijn op deze manier een verdienmodel voor bedrijven, die hier veel geld mee verdienen. Zonder bescherming blijven arbeidsmigranten hier en elders kwetsbaar. Zelf heb ik in Polen de gevolgen van massale arbeidsmigratie bekeken en gezien wat de gevolgen voor een land zijn als zoveel mensen vertrekken. En hier worden op deze manier de lonen kunstmatig laag gehouden. We willen een einde maken aan de negatieve gevolgen en uitbuiting keihard aanpakken.’

Belangrijkste punten die SP en ChristenUnie met hun initiatiefnota willen verwezenlijken:

Betere woon- en werkomstandigheden voor arbeidsmigranten en doorbreken van de afhankelijkheidsrelatie met de werkgever.

Regulering van de uitzendbranche om fraude tegen te gaan en malafide uitzendbureaus te stoppen;

Hervorming van onze eigen arbeidsmarkt om flexconstructies in te perken en daarmee goedkope arbeidsmigratie minder aantrekkelijk te maken;

In de EU het gesprek aangaan over inperking vrij verkeer;

Samenwerken om banen te behouden.

PvdA PvdA Nederland 18-05-2020 08:42

Door Gijs van Dijk op 18 mei 2020 Delen  

Nederland vlak na de oorlog. Ons land was bevrijd en moest weer worden opgebouwd. Op 17 mei 1945, 75 jaar geleden, sloegen werkgevers en werknemers de handen ineen. Samen gingen zij met de wederopbouw aan de slag. De Stichting van de Arbeid is geboren. De start van 75 jaar samenwerken van vakbonden en werkgevers.

We verkeren in een crisis die zijn weerga niet kent.

Vandaag, 75 jaar later, verkeren wij in een crisis die zijn weerga niet kent. Zorgen over de gezondheid van je ouders of grootouders, maar ook onzekerheid over je werk en inkomen. Het aantal werknemers en zelfstandig ondernemers dat op dit moment via overheidssteun hun salaris krijgt is ongekend, bijna 2 miljoen. 15 miljard euro in drie maanden tijd gaat nu naar zelfstandigen en bedrijven. En er volgt straks weer een dergelijk bedrag. Het zijn enorme bedragen, die nodig zijn om ons land draaiende te houden.

We moeten samenwerken voor de bestaanszekerheid van Nederlanders

Deze enorme steun is mede dankzij de samenwerking tussen werknemers en werkgevers in de Stichting van de Arbeid. Samen zetten zij de schouders eronder om bedrijven overeind te houden, banen te behouden en de inkomens van werknemers en zelfstandigen te beschermen. Een groot contrast met de Verenigde Staten, waar inmiddels meer dan 30 miljoen werknemers hun baan en inkomen zijn verloren.

Een dringende oproep aan het kabinet: schrap de ontslagboete niet.

De crisis van de Tweede Wereldoorlog en de huidige coronacrisis laten zien dat we eendrachtig moeten blijven samenwerken voor de bestaanszekerheid van alle Nederlanders. Daarom is het plan van minister Koolmees om de voorwaarde van baanbehoud voor het krijgen van staatsteun te schrappen een heel slecht plan. Gelukkig laten werkgevers en werknemers opnieuw zien dat zij het schrappen van deze ontslagboete niet zomaar accepteren. Het is van belang om goede afspraken te maken tussen werknemers en werkgevers. Afspraken die ervoor zorgen dat mensen hun baan juist kunnen behouden en aan het werk kunnen blijven. Want alleen als we samenwerken, kunnen we elke crisis aan.

Teken de petitie. Zo voorkomen we dat het kabinet deze kolossale vergissing begaat.

Tweede Kamerlid

https://www.pvda.nl/nieuws/samenwerken-en-banen-behouden/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

https://www.pvda.nl/nieuws/samenwerken-en-banen-behouden/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

Baanbehoud NOW!

PvdA PvdA Nederland 13-05-2020 10:36

In het nieuwe steunpakket voor bedrijven wil het kabinet de boete op ontslag schrappen. Dat betekent dat bedrijven die overheidssteun ontvangen om mensen in dienst te houden, ze toch kunnen ontslaan. Terwijl we juist met z’n allen bijspringen om zoveel mogelijk mensen hun baan te laten behouden. Het belang van de werknemers moet op de eerste plaats komen. Daarvoor hebben we jouw hulp nodig. Werkenden mogen niet worden weggewerkt. Onderteken en deel deze petitie.

Ik wil op de hoogte blijven van deze actie

Nog nooit waren er zoveel mensen aan het werk en was de werkloosheid zo laag. Maar door de uitbraak van het coronavirus en de daaropvolgende overheidsmaatregelen staat de baan en het inkomen van vele duizenden mensen op de tocht. De zekerheid van een inkomen waarmee je plannen voor de toekomst durft te maken voelt vandaag verder weg dan ooit.

De zekerheid van een inkomen voelt vandaag verder weg dan ooit.

We willen banen redden, en daarom steunen we de bedrijven. Via de NOW-regeling worden nu de salarissen van twee miljoen werknemers tot 90% door de overheid betaald. Dat kost miljarden aan belastinggeld, geld dat u en ik, wij met zijn allen opbrengen. Wij hebben die regeling gesteund om zoveel mogelijk mensen in deze crisis aan het werk te houden. In Amerika staat ondanks miljardensteun aan bedrijven één op de vijf mensen op straat door corona. Dat soort toestanden moeten we in Nederland voorkomen. In de NOW regeling is bepaald dat als een bedrijf mensen toch ontslaat ze de steun voor die werknemer moeten terugbetalen plus een boete van 50%. Zo loont het voor werkgevers om zoveel mogelijk mensen in dienst te houden.

De boete op ontslag voor bedrijven schrappen? Een kolossale vergissing.

Klinkt logisch, zou je zeggen. Maar minister Koolmees gaf aan bij talkshow Op1 dat hij de boete op ontslag wil schrappen in het nieuwe pakket. Dat zou een kolossale vergissing zijn. We zitten midden in een gezondheidscrisis, een economische crisis én een sociale crisis. We kunnen eerlijker en fatsoenlijker uit deze crises komen, maar dan moeten we wel de juiste keuzes maken. Dat betekent:

Alleen een moreel appèl op bedrijven werkt niet. Duidelijke voorwaarden zijn nodig.

Alleen een moreel appèl op bedrijven werkt niet. Dat zagen we bij Booking.com en bij de vrijblijvende oproep om de huren niet te verhogen. De grote jongens lachen daarom. Duidelijke voorwaarden zijn nodig om mensen te beschermen en zekerheid te bieden. Het is belangrijk dat we ons hier over uitspreken en zo het kabinet voor de banen laten kiezen. Help jij ook mee?

Steun krijgen om mensen te ontslaan? Dacht het niet! Teken de petitie.

https://www.pvda.nl/nieuws/steun-krijgen-en-tegelijk-mensen-ontslaan/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

https://www.pvda.nl/nieuws/steun-krijgen-en-tegelijk-mensen-ontslaan/Lodewijk Asscher

Heb je een vraag of wil je iets aan ons kwijt? Whatsapp ons.

Groet, Lodewijk

Whatsapp

De negende vrucht van de Geest: zelfbeheersing

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 08-05-2020 10:23

Door Carla Dik-Faber op 8 mei 2020 om 12:20

De negende vrucht van de Geest: zelfbeheersing

In een paar weken tijd is de wereld om ons heen drastisch veranderd. Het leven is niet zo maakbaar gebleken als we dachten. Het coronavirus leek zo ver weg, in China, in Italië, en toen was het ineens in Brabant en onder ons. De overheid heeft maatregelen genomen die tot voor kort ondenkbaar leken.

En dat kon niet anders: we zagen allemaal de beelden van het zorgpersoneel en de statistieken van de IC’s, we kennen mensen dichtbij of iets verder weg die ernstig ziek zijn geworden, steeds meer mensen vinden de dood door corona. Het is een ongekend heftige tijd. Ook voor mensen die vrezen voor de toekomst van hun bedrijf of hun baan verliezen.

Naast dat grotere leed, is er ook een hoop kleiner leed, waar we allemaal óók mee te maken hebben. Kinderen die niet naar school kunnen, het veel te veel thuis achter een beeldscherm zitten, minimaal reizen en andere mensen ontmoeten, niet naar de stad kunnen omdat de winkels en terrassen gesloten zijn. Herkenbaar? Waarschijnlijk wel. Het hoort allemaal bij de ‘intelligente lockdown’ waar we momenteel in zitten en de vraag is hoe en wanneer we hier stap voor stap uit komen. Ik kijk er in ieder geval reikhalzend naar uit. Zodat ik m’n ouders, familie en vrienden weer kan bezoeken. En onze dochter weer naar school kan gaan.

Ik weet niet hoe jullie het beleven, maar hoewel ik hoop dat die ellendige ziekte zo snel mogelijk over is en niet nóg meer mensen ziek worden of zelfs overlijden, weet ik eerlijk gezegd niet of ik wel terugverlang naar de tijd zoals die vóór corona was. Terug naar de hoogste versnelling van onze economie en samenleving. Die manier van leven gaat ten koste van de schepping, onze naaste en van onszelf.

Het is bijna 3 mei, de dag van earth overshoot day in ons land. Als iedere wereldbewoner zo zou leven zoals wij, dan hebben we begin mei alle grondstoffen gebruikt die de aarde in een jaar kan voortbrengen. Al die grondstoffen gebruiken we in industriële processen om producten te maken die we nodig hebben (of denken nodig te hebben). Daarbij komen CO2 en vervulling vrij en het levert uiteindelijk een boel afval op als we onze spullen weer afdanken. Onze manier van consumeren, werken en leven maakt de schepping en onszelf stuk.

De vraag is of al die consumptiedrift ons welzijn dient. Niet dus. We leven veelal langs elkaar heen in een like-cultuur van Facebook, Instagram en Twitter. Veel mensen kunnen het tempo van onze prestatiemaatschappij niet bijbenen en kampen met stressverschijnselen. Meer dan de helft van de Nederlanders is te dik. De wachtlijsten in de GGZ zijn nog nooit zo lang geweest. Onze manier van leven gaat óók ten koste van onszelf.

Crises – corona, klimaat, stikstof – komen niet uit de lucht vallen en hebben ten diepste iets gemeen: ze ontstaan in een wereld van grenzeloosheid. We willen alles, we willen het nu en we willen het allemaal tegelijk. We overvragen de draagkracht van de aarde, met alle risico’s van dien.

Wetenschappers waarschuwen ons dat zoönosen – ziektes die van dieren op mensen overgaan – ontstaan in een wereld waarin het leefgebied van dieren bedreigd wordt, door boskap, illegale handel en klimaatverandering. Vervolgens verspreiden die virussen zich snel doordat mensen zich mondiaal verplaatsen.

Sommige mensen hebben een rotsvast geloof in techniek. Zij denken dat we onze manier van leven kunnen volhouden en dat de oplossing voor deze crises in de techniek zit. Bijvoorbeeld schonere motoren voor auto’s en vliegtuigen of apps die onze gezondheid in kaart brengen. Ik ben een voorstander van innovatie en denk dat technische oplossingen veel kunnen brengen en vaak nodig zijn, maar ze ontslaan ons niet van de noodzaak óók echte keuzes te maken. Er is ook een sociale verandering nodig. Dat is veel ingewikkelder.

Laat zelfbeheersing het woord van het jaar ná corona zijn. Ben jij bereid dat voor te leven? Het is de negende vrucht van de Geest (Galaten 5 vers 23). Na mooie vruchten zoals liefde, vreugde en vrede, vriendelijkheid en goedheid, komt uiteindelijk ook de negende vrucht: zelfbeheersing. Dat klinkt toch wat ingewikkelder dan de eerste acht. Misschien zit je daar helemaal niet op te wachten: zelfontplooiing en zelfexpressie klinken toch veel leuker dan zelfbeheersing. Onze open samenleving met onbegrensde mogelijkheden nodigt daar ook toe uit.

En toch is dit wat God ons schenkt door Zijn Geest: zelfbeheersing. We hoeven het niet zelf te doen, maar kunnen er op vertrouwen dat Hij dat in ons zal uitwerken. Genieten van genoeg, zodat er ruimte ontstaat om ons te richten op zaken die echt waardevol zijn. Tot eer van God en tot heil van onszelf, Zijn schepping en onze naaste.

(Column voor de website kerkenmilieu.nl)

Sigrid Kaag over vrijheid – Van Randwijklezing op bevrijdingsdag

D66 D66 Nederland 05-05-2020 09:18

Sigrid Kaag over vrijheid – Van Randwijklezing op bevrijdingsdag

Op bevrijdingsdag spreekt minister Sigrid Kaag een verkorte versie van de Van Randwijklezing uit. “Wij herdenken een oorlog waar de meesten van ons geen eigen herinneringen aan hebben. Er groeit een generatie kinderen op die nooit zal spreken met een overlevende. Dit maakt onze opdracht om de vrijheid te vieren niet kleiner, maar groter.”

“’s Avonds is er droefheid, maar ’s morgens klinkt gejuich”, zeggen de Psalmen. De nacht daartussen kan koud en donker zijn.

Vandaag herdenken wij een nacht die vijf jaar duurde, en vieren wij de ochtend waarmee 75 jaar geleden met gejuich de nieuwe dag werd ingeluid. Vijf lange jaren was ons land overgeleverd aan duisternis. Aan een autoriteit die wij niet zelf hadden gekozen; die onze landgenoten fusilleerde en meer dan honderdduizend van hen in vernietigingskampen van hun leven beroofde.

Ik sta hier in de Oranjemolen, op grond waar de duisternis tot het einde van 1944 duurde. In november van dat jaar startte operatie “Uncle Beach”, als onderdeel van de Slag om de Schelde. Geallieerde troepen rukten vanuit Breskens op naar Vlissingen. Ze naderden vanaf het water de stad, en zagen in de verte het silhouet van de Oranjemolen. Bij deze molen zetten zij voet aan wal om de stad te bevrijden. Kogels en granaatscherven sloegen in op de muren. Maar de molen, de stad en de provincie worstelden en kwamen boven. Daarom herdenken wij.

Wij herdenken een oorlog waar de meesten van ons geen eigen herinneringen aan hebben. Er zijn nauwelijks ouders, grootouders, buren of vrienden meer die het levende bewijs zijn van dit verleden.

Er groeit nu een generatie kinderen op die nooit zal spreken met een overlevende. Die nooit in de ogen zal kijken van iemand die het bombardement, de arrestatie, de schuilkelder of het kamp heeft gezien, gevoeld en geroken. Een generatie kinderen die nooit een getatoeëerd nummer op een onderarm zal aanschouwen. Dit maakt onze opdracht om het lijden te herdenken en de vrijheid te vieren niet kleiner, maar groter. Nu de levende herinnering aan de oorlog verdwijnt, is het onze taak om die herinnering zelf levend te houden. De verhalen blijven opzoeken, bewaren en doorvertellen. Blijven stilstaan bij de zwartste pagina’s uit ons verleden. Zodat we die periode, en daarmee ook onszelf, recht in de ogen kunnen – en durven – kijken.

Wij herdenken vandaag de zwartste misdaad in ons verleden. De onuitspreekbare verschrikking die in het hart van het Europese continent, in het hart van de Europese cultuur plaatsvond. Daar voltrok zich iets waarmee wij niet meer in het reine kunnen komen.

“Hier staan de hemel en de aarde in brand” zei Elie Wiesel over Auschwitz. “Doe je ogen dicht, en zie de eindeloze processies die hier samen komen. Het is hier altijd nacht.”

Kan er na de Shoah nog iets anders zijn dan stilte? Kan er nog hoop zijn? Vreugde?

Toen ik begin dit jaar een krans mocht neerleggen in Yad Vashem, kon ik hier geen antwoorden op vinden. Waar ik aan vasthield, was de opdracht van de overlevenden aan ons.

Om nooit te vergeten. Om nooit onverschillig te worden.

Dames en heren,

Voor het eerst in 75 jaar maken wij opnieuw een collectieve onvrijheid mee. Het is geen oorlog, het is een ander gevoel van onvrijheid. Maar we zijn wel op onszelf, en op elkaar teruggeworpen. Niet door de harde hand van een bezetter of dictator met militaire of ideologische doelen, maar door een virus.

Door de Coronacrisis zien en voelen we wat het betekent om niet zorgeloos door de stad te kunnen wandelen, om niet bij grootouders op bezoek te kunnen, om niet meer spontaan bij vrienden aan te kunnen bellen. We organiseren digitale vergaderingen en borrels, we zien elkaar op afstand, en hoe mooi en efficiënt dat ook is, het is geen vervanging voor écht menselijk contact.

We weten uiteraard waarom we dit doen. Het virus kan genadeloos toeslaan, bij iedereen. De beelden uit onze ziekenhuizen, de verhalen van schoonmakers, verpleegkundigen en intensivisten op de Intensive Cares: ze gaan door merg en been. We gaan hun werk niet zwaarder maken, en het is ook ondenkbaar dat we patiënten in de steek laten. Daarom blijven we binnen, houden we afstand.

De pandemie legt onze fundamentele kwetsbaarheden bloot. Onze zekerheden zijn onzeker geworden. Wij zijn op onontgonnen terrein. En zoals altijd wordt op onontgonnen terrein ons karakter getest.

Onze gemeenschap lijkt gerafeld, maar toont zich sociaal en veerkrachtig. We bieden sneller onze hulp aan bij de buren. We zien hoe mooi het kan zijn om voor anderen te zorgen. We zoeken creatieve manieren om onze bestaanszekerheid veilig te stellen.

Ik heb overal in de wereld gezien hoe krachtig en uniek mensen zijn. In vluchtelingenkampen, vernielde dorpen, in landen ná een crisis, ben ik onder de indruk van de trots en waardigheid van mensen die weer een ‘normaal’ bestaan willen opbouwen.

Ook wij willen terug naar het normale. We voelen hoezeer vrij zijn onze zuurstof is.

Maar laten we ons realiseren, dat we een deel van onze vrijheid tijdelijk opgeven, om beter uit de crisis te komen. Laten we proberen “zin” te geven aan deze uitzonderlijke periode. Om de keuzes te maken die bepalen hoe de wereld er de komende decennia uitziet.

Het is bijna een natuurwet dat we in oude gewoontes vervallen. Dat we in de crisis eigen overtuigingen bewezen zien. Maar we kunnen niet berusten in ons eigen gelijk. Want als het virus straks is bestreden, zullen de economische gevolgen voor velen voelbaar blijven.

Sociale verbanden kunnen onder druk komen. Het virus discrimineert niet op uiterlijk, religie of geslacht, maar de gevolgen ervan treffen de meest kwetsbaren het hardst. En daarom kunnen we niet anders dan op een nieuwe manier kijken naar hoe we leven, werken, welvaart creëren en welvaart verdelen.

Wat leert ons deze crisis? Meer waarde te geven aan wat waardevol is. Wat is er vitaal in onze samenleving? Het onderwijs, de zorg, onze kunst en cultuur. Lijkt de medewerker in de supermarkt niet vitaler dan de beurshandelaar?

Het leert ons dat onze naasten óók aan de andere kant van de wereld wonen. De planeet niet kunnen belasten met een ondraagbare last. De uitwassen van het kapitalisme moeten aanpakken, om het kapitalisme te redden van zichzelf en het toekomstbestendig te maken.

Hoe we dat doen, is een worsteling. Ik begrijp dat het verleidelijk is om de globalisering een halt toe te roepen. Globalisering en internationale verbindingen krijgen het verwijt aan de basis te liggen van de pandemie. Globalisering heeft kwetsbaarheden en risico’s. Die onderken ik ten volle.

Maar ik verzet me tegen stemmen die zich keren tegen internationale samenwerking en handel en die wijzen naar het virus om te bepleiten wat ze altijd al bepleitten: meer nationalisme, autarkie en protectionisme. Dat is mij te gemakkelijk.

Dan wijs ik erop dat corona niet de eerste pandemie in de geschiedenis is. Een eeuw geleden raasde de Spaanse griep over de wereld, in een tijd dat er geen enkele intercontinentale passagiersvlucht, geen handelsverdrag en geen Schengenzone met open grenzen bestond.

Op dit moment werken wetenschappers in de hele wereld, van Finland tot Nieuw-Zeeland en van Mexico tot Japan aan antwoorden op het virus. In een openheid als nooit tevoren delen zij hun kennis. Een wereldorde van internationale samenwerking en verbindingen is ook nu het antwoord op de gezondheidscrisis.

Autarkie en terug achter de grenzen is een verkeerde reflex. Het is van belang de kwetsbaarheden en risico’s van de globalisering te mitigeren. Betere afspraken, met strengere scheidsrechters.

De pandemie moedigt ons aan om de wereldbevolking als één samenleving te zien, dwingt ons in te zien dat individuele keuzes gevolgen hebben voor iedereen. “De samenleving waar wij over moeten nadenken”, zegt Paolo Giordano, “is de hele mensheid.”

We zien leiders die misbruik maken van de crisis om hun ambities te realiseren. Die verworven rechten afnemen. Leiders die de rechtsstaat verzwakken – of zelfs ontmantelen – en hun eigen macht via de crisis consolideren. Die nationalisme weer omarmen.

Ook dit kan nooit de reactie op deze crisis zijn.

De beste momenten in onze geschiedenis, zijn de momenten waarop wij, ook als het moeilijk was, de open samenleving bleven omarmen. Waarin Nederland internationaal vooropliep. Met die internationale blik kunnen we wereldwijde uitdagingen aan.

Europa en de Verenigde Naties, deze zijn niet altijd populair. Academische vrijheid en journalistieke vrijheid zijn niet altijd populair. Onafhankelijke rechtspraak is niet altijd populair. Rechten voor minderheden en vluchtelingen zijn niet altijd populair.

Maar verantwoordelijk leiderschap betekent voor mij dat we pal blijven staan voor de grondrechten en de instituties die deze bewaken, en voor de solidariteit en samenwerking die zij vereisen.

Het zijn levende monumenten van de lessen van de donkere randen van onze geschiedenis, randen waarin uitsluiting, marginalisering en vervolging gemeengoed waren. Die lieten zien wat de uiteindelijke consequentie kan zijn van antisemitisme, xenofobie en racisme.

Vandaag, 75 jaar na de Shoah, zien we jodenhaat en agressie tegen joden overal weer toenemen. Rechtsextremisme, etnisch-nationalisme en radicaal-islamisme steken de kop weer op. Internationaal, en in Nederland. Zaaiers van verdeeldheid en ontwrichters van de samenleving.

“Schreeuwers met een alternatief voor de democratie.”

Nooit mogen we dit bagatelliseren. Nooit mogen we dit legitimeren.

Van Randwijk begreep dat als geen ander.

Want onverdraagzaamheid kan nooit het credo zijn.

Ook dat hoort voor mij bij verantwoordelijk leiderschap.

“Drink de beker van vreugde ten volle, maar vergeet het lijden dat daarin gemengd is niet”, zei premier Gerbrandy op 5 mei 1945 op Radio Oranje.

Wij drinken vandaag de beker van vreugde, in de erkenning dat dat alleen maar kan door de strijd die door generaties voor ons is geleverd. Door het leed dat is geleden.

De laatste ooggetuigen, zij die de oorlog hun hele leven bij zich droegen, zijn niet meer onder ons. Laat wij hen herdenken, en laat wij levenslang de vrijheid in ons dragen. Niet alleen op herdenkingsdagen of als wij monumenten bezoeken.

Want na de droefheid van de avond en de duisternis van de nacht, klinkt er ’s morgens gejuich.

En alleen mensen kunnen juichen, en alleen mensen kunnen zingen.

Op deze bijzondere en noodgedwongen stille Bevrijdingsdag, zingen wij vanmiddag uit saamhorigheid in deze crisis mee met ambassadeur van de vrijheid Roxeanne Hazes.

Een initiatief van Claudia de Breij, om door heel Nederland het iconische nummer van Ramses Shaffy te laten klinken:

“Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder.”

Wij zijn allen mensen en wij zijn allen sterfelijk.

Maar er is ook hoop en er is vrijheid.

En die zijn nergens anders dan in onszelf.

Dank u wel.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Uitstel Europese plannen voor gendergelijkheid door Coronacrisis onacceptabel | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 23-04-2020 00:00

Uit gelekte plannen van de Europese Commissie blijkt dat voorstellen voor genderlijkheid vanwege de huidige Coronacrisis worden uitgesteld. Voor Europarlementariër Kim van Sparrentak is dat onacceptabel. Samen met haar Groene collega's eist ze van de Europese Commissie deze plannen te herzien. Het is juist hoog tijd dat de Europese Commissie vaart maakt om de achteruitgang van vrouwenrechten in Europa een halt toe te roepen.

Europarlementariër Kim van Sparrentak: "Ik ben het wachten beu. De vooruitgang in veel landen is stilgevallen en er is een backlash aan de gang. We zien toenemend geweld tegen vrouwen, een groeiende anti-abortusbeweging en verdrukking van organisaties die opkomen voor gendergelijkheid.”

De Europese Groenen vragen de Europese Commissie vooral haast te maken met de plannen voor verplichte loontransparantie. Ondanks dat het principe gelijk loon voor gelijk werk al sinds 1957 vastgelegd is in Europese verdragen, verdienen vrouwen nog steeds gemiddeld 15 procent minder dan mannen. Van Sparrentak: "78 procent van alle zorgmedewerkers in EU is vrouw. En juist deze mensen staan door de huidige gezondheidscrisis het meest onder druk. Het is daarom ontzettend belangrijk dat we ongelijke loonbehandeling zo snel mogelijk aanpakken."

Verder dan mooie woorden

Volgens Van Sparrentak is het noodzakelijk dat de plannen die de Europese Commissie presenteert verder gaat dan mooie woorden: “De Europese Commissie moet zich zo snel mogelijk achter de voorvechters van gendergelijkheid scharen. Organisaties die vrouwenrechten en gendergelijkheid promoten moeten financieel ondersteund worden, in het bijzonder in landen waar ze onder druk staan.”

Daarnaast wil Van Sparrentak dat de Europese Commissie de ontwikkelingen van gendergelijkheid in EU-landen actief volgt en in actie komt wanneer EU-landen het principe gendergelijkheid tegenwerken. “Overheden die vrouwenrechten stelselmatig ondermijnen, moeten dat ook in de toekenning van Europese fondsen merken en organisaties die vrouwenrechten schenden mogen geen Europese subsidies meer ontvangen. Zo krijgen we daar een stok achter de deur”, aldus van Sparrentak.