Op 1 Mei publiceerde het Brabantsdagblad uitgebreid over de problemen in de jeugdzorg. Voor de Jeugdzorgaanbieders en de vakbonden reden om in actie te komen. De kern van die problemen kan als volgt samengevat worden:
Te lage tarieven. Mede daardoor personele problemen en problemen om cao-lonen te betalen.Te weinig deskundigheid in gemeentelijke wijk/jeugdteams. Kinderen te vaak en te lang in de lichte zorg, terwijl direct zware zorg nodig hebben. Later stijgen de kosten logischerwijs, omdat de specialistische zorg dan moet “repareren” wat er eerder niet gedaan werd en/of fout ging. Een enorme administratieve lastendruk bij de aanbieders, waardoor geld dat voor jeugdzorg bestemd is daar niet terecht komt. Een systeem gebaseerd op wantrouwen.
Voor de SP raadsfractie reden om de volgende vragen te stellen aan de gemeente. We houden u op de hoogte!
VRAGEN
Hoe staan B&W tegenover de aangekondigde acties? Onderschrijven B&W de zorgen zoals die verwoord staan in het Brabants Dagblad van 1 Mei en die hiervoor samengevat zijn? Zijn B&W bereid zich solidair te verklaren met deze acties? Kennelijk heeeft het Rijk het geld voor de cao-stijging direct in het gemeentefonds gestort. Wordt dit geld geoormerkt voor de Jeugdzorg? Waar is dit zichtbaar? Zijn B&W bereid- samen met andere gemeenten- de tarieven te verhogen? Is het juist dat de aanbieders het inkoopbeleid en de centrumregeling hebben afgewezen? En is het juist dat daardoor een jaar extra uitstel komt (tot 2021)? Zo ja, wanneer had het college de raad daarover willen informeren? En wanneer gebeurt dat alsnog? Is het college bereid de ‘Open-houseconstructie’ te heroverwegen? En in plaats daarvan echt samenwerking na te streven tussen en met de jeugdzorgaanbieders? Is het college alsnog bereid specialistische expertise direct toe te voegen aan de gemeentelijke toegang tot de jeugdzorg? Zodat volwaardige triage kan plaatsvinden? En zodat kinderen die (specialistische) hulp nodig hebben direct op de juiste plek komen? Een gevleugelde uitspraak luidt: Vertrouwen is goed, controle is beter. Die uitspraak is eigenlijk onvolledig en zou moeten luiden: Wantrouwen is slecht, vertrouwen is goed, controle is beter. Welke stappen mogen wij verwachten om dat ervaren wantrouwen weg te nemen? En welke stappen om de controle tot het noodzakelijke minimum te beperken? Zijn B&W bereid op korte termijn een extra informatieavond te beleggen over de hier besproken onderwerpen? En zijn B&W bereid daar vertegenwoordigers van de belangrijkste jeugdzorgaanbieders bij uit te nodigen, zodat de raad rechtstreeks vragen kan stellen?