Nieuws van politieke partijen in Lansingerland inzichtelijk

3 documenten

Democracity en klassenbezoek@gemeentehuis, supertof en leerzaam tegelijk!

WIJ Lansingerland WIJ Lansingerland Lansingerland 24-04-2024 07:13

De maand maart stond in het teken van beide bovengenoemde “spellen”. Democracity is

echt een spel, maar bij klassenbezoek@gemeentehuis ligt de nadruk op het debatteren.

Wij – Mark, Abdel, Paul, Jan Alsemgeest en Bianca zijn onafhankelijk van elkaar bij deze

bezoeken aanwezig geweest. Ik zal proberen om uit te leggen wat onze taak als raadslid

was in deze sessies.

De leerlingen van groep 7 en 8 van de basisscholen uit Lansingerland krijgen de

gelegenheid om in de raadzaal een stad te bouwen.

Zitten in de stoelen van de raadsleden is al spannend, maar ze leren daar ook om te spreken

met en door de microfoon, en zien dat er een camera op zich gericht staat, via het grote

scherm.

Midden in de raadzaal ligt het speelveld, waar enkele huizen op staan. De leerlingen moeten

– net als echte raadsleden – met hun partij keuzes maken wat ze in hun stad willen zien.

Daarvoor moeten ze een politieke partij oprichten, een goede naam en partijdoelstellingen

bedenken en een slogan opschrijven.

Ze krijgen rollen toebedeeld, die in een echte fractie ook voorkomen. De fractiesecretaris

schrijft, er is een fractievoorzitter en een woordvoerder, maar ook een of twee fractieleden.

De spelleider legt dan uit, dat ze ieder een gebouw mogen kiezen dat het dichtste bij hun

partijdoelen ligt.

En dan begint het. De eerste ronde mag elke partij een gebouw plaatsen, met de motivatie

waarom ze het gebouw in hun stad willen hebben.

In de tweede ronde wordt het gebouw voorgesteld, en worden er door andere partijen vragen

gesteld. Er ontstaat een begin van een debat, waarbij hele goede vragen werden gesteld. Na

beantwoording wordt er gestemd – komt het gebouw in de stad, of niet?

De raadsleden wandelen er tussendoor, geven advies aan het begin, en als het spel begint

nemen ze plaats in de zetels en kijken – vaak zeer geamuseerd – mee.

Het laatste half uur mogen de leerlingen van alles vragen aan de raadsleden. Wel geleid

door de spelleider van Pro Demos. Ook zij verdienen een compliment.

Want als de spelleider aan het begin van het bezoek van de klas te horen krijgt dat die klas

vorig jaar ook al is geweest, spelen ze het spel nog een keer – maar wel een fractie

moeilijker. Dan ligt de nadruk echt op het debatteren.

Democracity startte in 2023 als een pilot en dit jaar deden meer scholen mee uit

Bergschenhoek en Berkel en Rodenrijs.

En Bleiswijk dan? Goede vraag! Dat vroeg Annemarie (onze raadcommunicatieadviseur)

zich ook af, en zij schreef enkele raadsleden in Bleiswijk aan, die actief waren tijdens de

schoolbezoeken. Leon Erwich (L3B) nam contact op met de Klimophoeve, en Bianca fietste

langs de Oosthoek, Anne Frank en De Wiekslag. In een korte tijd de schooldirecteuren, en

leerkrachten van de genoemde scholen gesproken, met als resultaat dat de Anne

Frankschool en de Klimophoeve in juni langs komen om Democracity te spelen.

En we hopen dat de andere scholen uit Bleiswijk, maar ook de scholen die Democracity nog niet

gespeeld hebben mee gaan doen, want volgend jaar doen we het gewoon weer! Ze zijn van

harte welkom!

Annemarie: “Het helpt scholen om invulling te geven aan hun burgerschapsonderwijs. De

gemeente Lansingerland biedt Democracity en klassenbezoek@gemeentehuis voortaan

ieder jaar aan, zodat scholen het als vast onderdeel in hun jaarplanning kunnen opnemen.”

Bianca had de eer om aanwezig te zijn bij klassenbezoek@gemeentehuis. Dat is dit jaar

voor het eerst, en wordt aangeboden aan middelbare scholen. Melanchthon Berkroden en

het Wolfert Lyceum maakten hier gebruik van. Dat is toch even wat anders – bij deze wordt

er gewerkt met een casus.

Doel klassenbezoek@gemeentehuis:

Naast de vorming van politieke partijen worden er uit de groep leerlingen ook wethouders

gekozen. Twee stuks en die mochten plaatsnemen op de plaatsen van wethouder Fortuyn en

wethouder Hoek.

De opdracht: er moest een festival worden georganiseerd voor de jeugd van Lansingerland.

De partijen gingen met elkaar in discussie over de plaats waar het festival gehouden moest

worden, subsidies voor het festival, de kosten voor beveiliging, eten en drinken, het beleid

rondom roken en alcoholgebruik, wie er als artiesten moesten komen optreden en wat de

kosten daarvoor waren.

Fantastisch om te zien hoe dit door de groep werd opgepakt, en “uitgekleed”, want het moest

ook duurzaam, en milieuvriendelijk zijn, geen geluidsoverlast geven voor de omgeving en

alleen met Lansingerlandse artiesten, en niet toegankelijk voor jongeren buiten

Lansingerland.

De conclusie van de dames: Nou, jullie zoeken het maar uit, want voor ons is het niet

mogelijk om met zo’n klein budget en zoveel regels een leuk feest neer te zetten. Ik ga wel

terug naar Rotterdam. Daar kon de klas het mee doen en de raadsleden moesten zich

inhouden om niet in de lach te schieten.

Ook hier werden in het laatste half uur vragen gesteld aan de raadsleden. Deze klas had een

goede interesse in het proces en leerde onder meer dat het via de voorzitter spreken

belangrijk is, ook al is dat soms lastig.

Burgerparticipatie: het gaat om de praktijk

CDA CDA Lansingerland 13-05-2023 21:37

Het is misschien wel het thema waaraan het afgelopen decennia in de gemeenteraad het meeste tijd is besteed; de burgerparticipatie. Belangrijk, want recente dossiers zoals de Driehoek Noordpolder en de kwestie rondom de opvang van Oekraïners laat zien dat inwoners betrekken bij plannen iets heel ‘engs’ is. Het college gaf onlangs toe dat omwonenden van de beoogde locatie voor de opvang van Oekraïners (zie elders in deze nieuwsbrief) pas na een besluit in de gemeenteraad op de hoogte worden gebracht, omdat ze bang waren voor negatieve reacties. Een schandelijke manier van denken, want daarmee zet je in één klap betrokken inwoners weg als een stel NIMBY’s. Nu ligt er dan eindelijk een visie en dat is mooie theorie, maar het gaat om de praktijk. Wat komt er straks in het uitvoeringsprogramma burgerparticipatie te staan? Hoe gaan we inwoners in de praktijk echt meenemen in besluitvorming? Het belooft een document te worden vol met gereedschapskisten en participatieladders. Al wat langer maken wij ons zorgen over het wijkgericht werken in onze gemeente en die zorgen hebben wij overgebracht in het debat. De wethouder heeft toegezegd daar aandacht voor te hebben in het uitvoeringsprogramma, dat in het najaar moet verschijnen.

Herfst: bezinning en voorbereiding debat over de meerjarenbegroting

CDA CDA Lansingerland 18-10-2021 11:05

De politiek in Lansingerland kan even op adem komen, want het is herfstreces. Dat geeft niet alleen ruimte voor bezinning en voorbereiding van het debat over de meerjarenbegroting, maar ook om de herfst te beleven. Kleurenpalet De herfst verwarmt de natuur met liefde en licht. Dat gevoel wordt nog eens extra versterkt door het kleurenpalet: goudgele of rood vlammende kleuren aan de bomen en de roesttinten van het bladerdek. Het maakt gevoelens als opgewektheid en optimisme in ons los. Herfstwandelingen in kleurrijke bladerdekken met laarzen en grof gebreide sjaals in een roestkleurig park. Veelkleurige bladeren in de lucht gooien. Je adem in wolkjes en de zon die haast goud kleurt. Als de avond valt en het grote licht van de natuur uitdooft, dan flitsen thuis de lampen aan. Eenmaal thuis is er koffie met kaneel op het melkschuim gestrooid. Geuren die doorgaans de mogelijkheid om (lang vervlogen) herinneringen te koesteren die we tijdens gelukkige momenten hebben gekend. Dat alles draagt volgens wetenschappers bij tot de aantrekkingskracht van de herfst. Fijne herinneringen De herfst begint in september. Vanuit sociologisch opzicht zijn onze emoties onlosmakelijk verbonden met de betekenis aan wederkerende gebeurtenissen aan algemene perioden in het jaar. Het zijn oriëntatiepunten in de tijd die ons leven helpen navigeren. De kans is groot dat de meeste mensen fijne herinneringen aan de herfst hebben. Voor velen was het de periode waarin ze terug naar school mochten, hun vriendjes weer zagen en nieuw kaftpapier mochten uitkiezen. Het seizoen waarin hobby’s of voetbal hervat werden; het seizoen van Sint-Maarten en Sinterklaas én de periode waarin er naar Kerstmis werd uitgekeken. De avonden die je binnen met vrienden en familie doorbracht zorgden voor innige momenten waaraan je met liefde terugdenkt. Geen enkel seizoen doet ons zoveel decoratie aanslepen als de herfst; huiselijkheid als een gouden schaal met kastanjes, dennenappels en ander loof dat je op de oprit van de buren bij elkaar hebt gescharreld. Hét symbool van de herfst is de pompoen. De vrucht wordt gebruikt als ornament, als logo, als boekensteun, of als ingrediënt. Geen universele voorkeur Een groot deel van onze liefde voor de herfst hebben we dus zelf bewerkstelligd. Want hoewel sociale media het anders doen uitschijnen, is er geen universele voorkeur voor dit seizoen. Het is soms moeilijk te begrijpen waarom mensen week worden van een jaargetijde dat herhaaldelijk in stortbuien wordt ondergedompeld. Dikwijls toont het raam een grijze lucht en grauwe gevels achter een gordijn van miezer. Voor zover we weten is er niets inherent aan de herfst dat ervoor zorgt dat het een gelukkiger seizoen is, maar als mensen het seizoen betekenis geven, kan het een gelukkiger seizoen worden. Als wij er dus voor kiezen om te focussen op hoe fijn een herfstwandeling is en het gekletter van de regen op het dak romantiseren, zijn wij ook meer geneigd om er daadwerkelijk van te genieten. Eigenlijk is heel veel van wat we ervaren in het leven afhankelijk van de betekenis of interpretatie die we eraan geven. Ankerpunt In 2020 hebben we het eigenlijk zonder herfst moeten stellen. Ja, er waren hoestjes en hete drankjes, maar het was geen echte ­herfst. Waar de herfst voor staat -het samenhorigheidsgevoel, de geborgenheid- was verboden. Je zag je vrienden alleen op meer dan een armlengte afstand. Tradities zoals het kerstfeest of het sinterklaasfeest, waar we doorgaans veel veiligheid en comfort uit putten, kwamen op de helling te staan. We moesten noodgedwongen nieuwe rituelen uitvinden waarbij knusheid plaats moest maken voor groeten met de elleboog en de connectie soms wankel was. Het is dan ook logisch dat we reikhalzend uitkijken, of eigenlijk eerder terugkijken, naar de herfst en alles wat daar doorgaans bij hoort. Want zelfs nu de vaccinatiecijfers ­positief zijn, durven we nog niet te hopen op een normale herfstgang van zaken. Wanneer je accepteert dat je toekomst onzeker is, heb je als enige ankerpunt je verleden. Mensen wentelen zich nu meer in nostalgie, niet per se omdat ze dat willen, maar vooral omdat ze bijna geen andere keuze hebben. Het verheerlijken van de herfst is dus evenzeer ontsnappen als dat het overleven is. Het romantiseren geeft ons een gevoel van controle in onzekere tijden, het benadrukken herinnert ons aan wat belangrijk is. En er is bovenal de hoop dat het weer wordt hoe het hoort te zijn. Het is maar wat je ervan maakt, bevestigen ook psychologen.

Zie je content die volgens jou niet op deze site hoort? Check onze disclaimer.