Nieuws van ChristenUnie in Nederland inzichtelijk

531 documenten

Afscheidsbrief Gert-Jan Segers

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 24-01-2023 15:26

Door Gert-Jan Segers op 24 januari 2023 om 15:45

Geachte voorzitter, beste Vera,

Dit is de dag van mijn afscheid van de Tweede Kamer, van u, van mijn 148 andere collega’s, van het Kamerpersoneel dat ons zo geweldig helpt, van de bewindslieden die we hier ontmoeten, van journalisten die ons hier in de gaten houden. Het is het afscheid van een bijzondere plek waar ik de moeilijkste én de mooiste momenten van mijn werkend leven heb beleefd.

Het is het afscheid van het dorp dat we met elkaar vormen. De liefde waarmee Fahrad je een cappuccino serveert en je nog even een bemoedigend woordje toevoegt. De behulpzaamheid van Paul van Doorn als je met de griffie te maken hebt. Het praatje in de gang met de altijd breed glimlachende bode Leo. De altijd broederlijke nabijheid van Kees van der Staaij aan de andere kant van het gangpad. Het waren deze vriendelijkheid en collegialiteit die het leven in de Kamer zo aangenaam hebben gemaakt.

Het is ook het afscheid van een wonderlijke werkplek vol tegenstellingen. Er zijn momenten van vervreemding en van vriendschap. Van een gesprek met de ene collega over de zorgen om een ziek kind en dan vervolgens de ongemakkelijke ontmoeting in de gang met een andere collega waarmee je pas een ruwe politieke aanvaring had. Soms kun je even bij elkaar uitblazen omdat je elkaars hoofd- en buikpijn zo goed kunt begrijpen. Dan weer is er een knetterende interruptie die vooral bedoeld was voor een filmpje op twitter.

Dit is mijn afscheid van het huis van de democratie waarin de politieke verschillen zichtbaar móeten worden. Want alleen zo is deze Kamer de volksvertegenwoordiging van een veelkleurig land. Mijn bijdragen aan die debatten kwamen voort uit het feit dat ik ooit als achttienjarige diep ben geraakt door het evangelie van Jezus Christus. De democratische vrijheid om dat geloof – en elke andere overtuiging in dit land – hier een stem te geven, zal ik altijd blijven koesteren.

Tegelijk hoop ik dat de Kamer ook de gemoedelijkheid van een dorp houdt. Dat maakt het leven hier niet alleen fijner, maar fatsoenlijke omgangsvormen hebben ook maatschappelijk grote betekenis. Want als het ons hier lukt om met al onze verschillen toch prettige collega’s van elkaar te blijven, dan laten we zien dat dat buiten ook moet lukken. Maar als het ons hier niet lukt om fatsoenlijk en vreedzaam met onze onderlinge verschillen om te gaan, dan is het een kwestie van tijd dat het buiten ook mis gaat.

Wat ik in ieder geval ga missen is de samenwerking – maatschappelijk en politiek, binnen en buiten de coalitie – die op belangrijke momenten leidde tot een breed draagvlak voor grote keuzes. Voor grotere bestaanszekerheid. Voor meer volkshuisvesting, meer zekerheid in je werk. Voor ambitieuzer klimaatbeleid, een beter pensioenstelsel, goede zorg voor kwetsbare mensen, een toekomst voor de landbouw en een sterkere Krijgsmacht. Wat ik daarbij vooral ga missen is het zelf smeden van specifieke plannen met collega’s van links tot rechts in de Kamer. Samen schreven we aan initiatiefwetten en -nota’s met voorstellen tegen mensenhandel, tegen antisemitisme, voor een betere omgang met arbeidsmigratie, voor herinvoering van de basisbeurs, voor een sterker parlement. Deze ambachtelijke samenwerking met concrete resultaten leverde me mooie momenten op van politieke én persoonlijke vriendschap die mijn leven heel erg hebben verrijkt. Voor dat alles wil ik jullie heel hartelijk bedanken!

Wat ik minder ga missen is het soort hyperactieve politiek waarmee we elkaar tot en over de rand van overspannenheid duwen en waarbij we drukker zijn met elkaar dan met de mensen die we moeten dienen. Wat ik ook niet ga missen is een alles-of-niets-politiek waarbij een zorgvuldig gesloten compromis niet langer als een uiting van politieke beschaving en een stap in de goede richting wordt beschouwd, maar wordt afgeschilderd als een vorm van politiek verraad. Ik ga graag hoopvol door het leven, maar soms vrees ik voor een verdere afbrokkeling van het onderlinge vertrouwen hier en in de samenleving. Naar mijn gevoel staat onze democratie op een kruispunt. Ofwel wij blijven met al onze onderlinge verschillen in staat tot politieke samenwerking, ofwel wij worden een rijk in verval. En de keus is aan ons.

Ik ga stoppen. Samen met de collega’s van de fijnste fractie heb ik me met hart en ziel ingezet voor christelijk-sociale idealen, voor politieke samenwerking en voor onze democratische rechtsstaat. Het is nu aan jullie om met het kostbare vertrouwen van de kiezer het goede te doen. Met groot vertrouwen in Mirjam Bikker op mijn stoel en met de aanwinst van Nico Drost morgen in mijn plaats, ken ik nu mijn eigen plek. In de stilte. Daar waar ik hoop te horen wat mij nu te doen staat. Jullie wens ik mooie inhoudelijke debatten toe, inspirerende samenwerking, goede besluitvorming en vooral de zegen van God die ons mooie, vlakke land al zo vaak heeft gezegend.

Het ga jullie goed, à Dieu!

Met de collegiale groeten voor jullie allemaal,

Gert-Jan Segers

ChristenUnie kiest Mirjam Bikker als fractievoorzitter en partijleider

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 17-01-2023 10:02

Door Webredactie op 17 januari 2023 om 11:00

ChristenUnie kiest Mirjam Bikker als fractievoorzitter en partijleider

Mirjam Bikker is de nieuwe ChristenUnie-partijleider en fractievoorzitter in de Tweede Kamer. Zij volgt Gert-Jan Segers op, die afgelopen vrijdag zijn vertrek aankondigde. Bikker werd vanochtend unaniem door de Tweede Kamerfractie gekozen en kreeg na afloop de voorzittershamer overgedragen.

Bikker werd in aanloop naar de verkiezingen van 2021 door het bestuur van de ChristenUnie gevraagd om zich kandidaat te stellen voor de Tweede Kamer als één van de gezichten van een nieuwe generatie christenpolitici. Zij was tot op dat moment lid en fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Eerste Kamer.

Mirjam Bikker (1982) is geboren in Gouda en woont daar ook. Ze woonde in het verleden in Moordrecht, Nunspeet en later, als student, in Utrecht. Daar studeerde ze rechten en was ze bijna twee periodes fractievoorzitter in de gemeenteraad.

Mensenhandel, gokreclames en ‘1G’

Bikker viel in Utrecht op door de aandacht die ze vroeg voor de slachtoffers van mensenhandel en gedwongen prostitutie en slaagde erin om uitstapprogramma’s in de stad te realiseren. Onder haar leiding trad de ChristenUnie in 2006 voor het eerst toe tot het stadsbestuur van één van de vier grote steden.

In de Tweede Kamer was Bikker tot nu toe woordvoerder zorg, medische ethiek en justitie. In die hoedanigheid werkte ze aan het verbod op gokreclames en aan voorstellen om het gebruik van lachgas tegen te gaan. In de coronatijd was ze kritisch op maatregelen die leiden tot tweedeling in de samenleving. Ze keerde zich daarom onder meer tegen 2G – alleen toegang tot bepaalde locaties voor mensen die gevaccineerd of genezen waren van corona – en stelde in plaats daarvan 1G voor: testen voor iedereen, gevaccineerd of niet.

Reacties

Mirjam Bikker: “Vandaag zet ik deze stap omdat ik geloof dat de ChristenUnie met onze christelijk-sociale missie júist in deze tijd de hoopvolle antwoorden geeft op grote zorgen over de toekomst en de tegenstellingen van vandaag. Daarom ben ik ooit de politiek ingegaan. Omdat ik ervan overtuigd ben dat ‘samen leven’ het antwoord is op ‘ieder voor zich’. Omdat genoeg beter is dan ‘meer, meer, meer’. Omdat we allemaal baat hebben bij bloeiende buurten, bij bloeiende natuur. Dáárom ga ik samen met zoveel andere ChristenUnie-leden aan de slag en nodig ik wie zich daarin herkent uit om met me mee te doen.”

Viceminister-president Carola Schouten: " Met Mirjam krijgt de partij een kundige, betrokken en gedreven fractievoorzitter en partijleider. In haar jaren als Eerste en Tweede Kamerlid heb ik gezien dat ze veel oog heeft voor anderen, maar tegelijk het debat niet schuwt. Zeker niet wanneer er sprake is van onrecht. Ik zie uit naar onze samenwerking.”

Partijvoorzitter Ankie van Tatenhove: “Ik ken Mirjam als een vrouw met een diepgevoelde missie om samen te binden, om op te komen voor wat kwetsbaar is en om samen te strijden tegen onrecht. Ze weet waar ze voor staat en gaat voor dat waar ze in gelooft. Ze kent het klappen van de politieke zweep, is innemend en overtuigend en kan als geen ander woorden geven aan ons christelijk-sociale verhaal. Ze is kundig en gedreven. Ik hoop dat ze, ook op haar nieuwe plek, de zegen van God over haar werk mag ervaren.”

Voormalig fractievoorzitter Gert-Jan Segers: “Ik ben Mirjam heel dankbaar dat ik juist aan haar het stokje mag overdragen. Twee jaar na de verkiezingen staat zij nu klaar om de fractie en de partij op haar eigen manier voor te gaan en werk te maken van onze missie. Mirjam is een bevlogen christenpolitica en een moedig Kamerlid dat recht wil doen aan mensen die onrecht worden aangedaan. En ik heb haar persoonlijk leren kennen als een fijn en toegankelijk mens met een groot hart, een scherp verstand en een luisterend oor. De ChristenUnie mag in haar handen knijpen met een partijleider als Mirjam.”

Wintertour

Op 18, 19 en 20 januari gaat Mirjam Bikker met Gert-Jan Segers op ‘Wintertour’ door het land, in achtereenvolgens Hoogeveen, Amersfoort en Dordrecht. De edities in Amersfoort en Dordrecht zijn inmiddels volgeboekt, voor de Wintertour in Hoogeveen is nog op plek. Gratis reserveren kan via www.christenunie.nl/wintertour.

Gert-Jan Segers vertrekt na ruim tien jaar uit Tweede Kamer

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 13-01-2023 04:18

Door Webredactie op 13 januari 2023 om 05:00

Gert-Jan Segers vertrekt na ruim tien jaar uit Tweede Kamer

Gert-Jan Segers stopt als Tweede Kamerlid en partijleider van de ChristenUnie. Dat kondigt hij vandaag aan in een brief aan de achterban van zijn partij. “Ik heb de kar een tijd kunnen trekken en met jullie steun en de zegen van God zijn we tot hier gekomen,” schrijft Segers. “De ChristenUnie is een partij die midden in de samenleving werk maakt van christelijk-sociale idealen. Er staat een geweldig team en nu is het aan hen om die missie verder te brengen. Ik heb daar veel vertrouwen in.”

Mirjam Bikker, nu vicefractievoorzitter, is de beoogde nieuwe fractievoorzitter en politiek leider van de partij. Segers draagt de voorzittershamer aanstaande dinsdag over. Een week later neemt hij afscheid van de Tweede Kamer, waarna Nico Drost toetreedt als nieuw Kamerlid.

Segers diende ruim tien jaar als Tweede Kamerlid, waarvan meer dan zeven jaar als fractievoorzitter en politiek leider. Hij volgde in die rol Arie Slob op in 2015. Segers schoof tot twee keer toe samen met Carola Schouten aan bij onderhandelingen over een nieuw kabinet, na de verkiezingen van 2017 en 2021. Daarin werden door de ChristenUnie onder meer op thema’s als klimaatbeleid en bestaanszekerheid belangrijke resultaten geboekt.

Onderscheidend Kamerlid

Als Kamerlid onderscheidde Segers zich onder meer door zijn strijd tegen mensenhandel en gedwongen prostitutie. Zijn initiatiefwet met PvdA, SP en CDA over het strafbaar stellen van mensen die misbruik maken van een slachtoffer van mensenhandel werd in 2016 in de Tweede Kamer aangenomen en is inmiddels in werking getreden.

Segers was daarnaast gedreven in het bestrijden van antisemitisme en

, misdrijven met een discriminatoir motief. Dit deed hij in wisselende samenwerkingen met onder meer VVD en GroenLinks. Segers sprak in 2019 met premier Rutte over excuses aan de Joodse gemeenschap voor de rol van de Nederlandse overheid bij de holocaust. In 2020, 75 jaar na afloop van de Tweede Wereldoorlog, werden deze vervolgens ook daadwerkelijk door Rutte namens de staat aangeboden.

Het leggen van dit soort verbindingen, zowel met politici van andere partijen als met maatschappelijke organisaties, kenmerken Segers. Met omroepdirecteur Jan Slagter, ouderenorganisatie KBO-PCOB en een breed scala andere partijen sprak hij zich uit voor ‘Waardig Ouder Worden’ als alternatief voor het D66-initiatief ‘Voltooid Leven’.

Ook initieerde Segers met Tim Hofman ‘Coalitie-Y’, waarin zij met studenten- en jongerenorganisaties en een breed front van politieke partijen het leenstelsel onder vuur namen. Dit leidde tot de herinvoering van een basisbeurs voor studenten.

Opvolging

Mirjam Bikker is de beoogd opvolger van Segers als fractievoorzitter en politiek leider. Zij is de enige kandidaat en zal naar verwachting dinsdag door haar fractie verkozen worden. Segers schrijft daarover dat hij zich voor de laatste verkiezingen alleen kandidaat heeft gesteld “omdat ik wist dat er een kundige en gedreven opvolger op de lijst stond die m’n plek zou kunnen innemen. Die moedige vrouw staat er nu, bijna twee jaar na de verkiezingen, klaar om de fractie en de partij op haar eigen manier voor te gaan en werk te maken van onze missie. Ik ben Mirjam Bikker daar heel dankbaar voor.”

De zetel die Segers achterlaat wordt ingenomen door Nico Drost. Hij was eerder Tweede Kamerlid tijdens het zwangerschapsverlof van Stieneke van der Graaf en stond bij de laatste verkiezingen op de achtste plek van de kandidatenlijst. Eppo Bruins, nummer zeven op die lijst, heeft ervoor gekozen geen zitting te nemen in de Tweede Kamer. Hij is recent andere verantwoordelijkheden aangegaan, waaronder die van voorzitter van de Adviesraad voor wetenschap, technologie en innovatie AWTI.

Reacties

Viceminister-president Carola Schouten: “De afgelopen tien jaar heeft Gert-Jan zich met hart en ziel ingezet voor de christelijk-sociale politiek. Hij deed dat vanuit het motief: ‘zie je de ander?’ Die vraag stelde hij zichzelf en ons, als zijn partijgenoten. Het kenmerkt hem en zijn werkwijze als Kamerlid: steeds op zoek naar de verbinding. Tegelijk schuwde hij een fel debat niet, zeker als er volgens hem sprake was van onrecht. Het was een buitengewoon voorrecht om in de Kamer, tijdens formaties en gedurende kabinetsperiodes intensief met hem op te trekken. Na zijn vertrek uit Den Haag blijft er een dierbare vriendschap. Ik wens hem veel Inspiratie toe bij wat er nu op zijn pad komt.”

Vicefractievoorzitter Mirjam Bikker: “In de afgelopen tien jaar heeft Gert-Jan Segers zich met hart en ziel ingezet voor de ChristenUnie en voor ons land. Daar ben ik hem ongelooflijk dankbaar voor. Het is een voorrecht om met hem samen te mogen werken en we gaan hem missen. Uiteindelijk doen we dit werk altijd om recht te doen aan die ene, die voor je staat. Dat is christelijk-sociale politiek: ook in roerige tijden voluit tot zegen proberen te zijn. Om met Christus midden in de wereld te staan. Zo heeft Gert-Jan gewerkt en die beweging blijft de ChristenUnie met heel veel mensen in het land vormen. Ik wens Gert-Jan en zijn geliefden van harte Gods zegen en nabijheid toe voor de toekomst.”

Partijvoorzitter Ankie van Tatenhove: “Gert-Jan is jarenlang binnen en buiten de politiek het gezicht geweest van onze partij en een bepalende factor in de christelijk-sociale beweging. In een tijd van groeiend wantrouwen in de politiek, won Gert-Jan juist het vertrouwen door steeds weer het gesprek aan, juist ook met mensen die het níet met hem eens waren. We zullen zijn gedrevenheid, betrokkenheid en eigenheid missen. Ik ben tegelijkertijd blij dat we met Mirjam een opvolger hebben klaarstaan die kundig is, weet waar ze voor staat en gaat voor waar ze in gelooft.”

De missie gaat door, voor mij zit het erop

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 13-01-2023 04:18

Door Gert-Jan Segers op 13 januari 2023 om 05:00

De missie gaat door, voor mij zit het erop

Het zit erop. Het is mooi geweest en nu is het klaar. Dit was het.

Na ruim tien jaar Kamerlidmaatschap en ruim zeven jaar politiek leiderschap is dit het moment dat ik m’n mandaat wil teruggeven. En ik wil jullie dat – na overlegd te hebben met m’n geliefden, de fractie, het landelijk bestuur en het in gebed bij God te hebben gebracht – als eersten laten weten. Jullie zijn degenen die me steeds het vertrouwen hebben gegeven, die al die jaren met me hebben meegeleefd en meegebeden, namens wie ik me steeds vol overtuiging heb ingezet voor God, onze naasten, onze samenleving, de schepping.

Politiek is vaak ook persoonlijk en zo ook deze keus om nu te stoppen. De Haagse politiek is een gulzig vak. Zeker op de plek waar wij als ChristenUnie staan en in m’n rol van meewerkend voorman. Ik heb daarin, met vallen en opstaan, gegeven wat ik te geven had. Mijn denken, tijd, ervaringen (wisten jullie al dat ik vijftien jaar in Friesland heb gewoond?), mijn spreken, schrijven, mijn hart en ziel. Ik heb het allemaal in dienst willen stellen van de belangrijke missie van de ChristenUnie om Jezus ook in de politiek na te volgen, dienstbaar te zijn aan onze naasten en om zorg te dragen voor de schepping.

Bij mijn recente, indrukwekkende afscheid van ons Eerste Kamerlid Peter Ester zag ik weer dat er aan het eind van je leven maar een kleine kring rond je bed staat. Dat zijn je geliefden. De mensen met wie je je leven lang optrekt. In mijn geval zijn dat Rianne en onze drie meiden (met inmiddels ook een aanstaande schoonzoon) die mij deze tien jaar steeds hebben gesteund, maar waar ik ook heel veel van heb gevraagd. We hebben elkaar in deze tien jaar steeds vastgehouden, maar ook voor ons als gezin is het goed om nu een punt te zetten en weer meer tijd voor elkaar te hebben.

Daarnaast is het ook gewoon heilzaam om na een zeker aantal jaren plaats te maken voor een ander. Bij leiderschap hoort ook het inzicht dat die rol tijdelijk is. We zijn allemaal vervangbare krabbelaars en Gods werk is altijd teamwerk. Dat realiseerde ik me al voor deze nieuwe kabinetsperiode. Ik heb me toen opnieuw kandidaat gesteld, omdat ik wist dat er een kundige en gedreven opvolger op de lijst stond die m’n plek zou kunnen innemen. En die moedige vrouw staat er nu, bijna twee jaar na de verkiezingen, klaar om de fractie en de partij op haar eigen manier voor te gaan en werk te maken van onze missie. Ik ben Mirjam Bikker daar heel dankbaar voor. Ik wil jullie vragen haar te steunen, mee te doen en voor haar te bidden.

Ik heb de kar een tijd kunnen trekken en met jullie steun en de zegen van God zijn we tot hier gekomen. De ChristenUnie is een partij die niet alleen hoge, christelijk-sociale idealen heeft, maar daar midden in de samenleving en in het hart van Den Haag ook echt werk van maakt. Wij zijn een partij van idealen met impact en dat maakt onze club uniek. Er staat een geweldig team en nu is het aan hen om met de voeten in de klei die christelijk-sociale missie verder te brengen. Ik heb daar veel vertrouwen in. Nooit eerder heb ik met zulke gedreven, fijne en begaafde mensen een team gevormd als met mijn matties van de ChristenUnie. Die werken met hun hoofd én met hun hart. En wat ze ook over Den Haag zeggen, bij de ChristenUnie-fractie hebben we elkaar altijd vastgehouden en kunnen vertrouwen. En omdat we zo en met die missie voor anderen verschil konden maken, was het moeilijkste werk dat ik ooit heb gedaan ook het mooiste werk dat ik ooit heb gedaan. Degene met wie ik al die tijd nauw heb opgetrokken, is Carola Schouten. Het was een voorrecht om in politieke stormen en talloze onderhandelingen schouder aan schouder met haar te staan. Zonder Carola was het me niet gelukt. Wat ik straks ook enorm ga missen, is de unieke kameraadschap van alle medewerkers, van de gedreven collega’s Joël, Carla, Eppo, Stieneke, Mirjam, Don en Pieter, van onze bewindspersonen Arie, Paul, Henk, Maarten en Piet en hun politieke assistenten. Het team en de teamspirit, de herinnering daaraan zal ik altijd blijven koesteren.

Ook de samenwerking over ideologische en partijgrenzen heen heb ik heel speciaal gevonden. Dat begon met de strijd tegen mensenhandel en gedwongen prostitutie waarin ik ben opgetrokken met Myrthe Hilkens, Marith Volp, Nine Kooiman, Attje Kuiken, Michiel van Nispen en Anne Kuik. Daarna was er de strijd tegen antisemitisme waarin ik schouder aan schouder stond met Dilan Yesilgöz en Ulysse Ellian. Er was de inzet voor betere wetgeving tegen discriminatie en hatecrimes, samen met Kathalijne Buitenweg en Corinne Ellemeet. De inzet voor begrenzing van arbeidsmigratie en tegen uitbuiting van arbeidsmigranten, samen met Lilian Marijnissen. En er waren voorstellen voor een beter en versterkt parlement, samen met Laurens Dassen. Daar kwamen de maatschappelijke allianties bij rond Waardig Ouder Worden voor betere zorg voor ouderen en Coalitie-Y tegen het leenstelsel en voor betere keuzes voor de volgende generatie.

Dat waren stuk voor stuk inspirerende en succesvolle manieren van samenwerken. En uiteraard waren daar twee coalities met de collega’s van CDA, D66 en VVD met wie ik de ene keer de grootste ruzies uitvocht, dan weer de handen ineensloeg en nachten doorvergaderde om tot goede begrotingen en akkoorden te komen. Vooral de momenten dat het ons ook echt lukte om grote knopen door te hakken en de momenten dat we iets deelden van onze diepste drijfveren waren bijzonder. Ik ben die gesprekken met hen steeds aangegaan vanuit de overtuiging dat het welzijn van ons land staat of valt met ons vermogen om - ondanks al onze verschillen - samen te werken. Juist bij die intensieve vormen van samenwerking heb ik gemerkt dat ook m’n collega’s van andere partijen – Klaas Dijkhoff, Sybrand Buma, Alexander Pechtold, Rob Jetten, Mark Rutte, Sigrid Kaag, Wopke Hoekstra, Sophie Hermans, Jan Paternotte en Pieter Heerma – de politiek zijn ingegaan om iets goeds te doen voor ons land en daarom bereid zijn om anderen de hand te reiken. Dat was mooi om te merken.

Voor mijzelf kwam mijn politieke werk voort uit mijn geloof dat deze wereld Gods wereld is en dat God deze wereld intens liefheeft. Hij is zelfs onder ons komen wonen en stierf uit liefde voor deze wereld om die zo te redden. Ik kom uit een traditie - en ik voel me daar nog steeds zeer mee verbonden - waarin die wereld op een mijns inziens te grote afstand werd gehouden. In die traditie staan de overheid en mensen met andere overtuigingen eerder tegenover je dan dat je je met hen inlaat. Maar juist omdat ik zie hoe God zelf midden in die wereld een kruis heeft geplaatst en zo die wereld met eeuwige armen omarmt, heb ik de oversteek gemaakt en ben ik me als christen in het hart van onze samenleving en politieke besluitvorming gaan inzetten voor mijn naaste. In navolging van Jezus. Met God, midden in de wereld.

Samen met mijn partijgenoten en onze bondgenoten in andere partijen heb ik me de afgelopen tien jaar ingezet voor een rechtvaardiger verdeling van onze welvaart. Voor bescherming van mensen die het zonder hulp niet redden. Voor een fundamentele, sociale correctie op het rauwe kapitalisme en het veel te dominante neoliberalisme. En daar hebben we met vereende krachten goede vorderingen mee gemaakt. Ik ben steeds opgekomen voor de vrijheid om te geloven, voor de vrijheid van onderwijs, voor bescherming van kwetsbaar leven, voor vriendschap met Europese en Atlantische bondgenoten en landen als Israël en Armenië. Ik heb me steeds sterk willen maken voor een samenleving waarin niet de wil van een liberale, seculiere meerderheid wet is, maar waarin juist volop ruimte is voor onze onderlinge verschillen, voor gezinnen en sterke gemeenschappen. Ik heb gedaan wat ik kon om van ons betere rentmeesters van Gods schepping te maken. Het leidde met het klimaatakkoord tot een omslag waardoor we vervuilende energie vanuit onvrije landen aan het inruilen zijn voor zelf opgewekte, schone energie. Dit allemaal zal de inzet blijven van de christelijk-sociale beweging en onze fractie. En waar ik straks ook aan de slag ga, met deze missie zal ik me altijd verbonden blijven voelen.

Het is een lange brief aan jullie geworden. Maar een van de belangrijkste dingen die ik nog wil melden, is mijn hartgrondige dank voor het vertrouwen dat jullie als ChristenUnie-leden me steeds hebben gegeven. Jullie hebben me op moeilijke momenten gesteund, ook als jullie het niet altijd met me eens waren, hebben voor me gebeden, bemoedigende mails en appjes gestuurd. Daar ben ik jullie heel dankbaar voor!

Soms heb ik jullie ook weleens teleurgesteld en dat spijt me. Soms maakte ik een keus die jullie niet konden volgen of legde ik die op een manier uit die jullie niet overtuigde. Ik hoop oprecht dat die momenten van verschil ook voor jullie slechts details zijn geweest bij het gevoel van onderlinge verbondenheid dat in ieder geval voor mij steeds de boventoon heeft gevoerd.

Boven alles en iedereen ben ik God dankbaar. Op kruispunten van ons leven kregen Rianne en ik door steeds verschillende mensen steeds dezelfde tekst toegeschoven. ‘Hij die u roept is trouw en Hij zal het ook doen.’ Zeker als het spannend was en de golven even heel hoog gingen, merkten we dat die tekst ook echt waar is. Nu leg ik alles wat ik gedaan heb weer in Zijn hand en vertrouw ik erop dat Hij er goeds mee doet.

Het zit er nu op. Ik vind het mooi jullie nog te ontmoeten op een van de avonden van onze Wintertour (18, 19 en 20 januari). Op die drie avonden kunnen jullie Mirjam verwelkomen en wil ik afscheid van jullie nemen. Op D.v. dinsdag 24 januari hoop ik mijn laatste dag als Kamerlid te hebben. Daarna ga ik de stilte en rust in en hoop ik dat God me duidelijk zal maken wat mijn volgende verantwoordelijkheid zal zijn. Ik heb nog geen idee en ben heel benieuwd.

Voor nu een hartelijke groet, in verbondenheid met Christus,

Gert-Jan Segers

Voorzitter Tweede Kamerfractie ChristenUnie

Simone Kennedy nieuw Eerste Kamerlid ChristenUnie

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 12-01-2023 14:05

Door Webredactie op 12 januari 2023 om 15:00

Simone Kennedy nieuw Eerste Kamerlid ChristenUnie

Simone Kennedy is het nieuwe Eerste Kamerlid van de ChristenUnie. Zij wordt op dinsdag 17 januari beëdigd en neemt daarmee de vierde Kamerzetel van de ChristenUnie in. Deze zetel werd tot voor kort ingenomen door Peter Ester, die recent is overleden. Simone zal plaatsnemen in de commissies Financiën, Koninkrijksrelaties en Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Simone Kennedy: “Ik ben dankbaar voor deze kans om een bijdrage te mogen leveren aan het werk in de Eerste Kamer. Het is een eer dat ik in de voetsporen van Peter Ester mag treden, een ervaren en deskundig Kamerlid die ons helaas is ontvallen. In mijn werk voor de Eerste Kamer zal ik vooral oog hebben voor kwetsbaren, een eerlijke verdeling van de lasten en het beperken van overheidstaken als die treden in de eigen verantwoordelijkheden van burgers, lagere overheden en uitvoerende organisaties.”

Tineke Huizinga (fractievoorzitter): “Ik ben heel blij dat Simone bereid is om zich het komende halfjaar in te zetten voor onze fractie. Het is een behoorlijke klus om in korte tijd je in te werken in complexe dossiers, maar met de politieke en maatschappelijke ervaring van Simone zal dat zeker lukken! Wij zijn blij met haar komst.

Simone Kennedy staat op nummer 6 van de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer voor de periode 2019-2023. Ze heeft veel politieke ervaring als raadslid in Amersfoort en was eerder actief als lid van het curatorium van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. Daarnaast is ze het afgelopen jaar actief geweest als locatiemanager voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen en als jeugdzorgwerker bij het Leger des Heils. Simone Kennedy woont in Amersfoort, is getrouwd en heeft drie kinderen, twee thuiswonende pleegkinderen, negen voormalige pleegkinderen en zeven informele pleegkinderen.

'Verbondenheid maakt het hele leven anders'

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 09-01-2023 19:16

Door Webredactie op 9 januari 2023 om 20:00

'Verbondenheid maakt het hele leven anders'

Het kerstreces komt eraan. Tijd om te reflecteren op een veelbewogen jaar. Een jaar waarin het gebrek aan verbinding pijnlijk zichtbaar werd. Na hun bezoek aan een Warme Kamer van het Leger des Heils blikken Gert-Jan Segers en Mirjam Bikker terug en kijken ze vooruit. Met een glansrijke rol voor de glitterpen van Albert.

Tekst: Theanne Boer, Foto’s: Anne-Paul Roukema

Hartverwarmend, zo hebben Gert- Jan en Mirjam het bezoek aan de Warme Kamer van het Leger des Heils in Utrecht-Zuilen ervaren. Nog nagenietend zitten ze samen aan de lunch in de werkkamer van Gert-Jan. Mirjam laat een pen zien, paars met glittersteentjes erop. “Van Albert,” zegt ze, “hij is een vaste bezoeker van de Warme Kamer en hij deelt pennen uit om mensen blij te maken. Geweldig hè? Ik word er zo vrolijk van. Dit soort plekken in de stad zijn echt goud. Al die mensen die daar binnenkomen. Twee vrouwen die elkaars taal niet spreken, maar stralend ‘goedemorgen’ zeggen. Toevallig ken ik het buurtje goed, ik heb er bijna tien jaar gewoond en de eenzaamheid is op sommige plekken groot. Men leeft langs elkaar heen, maar hier is iedereen welkom. Ze worden gemist als ze er niet zijn en ze gaan zelfs naar Bijbelstudie, ook al hebben ze niks met het geloof.” “Ik zat naast Marco”, vertelt Gert-Jan, “hij was acht jaar verslaafd aan crack en hij zei: ‘Het gaat goed met mij dankzij deze huiskamer.’ Hij gaat altijd naar het Bijbeluurtje met ‘JP de Dominee’, vertelde hij. Geweldig! En dan was er nog iemand die tobt met z’n gezondheid, die dan weer werd gesteund door Marco. Wat een mooie plek!” Mirjam: “Ja, dat zijn de dingen die je vanuit de politiek wil aanmoedigen, want zo komen die mensen tot hun recht. Als ik deze baan niet zou hebben, dan zou ik zo vrijwilliger willen worden. Het is zo betekenisvol, het doet er echt toe dat jij daar koffiezet. Want je maakt verbinding, tussen bijvoorbeeld een Oekraïnse vrouw en een Syrische vrouw. Ik geloof dat verbondenheid het hele leven anders maakt.”

Verbinding. Dat is toch wel hèt thema, of beter gezegd hèt pijnpunt van het afgelopen jaar, vinden beiden. Door corona is de verbondenheid tussen mensen ernstig beschadigd geraakt, ‘verkruimeld’ zegt Mirjam. En daar plukt ook de politiek nog steeds de wrange vruchten van. Gert-Jan: “Er is meer wantrouwen, waardoor mensen sneller boos zijn en uitgaan van slechte intenties in plaats van goede intenties. Ze schrijven eerder een boze mail of tweet dan dat ze even de telefoon pakken of elkaar opzoeken. Daarom zijn we van de zomer op pad gegaan, het land door met de Zomertour, om de verbinding weer op te zoeken. En dat is echt heel goed geweest. Deze winter gaan we zoiets weer doen.”

De Zomertouravond in Renswoude staat Gert-Jan nog levendig voor de geest. Op een boerenerf in de Gelderse Vallei kwamen veertig trekkers met bezorgde boeren aanrollen. Samen een (alcoholvrij) biertje drinken en luisteren bleek het recept te zijn: “Het was af en toe heel indringend, ook de vragen die ze stelden, maar wel heel goed. Daar gebeurde wat daarvoor niet was gebeurd: er werd naar elkaar geluisterd en met elkaar gepraat. In plaats van eenzijdig gecommuniceerd, topdown. Remkes zei later ook: dat stikstofbeleid is één ding, maar deze gemeenschappen zijn niet gehoord. Er is beleid over hun hoofd heen uitgestort, zonder dat jullie normaal met elkaar hebben gesproken.”

Mirjam: Wat jij had in Renswoude, had ik tijdens de Zomertour in Friesland. Daar merkte ik dat boeren zelf heel goed weten dat er iets moet veranderen en dat ze daar ook goede ideeën voor hebben. Het zit ‘m niet vast op onwil, maar ze ervaren de ruimte niet. Dat luisteren naar elkaar, dat is waarom ik ooit de politiek ben ingegaan. Om mensen te horen. Vanochtend in die wijk, was ik weer helemaal terug bij mijn ‘vuurtje’. Juist omdat ik kon vragen: wat speelt er in je leven, wat kom je tegen? Als raadslid heb ik vaak gemerkt dat de overheid snel een belemmering of een angst is in plaats van een schild, wat zij zou moeten zijn. We hebben er zo’n regeloerwoud van gemaakt. En dan kunnen wij misschien wel rustig slapen, omdat we denken dat ‘er toch een weg is om uit de nood te komen’, maar een regeloerwoud is geen weg!” Afgelopen zomer was er nog zo’n memorabel moment: de begrotingsonderhandelingen. Gert-Jan: “We zagen de inflatie en de dreigende energiearmoede. Toen we vorig jaar deelnamen aan dit kabinet hebben we gezegd: als we het dan doen, dan doen we het om de bestaanszekerheid van mensen die zó vaak in de steek zijn gelaten, en die het nu zó hard nodig hebben, te versterken. Deze begrotingsonderhandeling afgelopen zomer was voor ons erop of eronder. We kunnen hier alleen geloofwaardig zitten als we nu een begroting overleggen die echt verschil maakt voor deze mensen. We kunnen een groei van armoede niet accepteren. En dankzij die begroting is de armoede gekrompen. Dan denk ik: we hebben verschil gemaakt.”

Nog niet zo lang geleden zat Mirjam in de Eerste Kamer, waar ze, zoals ze toen zei, bezig was met de ‘trage vragen’. Dat paste bij haar, vond ze, maar zo te zien past het snelle Tweede Kamerleven haar ook als een jas. Toch? Mirjam: Het past me beide, ja. Ik ben gestart als raadslid. Ik dacht: waar ik fiets op straat, daar doe ik wat mee, en daar weet ik het verhaal van. Dat is diep in mij verankerd geraakt. Later toen ik in de Eerste Kamer stevig door wetgeving ging, was mijn eerste vraag dan ook altijd: wat betekent dit voor mensen voor wie de wet bedoeld is? Wie zijn de verliezers en wie zijn de winnaars? Die basishouding is hier in de Tweede Kamer net zo. Je bent hier wel weer veel meer op de actualiteit aan het reageren, in plaats van dat je reflecteert op de langere lijn. Dus de beschouwende kant in mij, want die heb ik, die kwam heerlijk tot z’n recht in de Eerste Kamer. Maar de luisterende kant, de kant die graag mensen ontmoet, het raadslid in mij…”

Gert-Jan: “De activistische kant…”

Mirjam: “Ja kijk, hij zegt ‘activistisch’, dat vind ik nou wel weer heel Kuyperiaans hoor.”

Gert-Jan: “Dat is toch mooi!” Mirjam: Nou, ik denk dan eerder aan vastlijmen aan kunstwerken enzo, maar oke. Dat vlammetje in mij, dat kan ik nu veel meer kwijt, en het fijne is: omdat ik zes jaar in de Eerste Kamer heb gezeten, ben ik door een heel aantal grote wetten gegaan. Neem nou bijvoorbeeld de liberalisering van de online gokmarkt. Daar heb ik in de Eerste Kamer heel grondig mijn kritiek op geleverd. Want ik verwachtte dat gokverslaving onder jongeren zou toenemen. Vervolgens kwam ik hier als Tweede Kamerlid en die wet gaat in. Wat zien we gebeuren? Steeds meer jongeren raken verslaafd. En dus roep ik onmiddellijk naar de minister: ‘Hallo, wat zijn we hier aan het doen? Wilt u dit echt?’ Samen met de SP hebben we gewerkt aan een reclameverbod dat begin volgend jaar ingaat.”

Gert-Jan: “Ik vind het interessant dat je die combinatie legt van de Eerste en Tweede Kamer. Want in de Tweede Kamer is het risico dat mensen als een kip zonder kop rondlopen. Dat ze activist zijn zonder richtingsgevoel en schieten op alles wat beweegt. Een soort ADHD-politiek. In de Eerste Kamer is het risico dat je een kop zonder kip hebt. Dat er heel veel hoofd zit, maar: maak het eens praktisch, wat gaan we dan doen? Bij Mirjam zie ik dan inderdaad een activist waar een kop op zit. Iemand die overzicht heeft en vervolgens daarmee aan de slag gaat. Dat is ontzettend belangrijk, want een activist zonder richtingsgevoel geeft je misschien even een goed gevoel, maar het is heel belangrijk om óók die stap naar achter te kunnen zetten, zoals in de Eerste Kamer gebeurt.

Mirjam: Het is best wel spannend, met Rusland, met Oekraïne, de impact op onze samenleving. Maar ik ben ervan overtuigd dat als wij betrokken zijn op elkaar, voor elkaar willen zorgen, we heel veel aankunnen. Dat we ook in moeilijke tijden er voor elkaar kunnen zijn. En daarin kunnen christenen een voorbeeld zijn. Afgelopen jaar kwam een studie uit: Afgehaakt Nederland, over mensen die afgehaakt zijn. Ze voelen zich niet meer betrokken op de samenleving. In dat rapport zie je een soort band door Nederland lopen, die verrassend veel lijkt op de biblebelt, waar meer gemeenschap en verbondenheid is. Met die mensen gaat het financieel ook niet top, maar tóch zijn ze gelukkiger. Dat is de band van verbondenheid en ik hoop dat wij als ChristenUnie-politici lokaal, provinciaal, in de Eerste Kamer en in de Tweede Kamer, laten zien dat dát ertoe doet. Dat de overheid de samenleving in staat stelt om verbonden te zijn. Ik hoop echt dat we er weer willen zijn voor elkaar, ook als de tijden ingewikkeld worden. En ik hoop dat het meevalt, maar de toekomst ziet er wel onbestemd uit.

En de pen van Albert?

Die gaat me voorlopig herinneren aan het feit dat je altijd momentjes van blijdschap kunt uitdelen,” zegt Mirjam, “en ook hoe belangrijk het is dat we plekken van ontmoeting hebben. En dat we die juist ook bereikbaar houden voor mensen voor wie dat niet vanzelfsprekend is.”

Gert-Jan: Mag ik een kleine kerstpreek daaraan toevoegen? Ik moet denken aan de titel van een boekje: Waarom moet ik altijd helpen?. Ik denk dat heel veel ChristenUnie-mensen zich wel eens afvragen: waarom moeten wij altijd helpen? Waarom moeten wij in een coalitie? Waarom moeten wij nou weer verantwoordelijkheid dragen? Uiteindelijk gaat dat terug naar wat Kerst is: God is erbij, Immanuël. Jezus Zelf kwam erbij. Om met Bonhoeffer, te spreken: met God, midden in de wereld. En die twee proberen heel dicht bij elkaar te houden. Daar zijn waar Jezus zou zijn. En dat ís op spannende plekken, dat ís in Zuilen bij het Leger des Heils, of waar ook. En dat geldt voor ons ook. Er is nu heel veel wantrouwen richting de overheid en de politiek, er is heel veel polarisatie, en wij zitten daar middenin. Op het gevaar af dat je denkt dat je de wereld moet gaan verlossen, want dat moeten we helemaal niet, dat heeft Jezus gedaan. Maar ik denk wel dat het onze roeping is om die twee, God en de wereld, heel dicht bij elkaar te houden. Die missie, dát is voor mij kerst. Dat is God die midden in de wereld kwam, het Woord dat vlees werd. Een mens, die naar bezetenen ging, naar de Samaritaanse vrouw en Zacheüs, naar allerlei spannende plekken, daar waar het erop aankomt. Dat is, of we het leuk vinden of niet, uiteindelijk ook ónze roeping. En ik vind dat niet alleen maar zwaar en moeilijk, want als je het verschil maakt, is het ook gaaf.

Mirjam: Ja, als je deelt, ga je ontvangen. Dat is misschien wel het mooie van zo’n Warme Kamer. Dat je mensen ziet die ontdekken dat als ze gaan delen, ze dan ontvangen. Want je hoort ze over elkaar zeggen: ‘Dat is zo’n gouden vent! Die heeft zo’n gouden hart.’ Dus je ziet: ze zijn gaan delen en daarom hebben ze ontvangen. Dat is voor mij een aansporing: ga maar delen, ga maar delen.” Koesteren voorlopig, die mooie, sprankelende glitterpen van Albert.

Dit artikel verscheen eerder in het ChristenUnie Magazine.

De digitale euro, een oplossing op zoek naar een probleem

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 22-12-2022 15:51

Door Pieter Grinwis op 20 december 2022 om 21:29

De digitale euro, een oplossing op zoek naar een probleem

Online en in de media doet de digitale euro het nodige stof opwaaien. Onlangs was er ook een debat in de Tweede Kamer, waar veel geïnteresseerde burgers op af kwamen. Maar wat is de digitale euro precies?

Eigenlijk bestaan digitale euro’s al. Vrijwel alle Nederlanders hebben een betaal- of spaarrekening bij een bank. Hun gespaarde euro’s liggen niet fysiek in een bankkluis, maar zijn enen en nullen - digitaal geld dus - in de computersystemen van de bank.

Waar heeft de Tweede Kamer dan over gedebatteerd? Dat gaat over een andere vorm van digitaal geld, zogenaamd centralebankgeld (CBDC, Central Bank Digital Currency). Ook dat zou in theorie heel veel verschillende vormen kunnen aannemen. Het lastige is dat dat de Europese Centrale Bank en de Europese Commissie nog geen voorstel hebben gedaan over welke vorm van een digitale euro zij zouden willen. Wel heeft de Minister van Financiën namens het kabinet een stuk geschreven over de ontwerpkeuzes die het kabinet het best zou vinden, mocht er een digitale euro komen.

De digitale euro zou verschillende vormen kunnen aannemen. De voorkeur van het kabinet in de Kamerbrief over de ontwerpkeuzes gaat uit naar een digitale euro voor burgers als alternatief voor of aanvulling op een gewone betaalrekening (een zogenaamde rekeninggebaseerde CBDC). Dat zou betekenen dat burgers niet alleen een rekening hebben bij een gewone bank, maar ook bij de centrale bank, al dan niet via een app van een financiële dienstverlener. De ChristenUnie is daar geen voorstander van. Wij zien hier het voordeel namelijk niet van in. Digitaal betalen via de rekening bij een ‘gewone’ bank werkt gewoon prima. Er is dus geen probleem dat deze digitale euro zou oplossen. Terwijl er in theorie wel allerlei nadelen aan zitten, bijvoorbeeld op het gebied van privacy. In een motie die vandaag (dinsdag 20 december 2022) door de Tweede Kamer is aangenomen (klik hier voor hele motie) verzoeken we de regering dan ook deze voorkeur te laten varen. We willen dat de minister van Financiën met gelijkgestemde landen optrekt om te voorkomen dat het uiteindelijke voorstel een digitale euro in deze vorm bevat.

Wat de ChristenUnie betreft is een digitale euro helemaal niet nodig. In het debat noemde ik het ‘een oplossing op zoek naar een probleem’. Mocht er toch een digitale euro komen, zou dat een offline, privacy-vriendelijke, en naar z’n aard niet-programmeerbare ‘token based’ variant moeten zijn. Dat werkt in feite op dezelfde manier als de ‘chipknip’ vroeger. Dit zou nuttig kunnen zijn voor bijvoorbeeld dunbevolkte, afgelegen gebieden met weinig pinautomaten. Als er een digitale euro komt en Nederland doet mee, zou dit wat ons betreft de beste vormgeving zijn. Hier roepen we de regering dan ook toe op in de motie. Maar eerlijk gezegd vinden we ook hier: contant geld of betalen met een pinpas werkt prima, en een digitale euro is niet nodig. We zien meer in een (deposito)bank in Nederlandse publieke handen, waar burgers bijvoorbeeld zonder risico kunnen betalen of sparen. Momenteel zijn er al verschillende banken in overheidshanden, zoals de Volksbank, de Waterschapsbank en de Bank Nederlandse Gemeenten. In een motie (klik hier voor hele motie) vragen we de de regering om een uitwerking van dit idee.

In het tweede kwartaal van 2023 komt de Europese Commissie waarschijnlijk met een voorstel omtrent de digitale euro. We gaan dat goed en kritisch volgen. Om er zeker van te zijn dat het Nederlandse parlement voldoende democratisch zeggenschap over de te volgen koers heeft, hebben we de regering met een motie (klik hier voor hele motie) gevraagd om ervoor te waken dat bestaande verdragen over het ECB-mandaat niet worden opgerekt. Als dat nodig is, moet het Europese verdrag worden aangepast. Dat betekent dat Nederland te allen tijde een veto heeft en de invoering van de digitale euro kan blokkeren, als de vormgeving ons niet bevalt.

Een begin voor meer eenheid

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 19-12-2022 17:12

Door Don Ceder op 19 december 2022 om 18:00

De ChristenUnie heeft altijd uitgedragen dat excuses voor het slavernijverleden namens de Nederlandse staat een belangrijke rol kunnen spelen om bevolkingsgroepen in onze samenleving en in de oud-koloniën met elkaar te verzoenen. Daarom is het ook goed dat minister-president Rutte vandaag excuses aanbood voor de rol van de Nederlandse Staat in de Trans-Atlantische slavernij.

Het excuus dat is aangeboden bergt meerdere elementen in zich. Het is een moment van reflectie op het gezamenlijk verleden. Een moment van erkenning van de ontmenselijking van mensen die in het evenbeeld van God zijn geschapen, en de rol die de staat daarbij heeft gespeeld. Erkenning van het economisch profijt van eeuwenlange gratis arbeid. Erkenning van het pijnlijke gegeven dat rond de afschaffing van het slavernij de aandacht meer naar de plantage-eigenaren en hun economische verliezen uitging dan naar het toekomstperspectief van de tot slaaf gemaakten. En erkenning dat de doorwerking van het slavernij- en koloniaal verleden, die we in ons huidige maatschappij op vele terreinen terugzien, aangepakt dient te worden.

De aanloop naar deze excuses heeft in het maatschappelijk debat geregeld tot veel emoties geleid. Er zijn mensen die aangeven dat ze niets met de misstanden te maken hebben gehad en dat excuses niet ‘namens hen’ zijn. Daar hoeft helemaal geen onenigheid over te bestaan, dat is namelijk ook niet het geval. Het is de staat die excuses maakt voor haar aandeel tijdens de Trans-Atlantische slavernij. Dat hebben we ook al gezien bij de excuses van de stadsbesturen van o.a. Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en het recente voornemen van Middelburg om ook excuses aan te bieden.

Daarnaast merk ik ook ongemak over de manier waarop het proces richting excuses verliep en in hoeverre iedereen bij de voorbereiding betrokken was. Dat had zorgvuldiger gemoeten.

Op Curaçao vroeg ik dit jaar een inwoner wanneer excuses oprecht zouden aanvoelen. Zijn antwoord luidde: oprechte excuses merk je aan het veranderd gedrag achteraf. Dat ben ik met hem eens. Dat maakt dat excuses ook geen eindstation zijn, maar het begin van een nationaal proces richting verzoening en eenheid tussen gemeenschappen. En met deze blik kijk ik naar de historische woorden van premier Rutte vandaag. Excuses zijn geen einde van een langdurige discussie, maar het begin van een bijzonder gezamenlijk proces, waarbij we zorgvuldig aandacht schenken aan de gevoelens die nu leven binnen gemeenschappen die het in het bijzonder treft.

Wat de ChristenUnie betreft moeten we ons nu dan ook inspannen om erkenning van het slavernijverleden ten dienste te laten staan van gelijkheid in het heden. Deze opgave is tweeledig: het richt zich op de nazaten van tot slaafgemaakten die in Nederland wonen, maar ook op de oud-koloniën waar vormgegeven moet worden aan een gedeelde toekomst. Ik heb zelf geprobeerd daar een bijdrage aan te leveren door vorig jaar via een motie om een nationaal onderzoek te vragen, met als doel de eenheid te bevorderen binnen het koninkrijk en Suriname. Ik hoop dat deze uitkomsten een leidraad zijn voor de stappen die we samen nog te zetten hebben.

Het verleden kunnen we niet meer veranderen. Maar we hebben wel een mogelijkheid om de gedeelde toekomst tussen de inwoners van Curacao, Sint Maarten, Aruba, Bonaire, Saba en St. Eustatius, Suriname en Nederland vorm te geven.

Ik bid dat we hierin verzoenende keuzes zullen maken en eenieder zich uitgenodigd voelt aan de gesprekstafel. Zodat we samen verder kunnen gaan.

ChristenUnie-Eerste Kamerlid Peter Ester (1953) overleden

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 13-12-2022 13:03

Door Webredactie op 12 december 2022 om 14:30

ChristenUnie-Eerste Kamerlid Peter Ester (1953) overleden

Gistermiddag, 11 december, is als gevolg van zijn ziekte Peter Ester overleden.

Peter Ester werd in 2011 namens de ChristenUnie lid van de Eerste Kamer. Daar vormde hij een tweemansfractie met Roel Kuiper. Hij zag het team bij de daaropvolgende verkiezingen steeds groter worden: drie zetels in 2015 en vier in 2019. De laatste jaren werkte hij samen met Tineke Huizinga, Maarten Verkerk en Mirjam Bikker en later met Hendrik-Jan Talsma.

In al die tijd en in al zijn samenwerkingen betoonde Peter zich een man van warme belangstelling, bescheidenheid en inhoudelijke scherpte. Hij werd gewaardeerd om zijn inzet op het terrein van de arbeidsmarkt, financiën en economische vraagstukken, waar hij mede door zijn andere werkzaamheden indrukwekkend veel kennis over had. Peter Ester werkte bij het Sociaal en Cultureel Planbureau, als hoogleraar Sociologie en Arbeidsstudies in Tilburg, was Kroonlid van de SER, lector aan de Rotterdam Business School en adviseur van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Het afscheid van Peter Ester is aanstaande vrijdag in besloten kring.

Reactie ChristenUnie-fractievoorzitter Eerste Kamer Tineke Huizinga

ChristenUnie-fractievoorzitter in de Eerste Kamer Tineke Huizinga: “Het doet ons groot verdriet dat Peter Ester, onze geliefde en gerespecteerde fractiegenoot, is overleden.

De afgelopen tijd was Peter een aantal keer langere tijd afwezig doordat zijn ziekte opnieuw toesloeg, maar steeds kwam hij ook weer terug in de fractie. Hij noemde zichzelf een mazzelaar, ging er lang van uit dat hij wel weer terug zou komen en hoopte sterk dat hij dit jaar weer mee kon doen aan de grote financiële debatten in de Eerste Kamer. Recent werd duidelijk dat hij zijn werk, dat hij met groot plezier deed, niet meer zou kunnen oppakken.

In de Eerste Kamer zal Peter zeer gemist worden. Als zijn fractiegenoten hadden we veel respect voor zijn goede politieke doorzicht en grote inhoudelijke kennis. Hij was invloedrijk op al de terreinen waarop hij actief was. Maar Peter was bovenal een fijne, geliefde collega. Een fijnbesnaarde, erudiete man, die een zekere lichtvoetigheid combineerde met een grote emotionele diepgang. Zijn grote vertrouwen op God, ook in de laatste dagen van zijn leven, heeft ons als zijn fractiegenoten zeer gesterkt. Wij gaan hem missen. In gedachten en gebed zijn we bij zijn vrouw en dochter, waar Peter altijd vol liefde en trots over vertelde.”

Reactie partijleider Gert-Jan Segers

ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers: “We zijn ontzettend verdrietig omdat Peter Ester ons is ontvallen en we afscheid moeten nemen van een kundige en uiterst vriendelijke senator. Ook voor mij persoonlijk is Peter altijd een warm meelevende en opgewekte partijgenoot geweest met wie het zo fijn was om samen op te trekken in Den Haag. Ik ben in het bijzonder dankbaar voor het ontroerende afscheid dat ik vorige week samen met Tineke Huizinga, Carola Schouten en Mirjam Bikker had bij Peter. We hebben warme herinneringen opgehaald en Peter vertelde ons over het geloof dat hem in die laatste dagen zoveel hoop en rust gaf. De wetenschap dat hij in dat geloof is heengegaan geeft ons veel troost. Maar we gaan Peter enorm missen. In verbondenheid bidden we voor zijn vrouw, zijn dochter en andere naaste geliefden om troost, kracht en Gods nabijheid.”

Reactie partijvoorzitter Ankie van Tatenhove

ChristenUnie-voorzitter Ankie van Tatenhove: “Zondag overleed Peter Ester. Met hem verliezen we een markant mens. Peter stond nog midden in het leven en genoot nog volop van zijn werk in de Eerste Kamer. Op zijn eigen wijze gaf hij vorm en inhoud aan de taak waartoe hij zich geroepen voelde. Met wijsheid deed hij zijn werk en met zichtbaar plezier pakte hij zijn dossiers op. Hij was nog volop actief, maar zijn God riep hem thuis.

We zijn Peter dankbaar voor zijn inzet en grote trouw bij het werk dat hij namens de partij in de Eerste Kamer deed. Hij had een brede interesse en werd gewaardeerd om zijn kennis. We hebben hem leren kennen als iemand met een groot geloof, een sterke persoonlijkheid en een warme betrokkenheid bij de onderwerpen waar hij zich voor mocht inzetten. Met waardering denken we aan de manier waarop hij in zijn optreden de ChristenUnie kleur gaf. We zullen hem blijven herinneren als iemand die zich met hart en ziel politiek wilde inzetten voor Gods Koninkrijk.

Hij was trots op zijn vrouw en zijn dochter en nu hij hun ontvallen is, bidden we om Gods nabijheid voor hen.”

In memoriam: Peter Ester (1953-2022)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 12-12-2022 13:44

Door Roel Kuiper op 12 december 2022 om 14:35

In memoriam: Peter Ester (1953-2022)

Afgelopen zondag overleed op 69-jarige leeftijd dr. Peter Ester, toegewijd lid van de Eerste Kamer voor de ChristenUnie. Hij werd weggeroepen uit een nog zeer actief leven door een ernstige ziekte, waar hij al geruime tijd mee kampte. Een harde werker, scherp van geest, analytisch sterk, loyaal aan de zaak of de partij die hij diende, warm en belangstellend. Iedereen wil zo iemand in zijn team. En bij dat alles buitengewoon bescheiden. Hij wilde niet dat hijzelf op de voorgrond stond. Voor zichzelf vroeg hij weinig, te weinig, dachten de mensen die hem kenden.

Als het weer 5 juni was geworden feliciteerden we hem met zijn verjaardag en elke keer leek hij daardoor overvallen. Alsof dat voor anderen verborgen had moeten blijven. ‘Je viert het toch wel, Peter?’. Peter, die graag in de Verenigde Staten kwam en de Amerikaanse cultuur bewonderde, zei dan altijd dat hij het vierde zoals de ‘Amerikanen’ dat doen. Dat betekende iets heel kleins, of maar iets korts in huiselijke kring, om daarna weer aan het werk te kunnen gaan.

We werden collega’s in juni 2011 en vormden vanaf dat moment de tweemansfractie van de ChristenUnie in de Eerste Kamer. Peter had toen al een indrukwekkende carrière achter de rug, als hoofd onderzoek bij het Sociaal en Cultureel Planbureau, hoogleraar Sociologie en Arbeidsstudies in Tilburg, Kroonlid van de SER. Hij was inmiddels lector aan de Rotterdam Business School geworden en adviseur van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Hij bleek altijd wel te hebben meegeleefd met de partij zonder dat veel mensen dat wisten, maar ineens had hij zich gemeld en was hij daar, beschikbaar voor het werk in de christelijke politiek. Dat bleek een gouden greep: Peter als denker die grote vraagstukken aankon, man van de wetenschap, en dit alles in de ‘chambre de reflection’.

In een kleine fractie die veel onderwerpen heeft te behartigen, is er ruimschoots de gelegenheid bij te dragen in allerlei debatten. En dat heeft Peter volop gedaan. De Kamer heeft hem leren kennen als een erudiet spreker die altijd met robuuste en goed doordachte betogen kwam. Peter werd een specialist als het ging om arbeidsmarkt, financiën, economische vraagstukken. De Kamer wist waar hij voor stond. Peter was een calvinist in hart en nieren. In zijn maidenspeech zei hij: ‘We moeten onze economie weer enten op een calvinistisch ethos dat soberheid, spaarzin, toekomstgericht denken, solidariteit en duurzaamheid beklemtoont. De Bijbel biedt ook hier een helder en actueel kompas. Dit calvinistisch ethos is beter dan het casinokapitalisme dat thans hoogtij viert.’

Volgens zijn vrouw Amelia heeft hij van weinig werk zo genoten als het werk in de Eerste Kamer. Hij vond het zinvol en had het gevoel bij te dragen aan belangrijke kwesties en keuzes in Nederland. Hij droeg daar ook werkelijk aan bij door kracht van argumenten in het debat, door middel van moties, door diplomatiek optreden, door het ondervoorzitterschap van het Beneluxparlement, door zijn betrokkenheid op Caribisch Nederland. Peter had een grote ‘gunfactor’, collega’s letten op hem en gunden hem ook succes. Daarnaast was hij betrokken op andere plekken in christelijk Nederland, als bestuurslid van het Nederlands Dagblad en als lid van het curatorium van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. We spraken in de fractiekamer veel over het christelijk hoger onderwijs, want ook dat ging hem ter harte.

In 2015 werd Peter herkozen en in 2019 opnieuw. De fractie breidde uit naar drie leden in 2015 en zelfs vier in 2019. Maar intussen was wel duidelijk geworden dat zijn gezondheid kwetsbaar was. Een vorm van darmkanker had hem al eens in het ziekenhuis gebracht. Hij hoopte dat het voorbij zou gaan, sprak er niet graag over, was altijd hoopvol en positief, rekende met herstel, terwijl zijn omgeving soms moest gissen over wat er nu gaande was. Hij wilde nog zo graag, schreef boeken en had er nog meer in zijn hoofd. Het mocht niet zo zijn. Aan zijn dappere strijd kwam nu een einde. Bij alle geslotenheid waar het hemzelf betrof, was altijd wel een ding heel duidelijk: Peter had zijn  zekerheid in Jezus Christus gevonden. Dat stond vast als de bergen uit psalm 121. Op Gods trouw en liefde vertrouwde hij, dat wist iedereen die met hem omging. De troost van die psalm wensen wij  nu ook toe aan zijn vrouw Amelia en dochter Megan.

Roel Kuiper, vriend en oud-collega van Peter, lid van de Eerste Kamer voor de ChristenUnie in de jaren 2007-2019.