Nieuws van ChristenUnie in Nederland inzichtelijk

489 documenten

De handen zijn

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 09-05-2022 13:32

Door Mirjam Bikker op 2 mei 2022 om 15:54

Utrecht begon als de stad van mijn studie. Daar volgde ik college en dáár discussieerde ik tot diep in de nacht op mijn studentenvereniging.

Utrecht, het werd de stad waar wij in het huwelijksbootje stapten en kinderen kregen. De stad waar ik politiek actief werd. En de stad die me confronteerde met grote verschillen. Terwijl jij studeert en een nieuw bestaan opbouwt, is er om je heen volop armoede en eenzaamheid. Je ziet dakloosheid en de gevolgen van verslaving.

En toch. Juist hier, op deze plek heb ik ervaren dat je hoopvol mag leven.

Tijdens die studiejaren fietste ik vaak langs één van de mooie middeleeuwse panden die de stad rijk is: Paushuize. De woning die ooit werd gebouwd voor de enige Nederlandse Paus Adrianus. Dat huis kent een rijke historie, maar raakte me door iets aan de buitenkant. De gevel is verrijkt met een beeld van Christus Salvator.

Christus houdt er de wereld in Zijn Hand. Maar de andere hand, die is er afgestoten. Iemand wees me er ooit op en zei dat dit het beeld juist extra betekenis geeft voor ons vandaag. Want we mogen weten dat de wereld niet uit de hand van Jezus valt. We zijn letterlijk in goede handen. Maar we zien het zo vaak niet, er is ook nog heel veel mis. Maar zouden wij, die Hem kennen, niet juist iets kunnen laten zien van Zijn goedheid? Het beeld van Utrecht nodigt ons uit om zelf hoop te brengen. Wij zijn geroepen om de handen van Christus te zijn. Omzien naar elkaar, heel letterlijk wij mogen anderen tot zegen zijn in Zijn naam.

Veel is daarmee al gezegd. Hoopvol leven is de zegen verwachten. Hoopvol leven is tot zegen willen zijn. Hoopbrenger zijn voor je stad, voor je dorp. Daar nodigt dat beeld me toe uit. Is daarmee alles gezegd?

Nee, want dan zou ik geen recht doen aan de weerbarstigheid van het leven. Want jullie weten net zo goed als ik dat mooie inspirerende woorden soms keihard botsen met de realiteit van het leven. Woorden doen er toe, maar als mensen daarna niet in beweging komen? En dan nog, ook met de beste bedoelingen is niet alle moeilijkheid, alle narigheid weg te nemen. Dat kan helemaal niet. Dat is de realiteit van het leven. En toch, wat gebeurt er nu als de hoop die we hebben daarop botst?

Niet lang na het gesprek over dat mooie beeld midden in de stad, kwam ik als jonge fractievoorzitter terecht in de onderhandelingen voor het college van Utrecht. Een belangrijk speerpunt voor ons als ChristenUnie was het tegengaan van prostitutie, van uitbuiting van vrouwen. We stonden daar op dat moment in de Utrechtse politiek alleen in. Maar ondanks dat, wat wilden we vrouwen en meisjes in kwetsbare posities graag een uitweg bieden uit de misère.

En we kregen iets voor elkaar, voor ons gevoel niet veel, maar toch. Er kwam een uitstapprogramma voor enkele vrouwen. Er werden een paar prostitutiepanden in de binnenstad opgekocht. En hoewel we op veel meer hoopten en knokten voor grotere stappen, vond de coalitie dat al heel wat. Toch bleef bij mij het knagende gevoel van is het wel genoeg? Als wij de handen van Jezus willen zijn, volstond dit dan wel? Het was een klein stapje. Wel een stap de goede kant op, maar de wereld was niet veranderd. Nog steeds kwamen nieuwe vrouwen uit bijvoorbeeld Oost-Europa naar Utrecht. Hadden we nu ook maar iets opgelost?

Zo botsen idealen, telkens opnieuw met de schaduwkanten van de stad. Bijvoorbeeld toen ik doorkreeg hoeveel eenzaamheid er in onze stad was. Onoplosbaar met welk beleid dan ook. Of als je ziet hoe de kerk krimpt en al die mooie sociale verbanden die ermee samenhangen onder druk komen te staan.

Daar sta je dan als hand van Christus. Als geroepen mens. Dan wil je hoopvol leven. Hoe dan verder?

Soms zinkt de moed je in de schoenen. Hoe kan je hier nu hoopvol blijven? Laten we blijven bedenken dat Christus ons niet vraagt om alles en iedereen op onze eigen schouders te nemen. Aan Paushuize hangt geen beeld van Atlas die de wereld draagt waar wij de armen van overnemen. Nee, het zijn de handen die tot zegen zijn, die kunnen bidden. De handen die doen wat ze kunnen. Maar altijd vanuit het besef dat het uiteindelijk God zelf is die de wereld in Zijn hand heeft. Zo zijn wij allen in goede handen, zo mogen we leven in vertrouwen en tekenen van hoop brengen.

Hoopvol leven draait niet om de vraag of je alle problemen oplost. Nee, dan zit de frustratie ingebakken en zijn we bezig met een maakbaarheid die juist gevaarlijk is. De vraag is veeleer: ben ik een brenger van hoop, al is het maar een heel klein teken? Soms is dat enkel luisteren, enkel stil zijn naast iemand in diep verdriet. Soms zijn het woorden, meestal zijn het kleine alledaagse daden. In die kleine momenten van meeleven schittert iets van de Man door die de diepste pijn lees, vertrouwd was met de zwakken en omzag naar de kleinsten van de stad.

Studenten aan de Evangelische Hogeschool nemen de stoere stap om een jaar lang bezig te zijn met hun fundament. Wat geeft jou richting in je leven? Als je na dat jaar uitwaaiert of deze wereld ga je heel veel moois ontdekken, want God geeft ons oneindig veel! Maar er zullen ook momenten van verdriet, eenzaamheid en frustratie zijn. Daar leeft een christen niet om heen. Ik hoop dat je dan je troost vindt bij Jezus, die echt niet los laat. Ook als je Zijn hand niet merkt in je leven. Ik hoop dat je dan anderen om je heen vindt, die toch voor jou Zijn hand willen zijn. Zo mogen we door deze wereld gaan.

Nog even terug naar mijn studentenstad en dat kleine stapje rond prostitutie in het akkoord voor het college. Na de drie uitstaptrajecten in Utrecht, bleek al vrij snel dat er veel meer vraag naar was. De uitstaptrajecten voor vrouwen in de prostitutie werden uitgebreid en landelijk beschikbaar door de inzet van heel veel mensen. In Utrecht werden nog veel meer plekken gesloten. Op die eerste kleine stap, volgden nog vele andere stapjes. Dat hadden we nooit kunnen denken bij die eerste onderhandelingen. Hoopvol leven is iets in beweging zetten, een eerste stap zetten hoe klein ook.

Hoop is licht dat vanuit de toekomst op het heden valt, schreef priester Tomas Halik. We leven op weg naar een goede toekomst, waar vrede heerst en recht wordt gedaan. En vanuit het visioen van die toekomst , is hier soms al iets te zien. Sporen van het Koninkrijk, tekenen van hoop. Doordat het onrecht van vrouwen die uitgebuit worden in de prostitutie doorbroken wordt, doordat er omgezien wordt naar elkaar, doordat we hier en nu mensen in staat stellen om te leven als naasten van elkaar.

Onderschat het niet: Dat licht vanuit die toekomst kan je iedere dag laten schijnen. Niet alleen in de grote veranderingen, vind het ook in de kleine dingen. Het meeleven met een medestudent, het trouw bezoekje aan je naaste, de groet naar de buschauffeur of de vriendelijke dame achter de kassa bij de supermarkt. Of nog simpeler: ben jij die persoon die het vergeten brandende lampje van de fiets in het station uit zet? Hoopvol leven begint in het dagelijks leven. Begint met gebrokenheid zien en er toch een teken van hoop willen brengen. Je kan verrast worden hoe dat gezegend wordt.

Natuurlijk speelt het ook in de politiek. Dat zag in toen in Utrecht, dat zie ik nu in de Tweede Kamer. De overheid heeft een andere eigen rol, daar moet je politiek ook je bewust van zijn. Heel veel hoort juist in de samenleving zelf te gebeuren, maar als daar gaten vallen, als de zwakken geen schild hebben, als de schepping uitgeput wordt, dan wil ik niet lijdzaam toekijken. Politiek gaat voor mij over hoop brengen. Vanuit het licht dat vanuit de toekomst op ons valt. We plaatsen onze dorpen en steden, ons land in het licht van het Koninkrijk. Het Koninkrijk van recht en vrede, waar de schepping bloeit, waar tranen worden weggeveegd, waar licht in plaats van duisternis is.

Als christelijk-sociaal politicus wil ik bijdragen aan een wereld waar de overheid dienstbaar is aan mensen die deze beweging willen maken. Mensen in staat stellen naar elkaar om te zien. Het goede in omloop te brengen. De hemel op aarde gaan wij niet brengen en zeker de overheid niet. Maar wel leven, besturen en dienen om stapjes te zetten, zaadjes te planten en mensen in staat te stellen het goede na te jagen. Daarmee is niet alles opgelost en is er telkens voor een nieuwe generatie nog heel veel te doen. Maar wel in het licht van de Hoop, het mooiste komt nog!

Dit is een bijdrage uit de bundel "Ik ga met je mee" (Uitg. Buijten & Schipperheijn), die is verschenen ter gelegenheid van het 45-jarig jublieum van de Evangelische Hogeschool. Deze bijdrage stond ook als Essay in het Nederlands Dagblad van vrijdag 29 april 2022.

ChristenUnie: Coronatoegangsbewijs kan uit de wet

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 14-04-2022 09:40

Door Webredactie op 11 april 2022 om 19:10

ChristenUnie: Coronatoegangsbewijs kan uit de wet

Het is tijd om het coronatoegangsbewijs per 1 juni uit de wet te halen. Dat voorstel doet ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker vanavond in het debat over de verlenging van de tijdelijke wet maatregelen corona. Op dit moment wordt het coronatoegangsbewijs (ctb) niet gebruikt maar het staat nog wel in de tijdelijke wet.

Mirjam Bikker (ChristenUnie): “Het coronatoegangsbewijs is op bepaalde momenten in de crisis ingezet om de samenleving eerder te openen. Maar het ctb draagt nu niet bij aan de bescherming van de gezondheid en veiligheid van kwetsbaren. Op dit moment is het coronatoegangsbewijs niet in gebruik en onder de huidige omstandigheden geeft dat ook geen risico’s. We hebben altijd gezegd dat dit soort verregaande beperkingen tijdelijk en proportioneel moeten zijn.

Juist nu moeten we niet-werkende maatregelen ook durven schrappen uit de wet en niet blijven hangen in het beheersen van mogelijke risico’s. Laten we in plaats daarvan de verantwoordelijkheid steeds meer terugleggen waar die hoort om waar mogelijk corona te weren, namelijk bij de samenleving.”

De tijdelijke wet coronamaatregelen wordt op dit moment per 3 maanden verlengd. Op 1 juni loopt de huidige verlenging af. Mirjam Bikker doet in het debat het voorstel om deze wet niet te verlengen voor nog eens drie maanden maar in plaats daarvan over te gaan op een zogenoemde overbruggingswet. In deze slanke wet moeten wat Bikker betreft alleen effectieve maatregelen staan, daar hoort het coronatoegangsbewijs niet bij. Je kunt wel denken aan quarantaine, regels rond het inreizen in Nederland, afstandscriteria en/of mondkapjes.

Eerste analyse gemeenteraadsverkiezingen 2022

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 07-04-2022 14:43

Door Webredactie op 5 april 2022 om 09:05

Eerste analyse gemeenteraadsverkiezingen 2022

De uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen 2022 laten zien dat de ChristenUnie de resultaten uit 2014 en 2018 niet helemaal wist te evenaren. De ChristenUnie behaalde bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 al een recorduitslag. In 2018 werd dit record in procentueel opzicht geëvenaard en in absolute zin – door een hogere opkomst – zelfs met duizenden stemmen verbeterd.

Hoewel de ChristenUnie in 2022 nog altijd ruim boven het niveau van eerdere gemeenteraadsverkiezingen (2002, 2006 en 2010) zit, is de partij er in procentueel opzicht dus net niet in geslaagd om de recorduitslagen van 2018 en 2014 te evenaren (4,1% in 2018 naar 3,9% in 2022).

In 2022 was de opkomst bovendien lager dan bij eerdere gemeenteraadsverkiezingen, waardoor er ook sprake is van stemmenverlies in absolute zin. Het nieuwe zetelaantal is 305 (in plaats van 339 in 2018).

Omdat we de groei van de partij sinds de oprichting in 2000 ook in de toekomst willen doortrekken en de Provinciale Statenverkiezingen over een klein jaar alweer plaatsvinden, gaan we ook de komende tijd het land in om partijbreed te bespreken hoe we dat kunnen realiseren.

De ChristenUnie heeft in totaal 268.794 stemmen gekregen in gemeenten waar we met een zelfstandige ChristenUnie-lijst meedoen, wat overeenkomt met 3,9% van de stemmen. De gecombineerde ChristenUnie-SGP-lijsten haalden in totaal 70.516 stemmen, wat overeenkomst met 1% van de stemmen.

De ChristenUnie heeft in 47 gemeenten procentueel gewonnen en in 122 gemeenten procentueel verloren. Door de lagere opkomst werd in absolute aantallen stemmen in minder gemeenten gewonnen (40) en meer verloren (135).

Waar de ChristenUnie zetelwinst boekt, is dat altijd 1 zetel. Waar de ChristenUnie zetelverlies lijdt, is dat ook vrijwel altijd 1 zetel. Renswoude en Urk vormen daar een uitzondering op: daar worden 2 zetels ingeleverd.

De ChristenUnie is in 5 gemeenten de grootste partij geworden: Bunschoten, Zwolle, Kampen, Stadskanaal en Oldebroek. De combinatie ChristenUnie-SGP is de grootste geworden in 4 gemeenten: Lopik, Zuidplas, Hendrik-Ido-Ambacht en Sliedrecht. In Waddinxveen werd de Protestantse Combinatie Waddinxveen (PCW) de grootste partij, een samenwerking waarin ook de ChristenUnie participeert.

In 2 gemeenten komt de ChristenUnie voor het eerst in de gemeenteraad: Wijdemeren en Rijswijk. In Wijdemeren haalde de ChristenUnie in 2018 niet genoeg stemmen voor een zetel en nu wel. In Rijswijk deed de ChristenUnie voor het eerst in de historie mee en behaalde het direct een zetel.

Daar staat tegenover dat de partij in 5 gemeenten de enige zetel die het had nu verloor: Eindhoven, Harlingen, Amsterdam, Gooise Meren, en Roosendaal. Voor de laatste 3 genoemde gemeenten geldt dat zij in 2018 juist nieuw in de raad kwamen.

In Veere, Baarn, Rotterdam en Leidschendam-Voorburg deed de ChristenUnie dit jaar als zelfstandige lijst mee aan de verkiezingen, terwijl er in 2018 nog sprake was van een gecombineerde lijst. In alle 4 de gemeenten is zelfstandig een zetel gehaald.

In Lopik is een zelfstandige lijst juist overgegaan in een gecombineerde lijst en werd 1 zetel winst geboekt; de gecombineerde lijst behaalde 5 zetels.

In Scherpenzeel en Hollands Kroon deed de ChristenUnie door een tekort aan kandidaten niet meer mee, waardoor de ChristenUnie daar niet meer vertegenwoordigd zal zijn in de gemeenteraad.

De ChristenUnie heeft in 47 gemeenten procentueel gewonnen. Gekeken naar alle gemeenten en de procentuele winst, is er de volgende top 10 te zien (gesorteerd op de winst).

Gemeente

2018 %

2022 %

verschil %

Zeewolde

14,4

22,3

+ 7,9

Wijdemeren

3,8

6,5

+ 2,8

Terneuzen

5,4

7,0

+ 1,5

Ridderkerk

8,8

9,9

+ 1,2

De Bilt

3,7

4,8

+ 1,1

Waadhoeke

4,5

5,4

+ 1,0

Gouda

11,0

11,8

+ 0,8

Achtkarspelen

13,6

14,4

+ 0,8

Velsen

3,7

4,5

+ 0,8

Leidschendam-Voorburg

3,2 *

3,8

+ 0,6

* in 2018 was sprake van een gecombineerde lijst, in 2022 deed de ChristenUnie zelfstandig mee

De gemeente waar procentueel het grootste verlies is geleden, is Renswoude. In 2018 was dit nog de gemeente met de grootste winst in procenten (+ 24,5%).

In absolute aantallen wint de ChristenUnie in 40 gemeenten. Gekeken naar alle gemeenten en winst in stemmenaantallen, is er de volgende top 10 te zien (gesorteerd op de winst).

Gemeente

2018

2022

verschil

Westerkwartier

4081

4895

+ 814

Zeewolde

1402

2172

+ 770

Hoeksche Waard

1959

2409

+ 450

Waadhoeke

714

1017

+ 303

Vijfheerenlanden

2345

2643

+ 298

Leeuwarden

2241

2477

+ 236

Noardeast-Fryslân

2062

2278

+ 216

De Bilt

817

1030

+ 213

Velsen

1045

1206

+ 161

Alphen aan den Rijn

2834

2993

+ 159

De gemeente waar in stemmenaantallen het grootste verlies is geleden, is Amsterdam. In 2018 was dit nog de gemeente met de grootste winst in stemmenaantallen (+ 1212).

4. Winst in gemeenten met combinatielijst

Gekeken naar alle gemeenten en winst in stemmenaantallen en winst in procenten, is er de volgende top te zien (gesorteerd op de winst in stemmenaantallen).

Gemeente

2018

2022

2018

2022

verschil

verschil

Lopik

1861

2088

28,8

32,1

+ 227

+ 3,3

Haarlemmermeer

1992

2214

4,8

3,9

+ 222

- 1,1

Borsele

2569

2716

24,0

25,0

+ 147

+ 1,0

Nieuwkoop

735

876

5,6

6,5

+ 141

+ 0,9

Epe

1897

2031

12,3

13,3

+ 134

+ 1,0

Sliedrecht

3505

3613

30,4

32,3

+ 108

+ 1,9

Zuidplas

3877

3848

20,7

21,5

- 29

+ 0,8

Dordrecht

4301

4357

9,0

9,7

+ 56

+ 0,7

Goes

2517

2469

14,3

15,0

- 48

+ 0,7

De gemeenten waar we het grootste percentage aan stemmen hebben gehaald zijn weergegeven in onderstaande tabel. Deze lijst is niet uitputtend, alleen de gemeenten worden getoond waar meer dan 20% van de stemmen voor de ChristenUnie (als zelfstandige lijst) is.

Gemeente

Precentage

Bunschoten

32,4

Staphorst

27,6

Oldebroek

27,1

Hattem

24,8

Hardinxveld-Giessendam

22,5

Zeewolde

22,3

Zwartewaterland

21,4

Kan het U dan niets schelen? (Column ND)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 29-03-2022 10:01

Door Gert-Jan Segers op 29 maart 2022 om 12:00

Kan het U dan niets schelen? (Column ND)

Het houdt nog niet over. Dat kerkbezoek van ons na de coronacrisis. Ik dein zelf weer graag mee in het koor van de kerk en ben blij opnieuw aan te kunnen schuiven. In mijn eentje zou ik het als gelovige waarschijnlijk ook niet volhouden in de seculiere poolwind van onze cultuur. Maar echt uitverkocht zijn onze kerkdiensten nog niet. En er zijn meer kerken waar het vooralsnog minder druk is dan voor de coronacrisis.

Houdt het virus sommige mensen nog even wat langer thuis? Of vinden sommige mensen het gewoon fijner om vanaf de bank de livestream van hun dienst te bekijken? Of hebben de populaire uitzendingen van Mozaiek mensen tussentijds tot een overstap verleid? Of is het misschien allemaal erger dan dat en legt Corona nu iets bloot wat we daarvoor nog ternauwernood konden verbergen?

We zaten ooit in dezelfde kerk in Lisse. Alleen nooit tegelijkertijd. Toen ik oud genoeg was om mee te gaan, had hij daar al lang en breed de deur achter zich dichtgetrokken. Afgelopen zaterdag vertelde hij me het verhaal. Hij was dertien of veertien toen hij al totaal vervreemd was van de trage diensten, het zware orgelspel en de laaghangende oordelen. Hij vertrok op zondagochtenden vroeg met het verhaal dat hij met vriendjes naar de kerk ging en kwam ’s avonds weer thuis. In die tussentijd had hij van alles gedaan behalve de twee lange kerkdiensten bezoeken. Dat was niet de uitkomst van een langdurige twijfel aan de betrouwbaarheid van de Bijbel of het bestaan van God. Zo rationeel maakt een veertienjarige zijn keuzes nog niet. God, geloof en kerk waren voor hem op jonge leeftijd niet onwaar geworden, maar totaal irrelevant.

Hij is niet de enige. Pas vertelde een vriend van me dat zolang hij zich in christelijke kringen ophield het christelijke geloof nog op een vanzelfsprekende manier om hem heen hing. Maar toen hij ging werken op een plek waarin het geloof er volstrekt niet toe deed, gleed datzelfde geloof van hem af zoals een harde herfstwind een hoed van je hoofd kan afblazen. Schepping, zondeval, stokken die slangen worden, maagdelijke geboorte, kruisdood, opstanding en verlossing; het is hem vreemd geworden zoals ooit de kinderoffers van de Azteken bizar werden. Het is hem door de vingers gegleden zoals los zand op een zomerse dag aan het strand.

Als door een onzichtbare hand is onze geschiedenis van God afgeduwd. Waar oudheid en christendom millennialang onze westerse cultuur hebben gevormd en gedragen, is een ondraaglijke lichtheid van het bestaan alles wat ons nog rest. God lijkt alleen nog door Freek de Jonge te worden gemist. Het Sociaal Cultureel Planbureau berichtte vorige week dat met het verdwijnen van het christelijk geloof het verdwijnen van spiritualiteit een kwestie van tijd is. Wat overblijft, zijn lucht en leegte. Moeizame zingeving, minder saamhorigheid en minder vrijwilligers. En veel gelukkiger zijn we er als seculiere mensen niet van geworden, constateerde de onderzoeker van het SCP. Ook iemand als Dirk de Wachter schrijft boeken vol over ons seculiere ongeluk. Heel spijtig allemaal. Maar een verlangen naar zingeving, saamhorigheid, naastenliefde en geluk brengen ons natuurlijk niet terug bij God. Al dat moois is slechts een vrucht van de ‘sprong van het geloof’ waartoe onze ouders wel in staat waren, maar geen argument voor twijfelloze agnosten om op de knieën te gaan.

Ooit zaten een paar vissers in hetzelfde schuitje als Jezus. In een enorme storm. Misschien voelde die wel aan als een kille poolwind waar niet tegenop te laveren was. De golven beukten tegen de boot en sloegen over de reling. De ervaren vissers waren doodsbang en Jezus lag te slapen. ‘Kan het u dan niets schelen dat we vergaan?!’, schreeuwden ze tegen Hem. Ik schreeuw even met ze mee. Jezus werd wakker, legde de storm het zwijgen op en zei tegen de vissers dat ze niet bang hoefden te zijn. Hij ging daarna aan land, bevrijdde een bezetene en deed een gestorven meisje uit de dood opstaan. Het kon Hem allemaal heel veel schelen.

Mijn bijdrage aan het debat over de stijgende energieprijzen en de dalende koopkracht

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 28-03-2022 13:55

Door Pieter Grinwis op 22 maart 2022 om 17:12

Mijn bijdrage aan het debat over de stijgende energieprijzen en de dalende koopkracht

Bespreken we vandaag een ideaal pakket maatregelen? Nee. Bespreken we een op korte termijn uitvoerbaar pakket? Ja. En helpt het mensen ook echt om de sterk gestegen energiekosten te dempen? Ook dat. Vooral de mensen in energiearmoede komen we met dit pakket tegemoet. En dat is goed. De mensen die het het minst kunnen missen en het grootste deel van hun inkomen kwijt zijn aan voedsel en energie en vaak ook nog eens in een slecht geïsoleerd huis wonen. Zij hebben dubbel pech in deze dure tijd. En juist hen wil de ChristenUnie helpen. De aanleiding voor de snelle koopkrachtreparatie door het kabinet is treurig. Oorlog en een energiepolitiek waardoor we als Europa te afhankelijk zijn geworden van Russisch gas.

Help de laagste inkomens met de hoogste energierekening

Mijn fractie is het meest tevreden over de 800 euro voor huishoudens met lage inkomens en over de extra impuls voor het beter isoleren van huizen voor energiebesparing. Immers, de beste energie is bespaarde energie. De ChristenUnie heeft wel een paar vragen over de maatregelen:

Is de 800 euro leidend of het totale budget van 680 miljoen? Wat de ChristenUnie-fractie betreft de 800 euro per huishouden.

Ik vraag het hierom: de gemeente Rotterdam geeft aan dat het ontvangen budget van het Rijk niet voldoende is om iedereen tot 120 procent van het wettelijk sociaal minimum te helpen. Zij komen daarvoor een paar miljoen te kort. En dus werken ze deels met een lager bedrag. Dit roept vragen op. Waarom heeft de gemeente Rotterdam niet genoeg geld van het Rijk ontvangen om alle minima tot 120 procent tegemoet te komen met 800 euro? Geldt dit voor meer gemeenten? En waarom heeft het Rijk gekozen voor 120 procent terwijl veel gemeenten in hun armoedebeleid mensen helpen tot 130 procent van het sociaal minimum.

Mijn fractie vindt dat mensen die zich in in energierekeningnood melden bij de gemeente geholpen moeten worden. Vindt het kabinet dat ook? En zoja, hoe borgen ze dat gemeenten iedereen die hulp nodig heeft, kan helpen?

En wat betreft studenten: ik snap dat ze niet als groep worden tegemoet komen. Maar ook hier is de nood fors. Ik hoorde van zo’n gezellig studentenhuis met enkel glas die dit jaar 2400 euro extra mag aftikken. Kan het kabinet garanderen dat als studenten zich bij het loket bijzonder bijstand van een gemeente melden, deze ook worden geholpen?

Dan kom ik op die 150 miljoen euro extra voor isolatie, voor energiebesparende maatregelen. De kleinste budgettaire maatregel van het pakket, maar misschien wel met de grootste impact. Gemeenten zijn met dit geld massaal energieboxen aan het verstrekken, met voor aan 90 euro energiebesparende producten, als radiatorfolie, ledlampen en zuinige douchekoppen die voor 180 euro aan energiekosten besparen en dat elk jaar weer opnieuw. Graag meer hiervan, kabinet! Wat mij betreft niet alleen met kasschuiven, zoals nu, maar ook met zo nodig extra geld in het Klimaat- en transitiefonds naar het isoleren van huizen te schuiven, naar het nationaal isolatieprogramma. Staat de minister van Financiën hiervoor open?

Laat het kabinet als een speer verhuurders gaan normeren, want het is droevig om te zien hoe veel teveel mensen in tochtige en vochtige huizen nu de hoofdprijs mogen betalen. Maak, kortom, vaart, kabinet. En o ja, haal de drempel weg dat mensen in de schuldhulpverlening nu niet renteloos =kunnen lenen om hun huis beter te isoleren. Een drempel die we heel makkelijk kunnen slechten. Graag reactie.

Dan de brandstofprijzen. Daar heb ik al veel kritiek op zien langskomen, maar ik weet ook dat lagere accijns de wijkverpleegkundige en de bouwvakker die dagelijks afhankelijk zijn van hun auto echt helpen. Of de boer die juist in deze tijd de dieseltanks van de trekkers weer moet gaan vullen om te gaan zaaien en poten. Iets wat in deze tijd van vragen over voedselzekerheid toch niet onbelangrijk is. Om over het extreme verschil tussen de Nederlandse en de Belgische benzineprijs maar te zwijgen. Overigens bij die brandstofaccijns zit me nog wel dwars dat het kabinet in eerste instantie de verlaging doorvoert met een beleidsbesluit, wat op gespannen voet staat met het budgetrecht van de Kamer. Ik begrijp dat wel vanwege de snelheid en het feit dat België zijn accijns al heeft verlaagd, maar ik reken erop dat de benodigde wetswijzigingen heel snel naar de Kamer worden gestuurd. Tot slot de vraag of het kabinet bij bijvoorbeeld tegemoetkoming via de btw op de energierekening nog alternatieven heeft overwogen en of ze iets meer duidelijkheid kan geven over hoe die weging is gegaan en waarom die is uitgevallen zoals die is uitgevallen.

Goed nieuws: Er komt een verbod op gokreclames op tv

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 18-03-2022 13:06

Door Mirjam Bikker op 17 maart 2022 om 16:43

Goed nieuws: Er komt een verbod op gokreclames op tv

De laatste tijd worden we overspoeld door irritante gokreclames van alleen maar op geldbeluste gokbedrijven die uit zijn op het geld van kwetsbare medemensen. De ChristenUnie bindt daarom al jaren de strijd aan met de nietsontziende gokindustrie.

Gelukkig is de maatschappelijke weerstand tegen de gokindustrie groot. De ChristenUnie wil een bondgenoot zijn van die maatschappelijke beweging. Helaas is er jarenlang juist steeds méér ruimte gekomen voor de gokmarkt. Ik ben blij dat het kabinet nu maatregelen neemt om jongeren en kwetsbaren te beschermen tegen de gokindustrie.

Ieder kind verdient een thuis

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 18-03-2022 11:45

Door Don Ceder op 15 maart 2022 om 14:32

Een mens bloeit op in gemeenschap, een kind groeit op in een gezin. Heel veel kinderen groeien op in stabiele gezinnen waar ze een goede basis meekrijgen voor de rest van hun leven. Bij tegenslag in het leven, wat ieder gezin op zijn tijd meemaakt, heeft een gezin soms 'krukken’ nodig ter ondersteuning. Het netwerk van familie, vrienden en buren kan hierin voorzien. Soms is een extra professionele steun in de rug nodig, waarbij de gemeente het eerste aanspreekpunt is. Daarbij moeten we waken voor de tendens van medicalisering en de gedachte dat elke situatie altijd om professionele hulp vraagt.

In de professionele jeugdzorg zetten veel hulpverleners zich met hart en ziel in voor goede zorg voor gezinnen, kinderen en jongeren. Tegelijkertijd kent de jeugdzorg ook een aantal forse uitdagingen die vragen om een passend antwoord.

1 op de 10 jongeren in Nederland, in 2020 bijna 430.000, heeft inmiddels te maken met jeugdzorg. En als we ons beperken tot de leeftijd 18 jaar dan is dat bijna 1 op 8[1]. Bijna 93% van deze jongeren krijgt (lichte) zorg en ondersteuning terwijl ze gewoon thuis wonen (jeugdhulp). De rest van de jongeren heeft complexere zorg nodig en/of woont in een instelling. Deze complexe zorgvragen bij jongeren kunnen sterk uiteenlopen: denk bijvoorbeeld aan multiproblematiek in huishoudens waar er sprake is ernstige psychiatrische klachten, verslavingen of een verstandelijke beperking. Het kan om kwetsbare jongeren gaan die steeds dieper in het criminele circuit worden gezogen of slachtoffers zijn geworden van loverboys en mensenhandel. Kortom: opgroeien in een kwetsbare omgeving kan voor veel ontwikkelproblemen bij jongeren zorgen en deze jongeren zouden de beste zorg moeten krijgen.

De toename van de vraag naar jeugdzorg vergroot ook de druk op gemeenten: van 2015 tot en met 2018 groeide het aantal jongeren dat jeugdhulp ontving met circa 50.000; een stijging van 13 procent. De gemeentelijke uitgaven aan jeugdzorg per jongere stegen in die jaren met 42 procent[2]. Daarnaast zijn er steeds meer signalen dat sommige zorg die geboden wordt niet altijd het gewenste resultaat heeft en zelfs tot schrijnende situaties leidt. (Zie bijv. het initiatief ‘Het vergeten kind’ rond de gesloten jeugdzorg.)

Al deze ontwikkelingen vragen om een kritische kijk op en een bijsturing van de visie van de overheid op jeugdhulp, jeugdbescherming en jeugdreclassering. Als er zoveel kinderen hulp nodig hebben dan vraagt dat ook om een eerlijke blik op de rol van gezin, familie, professionele hulp en roept dat de vraag op wat effectieve zorg voor kwetsbare kinderen is en wat niet. Het is belangrijk om te investeren in de veerkracht van een gezin. Tegelijkertijd hoort kwetsbaarheid bij het leven en ook problemen bij het dagelijks functioneren zijn hiervan niet uitgesloten. Een andere belangrijke vraag is daarbij: in hoeverre kunnen we als samenleving nog accepteren dat het leven niet altijd even perfect gaat? En kunnen we de sociale druk om kinderen aan een ideaalbeeld te laten voldoen verminderen?

We streven naar een samenleving waarin ieder kind veilig thuis opgroeit en zich gezond en stabiel kan ontwikkelen. En waar een kind, als dat om welke reden dan ook (even) niet kan, in ieder geval in een thuis opgevangen wordt. Daarvoor zijn volgens mij een aantal uitgangspunten en transformaties van belang. Dit heb ik opgeschreven in een zogenoemde startagenda. Ik ben gemotiveerd om hiermee aan de slag te gaan de komende periode. Want ieder kind verdient een thuis.

Meer aandacht nodig voor mentale gezondheid jongeren

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 14-03-2022 13:06

Door Mirjam Bikker op 14 maart 2022 om 11:51

Meer aandacht nodig voor mentale gezondheid jongeren

Vandaag lanceer ik het manifest Hoopvol perspectief, waarmee ik een lans breek voor de mentale weerbaarheid van jongeren. Dat doe ik samen met Lisa Westerveld van GroenLinks, PerspectieF en DWARS (jongerenorganisaties ChristenUnie en GroenLinks), en met steun van diverse maatschappelijke organisaties zoals MIND en Generatie Aan Zet.

De Corona-tijd heeft jongeren meer dan andere leeftijdsgroepen geraakt. Ze geven  hun leven in coronatijd het laagste cijfer van alle bevolkingsgroepen, en ook het CBS. Het is schokkend om te horen dat meer dan een kwart van onze jongeren het afgelopen jaar last had van een psychische stoornis. Corona versterkte een probleem dat er helaas al was. Ook in de jaren ervoor hadden te veel jongeren last van eenzaamheid, angst en somberheid.  Met zulke aantallen gaat het niet om een probleem van individuele jongeren. Het is tijd om in de spiegel te kijken, wat voor samenleving zijn we als onze jongeren er zo voor staan? Vinden ze nog de ruimte om te struikelen, de tijd om weer op te staan en de rust om te leren? Deze mentale gezondheidsproblemen vragen wat mij betreft om een maatschappelijke omslag. In het onderwijs, op het werk, in families en vriendengroepen. We kunnen dit echt beter.

We hebben daarom in het coalitieakkoord opgenomen dat er een nationaal preventieakkoord mentale gezondheid moet komen. Onze staatssecretaris Maarten van Ooijen gaat hiermee aan de slag. Maar we kunnen hier geen dag mee wachten. Daarom geven we met het vandaag gepresenteerde manifest als ChristenUnie aan waar wij de grootste uitdagingen zien. De eerste is dat we de oorzaken van mentale problemen niet meer bij jongeren zelf leggen, dat we het durven om rust en ruimte voor ontplooiing terug te brengen. De tweede uitdaging is de versterking van de mentale weerbaarheid, dat jongeren leren (en als je wat ouder bent, geef het voorbeeld dan ook!), ook van elkaar, hoe om te gaan met moeilijkere tijden.

Maar dit is niet alleen iets van de landelijke politiek. Juist in je eigen stad of dorp kan het verschil worden gemaakt door bespreekbaar te maken hoe het met je gaat.  Sportmogelijkheden en goede plekken in de buurt om vrienden te ontmoeten, ze zijn belangrijk. Heel veel lokale ChristenUnie-afdelingen hebben daarom met jongeren gesproken en met en voor hen een lokaal actieplan opgesteld. Per gemeente zijn er vanzelfsprekend eigen accenten en dat bepaalt de inzet van de ChristenUnie-fractie de komende raadsperiode. Het is namelijk nogal een verschil of je opgroeit in een landelijke gemeente als Tholen of een stad als Rotterdam. Zo vraagt de ChristenUnie Noordenveld om gelijke kansen voor jongeren op een stage- en werkkans om een goede start te kunnen maken op de arbeidsmarkt. ChristenUnie Katwijk wil extra inzetten op preventie van drugsgebruik met geld en extra jongerenwerkers. En zo wil de ChristenUnie Den Haag wil dat er bij nieuw beleid beter geluisterd wordt naar jongeren en pleit voor een jongerenraad waarin jongeren gevraagd en ongevraagd advies kunnen geven aan het stadsbestuur.

Al deze mooie plannen vragen om inzet van goede lokale bestuurders. Daarom is het zo belangrijk wie je de raad instemt komende woensdag! Ik heb de afgelopen tijd al op veel plekken in Nederland gezien wat er mogelijk is. Het straathoekwerk in Nunspeet zorgt voor laagdrempelige sportactiviteiten voor jongeren, ook om overlast en middelengebruik te voorkomen. In Rotterdam gaan ervaringsdeskundigen het gesprek met jongeren op het mbo aan om het taboe op mentale problemen te doorbreken. In Houten wordt op middelbare scholen groepstrainingen aangeboden over psychische kwetsbaarheid. Wil je dat zulk goed werk op veel meer plekken in Nederland gebeurt? Stem dan 14, 15 of 16 maart op de ChristenUnie! We willen met jou - lokaal en landelijk - ons inzetten voor een hoopvol perspectief voor jongeren!

Recht doen aan de mensen die dat nu het hardst nodig hebben

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 14-03-2022 10:38

Door Don Ceder, Pieter Grinwis op 11 maart 2022 om 14:13

Recht doen aan de mensen die dat nu het hardst nodig hebben

De energierekening rijst de pan uit, de benzine- en dieselprijzen gaan door het dak en ook ons voedsel wordt steeds duurder. En dat gaan we merken. Woensdag liet het Centraal Planbureau zien dat onze koopkracht een enorme dreun krijgt. Door de extreem stijgende prijzen en de grootste oorlog op ons continent sinds de Tweede Wereldoorlog. De ChristenUnie zei daarom woensdag: ‘geen wonderen, wel daden’. We moeten op korte termijn in actie komen en de mensen helpen die de pijn het meeste voelen.

En dat gaan we doen ook. We gaan recht doen, vooral aan de mensen die dat nu het hardst nodig hebben.

De 800.00 gezinnen met de laagste inkomens ontvangen niet 200 euro – wat eerder al was afgesproken ter compensatie – maar 800 euro. Juist hen voor wie deze stijgende prijzen net het extra zetje over de rand kan zijn, gaan we helpen met 800 euro compensatie.

De BTW op de energierekening verlagen we per 1 juli van 21% naar 9%. Benzine en diesel worden minder duur door het verlagen van de accijns per 1 april. Zo komen we naast de lage inkomens ook de mensen met een middeninkomen tegemoet. Want ook zij durven met de stijgende prijzen nauwelijks meer de tank van hun auto vol te gooien, terwijl zij wel dagelijks naar hun werk moeten.

Naast deze maatregelen gaan we extra gas geven op isolatie. Want de beste energie is bespaarde energie. Juist deze tijd laat zien dat we het gebruik van fossiele energie zo snel mogelijk moeten verminderen. We moeten energiearmoede aanpakken en huizen isoleren, zodat er straks geen compensatie meer nodig is, wat de gasprijs ook doet. Daarom zijn we blij dat het kabinet de uitvoering van ons Nationaal Isolatieprogramma naar voren haalt en daar extra snel geld in investeert. Nog dit jaar gaan we extra huizen isoleren, vooral bij mensen in tochtige woningen met lage inkomens.

We zeiden woensdag: “we verwachten geen wonderen van het kabinet, wel daden”. Juist in deze tijd van grote onzekerheid investeren we extra in de armste gezinnen en de middeninkomens. Zo doen we recht aan de mensen die dat nu het hardst nodig hebben. Zo is de overheid een schild voor de kwetsbaren.

Geen wonderen, wel daden

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 10-03-2022 10:47

Door Pieter Grinwis op 9 maart 2022 om 08:08

Vanwege de extreme gas- en olieprijzen en de grootste oorlog op ons continent sinds de Tweede Wereldoorlog daalt de koopkracht. De energierekening rijst de pan uit, benzine- en dieselprijzen gaan door het dak en voedsel wordt snel duurder. Dat komt het hardst aan bij de mensen die het minste kunnen missen. Daarom vindt de ChristenUnie-fractie dat we hen als eerste moeten helpen.

De huidige situatie is uiteraard het zwaarst voor de Oekraïners zelf. Tegelijk staan de voedselzekerheid in de wereld en de energieleveringszekerheid in Europa onder druk. Mensen met lage inkomens kunnen de energierekening niet meer betalen en mensen met middeninkomens durven nauwelijks meer de tank van hun auto vol te gooien, terwijl ze wel dagelijks voor hun werk op pad moeten.

Ik verwacht geen wonderen van het kabinet, maar wel daden. Het eerlijke verhaal is dat deze koopkrachtdreun onmogelijk helemaal is goed te maken, maar het kabinet moet nu wel op korte termijn in actie komen. We moeten de mensen die de pijn het meeste voelen ook het meeste helpen. Dat kan onder meer door extra ondersteuning van de armste gezinnen voor het betalen van hun energierekening. Dat moet snel kunnen door het wetsvoorstel van minister Carola Schouten aan te passen. Daarnaast kan een tijdelijke verlaging van accijnzen ook helpend zijn.

Het kabinet zal niet alleen snel mensen met lage en middeninkomens tegemoet moeten komen, maar zal ook met een crisisaanpak voor verschillende hard getroffen bedrijfstakken moeten komen. Fabrieken liggen stil. Vissers varen niet meer uit. En voor een glastuinder zijn de energiekosten nu 20 keer zo hoog als een jaar geleden. Je wilt niet dat er nu groentetelers omvallen, terwijl we over een paar maanden die groente heel hard nodig hebben.