Nieuws van ChristenUnie in Nederland inzichtelijk

510 documenten

Statement aftreden Henk Staghouwer

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 05-09-2022 18:29

Door Henk Staghouwer op 5 september 2022 om 19:28

Statement aftreden Henk Staghouwer

Toen ik aantrad als minister wist ik dat we voor enorme opgaven staan in de land- en tuinbouw en in de visserij. Dat het nodig is om met de sector naar de toekomst te kijken. Om werk te maken van een nieuw perspectief. Boeren en vissers hebben zekerheid nodig over waar het met de sector heengaat, zodat ze kunnen investeren en ondernemen. En als voormalig ondernemer voel ik dat met ze mee.

Ik ben begin dit jaar dan ook vanuit Groningen naar Den Haag gekomen om vanuit die gedrevenheid, gezamenlijk met alle partijen in de landbouw en de visserij, werk te maken van de enorme opgaven waar we voor staan en om met elkaar de omslag naar kringlooplandbouw te maken.

Dat die opgaven groot zijn, is duidelijk.

Ik heb mezelf de vraag gesteld: ben ik de juiste persoon om als minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit leiding te geven aan de grote opgaven die er liggen? Ik ben zelf afgelopen weekend tot de conclusie gekomen dat ik die persoon niet ben. Ik treed om deze reden terug als minister van Landbouw. Ik wens mijn opvolger samen met de toegewijde mensen van het ministerie het allerbeste toe.

Reactie Gert-Jan Segers op aftreden Henk Staghouwer

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 05-09-2022 17:46

Door Gert-Jan Segers op 5 september 2022 om 19:31

Reactie Gert-Jan Segers op aftreden Henk Staghouwer

Vandaag heeft Henk Staghouwer bekendgemaakt dat hij gaat stoppen als minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en dat maakt het voor mij een verdrietige dag. Negen maanden geleden had Henk de moed om ‘ja’ te zeggen toen ik hem vroeg om vanuit Groningen over te komen en minister te worden. Van dichtbij heb ik gezien hoe hij alles heeft gegeven om die pittige verantwoordelijkheid waar te maken. Ook op de momenten dat het zwaar was. In het contact met boeren en vissers zag je dat hij een man van de praktijk was met hart voor de sector. Dan was Henk op z’n best.

Henk heeft mij dit weekend gemeld dat het voor hem nu hier stopt. In zijn verklaring bij zijn aftreden geeft hij aan dat hij zich steeds meer de vraag stelt of hij de aangewezen man is om als minister de grote uitdagingen waar de landbouw voor staat, aan te gaan. Die eerlijkheid kenmerkt Henk ook. Henk zat hier nooit voor zichzelf, maar altijd voor de zaak. Voor perspectief voor het platteland. Voor landbouw en voor natuur en om ervoor te zorgen dat die twee met kringlooplandbouw steeds meer hand in hand gaan. Het zijn grote uitdagingen die hij met een minstens zo grote gedrevenheid aan is gegaan. En daar ben ik hem dankbaar voor.

Uiteraard heb ik begrip voor Henks beslissing, respecteer ik die ook, maar ik vind dit ook een bitter moment. Allereerst voor Henk zelf, maar ook voor ons als ChristenUnie-team. We willen elkaar – in goede en kwade dagen – vasthouden en helpen. Zo wil ik dat wij opereren hier in Den Haag, als hecht team. En het is niet gelukt dat team intact te houden. Dat maakt deze dag een beroerde.

Knokken voor rechtvaardige keuzes in een gepolariseerd land

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 29-08-2022 23:10

Door Gert-Jan Segers op 29 augustus 2022 om 20:01

Knokken voor rechtvaardige keuzes in een gepolariseerd land

Afgelopen vrijdag was Don Ceder namens onze fractie in Ter Apel. Hij was daar getuige van de mensonterende omstandigheden, met mensen die daar wachten op hun aanmelding van de asielprocedure en noodgedwongen buiten moeten slapen. Dit is Nederland onwaardig en kunnen we zo niet laten bestaan.

Afgelopen vrijdag kondigde het kabinet een aantal maatregelen aan om samen met de gemeentes die de opvang verzorgen, belangrijke stappen te zetten om uit deze humanitaire crisis te komen. Naast een aantal goede stappen, zijn er ook onderdelen waar wij gemengde gevoelens over hebben. Hierover schreef Don Ceder vrijdag al deze blog.

Het siert de leden van de ChristenUnie dat zij asielafspraken van het kabinet kritisch onder de loep nemen. Want omzien naar vluchtelingen in nood ligt na aan het hart van de christelijk-sociale politiek. Dat is ook de reden waarom wij als fractie en onze bewindslieden in het kabinet juist op dit thema op het scherpst van de snede opereren.

Dat leden van de ChristenUnie niet alleen maar tevreden zijn met de asielafspraken die het kabinet heeft gemaakt, snap ik ook. Dat ze het onbestaanbaar vinden dat asielzoekers nachten achter elkaar in de buitenlucht moeten slapen, snap ik nog veel beter. Dat ís ook onbestaanbaar. Als recent iets door een morele ondergrens is gezakt, dan is het de opvang van asielzoekers. Maar of dat ook geldt voor de afspraken die het kabinet heeft gemaakt, is een andere vraag.

Om een einde te maken aan de onmenselijke taferelen in Ter Apel moet de opvang drastisch beter. Bij een hoge instroom – met na twee Coronajaren veel nareizende familieleden en nu ook veel Oekraïners – is gekozen voor een tijdelijke vertraging van de komst van nareizigers met maximaal zes maanden. Die periode moet gebruikt worden voor de bouw van een tweede aanmeldcentrum, voor een wet voor een eerlijke en desnoods gedwongen verdeling van asielzoekers over alle gemeenten en voor meer capaciteit zodat mensen fatsoenlijk kunnen worden opgevangen.

We maken die afspraken in een land dat bitter verdeeld is over migratie. Er zijn in de Kamer zo’n 80 zetels die een strenger asielbeleid willen, tegenover zo’n 70 zetels die een humaner beleid willen. Met coalities die altijd door het politieke midden gaan, is het onvermijdelijk dat er bij migratie alleen maar afspraken kunnen worden gemaakt die een mengeling zijn van streng en humaan. Dat geldt ook voor de vorige week gemaakte afspraken. Los van de keus en positie van de ChristenUnie zou ik niet weten hoe dat anders zou kunnen.

Ik sta altijd open voor gesprek over de keuzes die wij als fractie maken. Maar als gesteld wordt dat de afspraken een moreel en ethisch faillissement inluiden, dan raakt me dat. Dat raakt aan de politieke en persoonlijke integriteit van de mensen die namens de ChristenUnie binnen het kabinet en vanuit de Kamer hebben geknokt voor wat ze waard zijn. Ik heb gezien hoe ze voorop zijn gegaan in de politieke strijd voor humaniteit en afspraken die nog aanvaardbaar zijn. En mét resultaat. Er wordt werk gemaakt van extra huisvesting en fatsoenlijke opvang, waar alle gemeenten aan bijdragen. Er komt meer geld, meer stabiliteit in de capaciteit van de IND en het COA. Dat is in samenspraak en onder de verantwoordelijkheid van mij gebeurd en daarom sta ik nu ook pal voor hen. Omdat ik onze mensen die deze politieke knokpartij zijn aangegaan totaal vertrouw.

Dit is de derde keer in korte tijd dat er flink op onze Gideonsbende wordt ingebeukt. Dat begon met Corona en een eindeloze stroom aan indringende en onverzoenlijke eisen aan onze fractie. We hebben onze rug recht gehouden, het virus volstrekt serieus genomen en tegelijk gestreden voor de vrijheid van de samenleving en tegen vormen van vaccinatiedwang. En deze zomer zien we eenzelfde polarisatie rond stikstofbeleid waarin absolute eisen worden gesteld, op straffe van harde oordelen. ‘Als jullie niet doen wat ik wil, beëindig ik mijn lidmaatschap, stem ik nooit meer op jullie, ben je een slecht christen.’ Dat maakt normale gesprekken en een rustige afweging steeds moeilijker.

Het roept de vraag op of we de boel nog bij elkaar kunnen houden in ons landje. Of we nog een beetje geduld met elkaar hebben en genoegen kunnen nemen met een uitvoerig bevochten compromis ergens in het midden van de polder. Het roept ook de vraag op of de ChristenUnie daar überhaupt deel van uit kan en wil maken. Willen we een getuigenispartij zijn waarin je altijd je hart kunt laten spreken, maar nooit de volle verantwoordelijkheid voor halfbakken besluiten in een gebroken wereld hoeft te nemen? Of een partij die verantwoordelijkheid wil nemen, om idealen iets dichterbij te brengen.

In het laatste van de geschiedenis komt alles goed. Dan zijn er geen tranen meer, geen vervolging, geen oorlog, geen vluchtelingen, geen slechte opvang, geen halfbakken compromissen. Dan breekt Christus’ vrederijk aan. Voor die tijd leven we in – wat Dietrich Bonhoeffer noemt – het ‘voorlaatste’. Daarin is het behelpen met krabbelaars zoals wijzelf en ikzelf, in een soms waardeloze wereld. Maar daarin kun je het wel minder slecht maken en voor veel – niet voor iedereen en niet altijd dus – mensen het verschil maken. Dat is wat ik wil. Of ik dat ook kan, hangt af van vertrouwen van je partij en je kiezers. Zolang ik dat heb, doe ik wat ik kan.

Dank voor jullie meeleven, jullie ook bemoedigende berichten en jullie gebeden. Werk maken van ons geloof middenin een gepolariseerde en gebroken wereld kan alleen samen.

Vervolg ledennetwerken

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 29-08-2022 17:16

In de enquête gaven veel leden advies over het functioneren van de netwerken: een duidelijke (eind)termijn afspreken, goede ondersteuning en duidelijke afspraken over de exacte (adviserende) rol. Daarnaast noemden veel leden dat het de uitdaging is om thema’s integraal te bekijken én dat het belangrijk is om bij de netwerken mensen met diverse achtergronden bij elkaar te brengen. Pas dan kan het advies of de klankbordrol evenwichtig zijn. Een aantal deelnemers noemde nog wat aanvullende thema’s zoals digitalisering.

ChristenUnie: Op korte termijn in gesprek met leden

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 29-08-2022 15:31

Door Webredactie op 29 augustus 2022 om 17:27

ChristenUnie: Op korte termijn in gesprek met leden

Het Landelijk Bestuur organiseert op korte termijn een ledenbijeenkomst om te spreken over de ontwikkelingen in de asielcrisis. Aanleiding hiervoor zijn de recent gepubliceerd asielplannen van het kabinet en de brief van ChristenUnie-leden waarin zij hun zorgen uiten over deze plannen.

Ankie van Tatenhove (voorzitter ChristenUnie): “De afgelopen dagen heb ik veel intensieve gesprekken gevoerd met mensen binnen onze partij en hun bewogenheid gezien voor een humaan vluchtelingenbeleid. Er zijn ook zorgen over het kabinetsbeleid en dat begrijp ik. Daarom willen we op korte termijn, in september, een ledenbijeenkomst organiseren om daar verder over door te praten. Juist in deze tijd van polarisatie en verdeeldheid is het essentieel dat we met elkaar in gesprek blijven gaan, juist ook als het de hartenklop van onze partij raakt. Dat hebben we de afgelopen dagen gedaan en dat zullen we blijven doen.”

Rechtvaardige keuzes en maatschappelijke vrede (bijdrage debat uitspraken Wopke Hoekstra)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 23-08-2022 13:53

Door Gert-Jan Segers op 23 augustus 2022 om 15:49

Rechtvaardige keuzes en maatschappelijke vrede (bijdrage debat uitspraken Wopke Hoekstra)

Je ziet deze weken en dagen de scheuren door onze samenleving lopen. Stad tegen platteland. Randstad versus regio. En deze tegenstelling dreigt ons van elkaar te vervreemden. Dat is buitengewoon zorgelijk.

We zien dit jaar ook andere scheuren in onze samenleving.

Het is de tegenstelling tussen rijk en arm. Tussen mensen die geld hebben om hun huis te isoleren en die daardoor een lage energierekening hebben en mensen die met angst en beven de winter afwachten en voor hun rekening het ergste vrezen. En ook deze scheuren dreigen grote kloven te worden.

De stikstofcrisis is oplosbaar. Als we ons hoofd en hart erbij houden en normaal met elkaar praten, kunnen we eruit komen. Dat is ook de inzet van de ChristenUnie-fractie. Inzet voor herstel van onze natuur en voor een goede toekomst voor boeren en voor een vitaal en leefbaar platteland. Daarom is Johan Remkes aan de slag gegaan, samen met boeren, samen met natuurorganisaties is gaan praten en zonder taboes bezig is om dit weer bij elkaar te brengen.

En armoede is ook geen natuurverschijnsel dat we maar lijdzaam moeten aanvaarden. Nee, ook aan armoede kunnen we wat doen. Als we in de komende dagen en weken rechtvaardige keuzes maken, kunnen we voor miljoenen mensen verschil maken. Op dit moment gaat het goed met de schatkist van ons land, maar slecht met de portemonnee van veel mensen. Dat is voor de ChristenUnie-fractie onbestaanbaar. Als we niets doen groeit straks een op de tien kinderen in armoede op. Ook dat is voor de ChristenUnie-fractie onbestaanbaar.

Goede samenwerking

De enige manier waarop we rechtvaardige keuzes kunnen maken, is door goede samenwerking. Tussen politici binnen de coalitie, tussen coalitie en oppositie, tussen overheid en samenleving. En dat moet beter. Veel beter.

We hebben alles in huis om deze grote problemen op te lossen. We zijn van oudsher niet van de polarisatie, maar van de polder. Als Nederlanders en zeker als christelijk-sociale beweging, waar ik deel vanuit maak, wij zijn geen revolutionairen, maar antirevolutionairen. En laten we dat in hemelsnaam zo houden!

Inmiddels is het wel duidelijk wat makkelijk is en wat moeilijk is. Het is veel makkelijker om de samenleving te verdelen en veel moeilijker om de boel bij elkaar te houden. Het is makkelijker om van politiek een cynisch spel van winnaars en verliezers te maken, veel makkelijker om gevoelens van wantrouwen en woede richting de overheid aan te wakkeren en veel moeilijker om lastige problemen al pratend op te lossen en zo de samenleving op te bouwen.

En toch kiest de ChristenUnie voor de polder en niet voor polarisatie. Voor het taaie overleg over rechtvaardige keuzes.

Menselijke maat en goed overleg

Daarbij zijn er wel een aantal vragen te stellen aan dit kabinet.

Wreekt zich in de stikstofcrisis niet dat onze politiek veel te technocratisch is geworden? Te veel politiek van planbureaus, van modellen, van de tekentafel en veel te weinig van waarden. Zien we niet juist in deze weken ons onvermogen om overtuigend duidelijk te maken dat we beter voor de natuur moeten zorgen en dat we dat doen samen met de boeren?

Als we doelmatigheid en de meest efficiënte besteding van overheidsgeld centraal stellen, hoort de boer als eerste iets over uitkoop en veel te weinig over al die andere manieren om zich aan te passen.

En dat ‘doelmatigheid en efficiency’ centraal staan, zien we ook bij de opvang van asielzoekers. Grootschalige opvang is efficiënt, maar het legt een enorme druk op kleine gemeenschappen zoals die in Albergen. Moeten we niet af van onze dogma’s van doelmatigheid en efficiency, en veel meer naar de politiek van de menselijke maat, van het goede overleg.

Veel gemeenten zijn bereid kleinere groepen asielzoekers op te vangen. Dat is een prachtig aanbod dat we wat mij betreft moeten aannemen. En als we daar op ingaan, voorkomen we ook inhumane situaties zoals in Ter Apel, waar mensen buiten moeten slapen.

Wat in ieder geval nodig is, is goede samenwerking. En dat we vandaag dit debat hebben naar aanleiding van een interview dat voor ophef zorgde, laat zien dat die samenwerking veel beter moet.

Binnen de coalitie. Daarbij wil ik de minister van Buitenlandse Zaken en politiek leider van het CDA vragen hoe hij zijn twee rollen denkt te kunnen combineren als de eenheid van het kabinetsbeleid daarmee onder druk kan komen te staan.

Tussen coalitie en oppositie, waarbij ik oprecht hoop dat we elkaar veel vaker bij belangrijke onderwerpen weten te vinden.

En vooral met de samenleving. Want die ziet te vaak een onmachtige en veel te technocratische overheid en veel te weinig een overheid van de menselijke maat, van dienstbaarheid, een overheid die zich sterk maakt voor de zwakkeren.

Aan mij mag het niet liggen. Aan de ChristenUnie-fractie mag het niet liggen. Daarom hoop ik morgen weer aan de slag te gaan met gesprekken over de begroting van volgend jaar. Over bestrijding van armoede en over een rechtvaardige verdeling van onze welvaart en van de pijn van inflatie. En daarna praten we over de goede balans tussen landbouw en natuur en over humane asielopvang.

We moeten aan de slag.

Op hoop van zegen.

Mildheid

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 19-07-2022 18:26

Door Gert-Jan Segers op 19 juli 2022 om 20:23

Mijn vader vertelde het verhaal met een glimlach. Er klonk in ieder geval geen miskenning in door. Dat hij jarenlang directeur van de christelijke MAVO in Lisse was geweest. En dat hij geregeld kritische vragen kreeg van bezorgde leden van de Gereformeerde Gemeente, de kerk waarvan hij ook zelf lid was.

Dan waren ze niet te spreken over bepaalde muziek op een schoolfeest, of over lesmethoden, of over de geloofsovertuiging van docenten en vonden ze dat mijn vader hun wensen als directeur kon en dus moest afdwingen. Mijn vader heeft ze allemaal aangehoord, maar ze niet alleen maar gelijk gegeven. Dit was een school met een brede christelijke identiteit en geen school van de Gereformeerde Gemeente. Na zijn afscheid wisten diezelfde kerkleden hem nog steeds te vinden. Maar dan om hem te vertellen hoe bergafwaarts het ging met de christelijke identiteit van de school na het vertrek van mijn vader. En dat ze wensten dat hij nog directeur was. De glimlach waarmee mijn vader dit vertelde, leerde me dat je op een positie van verantwoordelijkheid kunt belanden waarin je nooit iedereen tevreden kan stellen, maar naar eer en geweten moet doen wat je kunt.

Jouw kinderen

Op de plek van mijn verantwoordelijkheid vinden de meeste politieke gevechten die ik lever achter de schermen plaats. Soms - in een vlaag van dualisme of gebrek aan politieke sensitiviteit van coalitiegenoten - is daar ook voor de schermen iets van zichtbaar. In deze tijd heb ik dan vaak met liberale politici te maken, aangezien de kiezer twee liberale partijen tot de grootste van het land heeft gemaakt. Liberalen zijn van nature geen betere of slechtere mensen dan anderen, maar wel gezegend met een groot moreel zelfvertrouwen. Ze kunnen vaak niet begrijpen dat jij geen liberaal bent zoals zij en ze vinden dat dan in ieder geval jouw kinderen het recht hebben om als liberaal op te groeien. Ze laten iedereen graag vrij, totdat overtuigingen buiten de oevers van de liberale stroming treden. Dan moet de overheid gaan corrigeren. Dan moet het onderwijs opvoeden tot liberale ruimdenkendheid, moet de overheid vaccinatie verplichten en moet er een einde komen aan de subsidie voor een christelijke zorgorganisatie. Dat is geen uiting van slechtheid, maar van bijziendheid in een liberale wereld die grotendeels bestaat uit normale, seculier-liberale mensen met nog wat anderen die nog zo niet verlicht zijn. Het is de drang van elke meerderheid - christelijk, islamitisch, seculier-liberaal - die minderheden tot normaliteit wil bekeren.

Tegen die achtergrond vond er een korte, maar dit keer publieke clash plaats over een wet die de onderwijsminister meer ruimte geeft om op scholen in te grijpen. Dat is bij wanbestuur en sociale onveiligheid soms ook nodig, maar moet altijd omgeven zijn door redelijke regels van de rechtsstaat. Met een eigen rol voor de Inspectie en met ruimte voor hoor en wederhoor. Dat is cruciaal in een samenleving die steeds minder tolerantie heeft voor verschillen en steeds vaker hyperventileert als een docent op een christelijke of islamitische school een stomme fout heeft gemaakt. In plaats dat een school de ruimte krijgt die fout goed te maken, moet die school per direct dicht en de onderwijsvrijheid worden afgeschaft. En met een Tweede Kamer die liever meedeint op de golven van maatschappelijke opwinding dan dat ze vrijheden van minderheden beschermt, is artikel 23 van de Grondwet geen rustig bezit.

Macht

In de beste traditie van de Nederlandse politiek hebben liberalen en de confessionelen hun verschillen ook dit keer gepacificeerd en is de betreffende wet - die de overheid wel erg veel macht gaf - aangepast. Zo kan dat dus nog steeds. Tegelijk realiseer ik me dat die aanpassing enkel plaatsvond omdat confessionele partijen deel uitmaken van de coalitie en een positie van invloed hebben. Als we die niet meer hebben, zal de politieke ruimte voor levensbeschouwelijk verschillen ongetwijfeld kleiner worden. Als sommige christenen dan last krijgen van heimwee, wil ik er met eenzelfde mildheid over kunnen spreken zoals mijn vader dat kon.

Deze column verscheen ook in het Nederlands Dagblad

ChristenUnie en SGP doen met eigen kandidatenlijsten mee aan Europese verkiezingen

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 14-07-2022 07:53

Door Webredactie op 14 juli 2022 om 09:00

ChristenUnie en SGP doen met eigen kandidatenlijsten mee aan Europese verkiezingen

ChristenUnie en SGP doen bij de verkiezingen voor het Europees Parlement (EP) in 2024 mee met eigen kandidatenlijsten. De partijen en hun voorgangers vormden 38 jaren samen één lijst.

Gezamenlijk behaalden de partijen meestal twee zetels. Ook bij de laatste verkiezingen in 2019 werden twee zetels behaald. Vervolgens kwamen de partijen in verschillende fracties terecht. De ChristenUnie voelde zich bij de ECR-fractie niet meer thuis en voor de SGP was aansluiting bij de EVP-fractie een brug te ver.

De verschillen in stemgedrag van ChristenUnie en SGP zijn in de afgelopen jaren toegenomen. Tegelijkertijd vinden beide partijen elkaar op belangrijke christelijke thema’s. Recent spraken de partijbesturen elkaar over de mogelijkheden van een gezamenlijke kandidatenlijst bij de komende EP-verkiezingen in 2024. De ChristenUnie besloot, na diverse overleggen met de SGP, deze vorm van samenwerking te beëindigen. De partijen zullen de komende tijd afzonderlijk gaan werken aan het werven van kandidaten voor een zelfstandige lijst.

ChristenUnie-voorzitter Ankie van Tatenhove: “De ChristenUnie en de SGP hebben de laatste jaren en ook daarvoor vaak goed samengewerkt. Maar op grote thema’s als migratie en klimaat en de Europese samenwerking bij deze uitdagingen zijn de verschillen tussen onze partijen steeds duidelijker zichtbaar. Het optreden in verschillende fracties heeft dat versterkt. De kiezer heeft het recht om te weten waar die voor kiest bij een stem op een bepaalde lijst. De conclusie is dat dat voor een gezamenlijke ChristenUnie-SGP-lijst steeds diffuser is geworden. Dat ondergraaft de geloofwaardigheid van zo’n gezamenlijke lijst. De ChristenUnie gaat de verkiezingen in met een voor kiezers herkenbaar christelijk-sociaal profiel. Waarin we opkomen voor het leven en voor de schepping, voor de vrijheid om te geloven en voor de veiligheid van mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en geweld. ”

De SGP spreekt van een pijnlijke breuk. De partij betreurt het dat hiermee een einde komt aan bijna 40 jaar gezamenlijk optrekken in het Europees Parlement. De SGP stelt dat het, ondanks de serieuze verschillen die er zijn, goed en verstandig zou zijn geweest om samen verder te gaan. SGP-voorzitter Dick van Meeuwen: “Wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. En dat is de kracht van het christelijke geluid. Door samen te werken wisten we dit geluid te versterken op thema’s als christenvervolging, bescherming van het (ongeboren) leven en de positie van Israël. Een gezamenlijke lijst met een ChristenUnie-lijsttrekker en een SGP’er op nummer 2 had de mogelijkheid geboden om als partijen eigen accenten te zetten met een eigen inkleuring. Het besluit van de ChristenUnie om de samenwerking op te zeggen, kan tot gevolg hebben dat een christelijke zetel verloren gaat of zelfs dat geen van beide partijen een EP-zetel behaalt. Desondanks zien we de toekomst met vertrouwen tegemoet: we merken dat ons eurokritische (alleen samenwerking, geen superstaat) en christelijke geluid breed wordt gedragen, zowel binnen de eigen achterban als daarbuiten.”

Beide partijen voelen op veel thema’s verbondenheid. Wat de ChristenUnie en de SGP betreft blijven ze ook de komende jaren op alle politieke niveaus zoeken naar goede vormen van samenwerking om het geluid op de standpunten die we met elkaar delen, te kunnen versterken.

Drie gedachten

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 09-07-2022 16:17

Door Gert-Jan Segers op 9 juli 2022 om 18:15

Dit zijn zware dagen en weken voor ons als land en ook voor ons als partij. Het lijkt erop dat we in onze samenleving steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Stad tegenover platteland, Randstad tegenover regio, oppositie versus coalitie, overheid tegenover burgers. Het verdeelt ons als land, het zorgt voor bitterheid en polarisatie in het politieke debat. En het doet zelfs sommigen van ons twijfelen aan hun verbondenheid met onze partij en ons als Haagse Gideonsbende. Terwijl we elkaar nu heel, heel hard nodig hebben.

Er zijn drie gedachten die ik daarover met jullie wil delen.

Als eerste weiger ik pertinent me bij al die tegenstellingen neer te leggen. Toen ik pas tijdens onze Zomertour op een mooie vrijdagavond op het erf van Jos Verdam in Renswoude samen met Pieter Grinwis met veel verontruste boeren sprak, hadden we gewoon goede gesprekken. Toen in mijn werkkamer in Den Haag een kring van boeren en burgers uit Gelderland en Overijssel zat en we spraken over de toekomst van de landbouw kwamen we heel snel heel dicht bij elkaar. Als we niet blijven hangen in ons eigen gelijk – en in Den Haag gebeurt dat helaas veel te veel! – maar oprecht het gesprek zoeken, dan komen we verder. Ook nu in deze bewogen tijden mag het niet aan ons liggen. In de huidige controverse over stikstofbeleid zijn we het als ChristenUnie aan onszelf en onze naaste verplicht alles te doen wat we kunnen om het goede gesprek weer te herstarten. En we zullen met niets minder genoegen nemen dan met een voor iedereen – boeren, consumenten, luchtvaart, industrie, bouw – even rechtvaardige oplossing en met een hoopvol perspectief voor het hele land, inclusief het platteland! De druk die onze levensstijl legt op de schepping is

boerenprobleem, maar een probleem van ons

Het tweede is dat er soms een revolutionaire geest door ons land lijkt te waaien. Uit boosheid over beleid en soms uit pure wanhoop gaan mensen de straat op en lijken sommigen van hen tot alles in staat. En er zijn politici en opiniemakers die er nu een vreugde in scheppen om hele dagen olie op het vuur te gooien. Niets deugt en alles moet anders! Alleen een revolutie kan Nederland nog redden!

Op zo’n moment is het goed om nog eens terug te gaan in onze eigen geschiedenis. Ruim honderd jaar geleden was er ook schrijnend onrecht en waaide ook de geest van de revolutie over ons continent en in ons land. Pieter Jelle Troelstra stond met een gebalde vuist zijn aanhang op te zwepen richting een door hem gewenste opstand. In diezelfde periode noemden onze politieke voorouders zich juist ‘antirevolutionair’. Ze trokken zich wel degelijk het lot van de arbeiders aan – ‘ze kunnen niet wachten, geen dag en geen uur!’ riep Abraham Kuyper uit op het Eerste Christelijk-Sociale Congres. En terecht! Maar nooit geloofden ze in een revolutionaire omwenteling, al was het maar omdat ze zagen in wat voor bloedbad die in Frankrijk was ontaard. Onze antirevolutionaire voorouders gingen de politiek in om stap voor stap, wet voor wet, begroting voor begroting ons land rechtvaardiger te maken. En om tegenover liberale dwingelandij knokten ze debat voor debat en stemming voor stemming voor meer vrijheid van godsdienst en meer vrijheid van onderwijs. Op die schouders staan wij. En diezelfde strijd leveren wij nu. Midden in het politieke krachtenveld en zelfs ook aan de tafels van de macht waar grote beslissingen vallen. Stap voor stap, steeds weer iets dichterbij christelijk-sociale idealen. Met de moed van de hoop!

Als derde gedachte viel me deze week de machtige tekst uit het slot van Romeinen 8 me te binnen. Want als christenen onderling zijn er altijd discussies en verschillen geweest, maar er was ook altijd ten diepste een eenheid in Christus. Ik hoop en bid dat we ons daarin ook oefenen en elkaar nooit loslaten, juist ook niet als we elkaar even niet zo goed begrijpen. ‘Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst of wat er ook maar in de schepping is – verwarring, discussie, menselijk onbegrip – ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die Hij ons bewezen heeft in Christus Jezus, onze Heer.’

De zomerperiode breekt aan, maar misschien zal ons niet veel rust worden gegund. Maar ik wens jullie een goede, verfrissende tijd toe en veel momenten waarop we elkaar weer kunnen ontmoeten en bemoedigen. Zodat we straks weer de schouders kunnen zetten onder onze christelijk-sociale missie en weer brengers zijn van recht, hoop en vrede!

Zijn wie je bent, kunnen praten over wat je wilt

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 07-07-2022 13:35

Door Mirjam Bikker op 5 juli 2022 om 19:38

Zijn wie je bent, kunnen praten over wat je wilt

De ChristenUnie wil dat iedereen zich in Nederland veilig weet in zijn eigen omgeving en dat je vrij bent om eigen keuzes te maken. Want wie je ten diepste bent, mag niet verdrukt raken door anderen.

De ChristenUnie is daarom ook tegen conversietherapie.  Als het gaat om geaardheid, gaat het om je zijn. Niemand kan je dat voorschrijven.

Voor jongeren die worstelen met hun geaardheid, of worstelen met vragen wat dit betekent voor hun leven of hoe ze zich verhouden tot hun geloof, is het heel belangrijk dat er alle ruimte is voor (pastoraal) gesprek. Die ruimte is belangrijk om te groeien, om verder te ontdekken wie je bent en dat geldt voor ons allemaal. Daarbij is zorgvuldigheid nodig. Want het raakt wie je ten diepste bent en dan moet je je veilig weten.

Vanuit de Kamer wordt nu gewerkt aan een wet om conversietherapie strafbaar te stellen. Uit onderzoek blijkt dat conversietherapie geen duidelijk afgebakend fenomeen is en dat niet duidelijk is hoe vaak het voorkomt. De ChristenUnie-fractie heeft vragen bij nieuwe wetgeving. Strafbaarstelling vraagt ons altijd om zorgvuldig te kijken naar de uitvoerbaarheid, de handhaafbaarheid en weging van grondrechten. Voorstanders van wetgeving is het nog niet gelukt om een duidelijke grens te trekken tussen schadelijke vormen van therapie die willen veranderen wie je bent aan de ene kant en waardevolle vormen van levensbeschouwelijke gesprekken over wie je bent en hoe je van daaruit invulling geeft aan je leven aan de andere kant. Wat ons betreft kan wetgeving er in ieder geval niet toe leiden dat zulke gesprekken ook als strafbaar worden aangemerkt.

Laat het vergroten van vrijheid en het bevorderen van een veilige en vertrouwde omgeving voorop staan, met ruimte voor het (pastorale) gesprek.