Nieuws van politieke partijen in Nederland over ChristenUnie inzichtelijk

550 documenten

Weer aan de slag

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 21-01-2022 08:38

Door Stieneke van der Graaf op 18 januari 2022 om 12:00

Vanaf vandaag mag ik opnieuw de eervolle taak van volksvertegenwoordiger vervullen in ons Parlement. Na ruim 9 maanden keer ik terug in de Tweede Kamer en mag ik in dit ambt verdergaan met het streven naar recht en gerechtigheid. Ik ervaar het als een groot voorrecht en ben dankbaar dat ik de mensen die mij hun stem en vertrouwen hebben gegeven alsnog mag vertegenwoordigen. Bedankt voor de vele lieve berichten die ik in de afgelopen maanden van jullie mocht ontvangen.

Het was een bijzonder jaar. In politiek opzicht, met de langste formatie die we in onze parlementaire geschiedenis kennen, maar ook persoonlijk.

Afgelopen zomer mochten Harmen en ik opnieuw een dochter in onze armen sluiten. Wat zijn we dankbaar voor haar komst in ons leven! Ik vond het zo mooi en betekenisvol dat Harmen en onze twee dochters vanmorgen ook aanwezig waren bij de beëdiging. Door hen ben ik me er nog meer van bewust dat de besluiten die we nemen het verschil kunnen maken voor toekomstige generaties. Het is bijzonder om als moeder aan hen door te geven dat je als vrouw, ook op plekken waar grote beslissingen worden genomen, je plaats mag innemen. Dat is een van de lessen en aanmoedigingen die ik van mijn eigen moeder en oma heb meegekregen. De stap om opnieuw aan te treden als Kamerlid zetten we ook samen als gezin, de ervaring uit de eerste periode helpt ons hierbij.

Toen ik eind maart afscheid nam van de fractie in de Tweede Kamer bood ik hen het boek "Ik wacht: 101 verhalen uit het aardbevingsgebied" aan, met ervaringen van mensen in de provincie Groningen. Voorin het boek schreef ik een wens voor de nieuwe fractie "bewogenheid met de enkeling en met de wereld, gedrevenheid en vasthoudendheid om te streven naar recht en gerechtigheid, en wijsheid en zegen daarbij." Dat is ook hoe ik mijn taak nu weer wil oppakken. De komende jaren mag ik met mooie onderwerpen aan de slag. Met ontwikkelingssamenwerking en Europa, waar ik me sterk mag maken voor internationale gerechtigheid. Met binnenlandse zaken waar het gaat over een sterke en integere democratie en rechtsstaat, maar bijvoorbeeld ook over de uitdagingen in de (grens)regio's. Met infrastructuur pak ik het werk weer op om me sterk te maken voor goede verbindingen tussen de verschillende regio's in ons land. Met economische zaken wil ik graag van betekenis zijn voor het MKB. Beroeps- en hoger onderwijs, cultuur en media maken de lijst bijna compleet.

Met de beëdiging vanmorgen ben ik ook weer benoemd als lid van de Parlementaire Enquêtecommissie aardgaswinning Groningen. De gevolgen van de gaswinning grijpen diep in in de levens van de mensen in Groningen. Het is daarom heel belangrijk om via een parlementaire enquête onderzoek te doen naar waarheidsvinding en er zo aan bij te dragen dat er recht wordt gedaan aan de mensen in Groningen. Ik woon zelf in Groningen en zie de zorgen die spelen. De nasleep van de gaswinning heeft zeer grote impact op mensen. Daar zit voor mij een drijfveer om de vragen die er leven van antwoorden te voorzien, over de aardgaswinning, maar ook de schadeafhandeling en versterking. Ik zie hierin een grote taak om de onderste steen boven te krijgen.

Ik realiseer me dat ik in een woelige tijd aantreed. Mijn wens voor onze samenleving is dat we vrede mogen vinden, vrede in ons hart en met elkaar. Ik zie uit naar de bijzondere taak die voor me ligt en heb zin om aan de slag te gaan!

Niemand in de kou dus opschieten met isoleren

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 21-01-2022 08:38

Door Pieter Grinwis op 21 januari 2022 om 09:34

Niemand in de kou dus opschieten met isoleren

Sinds de eerste plannen voor een Nationaal Isolatieprogramma gepresenteerd door het kabinet werden is de gasprijs verder opgelopen. Vele honderdduizenden huishoudens met een variabel contract zijn de afgelopen maanden al geconfronteerd met een extreme stijging van hun maandelijks te betalen termijnbedrag. Er is dan ook nog nooit een beter moment geweest om je huis beter te isoleren en te verduurzamen dan nu. Ik vraag de ministers dan ook om nu snel met een ambitieuzer en socialer plan te komen. De afspraken in het coalitieakkoord en het benodigde geld liggen er.

Veel logische stappen vragen uitwerking. In het Manifest Nationaal Isolatieprogramma dat ik samen met andere partners presenteerde staan veel concrete voorstellen. Geef huishoudens met een kleine beurs een tegoedbon, ondersteun ze met isolatieteams en zorg dat slecht geïsoleerde woningen waar mensen met een laag inkomen wonen, prioriteit krijgen. Maak bovendien heldere afspraken met gemeenten en de VNG om te voorkomen dat woningeigenaren met een wirwar aan regelingen te maken krijgen. Daar is niemand mee gediend.

Vandaag vraag ik de ministers De Jonge (Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening) en Jetten (Klimaat en Energie) om de ambities te verhogen en zich met voorrang te richten op de slechtst geïsoleerde woningen met huishoudens met de laagste inkomens. Het coalitieakkoord reserveert 3,35 miljard euro tot 2030 bovenop de reeds gereserveerde 514 miljoen euro voor een Nationaal Isolatieprogramma. Hier heeft de ChristenUnie zich sterk voor gemaakt. Nu wil ik dat het mensen bereikt die het hard nodig hebben.

Er bestaat energiearmoede in ons land. Sommige gezinnen zitten letterlijk in de kou. Het is onze gezamenlijke opdracht om dat onrecht tegen te gaan door die huizen snel te isoleren.

Wie zijn die mensen? (column ND)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 04-01-2022 13:49

Door Gert-Jan Segers op 4 januari 2022 om 14:36

President Trump heeft steeds een aanhang gehad die in hem geloofde. Voor een niet onbelangrijk deel zijn dat christenen die hem alles lijken te vergeven. Waar een immorele misstap van president Clinton het begin was van een Republikeinse poging om hem uit zijn ambt te zetten, daar kon president Trump zich vier huwelijken en talloze affaires veroorloven. Een tape waarin Trump zijn ‘grab ‘em by the pussy’-advies gaf, was geen reden hem niet meer te steunen. Na een racistische en antisemitische demonstratie in Charlottesville – ‘Jews will not replace us!’ – zei president Trump dat ‘beide zijden’ hier schuld hadden. Het was voor veel evangelicals geen reden hem de rug toe te keren. Zelfs na de orgie van geweld bij de bestorming van het Capitool en de vijf doden die toen vielen, zijn er nog altijd hele volksstammen die hopen op de terugkeer van hun politieke verlosser.

Hier te lande hebben we onze eigen kleine Trump. Hij heeft bijna iedereen die met hem wilde samenwerken aan een fatsoenlijk rechtse partij, bij hem weggejaagd. Maar een trouwe schare is hem blijven volgen, ook nadat duistere, racistische en antisemitische appjes aan het licht waren gekomen. Toen Joodse organisaties vroegen te stoppen met de pijnlijke en totaal misplaatste vergelijking tussen deze coronacrisis en de Holocaust, moest er een rechtszaak aan te passen komen om hem een halt toe te roepen. Maar het opent de ogen van zijn gelovigen niet. Ook Kamervragen over de Joodse familie Rothshild doen dat blijkbaar niet. Het zijn vragen die hij recentelijk stelde naar de verhouding tussen ‘deze machtige familie en de Nederlandse overheid’ en of de opbrengst van de verkoop van een Rembrandt misschien gaan naar ‘doelen die tegen de belangen van de Nederlandse bevolking ingaan’.

Gebazel over landverraad, dreigementen met tribunalen en het opsluiten van politieke tegenstanders, het is blijkbaar niet vreemd genoeg om zich van deze man en zijn partij af te keren. En als er in de avond een tweet uitgaat waarin hij meldt dat Jeffrey Epstein helemaal niet dood is, is dat geen reden om deze pseudo-messias te ontvolgen.

Er vindt zich rond deze populistische leiders een vreemd soort schifting plaats. Hun opkomst trekt eerst een tijdje een redelijk soort mensen aan. Bij Trump waren dat stafchefs, woordvoerders en ministers die meenden het ‘stabiele genie’ te kunnen sensibiliseren. Totdat ze erachter kwamen dat Trump in zijn parallelle universum niet bij te sturen viel en ze zich vol schaamte over hun tijdelijke loyaliteit van hem afwendden.

Ook bij onze nationale versie zijn er bekwame mensen die hun tanden stuk hebben gebeten op een grilligheid die niet meer verandert. Degenen die daarna om de populistische leider heen zijn blijven staan, zijn de ware gelovigen. Ze hebben last van een verblinding waarbij alleen de echte Messias ze de ogen nog kan openen. Ze debiteren een soort slogans – ‘er komen tribunalen en uw tijd komt nog wel!’ – waardoor je weet dat deze mensen niet meer door de rede gered kunnen worden, maar verlost moeten worden.

Tot slot zijn er mensen die wel degelijk een gebrek aan beschaving zien bij Trump en onze nationale variant en toch op hem stemmen. Voor hen is de ‘stabiele genie’ een kromme stok om een rechte slag mee te slaan. Of zoals het in het Midden-Oosten werkt, de vijand van mijn vijand is voor nu even mijn vriend. Trumps vijandigheid richting de ‘liberals’ paste in het politieke straatje van evangelicals en verklaarde deze onheilige alliantie.

Op eenzelfde manier zijn er nu mensen - zeker ook christenen - die zo van overtuigd zijn dat de huidige aanpak van deze coronacrisis heilloos is, dat ze van ellende in de armen vallen van het opperhoofd van het verzet tegen het coronabeleid en hun oren laten hangen naar de opruiende praatjes van de profeet van het verzet. Deze mensen zou ik willen vragen: kunnen we weer normaal praten? En het redelijke deel van het politieke spectrum zou ik willen vragen: zullen we het belangrijke debat over grondrechten, vrijheden en bescherming van minderheden niet langer overlaten aan een pseudo-messias maar het gewoon zelf voeren?

Dit worden onze mensen in het nieuwe kabinet

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 30-12-2021 16:24

Door Gert-Jan Segers op 30 december 2021 om 17:20

Dit worden onze mensen in het nieuwe kabinet

Het is op de drempel van het oude, veelbewogen jaar en van het nog onbestemde nieuwe jaar dat ik jullie nog een laatste keer in 2021 schrijf. En dat doe ik omdat we ook op de drempel van de oude en de nieuwe kabinetsperiode staan.

Vandaag is bekend geworden welke partij welke kabinetsposten mag invullen en dat is voor mij dan ook het moment om de drie door ons voorgedragen nieuwe bewindslieden aan jullie voor te stellen. Zij zijn de mensen die - als alles de komende week goed gaat - namens de ChristenUnie zitting nemen in het nieuwe kabinet.

Carola Schouten stond tweede op onze kandidatenlijst in maart van dit jaar en het was veelzeggend dat na vier intensieve en bewogen jaren veel kiezers aan haar hun vertrouwen gaven. Samen hebben Carola en ik ook namens de ChristenUnie-fractie de onderhandelingen over het coalitieakkoord gevoerd. Zij zal nu op het Ministerie van Sociale Zaken de nieuwe Minister voor Armoedebeleid, Participatie en Pensioenen worden en in het kabinet namens ons smaldeel de vicepremier zijn. Ik ben Carola heel dankbaar dat ze weer de moed heeft deze grote verantwoordelijkheid op haar schouders te nemen. En ik vind het heel bijzonder dat ze zich op deze nieuwe plek wil gaan inzetten voor onder meer mensen in armoede en schulden, voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en voor de solidariteit tussen jongeren en ouderen als het gaat om een eerlijk pensioen.

Waar Carola in de vorige periode een visie voor kringlooplandbouw heeft neergelegd, is het opnieuw een minister van ChristenUnie-huize die daar nu verder mee aan de slag mag. Henk Staghouwer is als onze gedeputeerde in Groningen al volop bezig geweest om samen met onze boeren te werken aan die omslag en hij wordt nu onze nieuwe Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Ik ben heel blij dat Henk als ervaren bestuurder bereid is om nu samen met alle boeren, tuinders en vissers in Nederland aan de slag te gaan en te werken aan een duurzame en toekomstgerichte landbouw en visserij en zich wil inzetten voor versterking van de natuur in ons land. Er is op dit vlak heel veel te doen. Henk Staghouwer weet dat als geen ander en gaat zich met hart en ziel inzetten voor een sector die hem heel na aan het hart ligt.

Op het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gaat de Utrechtse wethouder Maarten van Ooijen aan de slag als Staatssecretaris voor Jeugd en Preventie. Maarten was eerder voorzitter van onze jongerenorganisatie Perspectief, is sinds 2018 wethouder in de vierde stad van ons land en werd in 2019 door het tijdschrift Binnenlands Bestuur gekozen tot de ‘beste jonge bestuurder van Nederland’. Maarten mag zich op deze nieuwe plek sterk maken voor onder meer kwetsbare jongeren en daklozen. En waar Paul Blokhuis in de afgelopen periode een veelbelovende start heeft gemaakt met een groot Preventieakkoord, daar mag Maarten ook op dit terrein voortbouwen op het werk van zijn voorganger. Als een van de jongsten - zo niet hét jongste lid - van het aankomende kabinet is Maarten - samen met de dit jaar aangetreden Kamerleden naast mij - een van de nieuwe ChristenUnie-politici die ook de komende periode werk maken van onze christelijk-sociale missie.

Dat Carola Schouten, Henk Staghouwer en Maarten van Ooijen namens ons toetreden tot het nieuwe kabinet betekent ook dat we niet opnieuw een beroep doen op Arie Slob en Paul Blokhuis. Ik heb jullie daar vorige week al over geschreven en hen ook uit de grond van mijn hart bedankt voor hun geweldige werk. Ze toonden zich de afgelopen jaren ontzettend fijne en gedreven leden van ons smaldeel met wie ik heel goed heb samengewerkt.

Arie en Paul zijn uitstekende bestuurders en de keuze voor Carola, Henk en Maarten doet daar niets aan af. Bij het maken van de keuze voor de nieuwe periode vond ik het belangrijk om te zorgen voor een goed evenwicht tussen ervaring aan de ene kant, maar ook vernieuwing met het oog op de toekomst van de partij aan de andere kant.

Dat Carola naar het kabinet gaat, betekent ook dat we opnieuw Stieneke van der Graaf - eveneens uit Groningen - mogen verwelkomen als een van onze Tweede Kamerleden. Ik ben blij dat ze weer deel gaat uitmaken van ons team en vind het mooi dat ze haar ervaring en kunde weer mag inzetten voor onze missie. Haar korte politieke sabbatical van de afgelopen maanden viel samen met de komst van een prachtige tweede dochter voor Stieneke en Harmen. Hoe dan ook: welkom terug!

Op de drempel van het nieuwe jaar is er al genoeg geschreven en gesproken over het afgelopen, pittige jaar. We gaan een nieuw jaar in waarvan ik hartgrondig hoop dat we minder polarisatie zullen hebben en meer gaan omzien naar elkaar. Een nieuw jaar met spannende en belangrijke gemeenteraadsverkiezingen waarin we lokaal met gedreven en kundige christelijk-sociale kandidaten zullen aantreden omdat we samen recht willen doen aan onze naasten in onze dorpen, steden, wijken en buurten.

Na alles van dit zware jaar en voor alles wat nog gaat komen, kijk ik vooral ook omhoog. Onze hulp is van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft en die ons heeft beloofd ons nooit in de steek te zullen laten. In zijn handen leggen we wat gedaan hebben en uit zijn handen ontvangen we wat gaat komen. Op hoop van zegen.

Zoals jullie weten houd ik veel van de woorden van de Duitse verzetsheld Dietrich Bonhoeffer. In het duister van een helse Wereldoorlog dichtte hij het beroemde, ontroerende gedicht waarvan ik graag een paar verzen met jullie deel.

Door goede machten trouw en stil omgeven,

behoed, getroost, zo wonderlijk en klaar,

zo wil ik graag met u, mijn liefsten, leven

Wil nog de oude pijn ons hart vernielen,

drukt nog de last van ‘t leed dat ons beklemt,

o Heer, geef onze opgejaagde zielen

het heil waarvoor Gij zelf ons hebt bestemd.

Maar wilt Gij ons nog eenmaal vreugde schenken

om deze wereld en haar zonneschijn,

leer ons wat is geleden dan herdenken,

In goede machten liefderijk geborgen

verwachten wij getroost wat komen mag.

God is met ons des avonds en des morgens,

Ik wens jullie allemaal een fijne en veilige jaarwisseling en heel gezegend 2022.

Met een hartelijke groet, in verbondenheid,

Gert-Jan Segers

Fractievoorzitter ChristenUnie Tweede Kamerfractie

De ChristenUnie is een politieke partij die, gedreven door het geloof in Gods liefde voor mensen, verantwoordelijkheid neemt voor het bestuur van ons land. We willen impact hebben met onze idealen. Daar hebben we uw steun bij nodig.

Onze leden maken het mogelijk dat onze politici ondersteuning krijgen in hun werk, dat we een nieuwe generatie van politici op kunnen leiden en dat we hoopvolle campagnes kunnen voeren. En wist u dat de ChristenUnie extra subsidie ontvangt voor elk nieuw lid? Wilt u de ChristenUnie blijvend steunen?

Tijdelijke actie: Word nu lid en kies uw welkomstcadeau.

Iedereen moet kunnen meedoen

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 22-12-2021 15:46

Door Paul Blokhuis op 22 december 2021 om 15:00

Begin 2022 komt aan een bijzondere periode in mijn leven een einde. Met veel dankbaarheid kijk ik terug op de afgelopen vier jaren als bewindspersoon.

Elke dag heb ik het een voorrecht gevonden dat ik deel mocht uitmaken van het kabinet Rutte 3. En nu is het bijna afgelopen. Hoewel we al bijna een jaar demissionair zijn en ik steeds rekening hield met deze mogelijke uitkomst voelt het toch een beetje abrupt.

Tot nu toe keek ik vooral vooruit. Er is nog veel werk aan de winkel. Langzamerhand begin ik met terugkijken. Ik kan in een paar regels niet alles vertellen. Het zijn de bijzondere ontmoetingen die er voor me uitspringen. De jonge dakloze Femke in haar penibele situatie, longarts Wanda de Kanter in onze gezamenlijke strijd tegen het roken, de oprichter van 113 zelfmoordpreventie Jan Mokkenstorm, de Auschwitz overlevende Ernst Verduin. Stuk voor stuk mensen die mijn motto bevestigen: iedereen moet kunnen meedoen. Daar heb ik me elke dag in Den Haag voor ingezet. Ik ben blij dat dankzij de hulp en inzet van velen de aanpak van dakloosheid succesvol is, Nederland bij de internationale top hoort in de aanpak van tabak en dat suïcidepreventie meer aandacht heeft dan ooit. Denk nou niet dat ik alleen maar successen te vieren heb. Bijvoorbeeld in de ggz had ik meer willen bereiken met het tegengaan van wachtlijsten.

Ik heb veel respect voor mijn collega bewindspersonen van onze partij, Arie en Carola, die altijd een stevige en gerespecteerde inbreng hadden. De samenwerking met Gert-Jan en de rest van de fractie is altijd goed geweest. Samen mogen we werk maken van de idealen van onze partij, in dienst van God en onze medemens. Ik heb me altijd onderdeel gevoeld van een warm ChristenUnie-team en daar met plezier mijn bescheiden bijdrage aan geleverd. Ik heb er het volste vertrouwen in dat het smaldeel van de ChristenUnie in het volgende kabinet minstens zo goed aan de weg zal timmeren. En in de praktijk kan brengen wat wij als CU’ers met z’n allen nastreven: een land waarin iedereen moet kunnen meedoen.

Graag wil ik de leden en sympathisanten van de ChristenUnie danken voor het vertrouwen de afgelopen jaren en de steun die ik tijdens mijn werk heb mogen ervaren. In het bijzonder na het verlies van onze dochter Julia in 2018 hebben we dat gevoeld en uiteraard zal ik het nooit vergeten.

Adieu!

Paul Blokhuis

Demissionair staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

> Laat hier een boodschap achter voor Paul Blokhuis

> Bekijk enkele hoogtepunten van de laatste jaren in deze speciale fotoserie:

Aan alle mooie dingen komt een einde

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 22-12-2021 14:33

Door Arie Slob op 22 december 2021 om 15:00

Aan alle mooie dingen komt een einde

Ruim vier jaar mocht ik namens de ChristenUnie minister voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media zijn. De uitdagingen waren groot.

Door corona werden die uitdagingen de afgelopen twee jaar alleen nog maar groter. Het was een eer en voorrecht om me in te mogen zetten voor goed onderwijs voor alle kinderen. En ook voor de vrijheid van ouders om een school te kiezen voor hun kinderen die aansluit bij de opvoeding. Mijn hart en aandacht gingen in het bijzonder uit naar de leerlingen die extra zorg en aandacht nodig hebben. Mijn mooiste wetsvoorstel was misschien wel die waar voor leerlingen in praktijkonderwijs en voortgezet speciaal onderwijs werd geregeld dat ze een officieel schooldiploma krijgen. Maar ook op gebied van media heb ik veel kunnen doen, waaronder het verbod op reclames rond kinderprogramma’s en meer aandacht voor de regio op onze nationale zenders.

Aan alle mooie dingen komt een einde. Er is veel gebeurd in de afgelopen jaren. We hebben veel met elkaar bereikt, maar tegelijkertijd was het soms ook loodzwaar. Ik zet in dankbaarheid een stap naar achteren en ik heb er alle vertrouwen in dat de ChristenUnie in het nieuwe kabinet met nieuwe energie verdergaat. Maar ik ga het zeker missen. Naast mijn thuis in Zwolle, heeft mijn leven zich in de afgelopen jaren grotendeels afgespeeld in Den Haag. De Haagse politiek is daarmee mijn tweede thuis geworden.

Het was fijn om intensief samen te werken met Carola en Paul en met de fractie in de afgelopen jaren. Mooi om met zulke betrokken collega’s de politieke idealen van de ChristenUnie handen en voeten te geven. Ook wil ik alle leden bedanken voor hun steun, vertrouwen en constructieve inbreng. In verbondenheid neem ik nu afscheid van de landelijke politiek. Het gaat jullie goed.

Adieu!

Arie Slob

Demissionair minister voor Basis- en Voortgezet Onderwijs en Media

> Laat hier een boodschap achter voor Arie Slob

> Bekijk enkele hoogtepunten van de laatste jaren in deze speciale fotoserie:

Wisseling van de wacht

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 22-12-2021 14:03

Door Gert-Jan Segers op 22 december 2021 om 15:01

Bij de wisseling van de wacht waarin de ene bewindsliedenploeg gaat en de andere half januari komt, gaan Arie Slob en Paul Blokhuis afscheid nemen van de landelijke politiek. En dat doen ze na meer dan vier jaar waarin ze in de Haagse vuurlinie hebben gestaan. Vier volle jaren waarin ze zich met hart en ziel hebben ingezet voor hun beleidsterreinen en daarmee voor hun naaste en daarmee voor God.

Ik ben nog altijd blij dat ik Arie en Paul ruim vier jaar geleden gevraagd heb om deze plek in te nemen. Ik ben ze ongelooflijk dankbaar voor hun werk en vooral voor de manier waarop ze dit hebben gedaan. In die vier jaar kwamen we iedere donderdagavond - meestal rond een grote ovalen tafel in het miniserie van Landbouw - bij elkaar in het zogeheten Bewindspersonenoverleg. En daar ervoeren we wat we steeds zijn geweest: een team dat mooie momenten vierde, dat elkaar vasthield in moeilijke tijden en dat altijd bad om Gods zegen.

Leermeester

Arie Slob is mijn politieke leermeester, de man op wiens schouders ik sta als politiek leider van de ChristenUnie. Toen hij in 2015 als Kamerlid afscheid nam, gaf hij mij een eerste druk van de rede van Abraham Kuyper op het Eerste Christelijk-Sociale Congres. Als een tastbare verbondenheid met de rijke traditie waarin we staan en die we allebei hoog willen houden. Binnen twee jaar na zijn afscheid keerde Arie in 2017 alweer terug in de Haagse arena, als minister voor onderwijs en media. Het is een plek waar ooit de christelijk-sociale beweging was begonnen, met de strijd om de vrijheid van onderwijs. Die vrijheid heeft hij verdedigd, ook als die soms stevig onder vuur werd genomen. En met een wet voor modernisering van die vrijheid heeft Arie die zelfs vergroot.

In zijn werk als onderwijsminister heeft hij zich ook steeds laten kennen als een man die zelf uit de schoolklas komt en altijd dichtbij die onderwijspraktijk is blijven staan. Ook de pluriforme omroep - met ook ruimte voor het evangelie - staat er nu sterker voor dan toen Arie arriveerde. Daarin is Arie een waardige politieke nazaat van Abraham Kuyper. We hadden ons geen betere minister voor onderwijs en media kunnen wensen!

Indrukwekkend

Paul Blokhuis was ooit mijn eerste naaste collega, toen ik in 1994 mijn eerste baan kreeg en we een werkkamer vlakbij het Binnenhof deelden. Ik heb toen jarenlang van zijn kennis van zaken én van zijn enorme humor kunnen genieten. Nadat onze wegen scheidden, is Paul een geliefde wethouder in Apeldoorn geworden, zoals hij nu een geliefde staatssecretaris is. Dat heeft te maken met zijn enorme inzet voor goede zorg - lokaal en landelijk - maar nog veel meer met de manier waarop hij dat heeft gedaan. Enorm betrokken, ontspannen, bewogen, met humor, kundig. Om het met de woorden van Jezus te zeggen, ‘een man waarin geen bedrog is’. De grootste indruk heeft Paul gemaakt door de manier waarop hij het intense verdriet van het verlies van Julia draagt en daarover spreekt. Het bijna niet te dragen verdriet is in zijn woorden voelbaar en het geloof dat hem draagt en waarmee hij voorbij Julia’s graf kijkt, maakt op iedereen grote indruk. Ook op de mensen die zeggen zelf niet te geloven. Paul is een mooi mens en een kundig bestuurder.

Hoewel we steeds hebben geweten dat het er van kan komen, voelt zo’n wisseling van de wacht toch altijd plotseling. Arie en Paul zijn nog volop in bedrijf met werk dat je nooit half kunt doen. Paul heeft er in dit jaar ook nog eens - opnieuw - een enorm pakket bijgekregen toen Tamara van Ark ziek uitviel en hij een groot deel van haar taken overnam. Eerder nam hij de verantwoordelijkheid voor de Jeugdzorg al over van Hugo de Jonge. En straks zijn er anderen die met dat werk verder gaan.

Het moment dat die anderen het stokje overnemen, komt altijd met een grote verscheidenheid aan gevoelens: dankbaarheid en weemoed, twijfel en vertrouwen, het gevoel dat je elkaar los moet laten en tegelijkertijd de wetenschap dat we altijd verbonden zullen blijven.

Dankbaarheid

Van al die gevoelens overheerst bij mij de dankbaarheid voor wat ze de afgelopen jaren hebben betekend. Wat de toekomst brengen moge, is niet in onze hand. Wat we met elkaar hebben meegemaakt, weten we wel. Wat Arie en Paul voor ons land hebben gedaan, weten we ook. De dankbaarheid daarvoor wordt breed gedeeld. Arie en Paul zijn geliefde en breed gewaardeerde kopstukken van de ChristenUnie.

Ik zou het mooi vinden als jullie ook je dankbaarheid en warme herinneringen aan Arie en Paul willen delen. Dat kan digitaal en dan zorgen wij ervoor dat zij al jullie mooie woorden allemaal te lezen krijgen.

Klik hier om een bericht achter te laten in het bedankboek voor Arie en Paul.

Dat geldt ook nog voor een ander, heel speciaal iemand: Jonathan van der Geer. Sinds 2007 is hij werkzaam in en rond onze partij en hij heeft daarin steeds een heel bijzondere positie ingenomen. De laatste vier jaar was hij politiek assistent van Carola Schouten, daarvoor voorlichter bij de fractie en ooit is hij begonnen op het partijbureau in Amersfoort. En we kennen in ons team geen creatiever, levenslustiger, betrokkener mens dan Jonathan. Hij was de bedenker van de brede coalitie ‘Waardig Ouder Worden’. Hij heeft me bij de hand genomen toen ik het stokje van Arie overnam en ervoor gezorgd dat ik dat niet heb laten vallen. Hij was als naaste medewerker - zeker ook de laatste vier jaar van Carola - minstens zo vaak een mentor en een pastor als een politiek adviseur.

Jonathan gaat nu als zelfstandige verder en wij koesteren de vriendschap en warmste herinneringen aan dit bijzondere kind van de Vader. Ik zou het fijn vinden als jullie ook hem iets moois en warms toewensen. Ook dat kan digitaal. Klik hier om een bericht achter te laten in het bedankboek voor Jonathan.

Vasthouden

De tocht van onze partij gaat door, onze verantwoordelijkheid voor het bestuur van het land blijft en onze hoop om onze naaste en God te dienen is onverminderd groot. En al nemen Arie, Paul en Jonathan nu afscheid van Den Haag, ze zullen verbonden blijven aan onze missie en aan onze partij. En daarin zullen we elkaar vasthouden.

Het is bijna Kerst, het Christusfeest. En niets - geen virus, geen lockdown, geen vaccinatiediscussie, helemaal niets - kan ons scheiden van de liefde van het Kerstkind. God is de Immanuël, de Heer is met ons. Heel dichtbij, genadevol, vol goedheid en vrede. Hij is onze hoop!

Ik wens jullie allemaal gezegende kerstdagen en alvast een mooi, gezegend 2022!

In verbondenheid,

Gert-Jan Segers

Fractievoorzitter ChristenUnie Tweede Kamerfractie

Bij ons

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 22-12-2021 14:03

Door Gert-Jan Segers op 21 december 2021 om 12:49

Mag ik een bekentenis doen?

Jarenlang had ik niet veel met het Kerstfeest. Het was me een beetje te kitscherig geworden. Te mooi, te glimmend, meer gericht op shoppen, lampjes en versieringen dan op de betekenis van de geboorte van Christus. Het feest kwam en ging, alles stond in het teken van dat feest, maar het raakte me nauwelijks.

Tijdens onze jaren in het grotendeels islamitische Egypte ging het feest gek genoeg veel meer leven. In de dagelijkse wereld van Caïro was kerst veelal afwezig. Geen versiering, geen lampjes, geen kerstliederen of kersthits. Op straat kon je zo vergeten dat het Kerst was.

Maar in de kerk, in de gezinnen en families was de kerstperiode juist helemaal gericht op het ‘God met ons’.

Daar ging kerst des te meer spreken.

Daar klonk het hoopvolle verhaal dat God ís gekomen. In deze wereld, in dit chaotische land, deze straat waar het vaak een vieze puinhoop is. In gezinnen waar verdriet is. In families en vriendengroepen waar somberheid doorbreekt. Het Licht in de wereld schijnt krachtig juist als het donker is. Hij is bij ons.

De theoloog Samuel Wells schreef over het belangrijkste woord in de bijbel. Dat is niet ‘voor’, maar ‘bij’.

Vaak denken we aan wat Jezus vóór ons doet. Hij kwam vóór ons naar deze werkelijkheid, Hij stierf vóór ons aan het kruis en overwon de dood met Pasen. En inderdaad: alle reden tot een hartgrondig Halleluja.

En toch, zijn liefde is nog groter! Want in die komst naar de aarde schuilt het verlangen van God om bíj ons te zijn. Hij wil in ons midden wonen. Echt mét ons zijn. Werkelijk bij u, bij jou zijn waar je ook bent en wie je ook bent. Hoe chaotisch je leven ook is en hoe ellendig je je ook voelt nu.

Jezus wordt ook wel Immanuel genoemd. God met ons of God bij ons. Die kleine baby in de stal was er echt bij. Hij is er nu vandaag echt bij.

Dat raakte me toen in Egypte en raakt me nu opnieuw in deze sombere dagen van de coronacrisis. Hoe de situatie ook is: Hij is erbij. Dat is wat God ieder jaar weer met Kerst belooft.

Maar het daagt me ook uit. God laat in Jezus zien hoe belangrijk het is om mensen nabij te zijn. Om niet alleen te denken wat je vóór een ander kunt doen, maar hoe je werkelijk bíj een ander kunt zijn. Hoe je contact kunt maken, naast iemand kunt gaan zitten. Iemand even in de ogen kan kijken. Kan luisteren, troosten.

Dat is lastig zat. Ik ben soms gewoon een huismus. In de drukte van het Haagse leven vind ik eigen bubbel van mijn gezin gewoon heel erg fijn. Bovendien: bij een ander zijn is ook lastig door corona. Want afspreken is nu een stuk moeilijker.

Toch, een klein gebaar van nabijheid, kan zo veel doen. Een wandeling met een vriend die erdoor zit. Een ontmoeting met een buurtgenoot die eenzaam is. Een gesprek aan de drempel. Een telefoontje. Een warm appje. Van mens tot mens contact hebben. Omzien naar elkaar. Er even bíj zijn.

We hebben als land weer een periode van lockdown. We worstelen wereldwijd met een virus dat ons parten blijft spelen en wie weet nog voor hoe lang. In straten, huizen en families is er verdriet en zorg. Er zijn geen makkelijke antwoorden en de somberheid is soms groot.

Telkens weer mogen we ons dan optrekken aan mensen die ons nabij zijn. Een goed gesprek en echte aandacht.

Telkens weer mogen we een naaste voor een ander zijn. Werkelijk mét iemand zijn door een warm gebaar, een goed woord of gewoon door erbij te zijn.

Telkens weer mogen we hoop vinden bij God die in mooie en moeilijke dagen zegt: Ik heet Immanuel en Ik ben erbij.

Het wordt kerst. Halleluja!

(De foto's bij dit bericht komen van een bijzondere fotoserie van Ruben Timman die hij maakte voor EO Visie in 2015. Je kan ze er hier meer over lezen: http://blog.nowords.nl/wat-als-jezus-in-2015-werd-geboren/)

Bijdrage coronadebat 21 december

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 21-12-2021 14:03

Door Mirjam Bikker op 21 december 2021 om 15:00

Dit debat voeren we op een moment dat er nog heel veel onzeker is. Maar afwachten is geen optie. Er is nog veel onbekend over de omikronvariant. De besmettelijkheid is veel hoger, zoveel is zeker. Over de ziektelast en de bescherming van vaccins moet nog veel duidelijk worden. Dat heeft het kabinet ook in de persconferentie duidelijk gemaakt.

Deze onzekerheid vraagt allereerst om acties nu, om topversnelling van de boosters, maar ook om realisme voor het vervolg. Er is niet één route, één makkelijke oplossing om hieruit te komen. Er is meer nodig. Vaccineren helpt, maar is niet het hele antwoord, dat zien we ook in landen met een hoge vaccinatiegraad om ons heen.

Daarom mijn eerste oproep aan het kabinet, spring niet in de valkuil van één oplossing, maar blijf investeren in al die zaken: in testcapaciteit, in innovatie van medicijnen, van luchtfiltering, van ventilatie. In beschermingsmogelijkheden van medewerkers. En ook juist in samen optrekken, met de werkgevers, met de vakbonden, met de VNG. Ook zij willen werken aan oplossingen om ook langdurig door deze tijd heen te komen. En daarom vraag ik het kabinet om ook hun geluiden, hun brieven positief op te pakken. En wat wordt het plan van het kabinet om juist de volksgezondheid en de grondrechten allebei zo goed mogelijk te waarborgen? Focus daarop bij een langetermijnroute. Samen bijvoorbeeld met het SCP. Formeer een IMT, in plaats van een OMT of: naast een OMT. Kijk naar wat werkt voor de hele samenleving.

Vaccineren is absoluut een antwoord. Niet het hele antwoord, maar wel een belangrijk stuk. En daarom vraag ik ook andersom, aan mensen die twijfelen of een besluit tot niet-vaccineren hadden genomen, om in deze reflectieve dagen dat ook nog eens te heroverwegen, of je daar bij blijft, of dat verstandig is. Want het is niet alleen een besluit over jezelf, maar ook over de mensen om je heen. Ik sta pal voor ieders vrijheid om die keuze te maken en dat zal ik ook blijven doen. Maar andersom vind ik dat bij die vrijheid dan ook past om jezelf de vraag te stellen: is dit de goede keuze? Dat is een verantwoordelijkheid waar we allemaal voor staan en daarom mijn oproep.

Voor nu is het goed dat het kabinet snel en slagvaardig de steunpakketten uitbreidt. De NOW voor werknemers, de TVL voor vaste lasten, de BBZ voor zelfstandigen. Tegelijk hebben we door de lange duur van de coronacrisis steeds meer te maken met schrijnende gevallen. Met ondernemers die in de referentieperiode of zwanger waren, of aan het verbouwen waren of nog niet waren gestart. We hebben daar vanuit verschillende fracties diverse keren aandacht voor gevraagd. Ik zie dat er stappen worden gezet, maar ik zie ook dat deze ondernemers moeten wachten, en wij dus ook, tot in de loop van het volgende kwartaal voor meer duidelijkheid. Terwijl juist voor deze groep vaak het water tot aan de lippen staat. Ik zeg het met groot respect voor allen die hier aan werken, ook heel veel ambtenaren dag en nacht; maar kom op kabinet en gemeenten, zie om naar deze schrijnende gevallen en handel barmhartig, zodat vooruitkijken naar de toekomst ook voor hen geldt.

Vorige week werd onze motie over testen aangenomen. Zelftesten rond de feestdagen. Het is heel mooi dat het kabinet nu aangeeft dit met een mediacampagne aan te moedigen. Ik zou zeggen: niet alleen vóór de feestdagen, maar juist ook ná de feestdagen, als je bijvoorbeeld je werkkring weer ontmoet. Laten we hopen dat die lockdown ook op een gegeven moment voorbij is, en zo snel mogelijk. Dus aan het kabinet de vraag: blijf het zelftesten alstublieft promoten na de belangrijke feestelijke ontmoetingsmomenten in kleine kring.

Het OMT onderzoekt of de omikronvariant vraagt om andere richtlijnen in de zorg rond persoonlijke beschermingsmiddelen. Maar zorgmedewerkers blijven ondertussen aankloppen dat zij nog onvoldoende beschikking hebben over beschermende maskers als FFP2 als ze die willen gebruiken, terwijl dit wel in de richtlijnen staat. Met de onzekerheid rond omikron in gedachten zou ik het kabinet echt willen vragen om er nogmaals op aan te dringen dat er voldoende van deze maskers beschikbaar zijn.

Ik dank het kabinet dat het met gemeenten snel een nieuw pakket maakt voor het sociaal en mentaal welzijn voor jongeren. Ik zou ook willen vragen om alsjeblieft de vinger aan de pols te houden juist als we zien dat de somberheid toeslaat en bijvoorbeeld ook zelfmoordpreventie echt van groot belang is en er discussie is over de financiële toekomst juist van deze lijn. Wordt daar extra ondersteund als het nodig is?

Het zijn donkere dagen zo rond Kerst en ze zijn nog ongewis ook. Maar tegelijk kunnen we er voor elkaar zijn, kunnen we licht brengen. Het kerstevangelie laat dit op het mooiste zien: heel klein stalletje, heel klein baby’tje en wat bracht het een licht. Ik denk dat wij in die navolging allemaal met een eigen toepassing wellicht absoluut een voorbeeld kunnen nemen en zo licht kunnen schijnen en elkaar tot zegen kunnen zijn. Ik wens u een heel mooi kerstfeest.

Niet voor onszelf, maar voor de ander

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 15-12-2021 15:48

Door Gert-Jan Segers op 15 december 2021 om 14:00

Niet voor onszelf, maar voor de ander

Ik kan me geen jaar herinneren met zoveel onrust. Corona lijkt ons uit elkaar te duwen. De polarisatie verdeelt ons, is naar binnen gekropen op ons werk, in onze families, onze kerken. Onzekerheid over de toekomst, onze vrijheden, onze gezondheid: ze raken onze onderlinge verhoudingen tot aan de keukentafel toe.

De politiek wakkert die onrust ook nog eens flink aan. In Den Haag is dit een jaar van verdeeldheid, bittere debatten, harde woorden, wantrouwen. Het cynisme over politiek is ook fors. En ik snap dat. Door de kinderopvangtoeslag en het falen rond de hersteloperatie in Groningen is de boosheid op alles wat met de overheid te maken misschien wel groter dan ooit. Overheid en politiek waren te vaak bezig met zichzelf, in plaats van met de mensen die ze moeten dienen.

Zelfs als je op die onstuimige zee probeert wat olie op de golven te gooien, ontkom je niet aan het wantrouwen; je bent immers onderdeel van datzelfde soepie. De golven gaan ook bij onze eigen ChristenUnie soms hoog, terwijl de peilingen ons – als enige van de vier coalitiepartijen – tenminste nog het voordeel van de twijfel geven.

Het zijn niet de omstandigheden waaronder het aantrekkelijk is om een coalitie in te stappen. En je zou kunnen zeggen dat we er maandenlang ook veel aan hebben gedaan om eraan te ontkomen. Maar goed, dat is niet gelukt.

Maar je kunt óók zeggen – en mensen zeggen dat ook tegen mij – dat het tegelijkertijd bijzonder is dat we onszelf als christenen opnieuw terugvinden op een plek van invloed. Op een plek waar we, soms heel groot, soms heel klein, het verschil kunnen maken in het leven van mensen.

Jona

In onze fractie gebruikte ik al eens het beeld van Jona. Hoezeer we ook weg probeerden te komen voor de grote opdracht die ons als onderdeel van coalitie en kabinet nu wacht; hier staan we dan toch. Uitgespuwd op het strand, onderweg naar iets waar we tot voor kort he-le-maal geen zin in hadden, maar wat we wel gaan doen. In de hoop en met de overtuiging dat we daarmee echt iets goeds kunnen betekenen voor het land.

Niet dat dit zoals bij Jona een heilige roeping is, of dat er een goddelijke opdracht voor coalitiedeelname is, dat we dit wel móeten doen. Maar we hebben wel een verantwoordelijkheid om het goede te doen en voelen dat ook zo. We doen het niet voor onszelf. Maar voor de ander. Juist in deze zware tijd willen we dienstbaar zijn aan de mensen die onze inzet nodig hebben, aan een samenleving waarin de kloven alleen maar groter lijken te worden en aan een geschonden schepping.

Ik moest denken aan die machtige woorden van de Prediker dat er voor alles onder de hemel een tijd is. En juist nu in deze pittige periode is het:

Een tijd om te planten, om te helen. Een tijd om op te bouwen, om te zoeken. Een tijd om te herstellen, Om lief te hebben, een tijd voor vrede.

Vooruitkijken naar de toekomst…

En dat is wat we gaan doen. De titel van het coalitieakkoord is ‘omzien naar elkaar en vooruitkijken naar de toekomst’. Het past ook goed bij de missie van de ChristenUnie.

Die toekomst draait voor mij om de volgende generatie. Om een betere omgang met de schepping en het beperken van de gevolgen van klimaatverandering in het belang van onze kinderen. Om het bouwen van voldoende en betaalbare huizen waardoor dwars door alle generaties en sociaaleconomische situatie heen voor iedereen een plek in ons land te vinden is. Om als kind waardig te kunnen opgroeien, zonder dat schulden en armoede je bij voorbaat van je toekomst beroven. Om te kunnen studeren en je talenten in te zetten, zonder dat je bijna tot je pensioen vastzit aan een grote schuld. Om in veiligheid en vrijheid te kunnen leven, zonder dat de drugsmaffia of – verder weg – internationale agressors ongestraft hun gang kunnen gaan. Om herstel van vertrouwen in de overheid en in elkaar, over verschillen heen, omdat alleen zo onze samenleving een samenleving blijft. Om recht doen aan mensen ver weg en dichtbij.

Het zijn grote opgaven en deze coalitie heeft grote ambities om aan die toekomst te werken. Het coalitieakkoord laat dat ook zien. We trekken veel geld uit; voor klimaat, voor betaalbaar wonen, voor perspectief voor gezinnen, voor beter onderwijs, voor een toekomst voor de boeren met kringlooplandbouw, voor goede zorg. We zetten een koers uit voor een langere tijd, meerdere kabinetsperiodes, waarin we zelf de eerste betekenisvolle stappen zullen zetten.

…en omzien naar elkaar

Juist in deze pittige tijd is het nu de vraag: hoe houden we de boel bij elkaar? Kunnen we ervoor zorgen dat iedereen meekomt? Kunnen we ook in het dagelijks leven van mensen laten zien dat we het hier niet alleen voor onszelf leven, maar juist ook voor onze naaste. Des te belangrijker is dan dat andere stukje van de titel van het coalitieakkoord. Het ‘omzien naar elkaar’.

Ik denk dan aan mensen die het net wel of net niet redden. Bestaanszekerheid is voor ons een heel belangrijk thema geweest tijdens de onderhandelingen. Betaalbare huizen, een hoger minimumloon, hogere uitkeringen, meer zekerheid rond werk, de kans voor iedereen om te studeren. Dit zijn de zaken die mede bepalen of we in ons land de boel bij elkaar kunnen houden, of dat we compleet uiteenvallen in een zelfredzame, rijke bovenlaag en een aan hun lot overgelaten onderklasse. En voor ons was het cruciaal dat dit coalitieakkoord juist ook goed nieuws zou zijn voor de mensen die het vaak net niet redden. Juist zij hebben recht op meer bestaanszekerheid.

Ik denk ook aan de mensen die al door het ijs zijn gezakt. Die vastzitten in armoede en schulden, die dakloos zijn geworden, gevlucht zijn, worden uitgebuit als arbeidsmigrant of prostituee. Dit coalitieakkoord bevat opnieuw veel extra geld en garandeert extra inzet om het gruwelijke onrecht waar deze mensen onder te lijden hebben, veel sterker wordt aangepakt.

Ik denk, tot slot, aan heel veel mensen die gewoon hun leven leidden, die weinig van de overheid nodig hadden, tot die overheid zelf hen platwalste. De slachtoffers van de toeslagenaffaire of de aardbevingsschade in Noord-Nederland. De anonieme overheid die zij tegenover zich vonden, moet weer een mensgerichte overheid worden, met wetten die deugen en loketten waarachter mensen zitten die kunnen luisteren en helpe. Dit coalitieakkoord verandert ook in dat opzicht de koers.

Van mooie woorden naar betekenisvolle daden

Omdat vertrouwen te paard gaat en te voet komt, zal het heersende cynisme en de voelbare polarisatie in politiek en samenleving met dit coalitieakkoord echt niet zomaar ineens verdwenen zijn. Dat realiseer ik me heel goed.

Het enige wat we kunnen doen om langzaam uit dat wak van wantrouwen te komen, is onze mooie woorden omzetten in betekenisvolle daden. Is samen recht te doen aan heel reële noden van grote groepen mensen in onze samenleving. Beter zorg dragen voor de schepping. Is impact hebben met onze diepgevoelde idealen.

Niet voor onszelf, maar voor de ander.

Ruim twee maanden nadat we aan deze onderhandelingen begonnen en alweer negen maanden na de verkiezingen, is dat wat we gaan doen.

De Ierse band U2 zingt: There is a dark that we shouldn’t doubt and there is a light don’t let it go out. En zo is het. Als kinderen van het Licht en navolgers van Christus zijn we geroepen om het goede te doen, het zout van de wereld te zijn, iets van Gods liefde en licht te laten zien in wat we doen. Juist ook als het donker is. Dat is wat we willen gaan doen. Met de moed van de hoop. Onder de zegen van onze goede God.

Gert-Jan Segers

Fractievoorzitter ChristenUnie Tweede Kamerfractie

_______________

Heeft u een vraag over het coalitieakkoord en de deelname van de ChristenUnie?

Kijk dan op deze pagina met Veelgestelde Vragen over het coalitieakkoord.

________________

De ChristenUnie is een politieke partij die, gedreven door het geloof in Gods liefde voor mensen, verantwoordelijkheid neemt voor het bestuur van ons land. We willen impact hebben met onze idealen. Daar hebben we uw steun bij nodig.

Onze leden maken het mogelijk dat onze politici ondersteuning krijgen in hun werk, dat we een nieuwe generatie van politici op kunnen leiden en dat we hoopvolle campagnes kunnen voeren. En wist u dat de ChristenUnie extra subsidie ontvangt voor elk nieuw lid? Wilt u de ChristenUnie blijvend steunen?

Tijdelijke actie: Word nu lid en kies uw welkomstcadeau.