Nieuws van politieke partijen in Nederland over ChristenUnie inzichtelijk

266 documenten

Gedupeerde ouders kinderopvangtoeslagen snel en ruimhartig compenseren

D66 D66 ChristenUnie Nederland 04-12-2019 19:33

Gedupeerde ouders kinderopvangtoeslagen snel en ruimhartig compenseren

De Tweede Kamer debatteerde vandaag met staatssecretaris Menno Snel van Financiën over kinderopvangtoeslagen die onterecht zijn stopgezet en teruggevorderd. Voor D66 is het van belang dat er een snelle oplossing komt voor de ouders die door de zogenoemde CAF-11 zaak zijn gedupeerd. Deze grote groep ouders werd vaak onterecht als fraudeur bestempeld, telkens onder een vergrootglas gelegd en had nauwelijks meer een kans om alsnog hun eerlijke deel aan toeslagen te krijgen. Hierdoor kwamen ze in grote financiële problemen met zeer pijnlijke situaties tot gevolg.

Kamerlid van Weyenberg: “Deze ouders zijn ernstig tekort gedaan. Het belangrijkste is nu dat zij ruimhartig en zo snel mogelijk worden gecompenseerd. Dit moet ook gelden voor mogelijke duizenden andere ouders, die bijvoorbeeld bij andere zaken en toeslagen, op een vergelijkbare manier zijn vermalen door het systeem en constant onder een vergrootglas lagen.”

Van Weyenberg benadrukte in het debat dat de toegang tot de compensatieregeling zonder langlopende procedures moet plaatsvinden. “En wat D66 betreft krijgen de ouders daarbij het voordeel van de twijfel. De betrokken ouders zijn al te lang platgewalst door het systeem. De overheid moet met deze regeling geen muur opwerpen, maar de poort ruim openzetten. Daarmee kunnen we de pijn niet verzachten, maar we doen dan wel wat nu nodig is”, aldus Van Weyenberg. Ook benadrukte hij dat ouders die naar de rechter willen stappen worden begeleid, en niet worden tegengewerkt. “De stap naar de rechter is een grote. Je moet altijd je recht kunnen halen, daarom vragen wij om die begeleiding.”

Uit het debat bleek dat de Tweede Kamer kritisch is op het huidige toeslagenstelsel, bijvoorbeeld de kinderopvangtoeslag. Van Weyenberg: “We moeten als politiek naar onszelf kijken. Na dat bleek dat er fraude was gepleegd met toeslagen werd gevraagd om een harde aanpak, met talloze gedupeerde ouders die onterecht zijn aangepakt als gevolg. Maar het probleem zit dieper. Het toeslagenstelsel zelf zorgt ervoor dat mensen snel en zonder checks veel geld kunnen krijgen, dat later weer kan worden teruggevraagd als er bijvoorbeeld iets niet klopt in de aanvraag. Met terugvorderingen, schulden en andere problemen tot gevolg.’ Het is een opgave voor de politiek om het toeslagenstelsel aan te passen.” D66 diende samen met de ChristenUnie een voorstel in met het verzoek aan de regering om alternatieven voor het toeslagenstelsel uit te werken.

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Mijn bijdrage aan het kamerdebat over de kinderopvangtoeslag-affaire

ChristenUnie ChristenUnie CDA Nederland 04-12-2019 12:22

Door Eppo Bruins op 4 december 2019 om 13:14

Mijn bijdrage aan het kamerdebat over de kinderopvangtoeslag-affaire

De overheid als dienares van God heeft tot taak recht te doen en burgers te beschermen tegen willekeur. In deze taak, voorzitter, heeft de overheid ten diepste gefaald.

Alle voorgaande sprekers hebben al gewezen op de dramatische omstandigheden waarin ouders zijn terechtgekomen als gevolg van het handelen van een niets ontziende Belastingdienst. De verhalen die we de afgelopen jaren hebben gehoord zijn schrijnend.

Afgelopen week nog nam een mevrouw contact met mij op. In 2014 een terugvordering van 50.000 euro. Met telefoontjes, brieven en bezwaren werd niets gedaan. Loonbeslag, jaren van ellende, haar echtgenoot heeft meermaals geprobeerd zich van het leven te beroven. Hij loopt nu bij de psychiater vanwege kans op herhaling. Zelfs afgelopen jaar kwamen er nog dwangbevelen binnen. Afgelopen woensdag kwam deze mevrouw thuis van het werk en weer lagen er vier loonbeslagen op de mat. Ze is ten einde raad. Het is onvoorstelbaar hoeveel moeite het kost om dit te stoppen. Het is ongelooflijk hoever de overheid afstaat van de burger. Het bericht van deze mevrouw is exemplarisch voor het hele systeem van toeslagen en laat zien dat dit ingewikkelde stelsel het doen-vermogen van burgers ver te boven gaat.

Een ander gezin waar ik contact over heb, moet rondkomen van 200 euro per maand omdat de fiscus bij loonbeslag de beslagvrije voet niet respecteert. De familie probeert bij te springen door geld te lenen maar ook dat wordt direct weer weggehaald door de Belastingdienst via bankbeslag. Hoe kan dat? Is de staatssecretaris het met mij eens dat dit niet mag bestaan en dat er nog heel veel werk aan de winkel is?

Ik wil collega’s hier in de Kamer en journalisten daarboven en daarbuiten complimenteren met hun vasthoudendheid. Tegelijk vind ik het zorgwekkend te moeten constateren dat zonder hechte samenwerking tussen media en parlement, deze Kamer in zichzelf niet de kracht noch de middelen heeft om de onderste steen boven te krijgen. Blijkbaar moet iets eerst in de media een schandaal worden voordat een overheidsinstantie bij zinnen komt. Dat zegt iets over het ministerie. Maar ook over ons allen zoals wij hier zitten.

De Commissie Donner concludeert institutionele vooringenomenheid. Maar, voorzitter, instituties bestaan niet. Mensen wel. En er zijn altijd mensen verantwoordelijk. Het zijn mensen die leidinggeven, mensen die opdrachten uitvoeren. Als ik lees dat er stukken zijn achtergehouden in rechtszaken…. dat doet een systeem niet. Het gaat erom dat meerder mensen zo samenwerken, iets zo organiseren dat dit kan gebeuren.

De staatssecretaris had wel oog voor dat het beter moest, maar heeft lang gedraald voordat hij de fouten uit het verleden ging herstellen. Vindt de staatssecretaris dat hij voldoende doortastend heeft gehandeld als het gaat om het herstellen van het leed dat is aangericht door het systeem en de geconstateerde vooringenomenheid?

In juni had de staatssecretaris het over zijn ‘tunnelvisie’. Is de tunnelvisie nu weg? zo vraag ik de staatssecretaris. Is er nu tegenspraak georganiseerd? Worden mensen die hun mond open doen nu gekoesterd in plaats van ontslagen? Is de staatssecretaris nu wél in staat om het kaf van het koren te scheiden?

Ik wil deze Kamer, ik wil ons allen, een spiegel voorhouden. Er is in 2005 een toeslagenstelsel bedacht dat vanaf het begin niet functioneerde. De politiek heeft het systeem alleen maar nog ingewikkelder gemaakt en heeft niets gedaan met de signalen die de Belastingdienst gaf. Toeslagen moesten en zouden uitbetaald worden zonder controle vooraf. Maar in 2014 klonk het in deze Kamer: “De staatssecretaris moet alles op alles zetten. Fraude móet worden aangepakt". En dat hebben we geweten. Maar de wet en regels overtreden mag nooit, ook niet onder politieke druk.

Achteraf controleren leidde tot grootschalige fraude. Stopzetten tot ná controle leidde tot groot menselijk drama en leed binnen honderden, misschien zelfs duizenden gezinnen. Als vooraf controleren leidt tot ellende, én achteraf controleren leidt tot ellende. Moeten we dan niet concluderen dat het toeslagenstelsel failliet is? zo vraag ik de staatssecretaris.

Voor de ChristenUnie is het duidelijk dat op de kortst mogelijke termijn een eenvoudig en rechtvaardig belastingstelsel nodig is. Een belastingstelsel waarbij het belastingtarief weer weerspiegelt wat je betaalt en waar je je niet door een woud van toeslagen en kortingen hoeft te worstelen. Het systeem is té ingewikkeld. Onze Belastingdienst kan het niet meer aan, en als burger begrijp je het al helemaal niet meer.

Zolang het belastingstelsel niet een grondige herziening en vereenvoudiging ondergaat, zolang dat enorme geld-rondpomp-circus niet stopt, zullen we jaar na jaar in deze Kamer onze verontwaardiging blijven uitspreken over drama’s die de politiek en haar uitvoerende diensten zelf mede-veroorzaken.

De ouders in de CAF11-zaak zijn vermorzeld door verkeerde besluiten in een moloch van een systeem, een systeem dat verziekt is door een overheid die zo ontzettend ver van de burger afstaat. Die iedere vorm van menselijkheid en menselijke maat ontbeert. Je bent een nummer, een zaak, een formulier. Maar geen mens meer. We hebben een overheid gecreëerd die mensen bij voorbaat wantrouwt. En we hebben een politiek gecreëerd die geen fouten meer duldt en die denkt dat alles maakbaar is met meer en meer regels. Mijn hoop ligt bij de mensen die werken in het systeem, de medewerkers van de Belastingdienst, en collega’s hier in de Kamer, die met een rechtvaardige en genadige houding werken in dienst van de publieke zaak.

Wat je zaait, dat oogst je ook. Het is daarom belangrijk dat ook wij als Tweede Kamer met elkaar praten over hoe nu verder. Het is goed dat op verzoek van ChristenUnie en CDA een parlementair onderzoek wordt gestart naar het functioneren van de Belastingdienst en het UWV.

De compensatieregeling die de Commissie Donner heeft geadviseerd, verzacht de pijn maar neemt het geleden leed niet weg. De CAF11-zaak laat zien dat in deze tijd burgers bang zijn voor de overheid. Als rechtszekerheid en rechtsbescherming tegen overheidsbesluiten wegvallen, valt de bodem weg onder onze samenleving.

Volwassen loon vanaf 18 jaar stap dichterbij

SP SP GroenLinks D66 ChristenUnie PvdA Nederland 03-12-2019 16:10

Op initiatief van de SP gaat de Sociaal Economische Raad (SER) een volwassen loon vanaf 18 in plaats vanaf 21 jaar onderzoeken. Het voorstel van SP, mede ingediend door coalitiepartijen D66 en ChristenUnie, kon tijdens de begrotingsbehandeling sociale zaken en werkgelegenheid rekenen op brede steun.

'Dit is een mooie volgende stap nadat we eerder deze maand samen met jongerenorganisaties, vakbonden en PvdA, GroenLinks en 50PLUS een manifest ondertekenden', zegt SP-Kamerlid Bart van Kent. 'Wat de SP betreft liever vandaag dan morgen, maar met de groeiende steun twijfel ik er niet aan dat uiteindelijk iedereen vanaf 18 jaar een volwassen loon krijgt!'

Lees hier meer over het manifest dat de SP samen met andere politieke partijen, vakbonden en jongerenorganisaties lanceerde.

De tentoonstelling '400 jaar Statenvertaling' is geopend!

SGP SGP CDA ChristenUnie Nederland 29-11-2019 00:00

Op 26 november heeft Kamervoorzitter mevrouw K. Arib de tentoonstelling over '400 jaar Statenvertaling' geopend. Roelof Bisschop geeft een tour. Bekijk het in de video hierboven.

Op 30 mei 1619 brachten afgevaardigden van de Nationale Synode die in Dordrecht werd gehouden haar eindrapport uit aan de Staten-Generaal, toen het hoogste gezag in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Eén van de wensen van de synode was dat de Bijbel in het Nederlands zou worden vertaald en dat de staat daarbij zou helpen. Dat verzoek werd gehonoreerd, en in 1637 werd het eerste exemplaar van de beroemde ‘Statenvertaling’ of ‘Statenbijbel’ in Den Haag overhandigd.

Nu, 400 jaar ná het verzoek, wordt er in de Statenpassage van de Tweede Kamer der Staten-Generaal een expositie over de Statenvertaling ingericht. Die geeft in woord en beeld en aan de hand van historische objecten een overzicht van de voorgeschiedenis, de totstandkoming en de betekenis van de Statenvertaling. Die expositie is een initiatief van de SGP-fractie, met steun van CDA en ChristenUnie. 

De expositie in de Tweede Kamer is mede mogelijk gemaakt door onder meer de volgende bruikleengevers: het Museum Catharijneconvent in Utrecht, het Dordrechts Museum, het Statenbijbelmuseum in Leerdam, het Nederlands Tegelmuseum in Otterlo en galerie Phoebus in Rotterdam.En dankzij de medewerking of financiële steun van onder meer de volgende bedrijven en instanties: Atelier Alkema, Van der Horst grafisch ontwerp, Van der Wal Fotografie, Drukkerij De Groot, Uitgeverij Jongbloed, Erdee Media Groep, de Gereformeerde Bijbelstichting (GBS) en Schuiteman Accountants & Adviseurs.

https://www.sgp.nl/actueel/de-tentoonstelling-400-jaar-statenvertaling-is-geopend/11425

https://www.sgp.nl/actueel/de-tentoonstelling-400-jaar-statenvertaling-is-geopend/11425 

https://www.sgp.nl/actueel/de-tentoonstelling-400-jaar-statenvertaling-is-geopend/11425



Voorkom nieuwe scheepsramp, sluit zuidelijke waddenroute

D66 D66 ChristenUnie Nederland 28-11-2019 14:52

Voorkom nieuwe scheepsramp, sluit zuidelijke waddenroute

D66 en ChristenUnie willen dat er  een speciale noodwet komt waardoor grote containerschepen niet meer via de zuidelijke vaarroute boven de Waddeneilanden mogen varen. Na het ongeluk met het grote containerschip, de MSc  Zoë lag de Nederlandse kust vol met plastic.

D66-Kamerlid Rutger Schonis: “De ramp met de MSc Zoë is al weer een jaar geleden. Er spoelt nog steeds plastic aan op onze stranden. De vaarroute bij de Waddenzee is bij storm te gevaarlijk voor grote containerschepen. De minister moet niet wachten tot er weer een nieuwe ramp gebeurt, maar de vaarroute sluiten. Het OVV, de kustwacht en de waddengemeenten waarschuwen niet voor niets!”

De Onderzoeksraad voor Veiligheid, de Kustwacht en de kustgemeenten maken zich al langer zorgen over de vaarroute langs de Waddeneilanden. De Onderzoeksraad concludeerde afgelopen oktober dat  met harde wind containerschepen zoals de MSc Zoë grote risico’s lopen bij het bevaren van de korte zeeroute. Dit is de vaarroute die langs de Nederlandse Waddeneilanden loopt. Iedere dag spoelt er nog plastic aan op de eilanden waardoor stranden, milieu en natuur steeds weer vervuilt worden. Schonis: ‘’Varen over de zuidelijke zeeroute is te risicovol. Wij moeten onze kust beschermen tegen een nieuwe zeeramp waardoor de kans bestaat dat er weer 2.736 ton aan afval de zee in stort. Dat is bijna  273 vuilniswagens vol aan troep dat de zee in spoelt. Daarom moet er een verbod komen om met grote containerschepen te varen over de zuidelijke vaarroute.’’

Minister Van Nieuwenhuizen heeft eerder gezegd dat er geen mogelijkheden zouden zijn voor een verbod. Maar D66 en ChristenUnie zien mogelijkheden om binnen het VN-verdrag over rechten op zee wel ons UNESCO Werelderfgoed te beschermen.  Nederland kan volgens internationale verdragen de korte zeeroute sluiten vanwege de  veiligheid, kustbescherming en milieubehoud. Schonis: ’’De ramp met de MSc Zoë toont aan dat wij geen grote risico’s met containerschepen meer kunnen nemen. Wij moeten onze kust, milieu en gezondheid beschermen.’’

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

De wereld verandert en daar ziet D66 kansen. Kansen voor mensen, om hun eigen energie op te wekken, of op slimme wijze hun energierekening te verlagen, kansen voor schone steden waar het gezond en prettig wonen is en kansen voor innovatieve bedrijven die hun concurrentiepositie versterken door tegen lagere kosten te produceren. Groei biedt uitdaging aan creativiteit en durf. Groei en innovatie zorgen voor oplossingen banen en welvaart. Mits die groei niet ten koste gaat van de kansen van volgende generaties. Duurzame, groene groei is de sleutel naar een welvarende toekomst.

Maidenspeech Kamerlid Rutger Schonis

Vandaag is het 110e congres in Breda

Bekijk en volg alle besluitvorming en kandidaten

Vertrouw op de eigen kracht van mensen

Wij vertrouwen op de eigen kracht en ontwikkeling van mensen.

Streef naar een duurzame harmonieuze samenleving

Wij willen de wereld om ons heen tegemoet treden met respect en mededogen.

Samenlevingen zijn op steeds meer verschillende manieren met elkaar verbonden. Wij staan open voor de gehele wereld en sluiten niemand uit.

Beloon prestaties en deel de welvaart

Mensen zijn niet gelijk, wél gelijkwaardig. Mensen zijn verschillend en wij willen dat de overheid ruimte laat voor die verschillen.

Koester de grondrechten en gedeelde waarden

De fundamentele waarden van onze samenleving zijn vrijheid voor en gelijkwaardigheid van ieder mens, ongeacht opvattingen, geloof, seksuele geaardheid, gerichtheid of herkomst.

Steun ons en help Nederland vooruit

Cookie voorkeuren Uw privacy Wijzigen lidmaatschap Responsible Disclosure Nieuws Agenda Contact

Coalitie stelt beslissing over CETA uit na verzet PvdD

Partij voor de Dieren Partij voor de Dieren ChristenUnie Nederland 27-11-2019 00:00

De parlementaire goedkeuring voor CETA, het handelsverdrag met Canada, lijkt verder weg dan ooit. Het plenaire debat over CETA is weken, mogelijk maanden, uitgesteld omdat de regering na aanhoudend verzet van de Partij voor de Dieren niet op voldoende steun in zowel de Tweede Kamer als in de Eerste Kamer kan rekenen. Het uitstellen van het debat gebeurde op initiatief van de coalitie en wordt beschouwd als een sprong van een kat in het nauw. Fractievoorzitter Esther Ouwehand heeft de afgelopen maanden de hele oppositie, van links tot rechts, achter zich gekregen in haar verzet tegen CETA. Nu ook coalitiepartij ChristenUnie aan het twijfelen is geslagen, is de kans heel klein geworden dat het verdrag zal worden aangenomen. “Het is de laatste tijd voor iedereen kraakhelder geworden dat er breed maatschappelijk verzet tegen CETA is. Milieuorganisaties, boeren, consumentenorganisaties, vakbonden en wetenschappers en juristen hebben zich massaal tegen CETA uitgesproken en dat is ook bepaalde coalitiepartijen niet in de koude kleren gaan zitten,” aldus Ouwehand. Om tijd te winnen, hebben de coalitiepartijen in de Tweede Kamer het debat en de stemmingen over CETA uitgesteld tot in ieder geval na het kerstreces. Ouwehand kan zich vinden in een kort uitstel. “We hebben begrip voor het verzoek om het debat tot na de kerst uit te stellen. Drie weken geleden is bij de hoorzitting over CETA duidelijk geworden dat dit verdrag vooral goed is voor multinationals, ten koste van Europese boeren en burgers. Het is niet vreemd dat de coalitiepartijen nu wat langer de tijd nemen om over die nieuwe inzichten na te denken. Maar dat mag niet te lang duren.” Het handelsverdrag met Canada is een van de vele handelsverdragen die recent is afgesloten of waarover de onderhandelingen zich in een vergevorderd stadium bevinden. Het handelsverdrag met Zuid-Amerika, Mercosur, is recent afgesloten en op dit moment lopen er onderhandelingen met onder meer de Verenigde Staten, Indonesië en Thailand. Ook over deze handelsverdragen is de Partij voor de Dieren zeer kritisch en voert ze het verzet aan. Al deze verdragen leiden tot moordende concurrentie die Europese producenten en productiestandaarden ernstig onder druk zetten. Lees meer over het verzet van de Partij voor de Dieren: https://joop.bnnvara.nl/opinie... https://www.partijvoordedieren... https://partijvoordedieren.nl/...

Mijn speech op ons congres

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 26-11-2019 13:23

Door Gert-Jan Segers op 23 november 2019 om 13:00

We hebben stormachtige weken achter de rug. Het is wat je noemt: herfst. We praten vandaag over een samenleving met aandacht. Maar de aandacht ging vooral uit naar de grote uitdagingen waar we voor staan en naar de emoties die ze oproepen.

Onrust en boosheid. Onbegrip en onzekerheid. Ze zijn af te lezen aan de diepe bandensporen op het Malieveld. Maar ook aan de verontruste toon van appjes en belletjes die ik krijg. Van Gerjan Smelt, die als raadslid van Twenterand veel contact heeft met boeren die met hem spreken over wat er in Den Haag en Zwolle voor hen besloten wordt. Van Harmke Vlieg, die als wethouder in Assen een avond zelf moet rondbellen om te zorgen dat een kwetsbare, suicidale jongere uit haar stad eindelijk hulp kan krijgen!

En zij bellen niet zomaar. Ik snap die emotie heel goed. We voelen allemaal aan dat de balans in onze samenleving zoek is. In hoe we met elkaar omgaan, maar ook in hoe we omgaan met de schepping. En dus moeten we iets doen.

Was het niet de Raad van State die hier ons hiertoe dwong, dan had misschien nog even geduurd, maar dan waren we er wel vanzelf achter gekomen. Dat er grenzen zijn. Onze lucht moet schoner en we kunnen in dit kleine landje aan de Noordzee niet alles tegelijk.

Eigenlijk is dat 25 jaar lang de boodschap geweest van Martine Vonk, die veel te jong is overleden en van wie we deze week op een indrukwekkende manier afscheid moesten nemen. Voor wie haar niet kent: 25 jaar lang heeft deze boerendochter het ons op een inspirerende manier voorgehouden: we moeten beter voor elkaar zorgen, beter voor de schepping zorgen en leren genieten van genoeg.

En we gaan Martine en haar wijsheid en gelovige gedrevenheid ontzettend missen. Maar haar boodschap mogen we nooit te vergeten. Terug naar het Malieveld. Want de mensen daar stellen ons indringende vragen. Zijn de maatregelen die het kabinet neemt wel eerlijk? Als we zeggen dat iedereen een beetje moet inschikken, geldt dat dan alleen voor boeren en bouwers of ook voor de luchtvaart?

Ik ben blij dat er nu een eerste pakket met maatregelen ligt om het stikstofprobleem aan te pakken. Is het perfect? Nee. Maar het is een eerste stap vooruit. Voor onze bouwers en voor mensen die wachten op een huis. De volgende stappen zullen ook rechtvaardig moeten zijn en zullen van iedereen iets vragen. Daarom kunnen we – zonder het luchtvaartadvies van de commissie Remkes – ook nog geen besluit nemen nog over opening van vliegveld Lelystad. Die opening was al ingewikkeld en is in deze stikstofcrisis niet minder ingewikkeld geworden.

En ik ben dankbaar voor de manier waarop jij, Carola, met je team deze loodzware klus op zich hebben genomen en de stikstofcrisis te lijf gaan. En ik weet van dichtbij een beetje hoe loodzwaar het soms is.  Dat geldt ook voor onze gedeputeerden met landbouw in hun portefeuille, Harold Hofstra en Henk Staghouwer en voor al onze Provinciale Staten-fracties. Jullie willen luisteren en zoeken naar een oplossing.

Dat is niet makkelijk, maar jullie doen wat jullie kunnen! Dank jullie wel!

De realiteit van de afgelopen weken is ook de situatie waar de coalitie zich in bevindt. We zijn halverwege. En we knokken bij lastige vraagstukken om er samen uit te komen. Dat is ook steeds onze inzet, ook mijn inzet. We werken samen, maar zijn niet met elkaar getrouwd. En dus richten we onze blik ook op de toekomst, op een volgende periode - want ook deze coalitieperiode is eindig. Want hoe groot ons verantwoordelijkheidsgevoel ook is - onze hoop en onze dromen zijn altijd groter. Een coalitie is nodig - maar nooit heilig!

Wantrouwen/Verweesd en verloren. Zeker in een tijd van onbehagen. Een tijd van wantrouwen richting politici, richting instituten. Richting vakbonden, werkgevers, de oude Polder. En ook wij krijgen stevige vragen: wat zijn jullie daar toch aan het doen in Den Haag? Zien jullie wel hoe moeilijk we het hebben? Waar we voor staan? Ik zie in Nederland een onrustig verlangen naar echte erkenning en echt contact.

Dat verlangen is oprecht. En daarom heb ik de afgelopen tijd gebruikt om het beter te begrijpen. Om te zien wat dit voor de ChristenUnie betekent. Deze zoektocht leidde tot een essay, waarin ik onze samenleving probeer te duiden. Waarin ik een hoopvolle agenda wil schetsen voor de toekomst.

Twee beelden bleven daarbij voortdurend bij me hangen: Het eerste is het beeld van De Verloren Zoon - u kent dat prachtige schilderij van Rembrandt wel. En dat prachtig mooie boek van Henri Nouwen. Dat gaat niet over één verloren zoon, maar over twee verloren zonen. Het raakte me. Omdat ik vader ben, zoon ben. Omdat ik ook naar jullie kijk, als vaders en moeders, zonen en dochters. Onlosmakelijk met elkaar verbonden.Verlangend naar een omhelzing.

En het tweede beeld is dat van De Verweesde Samenleving - het boek van Pim Fortuyn. Een scherpe analyse van onze tijd. Van de manier waarop we in de jaren zestig onze vaders en ons thuis hebben verlaten. En nu heimwee hebben en verlangen naar een thuis.

De roes van de culturele revoluties in de sixties en seventies is voorbij gegaan. Het marktdenken van de jaren tachtig en negentig maakte ons niet vrij, maar soms vogelvrij. De Val van de Muur – nu dertig jaar geleden – maakte een deel van Europa vrij - maar liet ons ook achter met een lege toekomst. Met een horizon zonder stip. En zolang de economie van de jaren negentig ronkte, ging het nog wel.

Maar ondertussen raakten we verder van huis. Veel mensen horen in hun leven de snerpende pieptoon van de verbroken verbinding. Met een Vader. Met elkaar. Met hun vertegenwoordigers.

En dus zoek ik naar hoop. Naar echte antwoorden op de echte vragen. Hoe kunnen we weer thuiskomen bij elkaar? Veilig zijn bij elkaar?

Als partij hebben we hier een missie - omdat we leven vanuit de belofte dat er een Hemels Koninkrijk aankomt. Waar we thuis zijn. Waar het veilig is. Daarom is onze politiek een politiek van hoop.

Ook in een samenleving die NIET maakbaar is. Waar de overheid NOOIT de vader is die we zo missen. Waar belangen botsen en keuzes in schaarste worden gemaakt.

Juist daar willen wij mensen met hun onrustige verlangen recht in de ogen kijken. Opkomen voor hen die niet gehoord en niet gezien worden. Het onbegrip en de dilemma’s aangaan - recht eropaf.

Een weg van hoop. Waarbij wij ook zelf mensen van de hoop zijn. Richting een wereld van vrede en recht. Gedreven door een Groot, Hoopvol Verhaal. Die hoop die wij hebben, drijft ons om te knokken voor echte resultaten.

Want wat is dat dan: een samenleving met aandacht? Dat is een samenleving waarin mensen de ruimte en de tijd krijgen om aandacht te hebben voor elkaar. Een samenleving die iets wegheeft van een warme ontmoeting rond de eettafel - waar je samenkomt om de dag door te nemen en samen te eten. Waar iedereen gelijk is en iedereen gehoord wordt.

En voor die samenleving heb ik drie concreter dromen. Daarom droom ik ten eerste heel concreet van meer ruimte voor het goede leven. Dat is nodig, want er groeit een generatie jongeren op die nu al gebukt gaat onder druk en stress.

Samen met Tim Hofman, onze jongeren van PerspectieF en een mooie groep andere jongeren bouwden we coalitie Y. Vorig jaar sprak ik er op ons congres voor het eerst over. We zijn een jaar verder en wat hebben we veel gedaan. We zijn in het Catshuis geweest. We hebben ons manifest aan de minister-president aangeboden. Er komt een generatietoets bij nieuw beleid. Er is meer aandacht voor jongeren die soms echt gebukt gaan onder prestatiedruk en al op jonge leeftijd burnout raken. Kortom, we hebben wat bereikt. Maar onze dromen reiken verder: we willen structureel minder druk en meer rust en ruimte voor een generatie die op zoek is naar bezieling. Een generatie die de ruimte verdient om haar talenten te kunnen ontplooien. We willen daarom dat de basisbeurs terugkomt. En we hebben nu zoveel politieke steun verzameld dat ik er niet meer aan twijfel: het gaat lukken! Die basisbeurs komt terug!

Er zijn ook gezinnen die de eindjes alleen maar met twee inkomens aan elkaar kunnen knopen, terwijl ze verlangen naar meer tijd met hun kinderen. We hebben in deze coalitie het kindgebonden budget al flink verhoogd. En ouders met studerende kinderen onder de 18 krijgen nu ook gewoon kinderbijslag. We hebben wat bereikt. Maar ook hier reiken onze dromen verder.

We willen een rechtvaardiger belastingstelsel - waarin gezinnen met een en twee kostwinners gelijk behandeld worden. Zodat gezinnen meer ademruimte krijgen, zodat ze echt een vrije keuze hebben om werk en zorg goed te combineren. Begin volgend jaar komen we met een concreet voorstel voor zo’n belastinghervorming. Het zijn de concrete stappen richting een samenleving met meer ruimte voor het goede leven.

Daarom droom ik ten tweede van echte aandacht buitenshuis: bij scholen, de overheid en bedrijven. Ook dat is hard nodig. Ik hoef alleen maar naar de Belastingdienst te wijzen. De manier waarop goedwillende mensen als fraudeurs zijn behandeld. Er moet daar - en bij veel andere uitvoeringsorganisaties - heel veel gebeuren. En gelukkig gaat de Kamer - mede op ons initiatief - onderzoeken waar en waarom het zo vaak misgaat in de relatie tussen de overheid en mensen die het van die overheid moeten hebben. En we gaan daarbij als Kamer ook zelf in de spiegel kijken: hoe heeft het zo mis kunnen gaan?

Maar onze dromen reiken nog verder. Wat we willen is een overheid die tot in de kern is doordrongen van het idee dat het bij regels altijd gaat om de bedoeling van een regel. En dat mensen belangrijker zijn dan regels.

Ik droom ook van een bedrijfsleven met aandacht. Waar je onderneemt met oog voor mensen en voor de schepping. Ik zie gelukkig een toename van sociaal en verantwoord ondernemerschap: steeds meer bedrijven en ondernemers die ‘de ziel van de zaak’ voorop stellen. Het Kabinet gaat ook de strijd aan met belastingontduiking - en stimuleert dat kleinere bedrijven sneller betaald worden door grote opdrachtgevers. Het Rijk gaat op zoek naar een nieuwe huisbankier, die staat voor integriteit en duurzaamheid.

Maar ook hier willen wij groter dromen. Van bedrijven waar werkgever en werknemer elkaar zien, elkaar spreken en overleggen. Waar echte zeggenschap is en waar je zelfs een beetje kunt thuiskomen. Ik heb soms de indruk dat oude Polder op zijn laatste benen loopt. Laat de tafel van ondernemingsraad de plek zijn waar de nieuwe Polder tot leven komt. Waar werkgevers en werknemers aan dezelfde tafel kunnen praten over eerlijke beloning, over duurzaamheid, diversiteit, ethisch ondernemen. Over de verkleining van de groter wordende kloof tussen grootverdieners aan de top en de mensen op de werkvloer.

Ik droom ook van meer aandacht in het onderwijs. De werkdruk is nog altijd te hoog: te grote klassen en te weinig leraren. We hebben al sneller en eerder geld beschikbaar gesteld, dat scholen naar eigen inzicht mogen besteden - omdat leraren zelf weten waar de nood het hoogst is. We hebben een stap kunnen zetten. Maar wat we echt willen, is onderwijs waar persoonlijke aandacht voor kinderen vanzelfsprekend is. Waar het heel normaal is dat elk kind gezien wordt - en waar niemand achterblijft. En daarom willen we het geld dat nu in deze kabinetsperiode incidenteel beschikbaar is gesteld, structureel beschikbaar wordt, ook na deze periode. Onze docenten verdienen meer waardering en onze kinderen verdienen het beste onderwijs. En wat de ChristenUnie betreft krijgen ze die!

En ik droom ten derde van echte aandacht in elke fase van het leven. Van goede zorg voor jong en oud. Minder eenzaamheid. Maar gemeenten kunnen de jeugdzorg maar nauwelijks betalen. Het water staat aan de lippen van hardwerkende professionals, van wethouders als Harmke Vlieg en van jongeren die heel hard hulp nodig hebben. Daarom moet het kabinet zijn verantwoordelijkheid pakken op dit punt. Ook als dat betekent dat er meer geld naar de Jeugdzorg moet. En we hebben dankzij onze deelname aan de coalitie bijna alle wensen rond Waardig Ouder Worden kunnen uitvoeren.

Mensen die zich eenzaam voelen en het gevoel hebben dat hun leven voltooid is, krijgen geen pil, maar meer aandacht en betere zorg. Daar gaan we dus op volle kracht mee door. Maar onze dromen reiken ook hier veel verder. Want in een samenleving met aandacht zullen veel minder mensen zich eenzaam voelen. En als we radicaal kiezen voor zorg aan het einde van het leven, dan ook aan het begin van het leven!

Ik droom van een open gesprek over zwangerschap en abortus - zonder taboes. Zonder dat iemand het zwijgen wordt opgelegd. Natuurlijk zijn de ideologische verschillen heel groot. Morele principes blijven morele principes, aan beide kanten.

Maar een open gesprek over oprechte dilemma’s en goede zorg, dat is toch niet teveel gevraagd, dat moet toch kunnen? 1 op de 7 vrouwen stelt dat er rond haar abortus sprake was van dwang. Voor veel vrouwen is gebrek aan geld en huisvesting reden voor een abortus.

We kunnen toch nog veel meer doen om ervoor te zorgen dat zwangere vrouwen in een crisissituatie snel en goed geholpen worden met goede zorg, huisvesting en financiele ondersteuning? Dat we aan moeders en hun ongeboren kinderen bewijzen dat elk leven het waard is om geleefd te worden. En niet meteen naar de uitgang van het leven wijzen, nog voor het leven een kans heeft gehad.

Deze dromen zijn onze inzet voor de komende jaren - met de verkiezingen aan de horizon. En daar hebben we ook uw dromen bij nodig. Ik hoor ze graag van u. Daarom ga ik ook het komende jaar weer het land door, op zoek naar het goede gesprek met u.In huiskamergesprekken, in de provincies…

Maar ik wil u ook vragen om uw dromen online mee te geven. De eerste 35 van ons als fractie staan nu online, maar we hebben alle ruimte om er nog meer aan toe te voegen. Dus willen we dat ook u uw dromen deelt. Dat kan op ChristenUnie.nl/dromen. Ik hoop dat de site er helemaal vol mee komt te staan. Zodat we straks een rijk en hoopvol verkiezingsprogramma kunnen gaan schrijven.

Beste mensen, er is nog veel te doen en we hebben grote dromen. Maar we hoeven het niet alleen te doen. Als je leeft van hoop, dan mag je bidden dat dromen werkelijkheid worden. En we hebben een belofte dat er een prachtig Koninkrijk op ons wacht. In het hier en nu hebben we gekozen voor verantwoordelijkheid. We voelen ons daartoe ook geroepen - en dus mag u ook iets van ons verwachten.

Dit is waar u ons op kunt afrekenen. Dat we onszelf en elkaar recht in de ogen kunnen aankijken en weten: we hebben steeds met onze beste weten en onze beste kunnen gedaan wat we konden. Steeds op zoek naar de volgende stap, om te proberen onze dromen dichterbij te brengen.

Zoals Roel Kuiper jarenlang heeft mogen doen in de Eerste Kamer. Roel, ook vanaf hier en van mijn kant: bedankt! Ik beloof dat we door zullen knokken voor onze dromen. Dat beloof ik u namens de fractie - namens Carola, Arie en Paul. En ik wil die belofte ook graag namens u allemaal doen, waar u ook actief bent. We zullen niet iedereen altijd helemaal tevreden stellen. Beslissingen zijn zelden perfect. Maar onze dromen zijn echt. En uiteindelijk zullen we het moeten hebben van de zegen van God.

En laat ik maar afsluiten met de Ierse zegenbede die Martine Vonk ons heeft meegegeven en die we woensdag tijdens de uitvaartdienst met elkaar hebben gezongen. Het is een bede voor u, voor mij, voor ons hele land.

May the road rise to meet you.

May the sun shine warm upon your face,

the rains fall soft upon your fields

may God hold you in the palm of His hand.

Zo gaan we verder. Op hoop van zegen!

In memoriam | Martine Vonk

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 25-11-2019 16:16

Wie Martine kende weet waarom. Als Martine een ruimte in kwam, dan kwam er een dosis hoopvolle energie binnen. Confronterend was het soms haast, hoeveel levenskracht deze dame uitstraalde. ‘Wat moeten we anders dan het goede te blijven zoeken?’ was haar nuchtere reactie als je haar ernaar vroeg.

In 2006 stond Martine voor het eerst op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer. Als jonge dertiger had ze toen al naam gemaakt als medeoprichter van A Rocha en Time To Turn. In 2007 promoveerde ze op het denken over duurzaamheid in religieuze gemeenschappen. Een duurzame levensstijl, rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid, daar ging ze voor. Dat velen haar inzet waardeerden bleek wel uit de ruim tweeduizend voorkeurstemmen die ze kreeg.

In september 2009 trad Martine toe tot het Curatorium van haar Wetenschappelijk Instituut. In de reeks ‘kernwaarden van de ChristenUnie’, nam zij de verantwoordelijkheid op zich voor het thema duurzaamheid. Ze liet zich daar kritisch uit over de term ‘rentmeesterschap’; dat klonk haar iets teveel als ‘passen op de tent’. Liever sprak zij van een duurzame ontwikkeling, die ervan uitging dat er mogen genieten van het genoeg dat Gods schepping ons biedt. Haar inzet was voluit christelijksociaal: verduurzaming kan alleen maar plaatsvinden door draagvlak en daadkracht in de hele samenleving. Dat onderstreepte ze nog eens toen ze nog dit voorjaar de Groenlezing 'Duurzaam radicaliseren' uitsprak.

Ze combineerde het werk voor het WI steeds met een politieke inzet. In 2010 trok ze in de campagne op met Carola Schouten. Over het samen optrekken van de twee jonge vrouwen kon Martine achteraf met veel vuur vertellen. Ze onderstreepte vaak hoe belangrijk het was om ruimte te geven aan verschillende stijlen in de politiek, ook als het de verschillen tussen mannen en vrouwen betrof. Ze behaalde overigens twee keer zoveel stemmen dan de dame boven haar op de kieslijst, al zou ze dat er zelf nooit bij zeggen.

Martine werd voorzitter van de lokale afdeling in Vianen en leidde het duurzaamheidsnetwerk van de ChristenUnie. Voor het Wetenschappelijk Instituut waren haar wortels in de politieke en maatschappelijke praktijk – gecombineerd met haar snelle analyses – van onmisbare waarde.

In juni 2016 liet ze ons weten ongeneeslijk ziek te zijn. Ze was net aangetreden als hoofdredacteur van onze kwartaaluitgave. Ze presenteerde een vernieuwde vormgeving en de nieuwe titel Groen: een verwijzing naar de naamgever van ons instituut; maar voor Martine zat er toch een duurzame knipoog bij.

In september 2019 was ze voor het laatst in ons midden; precies tien jaar na haar aantreden moesten we afscheid van haar nemen. Haar persoon en leven zijn en blijven voor ons een bron van inspiratie.

Wouter Beekers, directeur WI ChristenUnie

De Groenlezing 'Duurzaam radicaliseren' is op film opgenomen. U vindt de lezing op ons YouTube-kanaal.

Senator Schalk pleit voor de vlaktaks en voor eenverdieners

SGP SGP ChristenUnie Nederland 20-11-2019 00:00

Lees hier de bijdrage van SGP-senator Peter Schalk aan de algemene politieke beschouwingen in de Eerste Kamer.

"Graag neem ik u even mee terug in de tijd, 400 jaar geleden, de Dordtse Synode. U weet wel, daar viel een bijzonder besluit, want “Door last van (dus in opdracht van, PS) de Hoogmogende Heren Staten-Generaal van de Verenigde Nederlanden” werd de Bijbel vertaald, de zogenoemde Statenvertaling. Vanaf volgende week is er een tentoonstelling over de Statenvertaling in de Statenpassage. Maar op die Dordtse Synode werd ook strijd gevoerd tussen remonstranten en contra-remonstranten. Wellicht weten sommigen van u dat de remonstranten de deur werden gewezen van de Grote kerk in Dordrecht, waarna de Remonstrantse Broederschap is ontstaan. De herdenking van dit laatste feit kwam tot uitdrukking in een glossy, genaamd ‘Get out!’.In de genoemde glossy komt de minister van Financien aan het woord, en ik citeer dhr. Wopke Hoekstra: “Kamerleden van ChristenUnie en SGP wezen me op het belang van een Jozef-economie. Dat spreekt me aan: je moet in goede tijden als deze iets overhouden voor slechte tijden. Mijn opdracht als minister van financiën is om de samenleving op een verantwoorde manier door te geven aan de volgende generatie”. (Einde citaat).Mooie woorden, en ik houd ze in gedachten bij de verschillende onderwerpen, waarvan ik er ook al een paar heb aangekondigd tijdens de APB. Eerst de eenverdieners. Sommige mensen denken dat eenverdieners alleen bij de SGP zitten. Was het maar waar; dan zou mijn partij plotseling op een stuk of 10 zetels in deze Kamer uitkomen. En alle 13 andere partijen zouden ruim 10% moeten inleveren. Allemaal ja, want onderzoek heeft uitgewezen dat eenverdieners in alle partijen ongeveer evenredig aanwezig zijn.Voor enkel woordvoerders is wat ik nu vertel oude koek, maar er zijn nogal wat nieuwe woordvoerders. Voor hen, heel kort: het gaat over de oneerlijke belastingdruk die wordt opgelegd aan eenverdieners. Over het huishoudinkomen van eenverdieners moet veel meer belasting worden betaald, dan over datzelfde inkomen van tweeverdieners. Het voorbeeld van iets boven Jan Modaal is overzichtelijk: als tweeverdieners volgend jaar beiden 20.000 euro verdienen, dan betalen zij over die 40.000 euro nog geen 1.500 euro belasting. Als een eenverdiener diezelfde 40.000 euro verdient, dan betaalt hij of zij ruim 9.300 euro belasting, dus ruim zes keer zo veel.De SGP vindt dat oneerlijk. En het grootste deel van deze Kamer vindt dat oneerlijk, ik verwijs naar eerdere moties van mijn hand op dit punt, die destijds zijn aanvaard! Bij de behandeling van het belastingplan zal dit aan de orde komen. Maar nu de minister van Financien hier is toch maar de volgende vragen:

Vindt de minister van Financien deze kloof rechtvaardig? Is hij bereid om volgend jaar stappen te zetten om de kloof te verkleinen? Wordt het geen tijd voor de Jozef-taks? Daarbij verwijs ik naar Genesis 47: 24. In de huidige tijd zou dat leiden tot een vlaktaks, zonder allerlei toeslagen en kortingen. Dat zou heel goed zijn voor eenverdieners.

Ook de marginale druk is een thema dat al een paar jaar wordt aangestipt. Onlangs is het onderzoek naar de marginale druk naar buiten gekomen. De feiten zijn duidelijk: enorm hoge marginale druk, het hoogste bij de eenverdiener. Ik weet dat het kabinet er al wat aan gedaan heeft, bijvoorbeeld met de huurtoeslag. Maar dat is nog lang niet voldoende.

Welke stappen gaat het kabinet zetten om de marginale druk te verlagen?

Een ander thema dat ik graag aan de orde stel lijkt hier absoluut buiten de orde. Ik wil het namelijk hebben over de Klimaatwet. Om de bewindslieden maar even gerust te stellen, niet inhoudelijk, maar vanuit financieel opzicht.

Wat is de appreciatie van deze minister dat er een Klimaatwet is aangenomen in beide Kamers, waar geen enkele financiële dekking voor is. Dat is toch een werkwijze waar deze minister normaal gesproken tegen is? En als dat nu opeens wel zo mag, waarom doen we dat dan niet bij een aangelegen punt als Defensie en de NAVO-norm waar we nog lang niet aan voldoen? Immers, de NAVO-norm is 2% van het Bruto Binnenlandse Product (BBP). In harde cijfers is dat 16,7 miljard euro. In werkelijkheid staat Defensie voor 10,6 miljard in de miljoenennota.

Dit klemt te meer, nu ook de Zalm-norm onder druk staat. De meeste mensen weten niet meer wie dit kabinet in het zadel heeft geholpen. Even een geheugensteuntje: eerst ging mevrouw Schippers aan de slag, daarna gaf zij het stokje over aan de heer Tjeenk Willink, en uiteindelijk werd de heer Zalm van stal gehaald. En jawel, hij kon het nog. In enkele weken bouwde hij een kabinet van 4 partijen in elkaar.Razendsnel ja, maar hij had al eerder staaltjes laten zien. Een van zijn grootste verdiensten was dat hij de Zalm-norm invoerde. Kort gezegd vereist de Zalm-norm een trendmatig begrotingsbeleid. Dat houdt in dat er een vast reëel uitgavenkader is vastgesteld, waarbij de uitgaven niet hoger mogen zijn dan een vooraf afgesproken plafond. Inkomstenmeevallers mogen niet worden gebruikt voor extra uitgaven en inkomstentegenvallers worden niet automatisch opgevangen door extra bezuinigingen. Een systematiek waar we in het verleden enorm van geprofiteerd hebben.Wat wil nu het geval. Het kabinet dat haar bestaan aan de heer Zalm te danken heeft, gooit diezelfde heer Zalm overboord, althans zijn norm. Stank voor dank? Het kabinet verlaagt de lasten voor huishoudens volgend jaar met 2,5 miljard extra. De totale lastenverlichting voor gezinnen komt daarmee volgend jaar op 4,4 miljard euro. Op zich natuurlijk prima, en ik begrijp de vreugde van het kabinet, na alle zware jaren van crisis en herstel van de economie. Maar vz, het begrotingsoverschot loopt, mede door dit cadeautje aan de burgers, terug van 1,2 procent van het BBP naar 0,3 procent. En voor het eerst sinds 1994, het begin van de ‘Zalmnorm’, laat het kabinet welbewust de eigen begrotingsregels los: zowel bij de uitgaven als bij de inkomsten worden de vastgestelde plafonds en kaders overschreden. Deels om het pensioen- en klimaatakkoord mee te bekostigen, maar ook om het miljardencadeau aan de burgers mee te financieren. En wellicht wordt er straks ook nog geleend om een investeringsfonds op te zetten.Dit heb ik ook aangekaart tijdens de APB. De MP probeerde zich hieruit te redden met een voor mij splinternieuwe term: kadercorrecties. Leuk, maar niet overtuigend. Daarom de volgende vragen over de lastenverlichting.

Klopt het dat daarmee de vastgestelde kaders en normen worden overschreden? Mag ik constateren, of moet ik constateren, dat daarmee de Zalm-norm is losgelaten?

Naast de lastenverlichting wordt er ook behoorlijk geld gestopt in andere zaken. Ik denk aan het klimaat, aan de aanpassing van de stikstofgehalte, aan extra geld voor het onderwijs.

Wil de minister ons een optelsom geven van alle extra uitgaven sinds de presentatie van de Miljoenennota op de 3e dinsdag van september? En hoe deze extra uitgaven gedekt zijn? Of zijn dit extra Kadercorrecties?

Het is mij te makkelijk om de regering alleen maar te kapittelen over uitgaven. Ik wil ook graag een paar suggesties doen om gelden binnen te halen. Financien komen binnen door belastingen, sociale premies en door bijvoorbeeld boetes. Met die inkomsten moet allerlei voorzieningen betaald worden, waar burgers gebruik van kunnen maken. Maar er is ook inzet van middelen waar een opbrengst tegenover kan staan. Ik denk aan de exorbitante kosten voor evenementen, waar massaal politie bij wordt ingezet. Bekend voorbeeld zijn allerlei risico-voetbalwedstrijden. Maar een ander simpel voorbeeld werd ons aangereikt door minister Grapperhaus. Hij meldde onlangs bij het debat over de staatswiet dat er zo’n 1100 dance-feesten per jaar worden georganiseerd. Dat kost heel veel politie-inzet, onder andere omdat er veel pillen geslikt worden, met alle gevolgen van dien. De SGP stelt voor om de kosten voor extra politie-inzet te verhalen op de organisatie, zodra duidelijk is dat er bij een dergelijke bijeenkomst verboden middelen worden gebruikt of tegen de wet wordt gehandeld. Meer algemeen: de gebruiker betaalt als de wet wordt overtreden.

Is de regering bereid om bij allerlei festiviteiten waar consumenten geld voor betalen, en waar exorbitante inzet van politie wordt gevraagd, te bezien of kosten daarvoor verhaald kunnen worden op de organisatie van dergelijke evenementen?

Ter afronding. De minister heeft de ambitie om de samenleving verantwoord door te geven aan de jongere generaties. Hij had het over de Jozef-economie. Ik hoop op een Jozef-taks. En ik ben benieuwd of de minister en de staatssecretaris een antwoord geven in de geest van Jozef. Ik zie daar naar uit!

Op de bres voor unieke Nederlandse meetstandaarden

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 19-11-2019 10:55

Door Eppo Bruins op 19 november 2019 om 10:16

Op de bres voor unieke Nederlandse meetstandaarden

Hoe weet je of jouw weegschaal, jouw thermometer of jouw meetlint klopt? Het product dat je koopt is geijkt: een gram is precies een gram, een graad Celsius is precies een graad Celsius en een meter is precies een meter

Dat ijken (kalibreren met een mooi woord) van producten gebeurt aan de hand van meetstandaarden, die nauwkeurig beheerd worden door een kalibratieinstituut en al die kalibratieinstituten samen ijken hún meetstandaarden weer aan het nationale metrologie instituut van Nederland: het Van Swinden Laboratorium (VSL), dat wereldwijd haar standaarden en de manier waarop die beheerd worden weer afstemt met andere nationale metrologie instituten. Zo is overal ter wereld de meter, de gram, de ampère of de graad Celsius even groot. En dus kunnen Nederlandse technische bedrijven hun producten wereldwijd verkopen.

Het VSL is niet zo lang geleden verkocht aan TNO die het weer verkocht heeft aan een investeerder ‘First Dutch’. Een commercieel investeerder heeft een heel andere focus en winstgevendheid speelt natuurlijk een belangrijke rol in de overwegingen.

De ChristenUnie maakt zich zorgen dat de kwaliteit van het metrologisch werk minder belangrijk wordt dan de winstgevendheid. Bovendien bestaat de kans dat de bij het VSL werkzame specialistische wetenschappers zullen vertrekken. Technische bedrijven en instituten merken dat de veranderde omstandigheden er nu al toe leiden dat kalibraties voor luchttemperatuur en luchtvochtigheid niet meer uitgevoerd kunnen worden. Hierdoor kunnen andere kalibratielaboratoria hun meetstandaarden niet meer door het VSL laten ijken waardoor zij op hun beurt hun klanten niet meer (op tijd) kunnen voorzien van gekalibreerde meetmiddelen. Nederlandse technische bedrijven lopen hiermee het risico hun apparatuur niet meer te kunnen ijken, waardoor de export van hightech producten gevaar loopt. Nationale metrologie instituten in andere landen laten vaak hun binnenlandse klanten voorgaan, waardoor lange wachttijden voor Nederlandse bedrijven kunnen ontstaan.

Achtergrond

In de Metrologiewet (2006) is opgenomen dat de Minister van Economische Zaken (EZ) “één in Nederland gevestigde instelling aanwijst die tot taak heeft zorg te dragen voor het verwezenlijken en beheren van de nationale meetstandaarden”. Deze meetstandaarden dienen het openbaar belang en zijn relevant voor onder meer eerlijke handel, wetenschap en industrie. Van Swinden Laboratorium (afgekort VSL) in Delft is door de Minister aangewezen als de instantie die verantwoordelijk is voor de uitvoering van deze taak. Via een overeenkomst heeft VSL zich verplicht de nationale meetstandaarden in stand te houden met de daarbij behorende faciliteiten om die standaarden te ijken. De manier waarop dit wordt uitgevoerd is omschreven in de jaarlijks af te sluiten overeenkomst betreffende het meetstandaarden-beheer.

De stap om het VSL te verkopen aan een commerciële partij is volgens de ChristenUnie onverstandig geweest. De meetopstellingen en standaarden van het VSL zijn vitale infrastructuur voor de economische bedrijvigheid en de handel in ons land. In de afgelopen 10 jaar hebben enkele andere landen hun metrologie instituut geprivatiseerd, maar men is hier met rasse schreden op teruggekeerd. De overheid zou weer controle moeten krijgen over het beheer en behoud van de unieke apparatuur van het instituut, en ook behoud van de specialistische kennis van de VSL-medewerkers is een onderwerp waar de overheid zich actiever mee zou moeten kunnen bemoeien. De afgelopen maanden heeft de ChristenUnie schriftelijke vragen gesteld over het in gebreke blijven van het VSL bij het kalibreren van luchttemperatuur en luchtvochtigheid. Ook heeft een meerderheid van de Tweede Kamer ingestemd met de eis van de ChristenUnie dat staatssecretaris Mona Keijzer jaarlijks moet rapporteren over hoe zij de fundamentele kennisbasis van het VSL in stand houdt.