Nieuws van politieke partijen in Nederland over ChristenUnie inzichtelijk

114 documenten

Dankbaar voor concrete resultaten van versoepeling kinderpardon

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 12-04-2019 16:21

Door Joël Voordewind op 12 april 2019 18:20

Dankbaar voor concrete resultaten van versoepeling kinderpardon

Wat een mooi nieuws voor Nemr en zijn gezin! Na al die jaren onzekerheid, kregen ze vorige week het bericht dat ze mogen blijven in Nederland. Hij en ook anderen zoals Hayarpi Tamrazyan kunnen verder bouwen aan hun leven. Opnieuw hoop vinden voor de toekomst.

Naast deze twee kan ik nog vele andere kinderen en jongeren noemen, voor wie in deze periode een positief besluit valt op basis van de nieuwe afspraken van het kinderpardon.

In de afgelopen jaren sprak ik met hen en anderen die soms al jaren onzekerheid verkeren. Hun leven stond stil. Dat terwijl er vaak schrijnende omstandigheden waren die wat betreft de ChristenUnie aanleiding genoeg vormden om hen te laten blijven. Hun situatie hebben we na de nieuwe afspraken over het kinderpardon kunnen veranderen. Daar zijn we dankbaar voor.

Maar we weten nu al dat in de toekomst ook asielzoekerskinderen in schrijnende omstandigheden zullen zitten. Soms zijn dat omstandigheden die niet te vatten zijn in regels op papier. Dan is het nodig dat iemand echt kijkt naar de situatie van het kind zelf.

Daarom ben ik nu ook blij met de uitwerking van de afspraken voor het kinderpardon voor de toekomst. Dat kan hoop bieden aan kinderen die in de toekomst veiligheid, hoop en toekomst zoeken in Nederland.

Tot nu toe werd pas aan het einde van de procedure als alles al geprobeerd was, gekeken of een situatie schrijnend is. De discretionaire bevoegdheid. Het was een veiligheidsventiel, maar het had iets geks dat die onzekerheid onnodig lang bleef bestaan.

In de afspraken die vandaag door de staatssecretaris naar de Tweede Kamer zijn gestuurd, is dat aangepast.

Dat betekent dat er al direct bij de eerste procedure een beroep kan worden gedaan op schrijnende omstandigheden en dat de directeur van de IND de mogelijkheid heeft om op basis daarvan asiel toe te kennen. Dus niet langer aan het einde van de rit, maar aan het begin en dus tijdens de hele eerste asielaanvraag en het eventuele hoger beroep is dit een criterium. Andere partijen drongen erop aan dat die discretionaire bevoegdheid aan het einde van de procedure kwam te vervallen. Wat ons betreft was dat geen noodzaak, maar samen met de zorgvuldige blik aan het begin zien we het als winst en dus een stap vooruit.

Daar komt vandaag nog iets bij. De Raad van State heeft nog een verstandige aanvulling voorgesteld om echt te zorgen dat deze kinderen recht wordt gedaan. Ook na de eerste procedure blijft er altijd de mogelijkheid bestaan dat omstandigheden zo uitzonderlijk zijn en misschien wel veranderen dat de diensten de mogelijkheid hebben om gebruik te maken van - zoals dat ambtelijk heet - eigen beoordelingsruimte of inherente afwijkingsbevoegdheid.

Al die ontwikkelingen van de laatste weken zijn voor mij en voor ons als fractie reden om dankbaar te zijn. We zien dat we met onze inzet nu recht kunnen doen aan de gezinnen die klem zitten. Maar ook omdat we vertrouwen hebben dat deze regels ruimte bieden voor mensen in nood die zich in de toekomst zullen melden. Bovendien hebben we ook af kunnen spreken dat de IND meer capaciteit krijgt zodat er hopelijk voorkomen kan worden dat kinderen langer dan vijf jaar moeten wachten op een besluit. Hoe sneller er duidelijkheid is hoe beter!

Het is hiermee echt niet klaar. Er komen nog genoeg moeilijke discussies aan over de vraag hoe we in Nederland met mensen in nood omgaan. Daarin blijft het kompas van de ChristenUnie dat we in de politiek recht willen doen aan kwetsbaren zoals de vreemdeling, wees en weduwe. Daarin willen we iets van het Koninkrijk van God laten zien. In dat licht ben ik vandaag dankbaar dat Nederland iets barmhartiger wordt en dat we daar een verschil in konden maken.

Op 25 mei gaan de deuren van de ...

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 11-04-2019 12:56

Op 25 mei gaan de deuren van de Tweede Kamer open voor de gasten van de ChristenUnie! :) Neem plaats in de plenaire zaal, volg een rondleiding of ga in gesprek met onze Tweede Kamerleden. Je bent van harte welkom! Er zijn maar een beperkt aantal plaatsen, en elk jaar zit het weer vol, dus wees er snel bij! Kijk op https://www.christenunie.nl/opendag voor meer informatie.

Een hoopvol perspectief

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 10-04-2019 13:29

Door Gert-Jan Segers op 10 april 2019 15:25

‘Ik heb prostituees gesproken die zeggen dat ze vrijwillig werken, maar zij hadden altijd een achtergrond van misbruik of verslaving. Het was geen weloverwogen beroepskeuze. Vrijwel altijd begon het met een uitbuitingssituatie’, zei Willemijn de Jong van burgerinitiatief Exxpose deze week in de Volkskrant.

Ze biedt de Tweede Kamer vandaag 40.000 handtekeningen aan om te pleiten voor strafbaarstelling van het kopen van seks. Daarmee zetten deze bevlogen jonge mensen het lot van (vooral) uitgebuite vrouwen nog hoger op de politieke agenda. Juist vanuit de feministische hoek is de kritiek op gedwongen prostitutie en mensenhandel steeds scherper geworden. En terecht!

Toen prostitutie onder het paarse kabinet werd gelegaliseerd, leek de kritische houding van de voorgangers van de ChristenUnie kansloos. Inmiddels zie ik dat overal veranderen: landelijk, lokaal en zelfs Europees. Nederland is van de roze wolk gevallen en laat eindelijk de illusie los dat prostitutie alleen maar vrij en vrijwillig is. Daarmee is er weer een hoopvol en waardig perspectief voor deze vrouwen mogelijk.

Dit kabinet werkt nu op ons aandringen aan een pooierverbod, een vergunningplicht, uitstapprogramma’s en bestrijding van mensenhandel door betere samenwerking met buitenlandse diensten. De agenda is duidelijk: de afschuwelijke misbruiksituaties in de prostitutie moeten uitgebannen worden. Wat ons betreft een cruciale tussenstap om vrouwen die vast zitten in de ellende van moderne slavernij een hoopvol perspectief te bieden. Ik dring ook geregeld bij staatsecretaris Harbers aan om hier niet mee te dralen, maar snel stappen te zetten om uitgebuite vrouwen en mannen nog meer te hulp te komen.

Middenin die landelijke discussie is het inspirerend om te horen wat er lokaal al gebeurt. Hoe er concrete stappen worden gezet. Hoe lokaal hoop wordt geboden aan vrouwen.

Vorige week sloot de tippelzone in Groningen. Eindelijk!

Ik bezocht deze plek eens met de lokale politie en heb er geregeld over gesproken met Ineke van Buren van het Leger des Heils die daar hulp verleende. Het was werkelijk een hel op aarde. Verslaafde vrouwen boden hun lichaam aan voor een paar euro’s die ze nodig hadden om hun verslaving te onderhouden. Het was een afgesloten terrein met een hek er omheen waar mannen met een auto doorheen reden op zoek naar goedkope seks. Zo cynisch.. Zo mensonterend..

Onze huidige ChristenUnie-wethouder in Groningen Inge Jongman heeft zich tijdens haar jaren als raadslid ingezet om deze plek te sluiten. Ze vertelde hoe een bezoek van burgemeester Peter den Oudsten een belangrijk moment was. Hij zag hoe een zwangere vrouw haar lichaam aanbood. Mensonterend vond hij het, en terecht.

Daardoor kwam er ruimte voor sluiting en Inge kreeg het voor elkaar dat de sluiting van dit gebied in het coalitieakkoord kwam. Vorige week was het zover. Deze mensonterende plek ging dicht.

Maar - zo vertelt Inge - dan is het niet klaar. Juist dan begint de zorg voor deze kwetsbare vrouwen. Want juist dan hebben ze een hoopvol perspectief nodig. Nu is er ruimte om hen de vraag te stellen: wat is je droom, wat is je wens?

Groningen opende een inloop huiskamer waar vrouwen met al hun vragen en problemen terecht kunnen bij hulpverleners van het Leger des Heils. Er is een team dat actief persoonlijke begeleiding en een zorgplan voor elke vrouw aanbiedt. Er is hulp om van drugsverslavingen af te komen en hulp bij problemen op het gebied van schulden en huisvesting. En binnenkort openen bevlogen vrijwilligers van een burgerinitiatief een opvanghuis waar vrouwen op adem kunnen komen. Het zijn vrouwen die uit een kwetsbare situatie komen. Hulpverleners geven aan: ‘we houden ze in het oog en in het hart’.

De periode na de sluiting is een moeilijke en onzekere weg voor deze vrouwen. Ze verdienen de steun van de samenleving. Door het faciliteren van een tippellocatie op een bedrijventerrein bleef te lang het maatschappelijke idee van ‘moet toch kunnen’ en de illusie van ‘vrijheid, blijheid’ in stand. Dat tij is nu gelukkig eindelijk gekeerd, mede door de inbreng van de ChristenUnie-fractie. Er wordt hard gewerkt aan een hoopvol perspectief voor deze vrouwen.

En naast die landelijke en lokale beweging, gebeurt er internationaal ook veel. Een maand geleden stond er in de Europese media een oproep van de Zweedse en Franse ministers van Buitenlandse Zaken om het betalen voor seks strafbaar te stellen. Twee belangrijke Europese landen zetten de rechten van uitgebuite vrouwen voorop en willen hen een hoopvol perspectief bieden. Keihard nodig dat ook Europees gezien mensen de illusie loslaten.

Op al die gebieden zijn er dingen in beweging. We zien zaken veranderen die decennia lang onhaalbaar leken. Maar nu komt het erop aan om door te gaan. Lokaal met de inzet van mensen als Inge, landelijk met steun van bevlogen mensen zoals die achter het burgerinitiatief Exxpose en zelfs Europees met steun van andere landen.

Natuurlijk is realisme op zijn plek. Het is een lange weg en de illusies die in decennia zijn opgebouwd, worden niet snel losgelaten. En toch, ik zie dat er dingen gebeuren. Ik geloof dat er veel meer kan en zal gebeuren om perspectief te geven aan deze kwetsbare vrouwen.

Werkelijk een hoopvol perspectief.

Meer ambitie nodig voor OV in de regio

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 04-04-2019 10:34

Door Nico Drost op 4 april 2019 12:30

Meer ambitie nodig voor OV in de regio

De ov-plannen van staatssecretaris Van Veldhoven van Infrastructuur voor het OV in Nederland in 2040 schieten tekort voor de regio’s buiten de Randstad. We vragen de staatsecretaris aan om meer ambitie te tonen. De reistijd tussen de verschillende delen van ons land en zeker de reistijd tussen de Randstad en Noord-Nederland moet omlaag.

Vandaag bespreekt de Tweede Kamer het ‘Toekomstbeeld OV 2040’ waarin de ambities voor het OV in Nederland worden geschetst. Het is erg goed dat er zo’n visie ligt met het doel om echt een sprong te maken op OV-gebied. De mobiliteit groeit en het spoor moet aangepast worden om dat mogelijk te maken. Die urgentie ziet deze staatssecretaris ook.

Ik vrees echter dat de ambities voor de regio ondersneeuwen. Toen ik de kaartjes zag met de verbeterde spoorverbindingen , schrok ik wel. De ambities lijken te stoppen bij Zwolle. Ik weet dat veel inwoners van de noordelijke provincies dat gevoel delen. De stad Groningen en de spoortafel Noord-Nederland hebben veel behoefte aan versnelling. De staatsecretaris moet zorgen dat Noord-Nederland verbonden blijft. Er zijn goede ambities voor de lange termijn voor de regio, maar we mogen niet het risico lopen dat het vooral mooie toekomstdromen zijn.

Kortere reistijd tussen Randstad en Noord-Nederland moet prioriteit krijgen.

Concreet vraag ik vandaag om snel stappen te zetten om de reistijdverkorting tussen de Randstad en de landsdelen te realiseren. Dat betekent bijvoorbeeld dat de reistijd tussen Groningen en de Randstad snel korter wordt. Een succesvolle testrit liet al zien dat het echt niet lang hoeft te duren. Ook de ambities en voor de verbindingen met Zeeland mogen sneller gestalte krijgen. Wat de ChristenUnie betreft gaat de staatsecretaris nog voor het einde van dit jaar met de provincies en andere betrokken overheden om de tafel om maatregelen te nemen. De provincies spreken nu over hun coalitieakkoorden en dat biedt concrete kansen. Deze trein moet in beweging komen!

‘Vrede zoeken, recht doen’, ook in Europa

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 03-04-2019 13:53

Door Stieneke van der Graaf op 3 april 2019 15:42

‘Vrede zoeken, recht doen’, ook in Europa

Nu mijn zwangerschapsverlof is begonnen, vind ik even de tijd om terug te blikken op een thema dat me de laatste maanden veel heeft bezig gehouden. Het is voorlopig mijn laatste blog omdat ik me de komende maanden mag richten op het nieuwe leven dat we mogen verwachten, maar ik kijk er naar uit om bij terugkeer in de Kamer weer met dit thema bezig te gaan. Het is iets dat ons allemaal raakt.

Rechters die worden benoemd omdat deze loyaal zijn aan de regering, wijzigingen aan het kiesstelsel ten behoeve van de zittende regering, een ombudsman die te maken krijgt met een lastercampagne, journalisten die onder druk staan en een universiteit die haar vergunning kwijt raakt. Het zijn enkele nieuwsberichten uit Polen en Hongarije, onze mede EU-lidstaten. Deze en andere zorgen, waren voor de commissie Europese Zaken van de Tweede Kamer aanleiding om mij te benoemen als rapporteur voor de rechtsstatelijkheid in de Europese Unie.

Rechtsstatelijkheid is een mond vol. We hebben het dan over de kern van de rechtstaat, over de instituten die cruciaal zijn voor het functioneren van de democratie. Denk aan de rechterlijke macht, het functioneren van de parlementaire democratie, de media, het maatschappelijk middenveld of het onderwijs. Wanneer die instituten onder druk staan, dan staat de rechtsstaat onder druk. Dan staat de manier van samenleven die we in Europa zo belangrijk vinden onder druk. Dan staan de vrede en het recht onder druk.

De ChristenUnie ziet Europa als een waardengemeenschap. Dat komt juist tot uitdrukking in de rechtsstaat. De waarden waarop de Unie berust, zijn eerbied voor de menselijke waardigheid, vrijheid, democratie, gelijkheid, de rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten, waaronder de rechten van minderheden. Dat bindt ons en daar moeten we pal voor staan en elkaar op (durven te) bevragen.

Aanleiding genoeg om onderzoek te doen en daarvoor ook af te reizen naar Polen. Daar had ik diepgaande gesprekken. Parlementsleden vertelden over hun zorgen, rechters en officieren van justitie vertelden hoe ze belet worden om hun werk te doen of zelfs hun baan verliezen. We spraken ook met leden van de regering die de maatregelen hebben doorgevoerd waardoor er meer politieke invloed is gekomen op het benoemen van rechters. Het waren stevige maar ook goede gesprekken. Mijn conclusie is dat de scheiding der machten onder druk staat. Dat is een belangrijke basis voor de rechtsstaat en dus is er genoeg reden om de vinger aan de pols te houden. Bij het toetreden van nieuwe landen tot de Europese Unie kijken we hier nauwkeurig naar, maar als landen eenmaal ‘binnen’ zijn, lijken ze het minder strikt te nemen. Dat moeten we niet laten gebeuren.

Er dreigt een kantelmoment waarbij de rechtsstaat niet meer goed functioneert. Dit heeft natuurlijk in de eerste plaats impact in de landen zelf, maar het raakt ook aan de fundamentele waarden van de Europese Unie en daarmee direct aan het vertrouwen tussen lidstaten. We leveren nu bijvoorbeeld geen verdachten meer uit aan Polen. Een extra reden om er ook vanuit Nederland mee bezig te zijn. Op dit moment lopen er via de Europese Unie procedures tegen Polen en Hongarije op het gebied van de rechtsstaat. Ik heb de indruk dat een land als Polen calculerend met zo’n procedure omgaat. Ze rekenen erop dat er voor de verkiezingen niets gebeurt en dat andere EU-lidstaten hen zullen steunen. We moeten nog afwachten waar de procedure uiteindelijk toe leidt, maar ik pleit er voor om nieuwe middelen te vinden.

In mijn rapport bepleit ik dat de Tweede Kamer en Nederland hierin een rol innemen. Heel concreet stel ik voor om vanuit het parlement de dialoog aan te gaan met parlementsleden uit andere EU lidstaten. Iets dat ik deed tijdens mijn bezoek, maar dat kan vaker en intensiever. Daarnaast adviseer ik de regering om maatschappelijke organisaties te steunen die zich met deze thema’s bezig houden in andere EU lidstaten. Maar het meest belangrijke nu is dat EU lidstaten een systeem ontwikkelen om onderling een periodieke check-up te organiseren van de rechtsstaat. Dan kunnen landen onderling zelf ook vanuit gelijkwaardigheid in gesprek en ligt het niet louter bij de Europese commissie om landen tot de orde te roepen, hoewel de Commissie hier wel een rol in heeft als hoedster van de verdragen. Eerder al deed ik een voorstel hiertoe dat kon rekenen op steun van de Kamer en de regering werkt er momenteel aan samen met onder andere België en Duitsland.

Dit zal ook betekenen dat wij bevraagd worden op de keuzes die Nederland maakt en dat juich ik toe. Dat onderlinge gesprek kan ons helpen om de rechtsstaat nog beter te maken. We moeten ook altijd kritisch naar het functioneren van de rechtsstaat in ons eigen land kijken, bijvoorbeeld waar het gaat om het waarborgen van de toegang tot het recht, waar we momenteel ook over discussiëren in de Tweede Kamer.

Als jurist liggen deze thema’s me nauw aan het hart en vind ik het erg belangrijk dat deze aandacht er is van ons parlement en de regering voor de rechtstaat. Mijn motivatie gaat wel dieper. Want ik nam deze rol op me omdat ik me gemotiveerd weet door de woorden van het nieuwe beginselprogramma van de ChristenUnie. Dat heeft de mooie titel ‘Vrede zoeken, recht doen’.

Die opdracht neem ik serieus en ik geloof dat de Europese waardengemeenschap die we willen zijn, juist ook op deze punten concreet wordt. Juist vanuit die waarden moeten we zorgen dat Europa een samenleving van vrede en recht is en blijft. Dat doen we voor inwoners van de EU lidstaten, voor Nederlanders en juist ook voor de volgende generaties. Met dat besef neem ik nu tijdelijk afscheid voor mijn zwangerschapsverlof, maar ook vol motivatie om weer terug te komen om dit werk op te pakken.

Meer lezen?

Mijn bijdrage aan het debat over de forensische zorg en de casus Michael P.

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 03-04-2019 12:29

Door Nico Drost op 3 april 2019 14:25

Mijn bijdrage aan het debat over de forensische zorg en de casus Michael P.

Voorzitter, ook ik wil namens de ChristenUnie mijn bijdrage beginnen met woorden van medeleven voor de nabestaanden van Anne Faber en andere betrokkenen. De bevindingen van de rapporten moeten voor u een grote schok zijn en wellicht wonden opnieuw of verder openen. Ik wil u in dat licht ook veel sterkte toewensen.

De rapporten die we vandaag bespreken roepen in ons land veel vragen en emoties op. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom zat deze man niet achter slot en grendel? Waarom liep hij na 7 jaar al buiten rond terwijl hij tot 12 jaar veroordeeld was? Hoe kan het dat een veroordeelde zedendelinquent er voor kan kiezen om z’n eigen dossier te censureren? En, in het bijzonder voor de mensen in Den Dolder, zijn wij wel veilig op straat? Ik hoop daarom dat de minister in zijn beantwoording niet alleen ingaat op de vragen vanuit de Kamer maar ook op deze vragen uit de samenleving.

De ChristenUnie is al jaar en dag een voorstander van rechtvaardige straffen, streng straffen zelfs, in geval van seksueel geweld. Maar daarbij ook op een goede manier rekening te houden met de terugkeer van veroordeelden in onze samenleving. Ik vind het dan ook van belang oog te hebben voor het complexe werk dat medewerkers in de forensische zorg doen en de moeilijke afweging die zij dagelijks moeten maken tussen het belang van behandeling en resocialisatie enerzijds en het risico op recidive en maatschappelijke veiligheid anderzijds. Zou de minister in zijn beantwoording ook op deze afweging willen ingaan, en zijn beoordeling van de fouten die in deze zaak op dit punt zijn gemaakt?

In die complexe uitvoeringspraktijk moeten we ook benoemen wat er fout is gegaan, in het bijzonder in deze zaak. Ik ga op een aantal punten nader in.

TBS

Michael P. kon als pleger van een ernstig zedendelict tbs ontlopen, door te weigeren mee te werken aan onderzoek. Dat valt moeilijk te verteren voorzitter. De minister heeft maatregelen in gang gezet, bijvoorbeeld als het gaat om verduidelijken van de mogelijkheden voor rechters om weigerende observandi tbs te geven en het kansrijker maken van de observatieperiode, maar wat gaat dit nu concreet betekenen? En leiden de maatregelen er toe dat een rechter in een geval als dat van Michael P. in de toekomst wel tbs zal kunnen geven?

Overdracht

Een tweede punt. Bij de overdracht van de PI Vught naar FPA Den Dolder werden fouten gemaakt. De behandelaars in Den Dolder kregen telefonisch een te rooskleurig verhaal te horen en kregen niet tijdig de beschikking over het strafdossier van Michael P. dat vanwege privacybezwaren ook nog onvolledig was. Daarbij werd verzuimd om goedkeuring te vragen voor het resocialisatietraject wat in Den Dolder werd voorzien.

Voorzitter kan de minister ingaan op de vraag waarom in dit geval geen gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om volledige dossieroverdracht als voorwaarde te stellen voor overplaatsing en bij hoeveel gevallen die aanspraak op privacy jaarlijks wordt gemaakt?

En hoe beoordeelt de minister de constatering van de Inspectie voor Justitie en Veiligheid dat een volledige intake in het FPA zelden gebeurt omdat de financieringssystematiek hierin niet voorziet. Wordt dit meegenomen in de besteding van de middelen die afgelopen zomer beschikbaar zijn gesteld?

Toekennen van vrijheden

Dan de toekenning van vrijheden. De OVV-conclusie luidt dat de eerste stappen van Michael P. in vrijheid niet het resultaat waren van een weloverwogen, gezamenlijke beslissing van alle betrokken partijen, maar van een routinematig uitgevoerde administratieve procedure. Kan de minister hierop reflecteren en daarbij ook ingaan op de rol van de Divisie Individuele Zaken die namens de minister besloot?

Daarin wil ik ook breder kijken. Zijn deze signalen nu pas bekend geworden of waren er eerder vergelijkbare signalen over de tekortkomingen in het stelsel ‘Overige forensische zorg’ (niet zijnde tbs)? Zo ja, wat heeft de minister hiermee gedaan? En zijn meer gevallen bekend waarbij iemand tijdens zijn of haar verblijf in een FPA een zwaar misdrijf pleegde? En heeft u op tijd de vrijheden van de 24 gedetineerden, waarover u in uw brief spreekt, ingetrokken, was daar niet eerder een moment voor?

De minister heeft nu een flink aantal maatregelen aangekondigd. De ChristenUnie vindt het van groot belang dat die maatregelen niet betekenen dat er enkel meer administratieve handelingen komen en vinkjes worden gezet, maar dat we ook echt in de uitvoeringspraktijk die gewenste verandering terugzien. Voorzitter, hoe gaat de minister daar zorg voor dragen?

Verantwoordelijkheid

Tot slot. De fractie van de ChristenUnie komt op basis van deze, en de andere beschreven fouten, tot de verdrietige conclusie dat de moord op Anne Faber wellicht voorkomen had kunnen worden. Dat de minister, volgens de door hen aan ons verstuurde brief, aan de familie de verantwoordelijkheid als overheid heeft erkend en ook excuses heeft aangeboden is daarom voor ons een belangrijke stap. Zou de minister dat ook hier in de Kamer willen herhalen?

En op welke manier kan de minister op een geloofwaardige en adequate manier uitvoering geven aan de aangekondigde maatregelen?

De nieuwe - en veelgelezen - column ...

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 02-04-2019 09:37

De nieuwe - en veelgelezen - column van Gert-Jan Segers 👇 ''Het is een patroon in mijn leven waarvan ik blij ben dat het zo diep is ingesleten. Het brengt me steeds weer op de wekelijkse bijeenkomsten met mensen die ik niet heb uitgezocht, die niet per se mijn vrienden zijn, die soms karakters hebben waarvan ik niet wist dat ze bestonden, maar met wie ik mijn diepste hoop en mijn grootste liefde deel.''

Leve de kerk! (Column ND)

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 02-04-2019 06:26

Door Gert-Jan Segers op 2 april 2019 08:24

Ik weet het. De mensen die je het meeste kunnen teleurstellen, zijn de mensen van wie je de hoogste verwachtingen had. Daarom komt een ruzie in je kerk vaak harder aan dan een botsing op je werk.

Vorige week zat ik nog tegenover een man die met tranen in zijn ogen vertelde over een conflict met een voorganger dat hij jaren geleden had gehad en dat nog niet is bijgelegd. Het was een tere wond. Er zijn ook weinig conflicten pijnlijker, verwarrender en onverzoenlijker dan de conflicten waarbij je allebei God erbij haalt.

Bij conflicten heb ik sowieso de neiging een blokje om te gaan, maar bij kerkelijke conflicten krijg ik trek in een ruimtereis. Het zal ermee te maken hebben dat mijn vader als voorganger zelf het meest geleden heeft aan de soms moeizame contacten met sommige kerkelijke superieuren en dat ik zijn vroege sterven daar niet los van kan zien. Ik ken de pijn.

En toch. Zelden heb ik een zondagse kerkdienst overgeslagen. Het is een patroon in mijn leven waarvan ik blij ben dat het zo diep is ingesleten. Het brengt me steeds weer op de wekelijkse bijeenkomsten met mensen die ik niet heb uitgezocht, die niet per se mijn vrienden zijn, die soms karakters hebben waarvan ik niet wist dat ze bestonden, maar met wie ik mijn diepste hoop en mijn grootste liefde deel.

Het is dat wonderlijke en wereldwijde concept dat al 2000 jaar meegaat. Het schept een verbondenheid – tussen jong en oud, tussen rijk en arm, tussen blank en gekleurd, tussen hoog- en laagopgeleid – die in een tijd van identiteitspolitiek en toenemende culturele apartheid menselijkerwijs niet mogelijk lijkt.

In Egypte zei een Japanse vriendin tegen ons: ‘Ik ben jaloers op jullie, want waar in de wereld jullie ook zijn, er is altijd een kerk waar je naartoe kunt gaan.’ Gek dat een niet-christen je daarvoor de ogen moet openen. Want ik realiseerde het me toen pas goed. Net gearriveerd in een cultuur die me bevreemdde en met een taal die ik nog niet kende, voelde ik me verloren. Totdat ik in de kerk zat. Daar hing het kruis, dat ik zo goed kende en werd brood gebroken, wijn geschonken en was ik opeens weer kind aan huis.

Waar ter wereld ik ook kom, ik ga altijd op zoek naar een lokale kerk en altijd beland ik tussen mensen met wie ik – bij alle culturele, etnische, linguïstische verschillen die je maar kunt bedenken – het meest dierbare deel. Leve de kerk!

Pas bedacht ik ook hoeveel we in de kerk eigenlijk aan elkaar vertellen. In onze kerkelijke gemeente hebben mensen de gelegenheid om gebed te vragen voor wat hen bezighoudt. De openheid waarmee – soms met tranen in de ogen – over huwelijksverdriet en -vreugde wordt gesproken, over hoop en wanhoop bij ziekte, over tekortkomingen en meevallers, het raakt me iedere keer.

Juist omdat ik weet hoe schaars die momenten buiten zijn. Ik herinner me talloze persoonlijke gesprekken die ik heb gevoerd op de talloze kringen waarbij ik ben aangeschoven. Ik ken – behalve mijn gezin en familie – geen plek waar zo veel lief en leed gedeeld wordt en zeg ook daarom: leve de kerk!

Er zijn ook weinig verbanden die zo veel mensen zozeer kunnen aanmoedigen om belangeloos het goede te doen. Wekelijks wordt er geld ingezameld onder de mensen die overhebben en wekelijks wordt er uitgedeeld onder de mensen die tekortkomen.

Er is een constante stroom van mensen die vanuit de kerk naar buiten gaan om te helpen bij de voedselbank in de buurt, om de samenleving te dienen in de politiek, vrijwilliger te worden bij een weeshuis in Calcutta. Onder hen zijn er talloze mensen die hun hele leven geven aan naastenliefde en – anders dan Moeder Teresa of Dietrich Bonhoeffer – naamloos sterven.

Maar het allermooiste en het allerbeste wat de kerk doet, is het doorfluisteren van het verhaal van die ene Man. Hij deed niets anders dan goed, stelde nooit iemand teleur, bleek altijd te vertrouwen, keek altijd om naar die ene waar niemand naar omkeek. Hij spreidde zijn armen aan het kruis, zodat we – waar ter wereld we ook aanschuiven en hoe we er ook aan toe zijn – altijd zullen zien hoeveel Hij van ons houdt.

Wat voor kleine krabbelaars die kerkmensen soms ook zijn, de kerk is de drager van het evangelie. Het verhaal van de Man van wie we het moeten hebben. En alleen daarom al: leve de kerk!

(Deze column verscheen vandaag ook in het Nederlands Dagblad​)

Na het succes van de reisgids ...

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 01-04-2019 08:27

Na het succes van de reisgids 'Egypte door in 7 jaar' komt de ChristenUnie met haar volgende bestseller: 'De lekkerste recepten met meloen', door dr. Eppo Bruins. Nu te koop bij de betere boekhandel! 🍉

📺 Kijktip: morgenochtend is Gert-Jan ...

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 30-03-2019 14:33

📺 Kijktip: morgenochtend is Gert-Jan Segers te gast bij Hour of Power NL