Nieuws van politieke partijen in Nederland over ChristenUnie inzichtelijk

497 documenten

Opgroeien zonder armoede in Caribisch Nederland

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 18-06-2021 16:07

Door Don Ceder op 18 juni 2021 om 18:01

Opgroeien zonder armoede in Caribisch Nederland

Elk kind in Nederland moet zonder armoede kunnen opgroeien. Dat zou een vanzelfsprekendheid moeten zijn, maar is helaas nog niet het geval. Dan denk ik aan armoede hier in Europees Nederland, maar ook overzees, in Caribisch Nederland. Dertig procent van de bewoners op de eilanden Bonaire, Sint-Eustatius en Saba leeft namelijk in armoede. Dat is onaanvaardbaar. Deze week sprak ik in de Tweede Kamer erover.

Extra pijnlijk is namelijk de grote ongelijkheid tussen Caribische Nederlanders en Europese Nederlanders. We zijn één land, waarbij het Rijk de verplichting heeft om alle Nederlanders gelijk te behandelen. En toch krijgt een kind dat opgroeit in Caribisch Nederland met een andere kant van het Rijk te maken dan een kind uit Europees Nederland. Heeft een kind uit het Caribische deel een grotere kans om in armoede op te groeien dan een kind uit het Europese deel.

Een Europees Nederlands kind groeit op met een BSN-nummer, een Caribisch Nederlands kind niet. En vooral als je gaat studeren in Nederland levert dit een probleem op met inschrijven en studiefinanciering.

Een Europees kind dat opgroeit, later aan het werk gaat en een baan kwijtraakt heeft recht op een werkloosheidsuitkering. Een Caribische Nederlander niet.

Er moet uiteraard aandacht zijn voor de regionale economische verschillen. Maar een Caribische Nederlander betaalt heel veel voor internet, boodschappen, energie en telecom. En toch zijn de sociale voorzieningen op de Bonaire, Sint Eustatius en Saba lager. De kinderopvang, het minimumloon en de bijstandsvoorzieningen zijn niet hetzelfde. Zowel niet in absolute euro’s als in relatieve zin.

De verschillen tussen levensonderhoud zijn dus groot. Hetzelfde land, hetzelfde Rijk, dezelfde minister; en toch zo’n groot verschil. Deze ongelijkheid tussen Caribische en Europese Nederlanders, die er historisch gezien altijd is geweest, moet veranderen. Om met de woorden van de Nationale Ombudsman te spreken: “Ophouden met deze flauwekul”.

In het debat had ik daarom veel vragen, maar ook concrete voorstellen om de levensstandaard van de mensen op de eilanden te verbeteren. Vanwege de coronacrisis gelden er nu bijvoorbeeld tijdelijke maatregelen, zoals een vorm van werkloosheidssteun en subsidie op kinderopvang en telecom. Maak deze structureel zodat er een vorm van een werkloosheidsvoorziening is. En verhoog het minimumloon op de eilanden. Dit is een grote wens van de Nationale Ombudsman, de werkgevers op de eilanden en het bestuur op de eilanden zelf.

Wat de ChristenUnie betreft moet een volgend kabinet flink werk maken om de armoede én de ongelijkheid aan te pakken. Zodat ieder kind in Nederland, of deze nou in het Europees of Caribisch deel woonachtig is, dezelfde kansen krijgt.

Wat blijft er aan het eind van het leven over van een mens?

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 11-06-2021 11:32

Door Gert-Jan Segers op 11 juni 2021 om 13:29

Wat blijft er aan het eind van het leven over van een mens?

Wat blijft er aan het eind van het leven over van een mens? Ik vroeg het me af toen we deze woensdagochtend met zo’n 25 mensen bij elkaar zaten in een van de kleinere zalen in de Ridderzaal. De vrouw van Meindert Leerling was er, zijn drie kinderen, een schoonzoon, een kleinzoon. (Oud-)politici als Leen van Dijke, André Rouvoet, Dick Stellingwerf, Peter van Dalen en oud-medewerkers van de RPF - een van de voorgangers van de ChristenUnie - met Paul Blokhuis, die nog voor Meindert heeft gewerkt, Carola Schouten, Don Ceder en ik.

We hebben onze warme herinneringen aan Meindert opgehaald en hem getypeerd. Meindert was gedreven, diep overtuigd, hoekig soms, keihard werkend. En hij had een grote liefde voor Israël, die ik zelf ook heb gezien toen ik, samen met onder andere Arie Slob, onder de bezielende leiding van Meindert en in straf tempo door het heilige land reisde. Ik realiseerde me ook hoezeer mijn ChristenUnie-collega’s en ik staan op de schouders van soms eenzame pioniers die nooit hebben opgegeven. Wat me afgelopen woensdag raakte waren de verhalen van Meinderts kinderen waar liefde in doorklonk, maar waardoor je merkte dat het niet altijd makkelijk was om kind van Meindert te zijn en daar door Jan en alleman op aangesproken te worden. Ik vroeg me af wat ik mijn geliefden allemaal aandoe..

Het was mooi om te merken dat iedereen heeft ervaren dat de eerst wat rechtlijnige Meindert naar mate hij ouder werd steeds warmer en vaderlijker werd en ook zo tot het laatst is blijven meeleven met de fractie. Hij stuurde me prachtige, bemoedigende mails en we hebben in het verpleeghuis nog mooie gesprekken gevoerd. In zijn laatste mail schreef hij me uit te zien naar de verkiezingen en biechtte hij op dat hij op Carola Schouten zou gaan stemmen. Carola had met haar laarzen in de modder gestaan en had zijn steun nodig. En als je weet hoe hij eerder over moeders in de politiek dacht, weet je dat dat een hele bijzondere en hartverwarmende stap is geweest.

Wat me woensdag nog het meeste raakte, waren de woorden van Aad Wagenaar. In 1981 was hij samen met Meindert gekozen als RPF-kamerlid. Niet lang daarna raakten ze in een bitter conflict dat leidde tot een scheuring. Het was voor beide mannen jarenlang een kras op hun ziel. Een aantal jaren geleden - na een zondagse preek over vergeving en verzoening - hebben de toen inmiddels oud geworden mannen zich met elkaar verzoend. En toen Meindert geveld door een beroerte op bed lag, kwam Aad iedere maand bij hem om bij te praten en Meindert voor te lezen.

Aad sprak gisteren met schroom en zei eerlijk dat Meindert en hij hele verschillende karakters hadden. Maar zijn spreken over hun verzoening ontroerde me. Ook christenen kunnen soms verschrikkelijk ruzie maken, maar dit kan het evangelie dan dus met je doen zodat je je uiteindelijk toch weer met elkaar verzoent. Maar als ik er een vaderlijke noot aan toe mag voegen voor iedereen die zich hierdoor aangesproken voelt: wacht nou niet te lang met die verzoening. Dat scheelt veel pijn.

In de gewelven van de Ridderzaal hebben we soms gelachen om de verhalen over Meindert, onze dank voor zijn leven uitgesproken en God daarvoor gedankt. In de plenaire zaal voegden Kamervoorzitter Vera Bergkamp en Minister-president Mark Rutte daar mooie, warme woorden aan toe. En daarna hebben we afscheid genomen.

Wat blijft er over van een mens? Niet zoveel eigenlijk. Hoe bekend je ook bent geweest en hoeveel je ook hebt gedaan, het is een kleine kring die aan het eind overblijft, om je sterfbed staat, aan het Binnenhof nog een laatste keer herinneringen ophaalt en verdriet heeft als je bent heengegaan.

Wat is er nu over gebleven?

Het is de dankbaarheid van iedereen die Meindert goed heeft gekend en met hem heeft samengewerkt.

Het geloof dat Meinderts sterven niet zijn einde was.

De hoop dat hij nu thuis is gekomen bij zijn Vader die hij zo lief had.

De liefde van Christus waardoor al het menselijk ongemak - zonde en ziekte - voor Meindert nu voorbij is en het feest in het Vaderhuis is begonnen.

Openheid nodig bij afhandeling schade toeslagenaffaire

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 09-06-2021 08:40

Door Pieter Grinwis op 9 juni 2021 om 06:33

Openheid nodig bij afhandeling schade toeslagenaffaire

De schade-adviezen in de toeslagenaffaire moeten openbaar worden. Daar vraag ik vandaag om in een motie. Gedupeerden die het niet eens zijn met de compensatie, moeten hun schade onderbouwen bij een aparte commissie: de Commissie Werkelijke Schade. De oordelen van deze commissie zijn niet openbaar en dat moet anders.

Deze ouders zijn alle vertrouwen in de rechtsstaat kwijtgeraakt. Mensen zitten in de schulden, gezinnen zijn kapot gemaakt, huwelijken zijn gestrand en er is psychische nood. Dan is het cruciaal dat de overheid alles doet om vertrouwen te herstellen en transparant is over de manier waarop de schade wordt afgehandeld. Ik schrik ervan dat de commissie niet zelf voor deze vanzelfsprekende openheid kiest.

Het is een belangrijk uitgangspunt van onze rechtstaat dat oordelen openbaar en transparant zijn. Dat draagt ook bij aan rechtsgelijkheid, omdat de oordelen dan te vergelijken zijn. Het is ook geen uitzonderlijke vraag want binnen bijvoorbeeld het faillissementsrecht gebeurt dit ook en is er ervaring mee opgedaan.

Het is niet alleen belangrijk vanwege het juridische principe. Ook voor de gedupeerde ouders is dit een noodzakelijke stap. Openbaarheid is de minimaal benodigde inspanning om vertrouwen te herstellen. En het geeft ouders en hun advocaten die nog bezwaar willen indienen ook een handvat om te beoordelen of hun zaak kans maakt.

De overheid heeft grote steken laten vallen in de toeslagenaffaire. Dit heeft geleid tot ongekend onrecht voor duizenden gezinnen. Het is nu onze gezamenlijke opdracht om alles in het werk te stellen dat onrecht te herstellen.

openheid nodig bij afhandeling schade toeslagenaffaire

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 09-06-2021 04:46

Door Pieter Grinwis op 9 juni 2021 om 06:33

openheid nodig bij afhandeling schade toeslagenaffaire

De schade-adviezen in de toeslagenaffaire moeten openbaar worden. Daar vraag ik vandaag om in een motie. Gedupeerden die het niet eens zijn met de compensatie, moeten hun schade onderbouwen bij een aparte commissie: de Commissie Werkelijke Schade. De oordelen van deze commissie zijn niet openbaar en dat moet anders.

Deze ouders zijn alle vertrouwen in de rechtsstaat kwijtgeraakt. Mensen zitten in de schulden, gezinnen zijn kapot gemaakt, huwelijken zijn gestrand en er is psychische nood. Dan is het cruciaal dat de overheid alles doet om vertrouwen te herstellen en transparant is over de manier waarop de schade wordt afgehandeld. Ik schrik ervan dat de commissie niet zelf voor deze vanzelfsprekende openheid kiest.

De schade-adviezen in de toeslagenaffaire moeten openbaar worden. Daar vraag ik vandaag om in een motie. Gedupeerden die het niet eens zijn met de compensatie, moeten hun schade onderbouwen bij een aparte commissie: de Commissie Werkelijke Schade. De oordelen van deze commissie zijn niet openbaar en dat moet anders.

Deze ouders zijn alle vertrouwen in de rechtsstaat kwijtgeraakt. Mensen zitten in de schulden, gezinnen zijn kapot gemaakt, huwelijken zijn gestrand en er is psychische nood. Dan is het cruciaal dat de overheid alles doet om vertrouwen te herstellen en transparant is over de manier waarop de schade wordt afgehandeld. Ik schrik ervan dat de commissie niet zelf voor deze vanzelfsprekende openheid kiest.

Het is een belangrijk uitgangspunt van onze rechtstaat dat oordelen openbaar en transparant zijn. Dat draagt ook bij aan rechtsgelijkheid, omdat de oordelen dan te vergelijken zijn. Het is ook geen uitzonderlijke vraag want binnen bijvoorbeeld het faillissementsrecht gebeurt dit ook en is er ervaring mee opgedaan.

Het is niet alleen belangrijk vanwege het juridische principe. Ook voor de gedupeerde ouders is dit een noodzakelijke stap. Openbaarheid is de minimaal benodigde inspanning om vertrouwen te herstellen. En het geeft ouders en hun advocaten die nog bezwaar willen indienen ook een handvat om te beoordelen of hun zaak kans maakt.

De overheid heeft grote steken laten vallen in de toeslagenaffaire. Dit heeft geleid tot ongekend onrecht voor duizenden gezinnen. Het is nu onze gezamenlijke opdracht om alles in het werk te stellen dat onrecht te herstellen.

Pakistaans echtpaar Shafqat en Shagufta vrijgesproken

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 03-06-2021 14:23

Door Gert-Jan Segers op 3 juni 2021 om 14:54

Pakistaans echtpaar Shafqat en Shagufta vrijgesproken

Als we de berichten uit Pakistan mogen geloven, zullen Shafqat en Shagufta zeven jaar na het uitspreken van hun doodvonnis tóch vrijkomen en dat is onvoorstelbaar goed nieuws. Het maakt duidelijk dat je uitspreken en het opvoeren van internationale druk op landen als Pakistan heel hard nodig is en letterlijk levens kan redden.

Na eerst Asia Bibi en nu Shafqat en Shagufta zien we tegelijkertijd hoe levensbedreigend de blasfemiewetten van Pakistan voor christenen nog steeds zijn. We hebben jaren voor hun levens moeten strijden, samen met christelijke organisaties en de laatste jaren met ons Kamerlid Joël Voordewind voorop. Op initiatief van Europarlementariër Peter van Dalen verhoogde ook het Europees Parlement de druk op Pakistan. De komende jaren zetten we - en ik ook persoonlijk - de strijd voort. De strijd tégen de onrechtvaardige wetten in Pakistan en andere landen en vóór de rechten van christenen en andere minderheden, die in grote delen van de wereld nog steeds onder druk staan.

Het is voor Shafqat en Shagufta en hun advocaat Saif-ul-Malook nu zaak dat zij een veilig heenkomen krijgen. Ik vind dat Nederland moet doen wat zij kan om daaraan bij te dragen en zich gastvrij moet opstellen. Samen met ChristenUnie-Kamerlid Don Ceder vraag ik het kabinet om zich in te zetten voor een plek waar Shafqat en Shagufta om hun leven na al die jaren in veiligheid opnieuw op kunnen bouwen.

Kom met gerichte aanpak voor vaccinatie in kwetsbare wijken

ChristenUnie ChristenUnie PvdA Nederland 03-06-2021 10:13

Door Mirjam Bikker op 3 juni 2021 om 10:08

Kom met gerichte aanpak voor vaccinatie in kwetsbare wijken

Kwetsbare wijken zijn het hardst getroffen door corona. De huidige uitnodigingen en informatie zijn niet genoeg op deze wijken gericht. Voor iedereen is het natuurlijk een eigen afweging of je kiest voor een coronavaccin. Maar we moeten wel iedereen in de gelegenheid stellen om die keuze te maken. Nu zien we dat mensen in kwetsbare wijken deze kans niet altijd hebben. Dat moet echt anders en snel ook.

Daarom doe ik vandaag samen met de PvdA het voorstel om te komen met een aanpak om de vaccinatiegraad in kwetsbare wijken te verhogen. Wereldwijd en ook in Nederland blijven kwetsbare wijken achter op de gewenste vaccinatiegraad. Dat terwijl de kans op infectie in dichtbevolkte en kwetsbare gebieden groter is. Daarom moet er zo snel mogelijk een gerichte aanpak komen voor deze wijken. Zet bijvoorbeeld een prikbus in en breng extra vaccinatielocaties op vertrouwde plekken in de wijk zoals buurthuizen.

Een economie die werkt voor mens en schepping

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 03-06-2021 10:12

Door Pieter Grinwis op 2 juni 2021 om 14:24

Een economie die werkt voor mens en schepping

Corona raakt onze economie. Vele huishoudens, werknemers en bedrijven ervaren de gevolgen. Tijdens het debat over het nieuwe steunpakket pleit ik namens de ChristenUnie voor:

- Inzet voor schrijnende gevallen, voor ondernemers die net buiten de regelingen vallen;

- haast bij het fonds om mensen te helpen die klem komen te zitten in schulden door deze economisch zware tijd;

- extra inzet om jongeren aan het werk te helpen en te houden;

- en ik vraag om werk te maken van regels rond verantwoord ondernemen, zodat we als samenleving bedrijven steun bieden die dit ook écht verdienen. En dus niet aan bedrijven die de ene hand ophouden voor steun en met de andere hand miljoenenbonussen uitkeren.

Want we willen bijdragen een rechtvaardige economie die werkt voor alle mensen en de hele aarde. Dat is onze opdracht nu we weer opkrabbelen na deze coronacrisis.

Voorzitter, mijn voorganger Eppo Bruins sprak in een vorig debat de hoop uit dat de regering voorkomt dat schepen in het zicht van de haven zullen stranden. Met dit nieuwe steunpakket komt het kabinet tegemoet aan deze oproep. De vraag is natuurlijk wel: is het genoeg voor alle zeewaardige schepen? Bereiken zij hiermee allen veilig de haven in de huidige - gelukkig afzwakkende - coronastorm?

Voorzitter, en dat brengt mij gelijk op mijn eerste aandachtspunt: schrijnende gevallen. Immers, geen generieke maatregel, of er is wel een ondernemer die er net buiten valt, terwijl de crisis hem of haar zwaar getroffen heeft. Bijvoorbeeld de startende horecaondernemer die vanwege de gekozen referentieperiodes maandenlang geen steun kreeg. Of de ambulante kleermaker die vanuit zijn naaiatelier in eigen huis bewoners van verpleeg- en verzorgingshuizen voorziet van kleding, maar geen werkadres heeft en daardoor niet geholpen wordt. Die vrouw in de prostitutie die vanwege opting-in alleen op de zogenoemde TONK kan terugvallen. Ik sluit me aan bij de vragen van mijn collega’s. Want we kennen allemaal wel voorbeelden en wij - of onze voorgangers - hebben die in eerdere debatten ook al genoemd.

Het kabinet waarschuwt steeds dat maatwerk niet mogelijk is. Tegelijk leert het kabinet wel bij iedere verlenging van het steunpakket van de vorige ronde. In die zin wordt het pakket steeds beter. Tegelijkertijd zijn de noties van het kabinet over maatwerk een dikke streep onder het belang van hardheidsclausules, discretionaire bevoegdheid en dus openheid voor schrijnende gevallen. Zijn er contactpersonen of misschien wel teams bij de uitvoeringsorganisaties waar je als ondernemer terecht kunt en waar met een welwillend, menselijk oog naar je casus wordt gekeken? Neem het voorbeeld van die ambulante kleermakers, die de door de overheid gesloten verpleeg- en verzorgingshuizen niet meer inkwamen, maar overal buiten de boot vielen en vallen. Die ondernemers, worden die nu voldoende geholpen? Ik krijg stellig de indruk van niet.

Ondernemers, zzp’ers, mensen met flexcontracten, veel van hen zagen hun spaarcentjes verdampen als sneeuw voor de zon. Velen kregen te maken met schuldenproblematiek. Mijn fractie heeft al eerder aangedrongen op een waarborgfonds om schulden over te nemen. Daarvoor is ook geld uitgetrokken door het kabinet. Ook vakbonden en werkgevers dringen aan op zo’n waarborgfonds. Hoe staat het met de uitwerking? Is dit fonds al bijna operationeel en hoe gaat de minister dit inzetten?

Het kabinet wil belastingschulden niet generiek kwijtschelden. Dat begrijp ik. Maar als je bij studieschulden naar draagkracht aflost, en je hebt nog een restschuld na 15 of 35 jaar, dan gaat de overheid over op kwijtschelding. Is zo iets niet denkbaar bij belastingschulden? Graag een reactie.

Jongeren dreigen het kind van de coronarekening te worden. Denk aan de gemankeerde school- en studietijd. Denk aan de ingewikkelde arbeids- en woningmarkt. Een dikke streep, daarom, onder de oproep van vakbonden en werkgevers voor een nationaal om-en-bijscholingsprogramma voor jongeren. Hoe kijkt de minister daarnaar?

Tegelijkertijd hoor ik van bedrijven die voorheen nog relatief makkelijk jongeren konden aantrekken, dat ze nu moeite hebben jongeren aan zich te binden. Afgelopen maandag was ik nog samen met VVD-collega Valstar bij Flora Holland in Naaldwijk, waar ook bleek: we hebben werk zat, maar het is zo moeilijk om mensen te krijgen.

Voorzitter, in allerlei toonaarden heeft het al geklonken. Wat een treurige wanvertoning, de bonus voor de topman van Air France-KLM, de miljoenenbonussen voor de top van Booking.com en daar tegenover het verhaal van het Nederlandse familiebedrijf Auping die de niet benodigde NOW-steun terug heeft gestort. Toen de dividendbelasting zo nodig afgeschaft moest worden, zat de topman van Unilever onder de sneltoets. Kan de minister na dit debat ook niet gewoon de telefoon pakken en een appèl doen op Booking.com om de ontvangen steun terug te storten? Immers als er geld is voor bonussen voor de Amerikaanse top, dan is er geen geld nodig van de Nederlandse belastingbetaler. En in verband hiermee nog een vraag: ruim een jaar geleden is de motie Segers[1] aangenomen over verantwoorde bedrijfsvoering als voorwaarde voor toekomstige overheidssteun. Tijdens én buiten crisistijd. Hoe voert het kabinet deze motie uit?

Van Hamburg tot Vlissingen ondermijning tegengaan

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 03-06-2021 10:11

Door Mirjam Bikker op 1 juni 2021 om 12:10

Van Hamburg tot Vlissingen ondermijning tegengaan

Er moet een grensoverschrijdende aanpak komen om criminaliteit en ondermijning uit (Nederlandse) havens te weren. Door te komen met een zogeheten Noordzeehavenaanpak, een samenwerking van verschillende havensteden, moet drugscriminaliteit in havens gecoördineerd worden aangepakt. Dat voorstel doen wij vandaag samen met het CDA en krijgt vandaag steun van een meerderheid van de Kamer.

Nederland moet samen met België en Duitsland komen tot een Noordzeehavenaanpak. Door grensoverschrijdend samen te werken - van Rotterdam tot Antwerpen tot Hamburg - kan ondermijning effectief worden tegengegaan. Al eerder gaf de Rotterdamse Zeehavenpolitie aan dat het afstemmen van maatregelen met andere Noordhavensteden cruciaal is.

Afgelopen vrijdag bracht ik samen met Gerben Dijksterhuis, burgemeester van Borsele, een bezoek aan de Zeeuwse havens. Veel drugs komt via de havens Europa en Nederland binnen. In de havens wordt hard gewerkt om drugscriminaliteit tegen te gaan. Maar als de ene stad forse maatregelen neemt dan vinden de criminelen wel weer een andere route om hun praktijken voor te zetten. Dat moeten we voorkomen. Daarom ben ik blij dat de Kamer ons voorstel voor een Noordzeehavenaanpak steunt. Zo kunnen Dit moet zorgen voor een goede samenwerking én een gezamenlijke aanpak, zodat maatregelen nemen echt zin heeft en we een waterbedeffect kunnen voorkomen.

De waarde van rust

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 02-06-2021 09:33

Door Pieter Grinwis op 2 juni 2021 om 11:07

Deze week ging ik in debat over de wijziging van de Winkeltijdenwet.

Dat lijkt techniek, maar uiteindelijk gaat het in zo’n debat over welke samenleving we willen zijn en hoeveel ruimte we elkaar gunnen voor rust.

Voorzitter, de Winkeltijdenwet is er om de winkelier te beschermen. Te beschermen tegen de inktvlekwerking van de - soms wel onstuitbaar lijkende - 24-uurseconomie. Mijn fractie staat voor een economie die werkt voor mensen. Een economie die werkt voor mensen inderdaad en niet mensen die werken voor de economie, voor economische groei, voor nog hogere bonussen voor de managers in de top, voor een nog hogere positie van de eigenaar in de Quote 500.

En toch. Het lukt ons maar slecht die economie die werkt voor mensen dichterbij te brengen. Alles en iedereen lijkt steeds meer, altijd en overal ten dienste te moeten staan van rusteloze consumenten en gejaagde managers. 24-7 aan. Zonder rust. Zonder ruimte. Vrijheid, zegt u? Een slaveneconomie, bedoelt u.

Een economie met steeds minder respect voor rust, voor rustdagen. Hoe is anders te verklaren dat supermarkten na een afmattend coronajaar voor hun medewerkers in de cao-onderhandelingen niet slechts de helft van de looneis willen inwilligen, maar ook nog de onregelmatigheidstoeslag eraf willen hebben, omdat de zondag voor hen ‘een dag als alle anderen’ is geworden? Natuurlijk, het is aan de supermarkten en de vakbonden om eruit te komen, maar ik heb hier wel een mening over en ik roep de supermarkten op om de onderhandelingen te voeren met respect, voor hun medewerkers én voor de Winkeltijdenwet. Sluit de staatssecretaris zich bij deze oproep aan? Immers, de Winkeltijdenwet beschermt niet alleen de winkeliers, maar zeker ook de hardwerkende winkelmedewerkers. De Winkeltijdenwet zet namelijk een beschermend hek rond de nachtelijke uren, de feestdagen, de zondag, beschermt de ruimte voor rust. En de wetswijziging die hier voorligt maakt die bescherming beter, zeker voor de kleine winkelier.

Marktkooplieden verdienen ook bescherming

Voorzitter. Dan kom ik bij onze onvolprezen marktkooplieden. Na het debat over glasvezel in de commissie alweer het tweede onderwerp waarop ik aangegord met ervaringen uit de gemeenteraad het debat met de staatssecretaris aanga. Wat wil het geval: ooit was het Haagse stadsbestuur voornemens de Haagse Markt ook op zondagen te gaan openen. Dat lag erg gevoelig en verdeeld op de markt. Een groot deel van de ondernemers wilde niet op zondag, hun enige vrije dag in de week, hun kraam openen. Maar dat zou ten koste gaan van hun zogenoemde teldagen, of anders gezegd: van hun vakantiedagen. Nu ging dit hele niet bijster goede plan uiteindelijk de prullenbak in vanwege bezwaren uit de buurt, maar toch. Alleen al deze casus toont aan: onze marktkooplui verdien bescherming. Deze wetswijziging ziet echter wel op winkeliers, maar niet op marktkooplieden. En dat vindt de ChristenUnie niet terecht. Markten met een vaste standplaats vallen namelijk wél onder het bereik van de Winkeltijdenwet, maar waarom dan niét onder deze specifieke wetswijziging? Volgens de staatssecretaris in de nota naar aanleiding van het verslag omdat de relatie tussen marktondernemer en gemeente anders is dan de relatie tussen winkelier en verhuurder of franchisegever. Mijn vraag: is dat wel zo? Ik zie in de praktijk wat anders. Een boete voor het niet opengaan vanwege een eenzijdige wijziging van openingstijden door een vastgoedeigenaar is toch niet veel anders dan een mindering in teldagen vanwege een eenzijdige wijziging van openingstijden door een gemeente. Ik heb op dit punt dan ook een amendement ingediend, samen met collega Leijten.

Onderhandelingspositie winkeliers

Dat deze wetswijziging geen overbodige luxe is, dat noemden eerdere sprekers ook al. De Paddepoel-motie is inmiddels een begrip. En niet zonder reden. Immers, we hebben het over ongelijke onderhandelingsposities. Door die ongelijkheid kon een eenzijdige aanpassing van openingstijden worden afgedwongen. Dat tast de vrijheid van ondernemers aan. De ChristenUnie hecht waarde aan die vrijheid, omdat het de rust en ruimte biedt voor ondernemers om te ondernemen op een manier die bij hen past.

De coronacrisis heeft deze precaire onderhandelingspositie voor de winkelier weer eens blootgelegd. De overheid riep expliciet verhuurders op om redelijk en billijk om te gaan met de huur van winkelpanden. Dat is niet altijd goed gegaan. Zo zijn er verhuurders die een faillissementsaanvraag als dwangmiddel hebben ingezet om tot huurbetaling te komen. Dit laat zien dat er wel degelijk buitenproportionele dwang of drang uitgeoefend wordt. De ChristenUnie is bang dat dit ook kan gebeuren om instemming met winkeltijden te bewerkstelligen. De vrijheid van ondernemers komt zo onder druk te staan. De Staatssecretaris schrijft dat het Burgerlijk Wetboek voldoende bescherming biedt tegen dwang of drang. Tegelijkertijd werpt de coronacrisis wel echt nieuw licht op de onderhandelingspositie van winkeliers.

Denkt de Staatssecretaris nog steeds dat het Burgerlijk Wetboek voldoende bescherming biedt?

Heeft de Staatssecretaris zicht op ongelijke onderhandelingsposities en de gevolgen daarvan? Zo niet, ziet zij manieren om wél meer zicht daarop te krijgen?

Voorzitter. De kern waar we vandaag over spreken is de ruimte voor rust in onze soms dolgedraaide 24-uurseconomie. Wordt die collectieve rust nog wel voldoende gewaarborgd? In cao-onderhandelingen zijn de onregelmatigheid- en zondagstoeslagen steeds meer een punt van discussie. Collectieve rustmomenten zijn niet meer heilig, maar kunnen opeens als wisselgeld worden ingezet. De ChristenUnie maakt zich daar zorgen om. Twee weken geleden concludeerde het CNV nog dat ruim 1 op de 5 werkenden tegen een burn-out aanzit en 36% van de werkenden kampt met steeds meer werkstress. In oktober van vorig jaar was dit nog 29%.

Voorzitter, en kijk dan eens naar de adviezen van de overheid in Coronatijd:

Heb je trek, neem een wortel;

Loop een rondje in de avond;

Maak een keertje iets met linzen;

Doe een visje door de pasta.

Zo maar een greep uit de tips van VWS om gezond te blijven. Maar wat stond er niet tussen?:

Heb je stress, neem een rustdag;

Zet je mailnotificaties uit buiten werktijd;

Leg je telefoon eens opzij.

Hoe kijkt de staatssecretaris naar bescherming van de waarde van rust, voor ondernemers, voor werknemers? En als de overheid waakt over een visje door de pasta en iets met linzen, waarom dan niet over momenten, dagen van rust in een 24-uurseconomie?

Voorzitter, ik wil hier niet een gebod tot rusten afvaardigen, wel pleit ik voor de waarde van rust, voor rustpunten in het jachtige ritme van samenleving en economie. Immers, de wijze Prediker zei het al: “Beter is één hand gevuld met rust dan beide vuisten vol gezwoeg en najagen van wind.”

ChristenUnie: biedt ruimte voor rust in wetgeving

ChristenUnie ChristenUnie Nederland 01-06-2021 11:35

Bij het debat over de wijziging van de winkeltijdenwet pleit de ChristenUnie voor de mogelijkheid voor mensen om eigen afwegingen te maken en voor een wet die ruimte biedt aan rust.