Nieuws van Forum voor Democratie in Nederland over Forum voor Democratie inzichtelijk

398 documenten

The Philosopher of Love

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 15-01-2020 11:30

Sir Roger Scruton (1944-2020)

I remember so vividly waking up one morning, having stayed the night at Roger and Sophie's farm in Wiltshire, entering the drawing room quite early - it must have been around seven - and seeing Roger reading in deep concentration with a back as straight as an arrow. To me, this devoted posture - typical of him - symbolised the humbleness of his character. No matter how much success he had or how praised he was, he never forgot the importance of study.

The day before, we had discussed my Ph.D., of which he was the supervisor, while driving through the English countryside. And although Roger was fabulous in his argumentations along the way, he never ceased to indicate the porches and façades and chapels we passed, he kept making the connection with T.S. Eliot's poems and local heroes and forgotten luminaries. The purpose of all of this being that ultimately, intellectual rigour could never quite suffice in making the point - which was to him, in the last instance, an aesthetic one. What he seemed to mean was that I could only understand the ultimate argument for - in this case - the nation-state by understanding the feeling of home. And beauty, poetry, religious rituals were the key to that. Reversely, this was precisely why political concepts such as the nation-state were under threat in the modern era: because our aesthetic sensibilities were fading. He concluded the tutorial with the statement that 'conservatism is the philosophy of love'. Love for what exists around you, for human limitations: and for the home which is under threat from modern, atomized - and indeed loveless - society.

Roger, of course, famously tried to reconstruct that home in his Wiltshire farmhouse, and the Sunday Hill Farm was indeed a place of unique tranquility and peace. Yet it was also a place where very hard work was done, and to me, both of these elements came together at that quiet, tender moment at seven o’clock in the morning. To be a conservative in the modern era means constantly to battle to reclaim the home. It requires a very straight back - as indeed Roger has experienced throughout his much-contested intellectual life. But his fight to reclaim and restore was ultimately about a renewed sense of belonging - and thus about selflessness and, indeed, humility. Roger managed to embody all of this. I am deeply grateful for everything he has given us. May we all keep our backs as straight as he did. And may his spirit live on forever.

Lees hier het langere, Nederlandstalige artikel dat Thierry Baudet schreef als afscheid aan Roger Scruton: https://www.nrc.nl/nieuws/2020/01/13/roger-scruton-mijn-leermeester-op-zoek-naar-het-verloren-thuis-a3986651

Als de campagnetijd aanbreekt, wordt immigratie van stal gehaald

Forum voor Democratie Forum voor Democratie VVD CDA Nederland 11-01-2020 10:00

Zodra u in het nieuws leest dat er ergens in Nederland een gevaarlijke slang is ontsnapt, dan weet u dat de komkommertijd is aangebroken. Ditzelfde fenomeen geldt als gevestigde politieke partijen in de media over immigratie beginnen te oreren. Dat is het officiële startschot van de verkiezingscampagne. 

Op 21 december 2019 gaf Mark Rutte (VVD) de aftrap met de kop in de Telegraaf dat ‘Schengen in gevaar’ is. Op 3 januari 2020 volgde Hugo de Jonge (CDA): ‘Tachtigduizend migranten per jaar is te veel voor Nederland’. En op 9 januari gaf Ankie Broekers-Knol (VVD) in de Telegraaf aan dat zij de “asielteugels wil aantrekken”. De Tweede Kamerverkiezingen staan gepland op 17 maart 2021. Gezien het tijdstip van deze retoriek kan worden geconcludeerd dat de regeringspartijen er rekening mee houden dat het kabinet de rit niet zal uitzitten. 

Immigratie, de daaruit voortvloeiende multiculturele samenleving en gebrekkige integratie is al vele jaren een van de grootste problemen van onze maatschappij. Pim Fortuyn was er heel uitgesproken over en veroorzaakte daarmee rond de eeuwwisseling een politieke revolte. Onze westerse normen en waarden staan in vele opzichten haaks op de waarden die in andere culturen gebruikelijk zijn. Denk bijvoorbeeld aan de gelijkheid van mannen en vrouwen en homorechten. Dat kan je pas oplossen als je het wilt zien én durft te bespreken. En daar zit het probleem: CDA en VVD zien het wel, maar bespreken het alleen als de verkiezingen voor de deur staan. Daarna is het business as usual. Vorig jaar gingen beide partijen nog akkoord met het Marrakech-pact en het kinderpardon. Aanpakken hebben ze nooit gedaan, terwijl zij juist bij uitstek de regeringspartijen zijn die dit allang hadden moeten doen. Er is niet eens een demografische visie terwijl de huidige ontwikkeling van de bevolking enorme gevolgen heeft voor onze woningmarkt, mobiliteit, onderwijs, gezondheidszorg,  veiligheid en uiteraard cultuur.

Het Centraal Planbureau zegt dat ons land behoefte heeft aan arbeidsmigratie vanwege vergrijzing. Dat valt nog te bezien als straks een groot deel van het werk niet meer door mensen wordt gedaan. De industriële revolutie 4.0 is begonnen. Artificial Intelligence (AI) en robotica zullen een grote rol in ons arbeidsproces gaan vervullen. Veel banen worden straks door deze technologieën overgenomen. Het aantal nieuw gecreëerde banen in deze sector is van zeer specialistisch niveau en significant minder dan het aantal banen dat verdwijnt.

Kennis en arbeid die we wél nodig hebben, en niet aanwezig zijn in ons land, kunnen we invullen door arbeidsmigratie. Dat is echter een selectief proces, zoals dat in een bedrijf gebruikelijk is. Je neemt alleen mensen aan die je daadwerkelijk nodig hebt. Dan is de voorwaarde dat zij over de juiste opleiding en competenties beschikken. Canada en Australië doen dat ook. De immigranten uit Afrika en het Midden-Oosten zijn daar niet voor opgeleid en voegen in die zin geen waarde toe aan onze maatschappij.  

Voor alle duidelijkheid, we hebben het hier dus niet over vluchtelingen maar over immigranten die uit economische overwegingen naar ons land toe komen. Het probleem is dat de juridische scheidslijn tussen vluchteling en economische migrant onder druk van internationale gerechtshoven en activistische rechters steeds dunner wordt. Daarmee worden de verplichtingen voor EU- lidstaten ook steeds groter. Europese ambtenaren doen wat dat betreft een flinke duit in het zakje. Er komt geen democratisch proces meer aan te pas. In 2011 kopte Trouw nog: ‘Het kabinet moet binnen Europa steun zoeken om het Europees Hof aan banden te leggen. De rechters in Straatsburg bedreigen wetten in EU-landen die democratisch tot stand zijn gekomen.’ De VVD maakte toen een stap in de goede richting, maar daar is met het progressieve beleid van Rutte uiteindelijk niets van waargemaakt. 

Voor FVD is aanpak van immigratie een absolute noodzaak en geen verkiezingsretoriek. Wij zullen dit probleem wel aanpakken als de kiezer ons bij de aankomende Tweede Kamerverkiezingen voldoende mandaat geeft. Niet de rechter, maar de volksvertegenwoordiging bepaalt wie ons land in komt en wie niet. Het democratisch proces moet worden hersteld door het Europees Hof aan banden te leggen waardoor wij het Australisch immigratiemodel kunnen invoeren. Als tussentijdse oplossing vangen we aan met het Deense immigratiemodel. Het is hoog tijd dat we concrete maatregelen tot uitvoering gaan brengen. Dat kan, mits de kiezer zich niet door de praatjes van de VVD en CDA bij de neus laat nemen.

Rob Roos is  Europarlementariër voor Forum voor Democratie

Facebook: https://www.facebook.com/RobRoos.MEP

Instagram: robroos.mep

Twitter: @rob_roos

LinkedIn: linkedin.com/in/robroosnl

Vuurwerkverbod lost problemen niet op!

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 09-01-2020 10:30

Tijdens de jaarwisseling gaan miljoenen Nederlanders de straat op om de buren een gelukkig nieuwjaar te wensen en gezamenlijk een vuurpijl af te steken of een bengaalse fontein te bewonderen. Het feestelijk moment om tijdens Oud & Nieuw kleurrijk vuur te maken is in Nederland een traditie geworden; waar heel veel mensen plezier aan beleven. Het hoort bij de jaarwisseling, zoals ook oliebollen en champagne. Bijna al deze miljoenen Nederlanders houden zich keurig aan de regels en veroorzaken vrijwel geen overlast - maar des te meer vreugde en gemeenschapsgevoel.

Helaas is de decembermaand ook in toenemende mate het toneel van ernstige misdragingen, letsel en schade. Zo wordt er vuurwerk afgestoken op tijden en plaatsen waar het niet is toegestaan, wat buurtbewoners en huisdieren grote onrust, onveiligheid en ongenoegen oplevert. Met name in migrantenwijken zien we zelfs dat jongeren auto’s in brand steken, bushokjes slopen en hulpverleners bekogelen met levensgevaarlijke explosieven. 

Omdat de problemen volledig uit de hand lopen, gaan er in Nederland steeds meer stemmen op om het afsteken van vuurwerk integraal te verbieden. Hiermee dreigt een jaarlijks ritueel dat voor heel veel mensen een pleziertje is te worden uitgebannen - terwijl de echte problemen hiermee geenszins worden opgelost.

Het is immers nu al verboden om vóór de daadwerkelijke jaarwisseling vuurwerk af te steken; en überhaupt al om illegaal vuurwerk af te steken. Een totaalverbod op consumentenvuurwerk zal ertoe leiden dat de goedwillende Nederlander niet meer met zijn of haar dierbaren kan genieten van een traditionele jaarwisseling. Ondertussen zullen de kwaadwillende criminelen en overlastgevers zich er niets van aantrekken en ongestoord doorgaan met het verzieken van de feestelijkheden. Ook zullen er nóg meer mensen zijn die illegaal vuurwerk gaan kopen, terwijl nu juist dat vuurwerk zo gevaarlijk is en overlast veroorzaakt.

Forum voor Democratie ziet er niets in om de goeden onder de kwaden te laten lijden en wil het probleem bij de kern aanpakken. De bestaande regels moeten gewoon adequaat gehandhaafd worden. De handhaving kan fors verbeterd worden, door middel van de volgende concrete maatregelen:

1) Import illegaal vuurwerk aan bandenEerst moet de import van illegaal vuurwerk aan banden worden gelegd. Op dit moment is het een fluitje van een cent om in België of Duitsland zwaar vuurwerk aan te schaffen (dat in Nederland illegaal is) en ermee over de grens naar Nederland te rijden. Alleen door de grenscontroles weer in te voeren kan dit worden tegengegaan. Illegaal vuurwerk moet juridisch gezien worden beschouwd als een wapen in de zin van de Wapenwet. Zo kan het smokkelen of bezitten ervan veel zwaarder bestraft worden.

2) Vergroten capaciteit politieOm het afsteken van vuurwerk buiten de toegestane tijden te bestrijden, heeft de politie veel meer capaciteit nodig om voldoende aanwezig te zijn op straat en snel op meldingen van overlast af te kunnen gaan. In wijken die tijdens de jaarwisseling op een oorlogsgebied lijken, moet desnoods het leger worden ingezet. 

3) Drastisch verhogen straf op overtreding regels, overlast of illegaal vuurwerkOp dit moment komen jongeren die (al dan niet illegaal) vuurwerk afsteken buiten de toegestane tijden - áls ze dan toch, ondanks het extreme capaciteitstekort bij de politie, gepakt worden - gemakkelijk weg met een HALT-maatregel of een waarschuwing. Ze staan dezelfde dag weer op straat en gaan vrolijk door met het afsteken van vuurwerk. In plaats daarvan zouden ze een afschrikwekkende boete en huisarrest moeten krijgen tot na de jaarwisseling. De ouders moeten verplicht worden het huisarrest te handhaven, zodat ook zij gestraft kunnen worden als hun kroost zich toch op straat begeeft.

4) GroepsaansprakelijkheidOm de handhaving verder te vergemakkelijken, moet er omtrent het afsteken van vuurwerk strafrechtelijke groepsaansprakelijkheid worden ingevoerd. Nu is het nog zo, dat indien er vanuit een groep illegaal vuurwerk wordt afgestoken, alleen degene die het daadwerkelijk heeft afgestoken gestraft kan worden. Dit levert vaak problemen op in de bewijsvoering. Indien ook de andere leden van de groep gestraft kunnen worden, zullen zij bovendien eerder geneigd zijn om de groep te verlaten. Een soortgelijke regeling bestaat ook al voor de bestrijding van geweld door groepen hooligans.

5) Voorwaardelijk opzet bij letselTot slot is er nog het lichamelijk letsel bij mensen die niet eens zelf het vuurwerk hebben afgestoken. De oorzaak is dat het vuurwerk niet volgens de gebruiksaanwijzing wordt afgestoken. Indien iemand vuurwerk afsteekt zonder de gebruiksaanwijzing te volgen, aanvaardt diegene bewust het risico dat zijn of haar vuurwerk letsel bij anderen veroorzaakt. Indien dat risico zich voordoet, zou diegene daarom standaard moeten kunnen worden vervolgd voor (zware) mishandeling. 

Forum voor Democratie blijft altijd nadenken over slimme maatregelen om de jaarwisseling zo veilig en plezierig mogelijk te laten verlopen. Een totaalverbod op vuurwerk draagt daar echter niet aan bij. Een effectieve handhaving van de bestaande regels wel en er zijn tal van mogelijkheden om de handhaving te verbeteren. Zo kunnen de goedwillende Nederlanders veilig blijven genieten van vuurwerk, terwijl de criminelen, degenen die voor overlast zorgen en die letsel veroorzaken, het leven zo zuur mogelijk gemaakt wordt.

Eppink: In 2020 moet Rutte leren ‘nee’ zeggen

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 03-01-2020 10:00

De ‘zure gezichten’ waren weer talrijk na de monsterzege van Boris Johnson bij de Britse parlementsverkiezingen. De BBC een tranendal en de NOS snikkend. De Nederlandse media waren ‘verrast’. ‘Zure gezichten’ zijn na de overwinning van Donald Trump in 2016 bijna een traditie geworden. Dat zal in 2020 niet anders zijn. 

Het probleem van de gevestigde orde in politiek en media is dat men de juiste analyse niet kan of wil maken. Wat is de rode lijn in deze trend? De middenklasse voelt zich economisch bestolen door een dalende koopkracht. En mensen met lagere inkomens in oudere stadswijken voelen zich cultureel verraden. Zij moeten zich maar aanpassen aan de nieuwkomers. Zo niet, dan volgen scheldwoorden als ‘racist’ of ‘populist’. Afwijkende meningen worden gecriminaliseerd en afgedaan als ‘onderbuikgevoelens’. Einde discussie.

Het Europees continent komt post-Brexit, volledig in dit spoor. Brexit werd jarenlang vertraagd door een kongsi van de Britse en EU-bureaucratie. De grootste vijand van de democratie is een politiek gedreven bureaucratie. De stembus is dan de enige plek om de machtsverhoudingen te veranderen. In West-Europa klampt het politiek establishment zich vast. In Duitsland heerst een politieke apathie. In Frankrijk krijgt de president steeds meer Napoleon kuren. In Italië probeert het oude systeem Matteo Salvini buiten de deur te houden. Landen in Midden- en Oost-Europa krijgen er in Brussel van langs omdat ze geregeld dwarsliggen. Bovendien krijgen ze sancties aan hun broek wegens ‘niet democratisch’. Dat wil zeggen: niet doen wat Parijs en Berlijn willen.

Drie drijfassen stuwen die onvrede verder op en ze komen alle drie uit Brussel: De peperdure ‘Green Deal’ van Frans Timmermans, het immigratiebeleid en de Transferunie in een stagnerende eurozone.  Nederland wordt, mede door de EU-begroting 2021-2027, tot grootste nettobetaler gemaakt. De drie beleidsassen hebben bij de EU-bureaucratie religieuze waarde. Ze versterken immers de macht van de EU. Maar ze zijn alle drie onhoudbaar en onbetaalbaar.

De ‘Green Deal’ is met 11.500 miljard euro de grootste aanslag op de koopkracht uit de recente Europese geschiedenis. Duitsland begon als eerste met een omvangrijk klimaatbeleid. Elektriciteit is er een luxe-artikel geworden. In Duitsland steeg het aantal mensen op en onder de armoedegrens naar ruim 13 miljoen mensen. Het heeft een ‘onderklasse’ geproduceerd. Frankrijk holt zijn middenklasse volledig uit, getuige het aanhoudende protest van de gele hesjes.

Zweden voerde in 2015 een beleid van open grenzen. Het land is na Lesotho nummer 2 op de lijst van aanrandingen en verkrachtingen. Intussen bestoken bendes elkaar in de buitenwijken van grote steden. In 2019 circa 100 grote explosies.

Salvini liet in Italië zien hoe het wel moet: de grens sluiten voor massa-immigratie, schepen van NGO’s aan de ketting en consequent illegalen uitzetten. Dat neemt aanzuigende werking weg en biedt juist ruimte voor opvang in de regio.

Nederland zit in alle drie trends klem, of erger: zet zichzelf klem. Onze klimaatwet is met de afschaffing van gas de meest bizarre van de EU. Daarnaast is er de zelfgemaakte stikstofcrisis die onder andere leidt tot minder bouw van sociale woningen terwijl het migratiesaldo toeneemt. Er zijn minder huizen voor meer mensen. De prijs van vastgoed stijgt, evenals de woningnood. Wat er in veel gemeenten toe leidt dat Nederlanders langer op de wachtlijst moeten staan voor sociale woningen omdat statushouders voorrang krijgen. Volstrekt onaanvaardbaar.

Vooral in de eurozone zwemt Nederland de fuik in. De nul rente van de Europese Centrale Bank (ECB) kost spaarders en gepensioneerden koopkracht. Frankrijk wil transfermechanismen in de eurozone via het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM). Nederland moet garant staan. Net als bij een reddingfonds voor banken en een Europees deposito- garantiesysteem.

Nederland moet dus ‘nee’ leren zeggen in Brussel. De grootste test in 2020 wordt de EU-begroting 2021-2027. Een harde ‘non/nein’ is nodig. Zonder Boris Johnson is het woord ‘veto’ nu aan Rutte. Zou Rutte dat deze keer wel durven?

Een Kerstoverdenking door professor Paul Cliteur over Urgenda en de Hoge Raad

Forum voor Democratie Forum voor Democratie VVD PvdA Partij voor de Vrijheid Nederland 23-12-2019 09:30

Op 20 december 2019 werd geschiedenis geschreven. NRC Handelsblad omschrijft het als volgt:

“De Hoge Raad beleefde vrijdag een primeur. Voor het eerst las de hoogste rechter in Nederland zijn uitspraak ook in het Engels voor. Vanwege het aanwezige internationale publiek. ‘The Supreme Court decides that the order to the Dutch state, issued by the district court and confirmed by the court of appeal is definitively upheld.'

Er had toen al twee keer luid applaus en gejoel geklonken vanuit het publiek bij het lezen van de uitspraak in het Nederlands. Voor juristen werd deze vrijdag geschiedenis geschreven. Nooit eerder dwong een rechter een land om een strenger klimaatbeleid te voeren.”

Interessant, nooit eerder dwong een rechter een land een strenger klimaatbeleid te voeren. Bij ons wel dus. Het gaat mij even over dat dwingen door de rechter. Dus niet de regering bepaalt welk klimaatbeleid wordt gevoerd, de rechter bepaalt dat. De rechter, deze keer bij naam genoemd (Kees Streefkerk), vertelde dat Nederland volgend jaar 25 procent minder broeikasgassen moet uitstoten dan in 1990. En wel op basis van de Europese Verklaring voor de Rechten van de Mens, meldt de krant.

Let op de woorden “op basis van”. Want in die Europese Verklaring staat natuurlijk niets over 25 procent. Het is Kees Streefkerk die iets vindt. Om dat vervolgens aan ons op te leggen. En alsof Kees Streefkerk wel aanvoelt waar de schoen wringt, geeft hij ook nog uitleg over zijn actie. Dit is de enthousiaste beschrijving van het rechterlijk optreden door NRC:

“Streefkerk maakte ook korte metten met de bewering van de staat dat de rechter zo op de stoel van de politiek gaat zitten.”

Korte metten dus, volgens NRC. Het is allemaal OK.

Maar is dat wel zo? Heeft de rechter niet een beslissing genomen die de regering kennelijk niet wil en grote delen van het electoraat ook niet? Waarom zou de Hoge Raad (Kees Streefkerk) de wil van het volk mogen weerstreven? Met welk recht?

MontesquieuLang geleden was er een man die luisterde naar de sprookjesachtige naam Montesquieu (1689-1755). Hij dacht dat om de vrijheid van de burgers te waarborgen men moest onderscheiden tussen drie staatsfuncties: 1. Elke staat maakt wetten, 2. Op basis van die wetten wordt bestuurd, 3. De rechter oefent controle uit over dat bestuur op basis van diezelfde wetten.

Maar Montesquieu onderscheidde niet alleen deze drie activiteiten, hij zei ook nog dat wetgevende macht (1), uitvoerende macht (2) en rechterlijke macht (3) in een evenwichtige verhouding tot elkaar zouden moeten geplaatst. De ene macht moet niet “op de stoel” van de andere gaan zitten.

Goed bestuurTot zover heb ik Montesquieu weergegeven, nu stap ik over op mijn eigen interpretatie van die drie machtenleer (trias politica). Er zijn namelijk drie interpretaties van het gewenste evenwicht binnen die trias. Kees Streefkerk verwoordt er maar één.

De eerste heet democratie. Dan ligt het zwaartepunt van de macht bij de burgers die via gekozen vertegenwoordigers de richting van het beleid kunnen bepalen. In de Montesquiviaanse typologie: meeste macht bij de wetgever. Centraal voor de richting die we uitgaan zijn de discussies in het parlement. Het parlement vertolkt de wil van het volk. De wetgever maakt de wetten, de ambtenaren voeren die uit. Net als de rechter.

De tweede heet bureaucratie. Dan ligt niet het centrum van de macht bij de wetgevende macht, maar bij de uitvoerende macht. Het zijn ambtenaren die niet zozeer het beleid “uitvoeren” maar de richting daarvan bepalen. De motivering hierachter is vaak dat het volk niet bekwaam genoeg is om te weten welke kant het uit moet met het land, dus dat kan je beter aan de experts overlaten.

Een derde interpretatie die men aan de trias kan geven is die van de dikastocratie. Dan zijn het de rechters die de belangrijkste politieke beslissingen nemen. Zij doen dat overigens – zeggen ze zelf – “op basis” van het recht. Streefkerk vertelde in zijn toelichting op het oordeel van de Hoge Raad dat de uitvoering van het klimaatbeleid weliswaar toekomt aan parlement en regering, maar het is aan de rechter om te beoordelen of dat beleid wel binnen de grenzen van het recht blijft. “Dat is een wezenlijk onderdeel van de rechtsstaat.”

Wat Streefkerk er niet bij vertelt, is dat het recht vaak heel vaag is en dat in een democratie rechters heel voorzichtig moeten zijn met politieke uitspraken. In de democratie (in tegenstelling tot de dikastocratie) zorgt de rechter dat hij buiten de politiek blijft. In een democratie wordt geregeerd op basis van “het recht”, maar niet op basis van geheel nieuwe rechterlijke vonnissen. Een “rechtsstaat” (rule of law) is ook iets wezenlijk anders dan een “rechtersstaat” (rule of men). Wanneer dus zelfs NRC zegt “nooit eerder dwong een rechter een land een strenger klimaatbeleid te voeren” dan zouden alle alarmbellen moeten gaan rinkelen. We zijn in een rechtersstaat terecht gekomen in plaats van in een rechtsstaat. In een dikastokratie in plaats van in een democratie.

Forum voor democratieWaarom kiezen niet alle politieke partijen voor de democratie en laten zij zich meezuigen in de bureaucratie of dikastokratie? De reden daarvoor is dat sommige politieke partijen hun politieke wensen beter via de ambtenarij en de rechterlijke macht kunnen verwerkelijken dan via het parlement.

Volgens de jongste peilingen van 22 december staan PVV en FVD op 19 en 18 zetels, VVD en PvdA elk op 19. In een democratie zouden PVV en FVD daarom min of meer evenveel politieke macht moeten vergaren. Het probleem is echter dat VVD en PvdA ook belang hebben bij een bureaucratie en dikastocratie omdat mensen van hun politieke kleur oververtegenwoordigd zijn binnen het ambtelijk apparaat en binnen de rechterlijke macht. Maar om precies diezelfde reden is FVD ook voor het hernemen van de wetgevende macht. Een herstel van democratie. De burgers moeten weer kunnen beschikken over hun eigen land. Zij willen hun land terug. En dat betekent ook een kritiek op dikastocratie en bureaucratie. Daarom ook is Forum voor democratie een forum voor democratie.

Zalige Kerst

Waarom FVD tegen “Magnitsky-wetten” is

Forum voor Democratie Forum voor Democratie D66 CDA Nederland 21-12-2019 11:10

InleidingOp 9 december verklaarde Josep Borrell, de “Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie” (die zichzelf ziet als een soort Europese ‘minister’ van Buitenlandse Zaken) dat er “een Europees equivalent van de Amerikaanse Magnitsky Act” gaat komen. D66 en CDA waren drijvende krachten achter deze nieuwe Brusselse machtsuitbreiding, en wisten anderen hierin mee te krijgen. De wet gaat het mogelijk maken dat de EU ingrijpende sancties oplegt aan individuen, wereldwijd, die zich volgens bijvoorbeeld Timmermans en Verhofstadt - zonder dat daar eerst een rechter over hoeft te hebben geoordeeld - schuldig hebben gemaakt aan de schending van ‘mensenrechten’. 

Forum voor Democratie is fundamenteel gekant tegen dit soort wetgeving. Niet alleen omdat de Europese Unie in onze ogen elke democratische legitimiteit mist - en dus al helemáál geen ‘gemeenschappelijk buitenlands beleid’ mag vormgeven - maar ook omdat hiermee een vrijbrief wordt gecreëerd voor politici om in het wilde weg sancties op te leggen als iemand hen niet aanstaat.1 Het is een gevaarlijk instrument dat waarschijnlijk ook nog eens volkomen contraproductief zal blijken te zijn. Dat bewijst de geschiedenis van de oorspronkelijke Magnitsky Act.

De Amerikaanse ‘Magnitsky Act'De oorspronkelijke Magnitsky Act werd in 2012 in de Verenigde Staten aangenomen. Zij is vernoemd naar de Russische oligarch Sergei Magnitsky, die in 2009 overleed in een Russische gevangeniscel. Zijn zakenpartner Bill Browder lanceerde daarop een geslaagde campagne om Magnitsky neer te zetten als dappere - en geheel onschuldige - klokkenluider die op basis van een valse aanklacht gevangen werd gezet en vervolgens werd gedood. Het doel van deze Magnitsky-wet is om de vermeende verantwoordelijken voor zijn dood te straffen door hen te verbieden naar de VS te reizen, gebruik te maken van Amerikaanse banken, etc. In het verlengde daarvan maakt de Magnitsky Act het ook mogelijk om anderen die zich aan vergelijkbare “mensenrechtenschendingen” schuldig zouden hebben gemaakt met dergelijke maatregelen te straffen.

Op het eerste gezicht lijkt het misschien goed, en rechtvaardig, om sancties op te leggen aan mensen lijken weg te komen met wandaden in het buitenland. Wie er wat dieper over nadenkt stuit echter op drie grote problemen.

1. De complexiteit van buitenlands onrechtAllereerst kun je je afvragen of de versie van de gebeurtenissen zoals wij die - vanaf grote afstand - tot ons krijgen wel helemaal klopt. We lezen nieuwsberichten of rapporten waar we van schrikken, waar we boos over worden - maar uiteindelijk kan het natuurlijk best zijn dat we niet alle feiten kennen en de situatie onvoldoende kunnen overzien. Zo zijn er bijvoorbeeld gegronde redenen om te twijfelen aan Bill Browders versie van Sergei Magnitsky’s lot. Het hele fundament onder zijn verhaal is zelfs weggeslagen door - uitgerekend! - het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), toen dit Hof in een recente uitspraak2 stelde dat Magnitsky op onderbouwde en wettelijke gronden was gearresteerd. De aanklacht die de Russische aanklager aan zijn adres had geuit (wegens belastingfraude) was volgens het EHRM volkomen geloofwaardig. Het Hof meende bovendien dat er een reëel risico bestond dat Magnitsky Rusland zou ontvluchten, wat opnieuw zijn gevangenneming rechtvaardigde. 

Daarbij was Magnitsky reeds jaren vóórdat hij met zijn beschuldigingen richting de Russische staat naar buiten kwam als verdachte van belastingfraude aangemerkt.3 Weliswaar achtte het Hof het bewezen dat Magnitsky in de gevangenis was mishandeld - hij zou zijn geboeid en geslagen - maar het vond zeker géén bewijs dat hij doelbewust zou zijn vermoord. Nu twijfelt niemand eraan dat de omstandigheden in Russische gevangenissen ellendig zijn, en het verbeteren van die omstandigheden behoort tot de strevingen die we in talloze landen achtenswaardig achten. Maar het verhaal dat Magnitsky zou zijn vastgezet omdat hij corruptie van de regering openbaarde; en dat hij daarna rücksichtslos werd vermoord, mist dus zelfs volgens het EHRM - dat toch niet bepaald bekend staat om haar voorliefde voor Rusland! - “iedere grond”.4 

2. De willekeur van morele verontwaardigingVervolgens moet je constateren dat misdaden, onrecht, enzovoorts, bepaald geen zeldzame gebeurtenissen zijn in de wereld. Rechteloosheid, moord en doodslag zijn aan de orde van de dag in Azië, het Midden-Oosten, Afrika… helaas leven we in een imperfecte wereld waarin democratische rechtsstaten de minderheid vormen. Ook in Zuid-Amerika bestaan ellendige gevangenissen. Zelfs in Europa vindt onrecht plaats dat het hart soms ineen doet krimpen. Maar leggen we continu sancties op aan alle individuele daders of regimes die de “mensenrechten” schenden? Natuurlijk niet. 

In de praktijk blijkt ophef over “mensenrechtenschendingen” dan ook vaak een gelegenheidsargument, een troefkaart die willekeurig wordt uitgespeeld tegen landen of individuen de we eigenlijk om heel andere redenen willen straffen, wegdrukken of isoleren. Dat zie je bijvoorbeeld aan de eenzijdige kritiek die Israël continu ten deel valt. Commissies van de Verenigde Naties, gedomineerd door Islamitische landen, grijpen ieder excuus aan om dat land dwars te zitten - terwijl de misdaden van regimes in Saudi-Arabië, Turkije of Iran grotendeels onopgemerkt blijven.

Ook dat punt kan nog eens duidelijk worden geïllustreerd aan de hand van de Amerikaanse Magnitsky Act. Haar volledig naam luidt “The Russia and Moldova Jackson-Vanik Repeal and Sergei Magnitsky Rule of Law Accountability Act of 2012”. Het woordje ‘Repeal’ in de benaming “Jackson-Vanik repeal” verwijst naar de voorgeschiedenis: het Jackson-Vanik-amendement uit 1974, dat een eerder stelsel van sancties opstelde en dat met deze wet dus wordt ingetrokken (en vervangen door nieuwe sancties). De indieners van dat Jackson-Vanik-amendement waren de Democratische Senator Henry “Scoop” Jackson, een milieuactivist en geestelijk vader van het neoconservatisme, en Charles Vanik, een Democratisch lid van het Huis van Afgevaardigden. Met hun amendement wilden zij voorkomen dat de status van “most favored nation”, die handelsbarrières en importtarieven wegneemt, zou worden toegekend aan de USSR. Het amendement bood een alibi om - in het heetst van de Koude Oorlog - handelsbeperkingen aan de Sovjet-Unie op te leggen. Op haar beurt was dit ‘Jackson-Vanik-amendement’ weer bovenop een systeem van sancties gekomen dat al decennia eerder was opgetuigd en was vormgegeven door het “Coördinerend Comité voor Multilaterale Export Controles” - oftewel COCOM. COCOM was net als de NAVO opgericht in 1949 en beperkte decennialang de export van technologie naar het communistische blok. 

De Magnitsky Act was dus niet zozeer gericht op het veroordelen en bestrijden van ‘mensenrechtenschendingen’ in het algemeen, maar staat in een lange traditie van anti-Ruslandbeleid. Een traditie die ooit wellicht gerechtvaardigd was, maar tegenwoordig niet meer per se gerechtvaardigd is. Willen we die strategie voortzetten? Of wordt het tijd de Koude Oorlog achter ons te laten en niet langer aan te sturen op conflict met Rusland? Het zijn strategische vragen die in het hart van de politiek thuishoren - en niet met een vaag beroep op ‘mensenrechtenschendingen’ in de achterkamertjes bedisseld horen te worden. 

3. De contraproductiviteit van sanctiesDit leidt ons als vanzelfsprekend tot misschien wel de belangrijkste overweging, namelijk dat de geschiedenis van sancties laat zien dat ze zelden tot nooit effectief zijn - maar eerder averechts werken. Sancties slagen er niet in om verandering te brengen in de publieke opinie of het regeringsbeleid - dit geldt voor sancties in het algemeen, of ze nu worden ingesteld tegen Syrië, Iran of Rusland. Dat komt onder meer doordat ze het beeld versterken dat tegenstanders van de regering ook tegenstanders van de bevolking zijn. Steun voor de zittende macht neemt daardoor eerder toe dan af. Ook economisch heeft het nauwelijks effect: zo zorgden de COCOM-sancties er waarschijnlijk voor dat de Sovjet-Unie sterker werd op technologisch gebied in plaats van zwakker. Het land werd gedwongen om zelf technologie te ontwikkelen, en slaagde daar wonderwel in - zoals de eerste mens in de ruimte en de eerste satellieten in een baan om de aarde laten zien. 

Datzelfde zien we bij de restricties die tegenwoordig gelden voor de export van landbouwproducten naar Rusland. Als gevolg daarvan is Rusland nu de grootste producent van gerst en tarwe ter wereld geworden, de op-één-na grootste producent van zonnebloempitten, en de op-twee-na grootste producent van aardappelen en melk, de op-vier-na grootste producent van eieren en kippenvlees… enzovoorts. Maar Nederlandse boeren zijn afgesloten geraakt van een belangrijke afzetmarkt. Dus welk belang menen we nu eigenlijk te dienen? Waar zijn we nu precies mee bezig?

ConclusieHet past de Europese Unie in onze ogen niet om zelfstandig buitenlands beleid te gaan voeren. Om sancties in te stellen tegen buurlanden, om EU-ambassades te openen en uiteindelijk (als het aan Verhofstadt en Timmermans ligt) ook een soort Europees leger te gaan optuigen. Wij geloven in nationale soevereiniteit en in democratische zeggenschap van de Nederlandse bevolking over onze betrekkingen met buurlanden, onze verplichtingen en onze internationale opstelling. Alleen al daarom is een Europese ‘Magnitsky-wet’ een buitengewoon slecht idee. 

Maar daarbij is het geven van een open mandaat aan beleidsmakers om op basis van vage beschuldigingen in het ‘mensenrechten’-spectrum allerhande sancties op te gaan leggen onverantwoord. In heel veel gevallen weten we niet precies wat er speelt in het buitenland. Complexe machtsconflicten geven aanleiding tot vragen - heel zelden is er in chaotische, slecht georganiseerde landen eenduidig onderscheid te maken tussen ‘good guys’ en ‘bad guys’: het ligt er meestal ergens tussen in. Daarbij maak je onvermijdelijk een politieke keuze door de ene schending van ‘mensenrechten’ wél te bestraffen, en de andere niet. Als we alle acties die ingaan tegen onze morele intuïtie willen bestraffen, kunnen we met helemaal niemand meer handel drijven. Met geen enkel land meer zaken doen. Het al dan niet instellen van sancties is dus een politieke keuze. Die hoort thuis in het parlement - en niet via een carte blanche aan beleidsmakers te worden overgeheveld.

Tot slot moeten we ons realiseren dat dit soort sancties zelden tot nooit echt effect hebben. Een dictator gaat heus niet aftreden als hij merkt dat hij niet meer op vakantie kan in Zuid-Frankrijk. Een onderdrukte bevolking komt heus niet ineens in opstand als de prijs van tomaten nog verder stijgt. Integendeel: doordat de middenklasse verzwakt vermindert de kans op een democratisch gezind ecosysteem in zulke landen.

Het is een combinatie van drie zaken die deze Magnitsky-wet tot ontwikkeling heeft doen komen: Europese machtswellust, Koude Oorlogdenken en verslaving aan ‘deugen’. FVD wijst ze alledrie af.

                             

1Op 19 november heeft FVD in de Tweede Kamer dan ook TEGEN een motie gestemd om zo’n wet ook op Nederlands niveau aan te nemen, mocht het op Europees niveau mislukken.

2European Court of Human Rights, Case of Magnitsky and Others versus Russia, Judgement, 27 August 2019, https://hudoc.echr.coe.int/eng#{"fulltext":["Magnitsky"],"documentcollectionid2":["GRANDCHAMBER","CHAMBER"],"itemid":["001-195527"]}

3De volgorde was dus dat Magnitsky eerst beschuldigd werd van belastingfraude, en pas daarna met een tegenverwijt van overheidscorruptie op de proppen kwam. Daarmee verdwijnt de grond onder het verhaal van zijn vriend en zakenpartner Bill Browder (die inmiddels zelf ook is veroordeeld wegens faillissementsfraude en belastingontduiking.

4Zie ook de documentaire die de Russische filmmaker Andrey Nekrasov over Magnitsky en Browder maakte - online te bekijken via: https://www.youtube.com/watch?v=ack8GcFvaN4

Word voor het einde van het jaar lid van Forum voor Democratie!

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 15-12-2019 14:30

Word dus nu lid van FVD! Hoe meer leden wij voor 1 januari hebben, des te minder subsidie de kartelpartijen krijgen - en des te meer er naar ons gaat. Dat betekent dat wij ons nog beter kunnen inzetten voor uw belangen! Wacht dus niet en word onmiddellijk lid van Forum voor Democratie! FVD.nl/word-lid

Dit was het fantastische FVD-congres 2019

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 15-12-2019 14:01

Topsprekers uit binnen- en buitenland, een evenement dat in de Nederlandse politiek nooit vertoond is, duizenden bezoekers en een geweldige sfeer! Haal met ons herinneringen op aan deze geweldige dag met vele sprekers, onder wie Thierry Baudet, Theo Hiddema, Annabel Nanninga, Derk Jan Eppink, Paul Cliteur, Jan Cees Vogelaar, Theo Francken en Jenny Douwes!

Clash in de EU: Should I Stay or Should I Go?

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 14-12-2019 11:00

Waarom bent u lid van een vereniging? Het antwoord daarop is vrij eenvoudig. U bent lid omdat u er baat bij heeft. Dat is een afweging die wij allen maken in ons dagelijkse leven. Of het nu gaat om een sportvereniging, de Weight Watchers, of een business club. Zakelijk of privé, u doet het omdat u er -op wat voor manier dan ook - beter van wil worden. Zodra de voordelen niet meer opwegen tegen de nadelen, dan stoppen we er mee of stappen we over naar een alternatief.

De Britten hebben die afweging ook gemaakt met hun lidmaatschap van de Europese Unie. In 2015 beloofde de toenmalige Britse premier David Cameron een referendum te houden over het lidmaatschap. Cameron was een remainer maar hield zich keurig aan de belofte uit het verkiezingsprogramma van zijn Conservative Party. 

Een uitgebreide peiling in 2014 gaf aan dat 39% voor- en 41% tegen uittreding was. De overige 20% wist het nog niet of zou niet gaan stemmen. Ook bleek uit deze peiling dat - als het Verenigd Koninkrijk hervormingen en betere voorwaarden zou weten te onderhandelen - meer dan 53% vóór continuering van het EU-lidmaatschap zou stemmen. Slechts 24% tegen. De overige 23% wist het niet of zou niet gaan stemmen. Een duidelijke kosten/baten analyse door de bevolking op sociaal en economisch vlak. Alles valt of staat met de gezonde vraag: “what’s in it for me?” 

Bij het Brexit referendum in 2016 waren de Britten van mening dat het evenwicht met de EU was verstoord. Het belangrijkste argument daarbij was dat de Britten vonden dat beslissingen over het Verenigd Koninkrijk in het Verenigd Koninkrijk zouden moeten worden genomen. Soevereiniteit dus. De EU weigerde om die balans te herstellen. We weten inmiddels dat een stap terug nooit een optie is voor Brussel. Zij willen een “ever closer Union” met als einddoel een “Verenigde Staten van Europa”. Dus kozen de Britten eieren voor hun geld en het werd Brexit. 

Na een lange tijd van onzekerheid won de Conservative Party deze week met overweldigende meerderheid de verkiezingen. Het is duidelijk, de Britten zijn het zat en willen weer controle over hun eigen land. Op 31 januari 2020 zullen zij de EU verlaten. Niemand verwacht dat het makkelijk zal worden, maar zij zijn van mening dat in de EU blijven nog veel meer nadelen heeft. Het doet denken aan het nummer van de Britse punkgroep met de zeer toepasselijke naam ‘The Clash’. Should I Stay or Should I Go – If I go it will be trouble, if I stay it will be double.

Er zal zeker enige ‘trouble’ optreden, maar de Britten bepalen straks wel zélf hoe hun eigen toekomst er uit ziet. Handel vindt altijd een weg. Ook hebben zij controle over wie het VK binnen mag komen en wie niet. De Britten hoeven zich niet druk te maken over de centraal geleide economie via de Europese Green Deal. Of over de Europese depositogarantie via de bankenunie. Zij hebben straks geen begrotingsunie en ook geen transferunie. Geen financiële verplichting met spilzuchtige landen waar zij geen controle over hebben. Zij kunnen zich straks volledig concentreren op de ontwikkeling van hun eigen economie. Nederland loopt intussen verder aan de leiband van Brussel. Our ‘trouble, will be double’.

 

Rob Roos, Europarlementariër voor Forum voor Democratie. 

Volg mij op:

Facebook: https://www.facebook.com/RobRoos.MEP

Instagram: robroos.mep

Twitter: https://twitter.com/Rob_Roos

LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/robroosnl  

FVD opent onderhandelingen met kabinet over dramatische Stikstofwet

Forum voor Democratie Forum voor Democratie D66 CDA PvdA GroenLinks VVD ChristenUnie Nederland 12-12-2019 18:30

Forum voor Democratie heeft vandaag de onderhandelingen geopend met het kabinet over de dramatische Stikstofwet. Deze spoedwet komt - net als de ‘stikstofcrisis’ zélf - voort uit boekhoudkundig geblunder van het kabinet-Rutte. Zoals wij al vaak hebben toegelicht: er ís geen ‘stikstofprobleem’. Onze uitstoot daalt al jaren en onze normen zijn 140 keer strenger dan de drempelwaarde in Duitsland.

Door achterhaalde rekenmethodes en de angst om in Brussel voor Nederlandse belangen op te komen, is het hele land nu stil komen te liggen. De bouw ligt stil, de boeren zitten klem en de maximumsnelheid wordt verlaagd van 130 naar 100 km per uur.

De wet die nu voorligt lost niets op. Wederom worden de boeren keihard de dupe van het kabinetsbeleid; blijft de rest van het land (waaronder de bouw en de infrastructuur) half op slot en blijft de kern van het probleem - ons onnauwkeurige meetsysteem, onze veel te strenge drempelwaardes en een onzinnig overschot aan ‘Natura2000’-gebieden - voortbestaan. Daarom heeft Forum voor Democratie met volle overtuiging TEGEN deze wet gestemd in de Tweede Kamer.

Stemming in de Eerste KamerKomende dinsdag stemt de Eerste Kamer over de spoedwet. De coalitie heeft daar op dit moment géén meerderheid. Om de spoedwet Stikstof erdoor te krijgen moeten VVD, CDA, D66 en ChristenUnie nog zes extra zetels zien te vinden (zij hebben er nu 32 in de Senaat, terwijl er 38 benodigd zijn voor een meerderheid).

Het kabinet zoekt daarom steun. Als die steun wordt verkregen bij GroenLinks of PvdA, zijn de boeren nóg slechter af. Zullen er nóg meer klimaatmaatregelen komen en zullen deze partijen mogelijk ook toezeggingen op het gebied van immigratie en asiel loskrijgen. FVD is daarom bereid óók te onderhandelen met het kabinet. Met als inzet VOLLEDIGE STEUN voor de boeren en daarnaast strenger immigratiebeleid en meer inspraak van burgers over miljarden verslindende klimaatplannen.Steun voor de boeren!De agrarische sector wordt hard geraakt door deze wet en bijbehorende maatregelen. Deze schade moet worden beperkt. Forum voor Democratie verlangt van het kabinet:

Invoering generieke nationale drempelwaarde van ten minste 1 mol per hectare (ter vergelijking: de drempelwaarde in Duitsland ligt op 7 mol);

Invoering van een volledig transparant meet- en monitoringsnetwerk van stikstofdeposities in heel Nederland;

Géén afroming emissierechten voor boeren;

Géén vergunningsplicht voor bemesting en begrazing; 

Géén afpak van vergunde depositieruimte; eens vergund blijft vergund;

Volop steun inclusief compensatieregeling voor boeren en bedrijven die buiten hun schuld ná het sneuvelen van de PAS hun vergunning zijn misgelopen;

Géén eerste aankooprecht voor provincies van (boeren)grond zodat de waarde van (boeren)grond behouden blijft;

Kabinetssteun voor de Limburgse (meest ruime) uitleg van provinciale beleidsregels;

En actieve, concrete inspanningen van minister Schouten om met het landbouwcollectief in gesprek te gaan en te blijven voor een lange termijn oplossing op stikstofgebied.

Aanvullende wensen FVDDe hierboven genoemde verbeteringen maken een slechte wet minder slecht. Maar nog altijd zouden we natuurlijk liever TEGEN stemmen in de Eerste Kamer; het gehele stikstofbeleid van het kabinet is immers op onjuiste gronden gebaseerd. Door de boekhoudkundige blunders van Rutte wordt bijvoorbeeld ook de transport- en de bouwsector ongenadig hard getroffen. Als het kabinet onze steun voor deze wet wil, dan zal het ook over de brug moeten komen met concessies op een aantal andere terreinen. Tijdens de onderhandelingen hebben wij de volgende concrete punten genoemd:Immigratie FVD stelt een aantal zeer concrete verbeteringen voor, die snel en eenvoudig kunnen worden ingevoerd:

Verbied de voorrang van asielzoekers op huurwoningen; zodat de tienduizenden nieuwe (huur)woningen die gebouwd moeten worden, voor Nederlanders zijn en niet met voorrang worden toegewezen aan asielzoekers.

Verbied de islamitische gebedsoproep in onze straten;

Stel illegaal verblijf van vreemdelingen strafbaar. Hiermee kunnen illegale vreemdelingen worden opgepakt en uitgezet.  

KlimaatakkoordIedereen zat aan de klimaattafels van Ed Nijpels - iedereen, behalve de Nederlandse belastingbetaler die straks die 1.000 miljard moeten betalen. Daarom willen wij dat de bevolking het laatste woord krijgt over het klimaatakkoord. Dit is een mooie graadmeter om draagvlak te meten. Aangezien er in de Kamer een brede meerderheid is voor het klimaatakkoord, zouden partijen dat referendum met vertrouwen tegemoet moeten zien. En zich vooraf aan de uitslag moeten committeren.

ConclusieFVD is bereid te onderhandelen met het kabinet. We willen niet alleen roepen aan de zijlijn maar ook verantwoordelijkheid dragen. Met als inzet onze volledige steun voor de boeren; inperking van de immigratie en versterking van de democratie. Het kabinet zal linksom óf rechtsom een meerderheid moeten zien te halen voor de wet. De bal ligt nu bij Rutte.