Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

39 documenten

Vaccinatiewet D66 gevaarlijke eerste stap naar dwang

SGP SGP Nederland 19-02-2020 00:00

Dinsdag heeft de Tweede Kamer een D66-wet aangenomen die kinderdagverblijven de mogelijkheid geeft kinderen te kunnen weigeren die niet gevaccineerd zijn.

Kees van der Staaij: "Opvallend dat de D66-wet over het weigeren van niet-gevaccineerde kinderen in de kinderopvang een meerderheid kreeg ondanks zoveel negatieve adviezen. Het is een gevaarlijke eerste stap op het pad van dwangmaatregelen. Werk aan de winkel voor Eerste Kamer."

Kinderartsen, de regering, de Raad van State, wetenschappers én de onafhankelijke onderzoekscommissie Vermeij, concludeerden allen dat deze wet onverstandig is.

Verhelderend en verdiepend onderzoek doodswens ouderen

SGP SGP Nederland 30-01-2020 00:00

Het gedegen wetenschappelijke onderzoek naar de doodswens van ouderen is verhelderend en verdiepend. Opvallend is de conclusie dat een doodswens vaak heel ambivalent en veranderlijk is. De wens om te sterven kan het ene moment met overtuiging worden uitgesproken en het andere moment vrijwel afwezig zijn. Ook laat het onderzoek opnieuw zien dat de term ‘voltooid leven’ niet deugt. Het is volgens de onderzoekers “te rooskleurig en verdoezelend”.

Kees van der Staaij: “Met dit onderzoek in de hand is het roekeloos om een ‘voltooid leven’-wet te maken. Dat zou onbegrijpelijk en onverantwoord zijn. De overheid heeft juist de plicht om zelfdoding te voorkomen en kwetsbare mensen te beschermen. Zij moet aan de kant van het leven staan." Uit het onderzoek blijkt ook dat ouderen de sterke en begrijpelijke behoefte hebben om ertoe te doen en erbij te horen. Kees van der Staaij: “Dat is opnieuw een krachtige aansporing voor overheid en samenleving om eenzaamheid te bestrijden en een luisterend oor te bieden aan mensen die worstelen met levensmoeheid. Elk mens is kostbaar en waardevol, we moeten hen een betekenisvolle plek geven. Daarom moeten we belemmeringen voor ouderen wegnemen om aan de samenleving deel te nemen.”Het onderzoek laat verder zien dat de doodswens niet per se gebonden is aan een hoge leeftijd, maar ook onder jongere senioren voorkomt. Sommige mensen blijken al hun hele leven lang een doodwens te hebben. In hoeverre is hier sprake van onverwerkte ervaringen of psychische ziekten? Het zou inderdaad goed zijn als hier verder onderzoek naar wordt gedaan zodat zij goede hulp en zorg kunnen krijgen.De SGP-voorman pleit op basis van de bevindingen in dit rapport voor een soortgelijk onderzoek naar de doodswens van mensen met dementie of een psychiatrische aandoening. "Het onderzoek geeft ons juist aanleiding om de opgerekte euthanasiepraktijk kritisch door te lichten.”

Nieuwe ranglijst christenvervolging alarmerend

SGP SGP CDA ChristenUnie Nederland 16-01-2020 00:00

Woensdag maakte Open Doors de nieuwe rangslijst christenvervolging bekend. Samen met het CDA en de ChristenUnie stelt de SGP schriftelijke vragen aan het ministerie van Buitenlandse Zaken.

“Opnieuw schetst de Ranglijst Christenvervolging een zorgwekkend beeld. In Afrika wordt 1 op de 5 christenen zwaar tot extreem vervolgd, vaak door jihadisten," reageert Kees van der Staaij. "Alleen al in Nigeria werden in 2019 minstens 1.350 christenen gedood. Maar ook in Somalië en ‘nieuwkomers’ als Burkina Faso, Kameroen en Niger hebben vele christenen het zeer zwaar." Een ander opvallende trend is volgens Van der Staaij de groeiende onvrijheid in China en India als gevolg van biometrische technologie en kunstmatige intelligentie. "Daar zie je dat technologische vooruitgang voor minder gewenste groepen zomaar een achteruitgang kan betekenen in hun privacy, rechten, vrijheid en veiligheid."

De SGP-voorman vindt dat Nederland moet blijven opkomen voor deze geloofsvervolgden. "Dat moeten we doen door overheden van betreffende landen rechtstreeks en in internationale gremia aan te spreken, maar ook door te streven naar internationale afspraken over de bescherming van minderheden in tijden van toenemende digitalisering en technologische ontwikkeling. Onze steun, ons gebed en onze blijvende politieke inzet is keihard nodig!”

Bekijk hier de ranglijst christenvervolging 2020 van Open Doors.

Alles op alles zetten voor suïcidepreventie

SGP SGP Nederland 16-01-2020 00:00

Heb jij hulp nodig? Dan kun je contact opnemen met Stichting 113 Zelfmoordpreventie via 0900 0113 (24/7 bereikbaar) en 113.nl.

Vandaag verscheen het onderzoek naar het relatief hoge aantal zelfdodingen onder jongeren in 2017. Het is goed dat dit onderzoek heeft plaatsgevonden. De SGP gaat graag met staatssecretaris Blokhuis (VWS) in debat over de uitkomsten ervan.

Kees van der Staaij: “De onderzoekers wijzen erop dat in Nederland gemiddeld één tiener per week overlijdt door zelfdoding. Het is aangrijpend om te moeten constateren dat de problemen in de zorg in 2017 relatief vaak een rol speelden bij de zelfdoding van jongeren. Des te meer een aansporing om alles op alles te zetten om de zorg voor kwetsbare jongeren te verbeteren.’’

Een belangrijke aanbeveling uit het onderzoek is om in verbinding te blijven met jongeren met psychische problemen, wat er ook gebeurt. Dat is een opdracht voor familie, hulpverleners en scholen, en eigenlijk voor ons allemaal.

Scholen spelen een belangrijke rol in het signaleren van psychische problematiek. In het onderwijs kan nog meer aandacht worden geschonken aan suïcidepreventie. Ook in de opleiding van hulpverleners moet meer aandacht komen voor zelfdoding.

Privacywetgeving zorgt bij hulpverleners voor ‘defensief gedrag’. Vooral in de behandeling van jongeren vanaf 16 jaar ervaren hulpverleners dat ze klem zitten tussen privacyregels en zorgplicht. Het is van groot belang dat duidelijkheid wordt verschaft over de beperkingen en mogelijkheden voor het samenwerken met naasten bij de behandeling van suïcidale jongeren. Als er knelpunten blijken te zijn in wet- of regelgeving, moeten die opgelost worden.

Er zijn voor dit onderzoek veel ouders geïnterviewd. Bijna alle ouders hebben de professionele gesprekken als waardevol en behulpzaam ervaren. De SGP wil daarom dat dit soort gesprekken standaard wordt aangeboden aan nabestaanden in die gevallen waar er sprake is van zelfdoding van een jongere.

Kerst- en eindejaarsgroet Kees van der Staaij

SGP SGP Nederland 21-12-2019 00:00

"Hartelijk dank voor jullie steun, meeleven en gebed in 2019. Het was een roerig jaar. Allemaal gezegende Kerstdagen en veel heil en vrede voor 2020 gewenst." Bekijk hier de jaarlijkse Kerst- en eindejaarsgroet van Kees van der Staaij.

'Kind het beste af met natuurlijke vader en moeder!'

SGP SGP Nederland 19-11-2019 00:00

Kees van der Staaij in debat met andere Kamerleden over meerouderschap, zaaddonoren, draagmoeders en gezinnen met drie of nog meer ouders. Bij al deze wensen van ouders, komt het belang van het kind onder druk te staan.

 

Lees hieronder of via deze link het opinieartikel van de SGP dat op 14 november in Trouw is verschenen.

Bij draagmoederschap moet het belang van het kind het zwaarst wegen

Adoptie leert ons dat bij wetgeving over draagmoeders het kind voorop moet staan, aldus SGP-partijleider Kees van der Staaij - zelf adoptieouder - en Wenneke de Ruijter, stagiaire bij de SGP.

Kees van der Staaij en Wenneke de Ruijter - 14 november 2019

Het kabinet wil draagmoederschap wettelijk gaan regelen. Kenmerkend voor deze en andere plannen rond ‘herijkt ouderschap’ is dat de overheid actief meewerkt aan situaties waarbij kinderen niet opgroeien bij de genetische ouders. De onderliggende gedachte is het belang van kinderen te dienen. Maar is dit echt in hun belang?

Nieuw is het niet dat kinderen soms niet opgroeien bij hun natuurlijke ouders. Bij adoptie bijvoorbeeld is dit even­eens het geval. En net als bij adoptie gaat het bij draagmoederschap vaak om een internationaal verschijnsel.

Opvallend is dat het krijgen van kinderen via spermadonoren of draagmoederschap vaak positief begroet wordt. De schaduwkanten komen minder in beeld, terwijl we van interlandelijke adoptie inmiddels weten dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is. Steeds vaker worden de schaduwkanten van adoptie voor het voetlicht gebracht, wordt de vinger gelegd op kwetsbaarheden en risico’s.

Niet de ‘ontvangende ouders’ staan vooropDe eerste les die we kunnen leren van de adoptie-ervaringen is dat het moet gaan om een situatie waarbij het kind écht niet kan opgroeien bij de natuurlijke ouders. Voordat adoptie mogelijk is, moet er aan allerlei strenge voorwaarden voldaan zijn. Terecht! Niet de ‘ontvangende ouders’ staan wettelijk voorop, maar het kind voor wie een gezin wordt gezocht. Deze (wettelijke) norm om op te groeien bij de genetische ouders is steeds steviger in verdragen verankerd.

Hoe anders is het bij internationaal draagmoederschap: de wensen van de nieuwe ouders staan centraal. Opzettelijk wordt een situatie tot stand gebracht waarbij het kind niet opgroeit bij de natuurlijke ouders. De reactie zou kunnen zijn: als het kind welkom is en liefhebbende ouders krijgt, is dat toch prima? Maar dit is niet het hele verhaal. Van geadopteerden weten we inmiddels dat zij kunnen worstelen met vragen als: ‘Op wie lijk ik?’ en ‘Van wie ben ik er één?’ Deze vragen rijzen ook bij kinderen van spermadonoren of van buitenlandse draagmoeders. Hen wordt de mogelijkheid ontnomen om op te groeien bij degenen aan wie zij genetisch verwant zijn. Als de kinderwens van de nieuwe ouders de enige rechtvaardiging hiervoor is, is dat een wel erg magere argumentatie.

AfstammingsinformatieEén les lijkt op het eerste gezicht ­geleerd te zijn: er wordt veel aandacht besteed aan een recht op afstammingsinformatie en een goede registratie. Dat klinkt goed, maar hoe hard is dit te regelen? Juist als er buitenlandse donoren of draagmoeders in het spel zijn, gaat het gemakkelijk mis.

De vrijwilligheid van het afstand doen is een uiterst belangrijke voorwaarde voor interlandelijke adoptie. Als daaraan niet voldaan wordt, en geldelijk gewin de boventoon voert, is er sprake van afschuwelijke kinderhandel. Ondanks waarborgen is er ook bij draagmoederschap nog steeds het levensgrote probleem dat er een verdienmodel is. Niet zelden gaat het om vrouwen in kwetsbare posities.

Als de overheid willens en wetens meewerkt aan het laten opgroeien van kinderen bij niet-genetische ouders, schept dat grote verplichtingen. Bij interlandelijke adoptie was de wetgever zich dat bewust. Een voorlichtingscursus, gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming en andere eisen worden aan aankomende adoptie­ouders gesteld. Indringend wordt getoetst of de keuze weloverwogen is. Het kabinet geeft als advies dat van wensouders en draagmoeder wordt verlangd dat zij zich laten voorlichten en counselen. Als die waarborgen worden vergeleken met de procedures bij adoptie, dan zijn ze boterzacht.

Kortom: het is de moeite waard om de kabinetsvoornemens nog eens indringend te confronteren met de lessen van interlandelijke adoptie. En laat uiteindelijk het belang van het kind écht het zwaarst wegen!

Van der Staaij over de problemen in de jeugdzorg

SGP SGP Nederland 18-11-2019 00:00

Er is problematiek rondom de jeugdzorg. Lees hier de bijdrage van SGP-fractievoorzitter Kees van der Staaij, die hij naar voren bracht tijdens het wetgevingsoverleg jeugd.

"Als gezinspartij gaan kwetsbare jongeren ons aan het hart. Jongeren en kinderen verdienen, zonder lang te wachten, de best mogelijke hulp die we kunnen bieden.

De conclusies van de inspecties jeugd en veiligheid zijn snoeihard en pijnlijk. De zorg voor jongeren die in hun ontwikkeling bedreigd worden, de ‘intensive care van de samenleving’, zoals de inspecties het omschrijven, staat onder grote druk.

De vraag is: hoe nu verder? De SGP steunt de inzet voor meer mensen en middelen. Maar dat lijkt niet genoeg. De ministers kondigen een wetswijziging aan, waarin woord ‘regio’ centraal zal staan. De SGP vindt de voorstellen nog behoorlijk mistig en ze creëren helaas ook onnodig mist. Het daadwerkelijk effect valt of staat bij de concrete uitwerking.

En waarom wordt het gepresenteerd als ‘een stelselwijziging’? Vrijwel overal wordt bij zware jeugdhulp al regionaal samengewerkt. Wat voegt het codificeren van de bestaande praktijk toe?

Wat de SGP betreft moeten maatregelen gericht zijn op aanscherpingen binnen het huidige stelsel. Voor ons gevoel slaat de regering in het pleidooi voor een wetswijziging een stap over. We missen reflectie op de doelen van de Jeugdwet en hoe de voorstellen van het kabinet daaraan bijdragen.

De kabinetsbrief zegt dat dat de wettelijke jeugdhulpplicht ruim is geformuleerd. Dat is de halve werkelijkheid, denken wij. De hulpplicht is in de Jeugdwet juist bewust ook strikt geformuleerd: “voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn” (artikel 2.3).

Fundamenteel voor de Jeugdwet is dat de verantwoordelijkheid voor jeugdigen en opvoeding allereerst bij de ouders ligt. Gemeenten moeten uitgaan van eigen kracht en behoeften van jeugdigen, hun ouders en sociale netwerk. Zij kunnen op dit punt een steuntje in de rug gebruiken.

Waarom zien we op dit punt geen offensief van het kabinet?

Ik noem twee suggesties: onderzoek wijst het uit dat werken met mentoren een positieve en veelbelovende aanpak in de jeugdhulp, mits deze door alle betrokken partijen op waarde wordt geschat.

Ziet de minister hier ook de meerwaarde van in? Is hij bereid hier in méér dan zes jeugdzorgregio’s het gesprek over aan te gaan?

De stichting Eigen Kracht Centrale traint gezinnen en families om regie over hun leven te houden of te krijgen. Het krijgt bij gemeenten maar moeilijk een voet tussen de deur.

Hoe kan de minister de activiteiten van zo’n stichting versterken?

De inspecties bevestigen onze zorg over het ingewikkelde stelsel van Veilig Thuis, Raad voor de kinderbescherming en gecertificeerde instellingen, die vervolgens weer aan regietafels moeten onderhandelen met gemeenten. Ik zie met ongeduld uit naar de resultaten van de experimenten om de keten te verkorten.

Wil de minister de komende maanden ook benutten om eens te kijken naar voorbeelden uit het buitenland, zoals het Duitse Jugendamt?

De rol van de rechter is een gapend gat in de plannen van de ministers.Die is in Nederland gemarginaliseerd en zelfs de uitspraken worden vaak niet uitgevoerd.

Hoe pakt het kabinet dit aan?

De inspecties wijzen erop dat de zwaarte van de problematiek is toegenomen door ‘veel complexe echtscheidingen’. Een gecertificeerde instelling schat dat bij 60 tot 80 procent van hun casussen sprake is van echtscheidingsproblemen. Daar wordt je even stil van… Het zou voor gemeenten en jeugdzorgregio’s topprioriteit moeten zijn om te investeren in stabiele en hechte gezinnen!

Is de minister bereid om te onderzoeken of hij programma’s voor opvoedingsondersteuning en relatieversterking stevig kan verankeren in gemeentelijk en regionaal beleid? (Net als de uitrol van 'Nu Niet Zwanger' bijvoorbeeld)

 

SGP blijft hameren op NAVO-norm van 2%

SGP SGP Nederland 06-11-2019 00:00

 “Als het kabinet hard inzet op het halen van de klimaatdoelen, dan moet ze dat ook zéker doen als het gaat om de Defensie-uitgaven. De NAVO-norm van 2% van het BBP wordt bij lange na nog niet gehaald, dus moeten we er harder aan trekken zodat we in Europa op eigen benen kunnen staan.”

Dat zegt SGP-kamerlid Chris Stoffer bij de behandeling van de begroting van Defensie vandaag in de Tweede Kamer. De SGP heeft een naam op te houden als het gaat om voldoende geld voor onze Defensie. Moties van Kees van der Staaij en Elbert Dijkgraaf zijn richtinggevend om Nederland vast te pinnen op meer Defensie-uitgaven.

In de praktijk komt daar weinig van terecht. De inval van Turkije in Syrië en de situatie in Irak bewijzen hoe belangrijk het is om zelf je eigen veiligheid op orde te hebben. In dat kader wil de SGP ook extra F-35’s aanschaffen.

Bij de begrotingsbehandeling maakte de SGP zich verder sterk voor optimale ondersteuning door Defensie van PTSS-slachtoffers. Kamerlid Stoffer wees op hele goede particuliere initiatieven op dit punt, zoals die van een ex-militair die nu schaapherder is op zijn oude legerbasis. In een motie roept hij de regering op geld beschikbaar te houden om dit soort projecten van de grond te krijgen.





Spreektekst Kees van der Staaij #APB2019

SGP SGP VVD Nederland 27-09-2019 00:00

Bekijk of lees hier de spreektekst van SGP-voorman Kees van der Staaij, uitgesproken tijdens de algemene politieke beschouwingen 2019.

Mevrouw de voorzitter, laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: hou ze in de gaten, die diplomaten!Afgelopen zomer heb ik wat navorsingen gedaan. Ik ben gestuit op een heel vervelende affaire. Ik zal man en paard noemen. Het gaat om de Russische ambassadeur hier in Den Haag, Dimitri Alekseevich Golitsyn. Deze man heeft jarenlang ongestoord zijn gang kunnen gaan. Mijn prangende vraag aan de regering is: wist u hiervan? En zo ja, waarom is er niet ingegrepen? Russische kunsthongerDe Russische ambassadeur is nota bene betrokken bij het wegsluizen uit ons land van topstukken uit de Nederlandse schilderkunst. Meesterwerken uit de Gouden eeuw van Gerard Dou, Ruisdael, Rembrandt. Ze zijn allemaal in Sint Petersburg beland. En dat puur en alleen om de kunsthonger van tsarina Catharina de Grote te stillen. Zo komt het dat er vandaag de dag meer Rembrandts in de Hermitage in Sint Petersburg hangen dan in het Rijksmuseum in Amsterdam.De historicus in de minister-president zal nu denken: "Maar wacht eens even, dat was vér voor mijn tijd." Dat klopt, het gebeurde in de achttiende eeuw. Maar daar komt de premier niet mee weg. Ik hoef hem niet uit te leggen dat hij staatsrechtelijk óók aanspreekbaar is op regeringsdaden uit het verleden, op het verkwanselen van nationaal erfgoed uit de Gouden Eeuw, en dát uitgerekend in de eeuw van de rede. RembrandtMevrouw de voorzitter, sta mij toe toe te lichten waarom het verlies van één specifiek schilderij mij persoonlijk het meest aan het hart gaat. Het gaat om een meesterwerk van Rembrandt, een enorm doek van meer dan 2 bij 2,5 meter. Het is één van zijn laatste werken. Kunsthistorici noemen het daarom ook wel Rembrandts ‘laatste woord’. Nog één keer komt in dit schilderij alles samen wat hij te zeggen had. De barokke drukte uit veel van zijn eerdere schilderijen is verdwenen, de stijl is rustig en eenvoudig, heel intiem. We kijken een oude vader in het gezicht. Hij buigt zich liefdevol over zijn zoon die voor hem is neergeknield. De vader lijkt zijn zoon zachtjes naar zich toe te trekken. Als we inzoomen op de handen van de vader, zien we dat daar iets bijzonders mee aan de hand is: de ene hand ziet er stevig, krachtig uit, de andere hand oogt veel zachter, teer en kwetsbaar. De bovenmantel van de vader is warm rood. De zoon is kaal, zijn kleren lijken wel lompen. Een ontroerend tafereel. Daar lijkt de man rechts op het schilderij, misschien wel een oudere zoon van dezelfde vader anders over te denken. Die straalt iets nors, iets afstandelijks uit. Inderdaad, ik heb het over Rembrandts ‘De terugkeer van de verloren zoon.’ Misschien zijn er die dit schilderij niet kennen. Voor hen is het vanaf nu te zien om mijn Twitteraccount, Facebook en Instagram. En omdat ik niet zeker weet of onze minister-president er met zijn Nokia bij kan komen, heb ik voor hem een speciale uitgave bij me. Ik zie de voorzitter nu licht jaloers kijken, laat ik nu voor haar ook een exemplaar hebben om haar te bedanken voor de manier waarop zij de vergadering voorzit.

https://www.sgp.nl/actueel/spreektekst-kees-van-der-staaij-apb2019/11132Mevrouw de Voorzitter, dit wereldberoemde schilderij van Rembrandt is dus niet meer in Nederland. Maar wat we hier gelukkig nog wél hebben, zijn de Bijbelse woorden van dit verhaal waardoor Rembrandt zich liet inspireren. Deze gelijkenis, deze parabel, die Jezus eens vertelde is te vinden in Lukas 15. De gelijkenisEen vader had twee zoons.De oudste was braaf en leefde netjes. Hij bleef thuis, om zijn vader te helpen op het bedrijf.De jongste zoon daarentegen eiste de erfenis op en trok de wijde wereld in. Hij wilde weg en draaide zijn vader de rug toe. Hoe lang die zoon precies weg is geweest is niet bekend. Maar het moet een lange tijd zijn geweest. Want er staat dat hij naar een ver land reisde. Er staat ook dat het vele geld dat hij had meegekregen op zekere dag op was. Je zou kunnen zeggen: hij belandde in de goot. Uiteindelijk vond hij een baantje als varkenshoeder, in die tijd het laagste van het laagste. Hij had niets meer en wilde zijn honger stillen met de drab die voor de varkens bestemd was. Diep in die ellende komt hij tot inkeer en besluit naar huis terug te keren...Schuldbewust.Smerig.Berooid.En dan volgt in het Bijbelverhaal die prachtige tekst (vers 20), waar staat dat toen hij nog veraf was zijn vader hem zag en met ontferming werd bewogen. Vader liep hem tegemoet, viel zijn zoon om zijn hals en kuste hem.Geen boze blik, maar een liefdevol oog.Geen afstandelijke hand, maar een warme omhelzing.Niet één verwijt uit zijn mond, maar een kus…Zijn vader is zó blij over de terugkeer van de verloren zoon, dat hij een groot feest geeft. De oudste zoon is daar boos over. Hij weigert naar het feest te komen. Voor zo’n wegloper die het geld van de vader er bij de hoeren doorheen jaagt, wordt het gemeste kalf geslacht, zo moppert hij. Terwijl er nooit een feest gehouden is voor hem, de brave oudste zoon, die zich altijd keurig heeft gedragen. Zijn vader blijft de oudste zoon vriendelijk, indringend nodigen ook in de feestvreugde te delen. Hoe het afloopt met de oudste zoon blijft open, maar aan het eind van het verhaal is juist hij in zekere zin de verloren zoon...De onvoorwaardelijke liefde van de vader die uit deze gelijkenis spreekt, heeft de eeuwen door velen gefascineerd. Die genadige houding heeft de eeuwen door velen geïnspireerd. Niet alleen Rembrandt, maar ook talloze andere schilders, componisten, schrijvers en dichters. En óók bestuurders en politici.Hedendaagse Kamerleden over 'de verloren zoon'Ter voorbereiding op deze algemene beschouwingen heb ik me afgevraagd wat deze gelijkenis van de verloren zoon bij hedendaagse Kamerleden losmaakt. Daarom heb ik zes collega’s aangeklampt met de vraag: wat zegt jóu het verhaal over de verloren zoon?

Een liberale parlementariër uit een atheïstisch nest zei: “Voor mij betekent dit verhaal: geef de hoop nooit op! Zoon, vertrouw op de liefde van je vader! En vader, blijf openstaan voor je zoon.” Een sociale liberaal die zich graag inzet voor de rechten van ongelovigen plaatste wel wat vraagtekens bij de oprechtheid van de bekering van de verloren zoon, maar voegde daar mild aan toe: “Als je iemand vergeeft, is dat zonder meer een viermoment.” Een ander kamerlid, die de leeftijd van 50 al vele jaren geleden passeerde, reageerde met passie: “Terugkomen is hier het kernwoord. Je kan zó blij zijn met iets wat bij je hoorde en weer terugkomt.” Een nu christelijk kamerlid die van huis uit niet vertrouwd was met Bijbelverhalen zei: “Weet je, dit verhaal zegt mij dat niemand te diep kan zakken, maar dat er altijd een mogelijkheid is weer op te krabbelen.”Die notie hoorde ik ook terug bij een bedachtzame parlementariër uit een groeiende partij in het linkse deel van de Kamer: “Ik pleit er altijd voor: geef mensen na een misstap altijd een tweede kans, al begrijp ik best dat oudste zonen dat wel lastig vinden…”Een socialistisch kamerlid begon ook over de oudste zoon. Ze zei: “De boosheid van de oudste zoon is eigenlijk ook best invoelbaar. Het is mooi dat de vader aan de beide zonen aandacht besteedt. Houdt ook oog voor de brave ontevreden oudste zoon,” was haar pleidooi! Allemaal prachtige noties!De liefhebbende VaderWat mijzelf aanspreekt in dit verhaal is het tegendraadse. Het is niet het voorspelbare verhaal van een rebelse zoon en een brave zoon, met als moraal van het verhaal: wees ook een brave broeder. Sterker nog, eigenlijk draait het niet om de zonen. Dat zie je ook op het schilderij van Rembrandt. Het volle licht dat onze grootste schilder zo weergaloos kon vangen in zijn werken, valt op de liefhebbende vader. Voor mij staat deze gelijkenis symbool voor de onvoorstelbare liefde van de hemelse Vader voor zondige mensen, en dat door het volbrachte werk van Jezus Christus. Liefde voor mensen die God de rug hebben toegekeerd. En dan doet het er niet toe of die mensen nu conservatief of progressief zijn, of ze braaf naar de kerk gaan of daar juist niets van willen weten. Diep in ons hart zijn wij van huisuit allemaal van Hem vervreemd. Maar er is een weg terug. En bij thuiskomst leer je dan te leven van genade en vergeving. Dan is het pas echt feest en mag je, met vallen en opstaan, proberen zelf óók liefdevol en vergevingsgezind in het leven te staan. Dan wil je heel graag op die Vader lijken. Christelijke notiesIk besef: velen in ons land en in Europa zien christelijke noties als iets uit een ver verleden, zij zijn blij dat ze het huis van de vader achter zich hebben gelaten. VVD-kamerlid Herman Louwes, een nuchtere boer uit Groningen die jarenlang voor de VVD in de Tweede en Eerste Kamer zat, vroeg zich zo’n 70 jaar geleden bij de behandeling van de begroting Sociale Zaken af: veronderstelt ons systeem van sociale zekerheid niet een moraal die er vaak helemaal niet meer is. Louwes zei: “Hoevelen hebben geen herinnering aan de geborgenheid van de godsdienstige overtuiging en aan het fundament van een godsdienstig gezin? Dat zijn geen verloren zonen, maar zonen van de verloren zoon. Het zegt hen niets meer.” Tot zover Louwes.En tóch! Ze zijn er ook nu: mensen op zoek, met een onbestemd verlangen. Op zoek naar een echt thuis.Ik denk aan die sympathieke twintiger. Nooit een voet in de kerk gezet. Hij doet alles waar hij zin in heeft. Hij gaat met een flinke dosis pilletjes van feest naar feest. Hij noemt zichzelf nogal ruimdenkend. Bordeelbezoek vindt hij “niets mis mee”. Als we wat langer doorpraten geeft hij aan: “Ik vind er niet de echte liefde waar ik als ik eerlijk ben zo naar verlang.” Een wekelijkse rustdag vindt hij betuttelend, maar hij voelt zich tegelijkertijd zó opgejaagd. Hij vindt het geweldig dat hij in dit land kan doen en laten wat hij wil. Niks is te gek. Hij heeft zelfs de vrijheid om een eind aan zijn leven te laten maken als hij er wel “klaar mee is”. Is al die vrijheid niet doorgeschoten?Mevrouw de voorzitter, het is niet te geloven, maar laat ik nou even later ook zijn oudere broer ontmoeten. Dat gesprek viel me niet mee. Hij mopperde nogal op zijn jongste broer. Hij noemde hem losbandig en verkwistend. Ja, mijn broer is naar een verslavingskliniek gegaan en heeft bij de schuldhulpverlening aangeklopt. ’Ik ben daar niet blij mee’, zei hij, ’dit gaat gewone hardwerkende Nederlanders als ik weer veel geld kosten. Zijn schuld wordt kwijtgescholden, terwijl ik hard moet werken en steeds meer belasting moet betalen.”Voorzitter, ik ben nu zo benieuwd wat het kabinet tegen zowel de jongste als de oudste zoon zou willen zeggen. Doorgeschoten vrijheidsdenkenHerkent het kabinet ook de schadelijkheid van doorgeschoten vrijheid? Wat zijn nu de concrete stappen om normalisering van drugs tegen te gaan en verslaving aan te pakken? Wat mij opvalt is dat het kabinet met sneltreinvaart bezig is staatswiet mogelijk te maken, maar dat de aanpak van misstanden in de prostitutie in de laagste versnelling staat. Waarom duurt het zo lang voor de aangekondigde wetten komen en waarom wordt niet meer menskracht ingezet in de strijd tegen mensenhandel?Doorgeschoten vrijheidsdenken heeft ook de bescherming van kwetsbaar leven aangetast. Dat geldt niet alleen voor de abortuswetgeving, maar ook internationaal blijft terechte kritiek komen tegen de euthanasiewetgeving. Wanneer gaat het kabinet die kritiek nu eens serieus nemen? Nog een heel ander punt, over doorgeschoten vrijheid gesproken: meer dan in de tijd van de gelijkenis is het tegenwoordig massaal mogelijk naar een vergelegen land te vliegen. Dat is prachtig, maar heeft ook een stevige schaduwkant in de daarmee gepaard gaande luchtvervuiling. Wanneer gaat de vervuiler daarvoor nu ook betalen? StaatsschuldDe jongste zoon in de gelijkenis maakt zich schuldig aan potverteren, dat wil ik het Nederlandse kabinet niet direct verwijten. Al lange tijd groeit de Nederlandse economie. Dat is mooi, maar we moeten er ook rekening mee houden dat er weer magere jaren kunnen komen. Zijn we recessiebestendig? Dát is een belangrijke vraag, zeker nu de economische en politieke situatie in de wereld uiterst onzeker, en daarmee kwetsbaar is. Zou het niet een goed idee zijn om zoals in Zweden, een lagere norm voor aanvaardbare staatsschuld te hanteren om zo meer buffer te krijgen voor slechtere tijden? Graag hoor ik daarop de reactie van het kabinet.Potverteren wordt in Europa helaas wél beloond. De Europese Centrale Bank houdt de rente kunstmatig laag en blijft miljarden van Noord- naar Zuid-Europa sluizen. Door die lage rente moeten ouderen, die jarenlang hebben gespaard, straks interen op hun pensioen. Hoe gaat het Nederlandse kabinet hiermee om? Mevrouw de Voorzitter, we hebben in het land niet alleen met jongste zonen te maken, maar ook met oudste zonen, ontevreden burgers. Dit kabinet heeft beloofd vertrouwen te willen herstellen van ontevreden burgers. We zijn nu halverwege de rit. Hoe wordt dit waargemaakt? Studenten en eenverdienersTerechte punten verdienen het om opgepakt te worden. Die studieschuld van veel jongeren rijst de pan uit, vooral als je ouders niet heel rijk zijn en ook niet heel arm. Waarom schuift het kabinet dit probleem voor zich uit, terwijl duidelijk is dat het stelsel zo niet goed werkt? De SGP stelt voor alle studenten uit gezinnen met een middeninkomen een echte tegemoetkoming in de studiekosten te geven in de vorm van een studiebeurs, in plaats van hen met een lening op te zadelen. Zo help je heel direct de middeninkomens, niet in de laatste plaats de eenverdieners onder hen. Want hoewel de koopkracht voor eenverdieners gelukkig stijgt, gaan tweeverdieners er opnieuw méér op vooruit. Daarmee wordt de kloof tussen een- en tweeverdienersdus weer groter. Het blijft de SGP een doorn in het oog dat éénverdieners soms tot wel zes keer zoveel belasting betalen over eenzelfde gezinsinkomen als tweeverdieners. Aantrekkelijke regioOm te voorkomen dat zonen en dochters uit de regio wegtrekken vraagt een goede spreiding van onderwijsvoorzieningen de aandacht. Onlangs trokken de Drechtsteden en Gorinchem hierover aan de bel. Het is een prachtige regio op een kruispunt van weg, water en spoor. Zij hebben plannen liggen voor een versterking van de maritieme bedrijvigheid, voor maakindustrie, voor het vasthouden van jongeren die wegtrekken omdat er te weinig hoger onderwijs is, te weinig betaalbare woningen. Ziet het kabinet ruimte voor een regiodeal met dit gebied en andere gebieden die een impuls kunnen geven aan de ontwikkeling? Mevrouw de Voorzitter, tot slot nog dit. Ik wilde vandaag graag het licht laten vallen op de liefhebbende Vader. Het echte leven is meer dan politiek alleen. Juist als we daar geen oog voor hebben, kunnen we gemakkelijk teveel verwachten van vadertje staat. Vadertje staat kan niet alles. Geen harten van jongste zonen veranderen. Geen oudste zonen van hun wrok afhelpen. Gods onmisbare zegenMaar vadertje staat kan wél de goede weg wijzen, de juiste kaders bieden. Soms met de sterke arm optreden, soms juist met zachte hand leiding geven. Laat dat met kracht, wijsheid en enthousiasme gebeuren. De SGP wenst de ministers en staatsecretarissen bij hun verantwoordelijke werk van harte Gods onmisbare zegen toe.En o ja, mocht er zich ooit nog een gelegenheid voordoen voor een zacht prijsje de verloren zoon uit Sint Petersburg terug te krijgen, dan zou ik zeggen: grijp die kans! Misschien dat een commissie-Pechtold hier eens naar kan kijken?

SGP: is het beleid crisisbestendig?

SGP SGP Nederland 17-09-2019 00:00

Voor het zevende jaar op rij groeit de Nederlandse economie. Dat is mooi, maar we moeten er ook rekening mee houden dat er weer magere jaren kunnen komen. “Zijn we recessiebestendig?” Dát is voor SGP-voorman Kees van der Staaij een belangrijke vraag, zeker nu de economische en politieke situatie in de wereld uiterst onzeker, en daarmee kwetsbaar is.

Van der Staaij: “Het begrotingsoverschot slinkt en in 2021 dreigt er zelfs een tekort. Daarmee kun je geen tegenvallers en andere economische schokgolven opvangen.” Een ander punt van grote zorg voor de SGP-voorman is de ongekend lage rente. “De Europese Centrale Bank houdt de rente kunstmatig laag en blijft miljarden van Noord- naar Zuid-Europa sluizen. Door die lage rente moeten ouderen, die jarenlang hebben gespaard, nu interen op hun pensioen. Ook Klaas Knot, de president van de Nederlandsche Bank, is daar ongekend kritisch over. De SGP vindt daarom dat we serieus moeten gaan kijken naar een alternatief voor deze transferunie.”

Hoewel de koopkracht voor eenverdieners gelukkig stijgt, gaan tweeverdieners er opnieuw méér op vooruit. Daarmee wordt de kloof tussen een- en tweeverdieners dus weer groter. Van der Staaij: “Het blijft de SGP een doorn in het oog dat éénverdieners soms tot wel zes keer zoveel belasting betalen over eenzelfde inkomen als tweeverdieners. Daarnaast moeten studerenden uit gezinnen met modale inkomens zich steeds verder in de schulden steken. Mooi dat er steeds meer steun is om het leenstelsel af te schaffen, maar waarom moet dat nog jaren duren?”

Van der Staaij legt tot slot de vinger bij het doorgeschoten vrijheidsdenken in Nederland. “Wat mij opvalt is dat het kabinet met sneltreinvaart bezig is staatswiet mogelijk te maken, maar dat de aanpak van misstanden in de prostitutie in de laagste versnelling staat.”