Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

27 documenten

Godsdienstvrijheid in Midden-Oosten

SGP SGP CDA Partij voor de Vrijheid Nederland 04-07-2019 00:00

Nederland moet zich in het Midden-Oosten extra gaan inzetten voor meer godsdienstvrijheid. Nu al zijn er Nederlandse projecten in Egypte en Pakistan, maar dat zou ook moeten gebeuren in veel andere landen. Een SGP-motie waarin dit wordt bepleit, mede ingediend door CDA, CU en SP, is door de Tweede Kamer aangenomen. DENK en PVV stemden tegen.

SGP-voorman Kees van der Staaij is blij met de steun van de Kamer. “Christenen krijgen in veel islamitische landen te maken met juridische en feitelijke achterstelling. Wij lopen altijd voorop als het gaat om de mensenrechten. Laat Nederland die rol nu óók pakken in het Midden-Oosten. Mooi dat de Kamer dit voorstel steunt,” aldus Van der Staaij.

In het debat over de mensenrechten met minister Blok van Buitenlandse Zaken nam de SGP het eveneens op voor christenen in Nigeria. Van der Staaij stelde dat de vervolging van christenen voor een deel terug te voeren zijn op sociale, economische en politieke motieven. Maar uiteindelijk zijn die bijzaak, zei hij: “Mijn indruk is dat de religie van de daders en van de slachtoffers uiteindelijk veel fundamenteler zijn.”

Kamer stemt in met SGP-plan voor duidelijke straffen

SGP SGP Nederland 27-06-2019 00:00

Dinsdag stemde de Tweede Kamer voor het SGP-amendement over duidelijke vonnissen. Veel straffen duren op dit moment veel korter dan uit het vonnis van de rechter blijkt. Voortaan moeten uitspraken meer duidelijkheid bieden. Lees hieronder de volledige bijdrage van Kees van der Staaij aan het debat.

Wie een straf opgelegd krijgt, moet die straf ook daadwerkelijk uitzitten. Dat lijkt de SGP-fractie een gezond uitgangspunt. Dat is nodig in het kader van vergelding als strafdoel, maar dat is ook nodig om het slachtoffer en de samenleving genoegdoening te geven. Wie op dit moment een straf opgelegd krijgt van bijvoorbeeld twaalf jaar, zal in de praktijk min of meer automatisch al na acht jaar vrijkomen. Dat is dus vier jaar eerder dan op grond van de rechterlijke uitspraak verwacht zou mogen worden. Vier jaar. Je merkt dat dat strijdt met het rechtsgevoel van de burgers. Het kwam vandaag al even ter sprake: je kan allemaal uitleggen hoe het systeem in elkaar zit, maar kan het niet duidelijker? Kan het niet beter, zodat je niet elke keer hóéft uit te leggen hoe het allemaal zit? Het gevoel blijft mensen bekruipen dat ze eigenlijk bedot worden. Men doet alsof er een veel langere straf wordt opgelegd, maar die wordt uiteindelijk niet uitgezeten.

Aan de andere kant is het te gemakkelijk om te zeggen dat mensen gewoon hun straf moeten uitzitten en dat elk verlof en elke voorwaardelijke invrijheidsstelling per definitie verkeerd is. Want het is ook belangrijk dat iemand die zijn straf heeft uitgezeten, weer voorbereid wordt op terugkeer in de samenleving. Een zekere geleidelijke overgang aan het eind van de vrijheidsstraf, van 24 uur in de gevangenis naar 24 uur vrij, kan daarom juist de bescherming van de samenleving dienen.

Bezien vanuit beide uitgangspunten vindt de SGP dat het stelsel van voorwaardelijke invrijheidstelling dat wij nu kennen, aanscherping verdient. Die aanscherping moet er wat ons betreft toe leiden dat een groter deel van de opgelegde straf ook uitgezeten wordt. Tegelijkertijd moeten we goed blijven bezien dat we daarmee de mogelijkheden voor geleidelijke terugkeer in de samenleving en een goede voorbereiding daarop niet in de weg staan. Het gaat dus, zoals vaak, om precisie en een goede balans.

Ik heb eerder zelf een initiatiefwetsvoorstel ingediend om de regeling rond voorwaardelijke invrijheidstelling te veranderen. In het kort kwam dit voorstel neer op het volgende. De voorwaardelijke invrijheidstelling wordt helemaal afgeschaft. In plaats daarvan kan de rechter ook voor langere straffen een deels voorwaardelijke straf opleggen. Het voorwaardelijke deel bij straffen tot vier jaar kan maximaal één jaar duren. Bij straffen langer dan vier jaar kan maximaal een kwart van de straf voorwaardelijk zijn. Dat strafdeel kan maximaal vier jaar bedragen. We hadden dat in voorbereiding. In de tussentijd kwam het regeerakkoord. Dat bevat ook voorstellen voor aanpassing van de regeling voor voorwaardelijke invrijheidstelling. Dat is het wetsvoorstel dat we vandaag behandelen en dat toen werd aangekondigd. Wat de SGP-fractie betreft is het een stap in de goede richting. Het bevat zeker verbeteringen ten opzichte van het huidige stelsel van min of meer automatische voorwaardelijke invrijheidstelling. Om de wetsbehandeling van deze toch al complexe materie niet nodeloos ingewikkeld te maken heb ik besloten om de behandeling van mijn voorstel uit te stellen en te kiezen voor het inbrengen van bepaalde aanscherpingen van dit wetsvoorstel. Daarmee legitimeer ik ook mijn uitbundige amendeergedrag bij dit wetsvoorstel.

Lees hier het initiatiefwetsvoorstel van Kees van der Staaij over de voorwaardelijke invrijheidstelling.

Voordat ik die amendementen toelicht, heb ik eerst nog een vraag aan de minister. Waarom houdt hij vast aan twee wettelijke stelsels? Een met een deels voorwaardelijke straf, voor straffen tot maximaal vier jaar, en een ander stelsel voor straffen van meer dan één jaar met toepassing van voorwaardelijke invrijheidstelling. Liggen daar geen mogelijkheden voor een verdere vereenvoudiging en verheldering? De minister zegt dat in de stukken eigenlijk al met zoveel woorden. Je kunt zaken als een penitentiair programma, de voorwaardelijke straf en de voorwaardelijke invrijheidstelling dogmatisch keurig losknippen, maar ze komen in doelstelling toch wel verdraaid dicht bij elkaar. Voor de eenvoud en de duidelijkheid van het systeem zou het beter zijn dat er maar één model is. Daarmee voorkom je ook dat er toch telkens weer vreemde kronkels ontstaan.

Je ziet op pagina 35 van de nota naar aanleiding van het verslag hoe ingewikkeld zo'n stroomschema er uitziet en welke rare effecten het wettelijk stelsel — eigenlijk die twee stelsels — soms kan hebben. Want wie een straf van in totaal vier jaar opgelegd krijgt, moet hopen dat hij geen kort voorwaardelijk deel krijgt. Als hij bijvoorbeeld 1 maand voorwaardelijk en voor de rest onvoorwaardelijk opgelegd krijgt, dan zit die persoon in totaal 47 maanden vast en nog 1 maand voorwaardelijk. Als dezelfde persoon een straf krijgt van 48 maanden onvoorwaardelijk, is hij onder voorwaarden ineens al na 32 maanden vrij man.

Ik weet niet of dit voor iedereen zo te volgen is, maar je komt dit ook tegen in de stukken en in de evaluatie. Een bekennende verdachte krijgt bijvoorbeeld, eigenlijk als een soort van gunst, geen hele onvoorwaardelijke straf, maar een straf met een kort voorwaardelijk deel. Vanwege het effect van de voorwaardelijke invrijheidstelling kan het echter toch zo zijn dat de bekennende verdachte in de praktijk langer moet zitten dan degene die juist niet bekent en een onvoorwaardelijke straf krijgt. Die straf is dan wel langer, maar valt weer onder de voorwaardelijke invrijheidsstelling. In de evaluatie worden daar concrete voorbeelden van genoemd.

Het is te ingrijpend om een poging te doen om dit hier nu even in te amenderen, dus ik heb nagedacht over wat ik de minister daarover zou kunnen vragen. Ik verwijs daarbij naar de Nederlandse orde van advocaten die het punt van de onlogische gevolgen van beide stelsels ook signaleert. Zou de minister voor de langere termijn toch nog eens na willen denken over de vraag of een verdere vereenvoudiging in die richting mogelijk is? Zou je voorwaardelijke invrijheidstelling aan de ene kant en voorwaardelijke strafoplegging aan de andere kant bijvoorbeeld meer kunnen integreren? Daarmee zou je rare kronkels die ik net noemde, kunnen voorkomen.

De SGP vindt het een duidelijke verbetering dat de periode waarvoor een voorwaardelijke invrijheidsstelling mogelijk is, niet langer zo fors kan oplopen, tot wel tien jaar. Tegelijkertijd houdt dit wetsvoorstel wel vast aan de mogelijkheid dat de gedetineerde na twee derde van de straf in principe vrijkomt. Waarom houdt de minister aan twee derde vast? Wij hebben er zelf voor gekozen dat het voorwaardelijk deel geldt voor maximaal een kwart van de straf. Ik besef dat er geen wetten van Meden en Perzen zijn om voor het een of het ander te kiezen. Maar ik hoor graag van de minister, die met dit wetsvoorstel toch een zekere aanscherping wil, waarom niet overwogen is om ook op dit punt tot een aanscherping te komen. Dat zou tegemoet kunnen komen aan de bezwaren tegen het voorstel, namelijk dat de periode van twee jaar in sommige gevallen wel erg kort is. Aan de ene kant zou je die aanscherping kunnen doen. Tegelijkertijd zou je aan de andere kant de periode van twee jaar soms weer langere tijd mogelijk kunnen maken, als dat de re-integratie zou dienen.

Na dit iets meer fundamentele deel met de vraag waarom je de keuzes maakt die in dit wetsvoorstel zijn gedaan, kom ik nu op wat minder vergaande punten. Die sluiten wel aan op het wetsvoorstel dat er nu ligt, maar wij zien op die punten mogelijkheden voor verbeteringen van het wetsvoorstel. Ook hebben wij op bepaalde punten nog de vraag aan de minister: hoe zit dat en kan dat niet beter?

Concreet begin ik, net zoals juist, met een heel belangrijk punt voor mijn fractie: laat het vonnis meer duidelijkheid bieden voor ieder die het hoort, dus voor de samenleving en voor de slachteroffers. Want wat betekent een straf? Wat legt een rechter nu op? Samen met collega Van Nispen heb ik het amendement op stuk nr. 14 ingediend om voortaan van de rechter te vragen om in het vonnis op te nemen wat als het ware de netto-straf is als gevolg van de vi-regeling. Hetzelfde geldt voor de mogelijkheid van een penitentiair programma. Het moet duidelijk zijn hoe het er in de praktijk uitziet.

Dan het tweede punt. De calculerende verdachte is ook al een paar langs komen lopen tijdens deze wetsbehandeling. Op grond van het voorstel is het mogelijk dat een verdachte berekent of hij eigenlijk wel voor voorwaardelijke invrijheidstelling in aanmerking wil komen. Die voorwaardelijke invrijheidstelling betekent namelijk dat er allerlei voorwaarden gesteld kunnen worden die mogelijk levenslang kunnen gelden. Juist bij ernstige delicten kan het dus voorkomen dat ze dit helemaal niet aantrekkelijk vinden en zeggen: als ik niet voor die voorwaardelijke invrijheidstelling kies maak ik het heel lastig of misschien onmogelijk om mij bepaalde voorwaarden of toezicht op te leggen, waarmee ik die voorwaarden of dat toezicht dus ontloop. In de beantwoording van de vragen relativeert de minister dit risico met de stelling dat het wel los zal lopen en dat het misschien theoretisch is. Ik vraag mij dat eerlijk gezegd af, waar het nu al in de stukken staat, waar Reclassering Nederland zegt dat het een maas in de wet is en waar het hier al een paar keer tijdens debatten naar voren is gekomen gedurende de hele wetsbehandeling. Die advocaten zijn ook niet gek. Die denken: hé, eens even kijken hoe het zit met die mazen in de wet. Mijn stelling is: doordat we het er zo lang over hebben, zal het gevaar alleen maar toenemen dat het wel op die manier wordt aangewend. Al zou het er maar een zijn, dan is het er nog een te veel. Wij zouden graag dus die ontsnappingsroute afsnijden. Dat kan op meerdere manieren. Collega Kuiken en ik hebben gekozen voor een amendement dat ertoe strekt om in het rechterlijke vonnis een noodventiel op te nemen door in dergelijke gevallen de mogelijkheid op te nemen dat in ieder geval een gedragbeïnvloedende maatregel wordt opgelegd; ik heb het dan over artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht. Juist omdat strafrecht niet met terugwerkende kracht kan worden aangepast, is het nodig dat we in dit wetsvoorstel een regeling opnemen. Ook hier geldt: ik geef het graag voor beter. Het is echt een zoeken naar de beste juridische modaliteit en het goede haakje, maar naar onze mening is dit echt eigenlijk de best mogelijke weg om deze ontsnappingsroute af te snijden. Ik hoor natuurlijk graag ook de reactie van de minister daarop.

Het is ook mogelijk om via een andere route voorwaarden te ontlopen. Van Reclassering Nederland heb ik begrepen dat het nog steeds zo is dat zolang de rechterlijke uitspraak niet onherroepelijk is, het niet mogelijk is om voorwaarden te stellen op de datum dat die voorwaardelijke invrijheidstelling normaal gesproken zou ingaan, zeg maar de fictieve datum van voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dat betekent dus dat het kan voorkomen dat er voor de vorm hoger beroep of cassatie wordt ingesteld om op die manier de voorwaarden te ontlopen. Die route moeten we niet accepteren. Bij voorwaardelijke straffen bestaat in de wet de mogelijkheid om de voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Bij straffen waarvoor voorwaardelijke invrijheidstelling mogelijk is, is dat niet het geval. Ik hoor uit de praktijk dat via noodoplossingen, via een omweg wel gezocht wordt naar mogelijkheden, vaak zelfs effectief, om toch voorwaarden te stellen. Maar het is allemaal wel een omweg en een ingewikkelde route. Zou de minister ook naar dit punt nog eens concreet willen kijken en daar een reactie op willen geven? Zouden we niet in de wet de mogelijkheid kunnen opnemen om bij een straf waarvoor voorwaardelijke invrijheidstelling mogelijk is, voorwaarden te stellen bij het opheffen van de preventieve hechtenis? Ik heb me laten vertellen dat dat de route zou zijn waardoor je ook deze ontsnappingsroute zou kunnen afdichten, de pas zou kunnen afsnijden, uiteraard alleen voor zover er anders ook voorwaarden gesteld zouden worden en de Dienst Justitiële Inrichtingen en de Reclassering dit adviseren.

Dan kom ik op het punt samenloop korte straffen. Wanneer iemand twee korte onvoorwaardelijke straffen van bijvoorbeeld een jaar opgelegd heeft gekregen, zou hij in totaal twee jaar vastzitten. Maar de wet zegt dat deze straffen aaneengesloten uitgevoerd moeten worden en dat dan de voorwaardelijke-invrijheidstellingregeling voor de hele straf gaat gelden. Dat betekent dat deze veroordeelde niet na twee jaar, maar na een jaar en vier maanden vrijkomt. Bij een eerder wetsvoorstel hebben we al een amendement ingediend om die regeling aan te passen. Toen werden we naar dit wetsvoorstel doorverwezen. Daarom hebben we opnieuw het voorstel ingediend waarbij de voorwaardelijke invrijheidstelling alleen wordt berekend over die strafdelen waar ze ook nu al voor gold. Graag horen wij een reactie op het amendement op stuk nr. 15.

Wanneer iemand zich niet aan de voorwaarden houdt, heeft het Openbaar Ministerie de mogelijkheid om de voorwaardelijke invrijheidstelling te herroepen. Zeker wanneer iemand tijdens de proeftijd een nieuw strafbaar feit heeft begaan, moet naar onze mening het uitgangspunt gewoon zijn dat de voorwaardelijke invrijheidstelling herroepen wordt. Dat geldt ook voor iemand die zich niet aan de bijzondere voorwaarden houdt. Daarom hebben we op dit punt een amendement ingediend op stuk nr. 16.

Tot slot nog een amendement over het penitentiair programma. Op dit moment is in het wetsvoorstel deze deelname vooral gekoppeld aan het al dan niet goede gedrag van de gedetineerde. Wij vinden het belangrijk dat er meer rekening gehouden wordt met eventuele risico's en de veiligheid van de samenleving en dat dat ook in de wettekst tot uitdrukking komt. Daarom hebben wij in het amendement op stuk nr. 17 ervoor gekozen om de formulering voor het penitentiair programma in dat opzicht aan te laten sluiten bij de regels voor de voorwaardelijke invrijheidstelling.

We zien het wetsvoorstel als een stap in de goede richting. We vinden wel een aantal aanscherpingen wenselijk, noodzakelijk. Alleen dan krijgen we een voorstel dat recht doet aan zowel de beveiliging van de samenleving als de geloofwaardigheid van het strafrecht en het voorkomen van recidive. We zien uit naar een reactie van de kant van de minister.

Ik wilde als allerlaatste nog eigenlijk een hiaat in mijn tekst wegnemen. Ik kwam daarop door meneer Markuszower. In zijn bijdrage liet hij in een bijzinnetje vallen: meneer Van der Staaij zou zeggen, de SGP zou zeggen "je moet in God geloven". Toen dacht ik: ja inderdaad, ik heb wel een erg technisch-juridisch verhaal vandaag. Dus ik voelde me daar wat in tekortschieten. Ik wil daar toch nog een ding over zeggen, namelijk dat het geloof in God ook je mensbeeld bepaalt. Als ik de heer Markuszower hoor spreken over al die monsters die we moeten temmen, dan denk ik: laten we het niet alleen verwachten van wetten en maatregelen, want die veranderen vaak geen harten. Ik ben in gevangenissen geweest bij gevangenispredikanten die ook naar voren brengen: ja, je bent verantwoordelijk voor je daden en je mag en je moet hard gestraft worden, maar tegelijkertijd is er ook voor monsters de boodschap dat er ook voor hen een nieuw leven te verkrijgen is. Ik hoop vooral dat die boodschap ook mag doorklinken, ook in de gevangenis.

Van der Staaij over 'demonstraties' bij abortusklinieken

SGP SGP Nederland 11-06-2019 00:00

Lees hier de bijdrage van SGP-voorman Kees van der Staaij aan het Kamerdebat over 'demonstraties' bij abortusklinieken.

Wanneer je ongewenst zwanger bent, kunnen heel veel vragen je bezig houden. Hoe moet het financieel? Met mijn relatie? Met mijn werk? Uit heel wat ervaringsverhalen heb ik gehoord dat vrouwen soms enorm onder druk worden gezet om het kindje weg te laten halen. Dat is een ernstig en schrijnend probleem. Wat is het belangrijk dat hier oog voor is. Wat is het belangrijk dat vrouwen eerlijke informatie onder ogen te krijgen over alternatieven voor abortus. Dat er echte aandacht is voor hun nood, en echte oplossingen worden geboden voor onderliggende problemen waar zij mee te maken hebben. Ik heb daarom heel veel waardering voor mensen die zich belangeloos inzetten voor ongewenst zwangere vrouwen. Ik denk aan de website www.erishulp.nl. Maar ik denk ook aan de vele wakers bij abortusklinieken, die op een respectvolle en integere manier hulp aanbieden aan vrouwen die daarvoor openstaan. Iedere week gaan er wel een paar vrouwen in op dat hulpaanbod. Dat toont aan dat vaak veel mis is in het daadwerkelijk bespreken en aanbieden van hulpverlening. De SGP bepleit dat daar veel meer werk van gemaakt wordt. Ziet de minister dit punt ook?Over die wakers bij klinieken is de afgelopen maanden veel ophef ontstaan. Er zijn in de media – en ook door partijen hier in dit huis – stevige bewoordingen gebruikt. Er zou sprake zijn van intimidatie. Agressie. Toename van demonstraties. Het is zaak om feiten en fabels helder van elkaar te onderscheiden. De minister schrijft (brief 6 mei) dat ‘het aantal signalen dat vrouwen zich geïntimideerd voelt, helaas toeneemt.’ Waar baseert de minister dit precies op? Er zijn de afgelopen jaren zeer zelden klachten of incidenten bij gemeenten en bij de politie gemeld rondom demonstraties bij abortusklinieken (brief 11 juni).Als je de feiten eerlijk op een rijtje zet, zie ik vooral een toenemende ergernis en actiebereidheid bij een organisatie als het Humanstisch Verbond. Dat is echt iets heel anders. Terecht geeft de minister aan dat ergernis over een opvatting nooit een grond kan zijn om een demonstratie te beperken (brief 11 juni). Ik zou zeggen sta daar dan ook voor, ga niet mee in het zoeken naar sluipwegen om dat recht toch in te perken. En als er plaatselijk problemen zijn, bespreek dat gewoon plaatselijk en los dat gewoon in onderling overleg op. Dat kan ook. In Nederland hechten we veel waarde aan de vrijheid om te betogen – óók als de boodschap confronterend is. Er mag luid en duidelijk gezegd worden dat de beschermwaardigheid van het leven in Nederland onder druk staat. Sterker nog, de SGP deelt die opvatting zelf ook. Het is een trieste werkelijkheid in Nederland vandaag dat zo schrijnend weinig bescherming wordt geboden aan ongeboren menselijk leven. Daar ligt wel een taak en verantwoordelijkheid voor de regering, voor de Tweede Kamer. Mijn oproep is: laten we daar wat aan doen!

Bekijk hier het nieuwste ...

SGP SGP Nederland 07-06-2019 16:51

Bekijk hier het nieuwste SGP-journaal. Kees van der Staaij demonstreert met een keppel op. Chris Stoffer gaat opzoek naar alternatieve energiebronnen en regelt een pensioendeal voor lage inkomens. Een gezegend Pinksteren gewenst!

Exitpolls EP-verkiezingen: 2 zetels voor CU-SGP

SGP SGP ChristenUnie Nederland 24-05-2019 00:00

De officiële uitslagen van de Europese verkiezingen worden pas op zondagavond bekend gemaakt, omdat de verkiezingen in de meeste Europese lidstaten pas op zondag plaatsvinden. De onderstaande percentages en zetelaantallen kunnen dus afwijken van de werkelijke uitslagen.

Volgens de Exitpoll van Ipsos zouden ChristenUnie en SGP samen 7,9 procent van de stemmen hebben gekregen. De stemmentellers van GeenPeil geven - op basis van tellingen op 745 stembureaus - ChristenUnie en SGP 6,7 procent van de stemmen. In beide gevallen zou dat betekenen dat CU-SGP twee zetels in het Europees Parlement krijgt.

De eerste reactie van Bert-Jan Ruissen: "Volgens de prognoses mag ik binnenkort samen met Peter van Dalen de CU-SGP combinatie in het EP gaan vertegenwoordigen. Over een paar dagen weten we de definitieve uitslag. Blijft dus nog even spannend. Kiezers bedankt!"

SGP-voorman Kees van der Staaij reageerde donderdagavond als volgt: "Uitslag verkiezingen Europees Parlement ziet er vooralsnog goed uit voor ChristenUnie-SGP. Zou heel mooi zijn als naast Peter van Dalen ook SGP'er Bert-Jan Ruissen mag aanschuiven in het EP! Kiezers bedankt!"

Van der Staaij vreest 'samenwerking met links' in partijrede

SGP SGP GroenLinks D66 ChristenUnie PvdA Nederland 18-05-2019 00:00

Vandaag vergadert de SGP in Nieuwegein. Lees hieronder de partijrede van voorman Kees van der Staaij.

Vrienden,

2019 is een superverkiezingsjaar. Na de verkiezingen voor de Provinciale Staten en voor de Waterschappen in maart, kijken we nu vooruit naar de verkiezingen voor het Europees Parlement volgende week donderdag en daarna de verkiezingen voor de Eerste Kamer.

De uitslag van de Statenverkiezingen leverde een politieke aardverschuiving op. Opvallend is natuurlijk de monsterzege van het Forum voor Democratie. Aan de andere zijde van het politieke spectrum won GroenLinks fors.

Temidden van al deze grote verschuivingen, mogen we dankbaar zijn voor de grote trouw van de SGP-achterban. Weliswaar zijn door de hoge opkomst en het wegvallen van de lijstverbindingen jammer genoeg een paar zetels verloren gegaan, maar in veel plaatsen boekte de SGP een mooie stemmenwinst. Daarmee houden we de stijgende lijn vast. Een woord van dank is op zijn plaats aan alle mensen die enthousiast campagne hebben gevoerd! Wij wensen alle nieuw gekozen SGP’ers in de Waterschappen en in de Provinciale Staten van harte Gods onmisbare zegen toe in hun werk.

De spannende vraag is wat de uitslag van de Statenverkiezingen gaat betekenen voor onze plek in de Eerste Kamer. Pas op 27 mei gaan de nieuwgekozen Statenleden bij leven en welzijn de nieuwe Eerste Kamer kiezen. Natuurlijk wordt er alles aan gedaan om voor de SGP het best mogelijke resultaat te krijgen, maar helaas moeten we ernstig rekening houden met het gevoelige verlies van onze tweede zetel in de senaat.

Het kabinet is zijn krappe meerderheid in de Eerste Kamer, zoals verwacht verloren. Dat is niet nieuw. Sterker nog: dat is vanaf 2010 bij alle kabinetten-Rutte zo geweest. Maar resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. GroenLinks en de PvdA staan klaar om het kabinetsbeleid verder naar links te trekken. Daar zitten wij bepaald niet op te wachten. Wij zien liever een centrumrechtse koers. Ik zou het goed vinden als Forum voor Democratie als nieuwe grote partij in de Eerste Kamer zich net als de SGP constructief opstelt en eensgezind een reëel alternatief weet te bieden. Ook de Forum-kiezers zullen toch niet bedoeld hebben dat het kabinetsbeleid naar links wordt getrokken…

Er liggen ook kansen om het kabinetsbeleid te verbeteren met een brede inzet van verschillende partijen. Die mogelijkheden zie ik bijvoorbeeld bij de studiefinanciering. Gezinnen met een middeninkomen kampen met enorme studiekosten door het leenstelsel… Mijn oproep aan het kabinet is: geef studenten uit gezinnen met een middeninkomen voortaan een echte tegemoetkoming in de studiekosten in de vorm van een studiebeurs, in plaats van hen met een lening op te zadelen. Zo help je heel direct de middeninkomens, niet in de laatste plaats de eenverdieners onder hen.

De dag na de Statenverkiezingen hoorde ik het nuchtere commentaar van een burger: 'We kunnen wel zeggen dat het allemaal anders moet, maar waar wil je heen?' Inderdaad een goede vraag.

Politiek is meer dan een verzameling standpunten. Besturen is meer dan met wat geven en nemen er samen uitkomen. Campagnevoeren is meer dan de gunst van de kiezer winnen. Het gaat er ook om: wat is je grotere verhaal? Waar sta je voor? Waar wil je heen met ons land?

Het SGP-antwoord op die vraag is gestempeld door twee noties: grote bescheidenheid én grote verantwoordelijkheid.

Grote bescheidenheid. Wij zien niets in een almachtige overheid. Wij geloven niet in politieke verlossers die het volk naar het paradijs op aarde voeren. Sterker nog, dat soort utopische verhalen, of ze nu van links of van rechts komen, lopen steevast uit op grote teleurstellingen en in forse beperkingen van de vrijheid van burgers. Alleen God is almachtig. Hij regeert en heeft het roer van het wereldbestuur vast in handen. Verlossing uit ellende is geen gevolg van grootse plannen van politici. Verlossing is aangebracht door de Zoon van God, Jezus Christus, door Zijn leven en sterven en opstanding. Door Woord en Geest worden zondaren gebracht tot geloof en bekering. Daarom is het voor het welzijn van ons land zo wezenlijk dat dat heilrijke Woord ongehinderd verkondigd wordt. Daarmee klinkt tegelijk door dat er meer is dan het hier en nu en dat wat zichtbaar en tastbaar is.

Bescheidenheid is nodig. Voor politiek en bestuur ligt steeds het gevaar van zelfoverschatting op de loer, een hardnekkig maakbaarheidsdenken die van bovenaf denkt het allemaal wel te regelen. Zo gaat het dus niet. We zien dat ook nu weer terug rondom het klimaat en de migratie. Natuurlijk, daar zijn waarden in het geding die voor de SGP zwaar wegen. Zorg voor Gods schepping is ons op het hart gebonden. En de vluchteling in nood mag niet vergeefs aankloppen bij de Nederlandse deur. Maar een Klimaatwet waarmee we de temperatuur op aarde over een paar decennia willen vastleggen is een overmoedig project. Schoner en zuiniger moet het, maar niet door het opleggen van blauwdrukken. Wel door slimme en praktische maatregelen, zoals onze woordvoerder Chris Stoffer inmiddels in tal van debatten heeft bepleit. De energie die je niet gebruikt, hoef je ook niet op te wekken. Inzet op energiebesparing dus. Daar is nog veel te winnen, alleen al in het isoleren van woningen. En de omslag naar schone energie vraagt ook zeker actieve steun van de overheid. Als we bijvoorbeeld de aardwarmte willen benutten voor het verwarmen van kassen, vraagt dat investeringen die je van tuinders niet kunt verwachten. Die positieve, nuchtere insteek, wil de SGP aan de dag blijven leggen.

Ook het vreemdelingenbeleid kan meer bescheidenheid gebruiken. De multiculturele droom van mensen uit allerlei windstreken die samen een kleurrijk mozaïek vormen, lijdt óók aan overtrokken maakbaarheidsdenken. Alsof met een paar lesjes integratie en burgerschap het allemaal wel goed komt. Zijn er nu echt lessen getrokken uit de pijnlijke werkelijkheid dat veel jongeren vatbaar bleken voor de radicale islam en Isis gingen steunen? Wij pleiten voor een strakker toelatingsbeleid, meer opvang in de regio. Stoppen met pardonregelingen, waar dit kabinet toch weer voor is gezwicht. Een politiek van goede bedoelingen heeft al veel kwaad gesticht. Elke keer hebben we het gehoord: nog één keer een pardonregeling, en voortaan wordt alles goed geregeld. Niet dus. Dat is ongeloofwaardig en, ondermijnt het beleid.

Een lesje in bescheidenheid. Dat is ook nodig als het om Europa gaat. De torenbouw van Babel eindigde in een gigantische spraakverwarring. Zo moet het dus niet. Maar aan de andere kant moeten we ook onder ogen zien dat we ons heil ook niet moeten verwachten van het onbesuisd slopen van alle Europese samenwerking. Ook dát is illusiepolitiek, en gevaarlijk bovendien.

Als kind vond ik het in de speeltuin een boeiend spel om met een paar vrienden een lange balk zo in evenwicht te houden, dat hij aan beide kanten de grond niet raakte. Het viel mij toen op, dat als wij dreigden aan één kant op de grond te belanden, we de neiging hadden te massaal de andere kant op te rennen. Daardoor belandde juist de andere kant van de balk op de grond. Die neiging zien we in de politiek ook terug. Daarom zeggen we niet: weg met de Europese samenwerking, maar wel: weg met de Europese overmoed.

Op donderdag 23 mei worden de verkiezingen voor het Europees parlement gehouden. De SGP heeft voor deze verkiezingen opnieuw een gezamenlijke lijst met de ChristenUnie. Bij de SGP is er een wisseling van de wacht. Bas Belder neemt na jarenlange trouwe en deskundige inzet afscheid. Zijn inzet op voor de SGP belangrijke thema’s was enorm groot. Denk aan de positie van vervolgde christenen of de veiligheid en het bestaansrecht van Israël. Wij kunnen zijn inzet geen betere eer aandoen, dan op volle kracht voor deze belangrijke onderwerpen aandacht te blijven vragen.

Dat gaat niet vanzelf. Neem nou de nieuwe Chinastrategie van het kabinet die woensdag werd gepresenteerd. Allemaal behartenswaardige dingen staan daarin, maar het is toch wel wrang dat er met geen woord gerept over de enorme problemen waar met name christenen mee te maken hebben sinds de nieuwe godsdienstwet die vorig jaar van kracht werd. Duizenden kerken zijn gesloten en voorgangers opgepakt. Wie een voorganger aangeeft bij de autoriteiten krijgt maar liefst 9.000 euro op zijn of haar rekening gestort. Waarom blijft Nederland en de wereld hierover toch zo stil? Onze Bert Jan Ruissen zal als hij gekozen mag worden dit soort punten zeker oppakken. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij in Brussel en Straatsburg het christelijke geluid zal laten horen.

De opkomst voor de Europese verkiezingen is altijd heel erg laag. Ook SGP-stemmers laten het nog wel eens afweten. Brussel en Straatsburg staan nu eenmaal verder af van de burger. Bovendien is er veel kritiek op de macht die Europa opeist. De SGP is een van de weinige partijen die zich van meet af aan principieel heeft verzet tegen overdracht van nationale bevoegdheden aan Brussel. Veel kritiek op Brussel snijdt hout. De pulskorvissers kunnen erover meespreken. Van die scepsis hebben ook SGP-Europarlementariër Bas Belder en zijn voorganger Leen van der Waal nooit een geheim van gemaakt. Maar tegelijkertijd hebben ze laten zien hoe waardevol het optreden van een kleine fractie is. Denk bijvoorbeeld aan het steunen van vervolgde christenen, het opkomen voor Israël en het tegengaan van antisemitisme.

Daarom doe ik een dringende oproep uw stem uit te brengen en ook anderen op te roepen te gaan stemmen. Kritiek op Europa is geen goede reden om thuis te blijven. Integendeel, dan geef je juist meer ruimte en meer invloed aan partijen als D66 en GroenLinks die streven naar een Verenigde Staten van Europa. Wie kritiek heeft op de EU moet juist wel gaan stemmen, en wel op de lijst die al jarenlang een consequent en verstandig tegengeluid laten horen. Dan ben je bij de ChristenUnie-SGP aan het goede adres. Samenwerking: ja!, maar superstaat: nee!

Ook in het Nederlandse parlement zullen we ons blijven inzetten voor een bescheidener Europa. Jammer dat mijn wet om hogere drempels op te werpen voor overdracht van bevoegdheden naar Europa is gesneuveld in de Eerste Kamer. Maar een motie van Roelof Bisschop om het streven naar een steeds verdergaande Europese eenwording uit de Europese verdragen weg te snijden, kreeg vrij onverwacht steun van de meerderheid in de Tweede Kamer. Het is nu aan het kabinet om te laten zien dat het ernst is. Ik roep premier Rutte op die handschoen echt op te pakken!

Vrienden, waar staan we voor? Waar willen we heen? De belijdenis dat God regeert, relativeert enerzijds alle politieke gewichtigdoenerij en overmoedig, krampachtig maakbaarheidsdenken. Maar er is ook en andere kant. Het accentueert ook de grote verantwoordelijkheid om als dienares van God het goede voor ons land te zoeken.

Een bijzondere verantwoordelijkheid heeft de overheid voor het handhaven van het recht. Politie en leger moeten hun taken waar te kunnen maken. De SGP zal zich er sterk voor blijven maken om meer te investeren in onze veiligheid. Daarin stonden we vaak alleen, maar gelukkig is er een kentering gaande. Datzelfde geldt voor de onrechtvaardige belasting die drukt op eenverdieners en alleenstaanden. Zij betalen nu de prijs van een overmatige subsidiering van tweeverdieners. Dat besef dringt nu gelukkig ook door bij andere partijen. Met andere woorden: blijven hameren op hetzelfde aambeeld kan lonen, al is dat een zaak van lange adem.

Een bijzondere verantwoordelijkheid van de overheid als dienares van God is om ernst te maken met Gods zegenrijke ordeningen en goede geboden. Zondagsrust, huwelijk en gezin, bescherming van ongeboren leven: dat zijn geen achterhoedegevechten die we op deze thema’s leveren. Het is blijven bepleiten voor wat goed is voor Nederland, omdat het zo nauw verbonden is met Gods geboden. Tegen de stroom in, maar als je nu kijkt wat er bijvoorbeeld in Amerika gebeurt op het gebied van abortus, dan zie je dat het een fabeltje is dat de ontwikkelingen alleen maar de liberale kant kunnen opgaan.

Kortgeleden overdachten we bij de opening van een fractievergadering de woorden die de Heere Jezus tot zijn discipelen sprak: zijt dan voorzichtig als de slangen, en oprecht gelijk de duiven. Dat is zeker ook bij het onderwerp huwelijk, gezin en seksualiteit nodig. We merkten het deze week nog weer in een beladen Kamerdebat. Voorzichtigheid, omdat dit mensen persoonlijk raakt. Voorzichtig ook, omdat vertrouwde termen voor christenen in een seculiere samenleving gemakkelijk verkeerd worden begrepen en uitgelegd. Die voorzichtigheid mag niet ten koste gaan van oprechtheid in het verwoorden van onze Bijbelse overtuiging. Dat moet helder klinken, ook als dat tegen de tijdgeest ingaat. Daar staan we voor.

Huwelijk en gezin vormen de fundamenten van ons samenleven. Individualisering en secularisering hebben die Bijbelse fundamenten meer en meer ondergraven. Toen wij enige tijd geleden in de Tweede Kamer een hoorzitting hadden over de plannen om meerouderschap toe te gaan, lukte het bijna niet deskundigen aan tafel te krijgen die een doorwrocht tegengeluid konden formuleren. Dat was een concrete aanleiding om vanuit de SGP te bekijken hoe we meer contact en samenwerking kunnen krijgen tussen de verschillende organisaties die zich in ons land bezighouden met huwelijk en gezin.

De vorming van zo’n platform is inmiddels gelukkig vergevorderd. Dat is een mooie stap vooruit. Het leidt er hopelijk toe dat er ook vanuit maatschappelijke organisaties een krachtiger stem wordt gehoord. Nu zie je dat bijvoorbeeld bij kabinetsformaties allerlei belangen op tafel komen, maar de waarden en belangen van het gezin makkelijk ondersneeuwen.

Voor mijzelf was het in mijn studententijd buitengewoon vormend om van deze doorwrochte en helder geschreven boeken van de professoren Velema en Douma kennis te nemen. De ethische boeken van de onlangs overleden prof. Velema en die van prof. Douma stonden in een lange rij in de boekenkast van velen in mijn generatie. Wij zijn erdoor gevormd. Een ethiek die ernst maakt van de gehoorzaamheid aan Gods gebod, geplaatst in de sleutel van het liefdesgebod. Binnen eigen kring vonden we elkaar daarin. Maar het verbond ook over partij- en kerkgrenzen heen met politici van RPF en GPV, later de ChristenUnie. Dit gedachtengoed krijgt niet vanzelf een overdracht aan volgende generaties. Het lijkt mij de moeite waarde om opnieuw werk te maken van zo’n heldere ethische basis waarmee we nieuwe generaties wat mee kunnen geven en opnieuw kunnen inspireren.

Het is essentieel voor de toekomst van de SGP dat deze grondtonen blijven doorklinken. Dat ook nieuwe generaties daardoor gevormd worden en er vertrouwd mee raken. In zijn oriëntatie op de christelijke ethiek zette prof. Velema scherp neer hoe fundamenteel de overtuiging is dat Gods geboden voor ieder mens gelden. 'Mag de christelijke ethiek niet zeggen dat het gebod van God ieder mens geldt? En mag zij er niet voor opkomen dat zij in de samenleving zal worden gerespecteerd en gerealiseerd? Zij die deze ethische notie van Gods zeggenschap ontkrachten, halen ook het fundament weg onder de prediking van het Evangelie.'

Waar we heen willen? Naar een overheid die zich hierdoor wil laten gezeggen, naar burgers die díe Boodschap ter harte nemen. Laat dat onze drijfveer zijn en blijven!

SGP-bijdrage aan het Nashvilledebat

SGP SGP Nederland 16-05-2019 00:00

Lees hieronder de spreektekst van SGP-voorman Kees van der Staaij tijdens het Kamerdebat over de Nashvilleverklaring.

Op maandag 7 januari 2019 waren Kees van der Staaij en minister Van Engelshoven bij het programma Jinek om te praten over de Nashvilleverklaring. De uitzending is via deze link terug te kijken.

"Dat de Nashvilleverklaring veel losmaakte, begrijp ik. Het gaat over iets heel persoonlijks. Maar waarom, zo heb ik mij de afgelopen maanden vaak afgevraagd, was de ophef zo fors? De heftige storm die opstak, heeft mij geraakt. Maar óók aan het denken gezet.

Puur feitelijk had gezegd kunnen worden: niets nieuws onder de zon. De verklaring bevat bekende klassiek-christelijke noties. Het huwelijk als levenslang verbond tussen man en vrouw. Seksualiteit als geschenk in de bedding van het huwelijk. Dat zijn opvattingen die eeuwenlang in ons land breed gedeeld werden en door de SGP nog steeds worden vertolkt.

Waarom dan toch die heftige reacties?

Was het omdat de verklaring in de media onmiddellijk  een ‘anti-homopamflet’ werd genoemd? Inderdaad, die aanduiding droeg niet bij aan een welwillende lezing. Toegegeven, misschien las ikzelf wel vooral door een roze bril. Maar mij viel nu juist op dat in het Nederlandse naschrift ongebruikelijk openhartig schuld wordt beleden over hoe kerken tekort hebben geschoten tegenover mensen met een homoseksuele geaardheid of mensen die worstelen met hun man- of vrouwzijn. Goed dat dit gezegd wordt, dacht ik. En belangrijk dat dit een vervolg krijgt.

Waarom zo enorm veel ophef?

Was het, omdat de bewoordingen wel erg Amerikaans-massief zijn? Was het, omdat de tekst hier en daar niet helder genoeg was zodat bijvoorbeeld de indruk gewekt kon worden dat met de goede aanpak een homoseksuele geaardheid ‘genezen’ kan worden? Was het, omdat mijn vermeende handtekening onder dit document het stuk onbedoeld een politieke lading gaf?

Het heeft vast allemaal meegespeeld. Maar liever dan hierover te speculeren, heb ik de vraag voorgelegd aan de mensen die ik naar aanleiding van de Nashvilleverklaring heb uitgenodigd om een kop koffie te drinken. Mannen en vrouwen, meisjes en jongens van vlees en bloed die zeiden: dit gaat wel over mij. Uit die gesprekken heb ik veel geleerd. Bijvoorbeeld dat de mensen over wie we het hier hebben ook verschillend zijn. Het is bepaald niet allemaal koekoek-eenzang. Sommigen voelden zich diep gekwetst omdat ze zich afgewezen voelden. Anderen waren het met de verklaring eens en voelden zich juist gesteund op hun eigen levensweg.

Die ontmoetingen waren ook om een andere reden waardevol. Ik leerde ervan hoezeer echte zelfaanvaarding, het er mogen zijn zoals je bent, voor velen een enorme opgave is. Dat het monster van zelfhaat continu op de loer ligt. Hoe bedreigend het is als stellige stemmen van buiten lijken te zeggen dat jij er niet mag zijn. Dat het laagje maatschappelijke acceptatie soms flinterdun is en het gevoel van onveiligheid groot.

Kortom: waarom zoveel ophef?

Omdat het allemaal zo kwetsbaar is. Dat onderstreept voor mij nog eens en temeer, dat in zulke heel persoonlijke kwesties het voor iedereen zo ontzettend hard nodig is om altijd weer zorgvuldig onze woorden te kiezen. Daar sta ik voor. 

Daar voeg ik dit aan toe. In de gesprekken die ik had, heb ik van mijn kant ingebracht dat ook voor míj dit gesprek gaat over het mogen zijn wie je bent, namelijk christen. Als christen zie ik ieder medemens zonder uitzondering als mijn naaste, iemand voor wie ik er wil zijn. Daarom zal ik het vanzelfsprekend nooit accepteren als homo als scheldwoord wordt gebruikt, mensen getreiterd worden, laat staan geweld tegen hen wordt gebruikt. Als christen wil ik tegelijk persoonlijk en politiek oprecht de weg volgen die onze Schepper ons in Zijn Woord wijst. Ook op het weerbarstige terrein van huwelijk en seksualiteit. Ook als dat dwars tegen de tijdgeest ingaat. Daar sta ik evenzéér voor, in het besef dat wij allemaal onze weg gaan met vallen en opstaan, en wij allemaal het moeten hebben van Gods genade. 

Waarom zoveel ophef?

Ook omdat voor die boodschap steeds minder begrip is en die boodschap steeds minder herkenning oproept. Dat geeft óók kwetsbaarheid, het gevoel dat er steeds minder ruimte is om voor een diepgewortelde geloofsovertuiging uit te komen. 

Verklaringen, debatten, het hoort er allemaal bij. Maar laten we in onze samenleving vooral niet vergeten goede gesprekken met elkaar te voeren over wie wij zijn. Nieuwsgierig blijven naar wat de ander drijft en bezighoudt. Mijn ervaring is: ook als standpunten inhoudelijk niets veranderen, wordt de afstand tussen mensen door zo’n gesprek tóch kleiner. En ook als er van dik hout planken gezaagd wordt, zitten er ook vast wel planken tussen die je over een kloof kunt leggen. 

Voor die goede gesprekken wil ik mij graag sterk blijven maken."

Teken de petitie tegen antisemitisme

SGP SGP ChristenUnie Nederland 07-05-2019 00:00

In Europa zijn Joden driekwart eeuw na de holocaust nog steeds mikpunt van vooroordelen en haat. Wij kunnen hen nog steeds niet het veilige thuis bieden waar ze recht op hebben. Antisemitische aanslagen en incidenten zijn ook een aanslag op de fundamentele waarden en mensenrechten die centraal staan in de Europese Unie. Daarom vraagt de SGP, samen met ChristenUnie en CIDI met deze petitie aandacht voor een effectievere aanpak van antisemitisme in Europa.

Teken de petitie op: www.stop-antisemitisme.nl

SGP-voorman Kees van der Staaij: "Een Joodse vrouw uit Almere vertelde me pas dat ze haar kettinkje met Davidsster niet meer durfde te dragen, omdat kinderen haar uitscholden. Ze riepen dat het een grote fout was dat niet haar hele familie was uitgemoord in de Tweede Wereldoorlog. Als je dat hoort, dan breekt je hart. Het toenemende antisemitisme schreeuwt om een weerwoord. Laten we ons daarom in heel Europa uitspreken tegen Jodenhaat!"

Bert-Jan Ruissen, de SGP-kandidaat voor het Europees Parlement: “De EU houdt zich bezig met allerlei regeltjes en richtlijnen, terwijl het pijnlijke probleem van het toenemende antisemitisme geen serieuze plek heeft op de politieke agenda. Dat moet anders, en daar ga ik me voor in zetten. Dit is een uiterst zorgelijke situatie en een angstige bedreiging voor het Joodse volk. Ik roep daarom alle partijen op om zich uit te spreken voor een Europa dat een veilig thuis is voor Joden. Collega's, sluit je aan bij deze petitie!"

Van Goede Vrijdag naar Paaszondag

SGP SGP Nederland 19-04-2019 00:00

Kees van der Staaij wenst iedereen rijk gezegende dagen toe waarin het Paasevangelie een levende werkelijkheid mag worden! Lees hieronder zijn boodschap.

Vandaag komt er een einde aan de lijdensweken. De weken waarin iedereen heeft stil kunnen staan bij het onvoorstelbaar zware lijden van Christus. Een lijdensweg die uitliep op Golgotha, de heuvel vlakbij Jeruzalem waar Gods Zoon door mensenhanden is gekruisigd.

Vandaag is het Goede Vrijdag. De dag waarop Gods liefde en genade voor zondaren het pijnlijkst zichtbaar werd. De dag waarop de haat van mensen tegen God het gruwelijkst tot uitdrukking kwam.

Ook dit jaar staan we daar bij stil. Voor mij is de kruisdood van de Christus geen gebeurtenis in een ver verleden. Integendeel, het lijden en de kruisiging van Christus bepaalt me dag in dag uit bij de schulden die ik maak bij God. En het bepaalt me evenzeer bij de gevolgen van de zonde, waardoor zó veel mensen zó veel pijn lijden in deze wereld.

Treffend is dat verwoord door een van onze grote dichters in de 17e eeuw, Jacobus Revius:

Hij droeg onze smarten

’t, En zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten,Noch die verraderlijk U togen voor ’t gericht,Noch die versmadelijk U spogen in ’t gezicht,Noch die U knevelden, en stieten U vol puisten,

‘T En zijn de krijgslui niet, die met hun felle vuistenDe rietstok hebben of de hamer opgelicht,Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,Of die om Uwe rok t’ saam dobbelden en tuischten –

Ik ben ‘t, o Heer, ik ben ‘t die u dit heb gedaan,Ik ben de zware boom die U had overlaân,Ik ben de taaie streng waarmee Gij ging gebonden,

De nagel, en de speer, de gesel die U sloeg,De bloedbedropen kroon die Uwe schedel droeg,Want dit is al geschied, eilaas! om mijne zonden.

Maar de geschiedenis eindigt niet op Goede Vrijdag! Gode zij dank. Op Goede Vrijdag volgt Paaszondag, de dag dat Christus opstond uit de doden. De dood is overwonnen!

God laat zien dat niet de dood, maar Hij Zelf het laatste woord heeft. Dat wie in Hem gelooft eeuwig leven heeft. Dat Zijn liefde sterker is dan onze haat. Tijdens de Paasdagen zal God daarvoor geprezen worden.

Een van de bekendste liederen waarin die dank en lof tot uitdrukking wordt gebracht, is het beroemde ‘U zij de glorie’. Het is geschreven door de Zwitserse predikant Edmond Louis Budry; de melodie is van de Duits-Engelse componist Georg Friedrich Händel. Overal in de wereld zal dit lied klinken, in duizenden talen en duizenden kerken.

Bij bijzondere gebeurtenissen in ons nationale leven is het ''A Toi la gloire" gespeeld en gezongen. In de Nieuwe Kerk in Delft heb ik het meegezongen, tijdens de uitvaartdienst van Prins Claus in 2002, en later opnieuw bij de uitvaartdiensten van Prinses Juliana en die van Prins Bernhard. Een lied om telkens weer van harte mee te zingen.

U zij de glorie, opgestane Heer,U zij de victorie, nu en immermeer.Uit een blinkend stromen daalde d'engel af, heeft de steen genomen van 't verwonnen graf.U zij de glorie, opgestane Heer.U zij de victorie, nu en immermeer.

Zie Hem verschijnen, Jezus, onze Heer,Hij brengt al de zijnen in Zijn armen weer.Weest dan volk des Heeren blijde en welgezinden zegt telkenkere: "Christus overwint."

Zou ik nog vrezen, nu Hij eeuwig leeft,Die mij heeft genezen, Die mij vrede geeft?In zijn godd'lijk wezen is mijn glorie groot,niets heb ik te vrezen in leven en in dood.U zij de glorie, opgestane HeerU zij de victorie, nu en immermeer

Ik wens iedereen rijk gezegende dagen toe waarin het Paasevangelie een levende werkelijkheid mag worden!

Kees van der Staaij

Wel woorden, geen daden...

SGP SGP VVD Partij voor de Dieren CDA Partij voor de Vrijheid Nederland 09-04-2019 00:00

"Wel mooie woorden, maar als het erop aankomt geen daden!” Zo reageert SGP’er Kees van der Staaij op de verwerping van zijn initiatiefwet in de Eerste Kamer om in de Grondwet een drempel te leggen voor de overdracht van Nederlandse bevoegdheden aan de EU. In 2015 nam de Tweede Kamer het initiatief-Van der Staaij aan. De Eerste Kamer liet het vandaag afweten.

De SGP vindt dat het minder makkelijk moet zijn om onze nationale bevoegdheden over te dragen aan ‘Brussel’. Dat kan door in de Grondwet te bepalen dat zo’n overdracht alleen plaats mag vinden als zowel in de Tweede Kamer als in de Eerste Kamer daarvoor een twee-derde meerderheid is. In meerdere Europese landen is dat al zo geregeld.

In de Tweede Kamer werd de initiatiefwet Van der Staaij aangenomen met de steun van VVD, PVV, CU, SP, 50+ en de Partij voor de Dieren. Dat gebeurde in 2015. Vandaag kwam de wet in stemming in de Eerste Kamer, maar die verwierp de wet. Alleen de fracties van SGP, CU, PVV, SP, Partij voor de Dieren  en 50+ stemden voor.

Van der Staaij vindt dit tekenend voor hoe het in Den Haag gaat over Europa. “Je ziet weer hoe om politieke redenen een streep door dit voorstel wordt gezet. De angst van partijen als CDA en VVD is dat Europa op slot gaat. Als het puntje bij paaltje komt, gaat Europa voor alles,” reageert Van der Staaij. “Het is goed als kiezers dat beseffen als ze op 23 mei weer kunnen kiezen voor het Europese Parlement.”