Nieuws van politieke partijen over Partij voor de Vrijheid inzichtelijk

1026 documenten

Voormalig CDA-Kamerlid: ...

GroenLinks GroenLinks VVD CDA Partij voor de Vrijheid Kerkrade 23-06-2019 16:25

Emil Jacobs partijraad 22 juni 2019

SP SP Partij voor de Vrijheid Sittard-Geleen 22-06-2019 21:10

Afdelingsvoorzitter Emil Jacobs voerde op 22 juni namens de afdeling het woord op de partijraad, het tweemaandelijks overleg van afdelingen met partijbestuur. Hierop stond de vraag centraal: hoe verder na de verkiezingen?

In onze afdeling hebben we afgelopen week ook stilgestaan bij de verkiezingscampagnes en uitslagen de afgelopen periode. Vier nederlagen op rij is geen toeval meer en iedereen vond het goed dat we hierbij stil staan.

Onze analyse komt erop neer dat de partij niet meer aansluit op bredere maatschappelijke bewegingen. Er is genoeg onvrede over het beleid: de politieke versnippering en de opkomst van de PVV en nu het FvD laten dat zien. Maar waar wij die partij waren van het verzet in de periode 1995 tot 2005, de partij die voorop liep bij Keer het Tij en de grote beweging tegen de Irak-oorlog, zijn wij die rol kwijtgeraakt.

De vraag is voor ons nu hoe verder. Een campagne voeren als dé tegenpartij is daarbij voltooid verleden tijd. Die rol heeft het FvD nu en daarmee concurreren met scherpe spotjes gaat niet helpen, integendeel: ik heb nog nooit zoveel opzeggingen in een maand gehad over een spotje.

De weg vooruit gaat óók niet liggen in het "aan de knoppen meedraaien" in coalitiedeelname. Illusies dat we kunnen breken met neoliberaal beleid, laat staan met kapitalisme, op lokaal of provinciaal vlak, of zelfs op landelijk vlak, moeten we resoluut van tafel vegen.

Onze kijk als afdeling Sittard-Geleen op de weg vooruit is drievoudig: 1. Het vaststellen van een positieve visie. Waar staan we voor? Wat is dat socialisme waar wij naar streven? Maak dat een brede visie en pin niet te zeer vast op één onderwerp. Scherper: wij zijn de socialistische partij, niet de NZF partij.

2. Laten we ons opstellen als partij van principiële oppositie. Wij presenteren ons als de voorvechters van een fundamentele breuk met kapitaal en een maatschappij waarin dus mensen centraal staan, het socialisme. Dit is de minimale basis waarop wij regeringsverantwoordelijkheid zouden moeten willen accepteren. Tot die tijd blijft het parlementaire werk een graadmeter voor onze populariteit, maar niets meer dan dat.

3. Tot die tijd bouwen we aan een bredere beweging. We hebben een vakbondsstrategie nodig. Laten we beginnen met een regelmatig overleg van SP'ers die kaderfuncties hebben in de FNV. Laten we werk maken van democratie in de economie door coöperatieven helpen opzetten zodat werkende mensen daadwerkelijk in aanraking komen met democratie en arbeiderszelfbestuur op de werkvloer. Laten we sociale verenigingen opzetten om mensen te bereiken die anders niet politiek actief actief zijn of willen zijn, juist zodat de buurten onze sociale thuisbasis gaan worden. Laten we onze eigen media opzetten, wat in deze tijd van internet makkelijker is dan ooit om de bevolking te bereiken.

Laten we dus bouwen aan een politieke beweging van honderdduizenden waar wij het politiek kloppende hart van zijn, geduldig opbouwend naar het socialisme. Een partij van hoop. Een échte tegenpartij.

 

Stikstofuitspraak mogelijk ook van invloed op Floriade

PVV PVV Partij voor de Vrijheid Almere 20-06-2019 14:51

De uitspraak van de Raad van State over het Nederlandse stikstofbeleid heeft mogelijk ook gevolgen voor de Floriade. De Almeerse PVV heeft vragen gesteld aan het college van B en W om helder te krijgen hoe verstrekkend die zijn. In het meest ongunstigste geval kan het betekenen dat bouwactiviteiten op het Floriadeterrein stilgelegd moeten worden.

Aandacht voor fietsparkeren

D66 D66 Partij voor de Vrijheid VVD PvdA Rotterdam 20-06-2019 13:36

Chantal Zeegers heeft middels de Regeling van Werkzaamheden ‘Fiets em erin’, aandacht gevraagd voor de problemen rondom fietsparkeren bij de treinstations in Rotterdam. D66 wil samen met de PvdA, VVD en PVV het onderwerp agenderen voor de commissie EDEM om de huidige situatie te bespreken en hoe deze kan worden verbeterd.  

Door het gebrek aan fietsparkeerplekken onder en rondom het centraal station en Blaak ontstaat er een situatie waarin fietsers genoodzaakt zijn om hun fiets fout te parkeren. Ook worden fietsen uit rekken gehaald om zelf te kunnen parkeren. In beide gevallen wordt de fiets opgehaald door de gemeente, met een boete tot gevolg. Nog een gevolg van het gebrek aan fietsparkeerplekken is het feit dat fietsers hun fiets plaatsen op plekken waar dit niet mag, in de buurt van de stations, waardoor ook omwonenden overlast ervaren. De partijen vinden dit een problematische situatie.

Voor D66 Rotterdam verdient de fietser een centrale plek in de stad. Ook in het coalitieakkoord staat dat er de komende jaren wordt geïnvesteerd in voorzieningen voor fietsparkeren. Samen met de PvdA, VVD en de PVV zou D66 graag willen zien dat de gemeente hier gehoor aan geeft door meer fietsparkeerplekken en trommels toe te voegen en enkel fietswrakken en weesfietsen weg te halen. Wethouder Bokhoven heeft tijdens het debat gezegd de problematiek te bespreken tijdens de behandeling van de Fietsvisie. Chantal Zeegers wacht het debat met grote belangstelling af.

Het bericht Aandacht voor fietsparkeren verscheen eerst op Rotterdam.

Andy Dritty kandidaat gedeputeerde

GBBL Schaesberg GBBL Schaesberg GroenLinks VVD CDA Partij voor de Vrijheid Landgraaf 18-06-2019 15:22

Andy Dritty kandidaat gedeputeerde

Geplaatst op 16:22h in Slider door René Hensgens

Andy Dritty, oud-wethouder van Landgraaf en oud-fractieleider van GBBL in de raad, is gevraagd om gedeputeerde te worden in de provincie Limburg. Andy is niet voorgedragen door een partij, maar gevraagd vanwege zijn expertise op diverse terreinen. Het nieuwe College van GS (Gedeputeerde Staten) telt 7 gedeputeerden onder aanvoering van Ger Koopmans (CDA). De formatie verliep moeizaam, waardoor er uiteindelijk is gekozen voor een extraparlementair college, bestaande uit leden van CDA, VVD, PVV, Forum voor Democratie, Groen Links en de lokale partij GBBL uit Landgraaf.

GBBL was vooraf niet op de hoogte, maar is uitermate blij voor Andy, dat hij deze stap kan maken. Uiteraard wenst GBBL hem heel veel succes in Maastricht.

Vandaag stellen wij schriftelijke ...

Partij voor de Dieren Partij voor de Dieren Partij voor de Vrijheid PvdA Noord-Brabant 18-06-2019 15:04

Vandaag stellen wij schriftelijke vragen aan Gedeputeerde Staten, over het besluit om afschot van wasberen toe te staan. Wij willen dat het besluit wordt teruggedraaid, en dat er met onafhankelijke experts wordt gewerkt aan een diervriendelijk wasberenbeleid 🦝 De vragen vind je hier 👇 https://noordbrabant.partijvoordedieren.nl/vragen/vragen-over-het-afschot-van-wasberen

Haagse VVD in de pers: Wethouder Revis: ‘Duindorp is gewone middenklasse wijk, rotte appels moeten er uit’

VVD VVD GroenLinks Partij voor de Vrijheid D66 PvdA 's-Gravenhage 18-06-2019 11:19

AD, 12 juni 2019

De gemeente gaat een groot onderzoek doen naar het wel en wee in Duindorp en zal zich niet beperken tot het verschijnsel racisme in de Haagse buurt. Zo bleek zojuist tijdens een debat in het stadhuis.

Veel Duindorpers zijn er klaar mee hoe ze als racistisch worden neergezet, zo bleek. ,,Het verketteren van een hele wijk mag niet,” waarschuwde bewoonster Margie de Mos.

HSP, Nida en de PvdA, maar ook GroenLinks en D66 gaven vorig jaar mei de opdracht aan het college tot een onderzoek naar racisme. De motie werd door een meerderheid van de raad gesteund en wethouder Revis (VVD, wonen) legde vandaag uit hoe het onderzoek gestalte gaat krijgen. Hij noemde Duindorp een ‘heel reguliere middenklasse wijk.’ Hecht door haar geschiedenis. ,,Omdat de bewoners allemaal iets te maken hebben gehad met de zee en visserij.’’ Racisme komt er volgens hem niet buitensporig veel voor. ,,Rotte appels moeten worden aangepakt,’’ zei hij.

Het onderzoek naar racisme deed veel stof opwaaien. Duindorpers werden laaiend, omdat ze volgens hen worden gestigmatiseerd en gecriminaliseerd. Ook burgemeester Krikke verzette zich al eerder, omdat het onderzoek volgens haar de Duindorpers onterecht in een kwaad daglicht stelt.

Revis en burgemeester Krikke stelden in een schriftelijke rapportage dat het onderzoek rond vier onderwerpen draait: woonruimte, overlast van jongeren en veiligheidsbeleving op het Tesselseplein, buurtfeesten en incidenten/spanningen.

Ingeslagen ruiten Het onderzoek wordt begeleid door lectoren van de Haagse Hogeschool, zo maakte Revis vandaag bekend. Dat stuitte op hoongelach en sarcastische kritiek van Sebastian Kruis van de PVV, die het niveau van het onderzoek direct in twijfel trok. Zijn partij wil in de volgende gemeenteraadsvergadering een motie indienen om de Haagse Hogeschool buitenspel te zetten.

,,We zijn sowieso tegen het onderzoek in Duindorp. Maar als het dan plaatsvindt, dan zéker niet door lectoren van de Haagse Hogeschool,’’ zei hij. Het niveau van de lectoren is volgens Kruis, die er zelf studeerde, erbarmelijk. ,,Ze leren zeker niet om buiten de lijntjes te denken.’’

Ook Fatima Faid (HSP) heeft moeite met de aard en omvang van het onderzoek. Dat spits zich volgens haar onvoldoende toe op racisme. ,,Het is ontzettend verbreed. We gaan de uitkomst afwachten.’’

Faid, maar ook de PvdA, Nida en Islam Democraten stelden racisme in Duindorp aan de kaak nadat bij de Surinaamse Marina de ruiten werden ingeslagen. Ook waren er relletjes die te maken hadden met discriminatie tussen voetballers en was er een grimmige sfeer tijdens de Sinterklaasintocht. Vaders van Duindorp dreigden op te rukken richting anti-zwarte piet-activisten.

Onder vergrootglas Volgens veel Duindorpers gaat het om incidenten en is er geen structureel probleem van vreemdelingenhaat. Ondernemer Willem van Vliet heeft in de buurt een viswinkel en sprak in het ijspaleis zijn frustratie uit. ,,Duindorp wordt altijd onder een vergrootglas gelegd,’’ zei hij.

Alice Lagas groeide er op en promoveerde aan de universiteit. Het moest maar eens basta zijn met het vingertje dat steeds naar Duindorp wijst, vindt zij. Er is inderdaad polarisatie in Duindorp, ziet zij. ,,Tussen oude en nieuwe bewoners.’’ Ze doelt op de ‘surfers met poen’ die opeens oprukken in haar buurtje. ,,Duindorpers hebben goede voorbeelden nodig,’’ zei ze ook. ,,En niet het bestraffende vingertje. Niet over de knie bij vadertje overheid.’’

Nino Davituliani van Groep de Mos reageerde grimmig tijdens het debat. ,,Het demoniseren van Duindorp moet stoppen.’’

Den Haag stad met meeste racistische en antisemitische incidenten Hanneke van der Werf, D66, riep op om beter naar elkaar te luisteren en open te staan voor elkaar. ,,Als ik sommigen hier hoor, zowel raadsleden als insprekers, hoor ik vooral veel stellige meningen. Iedereen in zijn of haar loopgraf van het eigen gelijk. Weinig oprechte interesse in het verhaal van de ander, die er anders over denkt. Soms is spreken zilver en luisteren goud,’’ zei zij.

Martijn Balster (PvdA) stelde herhaaldelijk de bedenkelijke koppositie van Den Haag aan de kaak op een ranglijst van het Verwey Jonker instituut. De hofstad prijkt landelijk op nummer één als stad met de meeste racistische en antisemitische incidenten. Balster ziet liefst een groot onderzoek naar racisme in alle wijken. Wethouder Revis gaat daar niet in mee.

Kappen met Kappen! Dat is en blijft ...

Partij voor de Dieren Partij voor de Dieren Partij voor de Vrijheid Almere 18-06-2019 09:16

Kappen met Kappen! Dat is en blijft ons speerpunt. In Almere zijn er helaas veel bomen ziek, daarom organiseert de Partij voor de Dieren samen met de SP en PVV een rondetafelgesprek met een deskundige over de Essentakziekte en wat de mogelijkheden zijn hiermee om te gaan. Aanstaande donderdag vindt het rondetafelgesprek plaats tijdens de Politieke Markt.

Speech Rob Jetten op het zomercongres van de Jonge Democraten

D66 D66 GroenLinks VVD CDA Partij voor de Vrijheid Nederland 17-06-2019 16:01

Speech Rob Jetten op het zomercongres van de Jonge Democraten

Dit weekend speechte fractievoorzitter Rob Jetten op het zomercongres van de Jonge Democraten. Lees hier zijn toespraak over hoe radicale politiek verenigd kan worden met pragmatisme.

Het was een ijskoude zondagochtend in langzaam wegebbende jaar 2018. Ik stapte de auto uit en werd door Amsterdam getrakteerd op een Hollands doorkijkje. Alsof ik in het Rijksmuseum naar een schilderij van Pieter de Hoogh stond te kijken. Een donker steegje, te benauwd voor twee mensen tegelijk. Achter de betonnen poort danste het licht op bescheiden golfjes in de westelijke haven van de hoofdstad. Geduldig wiegende zeilboten moesten met deze temperatuur nog wat langer geduld hebben. Ik dacht aan Jacques Brel—‘dans le port d’Amsterdam’—probeerde de rest van de woorden voor de geest te halen, en neuriede het melodietje voor me uit. Alles om nog even niet te denken aan de snel naderende ontgroening door Jort Kelder in de nieuwe studio van het legendarische actualiteitsprogramma Buitenhof.

Toen ik werd overvallen door de lichtbak van de draaiende camera’s lachte Kelder mij opvallend mild toe. Zo mild, dat ik de ontstane ruimte kon benutten om te vertellen waarom ik nu precies doe wat ik doe. Wie ik ben. En vooral: welke radicale politiek mijn partij voorstaat.  „Ik zie er misschien wat netter uit,” zei ik, “maar ik voel wel dat radicalisme in me.”

Na het weekend kreeg ik twee giechelende medewerkers op bezoek met een cadeau. Een delfts blauw tegeltje met de tekst: ‘zoek de radicaal in jezelf’. Dat tegeltje staat sindsdien op de schouw in mijn werkkamer. Als ik er naar kijk denk ik aan de bron van dat radicale. Dan weet ik weer even waarom ik zei wat ik toen zei. Meer dan eens heb ik het gevoel éérst een Jonge Democraat en dan pas D66’er te zijn.

Nu ik het genoegen krijg terug te zijn op het oude nest, wil ik het met jullie hebben over wat ik zoek in mezelf en in mijn partij. Radicalisme.

Ik heb het dan niet over het radicalisme dat door de AIVD wordt gedefinieerd als “een gevaar voor de democratische rechtsorde”. Ook heb ik het niet over radicalisering onder jongeren, ook al zou het misschien nuttig zijn in dit gezelschap die materie nog eens door te nemen. Dan hadden we wellicht eerder signalen kunnen oppikken over een zekere scheidend JD-voorzitter .

Ik heb het over de radicaal-liberale politieke traditie geboren in de late negentiende eeuw. Een traditie geënt op de vernieuwing van het democratisch parlementair stelsel en het uitbouwen en beschermen van de rechten en vrijheden van het individu in verbondenheid met de gemeenschap.

In Nederland werd deze progressieve herijking voor het klassiek liberalisme belichaamd door de Radicale Bond. D66 kan haar inspiratie via de later opgerichte Vrijzinnig Democratische Bond herleiden naar precies die radicale voedingsbodem. Niet gek dus dat de huidige onderkoning van Nederland, Thom de Graaf, D66 wilde positioneren in wat hij noemde ‘het radicale midden’.

Dezelfde radicale geschiedenis behoort uw roemrijke organisatie toe. Al in 1916 werd in Utrecht besloten tot de oprichting van een organisatie voor vrijzinnige politieke jeugd. De enige serieuze twist was over de naamgeving. ‘Jonge Radicalen’ was lang favoriet, maar de oprichtingsvergadering besloot uiteindelijk tot ‘Jonge Democraten’. Het duurde nog 68 jaar voordat de échte Jonge Democraten opstonden in Café Eik en Linden hier in Amsterdam. Dat was drie jaar voor mijn geboorte.

De oprichting van een politieke jongerenorganisatie kon niet direct op enthousiasme rekenen bij de toch al jonge moederbeweging van Hans van Mierlo. Ten eerste was het formaliseren van partijstructuren fundamenteel in strijd met zijn idee van een Beweging die zichzelf zou opheffen. Ten tweede vond hij het net als iedere partijvoorman verdomd lastig zo’n horzel bij zich in de tent te hebben.

Hij zei, in een vraaggesprek bij het tweede lustrum van de JD: ‘op een onverwacht moment, toen wij even niet keken, zijn jullie tegen onze zin ontstaan’. Het wantrouwen tussen partijleider en jongerentak werd al snel wederzijds. Mijn illustere voorganger Alexander Pechtold kan erover meepraten.

Sinds haar oprichting heeft de JD zich als radicale horzel bewezen. En hoewel zélfs ik na amper een jaar fractievoorzitterschap sympathie kan opbrengen voor Van Mierlo’s standpunt, weet ik als geen ander: dat gehorzel is maar goed ook. Het is zelfs een essentiële voorwaarde voor het succes en het voortbestaan van D66.

Zonder de politieke durf en het inlevingsvermogen van de JD was Paars er niet als vanzelfsprekend gekomen. Zonder Paars zaten we nu nog steeds onder de verstikkende, betuttelende plak van het CDA. Zonder Paars geen waardig levenseinde. En zonder Paars had ik niet in ieder geval de keuze gehad met mijn vriend te trouwen. Ik heb overigens geen plannen om dat ook daadwerkelijk te doen… Geheim tussen ons. Vertel maar niet aan hem.

Zonder de denkkracht van de JD had D66 nooit jongere generaties kunnen redden van de financiële last van de vergrijzing met de verhoging van de AOW-leeftijd en de afschaffing van de vervroegde uittreding. Zonder de inspiratie van de JD had D66 nooit jonge mensen een kans kunnen geven op de huizenmarkt met de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek.

Toegegeven, de JD-motie voor afschaffing van ALLE luchtvaart in Europa was nog wat vergezocht in 1994, maar zonder de druk en steun van jonge mensen was D66 misschien nooit de enige serieuze klimaatpartij van Nederland geworden.

Zonder de schwung van de JD waren wij wellicht niet de enige echte onbeschroomd anti-populistische partij geworden. Het was JD-voorzitter Jan Paternotte die in de campagne voor de Europese grondwet twee weken lang met een caravan achter Geert Wilders. Hij kreeg daarmee net zoveel aandacht voor het pro-Europese verhaal in het NOS-journaal. Tot blinde woede van Wilders, die zich liet verleiden de telefoon te pakken, Hilversum te bellen, en verongelijkt door de hoorn te schreeuwen: ‘Zeg, zijn jullie allemaal lid van D66 daar?!’

Pechtold volgde snel met het moedige, radicaal-vrijzinnige antwoord op Wilders. Pas vijftien jaar later realiseerde VVD-leider Rutte zich dat meelachen met de nationaal-demagogen niet helpt. Maar toen hij direct na het trekken van die conclusie zendtijd opeiste van de publieke omroep voor een debat dat de keuze in het stemhokje vernauwde tot rechts en extreem-rechts, heb ik zelf de neiging moeten onderdrukken om Hilversum te bellen en verongelijkt door de hoorn te blaffen: ‘Zeg, zijn jullie nu allemaal lid van de VVD geworden daar?!’

Het was dezelfde Jan Paternotte die in zijn tijd constateerde dat bij de vakbonden eigenlijk iedereen oud was. In de Sociaal Economische Raad zat niemand van onder de 50. Zo konden jonge mensen natuurlijk niet vertegenwoordigd worden. En dus vond hij steeds nieuwe manieren om de discussie los te wrikken. De bezetting van het FNV gebouw in Sloterdijk liep nog wat stroef. Maar daarna kwam de machine op gang. Lodewijk de Waal werd uitgeroepen tot de irritantste man van Nederland. Jan poseerde voor de krant met een babyboomer op zijn rug. De last van het verleden goed in beeld gebracht.

En snel daarna ging de JD, in samenwerking met het CDJA, naar de SER om te eisen dat de toekomst aan tafel kwam zitten. Onder toeziend oog van de politie en de vaderlandse pers werd de oude stoel van Abraham Kuyper door JD’ers en CDJA’ers het gebouw in gedragen als jongerenzetel. De discussie barstte toen eindelijk los. Experts gaven de JD gelijk. En de CNV besloot in haar SER-delegatie dan eindelijk een jongerenvertegenwoordiger mee te nemen. En, dames en heren, wie was dat? Jawel, de oud-snuffelstagiair van Alexander Pechtold, Jesse Klaver. Zonder de JD dus geen kloeke carrièrestart voor Jesse Klaver.

En dan nog even dit: de politieke actualiteit maakt dat ik hier vandaag ben in grote dankbaarheid. Want zonder het wikken, wegen, uitdenken, doorzetten en doordrukken van de Jonge Democraten had onze minister Koolmees nooit zijn meest indrukwekkende prestatie van zijn carrière kunnen leveren. Een opluchting, een doorbraak en een overwinning voor jonge mensen in het hele land: de grootste pensioenhervorming ooit!

Verantwoordelijkheid van traditie

De traditie waarin die hervorming tot stand kon komen, de JD-traditie van voorlopen en van vurig en radicaal agenderen is het waard te laten leven.

Toen ik bij de JD rondliep—dat was zo ongeveer in het prehistorisch tijdperk—deden we ook voorstellen die nu steeds vaker terugkeren in politieke debat.

De legalisering van soft en harddrugs. De veilige en vrije omgang met prostitutie. Thema’s waar politici in Den Haag zich liever niet aan branden.

Nu loop ik daar zelf rond. En ik zie dezelfde bekrompenheid om me heen. Maar niet bij onze eigen partij. Want welke koers D66 ook vaart, of we nu wel of niet in een kabinet zitten, wij staan altijd open voor discussies met de JD.

Niet omdat het zo leuk is. Als ik alleen maar leuke dingen zou willen doen zou ik de hele dag poppetjes tekenen op de posters van Forum voor Democratie. Nee we doen het omdat onze partij anders allang haar bestaansrecht was verloren. Als we niet al die taboes hadden doorbroken en al die hervormingen hadden doorgevoerd die hun oorsprong vonden op JD-congressen als deze waren we weg geweest. Electoraal weggevaagd. Irrelevant en onherkenbaar.

Tegenwoordig is de reactionaire kant van het politieke spectrum behoorlijk bedrijvig in het slechten van taboes.  Daar wordt het IQ van mensen langs een ethnische meetlat gelegd. Daar wordt het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw een paar tandjes teruggeschroefd.

Als er dus ooit een reden is geweest vrijzinnige taboes af te stoffen is het de populariteit van radicaliserend rechts. Daarom ben ik hier vandaag. Om samen met jullie de strijdbijl op te pakken. Om jullie te zeggen dat ik altijd zal kiezen voor de jonge radicalen in deze zaal die taboes willen doorbreken.

Maar daarbij moet me nog wel iets van het hart. Als JD-voorzitter heb ik het zelf ook allemaal niet perfect gedaan. Als ik terug kon gaan in de tijd had ik heel veel anders gedaan. Ik had beter mijn best gedaan om ervoor te zorgen dat deze zaal een echte afspiegeling zou zijn van de samenleving. Minder speeltuin voor hoogopgeleiden, meer kweekvijver voor alle soorten vrijzinnige radicalen van goede wil.

We horen straks wie de nieuwe voorzitter wordt. Ik zou hem of haar willen vragen goed te maken wat ik niet adequaat heb gedaan. De NRC omschreef onze club in de jaren negentig als ‘een gemêleerd gezelschap, van leren jacks tot parelkettinkjes, jasjes-dasjes en vlotte sweaters.’ Als de krant weer een profiel maakt in de jaren twintig van deze eeuw, dan hoop ik op een gemêleerd gezelschap, van hoofddoekjes tot hotpants, jasjes-dasjes en boerenoveralls.

En dan nog iets. Ik snap dat de realiteit van de politiek soms lastig is. De compromissen. Het meel in de mond. De langzame voortgang. Wat dat betreft is het een bevrijding hier zonder beperking te kunnen filosoferen. Maar politiek is geen spel of vertier, zelfs niet in deze vrijblijvende omstandigheden. Wat je hier agendeert zegt iets over de essentie van de vereniging. De standpunten die je hier verkondigt zijn niet vrijblijvend. Ook niet als die gaan over kinderporno of kindereuthanasie.

Het is misschien hier ook verleidelijk om politicusje te spelen. Maar het heeft geen zin. Het draagt niets bij. Jullie hebben de kans Van Mierlo ongelijk te geven. Pak je rol. Werk geduldig aan voorstellen die geesten uit flessen rukken, revoluties ontketenen voordat die uitbreken, de macht verbeelden en een spiegel voorhouden.

Ik zie de rol van de Jonge Democraten als radicale aanjager, als maker van de toekomst. De volgende verkiezingen zijn alweer bijna over twee jaar. En dus vraag ik jullie: ga met andere organisaties in gesprek. Geef opvolging aan het duurzaamheidsmanifest dat jullie samen met negen andere politieke jongerenorganisaties sloten. Denk na over de volgende formatie. Wat moet er in het coalitieakkoord staan? Hoe ziet een akkoord eruit #voordetoekomst? Mensen moeten het kunnen inbeelden voordat ze ermee instemmen. Dat vergt de inspanning van jonge radicalen, creatieve denkers, grootaandeelhouders in de toekomst.

En vergeet daarbij dan ook niet te praten met radicaal-andersdenkenden. Jonge JFVD’ers. Jullie leeftijdsgenoten kunnen makkelijk nog worden gered uit de klauwen van de boreale uil.

De verantwoordelijkheid van traditie II

Voor D66 zijn de afgelopen twee jaar vaak een oefening in geduld geweest. Een constante onderhandeling met andersdenkenden om onze radicale voorstellen dichterbij te brengen. Wij leven met religieuze toewijding bij het refrein van het lustrumlied van de JD uit 1994: ‘pragmatisch en heel radicaal’. Voor ons gaat radicalisme hand in hand met gematigd handelen.

Ik weet dat dat vaak tot onbegrip heeft geleid, zeker ook in dit gezelschap. We hadden veel dingen liever anders gezien, ik ben de eerste om dat toe te geven. Het intrekken van het raadgevend referendum zonder duidelijk alternatief. De dividendbelasting. Maar denk je eens in. Een pro-Europees klimaatkabinet dat haar grootste investering doet in het onderwijs. Is dat niet precies wat we willen, democraten jong en oud? Is dat niet een ongelofelijke prestatie in een land met een meerderheid aan rechtse en extreemrechtse zetels?

Ik knok er iedere dag met mijn collega’s keihard voor, want voor niets gaat de zon op. Als het lukt in de komende weken na het succes van een Pensioenakkoord ook een Klimaatakkoord te sluiten dan hebben wij onze anderhalf miljoen kiezers kunnen geven waar ze om vroegen en wat zij verdienen: verandering en vooruitgang.

Bovenal is onze kabinetsdeelname het waard omdat deze ongewone samenwerking de laatste hoop is voor het samenwerkende midden. Omdat regeren, ook in deze samenstelling, ons radicalisme met ons pragmatisme verknoopt.

Partijen en mensen die tot elkaar komen en niet blijven steken in het dienen van één enkel belang. Consensuspolitiek. Dat is stroperig, soms zelfs vuil en vunzig, maar een stuk succesvoller recept voor stabiel en progressief bestuur dan het winner-takes-all geharrewar in de Angelsaksische wereld.

De beslissing om na onze historische zetelwinst in 2017 wel aan tafel te gaan zitten wordt ook ingegeven door de harde realiteit van de Tweede Kamer. Nederland heeft een conservatieve meerderheid. Dankzij de dysfunctionele zetels van de nationaal-populisten konden wij progressief beleid maken met partijen die daar eigenlijk helemaal geen zin in hebben. Daar hadden we graag hulp bij gehad van andere partijen, maar die waren te bang om moeilijke concessies te doen.

Wie komt bij de volgende ronde wel serieus aan tafel zitten? Ik maak me zorgen. Forum heeft op rechts wel al gezegd te willen regeren. De VVD en het CDA willen best hun ziel verkopen. Luister naar Hugo de Jonge als hij zegt dat samenwerking met de PVV best mogelijk is. En neem hem daarin serieus. Luister naar Klaas Dijkhoff die samenwerking met Forum niet uitsluit. En neem hem daarin serieus. Een herhaling van het on-Nederlandse rampkabinet Rutte-I is een serieus gevaar.

Wat gaan wij progressieven daartegenover stellen? Loopt GroenLinks na twee keer nog een derde keer weg? D66 zal het progressieve motorblok bij elkaar proberen te houden. Dat is de verantwoordelijkheid van onze radicaal-pragmatische traditie. Dat is wie wij zijn.

We doen dit op voorwaarde dat de progressieve democratische politiek niet steunt op blinde loyaliteit of identiteit. Dan zijn we geen haar beter dan de PVV. Wij bedrijven ideeënpolitiek. Niet vanuit de tijdloze starheid van ideologie, maar steunend op een analyse van de wereld zoals die is in het hier en nu.

Het gaat uitstekend met Nederland, maar de afgelopen decennia zijn ook nieuwe muren ontstaan in onze samenleving.

Muren tussen mensen met en mensen zonder zekerheid.

Tussen mensen met wortels in Nederland en mensen met wortels elders.

En tussen mensen met macht en mensen zonder macht.

Als ik vandaag iets van jullie wil vragen is het dit: help ons de sloophamer op te pakken! Wat vinden jullie? Wat moeten we doen? Welke oplossingen zijn rechtvaardig voor jonge mensen? Ik sluit niet uit dat we het af en toe oneens zullen zijn. En ik waarschuw maar alvast dat het JD-kroonjuweel van de opheffing van het verbod op openbaar dronkenschap, kan moeilijk het antwoord op alles zijn.

De taak voor radicalen, jong en oud, is om de rustige vijver van de politiek in beweging brengen. Roeren in stilstaand water.

Ik kan niet voor jullie bepalen wat radicaal is. Radicalisme wordt op verschillende golflengten uitgezonden. Is het de verhoging van de vermogensbelasting? De afschaffing van privé-onderwijs? Het verlagen van de stemgerechtigde leeftijd naar zestien?

Ik weet wel: dat jullie hier zijn is een radicale daad op zich. Leg maar eens uit in de bus waarin jullie hiernaartoe gekomen zijn dat meer dan tweehonderd jonge mensen hier in een oververhitte kerk in Amsterdam een weekend lang debatteren over de vrijzinnige politiek.

En als JD’er én D66’er weet ik zeker: jullie slaan de golven waar D66 op surft. Of die vrijzinnige golf ooit tegen de deur van het Torentje aan zal slaan is voor een belangrijk deel afhankelijk van jullie enthousiasme en van onze samenwerking.

Het kan als wij het willen. Zoek de radicaal in jezelf!

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

De terugkeer van de Sociaal Democratie

PvdA PvdA Partij voor de Vrijheid Harderwijk 17-06-2019 08:37

Lodewijk Asscher schrijft het in zijn boek (Opstaan in het Lloyd Hotel) na de nederlaag bij de laatste 2e kamerverkiezingen: ‘Aan de ene kant de diepe teleurstelling dat we zo weinig kiezers hebben kunnen overtuigen. Aan de andere kant het gevoel dat er juist na zo’n nederlaag ruimte ontstaat om op zoek te gaan wat je uiteindelijk drijft. Het gevoel dat je weer kunt opstaan en verdergaan’. Van 38 Kamerzetels naar 9. Een dreun van jewelste.

Ik werkte bij het Partijbureau als interim projectleider Ledendemocratie en heb de uitslagenavond in Amsterdam meegemaakt. Nog niet eerder zo’n dramatische avond gehad en ook door mijn hele lijf gevoeld. Maar zoals Lodewijk zegt: Opstaan en verdergaan. Woorden die me zijn bijgebleven in het besef dat de sociaal democratie er toe doet in ons land, Europa en de wereld. Het kan niet zo zijn dat een partij die solidariteit, gelijkwaardigheid en de zorg voor kwetsbare mensen hoog in het vaandel heeft staan, zou verdwijnen aan de randen van onze democratie.

Opstaan en verdergaan, hoe lastig dat ook is om de straat op te gaan en mensen aan te spreken en te vragen wat ze beweegt en waar de twijfels voor de toekomst zitten. ‘O, u bent van de Partij van de Arbeid? Dan loop ik maar door’. Het doet pijn als je zo begaan bent met de idealen van de sociaal democratie en de Partij waar ik al sinds mijn 18e lid van ben om zo afgestraft te worden en mensen aan het twijfelen te hebben gebracht. Er is over die nederlaag bij de 2e Kamerverkiezingen al genoeg gezegd en geanalyseerd. De kunst is om ‘Op te staan en verder te gaan’.

En dat doen we dan ook. We zitten weer in de lift. De peilingen geven een gestage groei weer. De verkiezingen voor de Provinciale Staten en zeker de Europese verkiezingen hebben gezorgd voor vertrouwen en geloof in beter. Gelukkig zijn kiezers niet gek of dom. We zien een grote versplintering op met name de rechterkant van de politiek. Forum voor Democratie is even een hype geweest en heeft gezorgd voor een signaal naar het kabinet, maar ook voor onze partij. De PVV loopt leeg naar het Forum en dat zegt genoeg aan welke kant deze betrekkelijk nieuwe partij staat. Verder geen woorden aan vuil maken, maar wij sociaal democraten moeten opstaan en verder gaan.

Zorg voor kwetsbare mensen, gelijkwaardigheid en solidariteit. Het zijn items om de strijd voort te zetten die we al sinds de oprichting van de sociaal democratie in ons land aan het voeren zijn. Geloof in de idealen en vertrouwen in waar we naar toe willen zijn weer terug. Franske Timmermans heeft laten zien dat het ook in Europa werkt.

En in Harderwijk? Ja zeker ook in Harderwijk staan wij op en gaan we verder. Ook in onze stad is er nog veel om voor te strijden. Nog steeds zijn er te veel kinderen die in armoede opgroeien, zijn de wachtlijsten voor een sociale huurwoning niet teruggelopen (wat de coalitie in onze stad wel heeft beloofd) maar juist gestegen. Ons verhaal voor de stad is een goed verhaal en dat blijven we uitventen. De PvdA in de Harderwijkse gemeenteraad is met 2 zetels geen grote speler, maar we blijven knokken voor een mooier en socialer Harderwijk. Want een stad die bijna 4 miljoen op de begroting overhoudt, doet iets niet goed. Ik heb liever geen geld over op de begroting als we armoede en wachtlijsten maar zichtbaar hebben teruggebracht. Over 33 maanden zijn het alweer gemeenteraadsverkiezingen en zullen we laten zien dat de PvdA in Harderwijk ertoe doet!

Het bericht De terugkeer van de Sociaal Democratie verscheen eerst op PvdA Harderwijk.