Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

7 documenten

Uitgesloten worden van de ...

SP SP Nederland 03-04-2019 08:38

Uitgesloten worden van de diploma-uitreiking omdat je de vrijwillige ouderbijdrage niet kan betalen?🤯 Belachelijk! Veel te veel scholen sluiten kinderen uit van schoolreisjes en kerstvieringen. Peter Kwint is er klaar mee en is druk bezig om deze onzin te verbieden

Kinderen die nooit op de voorschool ...

PvdA PvdA Nederland 13-03-2019 15:19

Kinderen die nooit op de voorschool zijn geweest hebben vaak een achterstand op taalgebied. Juíst deze kinderen hebben de voorschool nodig. Juf Erni maakt zich zorgen over de staat van het onderwijs. Kom net als Erni naar de onderwijsstaking op het Malieveld. ➡️ bit.ly/2UAXots

Een school die kinderen opsluit in ...

PvdA PvdA Nederland 13-03-2019 11:00

Een school die kinderen opsluit in een parallelle samenleving heeft hen uiteindelijk niks te bieden. Daar mag de onderwijsvrijheid nooit toe leiden. Je wil zeker zijn dat een school altijd een plek is waar kinderen kunnen dromen en ze onze ononderhandelbare basiswaarden meekrijgen. Lees hier over onze voorstel om artikel 23 te wijzigen 👉 https://www.pvda.nl/nieuws/pas-na-100-jaar-artikel-23-van-de-grondwet-aan/

Pas na 100 jaar artikel 23 van de grondwet aan

PvdA PvdA Nederland 13-03-2019 07:23

Door Lodewijk Asscher op 13 maart 2019 Delen  

Dat op die school salafistische aanjagers actief waren en kinderen denkbeelden probeerden mee te geven die ingaan tegen de rechtsstaat en tegen de democratie. Dat bestuurders van de school banden hadden met een terreurorganisatie.

De gemeente eiste het vertrek van het schoolbestuur. Verschillende islamitische organisaties sloten zich daar bij aan. Het kabinet kondigde onderzoek en wetswijziging aan.

Maar de school is nog open en het bestuur zit er nog.

We moeten de gemeente Amsterdam steunen en afdwingen dat het bestuur opstapt.

Wat mij betreft kunnen we deze situatie niet accepteren. We moeten de gemeente Amsterdam steunen en afdwingen dat het bestuur opstapt. De financiering moet kunnen worden gestopt. Daarnaast moet de gemeente in het geval van een concrete noodsituatie direct kunnen ingrijpen. Door hen de bevoegdheid te geven scholen direct te sluiten als er aanwijzingen zijn voor banden met terroristische organisaties.

Maar we moeten ons ook afvragen hoe het zo ver heeft kunnen komen.

Al jaren probeert de gemeente Amsterdam – al sinds ik er wethouder was – deze school tegen te houden. Maar de schoolleiding won uiteindelijk de rechtszaak. De overheid stelt immers eisen rondom de kwaliteit van het onderwijs, maar niet aan de democratische vorming op die school.

Het is de hoogste tijd om artikel 23 te moderniseren.

De rechter verwijst naar artikel 23 van onze grondwet – de vrijheid van onderwijs. Dat is een groot goed. Ontstaan uit een beroemd compromis: de pacificatie van 1917. De confessionelen kregen financiering van scholen op een religieuze grondslag, de sociaaldemocraten en liberalen kregen het algemeen mannenkiesrecht. Twee jaar later gevolgd door het algemeen vrouwenkiesrecht. En zo ontstond een uniek systeem van particuliere scholen met een specifieke religieuze of levensbeschouwelijk oorsprong, maar betaald door de Staat.

Dat is bijna honderd jaar geleden. En we zien dat dit grondwetsartikel ook misbruikt kan worden. Ik heb er niks op tegen als een school gesticht is vanuit een bepaalde levensbeschouwing. Maar je wil zeker zijn dat een school altijd een plek is waar kinderen kunnen dromen. Waar hun horizon wordt verbreed. Waar ze onze basiswaarden meekrijgen. Waarden die niet onderhandelbaar zijn. Zoals de gelijkheid van mannen en vrouwen. En van homo’s en hetero’s. Een plek waar ze worden voorbereid op een leven in onze diverse, open en vrije samenleving.

Gelijke kansen en het recht op onderwijs moeten de nieuwe basis vormen.

Het is de hoogste tijd om artikel 23 te moderniseren. Een school die kinderen opsluit in een parallelle samenleving heeft hen uiteindelijk niks te bieden. Daar mag de onderwijsvrijheid nooit toe leiden. Gelijke kansen en het recht op onderwijs moeten de nieuwe basis vormen.

 

Tweede Kamerlid

Kwint: 'Rijdende rechter' voor thuiszitters die naar school willen

SP SP Nederland 31-01-2019 09:59

Het is de SP een doorn in het oog dat duizenden kinderen thuiszitten, omdat er in hun regio geen plek is op een school, omdat ze meer begeleiding nodig hebben. Daarom pleit de SP ervoor om alle dossiers van deze kinderen opnieuw te bekijken en een plek voor deze kinderen te zoeken. SP-Kamerlid Peter Kwint: ‘Passend onderwijs zou het aantal thuiszitters moeten terugdringen. Niks is minder waar. Daarom wil ik een paar knappe koppen die knopen mogen doorhakken aan de slag zetten. Zodat zoveel mogelijk kinderen het onderwijs krijgen dat ze verdienen.’

De SP doet dat voorstel tijdens het debat over passend onderwijs dat vandaag in de Kamer wordt gevoerd. Kwint: ‘Ouders en leraren doen vaak het uiterste om de beste uitkomst voor een kind te realiseren. Maar als een kind extra ondersteuning nodig heeft, dan betreed je een oerwoud van regels, formulieren en bureaucratie. Georganiseerd wantrouwen. En als je dan vast loopt in het oerwoud dan komt je kind soms thuis te zitten. Dat moet echt anders. Deze leraren en ouders, en natuurlijk de kinderen om wie het gaat, hebben een steun in de rug nodig, iemand die ze helpt met de regels. Iemand die met de vuist op tafel kan slaan bij instanties. Een rijdende rechter voor ouder en kind.’

Laat hoop weer zegevieren!

PvdA PvdA Nederland 21-01-2019 17:05

Door Lodewijk Asscher op 21 januari 2019 Delen  

Een van de dingen die ons optimistisch maken, is hoe de volgende generatie naar de wereld kijkt. Is plastic een probleem, dan gaat groep zes voor een opruimactie! Wat willen we later worden: profvoetballer, dokter, danser! Bij kinderen staan tussen droom en daad nog geen wetten in de weg of praktische bezwaren. Kinderen delen een aanstekelijk enthousiasme over de toekomst, alsof ze ergens een magische hoop-put kunnen aanboren die voor volwassenen gesloten is. Wat alle ouders dan weer delen, is de hoop dat de volgende generatie een eerlijke kans krijgt op een mooie toekomst. Dat willen we immers allemaal voor onze kinderen.

Een eerlijke kans, een mooie toekomst. Het blijft voor veel kinderen in Rotterdam helaas bij dromen. Een op de vier kinderen in Rotterdam groeit op in armoede. Dat zijn er gemiddeld meer dan zeven in elke klas. Het betekent vaak dat je niet mee kunt doen, dat je achterblijft zonder dat het jouw schuld is. Voor die kinderen is er nu geen eerlijke kans op een mooie toekomst.

Voor die kinderen is er nu geen eerlijke kans op een mooie toekomst.

Daarbij komt dat er in Rotterdam scholen zijn waar problemen zich opstapelen, en scholen waar het tegenovergestelde gebeurt. In Kralingen staan twee basisscholen nog geen zeshonderd meter van elkaar. De een biedt openbaar onderwijs en geen wachtlijst, de ander bijzonder onderwijs met wachtlijst. Op de openbare school gaat een op de tien kinderen naar het vwo, op de bijzondere school is dat zes keer (!) zoveel.

Dit voorbeeld staat helaas niet op zichzelf. Naast wachtlijsten wordt ook de ‘vrijwillige ouderbijdrage’ misbruikt om mee te selecteren. De bijdrage blijkt vaak helemaal niet zo vrijwillig en in Rotterdam verschilt deze bijdrage enorm tussen verschillende scholen. Op vrijwel alle basisscholen schommelt de bijdrage rond 50 euro, maar dit getal loopt op naar ruim 800 euro. Op een school met een vrijwillige ouderbijdrage van 828,50 euro per jaar gaan alle kinderen naar havo of vwo, waar dat bij een andere basisschool – in dezelfde straat – nog niet de helft van de kinderen is, net als in de rest van Rotterdam. De scores op de Cito- of eindtoets van basisscholen met een ouderbijdrage van minimaal zeven keer het gemiddelde, zitten bizar ver boven het landelijk gemiddelde, waar Rotterdam net als andere grote steden als geheel onder het landelijk gemiddelde zit.

We zien ook dat veel scholen voor bijzonder onderwijs met een specifiek profiel, algemeen of religieus, nauwelijks kinderen aannemen die speciale aandacht nodig hebben. Of het nou gaat om leerlingen die ‘passend onderwijs’ volgen in het reguliere onderwijs of doorverwezen worden naar het speciaal onderwijs: praktisch al die kinderen worden in Rotterdam opgevangen door het openbaar onderwijs of de grotere schoolbesturen voor bijzonder onderwijs. Simpel gezegd: scholen die al flink selecteren met hun wachtlijsten en hun vrijwillige ouderbijdrage, die laten de hele maatschappelijke problematiek van zorgleerlingen lekker aan de anderen. Dat leidt maar af van hun klinkende Cito-scores.

In een rijk land als Nederland moet het niet mogen uitmaken naar welke basisschool je gaat voor de kansen die je krijgt.

Dat moet anders. In een rijk land als Nederland moet het niet mogen uitmaken naar welke basisschool je gaat voor de kansen die je krijgt. Dat is geen dagdromerij, want ondanks de genoemde problemen, is Rotterdam ook de stad van de oplossingen. Zoals we dat kennen in Rotterdam: samen de schouders eronder.

Er is in 2015 gekozen voor een aanpak met wijknetwerken. Een paar jaar geleden nam het openbaar onderwijs zo ongeveer de hele verantwoordelijkheid op zich voor kinderen die extra aandacht nodig hadden. Daarom gingen alle grote scholenbesturen, van openbaar tot bijzonder, om de tafel. Met als doel: de zorgleerlingen gelijk over de reguliere scholen in een wijk te verdelen. Die wijkaanpak heeft succes gehad. Omdat deze grotere schoolbesturen bereid waren mee te bewegen en samen te werken. Om met die aanpak door te gaan is een grondwetswijziging nodig, want scholen die selecteren, kunnen zich nu nog verschuilen achter artikel 23 van de grondwet.

Daarom willen wij de grondwet aanpassen met een leerrecht voor ieder kind, en met de plicht voor iedere school om ieder kind op gelijke voet te accepteren.

Daarom willen wij de grondwet aanpassen met een leerrecht voor ieder kind, en met de plicht voor iedere school om ieder kind op gelijke voet te accepteren. De grondwet kan dan niet meer misbruikt worden als excuus om selectiebeleid te voeren. Daarbij moet het onderwijs kosteloos worden aangeboden, zodat we bizarre excessen met ouderbijdragen kunnen voorkomen. De overheid en gemeenten krijgen met ons nieuwe artikel 23 de grondwettelijke opdracht voor gelijke kansen te zorgen. Dat kan bijvoorbeeld betekenen dat scholen en leraren extra middelen krijgen als er veel kinderen zijn die extra zorg nodig hebben.

Net zoals we in Rotterdam voor de zorg-leerlingen kozen voor een wijk-aanpak, zo moeten we een basisschool in de volle breedte zien als een Wijkvoorziening. Naast aanpassing van de grondwet moeten we daarom ophouden met dat fetisjisme rond schaalgrootte. Ouders zoeken vaak een basisschool in de eigen buurt. Juist een kleinere school is vaak de laagdrempelige wijkvoorziening. We moeten die koesteren. Als een school onder de opheffingsnorm komt, dan moeten we juist investeren in die school en aantrekkelijk houden. Niet bijvoorbeeld uitsluiten van renovatie en onderhoud, zoals nu helaas in Rotterdam de praktijk is. Het beeld bestaat dat de afgelopen jaren veel te veel kleinere basisscholen uit de wijk zijn verdwenen. We willen daarom dat het stadsbestuur een onderzoek doet naar de ontwikkeling van het aanbod van algemeen toegankelijk onderwijs en hoe de verspreiding over de stad zich de afgelopen tien jaar heeft ontwikkeld.

De alarmklokken zijn vaak genoeg geluid. Niemand kan het ontgaan zijn dat de tweedeling in het onderwijs in Nederland toeneemt. We moeten alles op alles zetten om scholen weer van en voor iedereen te maken. Dat betekent aanpassingen, tegen vastgeroeste overtuigingen en gevestigde belangen in. Maar wie zich laat aansteken door de hoop en de dromen van kinderen, die stapt daar overheen.

Tweede Kamerlid