Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

48 documenten

Isabelle Diks wordt wethouder in Groningen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 27-03-2020 00:00

Na ruim drie jaar neemt Kamerlid Isabelle Diks afscheid van de Tweede Kamer om loco-burgemeester en wethouder te worden in Groningen, de zesde stad van het land. De Groningse GroenLinksfractie heeft een beroep op Diks gedaan vanwege haar brede bestuurlijke ervaring en grote netwerk in Noord-Nederland.

Diks streed in de Kamer voor eerlijke handel en meer gelijkheid van vrouwen wereldwijd. Een belangrijk aandachtpunt was onder andere de aanpak van meisjesbesnijdenis. In het oppositiebrede verzet tegen het oneerlijke handelsverdrag CETA stond Diks voorop. Naar aanleiding van de bosbranden in het Amazonegebied stelde Diks samen met Bram van Ojik een initiatiefnota op om ontbossing wereldwijd tegen te gaan. Op het gebied van defensie had GroenLinks met Diks een woordvoerder die zich gepassioneerd inzette voor het defensiepersoneel. Zo vroeg ze aandacht voor seksisme en discriminatie en kreeg zij steun voor een landelijk PTSS-campagne voor militairen.  Ook was Diks voorzitter van de vaste Kamercommissie voor Economische Zaken en Klimaat.

Diks gaat in Groningen aan de slag als loco-burgemeester en wethouder voor de portefeuilles sociaal domein, zorg, jeugdzorg en volksgezondheid. Diks heeft ervaring als wethouder in de noordelijke provincies: van 2008 tot april 2017 was zij wethouder in Leeuwarden. Haar kennis van en politieke netwerk in de noordelijke regio zijn in haar nieuwe functie van grote toegevoegde waarde. Jesse Klaver: “Met Isabelle Diks krijgt de stad Groningen er een sterke bestuurder met kennis van de regio bij. Als fractie zullen we haar moeten gaan missen. Maar de grootste stad van het noorden krijgt er een sterke wethouder bij. Veel succes, Isabelle!”

Zorgmedewerkers voor wijkverpleging en psychische zorg behouden | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 26-03-2020 00:00

Zorgverzekeraars moeten zorginstellingen blijven betalen en voorkomen dat wijkverpleegkundigen en medewerkers in de geestelijke gezondheidszorg hun baan verliezen. Op die manier kan de zorg voor kwetsbare mensen tijdens en na de corona-crisis op peil blijven. Een Kamermeerderheid steunde vandaag een motie van GroenLinks hiervoor. 

Jesse Klaver: “Mensen die afhankelijk zijn van psychische zorg of van wijkverpleging worden hard geraakt door de corona crisis. Zij dreigen geïsoleerd te raken, omdat het sociale leven stilligt. Soms worden hun behandelingen stopgezet vanwege het risico op besmetting van corona. We moeten zorgen dat zij straks er van op aan kunnen dat ze de zorg kunnen krijgen waar ze recht op hebben.”

De corona-crisis heeft een grote impact op zorginstellingen. Vanwege gezondheidsrisico’s kunnen zorgverleners hun patiënten niet op dezelfde wijze behandelen als voorheen. Zij kunnen mensen niet meer persoonlijk zien, en hebben ook geen beschermingsmateriaal zoals mondkapjes. Sommige instellingen hebben hun behandelingen moeten opschorten. Dat betekent dat zij minder of geen vergoedingen meer ontvangen van zorgverzekeraars.

Nu hun inkomsten teruglopen, dreigen instellingen failliet te gaan. Zonder ingrijpen van de overheid zullen zorgmedewerkers - die alle flexibiliteit en creativiteit inzetten om mensen te blijven helpen - hun baan verliezen. En zijn er na deze crisis onvoldoende mensen en plekken waar mensen die zorg nodig hebben, terecht kunnen.

De motie zorgt ervoor dat zorgverzekeraars de duizenden psychologen, psychiaters en behandelaars nu tegemoet komen. Zodat patiënten ook na deze crisis kunnen rekenen op zorg.

Crisisinkomen voor mensen die inkomen plots zien wegvallen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 18-03-2020 00:00

Het kabinet heeft vanavond een grootschalig noodpakket aangekondigd met maatregelen om te voorkomen dat mensen in grote financiele problemen  komen door de Corona-crisis. Dat is nodig omdat horeca en andere bedrijven noodgedwongen de deuren dicht houden en evenementen zijn gecancelled.

Om te zorgen dat mensen niet ontslagen worden en hun inkomen verliezen gaat de overheid tot 90% van het salaris vergoeden aan bedrijven die in de problemen komen. Dit noodfonds moet ook voor oproepkrachten met een 0-urencontract een oplossing bieden. Voor ZZP’ers die plots geen opdrachten meer hebben worden de regels voor de bijstand versoepeld zodat mensen snel inkomensondersteuning krijgen als dat nodig is, en niet eerst hun spaargeld op hoeven te maken.

Jesse Klaver: “Dit is een heel belangrijk besluit. Terwijl de helden in de zorg dag en nacht aan het werk zijn, zijn er ook mensen die hun werk en hun inkomen plots totaal zien wegvallen. In deze crisis moeten we solidair zijn met elkaar en deze mensen ondersteunen.  De overheid zorgt ervoor dat salarissen worden doorbetaald en ook zzp’ers inkomen krijgen.”

Het is belangrijk dat de maatregelen zo snel mogelijk in werking treden zodat mensen die acuut in de problemen zitten worden geholpen. Vertrouwen in mensen moet centraal staan, benadrukt GroenLinks.

Klaver: “In de uitwerking en bij de uitvoering van deze maatregelen moet het kabinet goed oog houden voor mensen die alsnog in financiële nood dreigen te raken. Iedereen die door de coronacrisis in de knel komt verdient onze steun. Solidariteit staat voorop.”

Jesse Klaver: "Deze crisis laat ons zien wie wij ten diepste als mensen en als samenleving zijn" | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 18-03-2020 00:00

Dit is de inbreng van Jesse Klaver bij het debat over de maatregelen tegen het coronavirus. De inbreng is ook integraal te bekijken op YouTube.

Het is nog veel te vroeg om conclusies te trekken uit de corona-uitbraak, maar een ding durf ik te zeggen: deze crisis laat ons zien wie wij ten diepste als mensen en als samenleving zijn.

Geen homo economicus, maar homo empathicus. Het is hartverwarmend hoeveel initiatieven er zijn gestart om elkaar te helpen, om iets te doen voor de mensen die nu het hardst getroffen worden.

Jarenlang is onze samenleving ingericht met winst en concurrentie als antwoord op alle problemen. Meer markt, minder overheid. Maar nu staan we voor een écht groot probleem, en wat blijkt? Samenwerken en solidariteit zijn het antwoord, niet winst en concurrentie. Iedere oplossing voor deze crisis gaat uit van samenwerking.

Op al die beroepen die we nu zo ongelooflijk hard nodig hebben, is de afgelopen jaren bezuinigd. Verpleegkundigen, schoonmakers en wetenschappers – die helpen ons uit de brand. Het applaus van gisteravond vond ik ontroerend en mooi, maar ook een beetje pijnlijk. De mensen voor wie wij met z’n allen klapten waren altijd al het kloppend hart van onze samenleving. Eindelijk krijgen ze de erkenning die ze verdienen en dat moeten we ze ook geven als deze crisis voorbij is.

Deze crisis raakt ons allemaal. Ik hoor van mensen die doodzieke familieleden niet bij kunnen staan in deze tijd. Mensen wiens behandelingen worden afgezegd, mensen die niet meer naar de psycholoog kunnen, die hun financiële vangnet zien verdampen. Mensen voor wie het noodgedwongen thuiszitten een verschrikking is.

Voor sommigen kan het voelen alsof het licht even niet schijnt. Alsof de wereld om je heen, alsof de aarde donker even donker is geworden. Daarom moeten we elkaar helpen, steunen en naar elkaar luisteren.

Dit virus is geen Chinees virus of Frans virus of een Nederlands virus. Het is een pandemie. We zitten allemaal in dezelfde boot op de onvoorspelbare zee die klinisch Covid-19 wordt genoemd. En we moeten allemaal roeien met de riemen die we hebben.

De vraag die we elkaar nu moeten stellen is niet: Waar kom je vandaan? Wat is je politieke kleur? Wat is je geloof? De enige vraag die nu telt is: Heb je hulp nodig? Dan zijn wij er voor elkaar.

Bekijk hier de inbreng op YouTube of deel hier de inbreng via Facebook.

Corona bestrijden we samen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks D66 Nederland 13-03-2020 00:00

De maatregelen om de corona-pandemie in te dammen zijn zwaar, maar noodzakelijk. In deze crisis is de belangrijkste oproep aan ons allen die van solidariteit. Het is mooi en bewonderenswaardig dat zoveel mensen in Nederland de richtlijnen opvolgen, en bijdragen aan het bestrijden van deze crisis. Niet alleen omwille van henzelf, maar vooral ook ter bescherming van anderen.

Dat zegt partijleider Jesse Klaver naar aanleiding van de maatregelen die zijn afgekondigd in de strijd tegen corona.

“Deze periode vraagt veel van iedereen. Het is een periode van angst en van zorgen. Van groot leed voor mensen die ernstig ziek worden, mensen die naasten verliezen. En van duizenden kleine tragedies: bruiloften die niet door kunnen gaan. Begrafenissen waarin we elkaar niet de troost kunnen bieden die we zouden willen geven. Kinderen die hun verjaardagsfeestje niet kunnen vieren. We komen hier bovenop, als we elkaar steunen en oog houden voor elkaar.”

Solidariteit Het Covid-19 virus dat corona veroorzaakt heeft de hele wereld in een crisis gebracht. Ook ons land is zwaar getroffen. De crisis en de maatregelen hebben impact op ieders leven. Maar vooral ouderen en mensen met een slechte gezondheid lopen het grootste risico om ernstig ziek te worden.

“De zwaksten in de samenleving worden het meest geraakt door dit virus. Deze crisis vraagt om solidariteit. Solidariteit van jongeren naar ouderen. Solidariteit met onze chronisch zieken. En solidariteit met andere landen, die ook zwaar getroffen zijn door dit virus.”

Corina heeft niet alleen een impact op de volksgezondheid. Ook de economische gevolgen zijn  enorm. Want dit betekent ook een terugval in inkomsten en in werkgelegenheid. Kleinere bedrijven met weinig vet op de botten worden als eerste hard geraakt. En ook veel zzp-ers, flexwerkers, mensen met nul-urencontracten zitten ineens zonder inkomsten. Voor mensen in de culturele sector - kunstenaars, makers en musici - worden optredens, tournees en exposities afgezegd.

Oog voor economische gevolgen “Het kabinet roepen wij op: zorg voor economische solidariteit. Heel goed dat het voorstel van D66 en GroenLinks voor een steunfonds voor de culturele sector wordt uitgevoerd. Maar kijk ook naar andere sectoren en onderzoek de mogelijkheid om deeltijd WW uit te breiden”

Met name is het belangrijk om oog te hebben voor de mensen in de publieke sector: zorgverleners, de agenten, leraren en alle andere mensen die in deze sectoren werken, zoals assistenten en schoonmakers. Zij zijn onontbeerlijk om deze crisis te boven te komen.

Lof en waardering  “Deze crisis maakt pijnlijk duidelijk op wie de samenleving draait, op welke beroepsgroepen de premier een extra beroep moet doen. Het zijn al die mensen die werken in de zorg. En leraren en leraressen. Het zijn de mensen die werken in sectoren waar jarenlang enorm op bezuinigd is, maar die er nu voor ons zijn. We moeten ervoor zorgen dat zij zo goed mogelijk hun werk kunnen doen en hen ondersteunen waar mogelijk is. Zij verdienen alle lof en waardering voor het werk dat zij doen.”

GroenLinks, PvdA, SP: kies voor mensen boven belastingverlaging voor multinationals | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks PvdA Nederland 03-03-2020 00:00

Het kabinetsplan om grote bedrijven volgend jaar een nieuwe jaarlijkse korting van 2,4 miljard te geven op de winstbelasting moet van tafel. Als dat niet gebeurt steunen PvdA, SP en GroenLinks het Belastingplan niet. De partijen roepen het kabinet op om in de plaats daarvan te investeren in aanpak van de grote maatschappelijke problemen: een eerlijk klimaatbeleid, betaalbare huizen, kwetsbare natuur, het onderwijs en de zorg. Dat zeiden Lilian Marijnissen, Jesse Klaver en Lodewijk Asscher op een gezamenlijke bijeenkomst in de Tolhuistuin in Amsterdam.

 PvdA, SP en GroenLinks kwamen vanavond met honderden belangstellenden bij elkaar, omdat de coalitie binnenkort begint aan de onderhandelingen over de begroting en het belastingplan voor volgend jaar.   Jesse Klaver: “Vanavond hebben wij een heldere boodschap aan het kabinet: de tijd van rechtse politiek is voorbij. De tijd dat de samenleving accepteert dat multinationals miljarden krijgen die de burger moet betalen, die ligt achter ons. Vanavond komen wij samen met een pleidooi voor solidariteit, met een uitgestoken hand en een visie voor een samenleving waarin het niet ieder voor zich is, maar samen voor elkaar.”   Lilian Marijnissen: “Afgelopen weken deed ik avonden door het hele land met mensen die in de zorg, het onderwijs en bij de politie werken. Het is duidelijk, de nood is hoog en investeringen zijn daar keihard nodig voor onze samenleving. Vandaag staan we hier dus met zijn drieën om een duidelijke boodschap af te geven aan het kabinet. Zijn we het nu opeens overal over eens? Nee natuurlijk niet. Dat hoeft ook niet. Waar we het wel over eens zijn is dat er andere keuzes nodig en mogelijk zijn. Zodat grote bedrijven hun eerlijke deel betalen en er miljarden vrij komen om te investeren in de samenleving: om het eigen risico aan te pakken, betaalbare huizen te bouwen en te investeren in goed onderwijs.”   Lodewijk Asscher:  ‘Er zijn volop mogelijkheden om mensen meer kansen te geven in het leven. Laten we daarom nu investeren in wat echt belangrijk is: de zekerheid van een betaalbaar huis, van een leraar voor de klas en van mooie natuur waarvan we kunnen genieten. Daarvoor is een koerswijziging nodig van het kabinet. Geen belastingverlaging voor grote bedrijven, maar keuzes die goed zijn voor alle Nederlanders.’

GroenLinks en Partij voor de Dieren presenteren initiatiefwet vuurwerkverbod | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Partij voor de Dieren Nederland 05-02-2020 00:00

GroenLinks en de Partij voor de Dieren presenteren vandaag de initiatiefwet voor een vuurwerkverbod. Dit doen zij de dag dat de Tweede Kamer debatteert over de afgelopen jaarwisseling. De initiatiefwet regelt een verbod op de zwaardere vuurwerkcategorieën. Kindervuurwerk zoals sterretjes blijft toegestaan. De wet wordt ondersteund door diverse maatschappelijke organisaties, zoals de politiebonden, de Vogelbescherming en het Longfonds.

GroenLinks-fractievoorzitter Jesse Klaver: “Het kabinet komt nu met een verbod op vuurpijlen en rotjes. Dit gaat ons niet ver genoeg. Elke jaarwisseling worden hulpverleners bekogeld met vuurwerk, elk jaar vallen er meer vuurwerkslachtoffers. Dit is onacceptabel. Alleen een vuurwerkverbod kan dit stoppen. Samen met de Partij voor de Dieren komen we daarom vandaag met een initiatiefwet.”

Partij voor de Dieren fractievoorzitter Esther Ouwehand sluit zich daarbij aan: “Bij deze jaarwisseling heeft siervuurwerk voor 55 procent van de slachtoffers gezorgd. Daarnaast benadrukken verschillende burgemeesters dat een totaalverbod beter te handhaven is. Siervuurwerk draagt bovendien net zo goed bij aan lucht- en milieuvervuiling en bezorgt dieren veel angst en stress. Wat het kabinet nu voorstelt is half werk. Wij zeggen, samen met GroenLinks: doe het in één keer goed.”

De wet wordt ondersteund door diverse maatschappelijke organisaties, zoals politiebonden APB, NPB en ANPV, Equipe - vakvereniging voor politie, de Vogelbescherming, Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde, het Longfonds, het Oogfonds en het Meldpunt vuurwerkoverlast. Het Vuurwerkmanifest, de KNO-vereniging en het Nederlands Oogheelkundig Gezelschap steunen de initiatiefwet en blijven tegelijkertijd pleiten voor een totaalverbod.

De initiatiefwet regelt een verbod op de vuurwerkcategorieën F2 en F3. Vuurwerk in de categorie F1, zoals sterretjes, blijft wel toegestaan. In de wet worden enkele uitzonderingsgronden opgenomen: vuurwerkshows georganiseerd door gemeentes kunnen blijven bestaan.

Elk jaar lijkt meer geweld te worden gebruikt tegen hulpverleners tijdens de jaarwisseling. Ook dit jaar werden politieagenten, brandweermannen en ambulancepersoneel bekogeld met vuurwerk. In Arnhem kwamen een vader en zijn zoontje om nadat vuurwerk dat door tieners was aangestoken leidde tot brand in hun flat.

Uit een recente enquête van I&O Research blijkt dat een meerderheid van de Nederlanders voor een vuurwerkverbod is. Ook andere landen kennen al een verbod. In Ierland, Griekenland, Cyprus, Roemenië, Canada en Noord-Australië is het verkopen aan en afsteken voor door consumenten verboden.

GroenLinks presenteert initiatiefwet aanpak stikstofcrisis | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 04-02-2020 00:00

Besluiteloosheid Rutte brengt ons van ecologische naar een economische crisis

GroenLinks dient een initiatiefwet in om Nederland uit de stikstofcrisis te krijgen. Dat kondigde GroenLinks-leider Jesse Klaver aan na overleg over de wet met Bouwend Nederland, natuurorganisaties en duurzame boeren in Den Haag. Gezamenlijk uitten zij harde kritiek op de besluiteloosheid van het kabinet.

 

Jesse Klaver: “Door de besluiteloosheid van Rutte dreigt de ecologische crisis uit te monden in een economische crisis. Dat mogen we niet laten gebeuren. De regering komt er al 9 maanden onderling niet uit en Rutte durft geen echte besluiten te nemen. Omdat de regering niet regeert hebben we zelf een initiatiefwet gemaakt. Zo zorgen we dat de natuur herstelt, er weer gebouwd kan worden en de economie aan de praat blijft.”

Stikstofwet naar voorbeeld van de klimaatwet

De Duurzame Aanpak Stikstof, zoals de wet heet vertoont gelijkenissen met de Klimaatwet die Klaver eerder door het parlement loodste. In de wet staan per sector doelstellingen en een tijdpad vastgelegd, zodat wettelijk is verankerd dat de Nederlandse stikstofuitstoot in vijftien jaar tijd wordt gehalveerd. Hiervoor is inkrimping van de veestapel onontbeerlijk, maar zullen ook de industrie en transportsector hun bijdrage moeten leveren, staat in de wet.

Afmaken van de Ecologische Hoofdstructuur

Vergunningen voor bijvoorbeeld woningbouw mogen pas weer worden afgegeven als juridisch zekerheid is geboden over het herstel van de natuur. Zonder natuurherstel geen vergunningen en zonder vergunningen geen woningbouw.

In de Duurzame Aanpak Stikstof staat daarom vastgelegd dat de Ecologische Hoofdstructuur moet worden afgemaakt. De Ecologische Hoofdstructuur was een plan om alle bijzondere natuurgebieden in Nederland met elkaar te verbinden, maar dat is tien jaar geleden geschrapt onder premier Rutte geschrapt. Het uitbreiden en verbinden van de natuurgebieden uit de initiatiefwet, zorgt ervoor dat de natuur kan herstellen en vergunningverlening op termijn weer mogelijk wordt.

Fonds voor natuur en uitkoop boerderijen

Voor het opkopen van grond en de aanleg en beheer van de natuur is meer geld nodig. Daarom wordt in de Wet Duurzame Aanpak Stikstof een fonds opgericht om de natuur te herstellen. Daarnaast komt er een fonds dat gevuld wordt met geld om boeren uit te kopen of te helpen bij de transitie naar een duurzamere variant van landbouw.

Jesse Klaver: “Boeren zijn slachtoffer van een landbouwsysteem dat hun in de schulden dwingt tenzij ze steeds meer dieren houden. De omslag naar duurzame landbouw is niet alleen goed voor de natuur en de bouw, maar ook in het belang van de boer die weer een eerlijke prijs krijgt voor zijn product.”

Noodmaatregel nodig voor zorgplekken voor mensen met acute psychische zorgvraag | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 28-01-2020 00:00

Bewindspersonen moeten de macht krijgen om voor patiënten met acute psychische problemen met voorrang een behandelplek te regelen. Deze noodmaatregel is nodig, omdat de wachtlijsten voor jongeren en volwassenen zo lang zijn, dat mensen levensgevaar lijden. Dat zegt GroenLinks-leider Jesse Klaver in de aanloop van het debat vandaag in de Tweede Kamer over de GGZ (geestelijke gezondheidszorg). 

Jesse Klaver: “De wachtlijsten voor mensen die psychische zorg nodig hebben zijn onmenselijk lang. Als banken omvallen, grijpt de minister in. Dan moeten we ook willen dat de minister of de staatssecretaris verantwoordelijkheid kan nemen, als mensen dreigen om te vallen.”

Niet de markt, maar de patiënt als uitgangspunt Staatssecretaris Blokhuis zei gisteren (dinsdag) dat hij wil ingrijpen wanneer GGZ-instellingen niet binnen een maand gespecialiseerde hulp bieden aan psychiatrische patiënten met complexe problemen. Met de noodmaatregel wil GroenLinks zorgen dat deze toezegging niet vrijblijvend is. Bovendien wil GroenLinks dat niet alleen staatssecretaris Blokhuis (GGZ) maar ook minister de Jonge (Jeugdzorg) van de maatregel gebruik kan maken.

Klaver: “De maatregel zorgt dat de bewindspersonen in de positie worden gebracht om mensen met de meest schrijnende zorgvraag niet over te laten aan de markt. Om te zorgen dat de overheid kan afdwingen dat het belang van de patiënt het uitgangspunt is.”

Minimaal 90.000 volwassenen wachten op psychische hulp via de GGZ (geestelijke gezondheidszorg). Hoeveel jongeren in de jeugdzorg op een wachtlijst staan weten we niet. Het ministerie geeft hier géén cijfers over.

Af van systeem waarin patiënten "onrendabel" zijn GroenLinks wil dat de minister en staatssecretaris doorzettingsmacht krijgen, zodat zij de impasse tussen zorgverzekeraars en instellingen kunnen doorbreken. Zodat de overheid weer zijn verantwoordelijkheid neemt. 

Deze noodmaatregel is bedoeld als tijdelijke oplossing. Intussen moet worden gewerkt aan een beter systeem voor psychische zorg. Een systeem waarin de zorgvraag voor patiënten uitgangspunt wordt voor handelen, en waarin de overheid verantwoordelijkheid neemt, in plaats van die over te laten aan de markt.  

Jesse Klaver: “We moeten af van een systeem waarin patiënten “onrendabel” kunnen zijn.”

Waarom 'doorzettingsmacht' nodig is Op dit moment stellen de staatssecretaris en minister zich op als observator van onze geestelijke gezondsheidszorg in plaats van regisseur. Wanneer mensen geen passende zorg kunnen krijgen en een beroep doen op de overheid worden zij terug verwezen naar het systeem van zorgverzekeraars en instellingen. Maar het is juist het systeem waar deze mensen in vastlopen.

Daarom is het nodig dat de staatssecretaris en minister "doorzettingsmacht" krijgen; zodat zij met hun vuist op tafel kunnen slaan als de markt er niet in slaagt om voldoende behandelplekkken te organiseren en financieren. Immers moet wat GroenLinks betreft niet geld het uitgangspunt zijn, maar de zorgvraag van mensen zelf.

Hoe het marktsysteem in de GGZ nu werkt en wat GroenLinks anders wil In de geestelijke gezondheidszorg hebben zorgverzekeraars een hoofdrol. Zij maken afspraken over budgetten en maximale behandeltermijnen met instellingen. Daardoor is het voor instellingen aantrekkelijker om mensen met een 'lichte' of voorspelbare zorgvraag te behandelen. De behandeling van meer complexe psychische problemen zijn kostbaar, minder voorspelbaar en minder aantrekkelijk om te behandelen. Deze marktprikkel is een van de oorzaken waarom juist de wachttijden bij ernstige of specialistische geestelijke gezondsheidszorg maanden, en soms zelfs jaren, duren. Deze marktprikkel is ook de reden dat veel gespecialiseerde instellingen afdelingen sluiten.

GroenLinks wil wegkomen van deze marktwerking, omdat we willen dat de zorgbehoefte van mensen centraal staat in plaats van het beschikbare budget. Wij willen dat de behandelaar bepaalt welke behandeling een patiënt nodig is en daar financiering voor aanvraagt, in plaats van de financiering het uitgangspunt te laten zijn.

Meer zorgpersoneel nodig Meer professionele behandelaars zijn nodig om de wachtlijsten tegen te gaan. Al eerder wist GroenLinks steun te krijgen om 7 miljoen euro extra te investeren in de GGZ om 100 extra GZ-psychologen op te leiden. Vandaag heeft GroenLinks opnieuw in het debat gepleit om structureel geld vrij te maken voor het opleiden van mensen.

Jesse Klaver: toespraak 75 jaar vrijheid | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 22-01-2020 00:00

Dit is de integrale toespraak van Jesse Klaver op In Vrijheid Verbonden-lezing op 20 januari 2020.

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren.

Wie van u herkent deze regels? Het zijn de eerste regels van een sonnet van Martinus Nijhoff, geschreven ver voordat hij het verzet in ging, ver voordat de oorlog uitbrak. Maar de verschrikkingen van de holocaust hebben deze regels misschien nog wel extra zeggingskracht gegeven als we werkelijk menen: dit nooit meer.

Als het grootst denkbare kwaad is: het bewust willen uitroeien van een bevolkingsgroep vanwege geloof of etniciteit, zit dan niet onze grootste opdracht in het bouwen van een brug, over grenzen van geloof en etniciteit heen, zodat de zijden die tegen over elkaar staan, vreedzaam als buren verder leven?

Vrijheid is nooit af

We vieren dit jaar dat ons land 75 jaar geleden werd bevrijd van het gewetenloze naziregime. De verschrikkingen en de onderdrukking van die tijd kennen geen enkele parallel. Mijn boodschap vandaag is dat onze vrijheid nooit is voltooid. Vrijheid was niet compleet op de dag van de bevrijding. De zoektocht naar vrijheid is een continu proces. Die is nooit af. Het is een strijd die iedere generatie opnieuw invulling moet geven.

Wat is vrijheid? Dat is een vraag die vele antwoorden kent en nog veel meer vragen oproept. Zeker als je, zoals ik, het geluk hebt dat je voor je werk regelmatig naar andere delen van de wereld mag reizen. Vrijheid is het hebben van een eigen staat zonder bezetting. China kent geen bezetter, maar is het een vrij land? De strijd voor de Nederlandse vrijheid 75 jaar geleden was niet alleen een strijd voor de Nederlandse onafhankelijkheid.

Onze bevrijders en verzetsstrijders streden niet alleen voor Nederlandse soevereiniteit. Ze streden tegen het nazisme. Of anders gezegd: ze streden voor een groter ideaal: voor de vrije samenleving zoals wij die na de Tweede Wereld Oorlog zijn gaan kennen. Voor de mogelijkheid van mensen om zelf hun leven vorm te geven. Prinses Juliana verwoordde dat mooi in haar oorlogsrede voor de Canadese radio op 17 juni 1940:

“Dit is niet een reusachtig gevecht voor één natie alleen, maar voor alle naties. Niet slechts het leven van u en van ons wordt bedreigd, maar onze gewetensvrijheid. Waar de macht van de nazi’s heerst, gaan alle oude democratische beginselen en onze religie verloren.”

De Amerikaanse president Roosevelt sprak gelijksoortige woorden in zijn State of the Union een jaar later. Hij haalde het Amerikaanse congres over zich in de strijd tegen de nazi’s te mengen met een beroep op de four freedoms, de vier vrijheden. Niet alleen de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst, maar ook de vrijheid van gebrek en de vrijheid van vrees.

In de diepste duisternis is een vlam op zijn felst. Tegenover de misdaden van het naziregime stonden de heldendaden van het verzet. Gezinnen die met gevaar voor eigen leven onderduikers in huis namen. Arbeiders in Amsterdam en andere plaatsen die in Februari 1941 het werk neerlegden uit protest tegen de Jodenvervolging. Mannen en vrouwen die het gewapende verzet gingen organiseren in onze strijd voor vrijheid. De daden van deze helden maken ons bescheiden. Hun verhalen leven voort in onze gedachten. Ze inspireren om gerechtigheid na te blijven jagen.

Zo’n tien jaar geleden las ik het pamflet van de toen 93-jarige Franse verzetsstrijder Stéphane Hessel, gearresteerd door de Gestapo, gemarteld in Buchenwald, ontsnapt tijdens transport naar Bergen-Belsen. Het boekje was klein van omvang, maar imposant qua inhoud met een oproep aan onze generatie: ‘Neem het niet!’ De boodschap die ik eruit haalde was: vrijheid is niet zomaar een ideaal, vrijheid is een opdracht. Hessel vertelt in dit boekje over de erfenis en die idealen van het verzet. En eigenlijk kennen we allemaal dat verhaal.

Hoe we zeiden: de misdaden van de nazi’s waren zo gruwelijk, zo groot, dat ze ieder van ons raken. Dat het misdaden zijn tegen de gehele mensheid. Hoe we vastberaden waren: dit nooit weer. Hoe we, na het einde van de Tweede Wereldoorlog bruggen bouwden en vorm gaven aan een nieuwe, multilaterale wereldorde.

Hoe we, 75 jaar geleden, de VN oprichtten, en alle landen van de wereld hun handtekening zetten onder een handvest dat uitspreekt dat wij, de volken van de Verenigde Naties, vastbesloten zijn om komende geslachten te beveiligen tegen de oorlog.

Hoe we in dat handvest opnieuw het geloof uitspreken in fundamentele mensenrechten en de waarde en waardigheid van iedere persoon. En daarin afspraken verdraagzaamheid te betrachten en onze krachten te bundelen om internationale vrede en veiligheid te handhaven.

Onder leiding van Eleanor Roosevelt werden de vier vrijheden van haar overleden man uitgewerkt tot een Verklaring die, besef dat goed, zonder enkele juridische status, de wereld veranderden. Als inspiratiebron voor de dekolonisatiebeweging, als getuigschrift van onze gedeelde menselijkheid, als beginselprogramma van een nieuw tijdperk… het is de Universele Verklaring voor de Rechten van de mens. Deze had, als de latere Nobelprijswinnaar René Cassin niet had ingegrepen, de internationale verklaring van de rechten van de mens geheten. Een cruciale wijziging, omdat mensenrechten precies dat zijn: universeel. Onvervreemdbaar en toekomend aan iedereen, wie je ook bent, waar je ook vandaan komt, wat je ook gedaan hebt.

En dit was niet de enige cruciale keuze die de wereld maakte. De haat van begin jaren veertig heeft kunnen groeien op de economische wanhoop van de jaren dertig. En de conclusie is glashelder. Mensen hebben niet alleen het recht om vrij te zijn van onderdrukking, zo stelt de Universele Verklaring. Mensen hebben ook het recht om in staat gesteld te worden zelf hun leven vorm te geven. Want wat heb je aan het recht op privacy zonder dak boven je hoofd? Wat heb je eraan om de volgende regering te kiezen als je morgen omkomt van de honger? En dus worden klassieke mensenrechten aangevuld met sociale mensenrechten, als integraal en onlosmakelijk onderdeel.

Sociaal contract

Vrijheid is nooit voltooid en was niet compleet op de dag dat de universele verklaring van de rechten van de mens werd gepresenteerd. De zoektocht naar vrijheid is een strijd die iedere generatie opnieuw invulling moet geven. En voor de vertaling van mensenrechten van woord naar daad is veel politieke strijd geleverd. Martin Luther King deed dat, met zijn strijd voor burgerrechten. Met zijn strijd tegen racisme.

Zijn droom ‘that one day de sons of slaves and the son of former slave holders will sit down at the table of brotherhood’ is nog geen werkelijkheid geworden. Ja, er is stemrecht voor iedere Amerikaan. Er is en verbod op discriminatie en een einde aan segregatie.

Maar vrijheid is nooit voltooid. Niet compleet op de dag dat het Amerikaanse parlement de Civil Rights Act aannam. En King wist dat als geen ander. Hij startte de Poor People Campaign, om zwart en wit te verbinden op de strijd tegen armoede. “Ik heb gestreden voor gelijke rechten van zwart en wit,” zei King. “Maar nog altijd werken zwarte vrouwen in het huishouden van witte vrouwen. Ik wil ook strijden voor hun mogelijkheid om hun eigen huishouden te runnen.”

In deze tijd zou King dit ongetwijfeld anders verwoorden. Maar het idee dat erachter ligt, dat vrijheid niet alleen bestaat uit de afwezigheid van onderdrukking, maar uit de mogelijkheid van mensen om hun leven zelf vorm te geven, dat idee vormt de fundering van onze naoorlogse maatschappij. Het is de onderbouwing van de verzorgingsstaat. Dat is het sociaal contract dat onze samenleving al die tijd bij elkaar heeft gehouden, maar nu scheuren en barsten laat zien.

Koude Oorlog

Vijf jaar na de beroemde mensenrechtenrede van Eleanor Roosevelt sprak John F. Kennedy de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties toe. Vrede ligt niet verankerd in verdragen alleen, zei hij. Vrede zit in de hearts and minds van alle mensen. En als het daar verdwijnt kan geen wet, geen pact, geen verdrag, geen organisatie hopen het te behouden. Wat voor vrijheid geldt, geldt voor vrede ook. Het is niet zomaar een ideaal. Het is een opdracht.

De Verenigde Naties heeft haar belofte van wereldvrede nooit volledig kunnen inlossen. De Koude Oorlog legde de Veiligheidsraad lam en verdeelde de wereld in twee kampen. Tegenover de tirannie van het Sovjet-régime, dat verheven woorden sprak over bevrijding van het proletariaat, maar dat in praktijk neerkwam op opoffering van het individu aan het staatsbelang, stond het ideaal van de democratie gebaseerd op mensenrechten, als troefkaart van het vrije westen in de strijd om de hearts en minds van de wereldbevolking.

Economisme

“We zijn vergeten onszelf te zien als liberale democratie, en steeds meer gaan definiëren als vrije markteconomie. Niet mensenrechten, maar vrijhandel, deregulering en competitie zijn de drijvende waarden.”

En toen eind jaren tachtig het communistisch imperium ineenstortte en in Berlijn familieleden voor het eerst in meer dan vijfentwintig jaar elkaar weer in de armen vielen, zagen sommigen dat als de definitieve overwinning van de vrijheid en de mensenrechten. Als het einde van de geschiedenis. Als – in de woorden van Francis Fukuyama – ‘het eindpunt van de ideologische evolutie van de mensheid en de universalisering van de Westerse liberale democratie als de uiteindelijke vorm van menselijk bestuur.’

Maar vrijheid is nooit voltooid en was niet compleet op de dag dat de muur viel. De zoektocht naar vrijheid is een strijd die iedere generatie opnieuw invulling moet geven. En als je dat vergeet verlies je langzaam de hearts and minds van mensen in je eigen land, in Europa en in de wereld.

Met het idee van eind jaren tachtig dat de liberale democratie gewonnen heeft, lijken we vergeten te zijn welke waarden ons definiëren. De muur viel, maar we hebben nagelaten nieuwe bruggen te bouwen. We zijn vergeten onszelf te zien als liberale democratie en steeds meer gaan definiëren als vrije markteconomie. Niet mensenrechten, maar vrijhandel, deregulering en competitie zijn de drijvende waarden geworden in onze samenleving. Het afgelopen decennium kwamen daar bezuinigingen, zelfredzaamheid en eigen verantwoordelijkheid bij.

De verzorgingsstaat maakte plaats voor de participatiesamenleving. Ik noem dat het economisme. Het idee dat de economie het allerbelangrijkste is. Het altijd terug grijpen op de drie zelfde oplossingen, wat het probleem ook is: meer groei, meer markt en minder overheid.

Het is een inbreuk op ons sociaal contract. Een breuk met de afspraak dat het recht op vrijheid dat ieder mens toekomt niet alleen de afwezigheid van onderdrukking omvat, maar ook de mogelijkheid om zelf je eigen leven vorm te geven. En met de terugkeer van de economische wanhoop, komen ook de spoken uit het verleden weer tot leven, zondebokken en complotten.

In heel Europa, en ook op andere plaatsen in de wereld, groeien partijen die een schuldige aanwijzen voor het gebrek aan grip op het eigen leven. Het zijn de mensen met de verkeerde religie. Of de verkeerde etniciteit.

Maar niet alleen in ons eigen land hebben we de strijd voor vrijheid veronachtzaamd. Het zakendoen, het belang van onze economie is ook in het buitenlands beleid belangrijker geworden dan het hooghouden van een idee. Dan het nastreven van een ideaal. Het schrappen van verschillende ambassades in de wereld omdat ze niet belangrijk genoeg zijn voor de versterking van onze economie vind ik daarvan een tragisch voorbeeld. Mensenrechten zijn bij handelsmissies te vaak een puntje voor de rondvraag.

Ontwikkelingssamenwerking doen we vooral als ons eigen bedrijfsleven eraan verdient. En hoe hol zijn onze woorden over mensenrechten geworden, als we ingrijpen zodra er oliebelangen in het spel zijn of vluchtelingenstromen onze kant op komen, maar onze ogen sluiten voor geweld en onderdrukking als het maar ver van ons bed is. Als het maar niet ons eigen belang raakt.

Hoe geloofwaardig zijn onze pleidooien voor mensenrechten als we ze laten vallen op het moment dat het niet uitkomt, als we stil blijven over de Oeigoeren in de Chinese provincie Xinjang, onverschillig zijn over de behandeling van de Rohingya, of cynisch wegkijken bij de bombardementen van Saoedi-Arabië op Jemen.

En terwijl Europa en de Verenigde Stagen het idee van wereldburgerschap langzaam lijken los te laten en de belofte van universele mensenrechten laten verwateren, zijn er andere staten die bewijzen dat er andere politieke en economische modellen zijn waarlangs een land zich kan ontwikkelen.

Nieuwe wapendeals

China, Rusland, Turkije, De Verenigde Arabische Emiraten. Ze strijden een heftig gevecht uit om invloed op delen van de wereld die wij al lang lijken te vergeten. Het is Rusland dat nieuwe wapendeals sluit, pijpleidingen aanlegt, en zo haar macht vergroot. Het is de Verenigde Arabische Emiraten dat op grote schaal in het buitenland moskeeën bouwt, imamscholen sticht en via het geloof hun invloed verwerft. Het is Turkije dat het belang ziet van strategische investeringen en ontwikkelingshulp voor Afrika. Het is China dat havens opkoopt, spoorwegen aanlegt, nu zelfs tot in de Europese Unie kerncentrales in handen heeft en haar economische macht kan doen laten voelen.

De geschiedenis is niet ten einde, de liberale democratie niet de onbetwiste staatsinrichting. Daar waar wij vergeten zijn dat vrijheid een opdracht is, een ideaal waaraan iedere generatie opnieuw invulling moet geven, zijn andere landen, iedere dag, bezig om hun idee van het goede leven, en hun idee van politiek en economie te verspreiden over andere delen van de wereld.

Zij beloven geen politieke vrijheid. Zij beloven niet de mogelijkheid voor ieder individu om zelf zijn of haar leven zelf vorm te geven. Maar ze beloven wel economische groei. Ze beloven wel stabiliteit. Ze beloven wel vooruitgang. Op het moment dat mensenrechten niet meer lijken dan een sausje om eigen economisch belang te verhullen – welk perspectief heb je dan?

Het nieuwe decennium is begonnen. En ik wil nog één keer Stéphan Hessel citeren, de oude Franse verzetsstrijder. “Wij,” schrijft hij. “Wij veteranen van de verzetsbeweging en van de strijdkrachten van het vrije Frankrijk, roepen de jonge generaties op om de erfenis en de idealen van het verzet tot leven te brengen. Ze door te geven. Wij zeggen tegen hen: neem onze plaats in. Kom in verzet!”. We staan op de rand van een decennium en onze vrijheid wordt bedreigd. We bevinden ons aan het begin van een klimaatcrisis die de gehele mensheid kan raken.

Hoopvol

Toch ben ik hoopvol. Hoopvol. Omdat het bevrijdingsideaal voortleeft in ieder van ons. Hoopvol. Omdat ik geloof dat ieder mens beschikt over medemenselijkheid en empathie. Hoopvol omdat ik geloof dat broederschap sterker is dan haat en verdeeldheid. Hoopvol. Omdat de geschiedenis laat zien dat de strijd voor vrijheid uiteindelijk altijd wint.

Kijk maar eens rond. We zijn hier vandaag in vrijheid verbonden. Op een bijeenkomst, georganiseerd door alle verschillende levensbeschouwingen in Nederland. Mensen, die niet aan verschillende overzijden blijven staan en elkaar vermijden. Maar mensen die een burg hebben geslagen, en als buren samenleven.

De opgave waar we voor staan, om onze vrijheid en die van onze kinderen te verdedigen in het tijdperk van klimaatverandering, is een grote opgave. Maar vrijheid was nooit zomaar een ideaal. Vrijheid is een opdracht, een strijd waar iedere generatie opnieuw invulling aan moet geven.

Waar je ook ter wereld vandaan komt, wat je geloof of je achtergrond ook is, wie je ook bent en wat je ook gedaan hebt… er is iets universeels dat ons verbindt. We lijken meer op elkaar dan dat we verschillen. De zanger Sting zong het zo op het hoogtepunt van de Koude Oorlog:

We share the same biology, regardless of ideology But what might save us, me and you Is if the Russians love their children too

De brug bij Zaltbommel is een paar jaar geleden vernieuwd. Er is nu een nieuwe, ‘nieuwe brug’ en die heet de Martinus Nijhoff brug. Maar nog steeds kan je er naartoe, nog steeds kan je er in het gras liggen en ernaar kijken. En ook in deze nieuwe eeuw zal je zien hoe deze vernieuwde brug ervoor zorgt dat twee zijden die elkaar vroeger schenen te mijden, nu buren zijn. Dank u wel.