Nieuws van politieke partijen in Nederland inzichtelijk

161 documenten

Peter Schalk: Eerste Kamer moet haar rol pakken

SGP SGP Nederland 05-02-2020 00:00

De Eerste Kamer vergaderde dinsdag over de uitkomsten van het onderzoek van de commissie Remkes naar het parlementaire stelsel. Lees hieronder de bijdrage van SGP-senator Peter Schalk.

Vandaag hebben we het over het klimaat. Niet over de warme januarimaand, waardoor de narcissen in mijn woonplaats al een paar weken bloeien, maar over de verkilling in het maatschappelijke klimaat. Over dat knagende gevoel van mensen dat ze geen grip meer hebben op hun land, hun leven, hun toekomst.

Hoe komt dat? En wat is ons antwoord? Voor die vragen staan we vandaag! Want er verandert wezenlijk iets. De Staatscommissie-Remkes heeft de trends geduid: bevolkingsgroei, toegenomen welvaart, grotere etnische heterogeniteit, massale toetreding vrouwen op de arbeidsmarkt, verminderde betekenis van ideologische verschillen en religie, afscheid van de verzuilde samenleving, toenemende betekenis van identiteit, internationalisering en digitalisering.

Wat een rij! En daar is meer aan toe te voegen. Allerlei ontwikkelingen die iets met ons doen. Ze hebben allen invloed op onze samenleving, en dus op ons parlementaire stelsel. Afhankelijk van onze voorkeuren wrijven we de handen in elkaar of zitten we met onze handen in het haar. Wat voor de een vooruitgang is, betekent voor de ander teloorgang van waarden en normen.

Mijn partij, de SGP, geeft in haar naamgeving de voorkeuren al aan: Staatkundig en Gereformeerd, dat zijn de kernwoorden voor deze partij. Laat ik duiden wat daarmee onder woorden wordt gebracht vanuit de beginselen van de SGP. Allereerst een belijdenis: God de Heere regeert! En, God heeft ons een overheid gegeven, ten goede! Die overheid zien wij als dienares van God, gegeven om chaos en anarchie te voorkomen.

In een democratische rechtsstaat is deze gedachtegang van cruciaal belang. Zonder rechtsstaat geen democratie, en zonder democratie geen rechtsstaat. Dat betekent dat we wel heel zorgvuldig moeten omgaan met die democratische rechtsstaat. Ook de Staatscommissie beklemtoond dat. De naam van het rapport spreekt boekdelen: Lage drempels, zeker, om het zoute water nog door te laten. Oftewel, om de invloeden van de tijd op het stelsel te laten inwerken. Maar ook hoge dijken, ter bescherming van diezelfde rechtsstaat. Een democratische rechtsstaat die haar oorsprong vindt in de Acte van Verlatinghe, getekend in 1581, een onafhankelijkheidsverklaring in reactie op de tirannie van de koning van Spanje.

Helaas heeft ons land vaker gezucht onder tirannie. Niet voor niets is er in de Handelingenkamer van dit Huis een half lege plank, die ons eraan herinnert dat er 5 jaar lang geen democratische rechtsstaat was, maar overheersing. Dit jaar vieren we 75 jaar bevrijding! En daarmee vieren we ook 75 jaar onafgebroken democratie in Nederland. Iets om dankbaar voor te zijn, en iets om te bewaren en te bewaken.

In dat licht kijkt mijn fractie naar het rapport van de Staatscommissie Parlementair Stelsel, en ook naar het eerste deel van de Kabinetsreactie daarop. En we zien uit naar het tweede deel.

Kan de minister aangeven wanneer dat 2e deel wordt verwacht? En kan hij aangeven waarom het zo lang moest duren?

De Staatscommissie heeft een zeer compleet verhaal neergelegd. De waarden van de democratische rechtsstaat, het parlementaire stelsel, de duiding van de maatschappelijke werkelijkheid, de levende democratie door alle mogelijke vormen van inspraak van de burger en van het parlement; complimenten daarvoor! Het is niet alleen een helder overzicht, maar het geeft ook goed weer hoe een en ander werkt, en waar eventueel de schoen wringt. Dat leidt tot conclusies en aanbevelingen.

Voor ons is het nu de kunst om te bezien wat we daarmee moeten doen, maar ook wat we niet moeten doen, selectief winkelen. Want dat lijkt wel het geval te zijn. Immers, terwijl dit rapport nog niet eens was besproken in de Tweede en vervolgens in de Eerste Kamer, was er al wel met verwijzing naar het rapport wetgeving in voorbereiding over een belangrijk onderdeel van de democratische rechtsstaat, namelijk de Eerste Kamer.

Velen in deze Kamer waren op zijn minst onaangenaam verrast toen net na de verkiezingen van de PS en vervolgens van de EK er een wet in consultatie werd gegeven die de verkiezing van de EK terugbrengt naar de vorige eeuw, namelijk naar 1983. Vz, mijn fractie kan zich niet aan de indruk onttrekken dat dit als een soort anti-Forum-wet moet worden gezien. Een plotselinge opkomst van een nieuwe partij, die op een haar na de grootste werd in de Eerste Kamer.

Symptomatisch: er gebeurt iets in de samenleving, en de regering gaat dat probleem even technocratisch te lijf.

Mijn vraag aan de minister is: waarom kiest de regering voor deze route? Is de minister het met mijn fractie eens dat daarmee eigenlijk een krachtig signaal van de burger half gesmoord wordt?

In ieder geval was de SGP geen voorstander van indienen en behandelen van een wetsvoorstel voordat een gedegen gesprek over het rapport Remkes heeft plaats gevonden. Daarom de motie-Schalk, waar staatsrechtelijk van alles over te zeggen is, maar die desondanks door meer dan 2/3e deel van de Eerste Kamerleden werd ondersteund.

Hoe duidt de regering dit krachtige signaal?

En ik dank de minister en de regering dat zij in ieder geval deels gehandeld heeft naar het dictum van de motie Schalk. In die motie is gevraagd om het wetgevingsproces te stoppen, totdat er een debat over het rapport is geweest. De motie heeft overigens ruimte gelaten voor het afhechtten van de internetconsultatie en van de consultatie die destijds liep onder de Provinciale Staten.

Kan de minister toezeggen dat de beide consultaties inzichtelijk worden voor deze Kamer?

De motie Schalk was niet nodig geweest als de regering gehandeld had naar haar eigen woorden in het eerste deel van de kabinetsreactie, over een gedifferentieerde benadering, en ik citeer: “De inzet van het kabinet is om in de huidige kabinetsperiode concrete stappen te zetten op het pad van deze modernisering. Tegelijkertijd hecht het kabinet ook aan zorgvuldigheid in dit proces. Daarin past het voornemen de dialoog met de samenleving en directbetrokkenen over deze agenda te blijven voeren juist wanneer de voorstellen verder worden uitgewerkt”. (Einde citaat)

Kan de minister aangeven hoe een stap terug naar 1983 recht doet aan modernisering? Hoe kijkt de regering aan tegen de gevolgen voor kleine partijen? Hoe duidt de minister het wetgevingsproces in het licht van de toegezegde zorgvuldigheid in het proces en de dialoog met de samenleving en directbetrokkenen? Op welke wijze wil de regering in zijn algemeenheid de dialoog aangaan met berokkenen op de thema’s die aangereikt zijn vanuit de Staatscommissie?

De fractie van de SGP denkt dat het van belang is om keuzes te gaan maken uit wat de Staatscommissie heeft opgebracht. In de samenvatting van het rapport Lage drempels, hoge dijken staan 36 aanbevelingen voor de verbetering van de Democratie, 23 aanbevelingen om de democratische rechtsstaat weerbaarder te maken, en 24 aanbevelingen om het parlement te versterken. Oftewel, 83 aanbevelingen. Onmogelijk om ze in kort tijdsbestek te bespreken. De Staatscommissie heeft een top 7 geformuleerd.

Kan de minister aangeven welke onderdelen van deze top 7 passen bij wat de regering van plan is te gaan doen? En op welke wijze wil de regering in de toekomst juist in samenspraak met beide Kamers komen tot gerichte keuzes uit de aanbevelingen?

Mijn fractie wil vandaag ook de hand in eigen boezem steken. Een belangrijk element van de werkzaamheden van de Eerste Kamer is de constitutionele toetsing, en het waken over de Grondwet. De Grondwet heeft meer aan hoge dijken dan aan lage drempels. Toch leert de praktijk dat partijpolitiek en of het regeerakkoord af en toe prevaleren boven de rechtstatelijke eis om de Grondwet hoog te houden. Ik kan zomaar enkele voorbeelden noemen waar, alle waarschuwingen van de Raad van State ten spijt, de Grondwet aan de kant werd geschoven.

Vandaag is het debat gericht op de minister, maar deze les zou ik wel willen trekken voor de Eerste Kamer: laten we ons nadrukkelijk bezinnen op de taak van de Eerste Kamer waar het gaat om de constitutionele toetsing. Ik zou graag de mening van andere fracties hierover horen, en ik zou willen voorstellen om een (wellicht tijdelijke) commissie in het leven te roepen die zich over deze specifieke problematiek buigt.

Maar voorzitter, dit debat moet verder gaan dan alleen een reflectie op de Staatscommissie en het handelen van de regering. Er is immers de vinger gelegd bij de zere plek van de tekortschietende inhoudelijke representatie. De Staatscommissie koppelt dat aan de tweedeling in de samenleving. In deze Chambre de reflection past een diepere duiding: het gaat fout met het gevoel van representatie als de regering maar raak regeert, zonder te luisteren naar signalen uit de samenleving. Het gaat fout met de representatie als het parlement bezig is met zichzelf, denk aan de integriteit van ons als Kamerleden.

Het gaat fout als het empatisch vermogen van ministers of staatssecretarissen smoort in de bureaucratie. Ik denk aan zwartgelakte teksten aan burgers die in de kou staan. Het gaat fout als het cement in de samenleving afbrokkelt. En zonder nostalgisch te willen zijn, of een geestelijke dwang op te leggen: maar ook deze Staatscommissie legt de vinger bij de ontzuiling en ontkerkelijking. Daarmee gaan, afgezien van het afhankelijke dienen van God, ook de gezamenlijk gedeelde waarden afbrokkelen. En iedereen die wel eens heeft staan krabbelen aan een oude muur, weet dat daardoor de stenen los komen te liggen van elkaar. Dat leidt tot individualisering, ernstiger, tot bittere eenzaamheid. Wat is ons antwoord?

Op welke wijze gaat de regering, maar ook het parlement, ook deze Eerste Kamer, de signalen opvangen en daadwerkelijk omzetten in gedragen beleid?

Ik begon met het klimaat. Nou, de aarde is misschien aan het opwarmen, de narcissen staan al vroeg in bloei. Maar het maatschappelijk klimaat verkilt. Wel hete hoofden, maar koude harten. De onderlinge samenhang verschrompelt. Onze democratische rechtsstaat staat onder druk als wij, mensen, ons van elkaar afkeren.

Het is prima als we een aantal maatregelen van de Staatscommissie over bijvoorbeeld politieke partijen, zorgvuldiger omgang met decentralisaties, kritischer benadering van Europese besluitvorming, expliciete aandacht voor constitutionele zaken etc, ter hand nemen en ten uitvoer gaan brengen. Maar laten we daarbij in het oog houden dat de menselijke maat niet bereikt wordt door een andere kiesstelsel, door een aangepaste grondwet, door een sterker parlement. Maar wel door de gaven die genoemd worden in een van de weergaloos mooie boeken die Paulus schreef. U kent ze vast wel: het gaat om gaven als barmhartigheid, liefde, vrede, lankmoedigheid of geduld, goedheid. Oftewel, werkelijk oog hebben voor de ander.

Als deze gaven ons sieren, dan zal dat de samenleving verwarmen. Dan ontstaat echte relatie. Daarmee is onze democratische rechtsstaat het meest gediend!

Europese regeringsleiders moeten rechtsstaat Polen en Hongarije beter beschermen | GroenLinks

GroenLinks GroenLinks Nederland 15-01-2020 00:00

Vandaag sprak het Europees Parlement over de artikel 7-procedure die loopt tegen Polen wegens het afbreken van de Poolse rechtsstaat. De Europese Commissie maakte gisteren bekend dat zij via een dwangmaatregel eist dat de Poolse regering de omstreden tuchtkamer sluit, waaraan rechters verplicht hun beslissingen moeten voorleggen. Europarlementariër Tineke Strik is blij dat de Commissie deze stap nu zet. Maar ze is ook kritisch op het optreden van de Europese regeringsleiders.

Strik: "De regeringsleiders doen alsof zij in een impasse zitten omdat Polen een veto kan inzetten. Er zijn echter meer maatregelen die de EU-landen kunnen nemen, zoals het gezamenlijk indienen van een klacht tegen Polen bij het Europees Hof." 

Het is zorgwekkend dat in de Poolse senaat nieuwe wetgeving voorligt waarmee de Poolse regering rechters kan vervolgen die zich uitspreken voor een onafhankelijke rechtsstaat. “Zolang de regeringsleiders niet laten zien dat zij serieuze maatregelen nemen om de rechtsstaat in Polen te beschermen, zal dit soort wetgeving blijven opdoemen”, aldus Strik.

Procedure tegen Hongarije

Ondertussen loopt er ook een artikel 7-procedure tegen Hongarije, die met een twee derde meerderheid werd gestart door het Europees Parlement. Hierna was het aan de EU-landen om de procedure te starten, waarmee in het ultieme geval het stemrecht van Hongarije afgenomen kan worden. Tot nu toe heeft de Europese Raad twee besloten hoorzittingen georganiseerd, maar zijn concrete acties uitgebleven. Ondertussen holt de Hongaarse regering de democratie en rechtsstaat steeds verder uit. Dat blijkt ook uit recente rapporten van de Commissaris voor de Rechten van de Mens van de Raad van Europa, de Europese Federatie van Journalisten en verschillende ngo’s.

Donderdag stemming

Morgen stemt het Europees Parlement over een resolutie. Hierin worden de regeringsleiders opgeroepen meer daadkracht te tonen door snel met concrete aanbevelingen en deadlines te komen richting de Poolse en Hongaarse regeringen. Deze resolutie is mede ondertekend door de Europese Volkspartij, de fractie waar de Hongaarse regeringspartij Fidesz deel van uitmaakt.

Stop discriminatie van lhbt-personen en personen met een handicap

PvdA PvdA GroenLinks D66 Nederland 12-12-2019 13:02

Door Kirsten van den Hul op 12 december 2019 Delen  

Om de grondslag waarop discriminatie is verboden uit te breiden met het uitsluiten van discriminatie op grond van het hebben van een beperking en op grond van seksuele gerichtheid. Na vele schriftelijke rondes, een lijvig advies van de Raad van State, een nieuw team (Vera Bergkamp namens D66, Nevin Özütok namens GroenLinks en Kirsten van den Hul namens de PvdA), en tal van gesprekken achter de schermen en met belanghebbenden was het vorige week eindelijk zover: de wetswijziging van artikel 1 werd besproken in de Tweede Kamer.

Het was niet de eerste keer dat Bergkamp, Özütok en Van den Hul plaatsnamen in ‘Vak K’ plaatsnamen met een wetsvoorstel. Al eerder dit jaar werd hun gezamenlijke initiatiefwet aangenomen die de discriminatie van transgender en interseksepersonen expliciet verbood, door de Algemene Wet Gelijke Behandeling aan te passen. 

De tijdsgeest is er klaar voor

Ook in 1983, bij de laatste aanpassing van de grondwet, werd al gesuggereerd om extra gronden in Artikel 1 op te nemen. De tijdsgeest was er nog niet klaar voor, was toen de conclusie. Nu is dat volgens de indieners wel het geval. Vorige week nog wees de VN Nederland erop meer te moeten doen om ervoor te zorgen dat mensen met een beperking volwaardig mee kunnen doen. Ook als het gaat om lhbt-acceptatie en emancipatie hebben we nog een lange weg te gaan.

Met deze initiatiefwet hopen de indieners een duidelijk signaal te geven: ook discriminatie van lhbt-personen en personen met een handicap is niet toegestaan. In het nieuwe jaar wordt de wetsbehandeling vervolgd. Stay tuned!

Tweede Kamerlid

Week van het leven: 11-16 november 2019

SGP SGP Nederland 12-11-2019 00:00

Miljoen Nederlanders niet in persoonsregister

 

De prolifebeweging in Nederland groeit. Dat is goed nieuws, want de bescherming van het ongeboren leven schiet in Nederland zeer ernstig tekort. Dit leven verdient beter, het verdient ontzag en bescherming. Onze Schepper, de Heere God, schenkt immers het leven. Daarvan is ongeboren leven zeker niet uitgesloten. God kent ons al voor de geboorte (Ps. 139:13-16, Jer. 1:5). Abortus provocatus is een maatschappelijk kwaad en blijft tegennatuurlijk. Om Nederland hier bewuster van te maken, wordt van 11 tot 16 november voor de vierde keer de Week van het Leven georganiseerd. Onder meer via het huis-aan-huis verspreiden van een flyer, maar ook via grote advertenties in meerdere landelijke dagbladen wordt aandacht gevraagd voor de waarde van het ongeboren leven en voor de hulp die beschikbaar is voor vrouwen die ongewenst zwanger zijn.

Door Diederik van Dijk

directeur van de NPV en voorzitter van Platform Zorg voor leven

 

Eeuwenlang werd de beschermwaardigheid van het ongeboren leven algemeen aanvaard. Zo luidt de bekende eed van Hippocrates: “Nooit zal ik een vrouw een instrument voorschrijven om een miskraam op te wekken”. De seksuele revolutie resulteerde in 1981 in het legaliseren van abortus bij ‘onontkoombare noodsituaties’ in de Wet afbreking zwangerschap (Waz). Het is positief dat met name jongeren zich steeds minder aantrekken van de jaren 60-retoriek van babyboomers, maar de waarde van het ongeboren leven weer inzien. En ze hebben de feiten aan hun kant.

Sinds de introductie van de abortuswet mochten ruim 1 miljoen Nederlanders niet geboren worden. Is het raar dat jongeren zich afvragen of er ieder jaar echt 30.000 onontkoombare noodsituaties zijn? Waarom is het recht van het kind om te leven afhankelijk van het land waar de moeder woont? Waarom ben je hier pas een kind met 24 weken, terwijl je in andere landen al vanaf dag één in de buik van de moeder wordt erkend als mens? Welke merkwaardige willekeur ligt hieraan ten grondslag?

Lees hier het complete artikel in De Banier van november 2019.

Zorg voor integer lokaal bestuur

ChristenUnie ChristenUnie CDA Nederland 19-10-2019 10:55

Door Stieneke van der Graaf op 19 oktober 2019 om 07:45

We hebben in Nederland te veel incidenten rond integriteit in ons lokaal bestuur. Het is daarom noodzakelijk om de regelgeving te verbeteren, zeggen ChristenUnie en CDA vandaag.

Voor de lokale democratie is het belangrijk dat er vertrouwen is in hun bestuurders en lokale partijen. Het ontbreken van integriteitsonderzoek en onvoldoende transparantie over hun inkomsten maakt ons lokaal bestuur kwetsbaar. We moeten alles doen om te voorkomen dat een situatie zoals bij het gemeentebestuur van Den Haag zich herhaalt. De gebeurtenissen daar laten zien dat het tijd is voor actie.

De partijen pleiten bij de minister van Binnenlandse Zaken voor een verplichting voor gemeenteraden om met kandidaat-bestuurders het gesprek over integriteit aan te gaan aan de hand van een integriteitsonderzoek. Ook moet er wetgeving komen om de inkomsten van lokale partijen en lokale afdelingen van landelijke partijen transparanter te maken.

Op dit moment kiezen sommige gemeenten al voor een integriteitsonderzoek bij de benoeming van wethouders, maar dat is lang niet in alle gemeenten het geval. Den Haag koos er bijvoorbeeld niet voor. Bij een dergelijk onderzoek wordt gekeken naar functies in het verleden, nevenfuncties en andere kwetsbaarheden. Het moet ervoor zorgen dat de gemeenteraad en de kandidaat-wethouder met elkaar het gesprek aan gaan over integriteit. Deze regels zouden ook moeten gelden voor provincies en waterschappen.

ChristenUnie en CDA willen dat de minister voorstellen doet om de inkomsten van lokale partijen transparanter te maken. Het eerdere advies van de commissie Veling is hierbij uitgangspunt. De regels rondom partijfinanciering en campagnes voor landelijke partijen moeten ook gelden voor lokale partijen. Het doel is ndat voor de lokale verkiezingen van 2022 de nieuwe regels gaan gelden.

Het Kabinet werkt op dit moment in navolging van het advies van de Commissie Veling en de Staatscommissie Remkes aan een nieuwe wet voor politieke partijen, waarbij het kabinet ook terugkomt op financiering voor lokale partijen. Voor de ChristenUnie zijn regels rond transparantie en financiering voor lokale partijen onlosmakelijk met elkaar verbonden.

PVV-vragen over een door de EU gefinancierd Turks rapport over islamofobie

PVV PVV Partij voor de Vrijheid Nederland 01-10-2019 15:05

Vragen van de leden De Roon, Maeijer en Wilders (allen PVV) aan de Minister van Buitenlandse Zaken over een door de EU gefinancierd Turks rapport over islamofobie:

1.)

Bent u bekend met het recent gepubliceerde rapport “European Islamophobia Report 2018”? *)

Klopt het dat de opsteller van het rapport (de Turkse denktank SETA) nauwe banden onderhoudt met de regerende AK-partij van Erdogan? **)

3.)

Bent u bekend met het feit dat deze dubieuze Turks-islamitische denktank eerder een rapport heeft uitgebracht waarmee kritische journalisten werden gecriminaliseerd? ***)

4.)

Klopt het dat de EU dit propagandavehikel van Erdogan en zijn AK-partij financiert, zoals onder meer op de kaft van het rapport staat?

5.)

Zo ja, hoeveel EU-subsidie heeft deze “denktank” gekregen, uit welk potje komt het geld en met welk doel is het naar Ankara overgemaakt?

6.)

7.)

Wilt u ervoor zorgen dat Brussel de absurde financiering van de Turkse denktank SETA per direct stopzet? Zo nee, waarom niet?

*) http://www.islamophobiaeurope.com/wp-content/uploads/2019/09/EIR_2018.pdf

**) https://www.aljazeera.com/news/2019/07/turkish-journalists-legal-action-blacklisting-report-190708085246239.html

***) https://www.voanews.com/press-freedom/turkish-think-tank-under-fire-journalist-profiling

Spreektekst Kees van der Staaij #APB2019

SGP SGP VVD Nederland 27-09-2019 00:00

Bekijk of lees hier de spreektekst van SGP-voorman Kees van der Staaij, uitgesproken tijdens de algemene politieke beschouwingen 2019.

Mevrouw de voorzitter, laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: hou ze in de gaten, die diplomaten!Afgelopen zomer heb ik wat navorsingen gedaan. Ik ben gestuit op een heel vervelende affaire. Ik zal man en paard noemen. Het gaat om de Russische ambassadeur hier in Den Haag, Dimitri Alekseevich Golitsyn. Deze man heeft jarenlang ongestoord zijn gang kunnen gaan. Mijn prangende vraag aan de regering is: wist u hiervan? En zo ja, waarom is er niet ingegrepen? Russische kunsthongerDe Russische ambassadeur is nota bene betrokken bij het wegsluizen uit ons land van topstukken uit de Nederlandse schilderkunst. Meesterwerken uit de Gouden eeuw van Gerard Dou, Ruisdael, Rembrandt. Ze zijn allemaal in Sint Petersburg beland. En dat puur en alleen om de kunsthonger van tsarina Catharina de Grote te stillen. Zo komt het dat er vandaag de dag meer Rembrandts in de Hermitage in Sint Petersburg hangen dan in het Rijksmuseum in Amsterdam.De historicus in de minister-president zal nu denken: "Maar wacht eens even, dat was vér voor mijn tijd." Dat klopt, het gebeurde in de achttiende eeuw. Maar daar komt de premier niet mee weg. Ik hoef hem niet uit te leggen dat hij staatsrechtelijk óók aanspreekbaar is op regeringsdaden uit het verleden, op het verkwanselen van nationaal erfgoed uit de Gouden Eeuw, en dát uitgerekend in de eeuw van de rede. RembrandtMevrouw de voorzitter, sta mij toe toe te lichten waarom het verlies van één specifiek schilderij mij persoonlijk het meest aan het hart gaat. Het gaat om een meesterwerk van Rembrandt, een enorm doek van meer dan 2 bij 2,5 meter. Het is één van zijn laatste werken. Kunsthistorici noemen het daarom ook wel Rembrandts ‘laatste woord’. Nog één keer komt in dit schilderij alles samen wat hij te zeggen had. De barokke drukte uit veel van zijn eerdere schilderijen is verdwenen, de stijl is rustig en eenvoudig, heel intiem. We kijken een oude vader in het gezicht. Hij buigt zich liefdevol over zijn zoon die voor hem is neergeknield. De vader lijkt zijn zoon zachtjes naar zich toe te trekken. Als we inzoomen op de handen van de vader, zien we dat daar iets bijzonders mee aan de hand is: de ene hand ziet er stevig, krachtig uit, de andere hand oogt veel zachter, teer en kwetsbaar. De bovenmantel van de vader is warm rood. De zoon is kaal, zijn kleren lijken wel lompen. Een ontroerend tafereel. Daar lijkt de man rechts op het schilderij, misschien wel een oudere zoon van dezelfde vader anders over te denken. Die straalt iets nors, iets afstandelijks uit. Inderdaad, ik heb het over Rembrandts ‘De terugkeer van de verloren zoon.’ Misschien zijn er die dit schilderij niet kennen. Voor hen is het vanaf nu te zien om mijn Twitteraccount, Facebook en Instagram. En omdat ik niet zeker weet of onze minister-president er met zijn Nokia bij kan komen, heb ik voor hem een speciale uitgave bij me. Ik zie de voorzitter nu licht jaloers kijken, laat ik nu voor haar ook een exemplaar hebben om haar te bedanken voor de manier waarop zij de vergadering voorzit.

https://www.sgp.nl/actueel/spreektekst-kees-van-der-staaij-apb2019/11132Mevrouw de Voorzitter, dit wereldberoemde schilderij van Rembrandt is dus niet meer in Nederland. Maar wat we hier gelukkig nog wél hebben, zijn de Bijbelse woorden van dit verhaal waardoor Rembrandt zich liet inspireren. Deze gelijkenis, deze parabel, die Jezus eens vertelde is te vinden in Lukas 15. De gelijkenisEen vader had twee zoons.De oudste was braaf en leefde netjes. Hij bleef thuis, om zijn vader te helpen op het bedrijf.De jongste zoon daarentegen eiste de erfenis op en trok de wijde wereld in. Hij wilde weg en draaide zijn vader de rug toe. Hoe lang die zoon precies weg is geweest is niet bekend. Maar het moet een lange tijd zijn geweest. Want er staat dat hij naar een ver land reisde. Er staat ook dat het vele geld dat hij had meegekregen op zekere dag op was. Je zou kunnen zeggen: hij belandde in de goot. Uiteindelijk vond hij een baantje als varkenshoeder, in die tijd het laagste van het laagste. Hij had niets meer en wilde zijn honger stillen met de drab die voor de varkens bestemd was. Diep in die ellende komt hij tot inkeer en besluit naar huis terug te keren...Schuldbewust.Smerig.Berooid.En dan volgt in het Bijbelverhaal die prachtige tekst (vers 20), waar staat dat toen hij nog veraf was zijn vader hem zag en met ontferming werd bewogen. Vader liep hem tegemoet, viel zijn zoon om zijn hals en kuste hem.Geen boze blik, maar een liefdevol oog.Geen afstandelijke hand, maar een warme omhelzing.Niet één verwijt uit zijn mond, maar een kus…Zijn vader is zó blij over de terugkeer van de verloren zoon, dat hij een groot feest geeft. De oudste zoon is daar boos over. Hij weigert naar het feest te komen. Voor zo’n wegloper die het geld van de vader er bij de hoeren doorheen jaagt, wordt het gemeste kalf geslacht, zo moppert hij. Terwijl er nooit een feest gehouden is voor hem, de brave oudste zoon, die zich altijd keurig heeft gedragen. Zijn vader blijft de oudste zoon vriendelijk, indringend nodigen ook in de feestvreugde te delen. Hoe het afloopt met de oudste zoon blijft open, maar aan het eind van het verhaal is juist hij in zekere zin de verloren zoon...De onvoorwaardelijke liefde van de vader die uit deze gelijkenis spreekt, heeft de eeuwen door velen gefascineerd. Die genadige houding heeft de eeuwen door velen geïnspireerd. Niet alleen Rembrandt, maar ook talloze andere schilders, componisten, schrijvers en dichters. En óók bestuurders en politici.Hedendaagse Kamerleden over 'de verloren zoon'Ter voorbereiding op deze algemene beschouwingen heb ik me afgevraagd wat deze gelijkenis van de verloren zoon bij hedendaagse Kamerleden losmaakt. Daarom heb ik zes collega’s aangeklampt met de vraag: wat zegt jóu het verhaal over de verloren zoon?

Een liberale parlementariër uit een atheïstisch nest zei: “Voor mij betekent dit verhaal: geef de hoop nooit op! Zoon, vertrouw op de liefde van je vader! En vader, blijf openstaan voor je zoon.” Een sociale liberaal die zich graag inzet voor de rechten van ongelovigen plaatste wel wat vraagtekens bij de oprechtheid van de bekering van de verloren zoon, maar voegde daar mild aan toe: “Als je iemand vergeeft, is dat zonder meer een viermoment.” Een ander kamerlid, die de leeftijd van 50 al vele jaren geleden passeerde, reageerde met passie: “Terugkomen is hier het kernwoord. Je kan zó blij zijn met iets wat bij je hoorde en weer terugkomt.” Een nu christelijk kamerlid die van huis uit niet vertrouwd was met Bijbelverhalen zei: “Weet je, dit verhaal zegt mij dat niemand te diep kan zakken, maar dat er altijd een mogelijkheid is weer op te krabbelen.”Die notie hoorde ik ook terug bij een bedachtzame parlementariër uit een groeiende partij in het linkse deel van de Kamer: “Ik pleit er altijd voor: geef mensen na een misstap altijd een tweede kans, al begrijp ik best dat oudste zonen dat wel lastig vinden…”Een socialistisch kamerlid begon ook over de oudste zoon. Ze zei: “De boosheid van de oudste zoon is eigenlijk ook best invoelbaar. Het is mooi dat de vader aan de beide zonen aandacht besteedt. Houdt ook oog voor de brave ontevreden oudste zoon,” was haar pleidooi! Allemaal prachtige noties!De liefhebbende VaderWat mijzelf aanspreekt in dit verhaal is het tegendraadse. Het is niet het voorspelbare verhaal van een rebelse zoon en een brave zoon, met als moraal van het verhaal: wees ook een brave broeder. Sterker nog, eigenlijk draait het niet om de zonen. Dat zie je ook op het schilderij van Rembrandt. Het volle licht dat onze grootste schilder zo weergaloos kon vangen in zijn werken, valt op de liefhebbende vader. Voor mij staat deze gelijkenis symbool voor de onvoorstelbare liefde van de hemelse Vader voor zondige mensen, en dat door het volbrachte werk van Jezus Christus. Liefde voor mensen die God de rug hebben toegekeerd. En dan doet het er niet toe of die mensen nu conservatief of progressief zijn, of ze braaf naar de kerk gaan of daar juist niets van willen weten. Diep in ons hart zijn wij van huisuit allemaal van Hem vervreemd. Maar er is een weg terug. En bij thuiskomst leer je dan te leven van genade en vergeving. Dan is het pas echt feest en mag je, met vallen en opstaan, proberen zelf óók liefdevol en vergevingsgezind in het leven te staan. Dan wil je heel graag op die Vader lijken. Christelijke notiesIk besef: velen in ons land en in Europa zien christelijke noties als iets uit een ver verleden, zij zijn blij dat ze het huis van de vader achter zich hebben gelaten. VVD-kamerlid Herman Louwes, een nuchtere boer uit Groningen die jarenlang voor de VVD in de Tweede en Eerste Kamer zat, vroeg zich zo’n 70 jaar geleden bij de behandeling van de begroting Sociale Zaken af: veronderstelt ons systeem van sociale zekerheid niet een moraal die er vaak helemaal niet meer is. Louwes zei: “Hoevelen hebben geen herinnering aan de geborgenheid van de godsdienstige overtuiging en aan het fundament van een godsdienstig gezin? Dat zijn geen verloren zonen, maar zonen van de verloren zoon. Het zegt hen niets meer.” Tot zover Louwes.En tóch! Ze zijn er ook nu: mensen op zoek, met een onbestemd verlangen. Op zoek naar een echt thuis.Ik denk aan die sympathieke twintiger. Nooit een voet in de kerk gezet. Hij doet alles waar hij zin in heeft. Hij gaat met een flinke dosis pilletjes van feest naar feest. Hij noemt zichzelf nogal ruimdenkend. Bordeelbezoek vindt hij “niets mis mee”. Als we wat langer doorpraten geeft hij aan: “Ik vind er niet de echte liefde waar ik als ik eerlijk ben zo naar verlang.” Een wekelijkse rustdag vindt hij betuttelend, maar hij voelt zich tegelijkertijd zó opgejaagd. Hij vindt het geweldig dat hij in dit land kan doen en laten wat hij wil. Niks is te gek. Hij heeft zelfs de vrijheid om een eind aan zijn leven te laten maken als hij er wel “klaar mee is”. Is al die vrijheid niet doorgeschoten?Mevrouw de voorzitter, het is niet te geloven, maar laat ik nou even later ook zijn oudere broer ontmoeten. Dat gesprek viel me niet mee. Hij mopperde nogal op zijn jongste broer. Hij noemde hem losbandig en verkwistend. Ja, mijn broer is naar een verslavingskliniek gegaan en heeft bij de schuldhulpverlening aangeklopt. ’Ik ben daar niet blij mee’, zei hij, ’dit gaat gewone hardwerkende Nederlanders als ik weer veel geld kosten. Zijn schuld wordt kwijtgescholden, terwijl ik hard moet werken en steeds meer belasting moet betalen.”Voorzitter, ik ben nu zo benieuwd wat het kabinet tegen zowel de jongste als de oudste zoon zou willen zeggen. Doorgeschoten vrijheidsdenkenHerkent het kabinet ook de schadelijkheid van doorgeschoten vrijheid? Wat zijn nu de concrete stappen om normalisering van drugs tegen te gaan en verslaving aan te pakken? Wat mij opvalt is dat het kabinet met sneltreinvaart bezig is staatswiet mogelijk te maken, maar dat de aanpak van misstanden in de prostitutie in de laagste versnelling staat. Waarom duurt het zo lang voor de aangekondigde wetten komen en waarom wordt niet meer menskracht ingezet in de strijd tegen mensenhandel?Doorgeschoten vrijheidsdenken heeft ook de bescherming van kwetsbaar leven aangetast. Dat geldt niet alleen voor de abortuswetgeving, maar ook internationaal blijft terechte kritiek komen tegen de euthanasiewetgeving. Wanneer gaat het kabinet die kritiek nu eens serieus nemen? Nog een heel ander punt, over doorgeschoten vrijheid gesproken: meer dan in de tijd van de gelijkenis is het tegenwoordig massaal mogelijk naar een vergelegen land te vliegen. Dat is prachtig, maar heeft ook een stevige schaduwkant in de daarmee gepaard gaande luchtvervuiling. Wanneer gaat de vervuiler daarvoor nu ook betalen? StaatsschuldDe jongste zoon in de gelijkenis maakt zich schuldig aan potverteren, dat wil ik het Nederlandse kabinet niet direct verwijten. Al lange tijd groeit de Nederlandse economie. Dat is mooi, maar we moeten er ook rekening mee houden dat er weer magere jaren kunnen komen. Zijn we recessiebestendig? Dát is een belangrijke vraag, zeker nu de economische en politieke situatie in de wereld uiterst onzeker, en daarmee kwetsbaar is. Zou het niet een goed idee zijn om zoals in Zweden, een lagere norm voor aanvaardbare staatsschuld te hanteren om zo meer buffer te krijgen voor slechtere tijden? Graag hoor ik daarop de reactie van het kabinet.Potverteren wordt in Europa helaas wél beloond. De Europese Centrale Bank houdt de rente kunstmatig laag en blijft miljarden van Noord- naar Zuid-Europa sluizen. Door die lage rente moeten ouderen, die jarenlang hebben gespaard, straks interen op hun pensioen. Hoe gaat het Nederlandse kabinet hiermee om? Mevrouw de Voorzitter, we hebben in het land niet alleen met jongste zonen te maken, maar ook met oudste zonen, ontevreden burgers. Dit kabinet heeft beloofd vertrouwen te willen herstellen van ontevreden burgers. We zijn nu halverwege de rit. Hoe wordt dit waargemaakt? Studenten en eenverdienersTerechte punten verdienen het om opgepakt te worden. Die studieschuld van veel jongeren rijst de pan uit, vooral als je ouders niet heel rijk zijn en ook niet heel arm. Waarom schuift het kabinet dit probleem voor zich uit, terwijl duidelijk is dat het stelsel zo niet goed werkt? De SGP stelt voor alle studenten uit gezinnen met een middeninkomen een echte tegemoetkoming in de studiekosten te geven in de vorm van een studiebeurs, in plaats van hen met een lening op te zadelen. Zo help je heel direct de middeninkomens, niet in de laatste plaats de eenverdieners onder hen. Want hoewel de koopkracht voor eenverdieners gelukkig stijgt, gaan tweeverdieners er opnieuw méér op vooruit. Daarmee wordt de kloof tussen een- en tweeverdienersdus weer groter. Het blijft de SGP een doorn in het oog dat éénverdieners soms tot wel zes keer zoveel belasting betalen over eenzelfde gezinsinkomen als tweeverdieners. Aantrekkelijke regioOm te voorkomen dat zonen en dochters uit de regio wegtrekken vraagt een goede spreiding van onderwijsvoorzieningen de aandacht. Onlangs trokken de Drechtsteden en Gorinchem hierover aan de bel. Het is een prachtige regio op een kruispunt van weg, water en spoor. Zij hebben plannen liggen voor een versterking van de maritieme bedrijvigheid, voor maakindustrie, voor het vasthouden van jongeren die wegtrekken omdat er te weinig hoger onderwijs is, te weinig betaalbare woningen. Ziet het kabinet ruimte voor een regiodeal met dit gebied en andere gebieden die een impuls kunnen geven aan de ontwikkeling? Mevrouw de Voorzitter, tot slot nog dit. Ik wilde vandaag graag het licht laten vallen op de liefhebbende Vader. Het echte leven is meer dan politiek alleen. Juist als we daar geen oog voor hebben, kunnen we gemakkelijk teveel verwachten van vadertje staat. Vadertje staat kan niet alles. Geen harten van jongste zonen veranderen. Geen oudste zonen van hun wrok afhelpen. Gods onmisbare zegenMaar vadertje staat kan wél de goede weg wijzen, de juiste kaders bieden. Soms met de sterke arm optreden, soms juist met zachte hand leiding geven. Laat dat met kracht, wijsheid en enthousiasme gebeuren. De SGP wenst de ministers en staatsecretarissen bij hun verantwoordelijke werk van harte Gods onmisbare zegen toe.En o ja, mocht er zich ooit nog een gelegenheid voordoen voor een zacht prijsje de verloren zoon uit Sint Petersburg terug te krijgen, dan zou ik zeggen: grijp die kans! Misschien dat een commissie-Pechtold hier eens naar kan kijken?

Alle kinderen verdienen gelijke kansen

PvdA PvdA Nederland 12-09-2019 12:15

Door Lodewijk Asscher op 12 september 2019 Delen  

Nieuwsuur en NRC lieten gisteren zien hoe op een aantal islamitische scholen wordt onderwezen over jongens en meisjes en over homoseksualiteit. Jongens en meisjes mogen elkaar niet aankijken. Meisjes moeten altijd vergezeld zijn van een mannelijk familielid en moeten hun ogen neerslaan. Homoseksualiteit is iets wat Allah vreselijk vond en mannen die op vrouwen willen lijken zijn vervloekt. Als ik lees wat er op deze scholen wordt onderwezen over hoe God de bevolking van Sodom en Gomorra strafte, denk ik aan die jongen in de klas die misschien wel op andere jongens valt. Hoe voelt hij zich als wordt onderwezen dat God homo’s verafschuwt?

Dat ouders zelf een school mogen stichten – gebaseerd op hun levensovertuiging – is een grote verworvenheid.

De denkbeelden die op deze scholen onderwezen worden, beperken kinderen in hun vrije ontwikkeling en beschouw ik als een vorm van kindermishandeling. De inspectie moet daar direct op af. In de uitzending van Nieuwsuur wordt beweerd dat de inspectie dit onderwijs “volgens de regels” zou vinden. Dat kan ik amper geloven. En als dat echt zo is moeten de regels op de schop.

Wat ons betreft moet artikel 23 vooral de opdracht bevatten dat ieder kind een gelijke kans verdient.

En mede daarom willen we artikel 23 van de grondwet moderniseren. De vrijheid van onderwijs. Dat ouders zelf een school mogen stichten – gebaseerd op hun levensovertuiging – is een grote verworvenheid. Dat moeten we behouden. Maar dat artikel mag niet misbruikt worden om de vrijheid van anderen te ontnemen. Wat ons betreft moet artikel 23 vooral de opdracht bevatten dat ieder kind een gelijke kans verdient. En dat onderwijs – ongeacht de levensovertuiging – altijd de gelijkheid van man en vrouw, homo, hetero en de democratische rechtsstaat als uitgangspunt moet nemen.

Binnenkort gaan we onze grondwetswijziging officieel indienen in de Tweede Kamer.

Binnenkort gaan we onze grondwetswijziging officieel indienen in de Tweede Kamer. Want ieder kind verdiend een gelijke kans in het leven. En discriminatie – vanwege ras, kleur of seksuele voorkeur – moeten we altijd bestrijden.

Tweede Kamerlid

Het enige “democratiefestival” is het referendum!

Forum voor Democratie Forum voor Democratie Nederland 11-09-2019 08:00

D66-minister Kajsa Ollongren van Binnenlandse Zaken organiseerde op 30 en 31 augustus een zogenaamd Democratiefestival. Een gotspe: het was nota bene Ollongren die het referendum afschafte, het kroonjuweel van de democratie. Alleen de DDR doekte ook het referendum op.

Ollongrens festival van afgelopen weekend flopte intussen volledig. Er circuleren verschillende cijfers, maar de strekking is duidelijk: het massaal gesubsidieerde feestje trok nauwelijks bezoekers. Een gênante vertoning, waarvoor de gewone Nederlander mag opdraaien.

Dit stelsel voldoet niet meer. Een feestje in Nijmegen voor politici kan dat niet verbloemen. FVD wil geen pleister op de wond, maar structurele veranderingen om onze democratie te versterken. Het is tijd voor de invoering van het enige echte democratiefestival: het referendum.

FVD stelt minister Ollongren van Binnenlandse Zaken daarom de volgende vragen:

Vraag 1Hoeveel heeft het ministerie uitgegeven aan het Democratiefestival op 30 en 31 augustus in Nijmegen? Hoeveel subsidiegeld van andere overheidsinstanties is aan het Democratiefestival uitgegeven?

Vraag 2Hoeveel bezoekers heeft het Democratiefestival getrokken? Hoeveel overheidssubsidie is er uitgegeven per bezoeker?

Vraag 3Is de minister het ermee eens dat democratische vernieuwing noodzakelijk is? Zo ja, welke concrete stappen neemt zij om democratische vernieuwing te bevorderen? Hoe moet de afschaffing van het referendum in dit kader worden bezien? Zo nee, op welke gronden vindt de minister dat democratische vernieuwing onnodig is? Hoe moet men het organiseren van het Democratiefestival dan zien?

Vraag 4Waarom denkt de minister dat een Democratiefestival mensen meer enthousiasmeert over onze democratie dan het referendum?

Vraag 5Is de minister bereid om het advies van de commissie-Remkes op te volgen en het bindend referendum in te voeren? Zo nee, waarom niet?

Erken gebarentaal als officiële taal

D66 D66 ChristenUnie PvdA Nederland 05-09-2019 18:31

Erken gebarentaal als officiële taal

D66 wil samen met PvdA en ChristenUnie dat de Nederlandse Gebarentaal erkend wordt als officiële taal. Zij leggen de laatste hand aan een wetsvoorstel dat dit regelt en sturen het dan naar de Tweede Kamer.

Erkenning is nodig omdat ruim 15.000 Nederlanders gebarentaal gebruiken, maar nog altijd op veel plekken niet met gebarentaal terecht kunnen. Met de erkenning moet bijvoorbeeld ook de overheid gebarentaal meer gaan toepassen. Belangrijke informatie wordt zo beter toegankelijk voor doven en slechthorenden.

Jessica van Eijs (D66) is zelf ernstig slechthorend: “Je weet pas hoe wezenlijk communiceren met andere mensen is als je het moet missen, weet ik uit eigen ervaring. Veel mensen zien gebarentaal als een soort hulpmiddel, een kruk bij het lopen. Maar dat is het niet, het is een volwaardige taal en duizenden Doven zijn er van afhankelijk. Daarom is voor veel mensen gebarentaal zo essentieel en verdient het erkenning.”

De wettelijke erkenning maakt het recht van mensen om in allerlei verschillende situaties gebarentaal te gebruiken duidelijker. Er zijn veel verschillende regelingen rondom gebarentaal, zoals ondersteuning in het onderwijs en het recht op tolkuren. Maar lang niet iedereen is bekend met die regelingen. Dat maakt het soms toch lastig als je een tolk mee wil nemen naar school of naar de dokter.

En als laatste is het ook een erkenning van de strijd van veel gebarentaligen om hun taal erkend te krijgen. De overheid heeft al lang geleden beloofd dat de taal, en daarmee ook een stuk van de Dovencultuur, erkend zou worden.

Jessica van Eijs komt met volle overtuiging met het wetsvoorstel: “Een hele tijd geleden las ik het boek “Seeing voices” van de beroemde neuroloog Oliver Sacks. Het gaat over gebarentaal en maakte diepe indruk op me. In het verleden was gebarentaal heel lang verboden, omdat men geloofde dat het schadelijk zou zijn. Echt aperte onzin. Maar het raakte me zo. Ik kon me goed voorstellen hoe enorm moeilijk het moet zijn om heel graag te willen communiceren, maar het niet te kunnen of mogen. Bijvoorbeeld als ik uit eten bent met mijn vrienden. Omdat ik niet altijd goed genoeg de gesprekken kan volgen, kan ik me dan heel alleen voelen midden tussen mijn eigen vrienden. Het is een wezenlijk menselijk verlangen om contact met anderen te maken, die verbinding te voelen. Gebarentaal speelt daar voor heel veel mensen een grote rol in. Het is goed dat we dat erkennen.”

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook

Tweet dit artikel Deel dit artikel op Facebook